Niniejszy tom zawiera kilkadziesiąt projektów grobów i ciemnic Pańskich. Projekty te można z łatwością przystosować do różnych wnętrz, można je też wykonać z łatwo dostępnych materiałów. Przedstawione rysunki mogą być doskonałą inspiracją do tworzenia własnych pomysłów i projektów.
Ludzie za wszelką cenę chcą wierzyć w taki porządek świata, który polega na tym, że jak nagrzeszą, to Bóg im przebaczy, puści w niepamięć, a oni z powrotem będą robić co zechcą.Liczne religie niestety utwierdzają swych wyznawców w takim widzeniu świata.Nauka o karmie zaś stanowi klasyczny przykład realizowania się sprawiedliwości w czystej postaci. Co posiejesz to i zbierzesz, jak mówi ludowe powiedzenie.Dobre uczynki podwyższają energię tego, kto je czyni, a tym samym energię otoczenia, które korzysta z tego. To wzbudzenie potem wraca w postaci okoliczności sprzyjających człowiekowi w jego zamierzeniach, co w efekcie pozwala mu dokonywać znacznie więcej niż wcześniej. Złe uczynki natomiast sprawiają, że życie staje się trudniejsze, bardziej męczące.Dramat żywego człowieka polega na tym, że ciągle znajduje się w sytuacji, w której musi wybierać, nie mając nigdy pewności, iż jego wybór będzie dobry.
„Karaimi, chociaż stanowili bardzo nieliczną grupę etniczno-religijną zamieszkałą na terenie dawnej Rzeczypospolitej, a także w Polsce międzywojennej, wzbudzali od dawna zainteresowanie nie tylko badaczy, ale i twórców kultury (por. choćby Meira Ezofowicza Elizy Orzeszkowej). Napisano też na ich temat wiele, ale są to przeważnie prace popularne lub przyczynkarskie, skażone często niesprawdzonymi informacjami o charakterze mitów. Brak natomiast było całościowego i w pełni naukowego ujęcia tematu. Wielka jest przeto zasługa dr. S. Gąsiorowskiego, że podjął się tego zadania mimo ogromnych trudności wynikających przede wszystkim z wielkiego rozproszenia materiału źródłowego oraz faktu, że Karaimi bywali często utożsamiani z Żydami, co znalazło odbicie także w źródłach. (…) Powstało obszerne dzieło stanowiące całościowe ujęcie dziejów Karaimów na Rusi i Litwie, a następnie w dawnej Rzeczypospolitej do końca XVIII w., w zakresie ich osadnictwa, gospodarki, statusu prawnego, relacji z innymi grupami religijnymi w państwie, organizacji wewnętrznej oraz niektórych elementów kultury. (…) Autor zebrał mozolnie rozproszone w źródłach, najczęściej jednostkowe informacje, zestawił je w sposób uporządkowany poddając krytycznej ocenie i na tej podstawie starał się o wyciągnięcie ogólniejszych wniosków, niekiedy odbiegających od obiegowych opinii i ustaleń poprzednich badaczy. Przy tym własne wnioski formułował również krytycznie zwracając uwagę na stwierdzenia niepewne. Powstała praca bardzo cenna i ze względu na bardzo bogatą faktografię, i na podbudowane naukowo uogólnienia”.
Z recenzji śp. prof. Jana M. Małeckiego
Dotychczasowy stan wiedzy dotyczący problematyki komunikacji niewerbalnej odnosi się przede wszystkim do niewerbalnych zachowań ludzkich rejestrowanych i analizowanych w kontekście psychologicznych prawidłowości zachodzących podczas interpersonalnych relacji. Niniejsza książka wskazuje natomiast zakres praktycznego stosowania treści niewerbalnych w przekazie reklamowym emitowanym w telewizji. Fakt wykorzystywania tych treści poddawany jest analizie ich postrzegania przez społeczeństwo, co w efekcie stanowić ma przyczynek do identyfikacji skuteczności reklamy. Głównym celem opracowania jest ujawnienie czynników determinujących stosowanie treści niewerbalnej w reklamie telewizyjnej, a w konsekwencji opisanie wpływu skuteczności wykorzystania treści niewerbalnych w przekazach komercyjnych, politycznych i społecznych na percepcję audytorium. Autor opracowania skupił uwagę m.in. na:istocie procesu komunikacji w ujęciu społecznym i biznesowym,realizacji działalności reklamowej i wykorzystaniu treści niewerbalnych w tym procesie,metodach badania skuteczności reklamy,omówieniu czynników determinujących skuteczność aktywności reklamowej,szczegółowym scharakteryzowaniu elementów komunikacji niewerbalnej w reklamie telewizyjnej,ukazaniu wpływu stosowania treści niewerbalnych w reklamie telewizyjnej na świadomość oraz zachowania audytorium.Książka jest przeznaczona dla studentów marketingu, komunikacji społecznej i psychologii, jak również praktyków zajmujących się na co dzień reklamą.... Autor twórczo wykorzystał nie tylko publikacje z zakresu marketingu (zwłaszcza reklamy i badań marketingowych) i zarządzania, ale także źródła z innych dziedzin naukowych, takich jak psychologia czy socjologia, a nawet neurologia. Do podstawowych zalet pracy należy zaliczyć umiejętność samodzielnego zaprojektowania i przeprowadzenia badań empirycznych i wykorzystania ich wyników w pisanej rozprawie (...) Na szczególne podkreślenie zasługuje podjęcie tematu o wysokim stopniu oryginalności i trudności (niespotykanego w polskiej literaturze) ...prof. dr hab. Stanisław Kaczmarczyk... Szczegółowym zagadnieniem poruszanym w recenzowanej pracy są niewerbalne aspekty komunikacji oraz ich zastosowanie w reklamie telewizyjnej. Autor analizuje skuteczność poszczególnych elementów niewerbalnych i stawia tezę, że intencjonalny dobór treści niewerbalnych zwiększa skuteczność przekazu. Swoje spostrzeżenia obrazuje przykładami, co nadaje pracy wymiar praktyczny i aplikacyjny. (...) Według mojej wiedzy jest to najbardziej kompleksowe ujęcie problematyki komunikacji niewerbalnej, jakie można spotkać na polskim rynku wydawniczym ...dr hab. Joanna Pietrzak, prof. nadzw.
Nasz opór przed cyfrową zabawą jest jak opór Sokratesa przed słowem pisanym. Jest daremny. Twoje dzieci potrzebują twojej pomocy.
I łatwo ją zapewnić. Rodzice, dzieci i rodziny po prostu muszą zacząć bawić się razem w cyfrowym świecie.
Jordan Shapiro, „Nowe cyfrowe dzieciństwo”
Prowokujące spojrzenie na nowy zdigitalizowany krajobraz dzieciństwa ze wskazówkami, jak się w nim poruszać.
Opierając się na przełomowych badaniach w dziedzinie ekonomii, psychologii, filozofii oraz edukacji, Jordan Shapiro w „Nowym dzieciństwie” pokazuje, jak technologia prowadzi ludzkość w kierunku świetlanej przyszłości, w której nasze dzieci będą mogły tworzyć nowe, lepsze modele globalnego zaangażowania obywatelskiego, łączności i społeczności.
Shapiro oferuje konkretne, praktyczne rady, jak efektywnie wychowywać i edukować dzieci w zglobalizowanym nowym świecie oraz zapewnia narzędzia i techniki wykorzystywania technologii do komunikowania się z dziećmi i pomagania im w nauce i rozwoju. Porównuje on obecny okres do innych wielkich technologicznych rewolucji w historii ludzkości i przedstawia zabawne mikro-historie elementów kultury takich jak piaskownica, malowanie palcami, rodzinny obiad i inne. „Nowe dzieciństwo” prezentuje dający nadzieję kontrapunkt dla bojaźliwego załamywania rąk, które charakteryzuje współczesną narrację dotyczącą dzieci i technologii i przedstawia aktualny, inspirujący i pozytywny obraz dzisiejszych dzieci, które będą gotowe stworzyć świat postępowy, różnorodny, znaczący i połączony na wiele różnych sposobów, świat, którego dzisiejsi dorośli nie są w stanie sobie wyobrazić.
Dr Jordan Shapiro jest uznanym na świecie amerykańskim autorem i badaczem. Wykłada w Temple University's Intellectual Heritage Program, w latach 2012-2017 pisał dla Forbes na temat globalnej edukacji, cyfrowej zabawy i życia rodzinnego. Mieszka w Filadelfii z dwoma synami.
„Przydatne i aktualne. Pomaga zorientować się zagubionym rodzicom w nowej zdigitalizowanej rzeczywistości i pokazuje proste sposoby, by pomóc dzieciom w rozwoju – zarówno w dzieciństwie, jak i w późniejszym życiu"
Andy Robertson, Forbes
„Agrumenty Shapiro są przekonujące nawet dla technofobów”.
USA Today
„Ta książka zachęca nas, byśmy zdali sobie sprawę, że dualistyczne myślenie o czasie przed ekranem, a czasem bez ekranu jest bezowocne i staje na przeszkodzie w tworzeniu zdrowego zintegrowanego życia w zgodzie z tym, że cyfrowe połączenia nie są tylko naszą przyszłością, ale już teraźniejszością”.
Ben Lee, muzyk, aktor, rodzic
„Dobrze sformułowany, wnikliwy punkt widzenia na kwestię miejsca technologii w wychowywaniu dzieci”.
Publisher's Weekly
„Wiarygodne teorie poparte rzetelnymi badaniami”.
Kirkus
Dla mnie jest on WielkiFranciszek o św. Janie Pawle IIWszystko zaczęło się od krótkiej rozmowy z papieżem ks. Luigiego Marii Epicoco, w trakcie której Franciszek podzielił się osobistymi wspomnieniami o św. Janie Pawle II. Właśnie wtedy zrodził się pomysł tej książki. Franciszek zapragnął opowiedzieć światu, kim tak naprawdę jest dla niego święty Jan Paweł II.W tej niezwykłej rozmowie odkrywamy papieża jako prawdziwego spadkobiercę i kontynuatora nauki papieża Polaka. Franciszek odnosi się do wielu kwestii często dyskutowanych we współczesnym Kościele, takich jak rola kapłanów w świecie, celibat czy znaczenie tajemnic fatimskich. Przypomina także, że dla Karola Wojtyły chrześcijaństwo zamieszkuje w normalności człowieka, żyjącego w komunii z Chrystusem.W 100. Rocznicę urodzin papieża Polaka Franciszek zaprasza nas, byśmy wraz z nim na nowo sięgnęli do głębi proroczego nauczania Jana Pawła II.
Kwestia relacji międzykulturowych to bez wątpienia najważniejszy problem, z jakim musi uporać się świat w XXI stuleciu. W publikacjach „Akcentu” – czasopisma będącego rówieśnikiem „Solidarności” – już w latach 80. ubiegłego wieku zakreślony został nowy sens pojęcia „pogranicze”, jako kategorii kulturowej obejmującej nie tylko sąsiedztwo geograficzne.
Książka zawiera pionierskie wypowiedzi wybitnych polskich, europejskich i amerykańskich humanistów skoncentrowane wokół tej kwestii, na przykład pierwsze omówienia wizerunku Polski i Polaków w twórczości noblistów – Isaaca B. Singera i Güntera Grassa, odkrywcze opracowania na temat aktywności kulturowej polskich Żydów, pierwsze publiczne rozważania Ryszarda Kapuścińskiego o konieczności przewartościowania wizji świata po ataku terrorystycznym na World Trade Center, jedyny rozbudowany komentarz Tadeusza Konwickiego do jego filmu nakręconego według Dziadów Mickiewicza, eseistyczny list Tomasa Venclovy dotyczący pojęcia dumy narodowej na tle stosunków litewsko-polskich, wizję sąsiedztwa polsko-ukraińskiego w ujęciu intelektualistów z obu stron granicy czy opisy przemian tożsamości kulturowej emigrantów w USA.
Współistnienie różnych systemów kulturowych prowadzić może do konfrontacji (oznaczającej w najlepszym razie izolację, w najgorszym – otwarty konflikt), do dyfuzji (przenikania) albo do synergii, wzmocnienia wspólnych wartości. Wszystkie te warianty „pograniczności” rozważane są na łamach tej książki.
Esejom towarzyszą wiersze kilkunastu wybitnych współczesnych poetów nawiązujące do tematyki pogranicza kulturowego.
Wstęp i suplement: Bogusław Wróblewski. Wybór i opracowanie: Bogusław Wróblewski, Łukasz Janicki. Współwydawca: Wschodnia Fundacja Kultury "Akcent" z dotacji Miasta Lublin.
Poradnik dedykowany jest adeptom pracy socjalnej i pracownikom socjalnym, na co dzień wspierającym osoby i rodziny w sytuacjach kryzysowych. Czytelnik znajdzie tu wskazania, w jaki sposób szukać sił tkwiących w środowisku, jak badać potrzeby, by wspomóc jednostkę czy grupę, jak angażować ludzi do współpracy. Przykłady i dobre praktyki zawarte w książce mogą być wskazówką do podejmowania działań. Treść publikacji pobudzi do działania samych pracowników socjalnych, wskrzesi ducha działacza, zachęci do kreatywności, przekona o skuteczności metody, jaką jest praca ze środowiskiem lokalnym.
Książkę uznaję za bardzo wartościową. Z pewnością okaże się ona ważną lekturą dla wszystkich zainteresowanych problematyką współczesnych przeobrażeń rzeczywistości społecznej za sprawą nowych technologii. Będzie pożytecznym źródłem wiedzy i wzorców analitycznego myślenia w tym polu dla studentów filozofii, komunikowania i mediów, kulturoznawstwa, dziennikarstwa, socjologii.
Ryszard W. Kluszczyński
Trawestując znane powiedzenie, można rzec, iż to nie my używamy mediów, lecz media używają nas. Proponowana książka nader udatnie problematyzuje rozmaite spięcia pól technologii, kultury, antropologii i filozofii. Pokazuje jak kategorie medialne płynnie przechodzą w kategorie ontologiczne, performatywne, biologiczno-cielesne, wreszcie post-człowiecze. Autorzy może nie zawsze oferują odpowiedzi, ale za to zawsze stawiają Te najważniejsze pytania.
Bogusław Skowronek
Filozofia, kulturoznawstwo i antropologia – to trzy główne perspektywy badawcze wyznaczające multidyscyplinarne ujęcie problematyki teorii mediów zaprezentowane w tej książce. Trzy różne osobowości Autorów, trzy wyraziste propozycje teoretyczne, ale w istocie podobne próby poszukiwania fundamentalnych rozstrzygnięć teoretycznomedialnych. Ten „projekt” nie tylko zasługuje na uwagę, on domaga się, po pierwsze, głębokiego namysłu, po drugie, zachęca, by nie powiedzieć prowokuje, do polemiki i dyskusji. Bez takich autorskich prób przemyślenia roli mediów w czasach bio-techno-logii nasza wiedz na temat świata w jakim przyszło nam żyć będzie nie tylko niepełna, będzie ona po prostu uboga.
Piotr Zawojski
Dzisiejsze media nie są tym samym, co wczorajsze, tym bardziej nie wiemy, czym będą media jutrzejsze. Pomagając czytelnikowi odnaleźć się w tej niepewności, każdy z autorów prowadzi go własną ścieżką. Razem napisali książkę dla tych, którzy nie boją się intelektualnych wyzwań.
Piotr Zwierzchowski
Badania psychologicznych aspektów religijności należą do głównych zadań psychologii religii. Wynika to z faktu, że psychologia religii jest nauką „praktyczną”, której wyniki – bazujące na naukowych metodach badań – służą różnym formom pomocy ludziom. Staje się to szczególnie ważne obecnie, gdy mamy do czynienia z postępującym procesem wydłużania się życia człowieka, a wraz z tym związanym wzrastającym segmentem ludzi starszych. Z tego względu książka Elżbiety Rydz i Anny Tychmanowicz „Religijność seniorów. Uwarunkowania i funkcje”, merytorycznie i interesująco prezentująca zagadnienia struktury i funkcji religijności osób starszych, doskonale wpisuje się w aktualne potrzeby naukowe. […] Recenzowana książka stanowi doskonałe kompendium wiedzy dla osób zainteresowanych psychologicznym wymiarem religijności w okresie późnej dorosłości oraz powiązań religijności ze sferą osobowości, głównie poczuciem własnej skuteczności, satysfakcją z życia, tendencją do przebaczania, postawą przebaczenia i subiektywnym poczuciem zdrowia. Warto także zaznaczyć, że książka pozwala sformułować praktyczne wnioski pomocne dla pracy z osobami starszymi, np. w kontekście ich jakości życia.
Z recenzji ks. dr. hab. Dariusza Kroka, prof. UO
Tematem recenzowanej monografii są dwa wielkie pojęcia obecne w rozważaniach humanistycznych „od zawsze” i ściśle ze sobą zespolone. To historia i język.
Autorzy definiują i redefiniują te pojęcia, poruszają tematy znane oraz opisują zjawiska nowe, wykorzystują dobrze zakotwiczone teorie i koncepcje naukowe, sięgają po najnowsze ujęcia, by objaśniać i interpretować lub reinterpretować dane, wchodząc w dialog z przeszłością naukowej refleksji historycznej i językowej, a także projektując jej przyszłość.
Duże wrażenie robi wielość perspektyw oglądu problemów historii i języka, wielość punktów widzenia.
Publikacja została pomyślana jako dialog badaczy reprezentujących kilka dyscyplin naukowych: językoznawców, historyków, medioznawców, komunikatywistów, metodologów nauki, filozofów, choć te etykiety nie oddają subtelności i odcieni ich rozważań. Czytelnicy o takich zainteresowaniach powinni znaleźć w niej szeroką panoramę poglądów, propozycji oraz pytań i odpowiedzi, jak i pytań bez odpowiedzi. Książka poświęcona dwóm pojęciom: językowi i historii stanowi inspirację do samodzielnych refleksji.
Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Kity
Przemiany paradygmatyczne, zarówno na gruncie pedagogiki specjalnej, psychologii rehabilitacji, jak i w obrębie psychologii stresu i radzenia sobie z nim, a także odzwierciedlone w powstaniu i rozwoju psychologii pozytywnej wyznaczyły nowe podłoże wyjaśniania konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Uwypuklona została kategoria „pozytywności”, odnosząca się do konstruktywnych, rozwojowych przeobrażeń, pozytywnych doświadczeń, aspektów sprzyjających prowadzeniu dobrego, sensownego i satysfakcjonującego życia, mimo posiadanych ograniczeń […] W ramach nowych ustaleń badawczych, wskazujących na możliwości zaradcze i transformacyjne człowieka doznającego zdarzeń traumatycznych, szczególnie nieszczęśliwych okoliczności, analizie poddawane są skutki nabycia niepełnosprawności ruchowej, z uwzględnieniem przeobrażeń pozytywnych oraz funkcjonowanie osoby ich doświadczającej, obejmujące poczucie szczęścia, spełnienia, odnajdywanie znaczenia itp. Zarysowany nowy trend badań, dostarczający interesujących informacji, nie pozwala na obecnym etapie rozwoju sformułować wystarczającego opisu i wyjaśnienia dla pozytywnych konsekwencji nabycia trwałej niepełnosprawności ruchowej. Dokonywane wstępne eksploracje w tym zakresie dowodzą wprawdzie występowania różnorodnych pozytywnych doświadczeń u osób z tego typu niepełnosprawnością, jednakże w niewielkim jeszcze stopniu tłumaczą ich strukturalne i funkcjonalne właściwości. Uzasadnia to potrzebę podejmowania szeroko zakrojonych przedsięwzięć badawczych, zorientowanych na ustalenie natury konsekwencji pozytywnych, jej uwarunkowań i powiązań z innymi zjawiskami wpisującymi się w funkcjonowanie osób z nabytymi ograniczeniami ruchowymi.
fragment Wstępu
Najnowsza myśl psychologiczna nie daje się ująć w proste schematy. Brakowi wielkich szkół psychologicznych […] towarzyszy przenikanie się rozbieżnych tendencji i podejść już nie tylko psychologicznych, ale i filozoficznych, socjologicznych, antropologicznych czy kulturoznawczych i politycznych. […]
Dobrym przykładem wielości sposobów podejścia i przenikania się problemów są badania uprawiane pod zbiorczą nazwą cognitive science. […]
Psychologia, która obecnie weszła w okres pluralizmu teoretyczno-metodologicznego […], [s]tworzyła […] własną formację dyskursywną, wyróżniającą się regularnością w obrębie problematyki, doboru tematów, sposobów wypowiadania i badania. Fakt ten odnotowany został w XX wieku, w którym prowadzono na wielką, dotąd niespotykaną skalę, wielostronne i intensywne badania nad człowiekiem. Twórcy najbardziej znaczących nurtów filozoficznych, humanistycznych, a i psychologicznych, poczytywali za swój obowiązek wypracowanie własnego stanowiska dotyczącego człowieka.
Dlatego ważne wydaje się podkreślenie, że niniejsza książka traktuje o specyficznej perspektywie psychologii, uwzględniającej aspekt filozoficzno-humanistyczny, dotyczący człowieka i jego środowiska, przy założeniu, że każda nauka powoduje zmiany w pokrewnych naukach i sama ulega wpływom w związku z zachodzącymi zmianami. […] Toczony między poszczególnymi dyscyplinami dyskurs wskazuje na wpływ, jaki miały one na różne humanistyczne dziedziny nauki, […] na ich doniosłość dla problematyki psychologicznej. Ale wszystkie one zajmują się człowiekiem, który jako istota ludzka jest czymś innym niż przedmioty fizyki czy chemii – wie, że jest badany, może rozumieć, co się o nim mówi, a także wziąć pod uwagę odkrycia uczonych z różnych dziedzin i działać w określony sposób.
Z recenzji prof. nadzw. dr. hab. Jacka Śliwaka
Książka dr Ewy Dębickiej-Borek (…) wpisuje się w nurt badań nad wciąż niewystarczająco poznanymi wczesnymi wisznuickimi tradycjami tantrycznymi. Jest cennym, dokładnym a miejscami wręcz drobiazgowym
studium – głównie filologicznym, historyczno-literackim, jednak z elementami pracy o charakterze interdyscyplinarnym – nad zagadnieniami, które nadal nie mają pełnej reprezentacji w literaturze przedmiotu (…).
Wychodząc od ogólnej charakterystyki hinduistycznych tradycji tantrycznych, Autorka przechodzi do analizy zagadnienia inicjacji mantrą Narasinhy (narasi?hadik?a) i następującej po niej adoracji mantry przez inicjowanego nią adepta. Te dwa elementy stanowią specyficzną praktykę zwaną „Ceremonią [mantry] Narasinhy w aspekcie wibhawa” (vaibhaviyanarasi?hakalpa). Autorka przedstawia główne zagadnienia swojej pracy na podstawie ważnych dla tradycji pańćaratry tekstów sanskryckich (przede wszystkim Satwatasanhita, Iśwarasanhita, Narasinhakalpa).
Nadrzędnym celem badawczym Autorki jest wykazanie niespójności w opisie ceremonii w obrębie Satwatasanhity (SatS), jednego z najstarszych i najbardziej autorytatywnych tekstów szkoły pańćaratry
(ok. IX w.). Za nielogiczny uznaje Autorka związek pomiędzy możliwością zyskania magicznych mocy przez inicjowanego adepta w wyniku adoracji mantry Narasinhy (SatS 17) a jej zapowiedzianą w poprzednim
rozdziale funkcją praktyki oczyszczająco-wprowadzającej do tradycji. Niespójność ta może według Autorki wskazywać na powtórną redakcję tekstu (…).
Z recenzji dr. hab. Przemysława Szczurka, prof. UWr
Dr Ewa Dębicka-Borek pracuje w Zakładzie Języków i Kultur Indii i Azji Południowej Instytutu Orientalistyki UJ. Zajmuje się religijną literaturą sanskrycką, głównie literaturą wisznuickiej pańćaratry. Wśród jej zainteresowań są także kwestie dotyczące literackich strategii budowania autorytetu miejsc świętych oraz dynamiki spotkań tradycji bramińskich z kultami lokalnymi.
Monografia wprowadza czytelników w zagadnienia związane z tożsamością i miastami Ameryki Łacińskiej, wskazując najważniejsze latynoamerykańskie teorie kultury miejskiej i zmiany kulturowej (transkulturacja,
kultura hybrydowa, heterogeniczność). Następnie, łącząc dwa poziomy analizy przestrzeni miasta, przedstawia badania terenowe w nieformalnym osiedlu oraz analizuje przykłady kultury popularnej pojawiające się w dzielnicach klas średniej i wyższej Limy. Kultura popularna z jej najbardziej żywiołowymi reprezentacjami,
jakimi są m.in. muzyka chicha, popularna grafika i nowe miejskie fiestas, dziś najlepiej definiuje tożsamość kulturową migrantów miejskich i ich dzieci, a także zmienia oblicze peruwiańskiej stolicy i wnosi nowe wątki w dyskusję nad tożsamością narodową.
Tajemnicza wiedza i rytuały słowiańskich przodków przejawiają się nie tylko w obyczajach Polaków, ale także we współczesnej mentalności. Sięganie do naszych korzeni pomaga zrozumieć, jak nadal jesteśmy głęboko związani z dawnymi czasami. SŁOWIAŃSKIE KORZENIE to przewodnik po tradycjach Słowian. Książka stanowi przystępne dla wszystkich wprowadzenie w świat naszych przodków, w ich życie codzienne, idee duchowe oraz niezwykłą wiedzę dotyczącą wykorzystania energii przyrody i jej mocy leczniczych. Możemy dowiedzieć się m.in., na czym polegała ich zdrowa dieta, jak potrafili podładowywać się od drzew i poprawiać klimat promieniowań w domach, jakie stosowali zioła i kadzidła. Sposoby życia w harmonii z naturą, które wypracowali, przydadzą się nam na co dzień w XXI w. Autor opisuje także, jak można samodzielnie zbadać i odkryć słowiańskie miejsca mocy. LESZEK MATELA jest autorem ponad 50 książek o miejscach mocy, naturoterapii, radiestezji i zjawiskach nieznanych, w tym wielu wznawianych wielokrotnie bestsellerów oraz kilkuset artykułów.
Pomysł stworzenia tej książki był genialny. Napisana jest prostym i zrozumiałym dla każdego językiem. Nie ma w interpretacji kart tarota zakazów, natomiast są „drogowskazy” - rady. Możemy skorzystać z nich, gdy stoimy na rozstaju dróg życiowych, gdy mamy dylemat: co dalej robić, którą drogą dojść do celu? Gdy się już zdecydujemy, wybór następnych kart podpowie nam, czego możemy się spodziewać, co może nas spotkać, zaskoczyć w przyszłości. Na jaką ewentualność powinniśmy być przygotowani, co nam pomoże, a co będzie przeszkadzać. Dla złagodzenia trudnych życiowych sytuacji autorka podała „dobre rady”. Bardzo często na to, co się dzieje obecnie w naszym życiu, duży wpływ ma nasza przeszłość, bo przyszłość jest wypadkową tego, co minęło, i teraźniejszości, z czego nie zawsze zdajemy sobie sprawę. Korzystając z lektury „Tarot dobrej rady”, żadna nasza wątpliwość nie pozostanie bez odpowiedzi. Może nie zawsze rada będzie nas satysfakcjonowała - ponieważ na ogół oczekujemy odpowiedzi „tak” lub „nie” – ale to my mamy wolną wolę i wybór. Autorka opracowała rozkład, w którym są trzy możliwości dla nurtującego nas problemu, a wyciągając kolejne karty dla danej opcji, możemy się dowiedzieć, co czeka nas w bliższej i dalszej przyszłości. „Tarot wskaże ci drogę” to efekt pasji, pracy i ustawicznego poznawania archetypów i symboli kart tarota w odniesieniu do wielu życiowych sytuacji. To miłość do tarota, świata i do ludzi, którym zawsze stara się pomóc. Książka napisana jest z nadzieją, że dzięki „radom” dotrze do każdego potrzebującego, że to, co niekorzystne, można ominąć, a tym samym wykreować lepszą przyszłość, sukces i szczęście.
Koncepcja leśnych kąpieli wywodzi się z Japonii, gdzie nazywa się shinrin-yoku, co w wolnym tłumaczeniu oznacza zanurzenie w leśnej atmosferze. W Niemczech ugruntował się termin leśne kąpiele, co oznacza świadome przebywanie w lesie w celu odzyskania i wzmocnienia własnego zdrowia.Aby wykorzystać uzdrawiającą moc lasu, nie musisz być osobą szczególnie wrażliwą. Kilkadziesiąt lat badań na całym świecie, z różnych dziedzin medycyny i psychologii dowodzi leczniczej siły lasu z niesamowitymi wynikami. Jednak jedno nie wyklucza drugiego. Każdy, kto i tak lubi chodzić do lasu, nie potrzebuje dowodów na jego pozytywny wpływ, ponieważ doskonale wie, jak dobra dla ciała, umysłu i duszy jest taka wizyta.Pozytywne efekty leśnych kąpieli wynikają przede wszystkim z tzw. terpenów cząsteczek wydzielanych przez drzewa, na które nasz układ odpornościowy reaguje natychmiast, wzmacniając siły obronne organizmu. Wiele terpenów rzeczywiście można poczuć, ponieważ są one częścią wspaniałego leśnego powietrza. Aczkolwiek również sama leśna atmosfera, zamknięta przestrzeń, cisza w połączeniu z miękkim dźwiękiem tła, wiele różnych odcieni zieleni - to wszystko ma głęboko uspokajający wpływ na większość ludzi.Nieważne stary czy młody, zdrowy czy chory, aktywny czy lubiący domowe zacisze. Nie musisz spełniać żadnych specjalnych warunków, aby korzystać z leśnych kąpieli potrzebna jest tylko otwartość na las jako miejsce spokoju i siły.
Książka ta jest zapisem wykładów Josepha Murphy'ego wygłoszonych w Los Angeles, Nowym Jorku oraz innych miejscach na świecie na temat wewnętrznego znaczenia Apokalipsy. Istnieje wiele kontrowersji odnośnie do pochodzenia tej niezwykłej księgi biblijnej.Podstawowe znaczenie Księgi Objawienia czy Apokalipsy jak się ją najczęściej nazywa zostało wyrażone w symbolicznym i alegorycznym języku.Przeżyjemy teraz radość płynącą z odżywiana się treścią przepięknej Księgi Objawienia, która odrzuca antropomorficzne rozumienie Boga i pięknie przedstawia drogę do Boskiego serca. Wszystkie święte księgi świata ukazują odwieczne prawdy pochodzące od Jednego Boga, Ojca wszechrzeczy. Wszystkie one są świadectwem nieskończonej mądrości Boga, która od wieków przekazywana jest przez głęboko uduchowione osoby.Gdy jesteśmy wypełnieni wzniosłymi ideałami, gdy podtrzymujemy uniwersalne myśli, drobne rzeczy znikają i zapominamy o wszystkich błahych problemach. Żal, zazdrość, niezgoda i inne uczucia, które wiążą nas z kołem bólu, znikają z przestrzeni naszej świadomości. Nie jesteśmy już dłużej synami ludzkimi, bo staliśmy się dziećmi Boga. Systematycznie praktykowana medytacja w lesie, w domu lub w jakimś innym miejscu sprawia, że twoją duszę ogarnia Boska harmonia. To tak, jakby Boska melodia grana była na strunach twego serca.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
