O autorze
Magdalena Dziedziak-Wawro, psycholog, coach, specjalista ds. zarządzania zasobami ludzkimi. Pasjonatka psychologii pozytywnej, propagatorka arystotelesowskiej myśli, że szczęście zależy od nas samych i miłośniczka kotów, pisząca o nich wiersze, które były nagradzane przez lobby kociarzy, m.in. na łamach magazynu „Kocie Sprawy”. Na co dzień psycholog szkolny oraz wykładowca akademicki Uniwersytetu SWPS w Katowicach. Autorka kilku publikacji w „Psychologia w szkole”.
O książce
Przesłaniem mojej książki jest myśl, że szczęścia można się nauczyć oraz że szczęście to działanie. Dlaczego książka nosi tytuł Alfabet szczęścia? Bo wiedza, przemyślenia, informacje, refleksje, metafory, pytania i ćwiczenia zawarte w poszczególnych rozdziałach są jak alfabet. I tak jak z liter układa się różne słowa, a potem zdania, tak z doświadczeń, sposobu myślenia, zachowań, emocji i działań budujemy swoje życie. Zapraszam więc do budowania opowieści o szczęściu, a Ty Czytelniku bądź jej autorem w swoim życiu.
Dlaczego z Coachingiem w tle? Bo coaching jest podróżą w kierunku spełnienia, satysfakcji, realizacji marzeń i celów. Podróżą w nierozpoznane przez nas, zapomniane lub niedoceniane obszary naszych możliwości, talentów i miejsc, z których możemy czerpać siłę i moc. Jest budzeniem tego co uśpione, odnajdywaniem tego, co ukryte, a wszystko po to, by spełniać marzenia i osiągać cele, które człowiek sam sobie wyznacza. Zapraszam przez różne formy ćwiczeń, przez pytania, metafory, przypowieści do podróży w poszukiwaniu własnej drogi do szczęśliwego życia.
A dlaczego z kotem na kolanach? Bo w kontakcie ze zwierzętami jest jakaś tajemnica, która pozwala być szczęśliwszym i temu poświęcam suplement do książki. Obserwowanie i doświadczanie obcowania z tymi istotami wiele mnie nauczyło.
Karen Horney (1885-1952) - niemiecki psychiatra, psychoterapeuta, od 1932 roku do śmierci pracowała w USA, uznawana za najważniejszego przedstawiciela amerykańskiej szkoły psychoanalitycznej, wspłzałożycielka Amerykańskiego Instytutu Psychoanalitycznego, blisko współpracowała z Erichem Frommem i podzielała znaczną część jego poglądów. Napisała kilkanaście ksiązek, z których bodaj najważniejszą są "" Nowe drogi w psychoanalizie"" W książce tej przedstawia autorka założenia sposobu myslenia Freuda i poddaje je rewizji. Zajmuje się w nieco inny niż Freud, bardziej humanistyczny sposób typowymi dla psychoanalizy problemami: teorią libido, sprawą kompleksu Edypa, rozważa problemy związane z narcyzmem i masochizmem. Zajmuje się także problematyką instynktu śmierci, poziomami świadomości i podświadomości (Ego i Id oraz Superego). Rozwija taqkże psychoanalityczną teorię kultury, by zakonczyć książkę zarysem psychoanalitycznej terapii.
Erich Fromm (1900-80) amerykański psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, twórca psychoanalizy humanistycznej. Autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak ""Ucieczka od wolności"", ""Zapomniany język"", ""Patologia normalności"", ""Zdrowe społeczeństwo"", ""Rewolucja nadziei"", ""Psychoanaliza a religia"" W niniejszym tomie ""Miłość, płeć i matriarchat"" podejmuje Fromm szeroko rozumianą tematykę związaną z ludzką płciowością, tematykę różnic i podobieństw między płciami, kwestię związku płci z charakterem człowieka, analizuje także typy społeczeństw opartych na układzie patriarchalnym, bądź matriarchalnym. Pisze także o egoizmie oraz rozpoznaje i analizuje miłość i nienawiść jako wręcz orientacje charakterologiczne; zajmuje się kwestią dominacji i poddaństwa. Niniejszy to to zbiór artykułów bądź wykładów autora poświęconych tej właśnie tematyce. I jak zwykle u Fromma: i humanistycznie i odkrywczo. Jak pisze we wstępie do tego tomu wielki znawca, kontynuator myśli, duchowy spadkobierca Fromma Rainer Funk: ""Fromm interesuje się nie tyle faktem różnicy anatomicznej i biologicznej pomiędzy płciami, ile jej funkcjonalizacją w toku dziejów.""
Na czym polega tajemnica Jarosława Kaczyńskiego? Czego zabrakło w politycznej wizji Donalda Tuska? Jak powinna skutecznie działać opozycja? Książka Tomasza Sawczuka przynosi odpowiedź na najważniejsze obecnie polityczne pytania. Autor nie poprzestaje przy tym na analizie konserwatywnej rewolucji i kreśli odważną wizję przebudowy liberalnego centrum. Liberałowie muszą wymyślić się na nowo oto warunek ocalenia praworządności w Polsce.
W czwartym tomie lectio divina do Ewangelii św. Marka rozważane są teksty od 8,27 do 10,52. Autor komentuje następujące tematy: wyznanie Piotra, pierwsza zapowiedź męki i zmartwychwstania, warunki naśladowania Jezusa, przemienienie Jezusa, przyjście Eliasza, uzdrowienie epileptyka, druga zapowiedź męki i zmartwychwstania, spór o pierwszeństwo, w imię Jezusa, zgorszenie, nierozerwalność małżeństwa, Jezus błogosławi dzieci, bogaty młodzieniec, niebezpieczeństwo bogactw, nagroda za dobrowolne ubóstwo, trzecia zapowiedź męki i zmartwychwstania, synowie Zebedeusza, przełożeństwo służbą, niewidomy pod Jerychem.Innocenzo Gargano, kameduła, mieszka w Rzymie, w klasztorze San Gregorio al Celio. Niezwykły profesor patrologii w Papieskim Instytucie Wschodnim, uczy historii egzegezy Ojców Kościoła w Papieskim Instytucie Biblijnym. Od dziesięcioleci zajmuje się odczytywaniem Biblii w perspektywie Ojców Kościoła i wierzącego ludu. Autor licznych publikacji, współautor różnych prac zbiorowych i opracowań słowników teologii i duchowości. Opublikował około trzydziestu tomów lectio divina oraz wiele prac na temat listów św. Pawła.
Czasami wystarczy kilka zranień, które po równi pochyłej poprowadzą człowieka na samo dno. Autor miał to szczęście, że w ostatniej chwili Bóg posłał kogoś, kto wyciągnął do niego pomocną dłoń.
„Każda moja decyzja ma wpływ na moje życie teraz i w przyszłości. Gdy na przykład zegniemy kartkę na pół, to nawet po jej wyprasowaniu pozostanie zgięcie – nieodwracalny ślad” (fragm, książki). Człowiek jest taką kartką. Można ją nie tylko zgiąć, ale też pomazać, potargać czy spalić. Tak było z Henrykiem Krzoskiem, autorem książki „Bóg mnie znalazł na ulicy i co z tego wynikło”. Czasami wystarczy kilka zranień, które po równi pochyłej poprowadzą człowieka na samo dno. Autor miał to szczęście, że w ostatniej chwili Bóg posłał kogoś, kto wyciągnął do niego pomocną dłoń.
Można odnieść wrażenie, że jest to książka dla zniewolonych chorobą alkoholową, a kto takiego problemu nie ma, nie powinien po nią sięgać. Nic bardziej mylnego! Autor porusza tematy, które dotyczą każdego człowieka. Bo czy jest ktoś, kto nigdy nie podjął złej decyzji, nie zranił lub nie został zraniony? Ktoś, kto nigdy nie czuł się samotny? Wreszcie, ktoś, kto nigdy nie zwątpił w to, że jest kochany?
Henryk Krzosek trafił na ludzi, którzy pomogli mu całkowicie i z pełnym zaufaniem rzucić się w ramiona kochającego Boga. Teraz on sam stara się przekazać tę wiarę innym, również za pomocą niniejszej książki.
Postacie pojawiające się u początków narodzin franciszkańskiego charyzmatu charakteryzują się silną motywacją osadzoną na intensywnym życiu wiary wstępowania w ślady Jezusa Chrystusa. I choć w jej łonie pojawiają się osoby o różnych charakterach, to pragnienie życia na wzór doskonałości Ewangelii Świętej i osobisty przykład Świętego z Asyżu, uczyniło z nich jeden organizm: braterstwo, które przeszło do historii pod nazwą braci mniejszych.Pierwsza część studium przedstawia podstawowe cechy duchowego życia rodzącej się wspólnoty minorytów, sytuując ją w kontekście historyczno-kulturowym. Część druga ukazuje braci, których powołanie i duchowy rozwój zostało naznaczone poprzez osobiste spotkanie z Franciszkiem z Asyżu. Są to: Bernard z Quintavalle, brat Leon, Cezary ze Spiry, Idzi z Asyżu, Tomasz z Celano, Ryceriusz z Mucci, Szymon z Collazzone, Jordan z Giano, Jan z Pian del Carpine oraz Antoni Padewski. Wybór tych właśnie postaci podyktowany był przede wszystkim istnieniem tekstów ich autorstwa, bądź innych źródeł pozwalających na wyodrębnienie właściwych rysów ich duchowości.
Autor z ogromnym szacunkiem i wdzięcznością zwraca się do członków Kościoła, szczególnie katolików, którym jak sam twierdzi zawdzięcza odkrycie własnej tożsamości. Jako punkt wyjścia traktując dokumenty Soboru Watykańskiego II, prowadzi Czytelnika przez swoją historię i odkrywa przed nim jednocześnie historię Narodu Wybranego.
Ramę publikacji stanowi egzegeza biblijna, dzięki której Mark Kinzer tłumaczy teologiczne znaczenie tożsamości Jezusa jako Żyda, którego zrozumienie prowadzi do poznania tożsamości Kościoła i jego życia sakramentalnego.
To pierwsza na polskim rynku wydawniczym książka rabina mesjańskiego, który będąc całe swoje życie blisko Kościoła, tłumaczy rolę Narodu Wybranego we wspólnocie wierzących w Chrystusa.
Georges Sorel (1847-1922) - francuski filozof, socjolg, działacz społeczny, jeden z twórcó syndykalizmu (choć czynnie nie uczestniczył w żadnym ruchu społecznym). O jego myśli można powiedzieć: między filozofią, a inżynierią, między F. Nietzschem a K. Marksem, między Bergsonem a Goethem. Sorel uważał się za krytycznego czasem, ale jednak spadkobiercę myśli Karola Marksa, choć wielki znawca marksizmu Leszek Kołakowski nazywa jego marksizm jansenistycznym, a samego Sorela nazywa Lutrem marksizmu. W ""Rzucie oka na zagadnienia filozofii"" przedstawia Sorel zasadnicze problemy filozofii w ujęciu historycznym, poczynając od starożytnych Greków (gł. analizuje myśl Arystotelesa) przez św. Tomasza, Kartezjusza, Milla, Comtea, Newtona, Kanta, Spencera aż po czasy Sorelowi współczesne (zwł. Bergson). Jak pisze autor ""Złudzenia postępu"": We wszystkich epokach istnieli ludzie rozsądni, którzy odczuwali pustkę dogmatyk wykładanych przez filozofów: roztropni lekarze, widząc, do jakiego zboczenia doprowadzały liche filozofie naturalne, chcieli polegać jedynie na empiryzmie; ludzie dający w swych pismach porady mężom stanu często byli tego zdania, że formuły teologiczne są całkiem obojętne, ale religie trzeba zachować jako środek przydatny do zapewnienia porządku. Historya obyczajów wskazuje, że ludzie postępowali prawie zawsze w myśl zasad probabilizmu. Tak więc krytyka filozofii zdaje się prowadzić do sceptycyzmu, przeciw któremu duch nas protestuje, albowiem nie możemy zgodzić się bez oporu na to, by nasza bezsilność była powszechną .
W tej niewielkiej książce Joel Kotkin (ur. 1952), wykładający w Kalifornii amerykański demograf, urbanista i geograf, zawarł zdumiewające bogactwo syntetycznych informacji o siedmiu mileniach historii miast świata. Zasadnicza wartość tego dzieła nie wyczerpuje się jednak w wiedzy historycznej, łatwo dziś dostępnej z wielu źródeł, lecz w głębokim rozumieniu tego fenomenu ludzkiego instynktu społecznego, jakim jest miasto. Śledzimy, jak główne wyróżniki jego istoty, zwłaszcza sakralne pochodzenie, determinowały jego rozwój, a ich brak przynosił regres. Ta zwięzła historia miast ilustruje tezę, że stanowią one najdonioślejsze, najbardziej skomplikowane i najbardziej twórcze dokonanie ludzkiego ducha społecznego. Podbudowane taką filozofią rozważania Kotkina fascynują szerokością perspektywy i czasowej, i przestrzennej. Dzięki syntetycznej, a zarazem trafnej charakterystyce czytelnik zapoznaje się z naturą i specyfiką najróżniejszych miast: starożytnych, japońskich, radzieckich czy nazistowskich, śledzi problemy miejskie przed rewolucją przemysłową i po niej, poznaje różne formy ?urbanizmu? w świecie, historię i stan obecny relacji centrum?przedmieścia. A przede wszystkim uświadamia sobie, że żywe miasta nie są zwykłą sumą budynków i ulic, lecz żywym tworem, formą wspólnotowej misji, bez której żadne z nich nie przetrwa.
Biblia warszawsko-praska tłumaczenie Biblii na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka.Wydanie w twardej granatowej oprawie ze złoceniami.
"Kazania ks. Jarosława Wąsowicza, bardzo starannie opracowane, są pięknym przesłaniem dla pokoleń żyjących już w wolnej Polsce. Odznaczają się ewangeliczną miłością do Kościoła - wspólnoty założonej przez Jezusa Chrystusa oraz do Ojczyzny, wspólnoty, którą tworzą wszyscy mieszkańcy ziem na Wisłą, Odrą i Wartą, a w poprzednich wiekach także nad Niemnem, Prypecią, Dniestrem i Dnieprem." - Ks. Tadeusz Isakowicz - Zaleski
W sumie więc można uznać, że los tygodników opinii uzależniony jest od umiejętności szybkiego i wprawnego odczytywania sygnałów płynących z systemu medialnego i systemu społeczno-politycznego. Ich ekonomiczna kondycja wyprzedzająco informuje o koniunkturze rynku medialnego, ale prawidłowe jej zdiagnozowanie zakłócane jest przez normatywne lub ekonomiczne oddziaływanie władz państwowych na rynek medialny.
Treściowa zawartość tygodników opinii sygnalizuje zjawiska społeczne. Toczące się na ich łamach kampanie publicystyczne zazwyczaj wynikają z realnych problemów społecznych. Zatrudnieni w nich dziennikarze stanowią elitę swego zawodu. Mają także istotny wpływ na praktyczne uczenie dziennikarstwa. Stanowią wzór, do którego dążą lub z którym porównują się adepci tego zawodu.
Redakcje tygodników opinii zaczęły dywersyfikować swój produkt. Jego papierowa wersja z biegiem czasu traci na znaczeniu zastępowana zróżnicowanymi cenowo pakietami dostępu do baz danych (artykułów, analiz itp.) wytworzonych przez poszczególne redakcje.
Z Zakończenia
Debata na temat antropocenu ze względu na swoją wielowymiarowość i wyjątkowy potencjał filozoficzny ma szanse stać się jedną z najważniejszych dyskusji XXI stulecia. W dyskusji tej biorą udział geologowie, przedstawiciele i przedstawicielki nauki o systemie Ziemi (Earth system science), klimatolodzy, historyczki środowiska, geografowie społeczni, antropolożki, filozofowie oraz socjolożki. Możliwe, że mamy do czynienia z interdyscyplinarnym "zwrotem w stronę antropocenu".Antropocen określany jest mianem epoki wyparcia, krótkowzroczności i nieodwracalnych strat. Pojęcia konstytuujące jego unikatowy słownik to: nieodwracalna strata, punkt krytyczny, granice planetarne, postnaturalizm, Gaja, utrata natury, podział klimatyczny, klasy antropocenu, adaptacyjny apartheid, długi klimatyczne, niepowetowana strata, geohistoria, kapitałocen, ciągła apokalipsa, środowiskowe prawa człowieka.W Epoce człowieka Ewa Bińczyk poddała analizie retorykę kampanii dezinformacyjnych dotyczących zmiany klimatycznej, a także argumenty zwolenników geoinżynierii - rozpraszania siarki w stratosferze jako "wyjścia awaryjnego" i "mniejszego zła", niż sama katastrofa klimatyczna.Tytułowy "marazm" (gr. marasmós) oznacza gaśnięcie i uwiąd. W naukach medycznych odnosi się do takiej kondycji organizmu, która poważnie zagraża sprawności myślenia i działania, wiodąc do apatii. W książce pokazano, że w odniesieniu do planetarnego kryzysu środowiskowego i bezpieczeństwa klimatycznego znaleźliśmy się dziś w stanie tego rodzaju otępienia. Próby implementacji niskoemisyjnej polityki energetycznej, nawet mimo paryskiego porozumienia klimatycznego z 2015 roku, oceniane są jako nieskuteczne. Antropocen określany jest mianem epoki wyparcia, krótkowzroczności i nieodwracalnych strat. Czy mamy szanse wyrwać się z marazmu?
Istnieje prosta droga do poznania Jezusa to przebywanie z Jego słowem i wsłuchiwanie się w nie. Dzięki Pismu Świętemu możesz odkrywać, jaki jest Bóg, doświadczać Jego obecności i miłości. Pomocą mogą być niezwykłe rozważania ks. Johna Woolleya, autora m.in. światowego bestsellera Jestem z tobą. Autor dzieli się szeptami, które Jezus skierował prosto do jego serca podczas modlitwy.Bądź blisko Słowa i odkrywaj prawdę o Bogu!Wiem, że nasz Pan będzie przemawiał do ciebie poprzez strony tej książki. Modliłem się o to, by wiele twoich ciężarów zostało zrzuconych włącznie z tymi, które nosiłeś przez długi czas.KS. JOHN WOOLLEY
Mieczysław Guzewicz kieruje swoją nową pozycję do osób, które zbłądziły – zawarły sakramentalny związek małżeński, ale nie wytrwały w nim. Autor nie wnika w przyczynę rozpadu małżeństwa. Ale za to zapewnia, że Jezus nie opuścił osób żyjących w związkach..
Nikt z nas nie jest nieskazitelny. Choćbyśmy nie wiem jak się starali, to i tak nie unikniemy błędów, pomyłek, potknięć. Żadne nakolanniki nie uchronią nas od rozbitych po upadku nóg. I nie ma w tym nic dziwnego: jesteśmy tylko ludźmi. Owszem, niektóre pomyłki są większe, a konsekwencje błędów poważniejsze. Jednak co byśmy nie uczynili, jest Ktoś, kto nas kocha i już wszystko nam wybaczył. Nawet jeśli ta miłość jest nieodwzajemniona i jeśli nie chcemy, by Bóg nas kochał, On i tak nie przestanie.
O tym właśnie mówi książka „Jezus i niesakramentalni”. Mieczysław Guzewicz kieruje swoją nową pozycję do osób, które zbłądziły – zawarły sakramentalny związek małżeński, ale nie wytrwały w nim. Autor nie wnika w przyczynę rozpadu małżeństwa. Ale za to zapewnia, że Jezus nie opuścił osób żyjących w związkach niesakramentalnych.
Za niesakramentalnych, do których zaadresowane jest to opracowanie, Autor uznaje osoby żyjące w związkach cywilnych, gdzie istnieje przeszkoda do zawarcia małżeństwa sakramentalnego, ponieważ co najmniej jedno z małżonków jest już po rozwodzie, żyjąc wcześniej w małżeństwie zawartym w Kościele.
(...) Liturgia Godzin, tak często dziś sprawowana w różnych grupachmodlitewnych, coraz bardziej będzie się stawała modlitwą osobistą dojrzałegochrześcijanina, pogłębiając świadomość wielbienia Boga we wspólnocie wiary,nadziei i miłości. niech temu posłuży drugie już wydanie Liturgia Godzin dlaOsób Świeckich. A Bogu niech będą dzięki za to, że duch Soboru przenika Lud Bożyw naszej Ojczyźnie (...)
Jesteś zmęczony próbami bycia szczęśliwym? Osiąganiem sukcesu? Pozytywne myślenie cię zawiodło? Chwile bycia zmotywowanym szybko się ulatniają? Życie ci ucieka albo jesteś zbyt zmęczony, by o to dbać? Nie jesteś sam.
Badania naukowe pokazują, że podejmowanie prób bycia szczęśliwym mogą wywołać przeciwny efekt, tworząc frustrację, rozczarowanie, a nawet depresję. „Jak być szczęśliwym, nawet nie próbując” prezentuje system, który jest prosty, bezpieczny i efektywny. Jest wspierany przez najnowsze badania naukowe i praktykowany z sukcesem przez ludzi z różnych kultur i zakątków świata. Niezwykłe jest to, że zaczniesz czuć się lepiej już od pierwszego zastosowania. Pamiętaj, że szczęśliwi ludzie żyją dłużej, a pogoń za dobrami materialnymi szczęścia nie daje. Jego źródło leży gdzie indziej.
W dziennikarskich relacjach z klęsk żywiołowych ogromne znaczenie mają symbole nadziei, uniwersalne i zrozumiałe dla ludzi mówiących różnymi językami. Proste gesty, jak zaciśnięta pięść ratownika, który daje znak, aby na gruzowisku wszyscy umilkli i pozwolili usłyszeć dobywające się z rumowiska głosy rannych. Jak pokazana w telewizji radość psa, który usłyszał głos swojej pani na zgliszczach domu, gdzie na nią czekał. Jak ludzki gest zapisany na zdjęciu będącym ikoną pożarów lasów w Australii: poparzona łapka spragnionej koali w mocnej ręce strażaka, który poił niedźwiadka wodą ze swej butelki. Dobro w obliczu horroru ma ogromną wartość w dziennikarskich opowieściach o dramacie. W czasie kataklizmów good news is good news.Analiza werbalnych i wizualnych tropów w dziennikarskich relacjach z klęsk żywiołowych na sześciu kontynentach, które opisywane i pokazywane były w zachodnich mediach: prasie, telewizji, radiu i Internecie, pozwoliła zrozumieć, jakie słowa i obrazy mogą przekonać odbiorców do pomocy rannym i poszkodowanym, a jakie ułatwiają emocjonalne dystansowanie się od nieszczęścia bezimiennych ofiar żywiołu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
