Książka nie jest zwykłym zapisem wrażeń z ponad dwudziestu lat pielgrzymowania autora do serca prawosławia-na górę Athos-i spotkań z mnichami.Ukazując dzień powszedni tysiącletnich klasztorów,odwiedzając eremitów i wioski mnichów,zaglądając do ich bibliotek,ogrodów,na cmentarze,austriacki dziennikarz,publicysta radiowy,znana postać ze świata polityki i mediów,wprowadza czytelnika w duchowość Świętej Góry.Jego refleksje,ilustrowane autorskimi fotografiami,pomogą każdemu odkryć w sobie potrzebę harmonii i prostoty,której doskonałym zaspokojeniem jest duchowość monastyczna.Książka okazała się sukcesem wydawniczym w Austrii.Przez 25 tygodni zajmowała czołowe miejsca na listach bestselerów w austriackich mediach.W wielu klasztorach-także na samym Athos-jest lekturą mnichów przy posiłkach.W marcu 2008 roku księgarze austriaccy przyznali książce tytuł "Złotej Księgi".
(?) ojciec Torrell wydobywa z tekstów Tomasza rozumienie teologii jako przede wszystkim dzieła i owocu żywej wiary. ?Pozwala to zrozumieć ? pisał już w poprzedniej swojej książce ? że miłość może się stać prawdziwym motorem dociekań teologicznych, zaś dociekanie może płynnie przerodzić się w osobiste poszukiwanie Boga?. Oczywiście, podzielał Akwinata przekonanie teologów swojej epoki, że podstawowym celem teologii jest przygotowanie do duszpasterstwa.
Co więcej, ?bardzo sobie upodobał temat vetula [staruszki], która wie o Bogu więcej niż nadęty pychą uczony?. Sprawdziłem komputerowo występowanie wyrazu vetula w pismach Tomasza. Faktycznie, Torrell ma rację.
Największą jednak zaletą tej książki wydaje się to, że przedstawiony w niej Tomasz nie jest budzącym podziw ożywionym komputerem, który wyprodukował wiele uczonych, ale abstrakcyjnych pism filozoficznych i teologicznych. Tomasza Torrell przedstawia takim, jakim on naprawdę był: człowiek, owszem, nietuzinkowy, który miał wyrazistą osobowość, żył jednak w określonym czasie i w określonej przestrzeni, obracał się w określonych środowiskach i w konkretnych okolicznościach historycznych.
fragment Słowa wstępnego Jacka Salija OP
Książka zawiera
* Zbiór przekładów tekstów, składających się na polemikę między Iwanem Gagarinem i Aleksym Chomiakowem, oraz nowy przekład programowego traktatu Gagarina ?Czy Rosja będzie katolicka??
*
Obszerne studium polemiki, która doprowadziła do stworzenia przez Chomiakowa ?idei sobornosti?.
* Prezentację sylwetki Iwana Gagarina SJ, rosyjskiego propagatora pojednania Kościołów katolickiego i prawosławnego.
* Analizę poglądów eklezjologicznych Chomiakowa z katolickiego punktu widzenia.
* Przedstawienie dziewiętnastowiecznej rosyjskiej idei ekumenicznej na tle angielskiego ruchu oksfordzkiego.
* Omówienie poglądów Iwana Gagarina na tle kontrrewolucyjnej myśli religijnej.
Prezentowany w niniejszej książce zestaw tekstów dwóch rosyjskich adwersarzy ? katolika i wyznawcy prawosławia, kapłana i świeckiego teologa ? stanowi intrygujący rozdział dziejów rosyjskiej myśli religijnej. Myśli poprzedzającej i kształtującej preekumeniczne koncepcje Sołowjowa. Ale nie tylko z tego powodu jest ? niestety niedokończona ? dysputa między Gagarinem z Chomiakowem warta szerszego poznania. Jak się bowiem wydaje, stanowi ona wartość samą w sobie, a także ciągle zachowuje swą doniosłość zarówno ze względów historycznych (dla badaczy myśli rosyjskiej, historii ruchu ekumenicznego, historii teologii, a zwłaszcza eklezjologii), jak i bogactwa poruszonej w niej idei.
(Leszek Augustyn)
Niekiedy współczesny człowiek zatrzymuje się nie tyle na sobie, ile na swym zdrowiu. Dzieje się tak wówczas, gdy jeden z jego organów cierpi, sygnalizując zagrożenie chorobą. Jeszcze groźniejszym zjawiskiem są schorzenie psychiczne, które potrafią zamienić się w groźny wir wciągający pacjenta coraz głębiej w niego, odrywając go od otoczenia i niszcząc. Zainteresowanie własną chorobą trudno jednak nazwać poznawaniem siebie, to kolejne pułapki uniemożliwiające to poznanie.
Człowiek może poznać siebie jedynie wówczas, gdy stać go na pewną obiektywną ocenę zarówno tego, co przeżywa, jak i wszystkich odniesień do otoczenia. Jest to możliwe pod warunkiem zachowania dystansu i umiejętności spojrzenia na siebie oczami Stwórcy. On bowiem posiada obiektywną wiedzę o każdym z nas.
Już starożytni Grecy wzywali do poznania siebie samego. Objawianie, jakie Bóg przekazał ludzkości przez naród wybrany zmierza również w tym kierunku. Współczesna wiedza może w tym pomóc, o ile nie pokawałkuje człowieka i nie straci z oczu tajemnicy jego osobowości, która jest harmonią wszystkiego co cielesne i duchowe w człowieku.
Fakty i słowa jest niezwykłą książką, opisującą to, co uczniowie widzieli, czego byli świadkami. Jej język różni się od ?pióra? teologa, studenta, powieściopisarza czy? mężczyzny. Bo książkę tę pisze kobieta, a do rzadkości należą rozważania i wyobrażenia scen biblijnych, pisane przez kobietę; piórem lekkim, pełnym wrażliwości kobiecej i pięknego stylu, umiejącą dostrzec rzeczy, których żaden mężczyzna nie zauważy, o których mężczyzna nawet nie ma pojęcia, że istnieją? bo kobiece spojrzenie i intuicja, niezwykła wyobraźnia, delikatność i wrażliwość czyni tę książkę wyjątkową.
Często jesteśmy proszeni, by uzasadnić nadzieję, którą w sobie nosimy, by wyjaśnić swoją katolicką wiarę. W swojej książce Scott Hahn przedstawia to wyjaśnienie w sposób jasny, przekonujący i zajmujący, odpowiadając na pytania, które najczęściej stawiane są w odniesieniu do nauczania Kościoła. Jego książka to obowiązkowa lektura dla tych katolików, którzy chcą umieć wyjaśniać wiarę, którą żywią i pielęgnują. Praca Hahna ma ogromną wartość. Niniejsza książka rozwiązuje tajemnice, wyjaśnia nieporozumienia i dostarcza przemyślanych i bezpośrednich odpowiedzi na popularne zarzuty pod adresem wiary katolickiej.
Uzdrawiająca moc życia duchowego
Doskonały poradnik dla wszystkich, którzy boją się chorować.
Autorzy książki są przekonani, że choroba:
- może stać się ważnym źródłem samopoznania
- może odzwierciedlać naszą sytuację wewnętrzną
- może otworzyć oczy na przwdziwe potrzeby drugiej osoby
- jest stanem, poprzez który wyraża się nasza dusza
Fragment książki
WSTĘP
Medycyna akademicka doszła dziś do granicy. Z maksymalnym wykorzystaniem nowych technologii zwalcza choroby, które pojawiają się wciąż na nowo, ale jednocześnie okazuje się, że człowiek nie jest przez to zdrowszy. Wprawdzie była w stanie okiełznać wiele chorób z dawnych czasów, przede wszystkim zakaźnych, ale pojawiają się nowe, które najwyraźniej zależą od naszego nastawienia do życia i rozumienia medycyny. Wszyscy ludzie myślący w sposób odpowiedzialny zdają sobie dzisiaj sprawę z granic naszego systemu opieki zdrowotnej. Społeczeństwo ledwie jest w stanie finansować opiekę zdrowotną. Partie starają się obniżyć koszty, ale najwyraźniej nie radzą sobie z problemem zdrowia. Są bezczynne wobec konsumpcyjnego myślenia w dziedzinie medycyny. Nie do wyplenienia wydaje się stanowisko, że dzięki większemu wykorzystaniu nowych technologii i przy pomocy lepszych lekarstw można osiągnąć lepsze zdrowie. Odpowiedzialność za zdrowie spycha się na lekarzy i naukowców, zamiast samemu starać się prowadzić zdrowy tryb życia. W ten sposób każdego roku miliardy z publicznych pieniędzy marnują się przez zły tryb życia, przez nadmiar jedzenia i niedobór ruchu, przez nikotynę i alkohol, przez tabletki i narkotyki, przez nadmierne oczekiwania wobec życia i przez iluzję, że zdrowie można osiągnąć przy pomocy technologii oraz że marny prawo być zdrowi.
Obok medycyny akademickiej istnieje dzisiaj wiele innych sposobów leczenia chorób: psychoterapia i najróżniejsze techniki psychologiczne, homeopatia, głodówki i zdrowe odżywianie, medycyna holistyczna i różnorodne oferty leczenia duszy itd. Niektórzy przedstawiciele medycyny holistycznej sięgają do takiego modelu medycyny, który ma swoje źródła w starożytności, ponieważ na początku medycyna nie skupiała się jedynie na leczeniu chorób, lecz była również sztuką zdrowego życia. W starożytności najważniejszą dziedziną medycyny była dietetyka, nauka o zdrowym życiu.3 Do sztuki zdrowego życia należało właściwe obchodzenie się ze światłem i powietrzem, z jedzeniem i piciem, ruchem i odpoczynkiem, snem i czuwaniem, wydzielaniem i wydalaniem, emocjami (affectus animi) oraz z uczuciami i namiętnościami. Medycyna była pierwotnie także działaniem religijnym. Lekarze byli zobowiązani Asklepiosowi, bogowi sztuki lekarskiej. W opinii lekarzy antycznych cała moc uzdrawiania pochodziła od boga. Do zdrowego trybu życia należało także oddawanie czci bogom, właściwy stosunek i stwórcy świata. Kościół w zbyt dużym stopniu zostawił ciało medycynie. Troszczył się prawie wyłącznie o zbawienie duszy, a nie o zdrowie ciała i duszy. Zbawienie duszy było widziane tylko nonadnaturalnie. Dlatego zaniedbano naturalne reguły zdrowego trybu życia. Lecz nie zawsze tak było. We wczesnym Kościele Klemens z Aleksandrii opisuje Jezusa jako prawdziwego pedagoga, wychowawcę, który uczy nas sztuki zdrowego życia. Reguły zakonne z IV-VI wieku były próbą stworzenia ram, dzięki którym mnisi mogli żyć zdrowi na ciele i duszy. Wyróżnia się tu reguła Benedykta - przez swoje discretio, czyli mądre umiarkowanie, które każdemu obszarowi życia człowieka daje tyle miejsca, ile mu się należy. To, co medycyna antyczna uważała za zdrowy tryb życia, miało wpływ na regułę Benedykta. W średniowieczu przede wszystkim Albert Wielki i Hildegarda z Bingen reprezentują tradycję życia duchowego, które utrzymuje w zdrowiu duszę i ciało. Oboje zajmowali się dietetyką w ramach swoich nauk religijnych. Dietetyka jest częścią ascetyki, nauki o życiu duchowym. A dietetyczne reguły życia łączą się z drogą ćwiczeń ascezy, która chce prowadzić do większej wolności i zdrowia.
Ta choroba zmierza ku życiuSpis treści
PRZEDMOWA DO NOWEGO WYDANIA 5
PRZEDMOWA DO PIERWSZEGO WYDANIA 13
WSTĘP 15
I. CHOROBA JAKO SYMBOL 19
1. Choroba jako obraz duszy 20
2. Choroba jako szansa 33
II. DIETETYKA - NAUKA o ZDROWYM ŻYCIU 46
III. PODSTAWY TERAPEUTYCZNEJ DUCHOWOŚCI — 71
IV. KRYTERIA ZDROWEJ DUCHOWOŚCI 92
Mistagogiczna, nie moralizująca 92
Wyzwalająca, nie obciążająca 96
Łącząca, nie dzieląca 102
W związku ze światem, nie w oderwaniu
od świata 105
Szukanie Boga, a nie uczucia 108
Całościowo, nie jednostronnie 113
Z pokorą i bez dumy 116
ZAKOŃCZENIE 121
Do roku 600 doktryna chrześcijańska wypracowała to, co Jaroslav Pelikan określa terminem „ortodoksyjny konsensus”, czyli podstawę rozwoju doktryny. Począwszy od „chrześcijańskiej deklaracji niezależności od judaizmu”, lata 100–600 były okresem wielkiego fermentu i witalności, w którym z gąszczu wierzeń i nauk wyłoniły się fundamentalne dogmaty chrześcijańskie.
Niniejsza książka jest historią tych burzliwych czasów decydujących o kształcie doktryny chrześcijańskiej. Autor skupia się na subtelnym związku między tym, w co wierzyli wierni, tym, co przekazywali nauczyciele – ortodoksyjni i heretyccy – oraz tym, co wyznawał Kościół jako akt wiary w pierwszych sześciu stuleciach rozwoju. Tworząc swoje dzieło, oprócz zwyczajowo przywoływanych materiałów polemicznych, apologetycznych, systematycznych czy spekulatywnych, Pelikan wykorzystał także źródła egzegetyczne i liturgiczne.
Praca ta jest godnym uwagi początkiem ważnego przedsięwzięcia. Autor zgłębia i ocenia fakty oraz oddziela je od fikcji, przyjmując naszą perspektywę jako spadkobierców wspaniałej tradycji, z której możemy czerpać wiedzę pomocną w rozwiązywaniu problemów dzisiejszych czasów. Książka stanowi wkład w odnowę chrześcijaństwa we wszystkich jego aspektach.
John Macquarrie, „New York Times Book Review”
Godne uwagi wydarzenie w życiu współczesnego Kościoła i powód do radości! Cudownie napisana książka, klarowna i nowatorska. Błyskotliwe ujęcie tematu oraz wyczerpujący dobór źródeł i materiałów.
David Larrimore Holland, „Christian Century”
EDYTA STEIN, urodzona w 1891 roku we Wrocławiu, zamordowana w 1942 w Oświęcimiu-Brzezince, należy do najwybitniejszych kobiet XX wieku.
W tej biografii nakreślone są, z dogłębnym zrozumieniem i w oparciu o starannie zebraną dokumentację, koleje jej burzliwego życia: dzieciństwo w domu żydowskim, pełne zapału poszukiwanie prawdy poprzez studia filozoficzne, zaangażowanie w walkę o równo-uprawnienie kobiet, spotkanie z chrześcijaństwem i konwersja, wstąpienie do Karmelu w Kolonii, w końcu aresztowanie, deportacja i śmierć męczeńska za swój naród.
W życiu Edyty Stein „zespala się żydowskie i chrześcijańskie dziedzictwo, jak w całodzianej tunice Jezusa” (Waltraud Herbstrith). Jako kobieta konsekwentnie realizująca prawdę, którą właściwie rozpoznała, św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), jest trwałym znakiem człowieczeństwa i solidarności miedzyludzkiej.
Upowszechnienie tego dzieła i możliwość poznania jego treści przez środowisko psychiatrów przyniesie niewątpliwą korzyść, przypominając o znaczeniu kulturowych uwarunkowań i implikacji psychiatrii, które, niestety, są coraz powszechniej bagatelizowane i coraz rzadziej stanowią przedmiot refleksji teoretycznej i motyw uwzględniany w postępowaniu diagnostycznym i terapeutycznym.
Zapis rozmów ojca Leona Knabita z młodymi zbuntowanymi, opornymi, niewierzycymi - na temat sakramentów, Kościoła, życia... Mnich nie boi się żadnych pytań i nie twierdzi, że zna odpowiedź na wszystkie pytania. Ale na wiele pytań ma odpowiedź, nierzadko zaskakującą... Opowiada też ciekawe historie z własnego życia...
Stwierdza m.in., że do przyjęcia sakramentu bierzmowania powinno się przygotowywać tylko te osoby, które chcą go przyjąć, a nie «całą klasę». Nie można bierzmować wszystkich, bo wtedy może się zdarzyć, że bierzmuje się też ludzi właściwie niewierzących. Nie wolno uprawiać lipy!
Ogień Ducha Świętego to jedno z najważniejszych dzieł rosyjskiej duchowości. Stanowi zapis rozmowy, jaką ze św. Serafinem z Sarowa,
o którym mówi się, że jest dla prawosławia tym, czym św. Franciszek
z Asyżu dla chrześcijaństwa zachodniego, przeprowadził jego wierny uczeń Mikołaj Aleksandrowicz Motowiłow (1809–1879). Serafin w rozmowie wyłuszcza swą duchowość, którą można streścić jego własnymi słowami: „Celem życia chrześcijanina jest nabycie Ducha Świętego”. Właśnie poprzez otwarcie się na Bożego Ducha człowiek może już na ziemi żyć jak w Królestwie Niebieskim. Słowa świętego Starca są niewyczerpaną skarbnicą przenikliwych duchowych refleksji. Odbija się w nich doświadczenie duchowe kilkudziesięciu lat życia w heroicznej ascezie i głębokiej modlitwie, jego słynna umiejętność „rozeznawania duchów”, ale przede wszystkim pokora i świadomość, że mądrość i umiejętności człowieka nie znaczą wiele, że budować można tylko na tym, co jest darem Bożej Łaski.
Tekst Ognia Ducha Świętego poprzedza obszerny wstęp ks. Joanna Kołogriwowa, który przedstawia czytelnikowi drogę życia i duchowego rozwoju Świętego Starca z Sarowa.
Kobieta Warta Królestwa to książka głównie dla kobiet i głównie o kobietach. Osnowę dla jej treści stanowi biblijna Księga Rut. Jednak główną bohaterką tej książki jest każda z czytelniczek, bo każda z nich może w tej książce odnaleźć siebie. Książka nie tylko porusza głębokie prawdy duchowe, ale odnosi się także do praktycznych spraw życia codziennego. Można ją potraktować jako przewodnik do osobistej refleksji lub do dyskusji w grupie kobiet. Pytania w niej zawarte mogą być świetnym kluczem do rozmowy, zachęcania, budowania i wzajemnego pomagania sobie, gdyż nie chodzi tylko o samą przyjemność poznawania nowych treści, ale o to, byśmy miały siłę zmieniać nasze życie. Byśmy stawały się coraz piękniejsze, dojrzalsze, lepsze. By poprawiały się nasze relacje z ludźmi, z samymi sobą i oczywiście z Bogiem. By każda z Czytelniczek mogła stać się Kobietą Wartą Królestwa.
Słowo Boga nie jest "jakimś" narzędziem, "jednym z wielu" na osobistej i duchowej drodze, ale stanowi fundamentalny punkt odniesienia, który przypisuje Ojcu i nikomu innemu rolę formatora w procesie wychowawczym każdego Jego dziecka, wezwanego, by karmić się każdym słowem, jakie wychodzi z Jego ust.
Niniejsza książka proponuje metodę życia w świetle Słowa, polegającą na tym, by pozwolić temu Słowu nadawać rytm naszej egzystencji.
W swoim życiu szukam teologii bardziej wyrozumiałej, bardziej ludzkiej, bliższej doświadczeniu ludzi. Boję się teologii wpędzającej ludzi w rozpacz, serwującej ludziom beznadzieję, trwogę, lęk przed Bogiem. Boję się teologii lamentującej nad ludzkimi grzechami, osądzającej ludzi i nie mającej dla nich słów pocieszenia. (...) Jeżeli chodzę nad przepaściami wiary, to unoszą mnie nad nimi skrzydła nadziei. Ona mówi: Bóg jest większy niż nasza wiara.
Tak o swojej pracy i swoich poszukiwaniach mówi ks. Wacław Hryniewicz, jeden z najwybitniejszych współczesnych teologów. Z uwagi na ostanie wydarzenia, które miały miejsce wokół osoby i myśli ks. Hryniewicza, postanowiliśmy przypomnieć Czytelnikom książkę będącą zapisem rozmów przeprowadzonych z teologiem przez Elżbietę Adamiak i Józefa Majewskiego.
Drugi tom Chrześcijańskich Tablic Encyklopedycznych dotyczy nauki chrześcijańskiej, wybranych kwestii teologicznych i filozoficznych. W sposobie prezentacji połączono tu, jak poprzednio, cechy encyklopedii i podręcznika.
Bernard i Patricia McGinnowie napisali niezwykłą, urzekającą książkę będącą zbiorem mądrości największych mistrzów chrześcijaństwa. Każdy rozdział przedstawia nauki danego mistyka i ukazuje, w jaki sposób możemy je wykorzystać we współczesnych czasach i odnieść do własnego życia. Książka rozpoczyna się od przedstawienia rozmaitych praktyk, które pomagały mistykom odnaleźć Boga. Należały do nich święte teksty Pisma, życie kontemplacyjne i modlitwa. Następnie autorzy prowadzą nas przez proces przemiany wewnętrznej w Bogu, połączonym z nieustannym poszukiwaniem, wiedzą w niewiedzy i natchnieniem Trójcy Świętej, a na koniec ofiarowują dwie modlitwy, które mogą się okazać się pomocne w naszej duchowej wędrówce.Bernard McGinn, powszechnie uważany za najwybitniejszego interpretatora zachodniego mistycyzmu, jest profesorem na Wydziale Teologii uniwersytetu w Chicago. Patricia Ferris McGinn jest doradcą psychologicznym i dyrektorem Illinois Mental Health Counselors Association.
Jak powstał świat i jaki czeka go koniec, jeśli takowy nastąpi? Czym jest ludzki umysł i czy może on przetrwać śmierć? Jaki związek z naszymi koncepcjami Boga mają czas i przestrzeń? Czy obserwowany we wszechświecie porządek jest wynikiem planowego działania czy przypadku?
Paul Davies twierdzi, że na wiele pytań stawianych przez religię można obecnie znaleźć naukowe odpowiedzi. Opisuje nowy scenariusz kosmologiczny, w którym kwantowy wszechświat powstaje z nicości. Jego książka rozpoczyna ważny etap w długotrwałej debacie między nauką a religią.
Książka zawiera osobiste przemyślenia nad ostatnim przesłaniem Papieża, w których autor stara się ukazać głębię, różnorodność i wewnętrzny związek z nauczaniem Ojca Świętego oraz wielką duchową wartość słów i jego Testamentu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
