Chciałbym opowiedzieć Wam o aniołach. Stanowią przecież owe duchy niebieskie nieodłączną część Bożego Objawienia, które przekazuje nam Pismo Święte i Tradycja naszego Kościoła. Obliczono, że są obecni na kartach Pisma Świętego około 300 razy poza tym przewijają się często-gęsto przez stronice pism ascetycznych i teologicznych rozpraw. Mówią o nich nie tylko mistycy, ale i Doktorzy Kościoła. Nawet papieże nie wahają się publicznie opowiadać o swoich spotkaniach z aniołami. I w żadnym z tych świadectw, rozpraw, rozważań, nie są aniołowie ani aż do przesady łagodnymi duchami z krainy baśni, ani niepoważnymi i mało męskimi stworzeniami, które przypadkowo znalazły się w naszej, ludzkiej rzeczywistości, ani śmiesznymi istotkami o pulchnych buziach i bieluteńkich skrzydłach, odzianymi w coś na kształt koszuli nocnej.Porozmawiajmy więc o aniołach całkiem poważnie. A skoro tak, nie wahajmy się zaprosić do tej rozmowy teologów i ascetów, papieży i zakonników, czy wreszcie prawdziwie metafizycznych artystów. Cytaty pojawią się w tej książeczce nadzwyczaj gęsto. Jestem bowiem przekonany, że nasz Kościół powiedział o aniołach już naprawdę dużo. I że nie trzeba (może nawet nie powinno się) wytyczać w rozmowie o aniołach jakichś nowych dróżek i wywyażać otwartych już wcześniej drzwi.Niech więc przemówi tradycja naszego Kościoła. A aniołowie, owi Boży rycerze niech jak najczęściej będą obecni w naszym chrześcijańskim myśleniu. W modlitwie naszej niech się staną codziennym adresatem wypowiadanych z głębi serca podziękowań, przebłagań i próśb. W końcu każdy z nas ma przy sobie przynajmniej jednego z nich.
O tym, że żyjemy po to, żeby się zbawić, a nie zabawić.
O wolności, miłości i wierności do końca, które są naszym przeznaczeniem i źródłem najpełniejszego szczęścia.
O najsubtelniejszym momencie życia młodego człowieka, kiedy dziewczęta uczą się radzić sobie z nieznanymi dotąd tęsknotami, a chłopcy toczą bitwę o czystość swojego wzroku.
O tragicznych skutkach użytkowania pornografii.
O tym, w jaki sposób rozmawiać ze sobą, abyśmy czuli się sobie bliżsi.
O tym, że do wychowania dzieci najważniejsza jest miłosna więź między rodzicami.
O utopijnych próbach budowania domu na ruinach poprzedniego.
O mocy wspólnej modlitwy w małżeństwie.
O 5 obszarach, na których każdy małżonek ? bez wyjątku, nawet w pojedynkę ? może inwestować w dobro swojego małżeństwa.
O pozornym traceniu czasu na budowaniu więzi z dzieckiem.
O trudzie, który jest przyprawą szczęścia.
O roli teściów w życiu młodego małżeństwa.
O konieczności konstruowania planu ojcostwa, tak jak kariery.
O tym, że człowiek ma przymioty stwórcze, ma moc przemiany własnej osoby i swojego życia.
Od Autora
O teologii mistycznej jest pierwszym polskim tłumaczeniem odkrywanego po długim okresie zapomnienia dzieła Jana Gersona (1363?1429), łacińsko-francuskiego teologa, filozofa i poety, kanclerza Uniwersytetu Paryskiego. Składające się na utwór traktaty teoretyczny i praktyczny, podobnie jak wiele innych pism tego myśliciela, cieszyły się niegdyś olbrzymią popularnością. Ich autor pod względem poczytności ustępował jedynie Dantemu i może Boccacciowi, o czym świadczy liczba zachowanych rękopisów. Najwymowniejszy przykład oddziaływania Gersona na rzesze czytelników stanowi Dzieło trzyczęściowe, które przetrwało w około dwustu manuskryptach i miało do 1500 r. dwadzieścia trzy wydania drukiem w pięciu językach. Natomiast dzieło O teologii mistycznej, zachowane w stu rękopisach, również uchodziło w owych czasach za bestseller, a jego znaczenie dla ogromnej spuścizny kanclerza, liczącej przeszło pięćset pism, wydaje się nie mniejsze ze względu na wymiar doktrynalny, jako że autor w pierwszym traktacie propagował program reformy uniwersyteckiego nauczania teologii, oraz z uwagi na walory popularyzatorskie, bowiem dążył on także do upowszechnienia zagadnień związanych z teologią mistyczną wśród szerokiego kręgu odbiorców, czego wyrazem jest zwłaszcza drugi traktat. Spośród dzieł Gersona to właśnie wokół utworu O teologii mistycznej zainteresowania naukowe skupiają się obecnie w stopniu największym. Jest on bowiem przekładany na czwarty z kolei język nowożytny po tłumaczeniu włoskim, angielskim i francuskim.
(fragment Wstępu tłumaczki)
Oddawana do rąk Czytelnika książka była pisana na przestrzeni około ćwierćwiecza; nie została bowiem napisana jako jednorazowe przedsięwzięcie naukowe autora zajmującego się problematyką religii, rodziny i kultury. Szczegółowe studia autora podejmujące tę problematykę, realizowane w ciągu jego kariery naukowej, znalazły swój wyraz w kilku książkach opublikowanych w różnych oficynach wydawniczych. Obok materiału badawczego stanowiącego podstawę w przygotowaniu kilku monografii, autor zgromadził w swym dorobku naukowym liczne, pomniejsze opracowania o charakterze empirycznym, jak i teoretycznym, publikowane na przestrzeni wielu lat bądź to jako rozdziały prac zbiorowych, przygotowywanych zarówno osobiście, jako też redagowanych przez innych autorów, bądź artykuły zamieszczane w różnych czasopismach naukowych.
Najistotniejsze, z rozproszonych w wielu miejscach i rozciągnionych w latach publikacji, a posiadających zdaniem autora walor poznawczy i dydaktyczny także dla dzisiejszego czytelnika, zostały ponownie opracowane merytorycznie i redakcyjnie oraz włączone do niniejszej książki. Dotyczy to szczególnie problematyki małżeńsko-rodzinnej, tak wielostronnie, a często jakże opacznie ujmowanej także przez niektórych polskich autorów, nie wspominając o ideologicznie inspirowanych politykach. I tak zgromadzone tu zostały publikacje treściowo mieszczące się w ramach określających tytuł niniejszej książki. Ich cechą znamienną jest to, że rozpatrują zapowiedzianą tytułem problematykę w świetle teoretycznego nurtu myślenia określanego mianem personalizmu.
W przyjętej jego wersji chrześcijańskiej człowiek – jego rozwój, wychowanie, obecność w świecie -jest postrzegany integralnie, to znaczy zarówno w wymiarze cielesnym, psychicznym, duchowym jak i transcendentnym. Tak też i zawarte w książce oddzielne opracowania ukazują go jako istotę z natury religijną, samorealizującą się w naturalnym środowisku małżeńsko-rodzinnym, osadzoną w określonej kulturze społeczno-moralnej, w ramach której musi kształtować swą osobowość, społeczno-zawodową, moralną i religijną tożsamość. Poszczególne teksty ukazują zarówno sprzyjające, jak też utrudniające tę samorealizację warunki i okoliczności – co się wiąże z pluralistycznym wymiarem społeczno-kulturowej rzeczywistości jego ziemskiego bytowania.
Z życiem ludzi wiąże się wytyczanie nowych ścieżek, szlaków, dróg, które mknęły w nieznane obszary świata, łączyły miejscowości, były zagadką, a dla wielu wyzwaniem do podjęcia przygody wędrowania.
Drogi są śladem pokoleń, które przechodziły ziemią, po której my teraz stąpamy. Po nas prawdopodobnie pozostaną kawałki nowych dróg i wytyczone szlaki. Interesujące jest samo pragnienie wędrowania człowieka, które tak ściśle wiąże się z jego egzystencją, że droga stała się jej symbolem.
Wędrować można na różne sposoby: uciekając przed tymi, którzy nas gonią - wówczas najważniejsza jest droga za nami i możliwość znalezienia kryjówki; tułając się po świecie - bez celu i sensu, byle tylko "jakoś przeżyć" czas, który jest nam dany; lub pielgrzymując - mając jasno określony cel i kierunek wędrowania. Drogi codziennych wędrówek, religijnych pielgrzymek, szlaki handlowe, nadmorskie autostrady, drogi transportu i łączności, podniebne szlaki samolotów, tory lotów kosmicznych, a w końcu "ostatnia droga" człowieka kończąca się na jego grobie - są znakiem niepokoju człowieka, który ciągle zmaga się z odpowiedzią na pytanie: dokąd idę? Czy zdążę dojść?
Święty Tomasz był myślicielem uniwersalnym. Rzadko kiedy w historii kultury i nauki spotyka się kogoś, kto uporządkował w sposób jasny tak szeroki horyzont ludzkiej myśli, jak on to właśnie uczynił. Obejmuje on Pismo Święte, Ojców Kościoła, wcześniejszych od niego teologów i autorów świeckich. Całe to ogromne dziedzictwo ludzkiej myśli Tomasz uczynił swoim, przyswoił go sobie, przekształcił w dynamiczną i harmonijną syntezę. Obdarzony był on tak niezwykłą pamięcią, że zapamiętywał raz na zawsze i dokładnie treść dzieła po jego przeczytaniu. Tak porządkował w swoim umyśle różne argumenty, iż był w stanie dyktować dzieła jednocześnie trzem albo czterem jego sekretarzom. Kiedy papież Urban polecił mu zebranie w jednym tomie komentarzy Ojców Kościoła do Ewangelii, odwiedzał różne klasztorne biblioteki i po przeczytaniu odpowiednich dzieł ich treść przechowywał w pamięci w taki sposób, że później, gdy redagował Catena aurea in Evangelia, wydawało się, że ma przed oczami wszystkie te teksty, które wcześniej czytał. Wolny był od ambicji jakiejkolwiek ziemskiej kariery, zarówno świeckiej, akademickiej, jak i kościelnej. Nie przejmował się pożywieniem, mieszkaniem i ubiorem. Wilhelm z Tocco pisze, iż małżeństwo z Mądrością dawało mu tyle radości, że nie cenił innych radości i przyjemności. Życie oparte na modlitwie, studiowaniu, refleksji, naukowym poszukiwaniu i przekazywaniu owoców swojej pracy innym, czyniło go szczęśliwym.
(fragment Wstępu autora)
Dokument składa się z trzech rozdziałów, w których zostały przedstawione następujące zagadnienia: w bogatej wielości swoich sposobów wyrazu, głównych postaci, idei i kontekstów teologia jest katolicka, a więc zasadniczo jedna, jeśli wypływa z uważnego słuchania słowa Bożego (por. rozdział 1); jeśli świadomie i wiernie trwa w komunii z Kościołem (por. rozdział 2); i jeśli jest ukierunkowana na służbę Bogu w świecie, ofiarując współczesnym mężczyznom i kobietom Bożą prawdę w sposób zrozumiały (por. rozdział 3).
1 tom jest wyborem 16 artykułów. W tekstach tych pojawia się wiele tematów charakterystycznych dla teologii tego wybitnego myśliciela. Problem metody i sposób uprawiania teologii, zagadnienia z historii dogmatu, problem niepojętości Boga oraz pytanie człowieka o sens własnej egzystencji - oto niektóre tylko argumenty poruszone w tej antologii.
Książka ks. prof. Katolo jest głosem badającym problematykę sztucznego zapłodnienia z punktu widzenia nauki Kościoła Katolickiego. Autor opisuje historię i metody sztucznego kreowania życia, skupiając się następnie na następstwach medycznych, psychologicznych i społecznych in vitro. Następnie odnosi się do fundamentu antropologicznego godności osoby ludzkiej oraz do oceny metod sztucznego zapłodnienia w świetle zasad bioetyki personalistycznej. Na zakończenie poddaje metody sztucznego zapłodnienia ocenie moralnej.
Jest to jedna z najpełniejszych i najbardziej aktualnych pozycji dotyczącej problematyki in vitro.
„Problematyka związana ze sztucznymi zapłodnieniami człowieka zajmuje jedno z kluczowych miejsc w bioetyce. Chęć zaradzenia dramatowi małżeństw cierpiących na niepłodność nie może dokonywać się w oderwaniu od podstawowych zasad moralnych; od prawdy kim jest człowiek; od prawdy co do istoty i godności małżeństwa oraz sensu zjednoczenia cielesnego” – pisze autor.
Celem niniejszej książki jest odkrycie korzeni wiary ? wiary naszych czasów. Współcześni rewolucjoniści to ludzie wierzący, nie mniej gorliwi i oddani swej wierze niż dawni chrześcijanie czy muzułmanie. Nowością jest w ich wypadku jedynie przekonanie, że obalenie tradycyjnej władzy przyniesie doskonały świecki porządek.
Ta całkowicie utopijna idea stała się kołem napędowym Europy w XIX stuleciu i najskuteczniej rozprzestrzeniającą się na świecie ideologią Zachodu wieku XX. Nie jest to historia rewolucji, lecz rewolucjonistów: nowatorskich twórców nowej tradycji. Obejmuje ona okres stu dwudziestu pięciu lat od upadku rewolucji francuskiej pod koniec XVIII wieku do pierwszej rewolucji rosyjskiej z początku wieku XX. Teatr opisywanych zdarzeń stanowiła Europa epoki industrialnej, scenę główną zaś oficyny prasowe wielkich miast europejskich (?)
Wiara rewolucyjna nie ukształtowała się w gruncie rzeczy pod wpływem krytycznego racjonalizmu francuskiego oświecenia (jak zazwyczaj się sądzi), ale raczej okultyzmu i niemieckiego protoromantyzmu. Wiara ta bowiem zrodziła się we Francji w epoce rewolucji w wąskim gronie intelektualistów i literatów parających się dziennikarstwem, zafascynowanych tajnymi stowarzyszeniami, a jednocześnie zapalonych zwolenników ?ideologii?, pełniących funkcję świeckiego erzatzu przekonań religijnych.
(Ze wstępu autora)
W Ewangelii czytamy o Jezusie, który ?nachyliwszy się pisał palcem na ziemi? (J 8, 1-11). Co pisał? Nie wiemy, ale możemy się domyślać: pisał to, czego nauczał. Pisząc ?na ziemi? utrwalał to, czego nauczał. Każdy komentarz do Jego słów, do Jego nauki, jest pisaniem na piasku, bowiem słowa ?pisane na piasku? w jednej chwili zdmuchnie wiatr i ulecą w przestrzeń pustyni.
Teksty zebrane w tej książce to przede wszystkim ? chociaż nie tylko ? eseje z cyklu Pisząc na piasku, ukazujące się w ?Gazecie Wrocławskiej?. Stanowią rodzaj życiowego komentarza do tego, co Jezus ?pisał na ziemi?. Ich intencją była i jest zachęta do czytania i medytacji nad Ewangelią: ?Czytaj ją!?? (Iz 29, 11).
Kazania o naukach tajemnych dominikanina Fabiana Birkowskiego, drukowane w latach dwudziestych XVII wieku, traktują o czarnoksięstwie, magii naturalnej i remediach na czary, astrologii, alchemii oraz teorii snów. Teksty te, wydobyte ze zbioru Kazania na niedziele i święta doroczne (Kraków 1623–1628), wydawca opatrzył wstępem i komentarzami, które przedstawiają ich możliwe źródła oraz erudycyjne zaplecze. Dotąd niedoceniane przez badaczy wiedzy tajemnej, w niniejszym opracowaniu poszerzają zasób krytycznie wydanych pism ze staropolskiego kręgu nauk hermetycznych.
Poznaj swojego Anioła Stróża prezentuje przegląd Hierarchii Anielskich oraz przedstawia Twojego własnego Anioła Stróża, jego główne cechy, właściwości i moce. Pozwala to na lepsze zrozumienie własnego miejsca w życiu, jak i nawiązanie bliskich relacji ze swoim Aniołem Stróżem, co może mieć głęboki wpływ na codzienną egzystencję. Książka pomaga też zapoznać się z głównymi cechami Anioła Stróża naszych bliskich, w efekcie czego możemy spojrzeć na życie własne i bliskich z wyższej, ponadczasowej perspektywy.
Ze szczegółami dowiadujemy się nie tylko o Anielskich Zastępach, lecz zyskujemy również okazję do odkrycia Uniwersalnych, Wyższych Praw rządzących Wszechświatem - Anioły są bowiem Ich uosobieniem. Podążanie za Nimi jest jak najbardziej praktyczne, o czym możesz dowiedzieć się kierując modlitwy do swojego osobistego Anioła Stróża. Owe specyficzne modlitwy również zostały zawarte w tej książce.
Opracowanie to umożliwia ponadto nawiązywanie komunikacji z Aniołami odpowiedzialnymi za dany dzień w roku, efektem czego otrzymujemy sposobność do odkrycia całego spektrum Anielskich Mocy i Możliwości.
Poznaj swojego Anioła Stróża
Spis treści
modlitwy do naszego anioła stróża spełniają się
święte imiona aniołów stróży
archanioły
płeć aniołów
przyjmij imię anioła jako swe drugie imię
nasz anioł stróż
rytm nieba i dni tygodnia
aniołowie stróże chóru serafinów
1. WEHUJASZ, 21-25 MARCA
2. JELIEL, 26-30 MARCA
3. SITAEL, 31 marca - 4 kwietnia
4. ELEMIASZ, 5-9 kwietnia
5. MAHASJASZ, 10-14 kwietnia
6. LELAHEL, 15 - 20 kwietnia
7. AHAIASZ, 21 - 25 kwietnia
8. KAHETEL, 26-30 KWIETNIA
aniołowie stróże chóru cherubinów
9. HAZJEL, l - 5 maja
10. ALADIASZ, 6-10 maja
11. LAUJASZ, 11- 15 maja
12. HAHJASZ, 16-20 maja
13. JEJAZEL,21-25MAJA
14. MEBAHEL,26-3lMAJA
15. H ARIEL, l - 5 czerwca
16. HAKAMIASZ, 6-10 czerwca
aniołowie stróże chóru tronów
17. LAWIASZ, 11-15 czerwca
18. KALIEL, 16-21 CZERWCA
19. LEUJASZ, 22 - 26 CZERWCA
20. PAHALIASZ, 27 CZERWCA - l LIPCA
21. NELCHAEL, 2 - 6 LIPCA
22. JEJAJEL,7-11LIPCA
23. MELAHEL, 12-16 LIPCA
24. HAHAJASZ, 17-22 lipca
aniołowie stróże chóru panowania
25. NITHAJASZ, 23 - 27 LIPCA
26. HAAJASZ, 28 LIPCA - l SIERPNIA
27. JERATEL, 2-6 SIERPNIA
28. SEHEJASZ, 7-12 SIERPNIA
29. REIJEL, 13-17 SIERPNIA
30. OMAEL, 18 - 22 sierpnia
31. LEKABEL, 23 - 28 sierpnia
32. WASARIASZ, 29 sierpnia - 2 września aniołowie stróże chóru potęgi
33. JEHUJASZ, 3 - 7 września
34. LEHAHIASZ, 8-12 września
35. SZAWAKIASZ, 13-17 września
36. MONADEL, 18-23 września
37. AIEL, 24 - 28 WRZEŚNIA
38. HAAMIASZ, 29 września - 3 października
39. RAHAEL, 4-8 października
40. IHIAZEL, 9-13 października
aniołowie stróże chóru cnót
41. HAHAHEL, 14-18 października
42. MIKAEL, 19-23 października
43. WEULIASZ, 24 - 28 października
44. JELACHIASZ, 29 października - 2 listopada
45. SEALIASZ, 3-7 listopada
46. ARIEL, 8-12 LISTOPADA
47. ASALIASZ, 13 - 17 listopada
48. MIHAEL, 18 - 22 LISTOPADA
aniołowie stróże chóru księstwa
49. WEHUEL, 23 - 27 LISTOPADA
50. DANIEL, 28 LISTOPADA - 2 GRUDNIA
51. HAHAZJASZ, 3-7 grudnia
52. IMAMIASZ, 8-12 GRUDNIA
53. NAŃAEL, 13-16 GRUDNIA
54. NITAEL, 17-21 GRUDNIA
55. MEBAHIASZ, 22 - 26 grudnia
56. POJEL, 27 - 31 grudnia
aniołowie stróże chóru archaniołów
57. NEMAMIASZ, l - 5 STYCZNIA
58. JEJ AEL, 6-10 stycznia
59. HARAHEL, 11-15 STYCZNIA
60. MIZRAEL, 16-20 stycznia
61. UMABEL, 21-25 stycznia
62. J AEL, 26 - 30 stycznia
63. ANAUEL, 31 stycznia - 4 lutego
64. MEHIEL, 5 - 9 LUTEGO
aniołowie stróże chóru aniołów
65. DAMABIASZ, 10-14lutego
66. MANIEL, 15-19 lutego
67. EJ AEL, 20 - 24 LUTEGO
68. HABUHIASZ, 25 - 29 lutego
69. RAHAHEL, l - 5 MARCA
70. JABAMIASZ, 6 - 10 MARCA
71. HAJAJEL, 11-15 MARCA
72. MUMIASZ, 16-20 MARCA
Autor na kartach książki prezentuje jeden z ważniejszych traktatów z teologii fundamentalnej – traktat o Objawieniu Bożym. Rozprawa składa się z pięciu części: Pojęcie Objawienia w teologii i nauczaniu Kościoła; Bóg mówi i działa w historii; Bóg mówi i działa w Jezusie Chrystusie; Jezus Chrystus mówi i działa w Kościele; Aktualność i dziejowe znaczenie Objawienia Jezusa Chrystusa.
W książce autor zawarł swoje konferencje i zamyślenia na temat wiary, jej istoty, znaczenia dla ludzkiego życia, trudności z nią związanych. Mówi o niej, posługując się obrazami biblijnymi ? postaciami Starego czy Nowego Testamentu. Po lekturze tej niewielkiej książeczki z innej perspektywy patrzymy na świat? Lepiej zrozumiemy samych siebie, swoje relacje z Bogiem i drugim człowiekiem.
Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek, że wśród tak wielu mądrych spostrzeżeń zawartych w Przypowieściach Salomona, znajduje się kluczowa informacja na temat siedmiu podstawowych zabezpieczeń, które mogą mieć wpływ na jakość twojego życia? Czytamy tam, że Mądrość nie jest jedynie umiejętnością zastosowania zdobytej wiedzy, ale Osobą, która wszystkich bez wyjątku zachęca, by zechcieli skorzystać z jej pomocy. Ona zbudowała swój dom, postawiła siedem swoich słupów (Prz 9:1), które zabezpieczają obfitość w każdej sferze naszego życia w Jezusie Chrystusie.
Najpełniejszy obraz tego, w jaki sposób możemy funkcjonować w obrębie Przestrzeni Błogosławieństwa, dostarczy połączenie realizacji tego studium z lekturą książki Siedem słupów Mądrości oraz z przesłuchaniem wykładów przygotowanych przez Alinę Wieję ? wygłoszonych w trakcie spotkań w Chrześcijańskiej Fundacji Życie i Misja w Ustroniu.
Zostały one poszerzone o nowe informacje i wnioski. Razem ? te trzy rzeczy ? tworzą komplementarną całość, które pozwolą ci zrozumieć, czym jest Przestrzeń Błogosławieństwa i jak w niej funkcjonować, by nie zostać okradzionym ze spełnionego życia, jakie jest możliwe dla każdego z nas, w Jezusie Chrystusie (J 10:10).
Przejmujące świadectwo żony alkoholika, która zmaga się z własnym współuzależnieniem. W oparciu o formację w Odnowie w Duchu Świętym oraz program 12 Kroków opisuje ona proces, który przechodziła w drodze ku duchowej wolności.
Do tej pory na polskim rynku wydawniczym ukazało się niewiele cennych publikacji ujmujących syntetycznie dzieje chrześcijaństwa. Z zadowoleniem powitałem więc zapowiedź wydania wielotomowego dzieła Warrena H. Carrolla, autora wielu cennych publikacji z dziejów Kościoła, skrupulatnego badacza czyta się jednym tchem.
O sprawach trudnych i zawiłych pisze w sposób prosty i łatwo przyswajalny. Dzięki lekturze Historii chrześcijaństwa czytelnik pozna nowe, ciekawe wątki z dziejów Kościoła i przekona się, że ostatecznie w świecie nic nie dzieje się przypadkowo, chaotycznie, lecz rządzi tym Ktoś, kto jest Panem Historii, a człowiek obdarzony wolną wolą może starać się świat ten albo budować, albo niszczyć.
ks. prof. dr hab. Mieczysław Kogut
Carl Schmitt (1888?1985), niemiecki filozof prawa i polityki, należy do grupy dziewiętnasto- i dwudziestowiecznych intelektualistów tyleż inspirujących, co kontrowersyjnych i trudnych do jednoznacznego zakwalifikowania, takich jak Nietzsche, Weber, Simmel, Heidegger, Canetti czy Nozick. Schmitt zaczynał jako dadaista, by po latach kariery teoretyka prawa w republice weimarskiej i po epizodzie nazistowskim 1933?1936 stać się myślicielem, który do dziś wywiera wpływ na światowe koncepcje polityczne. Wypracował fundamentalną ideę polityczności, którą przeciwstawiał się konstytucyjnemu i prawnemu formalizmowi. Kto w państwie ma prawo zawiesić prawo i na jakiej podstawie? Inaczej mówiąc, kto (co) jest suwerenem? Tym pytaniem o prawomocność stanu wyjątkowego Schmitt eksponuje suwerena głębszego niż formalnie ukonstytuowane państwo: jedność polityczną opartą na nieustannych wyborach politycznych jednostek. Przed państwem jako konstytucyjno-prawną formą istnieje państwo jako działający podmiot. Na koncepcję tego podmiotu, uważa autor, wywarła wpływ tradycja teologiczna, skąd ?teologia polityczna?. O tych wszystkich kwestiach traktuje niniejszy wybór obejmujący kilka podstawowych tekstów Schmitta z lat 1923?1932.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
