Książka w sposób niezwykle prosty wyjaśnia często złożone, lub po prostu niezrozumiałe koncepcje, czy nazewnictwo używane w Kursie cudów. Tworzy to z niej doskonały przewodnik pomagający przełożyć mądrość Kursu na własne doświadczenia i zrozumieć, gdzie jego koncepcje mają zastosowanie w codziennym życiu każdego z nas. W książce tej znajdziemy wyczerpujące wprowadzenie w zasady Kursu cudów. Najwybitniejszy z żyjących nauczycieli Kursu cudów Dr Kenneth Wapnick najpierw wyjaśnia centralne idee w wytworzonym przez ego systemie myślowym grzechu, winy i lęku oraz środki obrony owego systemu poprzez zaprzeczenie i projekcję. Następnie objaśnia on nam pochodzący od Ducha Świętego system myślowy oparty na przebaczeniu, ukazując konkretnie sposób, w jaki właśnie przebaczenie i cud odczyniają główny mechanizm obronny ego przed Miłością Bożą jakim są wyjątkowe związki. Książka zawiera także rozdziały traktujące o celu życia Jezusa oraz historię tego, jak doszło do spisania Kursu. Kenneth Wapnick posiada tytuł doktora psychologii klinicznej i zaangażował się w pracę nad Kursem cudów w roku 1973, gdy połączył się ze skrybami Kursu - Helen Schucman i Williamem Thetfordem. Ponadto ściśle współpracował z Helen przy tworzeniu końcowej wersji manuskryptu Kursu. Jest autorem wielu publikacji na temat Kursu cudów oraz prezydentem fundacji ACIM będącej właścicielem praw autorskich do Kursu. Zobacz także Kurs Cudów

Dwa opracowania w jednej książce: Pieśń modlitwy Modlitwa, przebaczanie, uzdrawianie Ten suplement stanowi rozszerzenie zasad Kursu cudów. Został spisany przez Helen Schucman w ten sam sposób jak Kurs cudów i zawiera dyskusję na temat przebaczania oraz uzdrawiania w kontekście modlitwy. Ukazuje znaczenie prawdziwej modlitwy, prawdziwego przebaczania i uzdrawiania oraz wskazuje na ich przeciwieństwa. Proces modlitwy opisany jest w suplemencie jako "wzrastanie w przebaczaniu". Uzdrawianie widziane jest natomiast jako skutek odczynienia przez umysł jego wiary w oddzielenie. Owa "drabina modlitwy" podsumowana jest w tym suplemencie następująco: "Najpierw przebaczasz, potem się modlisz i zostajesz uzdrowiony. Twoja modlitwa się wzniosła i zawołała Boga, Który słyszy i odpowiada. Zrozumiałeś, że przebaczasz i modlisz się jedynie dla siebie. W tym zrozumieniu zaś jesteś uzdrowiony. W modlitwie zjednoczyłeś się ze swoim Stwórcą i zrozumiałeś, że nigdy nie odszedłeś." "Oddaj Mi zatem swój święty głos. Pieśń modlitwy milczy bez ciebie. Wszechświat czeka na twoje wyzwolenie, ponieważ jest ono jego własnym wyzwoleniem. Bądź życzliwy dla niego, a także dla siebie, a potem bądź życzliwy dla Mnie. Proszę jedynie o to, abyś był pocieszony i nie żył już w przerażeniu i bólu. Nie porzucaj Miłości. Pamiętaj o tym, że bez względu na to, co możesz myśleć o sobie, bez względu na to, co możesz myśleć o świecie, twój Ojciec cię potrzebuje i będzie cię wołał, aż w końcu w pokoju przyjdziesz do Niego." Psychoterapia: cel, proces, terapia Ten suplement stanowi rozszerzenie zasad Kursu cudów. Został spisany przez Helen Schucman w ten sam sposób jak Kurs cudów i zawiera dyskusję na temat zasad Kursu dotyczących uzdrawiania i przebaczania w kontekście psychoterapii. Choć napisano go dla zawodowych terapeutów, będzie pomocny dla każdego, kogo interesuje zastosowanie w dziedzinie psychoterapii przedstawionych w Kursie teoretycznych zasad uzdrawiania - łączenia się z innymi poprzez Ducha Świętego. Jego przesłanie podsumowane jest w tym zdaniu: "Proces zachodzący w tym związku polega w zasadzie na tym, że terapeuta w swoim sercu mówi pacjentowi, że wszystkie jego grzechy zostały mu przebaczone wraz z grzechami samego terapeuty." "Stójmy w milczeniu przed Wolą Boga i czyńmy to, co ona dla nas wybrała. Istnieje tylko jeden sposób dojścia do miejsca, w którym wszystkie sny się zaczęły. I właśnie tam je złożymy, aby odejść w pokoju na zawsze. Usłysz wołanie brata o pomoc i mu odpowiedz. To Bogu będziesz odpowiadał, ponieważ do Niego zawołałeś. Nie ma innego sposobu usłyszenia Jego Głosu. Nie ma innego sposobu szukania Jego Syna. Nie ma innego sposobu odnalezienia twojego Ja. Uzdrawianie jest święte, gdyż Syn Boży powraca do Nieba dzięki jego życzliwemu objęciu. Uzdrawianie przekazuje mu bowiem Głosem mówiącym w Imieniu Boga, że wszystkie grzechy mu przebaczono." Niniejsza książka jest w języku polskim jedyną oficjalną, autoryzowaną i dostępną wersją dzieła SUPLEMENTY DO KURSU CUDÓW

W tym punkcie rozważań dochodzimy do ich najciekawszego punktu, mianowicie konfrontacji przeświadczenia o wieczności Bożego aktu zachowywania świata z dogmatem głoszącym koniec świata. Te dwie idee są ze sobą potencjalnie w konflikcie – wydaje się, że najprostszym i intuicyjnie akceptowalnym wyjaśnieniem końca świata może być ustanie zachowywania go przez Boga. Ono zostało jednak wykluczone we wcześniejszych artykułach kwestii. Zatem w pozostałej partii kwestii Tomasz tłumaczy, co naprawdę znika wraz z końcem świata, a co jest również po nim podtrzymywane w istnieniu przez Boga. Kres rzeczywistości oznacza według Tomasza nie jej koniec w sensie absolutnym, ale istotne przekształcenie. Po końcu świata, który jest przede wszystkim przeniesieniem wszystkich bytów z czasu do wieczności, musi ustać to wszystko, co jest związane z przemianami, czasem, rodzeniem się i ginięciem (fieri). I tak się stanie, gdyż zjawiskiem wyznaczającym kres epoki stawania się będzie zatrzymanie się ruchu nieba i zanik powodowanych przez nie ruchów bytów świata podksiężycowego. Ustanie ruchu w naszym świecie ozna-cza rozpad wszystkich ciał złożonych z elementów na te elementy, które wraz z nieruchomym niebem i substancjami oddzielonymi stanowić będą świat stworzeń. Jedynym wyjątkiem, czyli jedyną mieszaniną, która trwać będzie w Apokaliptycznym (21, 1) nowym niebie i nowej ziemi, będą opisane w ostatnim (10) artykule kwestii ciała zmartwychwstałych ludzi. (Fragment Wprowadzenia do kwestii V Mikołaja Olszewskiego)

Boga nie da się zmierzyć, zobaczyć ani dotknąć. Wyobraź sobie, że otrzymujesz dowód na istnienie Wszechmogącego... Wyobraź sobie, że to nauka daje Ci ten dowód...

Polski misjonarz, z Zambii, postanowił sprawdzić, czy ludzka godność rzeczywiście realizuje się w ludzkim działaniu. Studiując koncepcję działającego człowieka u Ludwiga von Misesa, starał się porównać ją ze społeczną nauką Kościoła, a konkretnie z encykliką Jana Pawła II (Karola Wojtyły) , Centesimus annus. W rezultacie powstała interesująca praca porównująca twórczość dwóch wielkich mieszkańców Galicji, Polaka ? papieża i głębokiego katolika, oraz urodzonego we Lwowie Austriaka ? agnostyka i ekonomisty. Książka O. Gniadka jest dowodem na to, jak wpływy kulturowe, tradycja, wspólnota miejsca wraz z żelazną dyscypliną, mądrością i umiłowaniem prawdy prowadzą do wspólnoty intelektualnej i szacunku dla człowieka.

"Chrestomatia monastycznych tekstów koptyjskich" to zbiór krótkich utworów piśmiennictwa koptyjskiego o charakterze religijnym, zwanych apoftegmatami. Utwory te składają się zazwyczaj z pytania młodego adepta stanu mniszego i odpowiedzi doświadczonego ojca duchowego. Uważa się, że ich autorami byli charyzmatyczni pustelnicy, wykazujący potrzebę przekazania swoich przeżyć i przemyśleń, by pomóc człowiekowi na drodze do zbawienia. Albertyna Dembska ? egiptolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, nauczyciel akademicki i autorka wielu publikacji naukowych oraz podręczników. Jej zainteresowania naukowe związane są także z językiem koptyjskim, którym mówiono w Egipcie w I tysiącleciu naszej ery. Obecnie jest on tylko językiem liturgicznym Kościoła koptyjskiego. Językowi temu autorka poświęciła m.in. prace: "Gramatyka koptyjska" (1985) i wspólnie z W. Myszorem "Podręczny słownik języka koptyjskiego" (1966). Przełożyła na język polski wiele utworów koptyjskich, a wśród nich teksty "NCH VI, 52,1-63,32" (2010), wspólnie z W. Godlewskim "Legendę o św. Onufrym" (1971), a wraz z W. Myszorem także niektóre teksty gnostyckie: "Ewangelię Tomasza" (1992) i "Ewangelię Filipa" (1979), zaś z B. M. Toczydłowską "Postrzeganie rozumu" (2006).

Norman Mailer rozmawia z Michaelem Lennonem Ostatnia książka Normana Mailera, giganta amerykańskiej literatury, zarysowuje jego system przekonań religijnych odrzucający zarówno zinstytucjonalizowaną religię, jak i ateizm. W tym zbiorze dziesięciu niezwykle poruszających, dociekliwych, niekiedy prowokujących dialogów z Michaelem Lennonem, literaturoznawcą, Mailer przedstawia swoją koncepcję natury Boga. W jego wizji świat został stworzony przez Boga artystę, a na dzieło to składa się sporo udanych przedsięwzięć, ale i porażek poniesionych na skutek opozycji ze strony wrogich sił, z którymi Bóg toczy wojnę o ludzkie dusze. Mailer dyskutuje o inteligentnym projekcie, stwierdza, że rozkosze zmysłowe są darem od Boga, dostrzega usterki w dekalogu (cudzołóstwo jest dla niego mniejszym złem niż cierpienia wynikające z życia w złym małżeństwie) i utrzymuje, że technologia jest najgenialniejszym wynalazkiem diabła. Krótko mówiąc, Mailer jest oryginalny i nieprzewidywalny w tej inspirującej podróży intelektualnej, w której „Bóg potrzebuje nas tak samo jak my Jego”.

Księga Uranti – Fragment   V. RZECZYWISTOŚCI OSOBOWOŚCIOWE Osobowość jest poziomem rzeczywistości deifikowanej a rozciąga się od poziomu wyższych czynności umysłowych, czczenia i mądrości u śmiertelnika i pośredniego, w górę, przez poziom morontialny i duchowy, aż do osiągnięcia finalizmu w statusie osobowym. Tak wygląda ewolucyjne wznoszenie się osobowości istoty śmiertelnej i do niej zbliżonej, ale jest również we wszechświecie wiele innych klas osobowości. Rzeczywistość podlega ekspansji we wszechświecie, osobowość nieskończonemu zróżnicowaniu a obie mogą być w nieograniczony prawie sposób koordynowane przez Bóstwo i wiecznie stabilizowane. Podczas gdy zakres przeobrażania się bezosobowej rzeczywistości jest zdecydowanie ograniczony, nie znamy ograniczeń dla rozwojowej ewolucji rzeczywistości osobowościowych. Wszystkie osobowościowe klasy czy wartości mają możliwość łączenia się a nawet współstwórczości, na osiągniętych przez nie poziomach empirycznych. Nawet Bóg i człowiek mogą współistnieć w zjednoczonej osobowości, co wręcz znakomicie obrazuje obecny status Chrystusa Michała - Syna Człowieczego i Syna Bożego. Wszystkie pod nieskończone klasy i stadia osobowości mają możliwości asocjacyjne i są potencjalnie współstwórcze. To, co przed osobowe, osobowe i super osobowe, wszystko jest wzajemnie powiązane przez wspólny potencjał skoordynowanych działań, postępowych osiągnięć i współstwórczych możliwości. Nigdy jednak bezpośrednio nie przekształci się to, co nieosobowe, w to, co osobowe. Osobowość nigdy nie jest samoistna, jest ona darem Rajskiego Ojca. Osobowość nałożona jest na energię a związana jest tylko z systemami energii ożywionej; tożsamość może być związana z formami energii nieożywionej. Ojciec Uniwersalny jest tajemnicą rzeczywistości osobowościowej, tajemnicą nadania osobowości i przeznaczenia osobowości. Wieczny Syn jest osobowością absolutną, tajemnicą energii duchowej, duchów morontialnych oraz duchów doprowadzonych do doskonałości. Wspólny Aktywizator jest osobowością duchowo-umysłową, źródłem inteligencji, rozumowania oraz wszechświatowego umysłu. Wyspa Raj jest jednak nieosobowa i nieduchowa, stanowi esencję wszechświatowego ciała, źródło i centrum materii fizycznej oraz absolutną formę wzorcową wszechświatowej rzeczywistości materialnej. Księga Urantii, po raz pierwszy wydana przez Fundację Urantii w roku 1955, twierdzi, że została przedstawiona przez niebiańskie istoty, jako objawienie dla naszej planety, Urantii.       Tekst Księgi Urantii mówi nam o początkach, historii i przeznaczeniu ludzkości i naszych związkach z Bogiem Ojcem. Przedstawia jedyny w swoim rodzaju i frapujący obraz życia i nauk Jezusa. Przed ludzkim duchem otwiera nowe perspektywy czasu i wieczności i przynosi nowe szczegóły naszej przygody, podczas wznoszenia się w przyjaznym i starannie zarządzanym wszechświecie.       Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.         Księga Urantii, jako taka, nie jest „religią”. Bazuje na religijnym dziedzictwie z przeszłości i teraźniejszości, popierając osobistą, żywą wiarę religijną.       Czytelnicy z różnych stron świata mówią nam, że Księga Urantii wywarła na nich ogromne wrażenie i częstokroć odmieniła ich życie. Inspiruje ich do osiągania nowych poziomów rozwoju duchowego i rozwija ich zrozumienie wartości życia ludzkiego.       W UMYSŁACH śmiertelników Urantii — tak bowiem nazywa się wasz świat — panuje wielki zamęt odnośnie znaczenia takich pojęć jak Bóg, boskość i Bóstwo. Istoty ludzkie są jeszcze bardziej zdezorientowane i niepewne, gdy idzie o związki wzajemne Boskich osobowości, określanych tak różnorodnymi nazwami. Z powodu takiego ubóstwa pojęciowego i związanego z nim wielkiego chaosu ideowego, otrzymałem polecenie zredagowania tego oświadczenia wprowadzającego, aby wyjaśnić znaczenia, jakie powinno się przydawać pewnym symbolom słownym, kiedy te mogą być z kolei używane w przekazach, które zespół objawiających prawdę istot z Orvontonu przetłumaczył na język angielski Urantii, zgodnie z otrzymanym upoważnieniem.       W naszych staraniach, zmierzających do poszerzenia świadomości kosmicznej i wzbogacenia percepcji duchowej człowieka, niezmiernie trudno jest przedstawić rozszerzone pojęcia i zaawansowaną prawdę, kiedy ograniczeni jesteśmy do zawężonego języka danego świata. Jednak nasze powiernictwo skłania nas do czynienia wszelkich wysiłków, aby przekazać nasze znaczenia przy użyciu symboli słownych języka angielskiego. Zostaliśmy poinstruowani, że tylko wtedy mamy wprowadzać nowe określenia, kiedy pojęcie, które ma być przedstawione, nie posiada angielskiego odpowiednika, którego można by użyć do wyrażenia tego, nowego pojęcia, częściowo, czy nawet z większym lub mniejszym wypaczeniem znaczenia.       Aby ułatwić zrozumienie i zapobiec dezorientacji u każdego śmiertelnika, który może zgłębiać te przekazy, uważamy, że rozsądnie będzie przedstawić w tym, wstępnym oświadczeniu, zarys znaczeń przypisywanych wielu słowom angielskim, używanym na określenie Bóstwa i pewnych pojęć z nim związanych, dotyczących rzeczy, znaczeń i wartości rzeczywistości wszechświatowej.       Żeby jednak opracować tę przedmowę, dotyczącą definicji oraz ograniczeń terminologii, należy przewidzieć stosowanie danych określeń w następujących dalej prezentacjach. Przedmowa ta nie jest zatem oświadczeniem zupełnie skończonym; jest ona tylko przewodnikiem po definicjach, mającym pomóc tym, co będą czytali następujące dalej przekazy, traktujące o Bóstwie oraz wszechświecie wszechświatów, przekazy opracowane przez komisję z Orvontonu, posłaną w tym celu na Urantię.       Wasz świat, Urantia, jest jedną z wielu podobnych jej, zamieszkałych planet, wchodzących w skład wszechświata lokalnego Nebadonu. Wszechświat ten, wraz z podobnymi kreacjami, tworzy superwszechświat Orvonton, a z jego stolicy, Uversy, przybywa nasza komisja. Orvonton jest jednym z siedmiu ewolucyjnych superwszechświatów czasu i przestrzeni, które krążą wokół kreacji boskiej doskonałości bez początku i końca — centralnego wszechświata Havony. W sercu tego wiecznego, centralnego wszechświata, znajduje się stacjonarna Wyspa Raj, geograficzne centrum nieskończoności i miejsce pobytu wiecznego Boga.

Jest to książka nie tyle mówiąca o oświeceniu, co prowadząca do oświecenia; adresowana do tych, którzy nie tylko chcą się dowiedzieć czegoś o poszukiwaniu prawdziwego JA, ale do tych, którzy pragną je odnaleźć. Można ją polecić każdemu kto wkracza na duchową ścieżkę i potrzebuje przewodnika.Przez całe życie poznajemy siebie, uczymy się żyć tu i teraz, wgłębiamy się w swoją duszę i swoje prawdziwe potrzeby. Książka "Potęga teraźniejszości" to idealna propozycja dla tych, którzy dopiero wkraczają na duchową ścieżkę i potrzebują przewodnika, w których budzi się ciekawość odkrywania, którzy chcą zacząć panować nad swoim życiem i w końcu wziąć swój los w swoje ręce. Dzięki radom i wskazówkom autora podróż wgłąb siebie staje się prostsza, bardziej świadoma i owocna - a efekty mogą okazać się naprawdę zaskakujące!   Jest to książka nie tyle mówiąca o oświeceniu, co prowadząca do oświecenia; adresowana do tych, którzy nie tylko chcą się dowiedzieć czegoś o poszukiwaniu prawdziwego JA, ale do tych, którzy pragną je odnaleźć. Można ją polecić każdemu kto wkracza na duchową ścieżkę i potrzebuje przewodnika. o. Jan M. Bereza OSB Opactwo Benedyktynów w Lubiniu Odkrywanie samego siebie i dochodzenie do źródła samopoznania to droga wiodąca przez całe nasze życie. Wypełnione jest ono doświadczeniem, które nas wzbogaca i pozwala poszerzać naszą świadomość. Książka Potęga teraźniejszości jest dla mnie mapą z drogowskazami, znakami, symbolami prowadzącymi do samopoznania i przeżywania życia tu i teraz, w danym momencie - jedynym i niepowtarzalnym. To książka, z którą jestem na co dzień, którą czytam i kontempluję, do niej się wciąż powracam. Czytanie jej przypomina odgrywanie roli teatralnej na nowo; z inną publicznością, z odmiennym nastrojem, nieoczekiwanymi wydarzeniami oraz każdorazowo zmieniającą się energią. Jest wszak jeden stały element - CIEKAWOŚĆ ODKRYWANIA! Jeśli chcesz pracować nad sobą, jeśli pragniesz stanąć przed lustrem i powiedzieć: "To ja kieruję własnym życiem, ja odpowiadam za swoje stany emocjonalne, ja dokonuję wyborów tu i teraz" - to przeczytanie tej książki będzie właściwym, pierwszym krokiem w tym kierunku! Katarzyna Figura Aikido, podobnie jak inne sztuki walki i niebezpieczne sporty wymaga koncentracji, wejścia w "tętniącą życiem sferę, w której nie ciąży czas, problemy, myślenie czy brzemię osobowości". Polecam. Fascynująca i inspirująca lektura. Jacek Wysocki mistrz aikido (7 dan) FRAGMENT KSIĄŻKI: Gdy człowiek utożsamia się z własnym umysłem, powstaje nieprzejrzysty ekran, utkany z pojęć, etykietek, wyobrażeń, słów, osądów i definicji, który przeszkadza tworzeniu jakichkolwiek autentycznych więzi. Odgradza cię od ciebie samego, wcina się między ciebie a twoich bliźnich, między ciebie a przyrodę, między ciebie a Boga. Właśnie ten myślowy ekran stwarza złudzenie odrębności, zgodnie z którym istniejesz z jednej strony ty sam, z drugiej zaś - całkowicie od ciebie odrębna „inność". Zapominasz wtedy o tym zasadniczym fakcie, że na poziomie głębszym niż wszelka fizyczna powierzchowność, niż wszelka odrębność form, stanowisz jedność ze wszystkim, co j e s t. Zapominasz, czyli przestajesz odczuwać tę jednię jako oczywisty fakt. Możesz w nią, owszem, wierzyć, ale już nie wiesz, że jest to prawda. Wiara dodaje czasem otuchy, lecz wyzwolić cię może jedynie wtedy, gdy potwierdzi ją twoje własne doświadczenie. Myślenie stało się chorobą. Choroba to coś, co pojawia się, ilekroć następuje zachwianie równowagi. Weźmy choćby taki przykład: nic w tym złego, że komórki w żywym ciele dzielą się i mnożą, lecz gdy proces ten trwa bez względu na to, co się dzieje z całym organizmem, następuje nadmierny rozrost komórek i dochodzi do patologii. Zauważ: umysł jest wspaniałym narzędziem, jeśli ktoś odpowiednio nim się posługuje. Gdy jednak zastosowania są niewłaściwe, narzędzie zaczyna działać straszliwie niszczycielsko. Mówiąc ściślej, nie chodzi o to, że robisz z umysłu nieodpowiedni użytek: zazwyczaj w ogóle go nie używasz. To on używa ciebie.I na tym właśnie polega choroba. Kup zestaw książek Eckhart Tolle. Razem taniej! Zestaw pierwszy: Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Nowa Ziemia, Potęga teraźniejszości Zestaw drugi: Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Nowa Ziemia Zestaw trzeci: Praktykowanie potęgi teraźniejszości, Potęga teraźniejszości Zestaw czwarty: Nowa Ziemia, Potęga teraźniejszości  

Pierwsza forma (...) natury odnosi się do Boga, jako Przyczyny całej rzeczywistości, druga ? obejmuje sferę przyczyn prymordialnych wszystkich rzeczy, trzecia ? odkrywana jest w rzeczywistości materialnej opisanej podziałami, czasem i przestrzenią, a czwartą jest Bóg pojęty, jako Kres wszelkiego stworzenia. (...) Tak pojęty czwórpodział natury wyznacza, jak powiedziano, schemat kompozycyjny Periphyseonu: księga pierwsza pełni rolę swoistego wprowadzenia, przygotowującego narzędzia pojęciowe do dalszych analiz, księga druga dotyczy natury pierwszej, niestworzonej i stwarzającej, którą jest Bóg pojęty jako Przyczyna wszystkich rzeczy. Księga trzecia poświecona jest analizom natury drugiej, stworzonej i stwarzającej, na którą składa się sfera przyczyn prymordialnych. W księdze czwartej Eriugena przeprowadza analizy trzeciej formy natury, stworzonej i niestwarzającej, która obejmuje skutki przyczyn prymordialnych, czyli całość rzeczywistości stworzonej ujętej w stanie rozproszenia, opisanej różnymi podziałami. Księga piąta wreszcie traktuje przede wszystkim o doktrynie powrotu wszystkich rzeczy do ich źródła, którym jest Bóg pojęty jako cel całego stworzenia, czyli jako natura niestworzona i niestwarzająca. fragment Wstępu do Księgi drugiej

Czego oczekujemy od kapłanów: pobożności i wrażliwości czy przedsiębiorczości: Co naprawdę myślimy o celibacie? Czy rzeczywiście chcemy księży wysłać na Księżyc? Nowa książka ks. Krzysztofa Wonsa, napisana lekkim stylem, o tym, jaki powinien być kapłan XXI wieku.

Siostra Leonia Maria Nastał jest polską mistyczką, dotychczas mało znaną. Jej życie duchowe polegało na głębokim doświadczeniu ojcowskiej miłości Boga i bezgranicznym zawierzeniu, którego wzór znajdowała w Dzieciątku Jezus. Spisywany na polecenie Jezusa Dziennik duchowy Życie wespół z Jezusem, zawiera zapisy rozmów Leonii z Bogiem, myśli i pragnienia powstałe na modlitwie oraz objawienia mistyczne. Z prowadzonej przez nią korespondencji zachowały się 352 pisma. Do druku wybrano te listy lub ich fragmenty, które obrazują rozwój życia wewnętrznego Służebnicy Bożej lub bezpośrednio wiążą się z Dziennikiem. Pisma Siostry Leonii przybliżają prawdę o Bogu cierpliwej miłości i pokornej łagodności.

Wśród autorów: Papież Benedykt XVI, kard. Angelo Sodano, kard. Camillo Ruini, kard. Stanisław Nagy SCJ, abp Alfons Nossol, abp Józef Życiński, Georges Weigel, Zofia Zdybicka, ks. Józef Kudasiewicz, ks. Tadeusz Styczeń i wiele innych fantastycznych postaci. Niezwykła książka złożona z wypowiedzi przedstawicieli Kościoła, wybitnych polityków, ludzi kultury, filozofów i teologów. W książce między innymi: 1. Homilia podczas Mszy św. z okazji pontyfikatu Jana Pawla II (22 X 1978) 2. Homilia podczas Mszy św. pogrzebowej Jana Pawla II (kard. Józef Ratzinger) 3. Homilia podczas Mszy św. w intencji Jana Pawła II (kard. Angelo Sodano) 4. Homilia podczas Mszy św. w intencji Jana Pawła II (kard. Camillo Ruini) 5. Kard. Stanisław Nagy, Po odejściu Jana Pawła II 6. abp Alfons Nossol, Jan Paweł II - papież dialogu i pojednania 7. abp Józef Życiński, Kto jest wykonawcą duchowego Testamentu Jana Pawła II 8. prof. Zofia Zdybicka, Chrystus właściwą odpowiedzią na pytanie o człowieka 9. Georges Weigel, Żałoba i pamięć 10. ks. prof. Tadeusz Styczeń, Świadectwo o ostatnich chwilach życia Jana Paweł II 11. ks. prof. Józef Kudasiewicz, Jak Jan Paweł II zmienił oblicze świata? W książce także: "Testament Jana Pawła II" oraz kalendarium ostatnich dni życia Jana Pawła II

Niezwykle osobiste rozmowy o ateizmie z kluczowymi postaciami polskiego życia publicznego. Piotr Szumlewicz zadaje pytania o najbardziej intymne aspekty duchowości, odpowiadają pisarze, filozofowie, naukowcy, dziennikarze, politycy, naukowcy i działacze społeczni, m.in. Agnieszka Graff, Jerzy Urban, Bożena Keff, Krzysztof Teodor Toeplitz, Robert Biedroń, Edwin Bendyk, Wanda Nowicka, Grzegorz Napieralski, Justyna Dąbrowska, Zygmunt Bauman, Kinga Dunin, Barbara Stanosz, Renata Dancewicz, Roman Kurkiewicz, Ludwik Stomma. Dla kogo ateizm był niezależnym wyborem, dla kogo strategią na przetrwanie i polityczną koniecznością? Prawdziwa książka dotykająca jednej z najintymniejszych stron ludzkiej natury.

Bóg jako Stwórca i projektant człowieka, jest również jego najlepszym lekarzem. I choć zdarzają się spektakularne uzdrowienia o charyzmatycznej aurze, to nie należy lekceważyć roli zwykłego, codziennego działania naszego organizmu ? przekonuje autor. Bóg uzdrawia i leczy głównie za pomocą naturalnych procesów, które w nas wbudował. Wskazując na ścisłą zależność umysłu i ciała w procesie leczenia, autor podkreśla ogromną rolę psychiki, np. woli walki z chorobą i pragnienia powrotu do zdrowia. Duże znaczenie przypisuje prewencji, podkreślając, jak istotny dla dobrostanu jest zdrowy styl życia i duchowa higiena. Choć autor ? sam doświadczony cierpieniem ? był świadkiem przypadków uleczenia, które wymykają się racjonalnemu wyjaśnieniu, nie traktuje ich w oderwaniu od zdolności samonaprawczych ludzkiego ciała. Powinniśmy wszak pamiętać, że u źródeł fizjologii i zadziwiających własności regeneracyjnych ludzkiego organizmu, przejawiających się choćby w takich zjawiskach jak walka z chorobą i rekonwalescencja, leży cudowna moc Boża. ?Zwyczajną metodą Bożego postępowania w przypadku chorób jest uzdrawiające działanie na drodze terapeutycznych możliwości danych człowiekowi oraz leczniczym środkom, które tak hojnie rozmieścił w przyrodzie. Niezależnie od tego, zawsze wierzymy, że ?wszystko jest możliwe u Boga?? dr M. Lloyd-Jones

Autor podejmuje następujące zagadnienia: - chrześcijańska wizja stworzenia; - stworzenie człowieka - sposoby istnienia materii - sakramenty a życie kosmosu

Jaką kobietą chcesz być? Piękną, zadbaną, pogodną, idealną żoną i matką, dbającą o dom i jednocześnie wspinającą się po szczeblach kariery zawodowej? Wyzwanie podjęło wiele kobiet. Nikt jednak nie zaproponował praktycznego wzorca, w jaki sposób ta superkobieta może prawidłowo funkcjonować we wszystkich tych dziedzinach. Jak ma wyglądać małżeństwo, w którym obie strony robią karierę zawodową? W jaki sposób należy mądrze dysponować czasem i zaakceptować swoje fizyczne ograniczenia? Jak powinny być ustawione życiowe priorytety i czy nasze dzieci będą miały naprawdę szczęśliwe dzieciństwo? Czy czujesz presję ideału? Ratunek dla współczesnej kobiety leży w powrocie do Boga. Boga, pojmowanego nie jako postać mityczna, lecz do żywego Boga. Pamiętaj, Bóg nigdy nie wkracza do naszego życia na siłę, bez naszego pozwolenia. Drzwi, do których On puka, mają klamkę tylko z jednej strony. Tylko ty możesz je otworzyć i poddać Mu całe swoje życie, razem ze wszystkimi pragnieniami, niespełnionymi oczekiwaniami, buntem czy żalem. On chce cię uczynić prawdziwie wolną i szczęśliwą kobietą. MOŻESZ BYĆ SPEŁNIONĄ KOBIETĄ. WRÓĆ DO ŻYCIA W HARMONII ZE SWOIM STWÓRCĄ, A ON DOKONA CUDÓW W TWOIM ŻYCIU. Alina Wieja jest autorką książek: Kobieta w ramionach Stwórcy i Siedem słupów Mądrości oraz serii pięciu podręczników z zakresu poradnictwa chrześcijańskiego: Jak skutecznie pomagać innym? Od 1995 jest redaktorem czasopisma „Nasze Inspiracje”. Wraz z mężem napisała książkę: Małżeństwo, o jakim marzymy. Od wielu lat prowadzi wykłady na temat zdrowego stylu życia, troski o silną rodzinę, skutecznej pomocy kobietom, małżeństwom i rodzinie w ramach Instytutu Poradnictwa Chrześcijańskiego, Chrześcijańskiej Fundacji Życie i Misja. Jest matką dwojga dorosłych już dzieci: Pawła i Estery.

Kwestie dyskutowane O mocy Boga (De potentia Dei) św. Tomasza z Akwinu należą do najbardziej znaczących tekstów średniowiecznych. Są zapisem dysput, które odpowiadają we współczesnym systemie nauczania seminariom uniwersyteckim. Kwestie powstały w dojrzałym okresie twórczości Akwinaty – po Summie przeciw poganom a bezpośrednio przed Summą teologii. Praca nad nimi stała się dla dominikańskiego mistrza okazją, by przemyśleć najważniejsze opcje doktrynalne, które zamierzał przyjąć w swej ostatniej i najsłynniejszej syntezie. Problematyka De potentia koncentruje się na nauce o Bogu. Tomasz zajmuje się w swym dziele m.in.: Bożą wszechmocą, stworzeniem i rządami Boga nad światem, cudami, prostotą istoty boskiej, wreszcie teologią Trójcy.

Wykląć ewolucję, czy ochrzcić? Książka amerykańskiej franciszkanki wypowiada się wyraźnie za tym drugim rozwiązaniem. Choć jest krytyczna wobec nadużywania teorii ewolucji przez materialistyczny naturalizm, nie podważa jej wartości naukowej. Uważa, że ewolucja jest skutkiem Bożego planu co do świata. Wspaniałość wszechświata materialnego pozwala lepiej ogarnąć wielkość Chrystusa jako Pana świata, pogłębić duchowość chrześcijańską, a także zrozumieć miejsce człowieka w złożonym świecie. Takie spojrzenie pomocne jest dla dialogu wiary i nauki.

Jesteś buddą od samego początku, tak jak każdy. Bycie buddą jest źródłem i celem. Jesteś buddą od początku i pozostaniesz nim do samego końca. Jedyną kwestią jest dostrzeżenie tego, a nie osiągnięcie. Nie chodzi o osiągnięcie, ale o zdanie sobie sprawy, zwrócenie się do wewnątrz. Takie jest znaczenie słowa nawrócenie: zainteresowanie się sobą. Skupianie się na innych i zapominanie o samym sobie jest nieświadomością. Pamiętanie o sobie i zapomnienie o innych jest przebudzeniem. Gdy staniesz się siebie świadomy, dostrzeżesz swoje bycie buddą, możesz patrzeć także na zewnątrz. Wciąż patrzysz na innych; w cieniu tworzy się ja. Ciągle zajmujesz się innymi i ciągle wpadasz w nowe pułapki, nowe gry. Inni są światem. Zwracając się do wewnątrz... Zobacz Zestaw: Mądrość Piasków Cz. 1 i 2 OSHO. Razem taniej! Oszczędzasz 15% Fragment książki       Był sobie człowiek o imieniu Mojud. Żył w miasteczku, gdzie pracował jako zwykły urzędnik i wyglądało na to, że do końca swoich dni będzie kontrolerem miar i wag. Pewnego dnia, gdy przechodził ogrodami wiekowego budynku w pobliżu swego domu, ukazał mu się Khidr, tajemniczy przewodnik sufich ubrany w połyskującą zieleń. Khidr rzekł: „Człowieku świetlanych perspektyw! Porzuć swą pracę i spotkajmy się za trzy dni na brzegu rzeki" -po czym znikł.       Mojud z lękiem stanął przed szefem, mówiąc, że musi odejść. Na wieść o tym mieszkańcy miasteczka mówili: „Biedny Mojud! Zwariował". Do pracy na jego miejsce wielu było chętnych, wkrótce więc o nim zapomniano. Na umówionym spotkaniu Khidr rzekł: „Zerwij swe ubranie i rzuć się do rzeki. Może ktoś cię uratuje". Mojud tak zrobił, choć zastanawiał się, czy nie oszalał. Umiał pływać, nie utonął więc, ale przez długi czas płynął z prądem. Wreszcie pewien rybak wciągnął go do łodzi ze słowami: „Niemądry człowieku! Prąd jest silny. Co robisz?". Mojud odparł: „Naprawdę nie wiem". „Jesteś szalony, ale zabiorę cię do mego szałasu z trzciny, zobaczymy, co da się dla ciebie zrobić" - rzekł rybak. Gdy rybak odkrył, że Mojud mówi pięknym językiem, uczył się od niego czytać i pisać. W zamian dawał mu jeść i uczył swej pracy. Po kilku miesiącach Khidr pojawił się znowu, tym razem przy łóżku Mojuda. Rzekł: „Wstań, opuść tego rybaka. Będziesz miał zapewniony byt". Mojud od razu ubrał się jak rybak, wyszedł z szałasu i po omacku dotarł do drogi.       0 świcie spotkał rolnika jadącego na ośle na targowisko. „Szukasz pracy?" - zapytał rolnik. - „Potrzebuję kogoś do pomocy w wożeniu zakupów".       Mojud zgodził się. Pracował dla rolnika prawie dwa lata. Dowiedział się wiele o rolnictwie, ale i czegoś jeszcze. Gdy pewnego popołudnia belował wełnę, pojawił się Khidr i rzekł: „Zostaw tę pracę i idź do Mosul. Wykorzystaj swe oszczędności i zostań handlarzem skór".       Mojud posłuchał.       W Mosul handlował skórami przez trzy lata i w tym czasie ani razu nie widział Khidra. Zaoszczędził całkiem sporą sumę pieniędzy i myślał o kupnie domu, ale wtedy pojawił się Khidr i rzekł: „Oddaj mi swe pieniądze i opuść miasto.       Idź do Samarkandy i pracuj tam dla sklepikarza".       Mojud tak też uczynił.       Wkrótce zaczął przejawiać niewątpliwe oznaki oświecenia. Uzdrawiał chorych, w wolnym czasie pomagał w sklepie, zaś jego wiedza o tajemnicach pogłębiała się.       Duchowni, filozofowie i inni ludzie przychodzili do niego i pytali: „U kogo pobierałeś nauki?".       „Trudno powiedzieć" - odpowiadał Mojud.       Jego uczniowie pytali: „Jak zacząłeś swą karierę?".       „Jako prosty urzędnik" - mówił Mojud.       „Izrezygnowałeś, by poświęcić się samoumartwianiu?".       „Nie, ja tylko zrezygnowałem".       Ludzie nie rozumieli go. Postanowili opisać historię jego życia.       „Kim byłeś?" - pytali.       „ Wskoczyłem do rzeki i zostałem rybakiem, ale w środku pewnej nocy opuściłem szałas. Potem zostałem robotnikiem w polu. Gdy belowałem wełnę, odmieniłem się i poszedłem do Mosul, gdzie handlowałem skórami. Zaoszczędziłem trochę pieniędzy, ale je oddałem. Przyszedłem wtedy do Samarkandy, by pracować u sklepikarza. I tu teraz jestem".       „To niewytłumaczalne zachowanie nie rzuca jednak światła na twoje dziwne dary i cudowne przypadki" - powiedzieli biografowie. „Tak właśnie jest" - odparł Mojud.       Biografowie stworzyli więc cudowną, fascynującą historię Mojuda - ponieważ tuszyscy święci muszą mieć historię zgodną z upodobaniami słuchacza, a nie z rzeczywistym życiem. I nikt nie może mówić o Khidrze wprost, dlatego ta opowieść nie jest prawdziwa. Obrazuje życie. To prawdziwe życie jednego z największych sufich.       Ta opowieść jest jedną z najwspanialszych. Ma szczególny klimat, który tylko opowiadanie sufickie może mieć. Nie da się go z niczym porównać. Jeśli je zrozumiesz, zrozumiesz tajemnicę religii.       Ten klimat jest częścią podstawy religijnej świadomości. Religijna przemiana nie może bez niego nastąpić. Słuchaj więc tej opowieści tak uważnie, jak to możliwe. Pozwól ternu klimatowi wniknąć w swe istnienie. Ta historia może otworzyć drzwi, może spowodować tak radykalną zmianę w twoim życiu, że już nigdy nie będziesz taki sam. Jednak trzeba zrozumieć ją bardzo dokładnie, bardzo wnikliwie, z miłością, ponieważ jest to dziwna opowieść.       To nie jest tylko opowiadanie. Opowiadania sufickie nie są tylko opowiadaniami. Nie istnieją po to, by cię czymś zająć, dostarczyć ci rozrywki. Nauczają metod, wskazują coś, pokazują. Są drogowskazami ku nieznanemu, palcami wskazującymi księżyc. Zapamiętaj powiedzenie sufich: „Nie gryź mojego palca, patrz, co pokazuję".       Te opowieści mogą rozbawić, ale nie temu służą. Odzwierciedlają to, co poza. Mówią niewypowiadalne, próbują wyrazić niewyrażalne. Nie dotyczą zwykłego życia, przyziemności. Mówią o najgłębszym poszukiwaniu prawdy, centrum istnienia. Są świetne jako metody. Jeśli skupisz się i pomedytujesz nad tą historią, w twoim istnieniu coś się wydarzy. Opowiadanie jest na jednym planie, a objawienie na innym, równoległym. Jeśli nie poznasz smaku tego objawienia, przegapisz cały sens - to bardzo łatwo. Zrozumienie tego opowiadania wymaga wielkiej inteligencji, więc mobilizuj siły. Bądź zintegrowany przez tych kilka chwil. Słuchaj najbardziej totalnie jak zdołasz, zamień się w słuch. Bądź. Ta historia ma ogromną wartość.       W „O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra" Lewisa Carrolla jest taki oto piękny fragment:       Gdy Alicja znalazła się w świecie, w który nie mogła uwierzyć, królowa powiedziała: „Śmiem twierdzić, że nie miałaś zbyt wiele praktyki. Ja czasem przed śniadaniem uwierzyłam w nie mniej niż w sześć niemożliwych rzeczy!".       To jest tajemnica tego opowiadania. Lewis Carroll mówi tu coś niezwykle wartościowego. Tajemnicą tego opowiadania jest sztuka wierzenia, zaufania i mówienia egzystencji „tak". Gdy wierzysz w niemożliwe, niemożliwe staje się możliwe. Jak to się dzieje?       Coś jest niemożliwe tylko dlatego, że nie masz odwagi wierzyć. Każda myśl może stać się rzeczywistością, cokolwiek dzieje się w świadomości, może stać się rzeczywiste na zewnątrz. Cokolwiek dzieje się na zewnątrz, najpierw musi zdarzyć się wewnątrz. Nasiono jest wchłaniane wewnątrz, a drzewo pojawia się na zewnątrz. Jeśli masz wierzące serce, nie ma rzeczy niemożliwych - nawet Bóg może istnieć. Mądrość piasków 2Spis treści Człowiek o niewytłumaczalnym życiu 7 Porzuć stawanie się, wystarczy samo bycie 39 Jesteś tu po to, żeby być sobą 69 Trzy pierścienie wysadzane klejnotami 95 Pozwól sercu dojść do głosu 125 Jezu, nie trafiłem! 153 Spragniony 179 Wszystko staje się łatwe 209 Jestem ogniem! 239