Książka ks. prof. Katolo jest głosem badającym problematykę sztucznego zapłodnienia z punktu widzenia nauki Kościoła Katolickiego. Autor opisuje historię i metody sztucznego kreowania życia, skupiając się następnie na następstwach medycznych, psychologicznych i społecznych in vitro. Następnie odnosi się do fundamentu antropologicznego godności osoby ludzkiej oraz do oceny metod sztucznego zapłodnienia w świetle zasad bioetyki personalistycznej. Na zakończenie poddaje metody sztucznego zapłodnienia ocenie moralnej.
Jest to jedna z najpełniejszych i najbardziej aktualnych pozycji dotyczącej problematyki in vitro.
„Problematyka związana ze sztucznymi zapłodnieniami człowieka zajmuje jedno z kluczowych miejsc w bioetyce. Chęć zaradzenia dramatowi małżeństw cierpiących na niepłodność nie może dokonywać się w oderwaniu od podstawowych zasad moralnych; od prawdy kim jest człowiek; od prawdy co do istoty i godności małżeństwa oraz sensu zjednoczenia cielesnego” – pisze autor.
Celem niniejszej książki jest odkrycie korzeni wiary ? wiary naszych czasów. Współcześni rewolucjoniści to ludzie wierzący, nie mniej gorliwi i oddani swej wierze niż dawni chrześcijanie czy muzułmanie. Nowością jest w ich wypadku jedynie przekonanie, że obalenie tradycyjnej władzy przyniesie doskonały świecki porządek.
Ta całkowicie utopijna idea stała się kołem napędowym Europy w XIX stuleciu i najskuteczniej rozprzestrzeniającą się na świecie ideologią Zachodu wieku XX. Nie jest to historia rewolucji, lecz rewolucjonistów: nowatorskich twórców nowej tradycji. Obejmuje ona okres stu dwudziestu pięciu lat od upadku rewolucji francuskiej pod koniec XVIII wieku do pierwszej rewolucji rosyjskiej z początku wieku XX. Teatr opisywanych zdarzeń stanowiła Europa epoki industrialnej, scenę główną zaś oficyny prasowe wielkich miast europejskich (?)
Wiara rewolucyjna nie ukształtowała się w gruncie rzeczy pod wpływem krytycznego racjonalizmu francuskiego oświecenia (jak zazwyczaj się sądzi), ale raczej okultyzmu i niemieckiego protoromantyzmu. Wiara ta bowiem zrodziła się we Francji w epoce rewolucji w wąskim gronie intelektualistów i literatów parających się dziennikarstwem, zafascynowanych tajnymi stowarzyszeniami, a jednocześnie zapalonych zwolenników ?ideologii?, pełniących funkcję świeckiego erzatzu przekonań religijnych.
(Ze wstępu autora)
W Ewangelii czytamy o Jezusie, który ?nachyliwszy się pisał palcem na ziemi? (J 8, 1-11). Co pisał? Nie wiemy, ale możemy się domyślać: pisał to, czego nauczał. Pisząc ?na ziemi? utrwalał to, czego nauczał. Każdy komentarz do Jego słów, do Jego nauki, jest pisaniem na piasku, bowiem słowa ?pisane na piasku? w jednej chwili zdmuchnie wiatr i ulecą w przestrzeń pustyni.
Teksty zebrane w tej książce to przede wszystkim ? chociaż nie tylko ? eseje z cyklu Pisząc na piasku, ukazujące się w ?Gazecie Wrocławskiej?. Stanowią rodzaj życiowego komentarza do tego, co Jezus ?pisał na ziemi?. Ich intencją była i jest zachęta do czytania i medytacji nad Ewangelią: ?Czytaj ją!?? (Iz 29, 11).
Kazania o naukach tajemnych dominikanina Fabiana Birkowskiego, drukowane w latach dwudziestych XVII wieku, traktują o czarnoksięstwie, magii naturalnej i remediach na czary, astrologii, alchemii oraz teorii snów. Teksty te, wydobyte ze zbioru Kazania na niedziele i święta doroczne (Kraków 1623–1628), wydawca opatrzył wstępem i komentarzami, które przedstawiają ich możliwe źródła oraz erudycyjne zaplecze. Dotąd niedoceniane przez badaczy wiedzy tajemnej, w niniejszym opracowaniu poszerzają zasób krytycznie wydanych pism ze staropolskiego kręgu nauk hermetycznych.
Poznaj swojego Anioła Stróża prezentuje przegląd Hierarchii Anielskich oraz przedstawia Twojego własnego Anioła Stróża, jego główne cechy, właściwości i moce. Pozwala to na lepsze zrozumienie własnego miejsca w życiu, jak i nawiązanie bliskich relacji ze swoim Aniołem Stróżem, co może mieć głęboki wpływ na codzienną egzystencję. Książka pomaga też zapoznać się z głównymi cechami Anioła Stróża naszych bliskich, w efekcie czego możemy spojrzeć na życie własne i bliskich z wyższej, ponadczasowej perspektywy.
Ze szczegółami dowiadujemy się nie tylko o Anielskich Zastępach, lecz zyskujemy również okazję do odkrycia Uniwersalnych, Wyższych Praw rządzących Wszechświatem - Anioły są bowiem Ich uosobieniem. Podążanie za Nimi jest jak najbardziej praktyczne, o czym możesz dowiedzieć się kierując modlitwy do swojego osobistego Anioła Stróża. Owe specyficzne modlitwy również zostały zawarte w tej książce.
Opracowanie to umożliwia ponadto nawiązywanie komunikacji z Aniołami odpowiedzialnymi za dany dzień w roku, efektem czego otrzymujemy sposobność do odkrycia całego spektrum Anielskich Mocy i Możliwości.
Poznaj swojego Anioła Stróża
Spis treści
modlitwy do naszego anioła stróża spełniają się
święte imiona aniołów stróży
archanioły
płeć aniołów
przyjmij imię anioła jako swe drugie imię
nasz anioł stróż
rytm nieba i dni tygodnia
aniołowie stróże chóru serafinów
1. WEHUJASZ, 21-25 MARCA
2. JELIEL, 26-30 MARCA
3. SITAEL, 31 marca - 4 kwietnia
4. ELEMIASZ, 5-9 kwietnia
5. MAHASJASZ, 10-14 kwietnia
6. LELAHEL, 15 - 20 kwietnia
7. AHAIASZ, 21 - 25 kwietnia
8. KAHETEL, 26-30 KWIETNIA
aniołowie stróże chóru cherubinów
9. HAZJEL, l - 5 maja
10. ALADIASZ, 6-10 maja
11. LAUJASZ, 11- 15 maja
12. HAHJASZ, 16-20 maja
13. JEJAZEL,21-25MAJA
14. MEBAHEL,26-3lMAJA
15. H ARIEL, l - 5 czerwca
16. HAKAMIASZ, 6-10 czerwca
aniołowie stróże chóru tronów
17. LAWIASZ, 11-15 czerwca
18. KALIEL, 16-21 CZERWCA
19. LEUJASZ, 22 - 26 CZERWCA
20. PAHALIASZ, 27 CZERWCA - l LIPCA
21. NELCHAEL, 2 - 6 LIPCA
22. JEJAJEL,7-11LIPCA
23. MELAHEL, 12-16 LIPCA
24. HAHAJASZ, 17-22 lipca
aniołowie stróże chóru panowania
25. NITHAJASZ, 23 - 27 LIPCA
26. HAAJASZ, 28 LIPCA - l SIERPNIA
27. JERATEL, 2-6 SIERPNIA
28. SEHEJASZ, 7-12 SIERPNIA
29. REIJEL, 13-17 SIERPNIA
30. OMAEL, 18 - 22 sierpnia
31. LEKABEL, 23 - 28 sierpnia
32. WASARIASZ, 29 sierpnia - 2 września aniołowie stróże chóru potęgi
33. JEHUJASZ, 3 - 7 września
34. LEHAHIASZ, 8-12 września
35. SZAWAKIASZ, 13-17 września
36. MONADEL, 18-23 września
37. AIEL, 24 - 28 WRZEŚNIA
38. HAAMIASZ, 29 września - 3 października
39. RAHAEL, 4-8 października
40. IHIAZEL, 9-13 października
aniołowie stróże chóru cnót
41. HAHAHEL, 14-18 października
42. MIKAEL, 19-23 października
43. WEULIASZ, 24 - 28 października
44. JELACHIASZ, 29 października - 2 listopada
45. SEALIASZ, 3-7 listopada
46. ARIEL, 8-12 LISTOPADA
47. ASALIASZ, 13 - 17 listopada
48. MIHAEL, 18 - 22 LISTOPADA
aniołowie stróże chóru księstwa
49. WEHUEL, 23 - 27 LISTOPADA
50. DANIEL, 28 LISTOPADA - 2 GRUDNIA
51. HAHAZJASZ, 3-7 grudnia
52. IMAMIASZ, 8-12 GRUDNIA
53. NAŃAEL, 13-16 GRUDNIA
54. NITAEL, 17-21 GRUDNIA
55. MEBAHIASZ, 22 - 26 grudnia
56. POJEL, 27 - 31 grudnia
aniołowie stróże chóru archaniołów
57. NEMAMIASZ, l - 5 STYCZNIA
58. JEJ AEL, 6-10 stycznia
59. HARAHEL, 11-15 STYCZNIA
60. MIZRAEL, 16-20 stycznia
61. UMABEL, 21-25 stycznia
62. J AEL, 26 - 30 stycznia
63. ANAUEL, 31 stycznia - 4 lutego
64. MEHIEL, 5 - 9 LUTEGO
aniołowie stróże chóru aniołów
65. DAMABIASZ, 10-14lutego
66. MANIEL, 15-19 lutego
67. EJ AEL, 20 - 24 LUTEGO
68. HABUHIASZ, 25 - 29 lutego
69. RAHAHEL, l - 5 MARCA
70. JABAMIASZ, 6 - 10 MARCA
71. HAJAJEL, 11-15 MARCA
72. MUMIASZ, 16-20 MARCA
Autor na kartach książki prezentuje jeden z ważniejszych traktatów z teologii fundamentalnej – traktat o Objawieniu Bożym. Rozprawa składa się z pięciu części: Pojęcie Objawienia w teologii i nauczaniu Kościoła; Bóg mówi i działa w historii; Bóg mówi i działa w Jezusie Chrystusie; Jezus Chrystus mówi i działa w Kościele; Aktualność i dziejowe znaczenie Objawienia Jezusa Chrystusa.
W książce autor zawarł swoje konferencje i zamyślenia na temat wiary, jej istoty, znaczenia dla ludzkiego życia, trudności z nią związanych. Mówi o niej, posługując się obrazami biblijnymi ? postaciami Starego czy Nowego Testamentu. Po lekturze tej niewielkiej książeczki z innej perspektywy patrzymy na świat? Lepiej zrozumiemy samych siebie, swoje relacje z Bogiem i drugim człowiekiem.
W dzisiejszych czasach uczniowie podczas swojej edukacji nieustannie są indoktrynowani teorią Darwina. Szkolne podręczniki przekazują młodym wiedzę o teorii ewolucji, pomimo że jest ona największym niewypałem naukowym, który wprost roi się od błędów i braków dowodowych.
Broszura W odpowiedzi na teorię ewolucji jest znakomitym narzędziem, które w syntetyczny sposób pomoże pokazać młodym ludziom błędy darwinizmu, m.in. przytaczając wypowiedzi światowej klasy uczonych (wielu laureatów Nagrody Nobla), w tym Alberta Einsteina.
W broszurce znajdują się odpowiedzi na takie pytania, jak:
- Czy teoria ewolucji Darwina w ogóle jest faktem?
- Czy istnieje jakikolwiek dowód na to, że ewolucja miała miejsce?
- Co to jest teoria Wielkiego Wybuchu?
- Czy zapis kopalny rzeczywiście potwierdza teorię Darwina?
Odpowiedzi uczonych na 16 pytań zawartych w tej broszurze ukazują ewidentne błędy teorii ewolucji. Zebrane w formie syntetycznych, kolorowych tablic są nie tylko znakomitą pomocą na szkolne lekcje biologii, geologii czy religii, ale dadzą także solidny grunt do rozmów z ludźmi, którzy zostali przekonani do nowej, ślepej wiary: teorii Darwina.
Broszura Stworzenie czy ewolucja? ukazuje ogrom naukowych odkryć w takich dziedzinach jak: astronomia, geologia, paleontologia, genetyka, biochemia czy matematyka, które kwestionują teorię Darwina. Przywołując wypowiedzi uczonych, wskazuje na błędy darwinowskiej teorii i prawdziwość nauki kreacjonistycznej.
Naukowe odkrycia podzielone zostały w tej broszurze na poszczególne dziedziny. W jasny i czytelny sposób zostało ukazane, co na ich temat mówią kreacjoniści, a co ewolucjoniści. Broszura jest znakomitą pomocą na lekcje religii, historii czy spotkania biblijne.
Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek, że wśród tak wielu mądrych spostrzeżeń zawartych w Przypowieściach Salomona, znajduje się kluczowa informacja na temat siedmiu podstawowych zabezpieczeń, które mogą mieć wpływ na jakość twojego życia? Czytamy tam, że Mądrość nie jest jedynie umiejętnością zastosowania zdobytej wiedzy, ale Osobą, która wszystkich bez wyjątku zachęca, by zechcieli skorzystać z jej pomocy. Ona zbudowała swój dom, postawiła siedem swoich słupów (Prz 9:1), które zabezpieczają obfitość w każdej sferze naszego życia w Jezusie Chrystusie.
Najpełniejszy obraz tego, w jaki sposób możemy funkcjonować w obrębie Przestrzeni Błogosławieństwa, dostarczy połączenie realizacji tego studium z lekturą książki Siedem słupów Mądrości oraz z przesłuchaniem wykładów przygotowanych przez Alinę Wieję ? wygłoszonych w trakcie spotkań w Chrześcijańskiej Fundacji Życie i Misja w Ustroniu.
Zostały one poszerzone o nowe informacje i wnioski. Razem ? te trzy rzeczy ? tworzą komplementarną całość, które pozwolą ci zrozumieć, czym jest Przestrzeń Błogosławieństwa i jak w niej funkcjonować, by nie zostać okradzionym ze spełnionego życia, jakie jest możliwe dla każdego z nas, w Jezusie Chrystusie (J 10:10).
Przejmujące świadectwo żony alkoholika, która zmaga się z własnym współuzależnieniem. W oparciu o formację w Odnowie w Duchu Świętym oraz program 12 Kroków opisuje ona proces, który przechodziła w drodze ku duchowej wolności.
Do tej pory na polskim rynku wydawniczym ukazało się niewiele cennych publikacji ujmujących syntetycznie dzieje chrześcijaństwa. Z zadowoleniem powitałem więc zapowiedź wydania wielotomowego dzieła Warrena H. Carrolla, autora wielu cennych publikacji z dziejów Kościoła, skrupulatnego badacza czyta się jednym tchem.
O sprawach trudnych i zawiłych pisze w sposób prosty i łatwo przyswajalny. Dzięki lekturze Historii chrześcijaństwa czytelnik pozna nowe, ciekawe wątki z dziejów Kościoła i przekona się, że ostatecznie w świecie nic nie dzieje się przypadkowo, chaotycznie, lecz rządzi tym Ktoś, kto jest Panem Historii, a człowiek obdarzony wolną wolą może starać się świat ten albo budować, albo niszczyć.
ks. prof. dr hab. Mieczysław Kogut
Carl Schmitt (1888?1985), niemiecki filozof prawa i polityki, należy do grupy dziewiętnasto- i dwudziestowiecznych intelektualistów tyleż inspirujących, co kontrowersyjnych i trudnych do jednoznacznego zakwalifikowania, takich jak Nietzsche, Weber, Simmel, Heidegger, Canetti czy Nozick. Schmitt zaczynał jako dadaista, by po latach kariery teoretyka prawa w republice weimarskiej i po epizodzie nazistowskim 1933?1936 stać się myślicielem, który do dziś wywiera wpływ na światowe koncepcje polityczne. Wypracował fundamentalną ideę polityczności, którą przeciwstawiał się konstytucyjnemu i prawnemu formalizmowi. Kto w państwie ma prawo zawiesić prawo i na jakiej podstawie? Inaczej mówiąc, kto (co) jest suwerenem? Tym pytaniem o prawomocność stanu wyjątkowego Schmitt eksponuje suwerena głębszego niż formalnie ukonstytuowane państwo: jedność polityczną opartą na nieustannych wyborach politycznych jednostek. Przed państwem jako konstytucyjno-prawną formą istnieje państwo jako działający podmiot. Na koncepcję tego podmiotu, uważa autor, wywarła wpływ tradycja teologiczna, skąd ?teologia polityczna?. O tych wszystkich kwestiach traktuje niniejszy wybór obejmujący kilka podstawowych tekstów Schmitta z lat 1923?1932.
Książka na Wieki Post!
Jeśli miałeś lub masz jakiekolwiek problemy ze spowiedzią, zajrzyj do tej książki. Pomoże ci ona odkryć właściwy sens Sakramentu Pokuty, a także przełamać większość dzielących cię od niej psychologicznych barier i oporów. Znajdziesz tu porcję podstawowej wiedzy o warunkach dobrej spowiedzi, ale przede wszystkim odpowiedź na pytania, które zazwyczaj padają w związku ze spowiedzią, i które zapewne sam chciałbyś zadać.
Ostatnia cześć przeznaczona jest dla kapłanów. Jest pisana nie tyle z punktu widzenia teoretyka sakramentologii, ile duszpasterza spowiadającego od 33 lat. Cenne uwagi praktyczne łączą się z głęboką refleksją teologiczną i ludzką.
W Aneksie podjęta została szczególna interpretacja Przypowieści o synu marnotrawnym. To zaskakujący esej teologiczny na najwyższym poziomie merytorycznym, z którego płyną istotne wnioski dogmatyczne i pastoralne.
Ks. Jan Kuźniar jest kapłanem Archidiecezji Warszawskiej, wyświęconym w 1978 roku. Jest autorem kilkunastu książek łączących praktyczne porady dla ludzi wierzących z teologią duchowości.
Po co pisać kolejną książkę o cnotach? "Kiedy jakaś rzeczywistość zanika, powraca tęsknota za nią, odczuwa się jej potrzebę". Na kartach książki "filozofia spotykać się będzie często z teologią, etyka świecka z moralnością religijną, antropologia z wymogami mistyki".
Od pierwszych stron malarstwo, literatura, celne powiedzenia, żarty, także prowokujące, towarzyszą najpierw przedstawieniu krótkiej historii cnoty, potem czterech cnót kardynalnych i trzech teologalnych.
Autor przedstawia je tak, by Czytelnik nie miał wątpliwości, że bez cnót życie stanie się trudne, że są one po prostu niezbędnym warunkiem zachowania człowieczeństwa.
Książkę doceni każdy, komu nieobca jest refleksja nad życiem, osoby świadomie poszukujące dróg życia uporządkowanego, sensownego.
Jan bynajmniej nie miał zamiaru tworzyć jakiejś syntezy nauki ascetycznej poprzednich wieków, a jednak ją tworzył. Cechą bowiem ówczesnego monastycyzmu było przekazywanie innym swoich doświadczeń: tak starcy pustyni zawierali swoje doświadczenia w apoftegmatach, których mądrość zbierali i przekazywali dalej twórcy traktatów teologicznych, relacjonowali je autorzy opowieści o mnichach i dzieł hagiograficznych. Tak rodziła się wielka "ojczyzna duchowa", w której wyrosło dzieło Jana stanowiące sumę doświadczeń mnichów egipskich, syryjskich, palestyńskich i synajskich.
Fragment Przedmowy ks. M. Starowieyskiego
Kiedy miałam dwa lata, lekarz powiedział mojej mamie, że jestem upośledzona. Mama zauważyła, że jako niemowlę przebywałam jakby w swoim świecie. Pamiętam nawet, jak leżałam w łóżeczku - wielkim koszu - i patrzyłam na pochyloną nade mną mamę. Dookoła niej widziałam wspaniałe jasne, świetliste istoty we wszystkich kolorach tęczy. Były znacznie większe ode mnie, ale mniejsze niż ona - wielkości może trzyletniego dziecka. Istoty te unosiły się w powietrzu jak piórka. Pamiętam, jak wyciągałam rączki, żeby ich dotknąć, ale nigdy mi się to nie udawało. Byłam zafascynowana nimi i ich pięknym światłem. Wtedy nie rozumiałam jeszcze, że widzę coś więcej niż inni ludzie. Dopiero znacznie później dowiedziałam się, że te istoty to anioły.
Z upływem miesięcy mama spostrzegła, że niezależnie od tego, co robiła, by przyciągnąć moją uwagę, ja zawsze zerkałam lub nawet uważnie patrzyłam w inną stronę. Tak naprawdę byłam gdzie indziej: przebywałam z aniołami, obserwując, co robią, bawiąc się z nimi i rozmawiając. Byłam nimi zafascynowana.
Późno zaczęłam mówić, ale z aniołami rozmawiałam od bardzo wczesnego wieku. Czasami używaliśmy słów, tak jak to ludzie powszechnie rozumieją, a czasami słowa nie były potrzebne - znaliśmy swoje myśli. Początkowo myślałam, że wszyscy widzą to co ja, ale później anioły powiedziały mi, żebym nikomu o nich nie mówiła i że to będzie nasza tajemnica. I rzeczywiście przez wiele lat słuchałam aniołów, ale nikomu o nich nie mówiłam. Dopiero teraz, pisząc tę książkę, po raz pierwszy dzielę się z innymi tym, co widziałam.
FRAGMENT KSIĄŻKI:
Droga zaroiła się od aniołów. Chłopcy stali się świetliści i jechali w stronę światła. Patrzyłam, jak ich rowery stopniowo wznoszą się nad ziemię, a droga zmienia się w promień światła pełny aniołów. Było to łagodne przejście z jednego życia do drugiego - prosto do nieba. Potem chłopcy zniknęli i wszystko wróciło do normalności.
Wtedy na stację zajechał samochód i wysiadł z niego mężczyzna.
- Czy ktoś widział, w którym kierunku pojechała ciężarówka z przyczepą? - krzyknął.
Steven, nasz pracownik, który siedział w budce, zawołał:
- Co się stało?
Mężczyzna powiedział, że doszło do wypadku. Ktoś na stacji poinformował go, że ciężarówka skręciła w prawo, a wtedy on wsiadł z powrotem do samochodu i odjechał. Potem jeszcze jeden samochód przemknął obok stacji. Stałam jak ogłuszona.
Drzwi sklepu otworzyły się i wszedł tata, mówiąc, że zdarzył się straszny wypadek, i poprosił, żebym zrobiła herbatę. Poczułam ulgę, że mogę wyjść z biura i pobyć chwilę sama. Kiedy poszłam do kuchenki, zapytałam anioły:
- Dlaczego to musiało się stać?
- Lorno, tak musi być - odpowiedziały. - Dla większości ludzi śmierć jest ciągłym przechodzeniem z jednego życia do innego, w doskonałej harmonii. Pamiętaj, że w chwili śmierci chłopcy nic nie czuli. Zawsze tak jest, nawet jeżeli ktoś choruje i cierpi, w momencie gdy umiera, nie czuje bólu.
Anioły pocieszały mnie, gdy robiłam herbatę i potem, w biurze, ale byłam zadowolona, kiedy dzień pracy już dobiegł końca i mogłam wrócić do domuAnioły w moim życiu
Spis Treści
Podziękowania
Rozdział I Inne spojrzenie
Rozdział II Opiekunowie
Rozdział III Schody do nieba
Rozdział IV Dlaczego się przede mną chowasz?
Rozdział V Eliasz
Rozdział VI Łagodzenie cudzego bólu
Rozdział VII Istota bez duszy
Rozdział VIII Pośrednik
Rozdział IX Anioł Śmierci
Rozdział X Terroryści
Rozdział XI Anioł Matczynej Miłości
Rozdział XII Domek na wsi
Rozdział XIII Mówię Joemu
Rozdział XIV Nie wiedziałam, że mam anioła stróża
Rozdział XV Siła modlitwy
Rozdział XVI Tunel
Rozdział XVII Trzy stuknięcia w okno
Rozdział XVIII „Lorna ma szczęście
Rozdział XIX „Tu jestem, tu jestem, jestem tutaj"
Rozdział XX Złoty łańcuch
Rozdział XXI Potrzebuję cudów
Rozdział XXII Szatan nadchodzi
Rozdział XXIII Bratnie dusze
Rozdział XXIV Pokój w Irlandii i w czasie świąt Bożego Narodzenia
Rozdział XXV Michał mówi mi, kim naprawdę jest
Rozdział XXVI Pojawia się zły duch
Rozdział XXVII Joe
Rozdział XXVIII Piórko z nieba
Dziewiąta kwestia w zbiorze kwestii dyskutowanych O mocy Boga św. Tomasza z Akwinu dotyczy w głównej mierze pojęcia „osoba” i sposobu stosowania go w myśleniu i mówieniu o Bogu. Wierzący, który z całego serca stara się kochać objawionego i objawiającego się Boga, może przez całe życie nie zadawać sobie pytań zawartych w tej kwestii, a mimo to w szczerej prostocie, poprawnie i dokładnie ujmować dyskutowane tutaj prawdy wiary. Z drugiej jednak strony zadanie pytań zawartych w tej kwestii i prześledzenie odpowiedzi Akwinaty może przynieść wierzącemu wiele nieuchwytnego dotychczas światła i sprawić subtelną radość, bo odkrywanie rozumności tajemnic wiary jest jedną z najszlachetniejszych i najbardziej uprzywilejowanych pomocy w jednoczeniu się z żywym Bogiem. Tomaszowy sposób przyjmowania Bożego objawienia sprawia, że wyrażenie „rozumność wiary” nie musi być oksymoronem można wręcz powiedzieć, że usilne staranie o odnajdywanie rozumności wiary opartej na objawieniu jest dla Tomasza imperatywem. Atrakcyjność wyjaśnień Akwinaty polega również na tym, że rozważania o Bożym byciu kimś osobowym można analogicznie zastosować do myślenia o ludzkim byciu kimś osobowym, a więc do odkrywania własnej tożsamości, jak też do myślenia o byciu kimś osobowym każdego człowieka.
fragment Wprowadzenia do kwestii IX Piotra Lichacza OP
„Niektóre aspekty drzewa jako symbolu życia i śmierci. Studium porównawcze" - tak brzmiał tytuł dysertacji, którą zakończyłem w 1975 r. moje studiowanie teologii.
Ostatni rozdział nosił tytuł: „Krzyż w odniesieniu do drzewa życia". Rok później dane mi było zamieścić artykuł na ten temat w holenderskim czasopiśmie Intermediair (listopad 1976 r.), a w następnym ukazała się moja pierwsza książka „Symbolizm, klucz do samopoznania". I tak rozpoczęła się moja pisarska droga. Zagadnienie drzewa jako symbolu człowieka i Wszechświata nie opuściło mnie od tamtej pory. Archetyp ten wciąż na nowo wyłaniał się w mojej świadomości. Niczym młody Faust pogrążyłem się w najrozmaitszych naukach. Szczególną uwagę zwróciłem na dziedziny ezoteryki przedstawiające ukrytą, wewnętrzną stronę rzeczy: nauki hermetyczne, teksty gnostyczne, relacje z mistycznych doświadczeń, kabałę, teozofię, antropozofię, pisma różokrzyżowców, literaturę Grała i wolnomularstwo. Moja wiedza wzbogaciła się również o elementy antropologii kulturowej, teologii porównawczej, filozofii i psychologii, malarstwa, poezji i literatury. Dopiero później dostrzegłem, iż cała ta wiedza - niezależnie od tego, jak głęboko sięgała - była jedynie cieniem rzucanym przez drzewo. „I stoję więc, ja biedny głupiec, mądry tak, jak przedtem!" westchnąłem wspominając Fausta, po przestudiowaniu tysięcy foliałów, faksymili, rękopisów oraz starodruków. Z biegiem lat udało mi się zebrać wielką ilość materiałów.
od drzewa życia do krzyża Fragment
CZTERDZIEŚCI DZIEWIĘĆ OWOCÓW
Siedem dużych złotych owoców drzewa życia obrazuje siedem najważniejszych czakr. Każda duża czakra jest z kolei połączona z siedmioma mniejszymi, a więc na ludzkim drzewie życia zawieszonych jest w sumie czterdzieści dziewięć owoców lub czakr. W świątyniach, w których odbywały się misteria, dojrzałego ku temu kandydata inicjowano w wiedzę o czterdziestu dziewięciu czakrach. Na drodze wtajemniczenia próbowano doprowadzić neofitę do urzeczywistnienia Boga przed pięćdziesiątymi urodzinami. Urzeczywistnienie to zwane było również „duchowym odrodzeniem", „drugimi narodzinami" lub krótko „narodzinami". W Biblii mówi się: „Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?" (Jan 8,57)*. Sformułowanie „widziałeś Abrahama" odnosi się do hinduskiego słowa Brahman, boskiego „prapodłoża" wszelkiego Bytu (patrz greckie słowo pentekoste oznaczające Zielone Świątki, „pięćdziesiąty" dzień po Wielkanocy, kiedy to apostołowie wypełnieni zostali Duchem Świętym).
Odrodzonemu duchowo człowiekowi, który został wtajemniczonym często nadawano imię od drzewa misteryjnego, rosnącego przed świątynią (patrz słynne „cedry Libanu" w Starym Testamencie). Jezus ujrzał na przykład Natanaela pod „drzewem figowym", symbolem misteriów świątynnych (Jan 1,48).
Od drzewa życia do krzyża Spis Treści
U KORZENI
ŚWIĘTE DRZEWO ŻYCIA
I
W OGRODZIE EDENU
DRZEWO ŻYCIA ORAZ DRZEWO POZNANIA
DOBRA I ZŁA
PIERWOTNA RÓWNOWAGA
SEKRET DRZEWA ŻYCIA
UKRYTA WIEDZA
CZTERDZIEŚCI DZIEWIĘĆ OWOCÓW
KWIATY LOTOSU
ŹRÓDŁO ŻYCIA U STÓP DRZEWA ŻYCIA
OGIEŃ, PŁYNĄCY NICZYM WODA:
KUNDALINI, SIŁA WĘŻA
RAJSKI STAN
ANDROGYNICZNE DRZEWO ŻYCIA:
ADAM I EWA SA WCIĄŻ JEDNYM
KABALISTYCZNE DRZEWO ŻYCIA
I ŚWIĘTY MIECZ
ZŁOTY ŚRODEK
II
WĄŻ,DRZEWO POZNANIA ORAZ ZAKAZANY OWOC
MĄDRY I CHYTRY WAŻ
DRZEWO, ŹRÓDŁO I WAŻ LUB SMOK
ZAKAZANE OWOCE NA DRZEWIE
DRZEWO FIGOWE
ROZWAŻANIA
ZŁO: CIENIE NIEWIEDZY
WYKLĘCIE
CHROMY CZŁOWIEK
CHERUBINY I PŁOMIENISTY MIECZ
KRÓTKA DROGA DO URZECZYWISTNIENIA
BOGA: CELIBAT
JODŁA MERLINA
I RAJSKIE DRZEWO MAHOMETA
ALCHEMIA I DRZEWO FILOZOFA
PRZEKAZANA WIEDZA: ZIELONY WAWRZYN
III
KRZYŻ I UKRZYŻOWANIE
KRZYŻ, STARODAWNY SYMBOL OD DRZEWA ŻYCIA DO KRZYŻA ŚREDNIOWIECZNA LEGENDA UKRZYŻOWANIE ZBAWICIELA SYMBOLIKA UKRZYŻOWANIA NOWE JERUZALEM I DRZEWO ŻYCIA
PRZYPISY
LITERATURA
RYCINY
Dokument Kongregacji Nauki Wiary Wiara chrześcijańska i demonologia potwierdza i przedstawia nauczanie Kościoła o szatanie jako osobowym złym duchu, przeciwniku Boga, człowieka i stworzenia. Dokument powstał w odpowiedzi na coraz głośniejsze i liczniejsze teorie, idee i wypowiedzi wielu myślicieli i teologów, negujących realne istnienie szatana. Książka zawiera także nauczanie bł. Jana Pawła II o szatanie, o zwycięstwie Chrystusa nad mocami ciemności, o roli Maryi w ostatecznym rozgromieniu nieprzyjaciela oraz wskazania dotyczące walki duchowej, która tak często jest dziś pomijana i bagatelizowana.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
