Książka jest próbą przedstawienia złożonego i ważnego problemu, jakim jest uzależnienie od zachowań seksualnych. Zagadnienie hiperseksualności jest wciąż szeroko analizowane. Prowadzone są badania zarówno neurobiologiczne, jak i psychologiczne, z wykorzystaniem nowych technik diagnostycznych. Leczenie hiperseksualności wiąże się z wykorzystaniem integracyjnego modelu, obejmującego zarówno spojrzenie psychodynamiczne, metody poznawczo-behawioralne, jak i użycie technik behawioralnych, czy koncepcji obsesyjno-kompulsyjnej. Znani i cenieni terapeuci dzielą się z czytelnikami wiedzą kliniczną oraz wskazówkami i dylematami, z którymi spotykają się w swojej codziennej praktyce zawodowej. Autorzy omawiają seksualność człowieka, normę seksualną, klasyfikację zaburzeń seksualnych, czynniki wpływające na rozwój uzależnienia, diagnozę medyczną i psychoterapeutyczną według koncepcji wielu wymiarów, a także istotne zagadnienia prawne. Prezentowana publikacja z pewnością zainteresuje terapeutów uzależnień, psychoterapeutów, lekarzy i wszystkie osoby zajmujące się tematyką hiperseksualności.
Historia opowiedziana w tej książce niemal całkowicie opiera się na oryginalnych źródłach islamskich i ma na celu pokazanie, jak wydarzenia te odbierali sami średniowieczni muzułmanie. Istnieje niezwykle bogaty materiał, który jednak nigdy dotąd nie był konsekwentnie wykorzystany jako podstawa do napisania nowej historii. Jedną z przyczyn był fakt, że wielu uczonych nie było w stanie czytać tych źródeł.
Problem ten stwarza jednak znakomity punkt widzenia. Większość historii krucjat jest spisana z perspektywy, którą można nazwać „tradycyjną”. Chociaż składa się na nią wiele różnych poglądów i interpretacji, to analizuje ona krucjaty niemal wyłącznie jako część historii Europy i mocno opiera się na źródłach europejskich.
W kontekście świata islamskiego krucjaty można, a wręcz trzeba, postrzegać z perspektywy dynamicznych relacji między średniowiecznymi krajami i społecznościami islamskimi. Trzeba na nie patrzeć jak na integralną część historii samej cywilizacji islamskiej. Wymaga to rozszerzenia geograficznego i chronologicznego kontekstu poza tradycyjne obszary – a więc rozpoczęcia historii krucjat na długo przed nimi samymi i w miejscach odległych od Clermont i Jerozolimy. Arabskie źródła postrzegają bowiem inwazję na Lewant podczas pierwszej krucjaty jako kolejny przejaw europejskiej agresji, która rozpoczęła się całe dekady wcześniej, w XI wieku, na terenie Hiszpanii i Sycylii.
Paul M. Cobb (ur. 1967), historyk specjalizujący się w problematyce średniowiecznego świata islamskiego, obecnie wykładowca historii islamu na University of Pennsylvania. Absolwent antropologii na University of Massachusetts w Amherst, University of Chicago (języki i cywilizacje bliskowschodnie), studiował arabistykę w Kairze; w 1997 roku uzyskał doktorat z historii islamu.
Ciotka Adela opowiada... to wspomnienia Adeli von Mises (1858-1937), które zostały spisane na prośbę jej bliskich i miały posłużyć młodszemu pokoleniu do poszerzenia wiedzy o historii rodzinnej.We wspomnieniach autorka w bezpretensjonalnym stylu opisuje swoje dzieciństwo spędzone w Brodach, galicyjskim mieście przy granicy austriacko-rosyjskiej. Kreśli portrety bliskich: członków rodów Kallirów i Landauów, zamożnych i wpływowych kupców, bankierów i polityków. Odtwarza codzienne życie galicyjskiej rodziny żydowskiej w drugiej połowie XIX wieku. Odwołując się do ówczesnej obyczajowości, eksponuje przestrzeń domową oraz związaną z nią kobiecą aktywność, z dbałością o detale opisuje domowe praktyki religijne. W tych pełnych humoru i sentymentu opowieściach znajdziemy również informacje dotyczące edukacji dziewcząt w XIX-wiecznych Brodach, dobroczynności czy form spędzania wolnego czasu. Pod tym względem wspomnienia Adeli von Mises są niewątpliwie cennym źródłem historycznym, którego dodatkową wartość stanowi kobieca perspektywa w ujęciu opisywanych wydarzeń.W serii ukazały się:Ludwig Kalisch, Obrazki z moich lat chłopięcychJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM INajstarsze pamiętniki Żydów krakowskich: Meir ben Jechiel Kadosz z Brodu, Zwój pana Meira, Jom Tow Lipmann Heller, Zwój nienawiściJecheskiel Kotik, Moje wspomnienia, TOM IIEstera Rachela Kamińska, Boso przez ciernie i kwiaty. Memuary "matki teatru żydowskiego"Mordechaj Aron Gincburg, Awiezer. Wyznania maskilaBeniamin R., "Płonęli gniewem". Autobiografia młodego ŻydaRachela Fajgenberg, Dziewczęce lata. Młodość w poleskim sztetluKadia Mołodowska, Spadek po pradziadku. OpowieśćNatan Sternharz, Dni NatanaJosef Ehrlich, Droga mojego życia. Wspomnienia byłego chasydaSzalom Abramowicz, Szlojme od reb Chaima
Czy zwierzęta idą do nieba? Nie tylko idą, ale mogą nas też tam zaprowadzićKochamy zwierzęta. Nie tylko za ich bezgraniczne oddanie i wierność. Kochamy je, bo podświadomie czujemy, jak dużo możemy się od nich nauczyć. Futrzaści, pierzaści i pokryci łuskami przyjaciele - jak ich nazywał św. Franciszek - to nasi duchowi przewodnicy. I nie ma w tym zdaniu ani grama przesady - to dzięki nim możemy lepiej poznać nasze serca, umysły, dusze i samego Boga.Czy kucyk pracujący z ofiarami udaru mózgu może nauczyć nas czułości? Gdzie jeże korzystają z wybudowanych specjalnie dla nich autostrad? Co Bóg ma z orlicy oraz dlaczego pitbulle bywają dobrymi Samarytanami? Ta książka pozwoli ci zupełnie inaczej spojrzeć na zwierzęta i niebo. Gdyby święty Franciszek żył dzisiaj, na pewno by po nią sięgnął.Święci naprawdę są wśród nas. Każdy codziennie ich spotyka. Mają futro, łuski lub pióra.
„Więcej się uśmiechaj!”
„Przesadzasz, inni mają gorzej!” „Idź pobiegać!” „Nie bądź taki(-a) delikatny(-a)!” „Co cię nie zabije, to cię wzmocni” Często bagatelizujemy niepokojące sygnały ze strony naszej psychiki, a rady, które dostajemy, sprawiają, że czujemy się jeszcze gorzej. Czekamy, aż „zły humor” sam minie, lub maskujemy go toksyczną pozytywnością. Kiedy brakuje nam motywacji do działania, winę zrzucamy na kiepską pogodę. Wstydzimy się przyznać, że potrzebujemy pomocy. Codziennie jesteśmy bombardowani mnóstwem złych informacji i negatywnych bodźców. Przez to wszystko trudno nam utrzymać odpowiednią higienę psychiczną. Może warto wziąć sprawy w swoje ręce i zadbać o siebie?
Z Samopomocownika dowiesz się: üczym są emocje, skąd się biorą, jak je zrozumieć i pielęgnować, üjak sprawnie komunikować je innym, üjak radzić sobie ze stresem i stawiać granice, üczym jest motywacja i jak efektywnie zaangażować się w to, co dla nas ważne, üco zrobić, gdy brakuje motywacji, üjak lepiej rozumieć swoich bliskich i ich problemy… …i wiele, wiele więcej!
Odkryj w sobie psychologiczną ciekawość i postaw swoje zdrowie psychiczne na pierwszym miejscu!
Natalia Ziopaja – psycholożka, psychoedukatorka i interwentka kryzysowa. Prowadzi profil na Instagramie @psychologiczne_ciekawosci, na którym w prosty sposób tłumaczy, jak nauczyć się siebie i zadbać o swoje zdrowie psychiczne.
Książka ta zrodziła się z ciekawości, jaką mam w sobie, i z potrzeby odpowiedzi na pytania, które ta ciekawość mi przyniosła. Z ciekawości, ponieważ odkąd pamiętam, poszukiwałam odpowiedzi na pytanie, dlaczego jest tak, że wiele osób doskonale wie, jak sobie radzić, gdy coś je boli fizycznie lub gdy się zranią, ale wobec psychicznego bólu czy kryzysu są bezradne – tu już nie wszystko jest takie oczywiste. (…) Czekamy, aż samo przejdzie, wpadamy w wir pracy, aby zapomnieć o cierpieniu, nie mówimy innym o gorszym samopoczuciu psychicznym, bo obawiamy się oceny, a do specjalisty udajemy się dopiero wtedy, kiedy jest już naprawdę źle. (…) Bezwzględnie czekamy, bo przecież „jesteśmy normalni(-ne)”, a wzięcie wolnego z powodu emocji, uczuć i trudności psychicznych wydaje się nam co najmniej niedorzeczne. Czy tak wygląda równość pomiędzy zdrowiem psychicznym a fizycznym? Czy zdrowie psychiczne naprawdę zasługuje na mniejszą dbałość i bagatelizowanie? (fragment)
Przewrotny i pasjonujący poradnik o tym jak żyć przyzwoicie. Współtwórca seriali Dobre miejsce, Parks and Recreation i amerykańskiej wersji Biura swobodnie korzysta ze skarbnicy dwóch i pół tysiąca lat światowej myśli filozoficznej, by stworzyć lekką, zabawną i zarazem jak najbardziej poważną książkę o etyce bez pretensji, nudziarstwa i akademickiej oschłości. Większość z nas myśli o sobie jako o dobrych ludziach. Ale czy zawsze potrafimy bezbłędnie wskazać, co jest dobre, a co złe? Zwłaszcza we współczesnym świecie, w którym na każdym kroku czyhają na nas trudne decyzje, niezbyt mądre rady i inne pułapki? Na szczęście wielu mądrych filozofów próbowało oddzielić dobro od zła i zostawiło nam liczne wskazówki na ten temat. Jak być lepszym człowiekiem w błyskotliwy i przystępny sposób wyjaśnia nam pojęcia takie jak deontologia, utylitaryzm, ubuntu i wiele innych, żebyśmy mogli popisać się przed znajomymi na imprezie, a może nawet stać się lepszymi ludźmi. Schur zaczyna od najprostszych pytań, takich jak: Czy powinienem uderzyć kumpla w twarz bez powodu? (odpowiedź brzmi: Nie). Aż dochodzi do najbardziej złożonych problemów etycznych. Czy mogę zachwycać się pięknym dziełem sztuki, jeśli jego autor był okropnym człowiekiem? Ile pieniędzy powinienem przekazywać na cele charytatywne? Po co w ogóle zawracać sobie głowę czynieniem dobra, jeśli nie spotka nas kara za zło? Zanim skończycie czytać tę książkę, będziecie doskonale wiedzieć, jak zachować się w każdej możliwej sytuacji w najwłaściwszy sposób. Będziecie idealni, a wasi znajomi zzielenieją z zazdrości. No dobrze, może nie do końca. Ale z pewnością poznacie świeże, dowcipne i inspirujące spojrzenie na wiele problemów, które gryzą was na co dzień. Schur nie brzmi jak nudnawy profesor, tylko jak lekko szalony gawędziarz z baru, zabawny i naprawdę podekscytowany, że może dzielić się swoją pasją z każdym, kto chce posłuchać. Jeden z najlepszych na rynku przewodników po etyce.The Wall Street Journal Napisane z głębi serca i prześmieszne, inteligentne i zajmujące wprowadzenie do filozofii od najbardziej praktycznej strony. Podobnie jak jego serial Dobre miejsce, książka Schura jest dowcipna i skłania do refleksji.Kirkus Reviews
Niniejsza publikacja precyzyjnie wyjaśnia naukę katolicką odnośnie do tzw. kwestii żydowskiej w sposób wolny od teologicznie absurdalnych ale politycznie poprawnych błędów II Soboru Watykańskiego. Autor książki wyprowadza wnioski przy użyciu metody scholastycznej, która została praktycznie zarzucona przez współczesnych komentatorów, ponieważ wymaga niezwykłej jak na dzisiejsze standardy nauk społecznych logiki i precyzji wypowiedzi. Właśnie te dwie cechy: logika i precyzja w formułowaniu myśli wyróżniają książkę księdza Gleizea spośród innych, wnioski nie pojawiają się tu nie wiadomo skąd na podobieństwo królika wyjmowanego z kapelusza. Możemy za to nieustannie śledzić tok myślenia Autora, towarzysząc mu przy kolejnych etapach dowodzenia. Dzięki temu wypracowane i ukazane na końcu rezultaty rozumowania są dla czytelnika bardzo przekonujące, niejako wspólnie osiągnięte.
Jak w życiu pełnym oczekiwań i wymagań odnaleźć swoją drogę do tego, co dla ciebie ważne?Jak niezagracić życia zbędnymi rzeczami, niewspierającymi relacjami czy niepotrzebnymi obowiązkami?Do swojego życiowego plecaka pakujesz posiadane przedmioty, relacje z ludźmi, doświadczenia, rutynę, która już się nie sprawdza. Czasami czujesz się tym przytłoczony. Dźwiganie tego plecaka jest ciężkie i trudno nawet pomyśleć, że można go rozpakować.Podpowiemy ci, jak to zrobić.Dowiedz się:.w co warto inwestować, a co można pożyczyć,.dlaczego nie zawsze trzeba kupować dom,.jak pracować mądrzej, a nie ciężej,.jak ograniczyć relacje z osobami, z którymi nam już nie po drodze,.jak zmniejszyć presję obowiązków,.czym filozofia lekkiego plecaka różni się od minimalizmu.Wprowadź w życie filozofię lekkiego plecaka i ciesz się luzem!
Trzydziestoletnia Lynette ledwie wiąże koniec z końcem. Pracuje na dwa etaty, wynajmuje zaniedbany dom w Portland, dzieląc go ze zgorzkniałą matką i niepełnosprawnym intelektualnie bratem. Ma za sobą depresję, aborcję i próby samobójcze, a jedyne ukojenie przynosi jej szklanka zimnego jägermeistera. Trudną przeszłość i przytłaczającą teraźniejszość ma jej osłodzić spełnienie marzenia – wykupienie domu, który zapewniłby spokój i stabilizację jej i jej rodzinie. Ale co zrobić, gdy wszystkie plany legły w gruzach?
Od rozczarowania po złość, od rezygnacji po desperację Willy Vlautin w swojej odważnej powieści prowadzi nas przez czterdzieści osiem godzin z życia Lynette, która zrobi wszystko, by spełnić swoje pragnienia. I wbrew słowom matki, przekonującej, że niektórzy przychodzą na świat po to, żeby utonąć, przekracza własne granice, by utrzymać się na powierzchni.
W tej poruszającej opowieści o biedzie, ludzkiej chciwości i rozpaczy razem z bohaterką spoglądamy za siebie w lęku przed wewnętrznym mrokiem, mając nadzieję, że tym razem noc jednak nie nadejdzie.
„Vlautin tworzy porażające i chwytające za serce studium walki kobiety z jej losem i niesprawiedliwościami, które funduje jej Ameryka. Ta brutalna, trzymająca w napięciu proza pokazuje, czym jest desperacja.” „Publishers Weekly”
„„Zawsze przychodzi noc” to pełna napięcia powieść z zapadającą w pamięć główną bohaterką, która walcząc o przetrwanie, nigdy nie porzuca swoich wartości. Problem ubóstwa podjęty przez Vlautina sprawia, że historia ani na chwilę nie przestaje być nieprzewidywalna.”
„The Wall Street Journal”
„Vlautin w „Zawsze przychodzi noc” ujmuje głęboką empatią wobec swoich postaci. Co więcej, dzięki dynamicznej fabule tworzy dzieło nawiązujące do mistrzów amerykańskiego kryminału. Ta niezwykła historia uderza siłą przekazu i chwyta za serce. To najlepsza jak dotąd książka Vlautina.”
„The Big Issue” „„Zawsze przychodzi noc” to przykład literatury, która głęboko porusza, a jednocześnie wytyka niesprawiedliwość amerykańskiego systemu. To ukłon w stronę klasy robotniczej. Wszystko to bez utraty błyskotliwego humoru. To absolutnie najlepsza książka Vlautina.
” Crimereads.com
Odkrywaj twoje możliwości! Ta książka, zaprojektowana w wyjątkowy sposób, pozwoli ci, czytelniczko i czytelniku, wyznaczyć plany na przyszłość poprzez proste, ale pełne mocy działania. Dzięki tym działaniom, przez lata doskonalonym i sprawdzanym, ujawnią się wszystkie twoje marzenia, cele, pasje i plany, które nosisz w sobie. Odkryjesz swoje prawdziwe możliwości oraz to, co naprawdę zamierzasz zrobić z twoim życiem - właśnie teraz. Keith Abraham nauczy cię, jak budować wiarę w siebie, aby wyjść poza własną strefę komfortu i osiągnąć to wszystko, co w twoich planach było odsuwane na później. Lektura tej książki sprawi, że Odkryjesz, co jest dla ciebie ważne; określisz swoje pragnienia; stworzysz listę 100 życiowych marzeń; zrozumiesz, co popycha cię do działania; sprecyzujesz, co chcesz osiągnąć; dowiesz się, jak się rozwijać, by stać się najlepszą wersją siebie; nauczysz się tworzyć projekt życia pełnego pasji; opanujesz i pokonasz wątpliwości oraz wewnętrzne opory, dzięki czemu będziesz w stanie podążać za swoją pasją i osiągać swoje cele. Nie tylko określisz, co chcesz osiągnąć, ale - co istotniejsze - ustalisz, kim chcesz być! Kim jest Keith Abraham Jest pisarzem, prelegentem, konsultantem, mężem, ojcem i odkrywcą. Od ponad 20 lat podróżuje po świecie, wygłaszając prelekcje i doradzając, jak działać z pasją, osobom, które kierują najbardziej szanowanymi firmami na świecie. Całkiem nieźle jak na kogoś, kto próbował porzucić szkołę średnią i nie miał praktycznie żadnych pomysłów na życie po jej ukończeniu. Ten człowiek - którego angielszczyzna pozostawiała niegdyś wiele do życzenia - jest teraz autorem trzech bestsellerów, a także laureatem wielu nagród i wyróżnień zdobytych w trakcie wieloletniej kariery zawodowego mówcy.
Najważniejsze reportaże finalistki Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego
Rok 2005. Polacy masowo emigrują do Irlandii, ale często zamiast znaleźć się w raju, trafiają do piekła wyobcowania. O spektrum autyzmu niewiele się mówi, rodzice takich dzieci muszą sobie radzić sami, stale mierząc się z niezrozumieniem.
Rok 2022. Na Katarzynie, chirurżce plastycznej, nie ciąży nareszcie zarzut doprowadzenia do śmierci pacjentki, ale straconych lat i zaprzepaszczonej kariery nikt jej nie zwróci. Basię i Martę dużo kosztowało ujawnienie tego, co jako dziewczynki przeżyły w zespole muzycznym Tęcza, a i tak nadal wielu je o to wszystko obwinia.
Polska ostatnich lat odbita w poruszających i wstrząsających tekstach Izy Michalewicz. Niemal dwie dekady historii ludzi, których los wystawił na niewyobrażalne próby, utrwalone przez znakomitą reporterkę. Opowieści składające się na Życie to za mało to najważniejsze reportaże laureatki wielu nagród, pisane z niezgody na rzeczywistość, ale i chęci, by ten walący się świat oswoić.
"Iza Michalewicz jest reporterką z krwi i kości. Kiedy słyszy o dobrym temacie, natychmiast zmienia się jej twarz. Oczy z łagodnych stają się czujne, zaczyna mówić głośniej i oddychać szybciej. Prostuje się. Mam wrażenie, że szykuje się do lotu. Jakby jej ciało - żeby jak najszybciej dopaść temat - miało zamienić się w kosmiczną rakietę. Znam wielu reporterów, większość jest w tym zawodzie zakochana, ale mało kto ma tak emocjonalne podejście do tematów. Pod jednym warunkiem: tematy muszą mieć w sobie tajemnicę i być jak z powieści Kafki".
Mariusz Szczygieł o I wydaniu książki
W ciągu trzech dekad od zakończenia zimnej wojny światowi przywódcy integrowali gospodarkę, transport i komunikację, znosząc kolejne granice w nadziei, że nastanie wieczny pokój, a wojna stanie się niemożliwa. Zamiast tego obserwujemy napięcia narastające na każdym poziomie - od coraz gorętszych kłótni w mediach społecznościowych, przez coraz agresywniej konkurujące przedsiębiorstwa, aż po całe kraje walczące w mniej lub bardziej otwarty sposób o dominację na arenie międzynarodowej.Wojna handlowa między USA a Chinami. Niezdolność do współpracy w kwestiach globalnych, takich jak zmiany klimatu czy pandemia. Rozmywające się rozróżnienie między wojną a pokojem, ponieważ wysyłanie wojsk zastępują sankcje, cyberataki, zielone ludziki i sterowanie przepływami migrantów. To tylko niektóre z niepokojących zjawisk, z jakimi musimy się mierzyć.Mark Leonard, jako czołowy ekspert od stosunków międzynarodowych, przebywał w wielu miejscach, w których decyduje się o przyszłości naszej cywilizacji - od siedziby głównej Facebooka, przez laboratoria rozpoznawania twarzy w Chinach, aż po pałace prezydenckie i tajne bazy wojskowe. Wiek nie-pokoju jest przystępną i wnikliwą syntezą jego doświadczeń i analiz.
Strategie i sposoby postępowania z toksycznymi ludźmi z naszego otoczenia.Doktor Lillian Glass jest znaną w USA specjalistką w dziedzinie komunikacji międzyludzkiej. Jest autorką wielu książek poświęconych tej tematyce. Prowadzi praktykę w Beverly Hills oraz podróżuje z odczytami po całym świecie.Każdy z nas ma w swoim otoczeniu ludzi, którzy sprawiają, że czuje się nieswojo, którzy obrażają nas lub denerwują. Może to być szef, przyjaciel, matka lub ukochana osoba. Niechętnie przyznajemy się do tego, aby nie naruszyć status quo lub nie narazić na szwank związku, na którym nam zależy.W Toksycznych ludziach Lillian Glass proponuje strategie i sposoby postępowania z toksycznymi ludźmi z naszego otoczenia. Udziela też wskazówek pozwalających rozpoznać związki, których uratować się nie da, i opisuje sposoby zdrowego i bezbolesnego ich zakończenia.
T. Crisp i M. Loux we Współczesnym wprowadzeniu do metafizyki w przystępny sposób przedstawiają komplementarną panoramę współczesnej metafizyki, także w ujęciu historycznym, a przede wszystkim problemowym. Konstatują za Arystotelesem, że metafizyka stanowi niezbywalną część filozofii, pojmowana jako nauka o bycie jako takim. Podstawą rozstrzygnięć wykreowanych przez nią są intuicje zawarte w myśleniu zdroworozsądkowym, jak te, że otaczają nas poszczególne przedmioty, które składają się z części, trwają pomimo upływu czasu, a w ich opisie posługujemy się pojęciami. Kłopot zaczyna się, gdy dążąc do precyzji, wyrażamy owe intuicje w ścisłym języku pojęć filozoficznych. Próby systematyzacji nie są w stanie pogodzić wszystkich takich intuicji w całkowicie spójnym systemie pojęć, co prowadzi do aporii, których przezwyciężanie prowadzi do kolejnych rozstrzygnięć, które także nie są ostateczne i rodzą kolejne spory. Chociaż w całej historii filozofii wypracowano rozmaite stanowiska, stanowią one wyzwanie także dla współczesnych badaczy..
Alain Demurger proponuje czytelnikom syntetyczne spojrzenie na historię zakonów rycerskich z szerszej perspektywy, przez pryzmat czasów, które były świadkiem ich narodzin, rozkwitu, przeobrażeń i upadku. Utworzenie zakonów o religijno-militarnym, a więc nowatorskim jak na tamte czasy charakterze, było odpowiedzią średniowiecznego chrześcijaństwa na wyzwania i trudności, z jakimi przyszło mu się zmierzyć nie tylko w Ziemi Świętej w czasach wypraw krzyżowych, ale także na Półwyspie Iberyjskim w okresie rekonkwisty i na terenach nadbałtyckich w czasie chrystianizacji pogańskich plemion. Stworzenie nowego bytu, mnicha-rycerza, odzianego w zbroję z żelaza i wiary, wyposażyło średniowieczny Kościół w armię żołnierzy wiernie wypełniających zadania obrony chrześcijaństwa i wcielających w życie idee walki z niewiernymi. Zakony rycerskie, łączące modlitwę i kontemplację z niesieniem pomocy pielgrzymom, ubogim i chorym oraz z działaniami zbrojnymi w obronie chrześcijaństwa były skrojone na miarę swoich czasów. Do ich niebywałego rozwoju przyczyniły się wyprawy krzyżowe, rekonkwista i chrystianizacja terenów nadbałtyckich. Z czasem zakony wyzbyły się militarnych prerogatyw, stanowiących o ich oryginalności, aby dostosować się do nowych warunków, porzuciły walkę zbrojną, powracając do swej pierwotnej działalności, czyli niesienia pomocy potrzebującym. Alain Demurger francuski historyk, mediewista, emerytowany wykładowca historii średniowiecznej na Universit de Paris I Panthon-Sorbonne. Zajmuje się historią późnośredniowiecznej Francji, zwłaszcza historią zakonów rycerskich i wypraw krzyżowych. We Francji zyskał sobie miano specjalisty od templariuszy.
Najwyższy czas, aby nasza formacja szła w głąb. Romano Guardini dostrzegał w liturgii to, co II Sobór Watykański określił jako „fons et culmen” – „źródło i szczyt” życia Kościoła i każdego chrześcijanina. Liturgia i formacja liturgiczna to znamienite dzieło podsumowujące jego dorobek pisarski. Jako ceniony duszpasterz nie zatrzymuje się w nim jedynie na poziomie teoretycznych rozważań, ale daje praktyczne wskazówki istotne w procesie kształtowania liturgicznej wrażliwości wiernych. Wyraża także przekonanie, że w formowaniu do liturgii chodzi przede wszystkim o rzeczywistość, która powinna obejmować całego człowieka. Człowieka, który „z sercem i duchem, z ciałem i duszą staje przed Bogiem w czynności i modlitwie liturgicznej, i wielkie formy przeszłości wypełnia nowym życiem”. Nie jest to książka o tym jak pojmować liturgię; nie jest to zapis konferencji na temat historii liturgii. To książka o tym, jak we współczesnym człowieku obudzić zdolności do wyobrażania i do widzenia tego, co niedotykalne i niewidzialne; to wołanie o przywrócenie aktom liturgicznym ich wewnętrznej zdolności i siły. Ze wstępu Dominika Jurczaka OP Romano Guardini (1885–1968) – niemiecki duchowny katolicki, teolog i filozof pochodzenia włoskiego. Joseph Ratzinger uważał go za jednego z prekursorów Vaticanum II. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę naukową i popularyzatorską. W roku 2017 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.
Sięgnij, jeśli się nie boisz Fascynująca historia zjaw i nawiedzanych przez nie miejsc Podróżując po Polsce, można się zetknąć z niesamowitymi opowieściami o nawiedzonych miejscach. Według miejscowych duchy kryją się w okolicznych zamkach, pałacach, grodach, dworach, a także, oczywiście, na cmentarzach. Ile w tym prawdy? Maciej Zdzienicki zgłębia temat najbardziej niezwykłych, nawiedzonych miejsc, nie omijając przy tym najciekawszych i owianych mroczną sławą zamków i dworów. Opisuje tajemniczą historię przeklętego wzgórza w Sławkowie; zapoznaje czytelnika z dziwnymi mocami i przebiegłymi widziadłami, które nękają bywalców doliny Prądnika; opowiada o upiorach w Lipowcu i zjawach snujących się nocami na zamku w Liwiu. "Pozagrobowe. Nawiedzone miejsca w Polsce" to książka skłaniająca do przemyśleń nad nieznanymi dotąd możliwościami ludzkiego umysłu i wciąż niewyjaśnionymi zjawiskami z pozazmysłowego świata. Pozycja, która przybliża najciekawsze historie o zjawach i upiorach.
Kontemplacja Chrystusowego boku i wypływających z niego strumieni Krwi i Wody towarzyszyć nam będzie do końca świata, niosąc życie, odrodzenie i uświęcenie. Jak pisze papież Benedykt XVI: Patrzymy na Chrystusa przebitego na krzyżu! On jest najbardziej wstrząsającym objawieniem miłości Boga. Omawiany w tej książeczce Akt Uwielbienia Miłości Miłosiernej nawiązuje do tajemnicy ukrzyżowania i przebicia boku Chrystusa.
"Nie jest żadnym dla mnie usprawiedliwieniem to, że byłem tylko diakonem na przetrzymaniu i musiałem się grzecznie zachowywać w nadziei na powrót do łask i otrzymanie święceń. Bo w głębi duszy czułem, że to nie ma sensu i że żadnych święceń nigdy nie będzie", pisze autor w bezkompromisowym rozliczeniu z własną przeszłością.Czy można wyzwolić się spod władzy Kościoła? Szczególnie w sytuacji, gdy było się jego częścią i korzystało z przysługujących księżom przywilejów? Robert Samborski po bestsellerowym Sakramencie obłudy w którym opisał pobyt w seminarium duchownym, tym razem rozlicza się z późniejszym okresem, kiedy wyrzucony z diakonatu, wciąż miał nadzieję na przywrócenie i otrzymanie święceń. Sytuacja zawieszenia okazała się destrukcyjna, ale i zbawienna. Zmusiła do znalezienia siły, by stawić czoło świeckiemu życiu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
