Widza i osobiste doświadczenie Klucz do Ewangelii św. Jana to kolejny tom serii komentarzy do czterech Ewangelii, w którym kardynał Grzegorz Ryś wyjaśnia tajemnice ewangelicznych tekstów, opierając się na swojej głębokiej wiedzy biblijnej, teologicznej i historycznej. Przede wszystkim jednak dzieli się własnym doświadczeniem spotkania ze słowem Bożym. Dzięki temu każdy z nas może stać się bohaterem Ewangelii. Duchowość i Historia Kard. Grzegorz Ryś wprowadza w fascynujący świat Ewangelii łącząc wiedzę egzegetów z własnymi przemyśleniami, które pomagają lepiej zrozumieć nauczanie i życie Jezusa. Zdaniem ojców Kościoła św. Jan objaśnia to, co opisują synoptycy. Jego tekst uważany jest za najbardziej duchowy, teologiczny, ale równocześnie współczesne badania biblistyczne i archeologiczne wskazują, że najwierniej relacjonuje on wydarzenia historyczne, chronologię zdarzeń czy szczegóły topograficzne. Jezus jako centrum Kościół starożytny czytał Ewangelię Janową jako wprowadzenie do sakramentów wtajemniczenia. Wszystkie wielkie mowy Pana Jezusa mają ten wymiar. Ewangelia św. Jana jest skoncentrowana na osobie Jezusa i na tym, jak fundamentalne znaczenie dla życia duchowego ma relacja z Nim. Znaczenie Starego Testamentu Wszystkie obrazy i symbole są wprost zaczerpnięte ze Starego Testamentu: światło i ciemność, woda żywa, chleb żywy, dobry pasterz, krzew winny. Podkreślone zostaje znaczenie znajomości Starego Testamentu. Bez tej wiedzy nie można zrozumieć ukrytych znaczeń, które tam istotne. Stary Testament wypełnił się w Nowym i w nim się realizuje.
Jan Paweł Il odsłonił przed światem naturalną prawdę, że często starość objawia się z chorobą. Więcej, trzymając w dłoniach boski krucyfiks, nie mogąc już nawet mówić, wyraził przez ten gest trwanie przy Bogu do końca, a tym samym uwypuklił sens chrześcijańskiego cierpienia, które logicznie łączy wierzącego z cierpieniem „za nas" samego Chrystusa i Jego odkupieńczą śmiercią. [... ]
W czasie swego pontyfikatu spotkania z wiernymi różnego wieku, zawodów, powołań, a także z osobami chory-mi, niepełnosprawnymi, trędowatymi Papież bardzo sobie cenił i uważał za jeden z ważniejszych obowiązków jego misji apostolskiej. [...] W swoich przemówieniach do chorych poruszał problemy związane z ich stanem zdrowia, fizycznymi i duchowymi cierpieniami oraz zachęcał do przeżywania choroby w duchu wiary i łączności z Chrystusem. [...] Odwoływał się do własnych doświadczeń związanych z chorobą i pobytami w szpitalu. [...]
Jestem przekonany, że niniejsza książka znajdzie przychylność nie tylko wśród ludzi starszych, ale także młodych, którzy powinni darzyć starszych pokoleniowym i ludzkim szacunkiem. „Starszy" w tradycji dziejów ludzkich to przede wszystkim człowiek mądry, przewodzący danej społeczności, służący dobrą radą.
Z recenzji ks. prof. dr. hab. Krzysztofa Góździa
Noście zawsze święty szkaplerz. Ja zawsze mam szkaplerz na sobie i odniosłem wiele dobra z tego nabożeństwa. Jest ono moją siłą.(św. Jan Paweł II, Dar i tajemnica) W nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. Matka Boża objawiła się św. Szymonowi Stock, generałowi zakonu karmelitów i powiedziała: Przyjmij, najmilszy synu, szkaplerz twojego zakonu. Kto w nim umrze, nie dozna ognia piekielnego. Szkaplerz to dwa połączone tasiemkami małe kawałki sukna z wyszytym imieniem i wizerunkami Matki Bożej i Chrystusa. Jeden noszony jest na piersi, drugi na plecach. Kto przyjmuje szkaplerz, oddaje pod opiekę się Matce Bożej i doświadcza Jej macierzyńskiej ochrony i opieki. Kto zaś umrze w szkaplerzu, nie dozna ognia piekielnego, a dzięki wstawiennictwu Maryi wybawienie z czyśćca otrzyma w pierwszą sobotę po swej śmierci.
Osoby z niepełnosprawnością intelektualną mogą uczestniczyć we Mszy Świętej aktywnie i świadomie, jeśli tylko stworzy im się taką możliwość. Mogą dobrze przeżywać osobiste spotkanie z Jezusem, który daje się nam w swoim słowie i Ciele. Ten przewodnik został opracowany z myślą o wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób są zaangażowani w przygotowanie dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi do pełnego uczestnictwa we Mszy Świętej. Zawiera zdjęcia ukazujące celebransa oraz wiernych podczas Eucharystii. Towarzyszą im krótkie komentarze, które mają w prosty sposób przybliżyć to, co dzieje się w danym momencie liturgii. Uzupełnieniem komentarzy są symbole PCS, dzięki którym osobom z trudnościami w rozumieniu języka łatwiej jest rozpoznawać poszczególne elementy Mszy Świętej. Znakami wskazana jest również postawa, jaką przyjmują wierni w kolejnych częściach liturgii. Z książki tej można korzystać nie tylko na zajęciach katechetycznych w trakcie przygotowań do Pierwszej Komunii Świętej. Może się też ona stać poręczną pomocą w czasie każdej Mszy, w której będzie uczestniczyć osoba z niepełnosprawnością intelektualną. Sprzyja temu wygodna forma publikacji, a odpowiednio opracowane treści umożliwiają sięganie po nią także osobom bez specjalistycznego przygotowania teologicznego i pedagogicznego. Do korzystania z przewodnika zachęcamy szczególnie rodziców i opiekunów osób z niepełnosprawnością, by mogły one coraz pełniej brać udział we Mszy Świętej.
Niniejsza książka to wybór najważniejszych zapisków z dziennika duchowego Luizy Piccarrety, włoskiej mistyczki i stygmatyczki. Pierwsze wizje Jezusa i Matki Bożej Luiza otrzymała w wieku zaledwie 13 lat. Doświadczenia te zapoczątkowały długi okres jej głębokich przeżyć mistycznych. Całe dorosłe życie Luiza spędziła przykuta do łóżka. Przyjmowała Eucharystię jako jedyny pokarm. Przyjęła stan duszy ofiarnej i oddawała swoje cierpienia za zbawienie innych dusz. Dzięki Księdze Nieba – tytuł temu dziełu nadał sam Pan Jezus podczas jednej z wizji mistyczki – odkryjemy, co oznacza życie w zgodzie z Wolą Bożą i co musimy zrobić, by Jego Wola zatriumfowała na całym świecie. Luiza prowadzi nas drogą duchowej przemiany i ukazuje, że całkowite zaufanie i oddanie Bogu przynosi pokój i zbawienie.
PÓJDŹ SZLAKIEM OJCA PIO - POZNAJ PRAWDĘ O ANIOŁACH, KTÓRE TOWARZYSZĄ RÓWNIEŻ TOBIE! Święty ojciec Pio już od najmłodszych lat doświadczał realnej obecności aniołów, a niejednokrotnie także ich pomocy. Szczególnym nabożeństwem i miłością darzył swojego anioła stróża, któremu powierzał największe sekrety, a w najtrudniejszych chwilach prosił o wsparcie. Działanie Bożych wysłanników zaznacza się wyraźnie w całym życiu świętego, czasem w pozornie nieprawdopodobnych wydarzeniach. W niniejszej książce znajdziemy fascynujące opowieści i wspomnienia doświadczeń związanych z aniołami, będących udziałem świętego ojca Pio. Książka zawiera także wprowadzenie do nauki Kościoła o aniołach oraz liczne piękne i pomocne modlitwy, które możemy kierować do naszych niebiańskich opiekunów. Ojciec Pio odnosił się do swojego anioła stróża ze szczególnym nabożeństwem, pokornym i pełnym szacunku. Jego anioł był prawdziwym przyjacielem, a także przewodnikiem i doradcą, wspierał go, stale i dyskretnie mu towarzysząc. Gdy zdarzyło się, że anioł zwlekał z przybyciem, ojciec Pio z pewną uszczypliwością, lecz dobrotliwie później mu to wypominał: "Jakże wykańczają mnie te demony. W sobotę tak się na mnie zawzięły, że nie wiedziałem już, co robić. Zwróciłem się do mojego anioła. Długo kazał na siebie czekać, a gdy w końcu się pojawił, nakrzyczałem na niego za to, że kazał na siebie czekać tak długo, gdy potrzebowałem jego pomocy. Aby go ukarać, chciałem nie patrzeć mu w twarz, oddalić się, uciec od niego, ale on biedaczek podążył za mną, niemal płacząc; gdy podniosłem wzrok, zobaczyłem, że było mu przykro. "Jestem zawsze przy tobie - powiedział - wciąż krążę wokół ciebie. Moja miłość nie zgaśnie nawet, gdy skończy się twoje życie"". FRAGMENT
"Człowiek podlega wewnętrznej przemienianie i coraz bardziej staje się uczestnikiem Bożej tajemnicy, a Bóg promieniuje przez niego swą obecnością na całe otoczenie. I to jest sama istota mistyki" (o. Mateusz Kolbus EC). Kto wjeżdża do Krakowa od strony zachodniej, ten z daleka widzi lśniące w słońcu i górujące nad miastem białe wieże klasztoru kamedułów. Mnisi noszący charakterystyczny biały habit z kapturem i szkaplerzem mieszkają w eremach nieopodal kościoła i wiodą surowe życie w ciszy i samotności. Dzień rozpoczynają o 3.30 w nocy, gdy dzwon klasztorny wzywa na pierwszą modlitwę. Kolejne godziny dnia upływają kamedułom na pracy, modlitwie, lekturze Pisma Świętego i kontemplacji. Mężczyznom z zewnątrz do klasztoru można wchodzić tylko w określonych godzinach, kobietom - tylko w wyznaczone dwanaście dni roku. O ile - ze względu na szacunek dla reguły mnichów - mało kto ma okazję zajrzeć za mury klasztornej klauzury, o tyle ta książka jest niepowtarzalną okazją, by o życiu krakowskich kamedułów dowiedzieć się bardzo dużo, i to nie od kogo innego, jak od samego ich przeora - ojca Mateusza Kolbusa EC. To jedyny tak obszerny i szczery wywiad rzeka, w którym przełożony eremu na Srebrnej Górze opowiada m. in.: o tym, dlaczego niektórzy mężczyźni decydują się na życie w ciszy i samotności; - o życiu codziennym kamedułów; - o modlitwie, poście, sensie ascezy i milczenia; - o doświadczeniach kryzysu i nocy ciemnej; - o śmierci i życiu wiecznym. W rozmowie z Grzegorzem Sokołowskim przeor krakowskich kamedułów, "uchylając nieco drzwi zakrytego świata eremów, daje nam szansę, aby zaproszony na spotkanie czytelnik zdołał w sobie odmitologizować wyobrażenia o takiej formie życia, a równocześnie pozwala z wielką delikatnością poczuć tchnienie prawdziwej mistyki" (fragment wstępu).
Czasami trudno nam jest skupić myśli, znaleźć w sobie słowa, lub przeciwnie ciszę - przed Jezusem w monstrancji. Nasza niewielka książka przynosi pomoc i inspirację, by zacząć adorować. - "Adoracje Najświętszego Sakramentu z ks. Dolindo są owocem miłości Autora do Eucharystii, którą miał w sercu od dzieciństwa. Już jako kilkuletnie dziecko przytulał się do swej matki, która wracała z porannej Mszy Świętej, pragnąc skosztować obecności Pana Jezusa. - Ksiądz Dolindo sam wiele godzin spędzał na adoracji, oddając cześć i wdzięczność Bogu za Jego obecność wśród nas. Jego adoracje były momentami głębokiego zanurzenia w miłości i modlitwie, w której oddawał swoje serce i duszę Panu Jezusowi. -- Książka stanowi zbiór 31 rozważań opartych na refleksjach Ks. Dolindo na temat Eucharystii. Stanowi drogowskaz dla każdego, kto pragnie pogłębić swoją więź z Chrystusem obecnym w Eucharystii. -- Jest to zaproszenie do osobistej adoracji, do czasu spędzanego w obecności Pana Jezusa, który obdarza nas swoją miłością i łaskami poprzez Najświętszy Sakrament. Bądź uwielbiony, Panie Jezu, który oddajesz się w nasze ręce w kruszynie chleba. Przychodzimy dzisiaj do Ciebie, by wraz z księdzem Dolindo Ruotolo dziękować Ci za to, że na nasz grzech pychy odpowiadasz nieskończoną pokorą, ukrywając się w tak niepozornej postaci.
Pokora jest kluczowym elementem rozwoju duchowego. Otwiera nas na działanie łaski i prowadzi do głębszej relacji z Bogiem. Duchowość księdza Dolino koncentrowała się wokół tej cnoty. Jego pokorna postawa wzbudzała podziw nawet u jego oponentów. Nawet jeśli wyrażał sprzeciw, robił to z ogromnym szacunkiem i dystansem do własnej osoby.
Dlatego właśnie jego wskazówki dotyczące praktykowanie pokory są tak cenne – są poparte latami życia w milczeniu i uniżeniu
Na początku października 2023 roku Dykasteria Nauki Wiary opublikowała odpowiedzi papieża Franciszka na przedłożone mu przez pięciu kardynałów dubia, które dotyczyły kwestii reinterpretacji Objawienia Bożego, praktyki błogosławienia związku osób tej samej płci, rozumienia synodalności, kapłaństwa kobiet i warunków sakramentalnego rozgrzeszenia. Odpowiedzi papieskie bardziej skoncentrowały się na kwestiach duszpasterskich niż doktrynalnych, rodząc tym samym kolejne pytania i wątpliwości. Wrażenie zamętu i niepewności co do ciągłości nauczania Kościoła pogłębiła deklaracja Fiducia supplicans wprowadzająca kategorię spontanicznego błogosławieństwa par w sytuacjach nieregularnych i par tej samej płci. To wszystko dzieje się w kontekście trwającego od 2021 roku Synodu o synodalności, który zaprasza do bycia Kościołem słuchającym. Wsłuchując się w dubia pięciu kardynałów oraz udzielone przez papieża Franciszka odpowiedzi, pragniemy nie tylko słuchać tej synodalnej symfonii Kościoła, a również w niej uczestniczyć. Naszą intencją nie jest mnożenie opinii, wątpliwości i pytań ani tym bardziej kontestowanie czy krytykowanie. Papież Franciszek w homilii wygłoszonej na konsystorzu 30 września 2023 roku użył metafory orkiestry dla wyrażenia synodalnego charakteru Kościoła. Stąd pragnienie środowiska teologów toruńskich, by podjąć proponowaną przez papieża Franciszka partyturę i szukać jej zrozumienia w zgodzie z Objawieniem Bożym. To właśnie o Objawieniu Bożym mówił Benedykt XVI w Adhortacji Verbum Domini z 2010 roku jako symfonii, w której w pewnym momencie pojawia się motyw solowy [...], czyli motyw powierzony pojedynczemu instrumentowi bądź głosowi, który jest tak ważny, że nadaje sens całemu dziełu. Tym motywem jest Jezus (VD 13). Bez Chrystusa nie zinterpretujemy lepiej, jak chce papież Franciszek, ani Objawienia Bożego, ani Tradycji Kościoła, ani samego Kościoła, ani tym bardziej człowieka. Ze wstępuks. Wojciecha Pikora i ks. Jana Perszona
„Modlitewnik dla dzieci” oprócz wyboru najpiękniejszych tradycyjnych modlitw i podstawowych prawd wiary zawiera autorskie treści napisane specjalnie dla Dzieci przez zaangażowanych Rodziców i duszpasterza wspólnot młodzieżowych: - wciągające historie bohaterów biblijnych, z zaakcentowaniem ich konkretnych “mocnych stron”, które dziecko może rozwinąć u siebie, - teksty modlitwy osobistej, uczące bliskiej, codziennej relacji z żywym Bogiem, - przystępne, poruszające rozważania Różańca i Drogi Krzyżowej, - proste i mądre pytania do rachunku sumienia, prowadzące dziecko do spotkania z kochającym Bogiem w sakramencie spowiedzi.
Błogosławieni męczennicy II wojny światowej, rodzina Ulmów, których beatyfikacja miała miejsce w ich rodzinnej wsi Markowa 10 września 2023 roku, to małżonkowie Józef i Wiktoria oraz ich siedmioro dzieci: Stasia, Basia, Władek, Franek, Antoś, Marysia oraz bezimienne dziecko, zamordowane w momencie narodzin. Teksty zamieszczone w niniejszej książce mogą posłużyć w przygotowaniu i udziale w peregrynacji relikwii, jak też w nabożeństwach i osobistej modlitwie za przyczyną bł. „dobrych samarytan z Markowej”. Niech te rozważania pomogą nam spotkać się ze świadectwem ich życia.
Kazania patriotyczne Arcybiskupa Teodorowicza to dla dzisiejszego Polaka-katolika lektura z pewnością więcej niż pomocna. Jeśli z burzy, jaka się dziś nad Kościołem i Polską rozszalała, ma on wynieść nie tylko nienaruszoną, ale też wzbogaconą i zahartowaną katolicką oraz polską tożsamość – jeśli ma obronić przed nawałnicą kłamstwa swoje i swoich dzieci polskie oraz katolickie myślenie, i co więcej, ma to myślenie na nowo odkryć i uaktywnić – to najzwyczajniej w świecie nie stać go na zamknięcie się na przekaz, jaki głosi „Skarga XX wieku”. Arcybiskup Józef Teodorowicz płomienny kaznodzieja, głęboki intelektualista i mistyk, określany mianem polskiego Newmana, w przedziwny sposób połączył w sobie miłość Boga i Polski. Cała jego biografia to ciąg walki o Boga w duszy Narodu, walki twardej, nieustępliwej – walki, którą bez wątpienia kiedyś uwieńczy zwycięstwo, ale która dziś nadal jeszcze trwać musi. Józef Teofil Teodorowicz (1864-1938) – arcybiskup lwowski obrządku ormiańskiego, teolog, polityk. W latach 1902-1918 zasiadał w Sejmie Krajowym we Lwowie i w Izbie Panów w Wiedniu, gdzie bronił spraw polskich. Poseł na Sejm Ustawodawczy, a następnie senator I kadencji w II RP. Zaangażowany w sprawę powrotu Śląska w granice Polski. Gorący patriota oraz słynny mówca i kaznodzieja, a także działacz społeczny. Widomym znakiem jego zasług była ogłoszona po śmierci żałoba narodowa. Pochowany na Cmentarzu Orląt Lwowskich, a jego pogrzeb był ostatnią wielką manifestacją patriotyczną w przedwojennym Lwowie.
Książka jest znakomita. Napisana z żywą wiarą, prostym językiem. Można ją polecać zarówno początkującym w życiu wiary, jak i ludziom od dawna w wiarę dobrze wkorzenionym; zarówno regularnie praktykującym katolikom, jak i tym, którzy dopiero niedawno postanowili swoją wiarę traktować poważnie.o. Jacek Salij OP
Książka poświęcona świętej Ricie z Cascii beatyfikowanej w 1628 roku przez papieża Urbana VIII, kanonizowanej na przełomie XIX i XX wieku przez Leona XIII a przez Jana Pawła II tytułowanej Perłą Umbrii. Jej atrybutami są: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń, pszczoły i róża. Święta Rita jest patronką: chorych, rannych, problemów małżeńskich, osób poniżanych, matek oraz spraw trudnych i beznadziejnych. Od setek lat, każdego 22 maja w dniu jej wspomnienia, miliony ludzi na całym świecie udają się do kościołów pod jej wezwaniem. Modlą się do niej w swoich intencjach, a w podzięce przynoszą bukiety róż.
W niebie będę mógł wam więcej pomóc. Kiedy przygotuję wam miejsce, przyjdę z Jezusem i zabiorę was ze sobą. Bądźcie wierni i wytrwali, nigdy nie opuszczajcie owczarni. Tam, gdzie ja będę, będziecie i wy”. – o. Pio Ojciec Pio przez wielu jest znany z niezwykłych mistycznych zjawisk: stygmatów, bilokacji czy tajemniczych zapachów, które czuł każdy, kto go spotykał. Jednak to liczne cuda za jego wstawiennictwem potwierdzają najmocniej jego świętość i potężne wsparcie, które daje wiernym z nieba. Włoski dziennikarz – Roberto Allegri – zebrał tylko niewielką część świadectw osób, które doświadczyły łask za wstawiennictwem kapucyna z San Giovanni Rotondo. Artyści, zakonnicy, nauczyciele opowiadają o uzdrowieniach oraz nawróceniu, które zawdzięczają temu świętemu zakonnikowi. Wszystkie te opowieści jednoznacznie dowodzą, że o. Pio nieustannie wysłuchuje naszych próśb i działa z nieba! Roberto Allegri – włoski dziennikarz i pisarz. Publikuje głównie książki biograficzne oraz związane z tematyką wiary. Pracuje we włoskim magazynie „Chi”. Prywatnie jest synem znanego dziennikarza Renzo Allegriego.
Czy katolicka doktryna wiary może się zmieniać? Dla jednych stwierdzenie, że nawet dogmaty nie są odporne na przekształcenia, może brzmieć skandalicznie, dla drugich - wyzwalająco. Michael Seewald, badając to na pozór prowokacyjne zagadnienie, ukazuje bogatą i często zapomnianą tradycję dogmatycznych teorii rozwoju - od początków chrześcijaństwa aż do dzisiaj.Autor osadza dyskursy reformatorskie w kontekście historycznym i teologicznym, pokazując, że pole manewru dla przemian jest większe, niż się niektórym wydaje. Kościół, jak przekonuje, jest bowiem współcześnie tym, czym jest, tylko dlatego, że umiał połączyć ciągłość i nieciągłość; ponieważ ewoluował, aby wciąż na nowo wprowadzać powierzoną mu Ewangelię w teraźniejszość.Rozwój dogmatu nie wyklucza korekty istniejącego stanu rzeczy. Nie jest ona jednak bezmyślną antytezą, która ocenia to, co dawne jako błędne, ale "ruchem redukcji", który obok "ruchu rozwoju" zajmuje również prawowite miejsce w historii dogmatu, o ile prowadzi je z powrotem do życia, które starał się wyrazić, a które z biegiem czasu mogło stać się skamieniałe.W ciągu wielu wieków swojej historii Kościół był zdolny do zmian. Może będzie cechował się otwartością na nie również w przyszłości?Michael Seewald - profesor dogmatyki i historii dogmatów na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu w Mnster. Studiował teologię katolicką, filozofię i nauki polityczne . w Tybindze, Frankfurcie, Bostonie i Monachium. W 2011 roku obronił doktorat; cztery lata później habilitację. Jest najmłodszym profesorem teologii w Niemczech.
Tytuł książki jest zaczerpnięty z Ewangelii św. Mateusza (Mt 18, 20). Przywołany werset brzmi: "Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich". W książce przedstawione są zapisy modlitw prowadzonych z udziałem Autorki w kilkuosobowych grupach w latach 1987-1988. Modlitwy te mają zazwyczaj formę rozmowy z Osobami, do których były kierowane. Niezwykły jest klimat tych rozmów, a także urzekająca osobowość Rozmówców. Anna Dąmbska opisuje to następująco: "Pan rzeczywiście był wśród nas, tak jak to obiecywał w Ewangelii (Mt 18, 20). Nasza modlitwa stawała się wyraźnie rozmową z Nim: odpowiadał nam, uczył, tłumaczył. Odczuwaliśmy Jego miłość, wrażliwą na nasze najdrobniejsze zmartwienia czy kłopoty, troskliwość, delikatność, często nawet żartobliwość i uśmiech, a także smutek, powagę, współczucie. Te rozmowy przyczyniały się do wzrostu zaufania do Niego. Każdego z nas powoływały do przyjaźni z Jezusem Chrystusem". W roku 1989 Autorka wspólnie z kilkoma uczestnikami spotkań dokonała wyboru fragmentów, którymi gotowa była się podzielić z innymi. Pan ją w tym zamiarze utwierdził słowami: "Pragnę, abyście ukazali naszą przyjaźń innym ludziom, gdyż może to zachęci ich do szukania wspólnoty ze Mną i ze swymi bliźnimi".
Wszystkie wizje i objawienia, które miały miejsce po ukształtowaniu się Nowego Testamentu, nazywamy objawieniami prywatnymi. To objawienia Jezusa Chrystusa, Maryi, świętych lub aniołów, którzy poprzez wizje zmysłowe lub duchowe, przekazują wizjonerowi albo grupie wizjonerów orędzia. Pomagają im lepiej zrozumieć Ewangelię, poprzez jej pryzmat odczytywać "znaki czasu". W książce zostało opisanych 100 objawień prywatnych, które zapisały się w historii Polski i Kościoła. Zaowocowały m.in. nowymi formami pobożności, budową kościołów lub utworzeniem sanktuariów, a także powstaniem dzieł mistycznych (Dzienniczek św. siostry Faustyny, pisma s. Roberty Babiak, s. Leonii Nastał czy Fulli Horak). Autorski wybór Henryka Bejdy uwzględnia przede wszystkim objawienia Pana Jezusa, Maryi, aniołów i świętych, w dostrzegalnej przez wizjonerów postaci. Druga część poświęcona jest wybranym pomniejszym objawieniom, które miały bardziej ograniczony publiczny wydźwięk, oraz innym cudownym zjawiskom związanym z samymi wizerunkami Pana Jezusa, Maryi i świętych. Górka Klasztorna, Licheń Stary, Okulice, Supraśl, Bardo Śląskie, św. Lipka Ludźmierz, Leżajsk, Radecznica, Pińczów, Matemblewo, Siekierki, Studzianna Św. Jacek, św. Anna, św. Jadwiga Andegaweńska, św. Stanisław, św. Kazimierz Kaźmierczyk, św. Stanisław Kostka, św. Antoni Padewski
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?