Mały Książę powiedział: „najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – zobaczmy, więc taką szkołę oczyma serca i wyobraźni, gdyż „wyobraźnia – to sztuka marzeń”. Książka zawiera informacje dotyczące istoty marzeń, ich źródeł, cech oraz powiązań z innymi pojęciami, takimi jak: fantazja, wyobraźnia, sny, aluzje, cele. Akcentuje bogactwo i różnorodność marzeń oraz związek marzeń bohaterów literackich z bohaterami rzeczywistymi. Ukazuje strukturę marzeń w kontekście literackim oraz językowe ich aspekty, głównie z punktu widzenia semantyki, metaforyki i instrumentalizacji. Rozdział „Fascynacja światem marzeń” stanowi formę popularyzacji aforyzmów, sentencji, maksym i przysłów. Dołączone aneksy i antologie mogą stanowić podstawę do pracy samodzielnej i do działań kreacyjnych nauczycieli.

Tekst ten stanowi prośbę włączenia się w dyskurs nauk społecznych (w tym pedagogicznych), toczący się wokół problemu przemocy wobec dziecka w rodzinie, jak również polityki państwa w zakresie profilaktyki i przeciwdziałania temu zjawisku. Autorka ma nadzieję, iż będzie on zaczynem dalszych twórczych dyskusji i polem do dialogu poznawczego. Natura badanego zjawiska, w znaczącym stopniu powiązana ze sferą aksjologiczną, nadaje również taki wymiar poniższej eksploracji. Dobro dziecka pojmowane jako naczelna wartość w całym systemie polityki rodzinnej państwa oraz szeregu polskich i międzynarodowych aktów prawnych stanowi horyzont przeprowadzonych badań. Gdyby te rozważania, choć w nikłym stopniu, przyczyniły się do tego, aby na szczeblu państwa zrodziła się pogłębiona refleksyjna dyskusja nad efektywnymi sposobami pomocy rodzinom w kryzysie czy nowymi koncepcjami na temat poprawy sytuacji dzieci będących ofiarami przemocy, wówczas moje zadanie badacza, uczestnika dyskursu społecznego III Rzeczpospolitej zyskałoby nowy, aksjologiczny wymiar. Kierując się, zatem ku tekstowi, autorka zaprasza do udziału w tej epistemologicznej podroży...

Niniejsza publikacja to już klasyka etyki chrześcijańskiej. Wychodząc spod pióra Johna Stotta, w sposób prawdziwie reprezentatywny dla większości chrześcijan przedstawia problem ich społecznej i moralnej odpowiedzialności wobec świata. Książka zapozna nas z kierunkiem chrześcijańskiej refleksji nad współczesnością oraz pomoże czytelnikowi zdefiniować swój własny punkt widzenia na ważne kwestie, żywotne problemy i dylematy, przed którymi stają dziś człowiek i społeczeństwo. Autor odnosi się nie tylko do współczesności, ale wnikliwym spojrzeniem sięga w przyszłość, dając nam niezwykle użyteczny i wiarygodny przewodnik po gąszczu idei, w jakie obfituje dzisiejsza debata na temat zaangażowania się chrześcijan w życie świata XXI wieku. Nasze środowisko Prawa człowieka Antysemityzm Apartheid Praca i bezrobocie Kontrasty ekonomiczne Szowinizm Rozwód Feminizm Równouprawnienie Związki homoseksualne Aborcja Eutanazja Zapłodnienie in vitro Inżynieria genetyczna

Ideał osobowości to książka uznana przez wielu za ważną dla rozwoju personalizmu. Jej pierwsze wydanie w języku niemiec­kim opublikowano pt. Das Problem der Personlichkeit und des Obermenschen (Wyd. F, Schóningh, Paderbom 1909); wznawiano dwukrotnie w uzupełnionej i zmienionej formie jako Das Ideal der Persónlichkeit (1922, 1925). Polskie tłumaczenie (według III wyd.), chociaż ukazuje się po stu latach od pierw­szej edycji, nie jest jedynie świadectwem myślenia minionego czasu, lecz także dzisiaj stanowi ważny przyczynek do budo wania filozoficznej kultury o inspiracji chrześcijańskiej.

Niewierność jest przejawem niezdolności do głębokiego pokochania drugiej istoty ludzkiej z całą jej osobowością, z jej zaletami i wadami, lecz przede wszystkim z jej odmiennością, niepowtarzalnością. Jest zdradą zaufania drugiego, lecz jest także zdradą samego siebie. W związku dwojga ludzi, kiedy miłość przeżywa kryzys, przydatnym narzędziem okazuje się dialog, możliwość szczerej rozmowy, podjęcia problemu wprost i otwarcie. Związek dwojga ludzi rozwija się przede wszystkim wtedy, gdy udaje się im przezwyciężać chwile kryzysu. Niewielkich rozmiarów książka zawiera jednak wiele mądrości dotyczącej relacji między kobietą i mężczyzną. Jest zapisem głębokich refleksji nad porzuceniem i zdradą. Jak reagują na zdradę mężczyźni a jak kobiety? Kto bardziej cierpi? Czy warto walczyć o zdradzającego cię osobę?

Ariel Zieliński, doktor socjologii, absolwent Zakładu Badań Kultury Instytutu Socjologii UMK w Toruniu. W swoich poszukiwaniach naukowych porusza się na granicy socjologii i antropologii społecznej, interesując się głównie światem religii. Wyrazem tych poszukiwań jest jego pierwsza książka Na straży prawdziwej wiary. Zjawiska cudowne w polskim katolicyzmie ludowym (2004) oraz inne publikacje. Działalność naukową łączy ze społeczną, pracując obecnie jako dyrektor Pomorskiego Biura Polskiej Akcji Humanitarnej w Toruniu. Praca Ariela Zielińskiego podejmuje temat niezwykle interesujący. Autor pragnie wyjaśnić przyczyny, znanego szerzej tylko na gruncie polskim, zjawiska odchodzenia wspólnot odnowy charyzmatycznej (najczęściej należących do ruchu Odnowy w Duchu Świętym) z Kościoła rzymskokatolickiego [?]. Stanowi ona ważny krok na drodze do zmiany nierzetelnego obrazu nowych wspólnot zielonoświątkowych. Z recenzji dr hab. Zbigniewa Paska

Przedmiotem pracy jest przedstawienie problemów kulturowych związanych z turystyką - przede wszystkim zachodnią - w wybranych krajach muzułmańskich. Podstawą teoretyczną pracy jest koncepcja turystyki jako spotkania kultur oraz problematyka funkcji i dysfunkcji społeczno-kulturowych, a więc trudności i nieporozumień pojawiających się w kontaktach ludzi przyjmujących i ludzi przybywających jako turyści. Materiałem badawczym są społeczeństwa muzułmańskie albo takie, w których islam odgrywa doniosłą rolę. Autorka wybrała 5 krajów: Turcję, Malezję, Kenię, Dubajj i Tunezję, a więc kraje znajdujące się w różnych obszarach geograficznych (...). Książka dr A. Dłużewskiej jest wynikiem bardzo szeroko prowadzonych badań terenowych w wielu miejscach świata. Jak się można zorientować, to doświadczenie Autorki dotyczy nie tylko poddanych szczegółowo analizie pięciu państw muzułmańskich, ale również innych krajów. Badania zaprezentowane w książce oparte zostały na rygorystycznym i bardzo konsekwentnym stosowaniu pojęć przyjętych i szczegółowo omówionych w części teoretycznej. Uzyskane wyniki mają nie tylko znaczenie teoretyczne jako rozprawa naukowa, ale również znaczenie praktyczne dla organizowania turystyki w świecie muzułmańskim. Ponadto można je odnieść do większości krajów muzułmańskich, ponieważ uzyskane wyniki pokazują, że mimo różnic w większości krajów islamu podejście do turystów jest podobne, tak samo jak podobne są nieporozumienia wynikające z niewystarczającej wiedzy zarówno po stronie społeczności przyjmujących jak i przybywających".

Anthony D. Smith jest jednym z najwybitniejszych żyjących specjalistów w dziedzinie studiów nad narodem i nacjonalizmem. Książka Kulturowe podstawy narodów jest wybitnym dziełem naukowym, a jednocześnie wartościowym podsumowaniem wieloletnich dyskusji o tym, czym jest naród, kiedy i jak powstawał. Czytelnik otrzymuje cenne wprowadzenie do zawiłej problematyki; na polskim rynku to chyba jedyne tak dobre źródło wiedzy o zasadniczych sporach wokół pojęcia narodu. Z recenzji prof. dr. hab. Zdzisława Macha

"Recenzowaną pozycję pojmuję jako fundamentalną dla procesu budowania profesjonalnej tożsamości psychologa szkolnego. Proces ten sytuują Autorki w rozległym kontekście teoretycznym, który wyznacza ramy dla wyzwań, przed jakimi staje psycholog szkolny oraz określa niezbędne kompetencje i umiejętności, dzięki którym może on sprostać tym wyzwaniom. Odnosi się także do płaszczyzn, możliwości i - niestety - ograniczeń współpracy z instytucjami pozaszkolnymi (...). Przewiduję, że książka znajdzie licznych odbiorców zarówno w gronie akademickim, jak i wśród psychologów szkolnych. Ma wielkie szanse stać się dla zainteresowanych źródłem inspiracji "środowiskowotwórczych", dostarczycielem heurystyk postępowania zawodowego." dr hab. Dorota Turska, prof. nadzw. Instytut Psychologii UMCS

Żyjemy w niesamowitym czasie ogromnych zmian na Ziemi. Wkraczamy w nową duchową epokę, która będzie charakteryzowała się wyższymi wibracji pełnymi miłości i mądrości. Czeka nas wielka transformacja, zarówno indywidualna, jak i globalna, przejawiająca się we wszystkich dziedzinach życia. Książka przedstawia wybrane przekazy Wywyższonych Nauczycieli, takich jak: Jezus, El-Morya, Kuthumi, Saint Germain, Serapis Bey, którzy przekazują nam swoją wiedzę oraz mądrość, dotyczącą wszystkich aspektów naszego życia - zdrowia, religii, nauki czy pracy. Opisują budowę Wszechświata, praw w nim zachodzących a także udzielają nam wskazówek jak możemy najlepiej przygotować się do nadchodzących zmian. Od nas, tylko i wyłącznie od nas samych zależy, jak długo i w jaki sposób będą zachodzić zmiany na naszej planecie - Ziemi. To my jesteśmy w pełni i całkowicie odpowiedzialni za wszystko, co nas spotyka i otacza. Naszymi myślami i uczuciami kreujemy nasz świat!

Jerzy Prokopiuk. Urodził się w 1931 roku. Gnostyk, antropozof, badacz myśli ezoterycznej, religijnej, filozoficznej, psychologicznej, tłumacz literatury humanistycznej z niemieckiego, angielskiego i francuskiego obszaru językowego, eseista (około 400 esejów, rozpraw i artykułów), największy tłumacz i popularyzator psychologii Carla Gustava Junga w Polsce (prezes Klubu im. C. G. Junga w latach 1991-1992 i 1998-1999). Ukazało się 120 jego przekładów, między innymi takich autorów, jak: Mistrz Eckhart, Goethe, Schiller, Hegel, Schleiermacher, Steiner, Bock, Freud, Jung, Weber, Fromm, Huxley, Eliade. Jerzy Prokopiuk jest twórcą i redaktorem naczelnym pisma Gnosis, a także prezesem honorowym Klubu Gnosis. Wśród książek jego autorstwa są między innymi: Gnoza i gnostycyzm (1998), Labirynty herezji (1999), Ścieżki wtajemniczenia (2000), Nieba i piekła (2001), Światłość i radość (2003), Szkice antropozoficzne (2003), Jestem heretykiem (2004). Fragment książki       Studia lucyferyczne 1980- 1985- 1994       Rudolf Steiner, Aus der Akasha-Chronik, 1904       Okres planety Ziemi. Po wystąpieniu Słońca i Księżyca. Istoty lucyferyczne, rozwinięte wyżej od człowieka, ale niżej od Bogów Księżycowych, oddziałują na człowieka właśnie obdarzonego rozumem. Opanowują one ten rozum, by przezeń działać na rzeczy Ziemi. W ten sposób spełniają swój własny rozwój. Tym samym jednak dają człowiekowi zarodek wolności, zdolność rozróżniania między dobrem i złem. Istoty te stają się pobudzicielami rozumu ludzkiego. Tak dają one człowiekowi możliwość błądzenia. Zarazem jednak: pod ich przewodnictwem człowiek musiał odkryć prawa swej istoty, „stać się jako bogowie".       Imię „Lucyfer": Światłonośca (istoty lucyferyczne: Bogowie Słoneczni) wywodzi się stąd, że działa on na ludzi ze Słońca (pojawienie się rozumu w człowieku: to rozbłysk „wewnętrznego Słońca").       (Istoty lucyferyczne przyspieszają rozwój człowieka).       Istoty lucyferyczne: w ich obrazach psychicznych obok wyobrażeń świata duchowego pojawiają się także oddziaływania zmysłowej Ziemi. Mają one potrzebę otrzymywania wrażeń zewnętrznych - z jej zaspokojeniem łączy się przyjemność, z niezaspokojeniem zaś przykrość, w przeciwieństwie do Bogów („regularnych") otrzymują one od świata coś nowego, toteż mogły stać się przywódcami ludzi. Dzięki nim człowiek swe wnętrze zwrócił do świata zewnętrznego. Duchowo człowiek prowadziłby tylko byt senny, gdyby nie istoty lucyferyczne. Dzięki nim uzyskał on samoświadomość w świecie zmysłowym. Tak zrodziła się w człowieku samowola (świadome kierowanie się w swych działaniach według postrzeżeń zmysłowych). Taki był początek „dobra i zła".       Po podziale płci. Istoty lucyferyczne - pośrednie miedzy ludźmi a „przywódcami w dziedzinie miłości", tj. wiodącymi Bogami. Mają one zdolność pełnego jasnowidzenia. Mogą kontynuować swój rozwój tylko z pomocą ludzi. Pobudzają one wewnętrzną siłę duszy człowieka do poznania i mądrości. Żywią się tą ludzką mądrością. Dlatego też jako inspiratorów mądrości ludzkiej nazwano je „nosicielami światłości" (Lucyfer). Człowiek istnieje w napięciu między istotami miłości a istotami mądrości. Istoty mądrości pobudzają człowieka do doskonalenia swej wewnętrznej istoty. Dzięki nim człowiek rozwija swą duszę (mądrość, wiedza, sztuka, nauka, technika).       Kudolf Steiner, „Die Geheimwissenschaft...", 1909.       W okresie odszczepienia Księżyca od Ziemi w rozwój człowieka ingerują istoty duchowe, które tyle zachowały ze swej natury księżycowej, że nie mogły partycypować w opuszczeniu Ziemi przez Słońce, jak również były wyłączone spod działań istot, które oddziaływały na Ziemię z Księżyca. Istoty te, obdarzone dawną naturą księżycową, przechodzące rozwój nieregularny, były jakby zaczarowane na Ziemi. One to w czasach Starego Księżyca zbuntowały się przeciwko Duchom Słonecznym, co wówczas dla człowieka okazało się błogosławieństwem o tyle, że doprowadzony został do samodzielnej, wolnej świadomości. W toku rozwoju Ziemi istoty te stały się przeciwnikami tych istot, które działając z Księżyca, chciały świadomość ludzką uczynić koniecznym zwierciadłem poznania. To, co na Starym Księżycu pomogło rozwinąć się człowiekowi (samodzielna świadomość), teraz zaczęło działać wbrew nowemu rozwojowi człowieka na Ziemi. Te „przeciwstawne" moce miały siłę, pochodzenia księżycowego, oddziaływania na ludzkie ciała astralne tak, że czyniły je samodzielnymi. Dawały one ludzkiemu ciału astralnemu pewną samodzielność sprzeczną czy przeciwstawną koniecznym (niewolnym) stanom świadomości wywoływanym w człowieku przez istoty z Księżyca. Wpływ tych istot na człowieka nie przypominał współczesnego wpływu naturalnego ani wpływu, jaki jeden człowiek wywiera na drugiego, kiedy za pomocą słów budzi w nim siły świadomości tak, że tamten zaczyna coś rozumieć lub chce zrobić coś dobrego albo złego. Był to wpływ duchowy, dający się, czysto symbolicznie, nazwać „kuszeniem".       Skutki oddziaływania istot lucyferycznych na człowieka: świadomość ludzka przestała być tylko zwierciadłem wszechświata, ponieważ w ciele eterycznym pojawiła się możliwość regulowania zeń obrazów świadomości i władania nimi. Człowiek stał się panem poznania. Z drugiej strony, ponieważ punktem wyjścia tej władzy stało się ciało astralne, „ja" zostało odeń uzależnione. Tak utrwalił się wpływ niższego elementu na człowieka. Zarazem też był to wpływ istot lucyferycznych. One to dały człowiekowi możność rozwinięcia w swej świadomości - swobodnej aktywności, zarazem jednak możliwość błędu i zła.       Rezultat: Zmiana relacji między człowiekiem a Duchami Słonecznymi (miała być dominacja ich wpływu w duszy ludzkiej). Dziś: w duszy ludzkiej przeciwieństwo między Duchami Słonecznymi a istotami lucy-ferycznymi. Człowiek stał się niezdolny do poznania fizycznych skutków działania Duchów Słonecznych (ukrycie Ducha za materią). Ciało astralne człowieka wypełnione wrażeniami świata zewnętrznego wchodzi w sferę „ja". Ogniste „ja", które czułoby jedynie swą wewnętrzną iskrę ognia, a we wszystkim, co dotyczy ognia zewnętrznego, podporządkowywałoby się nakazom Duchów Formy, zaczęło teraz oddziaływać własnym ogniem na zewnętrzne zjawiska cieplne. Tak powstała więź między człowiekiem a ogniem ziemskim. Oznaczało to zbyt wielkie zaangażowanie się człowieka w materii ziemskiej. Poprzednie ciało, składające się z ognia, powietrza i wody, i tylko cienia Ziemi, teraz stało się gęstym ciałem ziemskim. Tak człowiek z subtelnego, ruchliwego „Okręgu Ziemi" przeniósł się na Ziemię stałą.       (Oddziaływanie istot lucyferycznych - nie naturalne, nie psychiczne, lecz duchowe).       Błędy w wyobrażeniach człowieka, życie w żądzach i namiętnościach - stworzyły możliwość chorób. Luciferiana: Między Lucyferem a ChrystusemSpis treści 1. Studia lucyferyczne, 1980 - 1985 - 1994 9 2. Lucyferyczna pokusa, 1988 27 3. Przemowy do Boga, czyli - jak dotąd - „mówił dziad do obrazu", 1998 65 4. Moje „rozmowy" z Bogiem, 2000 87 5. Gorzkie żale, czyli podszepty Lucyfera, 2002 129 6. Przełom wieków 159 Moja teoria gnozy, 2000 159 Alternatywa, 2002 167 Podróż do Jaźni, 2002 173 Luciferiana, 2003 177 Zawód - nie-nawiść, 2004 182 Opowieść o Panu Robercie, 2004 183 List do Chrystusa Jezusa, 2005 191 Próby: Kardio-Blasfemie, czyli Bluźnierstwa z serca płynące 2005 195 Mikrokosmos: Dialogi z Hertanem, 2005 198 7. Zapiski buddyjskie, 2001 203 8. Poznanie, czyli od Kanta do Steinera, 2004-2005 209 9. Jahwe: demiurg-tyran czy szalony trickster? Preludium, 2006-2008 229

Celem pracy jest wprowadzenie do doktryny społecznej papieża Benedykta XVI. Ma ona charakter otwarty i podobnie jak doktryna św. Augustyna zbudowana jest na metodzie platońskiej. Idee papieża dotyczą przede wszystkim ochrony człowieka. Cele i zadania państwa są związane z zabezpieczeniem godności człowieka i wspólnoty społecznej lokalnej, narodowej i międzynarodowej. ze Wstępu

Nowoczesne koncepcje i metody zarządzania Integracja z Unią Europejską

Związek między religią i miernikami demograficznymi został dość dobrze udokumentowany tak w odniesieniu do populacji historycznych, jak i współczesnych. Religie niosły w sobie jasno precyzowane normy i zasady, które rzutowały na sposób życia jednostki, rodziny i społeczeństwa, na stosunek do małżeństwa, kontroli urodzeń, seksualności, przyczyniły się do tworzenia specyficznego dla danej wspólnoty sposobu postrzegania świata, odgrywały bardzo ważną rolę w tworzeniu pewnych wzorców postępowania. Wyznania poprzez normy, nakazy, zakazy, wartości, kształtowały pewien właściwy dla siebie styl życia, ten zaś przekładał się na miernik demograficzny.

Drugi tom omawiający fenomen człowieczeństwa z perspektywy interdyscyplinarnej podejmuje zwłaszcza tematy związane z przemianą osobowości w procesie wychowania, uwarunkowaniami stawianymi przez społeczeństwo informatyczne, rolą humanistycznego systemu wartości i dialogu płci.

Książka o kobiecie i o mężczyźnie. Dla kobiety i dla mężczyzny. Ta sama historia opowiedziana z dwóch punktów widzenia, tak by każda ze stron mogła znaleźć tu coś dla siebie. Jednak warto przeczytać całość, bo wtedy łatwiej zrozumieć siebie nawzajem. Ta książka, tak samo jak kobieta i mężczyzna jest jak jin i jang, które się uzupełniają i tworzą całość. Przede wszystkim to książka o tym, jak odnaleźć szczęście, jak dojść do prawdy i osiągnąć spełnienie oraz znaleźć drogę do świadomego życia. Opowieść, która uczy tolerancji, miłości oraz pozwala zrozumieć, że wszystko w życiu ma sens, i że wszystko zależy tylko od nas. Możesz to osiągnąć dzięki pracy nad sobą i pokonywaniu barier, które blokują dotarcie do wymarzonego celu. To mądra i ciekawa opowieść, na dodatek bardzo wiarygodna, bo oparta na zapisie prawdziwych relacji terapeutycznych i przedstawiająca proces rozwoju duchowego. Ta książka może być jak zwierciadełko, w którym zobaczysz siebie lub kogoś z bliskich. Możesz traktować ją jako poradnik lub odczytać jako przestrogę. Jednak na pewno znajdziesz w niej coś dla siebie – albo przyjemną lekturę albo wskazówkę na kolejne dni Twojego życia. Nigdy nie jest za późno na zmianę. Twoje nowe, lepsze życie może rozpocząć się właśnie teraz.   Fragment książki        PRZEDMOWA Gdy zdecydowałam się przedstawić tę opowieść oczami mężczyzny, miałam w pamięci historię pewnego małżeństwa, gdzie w procesie terapeutycznym uczestniczyli wszyscy członkowie rodziny - rodzice i dwoje dorosłych dzieci. Podczas indywidualnych spotkań opowiadali niejednokrotnie te same zdarzenia, ale słuchając ich mogłeś przypuszczać, że są to cztery odrębne opowieści. Tak było w przypadku jednego z opowiadań, które łączył fakt rozlania przez mamę kawy i zdziwienie, że z małej ilości kawy w filiżance może być tyle plam na dywanie, ścianach, pościeli. Był to jedyny obiektywny fakt tego wydarzenia, przedstawiony przez wszystkich jednakowo. Dalsza część była interpretowana przez każdą osobę na swój własny sposób, przepuszczana przez filtr swoich emocji i oczekiwań.       Podobnie jest w historii Hanny i Krzysztofa, każde z nich ma swoje racje, każde widzi zdarzenia poprzez pryzmat własnych doświadczeń, interpretuje zdarzenia zgodnie z własnymi przekonaniami, reaguje według wyuczonych podświadomych wzorców. Rodzące się uczucie w dojrzałym wieku zostaje poddane próbie, czy zwycięży miłość czy społeczne normy i odpowiedzialność za inną osobę... Oboje zadają sobie nieustające pytanie, czy można budować nowe życie na gruzach starego związku? Oboje szukają pomocy i rozwiązania, a towarzyszy im terapeutka, pomagając przejść przez chwile emocji, zwątpienia, złości, wyciszyć huragan emocji i odnaleźć wewnątrz siebie właściwą odpowiedź.       Jest to książka o rozwoju osobowości, wzrastaniu jednostki, przygotowywaniu do życia w partnerstwie. Mówi o zmianie świadomości, która pozwala dostrzec inne wartości ponad własne ego, o pokonywaniu ograniczeń, o dostrzeganiu ciemnych stron swojej duszy i mozolnym wznoszeniu się ponad przeciętność. Książka pozwala każdemu z nas odnaleźć siebie w zachowaniach bohaterów, pomaga wyrwać się z okowów podświadomości i rozpocząć życie zgodne z głębokimi wartościami wspólnymi dla całej ludzkości. Pokazuje, jak poprzez zmianę wewnętrzną można dokonać „cudu" w świecie zewnętrznym, bez ingerencji w życie innych osób. Uczy, jak nie zaniedbywać siebie i jednocześnie być tolerancyjnym oraz wyrozumiałym dla drugiej osoby. Pokazuje proces rozwoju duchowego, przechodzenia od własnego egocentryzmu na stronę duszy.       Bohaterowie książki są zawieszeni pomiędzy ego a duszą. Cóż takiego jest pomiędzy ego a duszą - nasza podświadomość, to w niej tkwi klucz do sukcesu i szczęścia. Bez tego ogniwa nie jest możliwa żadna zmiana w twoim życiu. Ja pokażę ci, jak odnaleźć ten klucz i zrobić z niego właściwy użytek. Miłej lektury.    Dusza kobiety... Ego mężczyzny... Spis treści PRZEDMOWA 7 WSTĘP 11 Rozdział I: Wspomnienia 15 Rozdział II: Marzenia 19 Rozdział III: Romans 27 Rozdział IV: Terapia 31 Rozdział V: Decyzja 37 Rozdział VI: Regresing 45 Rozdział VII: Rozterki 47 Rozdział VIII: Nowe życie 53 Rozdział IX: Poczucie winy 59 Rozdział X: Jak w romantycznej powieści 63 Rozdział XI: Czy jest Bóg? 69 Rozdział XII: Zamęt, znaki i zrozumienie 75 Rozdział XIII: Wewnętrzna decyzja 81 Rozdział XIV: Pamiętnik kochanki 91 Rozdział XV: Głębia naszego wnętrza 97 Rozdział XVI: Pamiętnik raz jeszcze 101 Rozdział XVII: Materializacja 105 ZAKOŃCZENIE 109 Przedmowa 7 Wstęp 9 Rozdział I: Pierwsze wrażenie 15 Rozdział II: Po prostu życie 23 Rozdział III: Drugie spotkanie 27 Rozdział IV: Kardynalne prawdy 35 Rozdział V: Kardynalne prawdy w praktyce 43 Rozdział VI: Kardynalne prawdy - ciąg dalszy 47 Rozdział VII: Nowe postrzeganie 53 Rozdział VIII: Kolejne prawdy 57 Rozdział IX: Siła wybaczania 65 Rozdział X: Wybaczanie w praktyce 71 Rozdział XI: Siła energii 77 Rozdział XII: Siła dziękczynienia 87 Rozdział XIII: Czakry jeszcze raz 93 Rozdział XIV: Spotkanie z Hanią 99 Rozdział XV: Siła modlitwy 101 Rozdział XVI: Siła regresingu 109 Rozdział XVII: Dygresje na temat wartości 115 Rozdział XVIII: Utrwalenie czakr 123 Rozdział XIX: Jeszcze o wybaczaniu 127 Rozdział XX: Od wybaczania do autoregresingu.. 137 Rozdział XXI: Zacznij od „ja" 145 Rozdział XXII: Dziękczynienie 149 Rozdział XXIII: Czystość intencji i wibracji 151 Rozdział XXIV: Jeszcze o wizualizacji 155 Rozdział XXV: Materializacja 159 Zakończenie 163

Coaching to stosunkowo nowa profesja, z którą wiąże się wiele pytań. Na wszystkie istotne odpowiada w swojej książce Jane Rogers. Autorka przedstawia podstawowe zasady coachingu. Opis uzupełnia o praktyczne przykłady rozwiązania różnych problemów, jakie pojawiają się w relacji klient – coach, a także studia przypadków. Dzięki tej publikacji czytelnik rozwinie umiejętności niezbędne do tego, by być dobrym coachem. Książka jest przeznaczona zarówno dla osób, które dopiero rozpoczynają pracę w dziedzinie coachingu, jak i dla tych, które mają już w tym zakresie pewne doświadczenie, a chciałyby udoskonalić swój warsztat. Skorzystają z niej również menadżerowie – zasady coachingu można bowiem wykorzystać w procesie przewodzenia innym. Fragment książki       Wstęp       Jak w przypadku wielu innych osób, które obecnie wykonują zawód coacha, to coaching odnalazł mnie. Ponad dziesięć lat temu ponownie zjawiłam się w BBC, gdzie prowadziłam programy rozwoju zarządzania. Wkrótce zaczęłam otrzymywać od współpracowników sondujące telefony: „Zrobiłem już wszystkie kursy, ale teraz mam nowe stanowisko i muszę poradzić sobie z tym i tamtym. Czy możesz mi pomóc?" albo: „Mamy w naszym zespole pewnego wydawcę. Jest zbyt doświadczony, aby brać udział w szkoleniu, ale powinien popracować nad swoim stylem zarządzania. Czy mogłabyś się tym zająć?". Niektóre z tych pytań brzmiały jak: „Psst! Potrzebuję pomocy. Ale nikomu o tym nie mów!". Część pytających po prostu zakładała, że dla osób zajmujących najwyższe stanowiska w firmie najbardziej odpowiednia będzie pomoc dopasowana do ich konkretnych potrzeb. Wówczas nie było jeszcze terminu odnoszącego się do procesu udzielania takiej pomocy. Długo szukaliśmy odpowiedniego zwrotu i wreszcie zaczęliśmy określać ten proces jako „sesje jeden na jeden".       Niniejsza książka zawiera materiał, który bardzo przydałby mi się w tamtych czasach. Gdybym wtedy wiedziała to wszystko, co o coachingu wiem dzisiaj, oszczędziłoby mi to wiele czasu, a moi klienci nie byliby narażeni na czasem nieudane - choć szczere w intencjach - próby udzielenia im pomocy.       Pisałam tę książkę z myślą o wielu różnych odbiorcach. Wszystkich ich łączy jedno: chcą zrozumieć, czym jest coaching, jak działa i jak wykonywać zawód coacha. Może pracujesz na innym stanowisku lub pełnisz inną rolę, lecz zastanawiasz się, czym tak naprawdę jest coaching i czy nie warto przekwalifikować się na coacha. Być może wykonujesz zawód pokrewny, na przykład jesteś trenerem, i może sądzisz, że nieformalnie pracujesz już jako coach. Może właśnie szkolisz się w zakresie coachingu i chcesz udoskonalić swoje umiejętności. A może jesteś terapeutą lub doradcą, który rozważa zwrócenie się do innego rodzaju klientów, i właśnie się zastanawiasz, co by to mogło oznaczać w praktyce. Możesz być doświadczonym praktykiem, który szuka potwierdzenia swoich umiejętności.       Lektura książki nie zastąpi szkolenia, chociaż mam szczerą nadzieję, że może je wspomóc i rozszerzyć. Tylko dzięki szkoleniu można zidentyfikować swoje nawyki oraz mocne i słabe strony, ponieważ jedynym sposobem na to, by dowiedzieć się, jak sobie radzisz jako coach, jest prowadzenie coachingu i otrzymanie informacji zwrotnej o swoich postępach. W naszej firmie uważamy, że potrzeba około 1000 godzin praktyki, aby nabrać podstawowych umiejętności związanych z coachingiem - mniej więcej tyle samo, ile potrzeba, aby opanować podstawy języka obcego lub gry na instrumencie. Aby być w stanie pracować niemal z każdym klientem, trzeba mieć kolejnych 2000 godzin praktyki wykonywanej w ciągu kilku lat, i ten czas rzeczywiście musi upłynąć. To dlatego coaching jest czymś więcej niż tylko opanowaniem technik, chociaż - szczególnie na początku - techniki mają zasadnicze znaczenie.       Na napisanie tej książki złożyło się wiele rozmaitych doświadczeń. Przede wszystkim mam za sobą osiemnaście lat1 pracy w zawodzie coacha i wiele tysięcy godzin spędzonych z setkami klientów reprezentujących najróżniejsze branże. Mam doświadczenie głównie w executive coachingu, co oznacza, że pracuję niemal wyłącznie z osobami na wysokich stanowiskach. Jednak podstawowe zasady opisane w tej książce mogą być stosowane w każdym rodzaju coachingu.       Moje doświadczenie wzbogaciła praca trenera coachów oraz superwizora osób pragnących zdobyć dyplom w zakresie coachingu, którą wykonuję od dziewięciu lat. Obserwowanie i słuchanie tego, z czym zmagają się początkujący coache, jest dla mnie niezwykle cenne. Po prostu siedzę sobie spokojnie w fotelu i odsłuchuję nagrania sesji coachingowych, wolna od konieczności podejmowania decyzji w ułamku sekundy, do czego zmuszony jest coach. Błędy wydają się wtedy dużo bardziej oczywiste niż w sytuacjach, kiedy to ja je popełniam. Zajęcie to uczy również pokory - czasami słucham znakomitej sesji prowadzonej przez niezwykle utalentowanego coacha, który wcale nie potrzebuje kierowania. Najczęściej jednak doświadczenie to pokazuje mi, jakie trudności napotykają początkujący coache, a także podsuwa mi pomysły, w jaki sposób wskazywać rozwiązania, które tym trudnościom zaradzą.       Ludzie często pytają mnie, jak zostać dobrym coachem. Są dwie odpowiedzi na to pytanie - jedna prosta, a druga nieco bardziej skomplikowana. Zgodnie z pierwszą, znakomity coach jest świadomie i żywo zainteresowany sposobem, w jaki ludzie mogą realizować swój potencjał, i chce towarzyszyć im w tej podróży, ma w sobie ciekawość innych, intuicję podpowiadającą mu, jak nawiązać z nimi kontakt, dobrze zna samego siebie, jest zdyscyplinowany, nie narzuca niczego klientowi, opiera się chęci dawania rad oraz pragnieniu, by zawsze mieć rację.       Odpowiedź druga wskazuje, że nie można zostać znakomitym coachem, gdy się pragnie zostać znakomitym coachem. Za bardzo się wtedy staramy - jest to częsta pułapka, w którą wpadają początkujący coache. Coaching oznacza zarządzanie stanem ciągłej niejasności. Musisz mieć wszystkie opisane wcześniej cechy, ale w praktyce potrzebujesz dużo więcej. Na przykład musisz mieć w sobie ciekawość innych ludzi, ale musisz wiedzieć, kiedy twoim celem staje się zaspokajanie własnej ciekawości. Musisz mieć intuicję, ale musisz też wiedzieć, kiedy jej nie ulegać. Musisz powstrzymywać się od dawania rad, ale gdy napotkasz sytuację jedną na sto, w której rada jest nie tylko dozwolona, ale wręcz konieczna, musisz tę sytuację rozpoznać. Nie możesz niczego narzucać klientowi, ale jednocześnie musisz być w pełni obecny - nie jesteś przecież pozbawioną uczuć maszyną. Musisz lubić ludzi, ale jednocześnie kontrolować swoją potrzebę bycia lubianym, gdyż czasem będziesz stawiać przed nimi wyzwania i mówić rzeczy trudne do przyjęcia. Coaching to poważna sprawa, a jednak, jak zauważył jeden z moich kolegów, z pokoi, w których trwa właśnie sesja coachingowa, wciąż dobiegają wybuchy śmiechu.       Niniejsza książka jest poświęcona właśnie tym zagadnieniom. Zakładam, że masz niewielkie doświadczenie lub nie masz go wcale, ale za to jesteś ciekawy i zaangażowany. W książce opisuję różne techniki coachingowe, ale wskazuję również, jak wychodzić poza te techniki, co jest niezbędne do tego, by pracować płynnie i elastycznie. Gdy słuchamy nagrania ze znakomitej sesji coachingowej, może nam się wydawać, że nie można jej było dobrze poprowadzić w żaden inny sposób - a jednak inny doskonały coach mógłby to zrobić odmiennie, choć równie efektywnie.       Każdy autor tego typu pracy staje przed problemem właściwego oddania doświadczeń klientów. Chciałam, aby materiał przedstawiony w niniejszej książce miał silne oparcie w rzeczywistości, dlatego zamieściłam w niej opisy realnych przypadków. Zapewniłam jednak poufność swoim klientom dzięki rygorystycznemu kamuflażowi, często łącząc kilka historii, nie ujmując jednak nic z ich prawdziwości. Kiedy miałam wątpliwości, sprawdzałam, czy bohater danej historii jest w stanie się w niej rozpoznać.       Nie wierzę, by ktokolwiek, kto pisze książkę na temat coachingu, mógł podejść do tego zadania wolny od wszelkich wpływów. Podlegałam wielu różnym wpływom, które przeniknęły do tej pracy, a których źródeł już nie pamiętam, uznając je za wiedzę ogólną dotyczącą ludzkich zachowań. Jako studentka studiów podyplomowych spotkałam się z takimi myślicielami, jak Henri Tajfel czy Michael Argyle i z innymi psychologami społecznymi lat sześćdziesiątych XX wieku. Nieustannym źródłem inspirujących pomysłów był dla mnie Kurt Lewin, który za pomocą badań sprawdził wiele psychologicznych teorii. Coaching. Podstawy umiejętnościSpis treści Wstęp 7 Rozdział l Czym jest coaching? 12 Rozdział 2 Budowanie zaufania: podstawowe wartości i techniki 39 Rozdział 3 Niełatwy choć prosty język coachingu 68 Rozdział 4 Ocena sytuacji: zdobywanie wiedzy o sobie 98 Rozdział 5 Wybieranie przyszłości: ustalenie celów 122 Rozdział 6 Przeprowadzanie klienta przez zmiany 166 Rozdział 7 Jak zapewnić odpowiednie tempo i zainteresowanie podczas sesji 199 Rozdział 8 Profesjonalizm 226 Rozdział 9 Sedno coachingu: relacja pomiędzy coachem a klientem 251 Bibliografia 303 Indeks rzeczowy 306 Indeks osobowy 308

Autor w sposób niezwykle ?przyjazny? dla Czytelnika omawia zasady postępowania terapeutycznego w różnych postaciach zaburzeń afektywnych, konfrontując wiedzę opartą na faktach z własnym doświadczeniem klinicznym. Ważnym wątkiem poruszonym w książce są relacje terapeutyczne lekarz-pacjent, które w tej szczególnej grupie chorych bywają nie do końca przewidywalne. Zdarza się bowiem, że pacjent o dużej sugestywności i umiejętności przekonywania może przejąć kontrolę nad przebiegiem własnego leczenia, co nie zawsze zgodne jest z rzeczywistym interesem zdrowotnym. Stąd warto pamiętać, że pacjent w stanie wzbudzenia afektywnego ma tendencje do przekraczania granic, także w relacjach z lekarzem. Nie jest to zatem klasyczne kompendium wiedzy, opatrzone algorytmami postępowania terapeutycznego, ale książka, w której przemyślenia naukowca i lekarza praktyka wzajemnie się uzupełniają, prowadząc ostatecznie do konkluzji, że ?najbardziej interesujący jest pacjent, a dążenie do jego dobra jest najwyższym nakazem?.

Społeczeństwa, podobnie jak ludzie, mają tendencję do podkreślania własnej wyjątkowości. Przykładem może być przekonanie o religijności Polaków. Celem tej książki jest uchwycenie różnych prawidłowości ujawniających się na poziomie porównań między krajami. Im więcej jest porównywanych krajów, tym łatwiej uniknąć błędu przeceniania wyjątkowej sytuacji jakiegoś jednego. Podstawowym materiałem empirycznym, do którego odwołuję się Autor, są dane z dużych badań międzynarodowych, prowadzonych metodą surveyową – z European Social Survey, International Social Survey Program i European Quality of Life Survey.

Zadaniem książki jest przedstawienie szerokim rzeszom czytelników przeglądu podstawowych zagadnień socjologicznych w przejrzystej formie. Zapoznaje ona czytelnika ze sposobami badania świata społecznego i wyjaśnienia fenomenów społecznych, a dzięki przykładom wiąże abstrakcyjne idee z konkretnymi doświadczeniami.