Publikacja jest skrótem pracy doktorskiej napisanej w ramach struktur Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem profesora Władysława Piotra Zaczyńskiego. Badając sytuację w rodzinach biednych, autorka dzieli ubóstwo na niezawinione i zawinione. Duży nacisk położony został na czynniki niepatologiczne oraz patologiczne, towarzyszące ?biedzie domu?, które różnicują zależności między trudną sytuacją materialną rodziny a szeroko rozumianymi wyznacznikami losów edukacyjnych dziecka wychowywanego w obydwu typach rodzin. Polecamy ją nauczycielom, wychowawcom, opiekunom, pedagogom społecznym, tym wszystkim, którzy zajmują się problemami opieki, wychowania oraz kształcenia dzieci i młodzieży. Książka jest również polecana studentom pedagogiki oraz nauk społecznych.

Spis treści: Duch - Dusza - Duchowość Duch i Psyche Duch gospodarności Duchowość i literatura Duchowość i metanoia W stronę humanistyki terapeutycznej

Wielka księga duchowości i sztuki życia. Po prostu żyć – brzmi prosto. Ale co tak naprawdę znaczy? Anselm Grün daje odpowiedź: to żyć w sposób wolny i autentyczny, odnajdując swój własny rytm. To być stale otwartym na to, co właśnie teraz jest i doświadczać uzdrawiającego kontaktu z przyrodą w każdej fazie egzystencji, a szczególnie podczas celebracji dorocznych świąt oraz rytuałów z ich głęboką symboliką. Kto idzie przez świat pojednany ze sobą samym, pełen radości i pasji, kto wchodzi w bliski kontakt z wnętrzem swej duszy, może też odkryć głębię duchowości i tajemnicę całej sztuki życia. Anselm Grün, ur. w 1945 r., doktor teologii, benedyktyn, zarządza opactwem w Münsterschwarzach. Doradca duchowy, prowadzi kursy medytacji uwzględniające psychoterapię, kontemplację i post. Zajmuje się także interpretacją snów opartą na psychologii głębi. Jeden z najbardziej znanych na świecie autorów piszących na tematy duchowości i sztuki życia. Jego książki opublikowano w wielu językach i w milionowych nakładach. W Wydawnictwie „Jedność” ukazało się ponad 30 tytułów tego autora, w tym ostatnio "Mała książeczka o prawdziwej miłości. Od 2006 r. wydaje miesięcznik „Einfach leben”. Odbiorcy: - wszyscy, którzy poszukują sensu życia, pragnący dobrze je przeżyć, w harmonii ze sobą i światem. Dlaczego warto przeczytać tę książkę: - autor ze znajomością rzeczy, na podstawie długoletniego doświadczenia duchowego i terapeutycznego, odpowiada na podstawowe pytania egzystencjalne dotyczące sensu i jakości życia - podkreśla wagę uświadomienia sobie swego wewnętrznego rytmu i odkrycia w naturze, a także w uroczystościach roku liturgicznego symboli odpowiadających własnej drodze rozwoju, co pozwala zdrowo i owocnie żyć - teksty rozważań, przemawiające do współczesnego czytelnika, uzupełniają rytuały, które je pogłębiają, pozwalając na refleksyjny wgląd w siebie i sprzyjając zachowaniu wewnętrznego ładu.

Misja Kościoła ? duchownych i świeckich ? oraz ich tryb życia stają się bardzo często przyczynami wypalenia emocjonalnego i duchowego. Autorzy tej książki ? psycholodzy i teologowie, od wielu lat towarzyszący osobom, które doświadczyły takiego stanu ? zachęcają, by zmierzyć się z prawdą o sobie. Tylko ten, kto zaniecha ukrywania tej prawdy, kto pozna zarówno swoje jasne, jak i mroczne strony i zmierzy się z nimi, może odnaleźć swą osobistą drogę duchową. Może nadal służyć innym. Autorzy radzą zatem, jak chronić się przed utratą sił i wypaleniem. Jednocześnie podpowiadają, co warto wiedzieć o kierownictwie duchowym i jak powinien postępować ten, kto podejmuje się opieki duchowej nad innymi.

Kiedy Andrea Gillies wraz z mężem, trójką dzieci i teściami przeprowadzała się do dużego wiktoriańskiego domu położonego w jednym z odległych zakątków na północy Szkocji, nie miała pojęcia, jak niezwykłe czeka ich doświadczenie. Opiekując się chorą na alzheimera teściową, Gillies towarzyszyła jej w szczególnej podróży ? w przejściu z realnego świata do alternatywnej rzeczywistości demencji. Opiekunka to nie tylko opowieść o życiu w cieniu alzheimera, to także sprawozdanie z fascynującego śledztwa, które odsłania mechanizmy rozwoju choroby. To książka, która stawia przed nami najbardziej fundamentalne pytania: Kim jesteśmy? Czy nadal będziemy sobą, jeśli zostaniemy pozbawieni wspomnień? Czym jest ludzka dusza? Ta książka to pamiętnik z kilku lat opieki nad chorą na alzheimera, który daje nam szansę wejścia w świat cierpiącego człowieka i zrozumienia go. To także przejmujący opis prób radzenia sobie z uciążliwymi objawami choroby i emocjami, które pojawiają się w czasie wieloletniej opieki nad bliskim. Dzięki Opiekunce możemy zobaczyć, jak inni radzą sobie w tym nowym, zmienionym przez chorobę świecie. Alicja Sadowska, Prezes Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera To nie jest dziennik młodej Brytyjki z czasu opieki nad teściową pogrążającą się w otchłani choroby Alzheimera. A przynajmniej nie tylko. To też książka o poszukiwaniu człowieczeństwa ? w płatach czołowych mózgu, w hipokampie, bo przecież nie w sercu, choć ? jak zauważa autorka - to ten mięsień zwykło się uważać za mieszkanie duszy. Wszystko w porządnej, niemal popularnonaukowej obudowie. To także książka o poszukiwaniu człowieczeństwa w sobie. Kiedy tytułowa opiekunka Andrea namawia chorą Nancy do zdjęcia trzech swetrów w upał albo myje ją z ekskrementów, to ważne jest, jak się z tym czuje Nancy, ale ważniejsze, jak się z tym czuje Andrea. Autorka opisuje to bez litości ? dla siebie i dla czytelnika. To kawał szczerej literatury o problemach, które na początku XXI wieku dotykają miliony ludzi. Naprawdę współczesna literatura. Wojciech Staszewski, autor książki Ojciec.prl

Z dużą satysfakcją prezentuję pracę Jamesa Morrisona Diagnoza psychiatryczna ? praktyczny podręcznik dla klinicystów (...) Autor jest przede wszystkim doskonałym psychiatrą o ogromnym doświadczeniu klinicznym.(...) Dla każdego szkolącego się psychiatry ale też dla lekarza rodzinnego, ten podręcznik psychiatrycznej diagnozy będzie wspaniałą i wciągającą lekturą. Ogromna, bo licząca ponad sto, liczba opisanych przypadków, prosty i osobisty język, lekkość i swoboda narracji powodują ,ze zapomina się o czysto teoretycznych aspektach. Prof. dr hab Janusz Heitzman, Prezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego Morrison jest autorem o bogatej wiedzy klinicznej, obdarzonym poczuciem humoru i dużą dozą zdrowego rozsądku. Książka ta zdobędzie uznanie wśród studentów, rezydentów psychiatrii i psychologów na stażu oraz ich nauczycieli. Jest to podręcznik o niesamowitych walorach dydaktycznych Richard Balon, MD, wydział psychiatrii, Wayne State University School of Medicine, Detroit, Michigan, James Morrison, MD, doktor medycyny na Uniwersytecie Waszyngtona w St. Louis, gdzie zrobił też specjalizację z psychiatrii. Zdobywszy szerokie doświadczenie zawodowe zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym, pracuje obecnie jako wykładowca psychiatrii klinicznej na Oregon Health and Science University w Portland.

Piąta w Muzie pozycja amerykańskiego socjologa, wcześniej ukazały się: "Korozja charakteru" (2006), "Upadek człowieka publicznego" (2009), "Kultura nowego kapitalizmu" (2010), "Etyka dobrej roboty" (2010) Esej na temat szacunku, znakomite połączenie wątków autobiograficznych ilustrujących poruszane zagadnienia, z wywodem filozoficznym i analizą tekstów socjologicznych. Książka inspirująca i bardzo oryginalna, czytelnik ma wrażenie, że autor siedzi naprzeciwko niego i z ochotą opowiada o swoich bogatych doświadczeniach. Czym jest szacunek? Jak umieć go dobrze wyrazić, okazać drugiemu człowiekowi, zwłaszcza gdy jest w gorszej ode mnie sytuacji, a ja nie umiem tego zmienić? W jaki sposób wizja szacunku, którą mamy, wpływa na naszą wizję dobrego państwa i przekonania polityczne? Czy państwo opiekuńcze szanuje swoich obywateli, zwłaszcza tych niezaradnych? - a państwo liberalne? Czym różni się szacunek okazywany ludziom przez pracowników społecznych, wolontariuszy i chrześcijańskie organizacje charytatywne? - wszystkie te pytania przewijają się przez rozważania Richarda Sennetta w jego ostatniej książce, pisanej jako komentarz i rozwinięcie "Erozji charakteru".

Baśniowe stereotypy płci Klasyczna baśń uczy dziecko, że dobro zawsze zwycięża, a zło zostaje ukarane. Coraz częściej się pisze, że baśń utrwala patriarchalny obraz świata oraz stereotypy związane z męskością i kobiecością. Agnieszka Suchowierska dowodzi słuszności tej tezy. Posłużyła się bardzo prostym zabiegiem: zmieniła płeć bohaterów kilku najbardziej znanych baśni. I oto widzimy, jak Czerwony Kapturek – chłopiec nieco niemrawy – wędruje przez las do dziadka, Królewicz Śnieżek sprząta w chatce siedmiu krasnoludek i zostaje uratowany przez dzielną królewnę, a Kopciuszka, młodzieńca pracowitego i zahukanego, szuka po balu zakochana w nim Prezeska. To, co z tego wynikło, może niektórych wręcz wprawić w osłupienie. Dlatego Autorka zaprosiła do rozmowy psychoterapeutę Wojciecha Eichelbergera i razem z nim komentuje treść zarówno klasycznych baśni, jak i ich wersji na opak. Wspólnie omawiają stereotypy związane z płcią. Obalają utarte wizerunki kobiety i mężczyzny w społeczeństwie. Zmuszają do refleksji nad życiem i wychowaniem następnych pokoleń. Agnieszka Suchowierska jest z zawodu nauczycielką, a także autorką materiałów edukacyjnych, m.in. dwóch książek do nauki języka polskiego. Od kilkunastu lat interesuje się psychoterapią (humanistyczną i egzystencjalną). Pisuje teksty do pism i portali internetowych. Wspólnie z Wojciechem Eichelbergerem napisała dwie książki Bajka to życie albo z jakiej jesteś bajki i Królewicz Śnieżek. Baśniowe stereotypy płci. Wojciech Eichelberger psycholog, psychoterapeuta i trener. Współtwórca Laboratorium Psychoedukacji i Instytutu Psychoimmunologii – IPSI, specjalizującego się w szkoleniach i coachingu antystresowym. Autor i współautor wielu popularnych książek, m.in. Kobieta bez winy i wstydu, Zatrzymaj się, Zdradzony prze ojca, Quest, Bajka to życie albo z jakiej jesteś bajki (wspólnie z Agnieszką Suchowierską). Fragment książki Królewicz Śnieżek Tym razem historia zaczyna się na pałacowym korytarzu. Jest on długi, przestronny i ciemny. Rozjaśniają go prostokąty światła płynącego z wielu otwartych drzwi Pójdźmy tym korytarzem. Zajrzyjmy do mijanych komnat -niezwykle harmonijnie urządzonych. A kiedy napatrzymy si> do woli, zauważmy, że długi korytarz nie kończy się ścianą Są tam ostatnie drzwi, uchylone najwyżej na pół centymetra Wyziera zza nich wąziutki, ostry promyk porannego słońca Za tymi drzwiami znajduje się prywatna komnata kro la, do której nikt nie może wejść bez jego pozwolenia. Na wet królowa. Nawet jego syn. Pod drzwiami stoją cichutki trzy służące. Próbują oddychać jak najciszej. Co tu robią' Podglądają! - Boże! Jaki on męski! - szepcze bezgłośnie pierwsza i pa trzy na króla jak na największą tęczę świata. Król stoi nagi przed lustrem. Wie, że ktoś jest za drzwia mi i patrzy na niego z głodnym zachwytem. Tak jest prawi> codziennie. To miłe. Król ogląda z pewnym siebie zadowolę niem swoje odbicie. W jego oczach błyszczy siła. Ma wspa niałe ciało. Sprawne, imponujące. Ciało namagnesowani męskością, którym przyciąga nie tylko królową. Żeby mu sl oprzeć, trzeba być chyba z drewna. Król patrzy na siebie, mruży uwodzicielsko oczy, poten przechyla jedno ze skrzydeł lustra, żeby zobaczyć swój muskularne, twarde pośladki (i nie tylko). Staje tyłem. Pręży* ramiona, plecy, uda... - Co w nim jest najwspanialsze? Sama nie wiem - poMB jówka porusza bezgłośnie ustami, nabiera powietrza i znów nieruchomieje w niemym zachwycie. - Nie wiesz? - prycha trochę za głośno druga. - Cały pałac wie, tylko ty jedna nie? Biedactwo... Naraz król poważnieje. Patrzy w lustro intensywnie, zef skupieniem. Jakby chciał mu coś rozkazać. - Zwierciadełko, powiedz przecie, kto najbardziej męski, w świecie? - pyta śmiertelnie poważnie. Głos ma władczy i zniewalający. Panny przechylają głowy w oczekiwaniu na tę samą odpowiedź co zawsze. - Tyś męski jak słońce na niebie. Nie ma bardziej męskie-1 go od ciebie - odpowiada uroczyście lustro. - A nie mówiłam? - szepcze pokojówka z triumfem, a jej oczy lśnią. Nagle, nie wiadomo skąd, wyrasta za ich plecami królowa. ; - Wynocha - mówi krótko. Przyłapane na gorącym uczynku panny rozpierzchają się posłusznie, a ona nieśmiało pociąga za dzwoneczek. - Mogę? - pyta i z wahaniem zatrzymuje się w progu. Niepewny uśmiech zastyga na jej twarzy. Stoi w pozie grzecznej dziewczynki i czeka na pozwolenie... Tyś męski jak słońce na niebie, bardziej męskiego nie ma od ciebie... - Witaj, moja droga. Za godzinę będę gotowy - ta odpo- ' wiedź to znak, że królowa nie może wejść. Uprzejma forma odmowy. f Królowa zawraca. Znowu rozczarowanie uderzyło ją w twarz. Król ma inne plany. A ona musi się zadowolić byciem żoną. Już od dawna nie kochanką... Król jej nie chce. To boli. - Stara prukwa - słyszy szept kogoś ukrytego za kolumną. potem do jej uszu dochodzi jakiś prawie dziecięcy siniech... Szelest sukni i ciche kroki? Może jej się zdawało... Wraca do swoich obowiązków. Wie, że dziś wieczorem znowu będzie płakać. Dawno, dawno temu w pewnym królestwie żył najbardziej męski król na świecie. Król alfa. Jego życie było pasmem rozkoszy i przyjemności, a jednocześnie zmuszało go do ciężkiej pracy Król wstawał codziennie o świcie, potem ćwiczył trzy kwadranse w pałacowej siłowni. Jadł dietetyczne owocowe śniadanie, po którym rozpoczynał nadzwyczaj staranną dwugodzinną toaletę. Na zakończenie wszystkich zabiegów codziennie zadawał swojemu lustru - najlepszemu przyjacielowi - to samo pytanie: - Zwierciadełko, powiedz przecie, kto najbardziej męski w świecie? A ono niezmiennie odpowiadało: - Tyś męski jak słońce na niebie. Nie ma bardziej męskiego od ciebie. Król nigdy nie zapomniał zadać lustru tego pytania. Od odpowiedzi zależało bowiem całe jego jestestwo. Bez lustra byłby tylko królem jakich wielu. To dzięki lustru stawał się wyjątkowy. Poddani z całego królestwa go uwielbiali. Pisano o nim książki i układano piosenki. Ludzie marzyli, żeby zobaczyć go na własne oczy. Mężczyźni ubierali się jak on, to samo jedli naśladowali jego gust. Mieli cichą nadzieję, że to upodobni ich do idola. Ale stawali się tylko jego karykaturami. „Najbardziej męski jest jeden" - mawiał z niezachwianą pewnością król w czasie przemówień. I tak miało pozostać na zawsze. Wiele razy miał we śnie koszmary, w których zwierciadło milczało albo mówiło o kimś innym. W takie dni, tuż po prze^i budzeniu, zamiast trzech kwadransów ćwiczył pięć, rezygnował ze śniadania, a po jeszcze dłuższej niż zwykle toalecie zapraszał do siebie trzy służące. Pewnego dnia jego sen stał się rzeczywistością. - Zwierciadełko, powiedz przecie, kto najbardziej męski w świecie? - spytał jak zwykle. Miał świetny humor. Nic nie zapowiadało katastrofy. Katastrofy zawsze przychodzą znienacka. Król umilał sobie czas oczekiwania na odpowiedź oglądaniem swojego imponującego torsu, gdy nagle lustro powiedziało: - Tyś męski jak słońce na niebie, ale Śnieżek bardziej męski od ciebie. Król ze zdziwienia zaniemówił na pół minuty, a potem zaczęło do niego docierać, co usłyszał. Wiadomość wlewała się w jego ciało powolną falą gorąca, aż nagle poczuł się tak, jakby go ktoś kopnął w brzuch. Jak to możliwe? Przemijanie, starzenie się, utrata sił i brzydnięcie to coś, co dotykało wszystkich, tylko nie jego. Wiele lat temu umówił się z życiem, że będzie zawsze młody, zdrowy i gotowy na przyjęcie wielu darów. Patrzył z politowaniem na desperackie wysiłki żony walczącej ze swoim ciałem, które bezradne kapitulowało w walce z czasem, hormonami i grawitacją. Była w tej walce godna pożałowania i jak ktoś, kto wierzy, że uda mu się namówić spadającą kroplę deszczu do lotu. „Trzeba umieć starzeć się z godnością" ' - mawiał król i wtedy budził się w nim diabelski śmiech. Na szczęście jego to upokorzenie omijało. Nie był tak żałosny jak większość ludzi. - A któż to taki ten Śnieżek? - zapytał szeptem. - Twój syn - odparło beznamiętnie lustro. Król był wstrząśnięty. Miał wrażenie, że Ziemia usunęła mu się spod nóg. Poczuł się tak, jakby przestał na chwilę istnieć. „Rozpacz to smutek, z którego nie ma wyjścia" - pomyślał. Poczuł ją pierwszy raz w życiu. Bardzo bolała. - Ale przecież to jeszcze dziecko... chłopiec. To nie mężczyzna - wyjąkał. - Tyś męski jak słońce na niebie, ale Śnieżek bardziej męski od ciebie - powtórzyło nieubłaganie lustro. Nie bało się króla. Nie kochało go i nie podziwiało, nie starało się o jego względy. Następnego poranka trzy pokojówki stały na końcu innego, jeszcze dłuższego korytarza i próbowały podglądać przez uchylone drzwi. W komnacie spał nago królewski syn. Kołdra, którą się okrywał, spadła na ziemię i służące z zachwytu nie mogły wydusić z siebie słowa. A on, nieświadomy niczego, spał. Rozgrzewał ich krew. Uderzał im do głów. Przenikał do ich jutrzejszych snów. Oczami wyobraźni unosiły jego śpiące dłonie do swych piersi, pochylały jego ciało nad swoim, przesuwały jego ustami po swojej skórze, przywierały do jego gorącego brzucha. Tęskniły, stojąc tak blisko. Biła od niego nowa, młoda siła. Siła życia i miłości. Siła ognia. - Sama nie wiem, co w nim jest najwspanialsze - wykrztusiła w końcu jedna z nich i podniosła dłoń do twarzy. - Ani ja - szepnęła druga, przytulając się do framugi drzwi. - Musimy na siebie uważać - powiedziała trzecia, bezwiednie dotykając piersi. - I to bardzo. Kiedy wracały długim korytarzem do swych komnat, milczały zatopione w myślach. Każda w swoich marzeniach była tą jedyną. Lustro miało rację.[...]  Królewicz Śnieżek Spis treści:   Czerwony Kapturek i Czerwony Kapturek O oryginalnej baśni Czerwony Kapturek O wersji na opak Śpiąca Królewna i Śpiący Królewicz O wersji oryginalnej baśni Śpiący Królewicz O wersji na opak Księżniczka na ziarnku grochu i Książę na ziarnku prochu O oryginalnej baśni Książę na ziarnku prochu O wersji na opak Dziewczynka z zapałkami i Chłopiec z petardami O oryginalnej baśni Chłopiec z petardami O wersji na opak Królewna Śnieżka i Królewicz Śnieżek O oryginalnej baśni Królewicz Śnieżek O wersji na opak Nowe szaty cesarza i Nowe życie cesarzy O oryginalnej baśni Nowe życie cesarzy O wersji na opak Kopciuszek i Kopciuszek O oryginalnej baśni Kopciuszek O wersji na opak

 Fascynujące kompendium współczesnej wiedzy na temat psychofizjologii stresu łączące perspektywy 4 dyscyplin: psychologii, neurologii, immunologii i endokrynologii. Autor wnikliwie opisał, co dzieje się z człowiekiem, gdy doświadcza stresu. Dzięki lekturze zrozumiemy, w jaki sposób oddziaływanie stresu na organizm ludzki wpływa na całe nasze życie, czyniąc nas podatnymi na choroby cywilizacyjne, wywołując m.in. zaburzenia pamięci i funkcjonowania mózgu, otyłość czy cukrzycę. Stresu nie można wyeliminować, ale zrozumienie mechanizmów tej reakcji, jej przyczyn i efektów, pomoże nam radzić sobie z otaczającym światem.

W niniejszej pracy autorka podejmuje jedno z ważniejszych pytań współczesnej - zwłaszcza angloamerykańskiej - feministycznej filozofii, tj. czy feminizm rozwiązuje dylematy ontologicznego ugruntowania rodzajowego podmiotu, a jeśli tak, to w jaki sposób? Szczególnie interesujących odpowiedzi na to pytanie, zdaniem autorki, udziela teoria tzw. „korporalnego feminizmu". Kwestia kobiecego podmiotu znalazła się w centrum uwagi głównie z powodu postmodernistycznej filozoficznej orientacji końca XX wieku, dekonstruującej tradycyjną koncepcję podmiotu jako fenomenu ahistorycznego, niezmiennego i esencjalistycznego. Zastosowanie dekonstrukcji w ramach feministycznej ideologii i filozofii wzbudziło jednak ostre kontrowersje. Pomimo własnych, postmodernistycznych powiązań, feminizm korporalny wydaje się w tym sporze odgrywać mediacyjną rolę, proponując „zrównoważony kompromis" pomiędzy filozofią neutralną rodzajowo, radykalnym feminizmem oraz postmodernizmem.

"Autor charakteryzuje siedemnaście subkultur: od bikiniarzy do hakerów komputerowych. Rozdział ten stanowi interesujący i wyczerpujący przegląd subkultur młodzieżowych ostatnich lat, z ukazaniem wpływu trendów zagranicznych na kształt polskich subkultur, ukazuje również ich dynamiczne przemiany - zanikanie i rozwój - jako zjawiska odbijające przemiany społeczno-kulturowe oraz ekonomiczno-ustrojowe".

- istota oraz cechy znamienne psychopatii- poglądy na temat uwarunkowania psychopatii- kierunki i sposoby oddziaływań resocjalizacyjnych

Ostatnie lata przyniosły wzmożone zainteresowanie szukaniem odpowiedzi na pytanie o tożsamość człowieka. Wpłynął na to coraz większy udział kobiet w życiu zawodowym i społecznym oraz rozwój ruchów feministycznych walczących o równouprawnienie. Tematem zainteresował się również Tomasz Bajkowski z Uniwersytetu w Białymstoku, który w trzech głównych uczelniach tego miasta ? Politechnice, Uniwersytecie i Akademii Medycznej przeprowadził w 2006 roku badania na ten temat. Na 500 badanych osób dokładnej analizie poddał 312 ankiet (podobna liczba mężczyzn i kobiet). Obraz kobiecości i męskości zaprezentowany przez badanych jest mniej zróżnicowany niż ten prezentowany około 20 lat temu. Najistotniejszym elementem różnicującym go jest płeć biologiczna, zmniejszają się natomiast różnice psychologiczne. Zdaniem badanych na kształtowanie się poczucia własnej płciowości największy wpływ ma dzisiaj grupa rówieśnicza, następnie rodzina oraz media. Marginalizacji zaś ulega wpływ szkoły i Kościoła.

Przedmiotem opisu w niniejszej pracy są nowe samotne kobiety-realizatorki roli kobiety żyjącej w pojedynkę. Rozważana problematyka dotyczy doświadczeń związanych z życiem w pojedynkę i pełnieniem roli kobiety wyznaczonej tym nowym wzorem.

Ostatnie dziesięciolecia XX wieku przyniosły zupełnie nowe spojrzenie na dzieciństwo. Zwłaszcza w psychologii i pedagogice dziecko zaczęto traktować jako indywidualną jednostkę, partnera dokonującego wyboru własnej drogi rozwoju. Próbę nowego spojrzenia na dzieciństwo pierwszych lat XXI wieku opracowała grupa socjologów, którzy pokazują, w jakie nowe obszary życia wkracza dzisiejsze dziecko, obszary do niedawna zarezerwowane wyłącznie dla dorosłych. Wymienić tu można przede wszystkim nieograniczony dostęp do komercyjnego rynku zakupów i ofert, myślenie według schematu klikania na wirtualnej rzeczywistości, rynkowe trendy zajęć dodatkowych, zainteresowanie seksem. Poruszono także temat dziecka i dzieciństwa, przedstawionego w filmach w kinie polskim (1989-2009) oraz w podręcznikach szkolnych.

Dziecko w instytucjonalnej strukturze społecznej Rozwój społeczny jako oddziaływanie kontekstu zewnętrznego Integracja społeczna dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych - podstawy teoretyczne Edukacja przedszkolna w wymiarze instytucjonalnym, interpersonalnym, intrapsychicznym

Chcąc wskazać główne zalety tego podręcznika, podkreśliłbym - po pierwsze - uniwersalność jego treści z obszaru diagnostyki psychopedagogicznej. Po wtóre - to, że w trafny sposób dopasowuje warsztat i narzędzia poznania do realiów kulturowych i społecznych badanej rzeczywistości. A jest to istotne, jako że procesy wychowawcze są silnie uwikłane w niepowtarzalne realia otoczenia człowieka. Ukazuje to wyraźnie zarówno perspektywa teoretyczna, którą w pierwszej części pracy kreślą Autorki, jak i prezentowane w niej obszernie rozwiązania metodologiczne. Prof. dr hab. Tadeusz Pilch (Słowo wstępne)

Dzieło Jacka Woźniakowskiego to "książki i eseje, działalność naukowa, dydaktyczna i edytorska, udział w tworzeniu faktów kulturalnych, społecznych i politycznych, współbudowanie kształtu duchowości polskiej inteligencji i naszego kształtu katolicyzmu, zagospodarowywanie wszystkich przestrzeni wolności przez niezależną działalność kulturalną". To Dzieło (pisane z dużej litery) Adam Michnik uznał w 1989 roku za jedną z najciekawszych odpowiedzi udzielonych w Polsce na pytanie, jak być intelektualistą w świecie polityki totalitarnej. Przez ponad dwadzieścia lat, które minęły od publikacji cytowanego tekstu, nie udzielono odpowiedzi na to pytanie. W międzyczasie trzeba by je nie tylko przeformułować: Jak być intelektualistą w świecie polityki w ogóle? - ale podporządkować kwestii nadrzędnej, którą życie i twórczość Jacka Woźniakowskiego uzmysławiają jasno: jak dochować wierności sobie w czasie i marnym, i podniosłym, i boleśnie rozczarowującym; w świecie, który nęci i inspiruje, i w świecie, który niepokoi i martwi?

Poszczególne wartości, które jawią się ważne w wychowaniu i edukacji, mają wymiar uniwersalny, ogólnoludzki i są podzielane przez ludzi rożnych kultur, wyznań i kręgów cywilizacyjnych. Muszą stać się obiektem refleksji w procesie edukacyjnym, w teorii i praktyce wychowania, albowiem to one nadają sens ludzkiemu życiu, motywują do działania, pozwalają funkcjonować na sposób ludzki. Refleksja pedagogiczna nad światem wartości musi je oświetlać z rożnych stron, ujmować rozmaite aspekty i wymiary, ukazywać w całym bogactwie i różnorodności. Niniejszą monografię kierujemy do ludzi nauki i sztuki - być może znajdą w niej pogłębioną refleksję na interesujące ich tematy, a także do nauczycieli, wychowawców i terapeutów, aby z nadzieją - poprzez świat wartości - zobaczyli swoich uczniów i podopiecznych.

Każdy rodzic wie, kiedy dziecko powinno zacząć siadać, samodzielnie chodzić, mówić, kiedy można spodziewać się pierwszych zębów i kiedy one wypadną. Jednak niewiele osób docieka przyczyn i prawidłowości rozwoju psychicznego, nierozerwalnie związanego z fizycznym.Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat Spis treści Wstęp 9 Rozdział 1. Wiek a zachowanie dziecka 11 Lepsze i gorsze etapy 13 Sugestie 17 Rozdział 2. Wiek dziecka a etapy rozwoju 19 Cykle zachowań 19 O czym trzeba pamiętać w związku z etapami rozwoju 22 Cztery tygodnie 23 Szesnaście tygodni 24 Dwadzieścia osiem tygodni 25 Czterdzieści tygodni 27 Dwanaście miesięcy 28 Piętnaście miesięcy 29 Osiemnaście miesięcy 30 Dwa lata 32 Dwa i pól roku 34 Trzy lata 35 Trzy i pół roku 36 Cztery lata 38 Cztery i pól roku 40 Pięć lat 42 Pięć i pół - sześć lat 43 Siedem lat 45 Osiem lat 47 Dziewięć lat 48 Dziesięć lat 50 Rozdział 3. Osobowość 52 Osobowość jako funkcja budowy ciała 53 Trzy typy budowy ciała. Spanie. Jedzenie. Emocje. Nadwrażliwość ektomorfika. Hałaśliwy mezomorfik. Funkcjonalne podejście do osobowości 61 Peryferyjne i zogniskowane. Niezdolność do przejścia. Dzieci, których zachowanie w nowych sytuacjach jest zaskakująco dobre, a później się pogarsza. Osobowość a rozwój lewej lub prawej półkuli mózgowej. Dziecko destrukcyjne. Dziecko autystyczne. Cóż więc można zrobić? 70 Rozdział 4. Jedzenie 72 Sekwencje rozwojowe 73 Okres niemowlęcy - nieustające ucztowanie. Osłabiony apetyt. Wybredne - marudne - kapryśne. Spokój. Szybkość i motywacja. Lepszy apetyt. Ciągły ruch. Wilczy apetyt. Apetyt i upodobania 79 Różnice indywidualne 81 Szczególne problemy 81 Kolki niemowlęce. Wymioty. Przywiązanie do butelki. Odmowa przyjmowania stałych pokarmów. Niechęć do samodzielnego jedzenia. Apetyt na potrawy pikantne. Jak sprawić, by dzieci lubiły jeść - zasady ogólne. Rozdział 5. Sny i spanie Kładzenie dziecka do łóżka Wiek niemowlęcy. Zapotrzebowanie na sen u dwulatka. Rytuał zasypiania u dwuipółlatków. Zasypianie - trzy do dziesięciu lat. Problemy ze spaniem Budzenie się i ptacz w nocy. Nocne życie trzylatków. Wchodzenie do łóżka rodziców. Duże łóżko w wieku czterech lat. Złe sny i koszmary senne. Lęki związane ze spaniem. Drzemki Budzenie się Różnice indywidualne Rozdział 6. Wydalanie 105 Kontrolowanie pęcherza 105 Indywidualne różnice w załatwianiu potrzeb fizjologicznych 107 Kontrolowanie wypróżnień 108 „Od kiedy mogę oczekiwać, że moje dziecko będzie suche przez całą noc?" 110 „Czy mam wysadzać go w nocy?" 111 Problemy z załatwianiem się 113 Moczenie nocne. Dzieci moczące się w dzień do trzeciego lub czwartego roku życia. Dziecko, które moczy się podczas zabawy. Moczenie się w szkole. Niezwykle i dziwaczne nawyki higieniczne. Kłopoty z wypróżnianiem. Rozdział 7. Rozładowywanie napięć emocjonalnych 124 Okresy wzmożonego napięcia 129 Napady wściekłości 129 Ssanie kciuka 130 Ssanie kciuka z dodatkowym przedmiotem. Czy ssanie kciuka jest szkodliwe? Co należy robić (i czego robić nie należy) ze ssaniem kciuka. Gryzienie 136 Obgryzanie paznokci 138 Kołysanie 139 Ssanie języka 140 Walenie głową 141 Toczenie głowy 142 Wyrywanie włosów 143 Płaczliwość 143 Apetyt na przedmioty 144 Tiki 145 Jąkanie się 146 Masturbacja 149 Choroby 151 Choroba morska 154 Rozdział 8. Lęki 156 Każdy wiek ma swoje lęki 156 Ucieczka przed źródłem lęku jest naturalną reakcją 159 Paniczny lęk, po którym następuje fascynacja 160 Lęk przed ciemnością 163 Lęk przed psami 164 Lęk przed wodą 164 Lęk przed dentystą 166 Lęk przed szpitalem 167 Rozdział 9. Inteligencja 169 Inteligencja a poziom dojrzałości 169 Stopień dojrzałości 170 „Ale jaki jest iloraz inteligencji mojego dziecka?" 173 Dzieci specjalnej troski 174 Co robić, jeżeli u dziecka stwierdzono WDM, nadpobudliwość, dysleksję, niezdolność do nauki? 176 Rozdział 10. Zachowania i zainteresowania seksualne 179 Jak rozmawiać z dziećmi o seksie? 179 Jak informować o seksie? 180 Kiedy mówić, skąd się biorą dzieci? 182 Zabawy seksualne 183 Różnice indywidualne 185 Zainteresowanie płcią przeciwną 186 Rozdział 11. Stosunki między rodzicami a dziećmi 189 Matka - dziecko 190 Dwa lata. Dwa i pół rok.u Dwa i pół do trzech lat. Trzy lata. Trzy i pół roku. Cztery lata. Pięć do sześciu lat. Siedem lat. Osiem lat. Dziewięć lat. Dziesięć lat. Ojciec - dziecko 201 Trzy do pięciu lat. Sześć lat. Siedem do dziesięciu lat. Rozdział 12. Bracia i siostry 208 Co można zrobić, by poprawić sytuację? 209 Nowe dziecko 213 Przygotowanie dziecka na przybycie rodzeństwa. Co zrobić ze starszym dzieckiem, kiedy matka idzie do szpitala. Co z zazdrością? Rozdział 13. Telewizja Rozdział 14. Sukces w szkole 228 Każde dziecko w odpowiedniej klasie 228 Powtarzanie klasy 230 Inne przyczyny niepowodzeń szkolnych 232 Wzrok 233 Zdrowie a osiągnięcia szkolne 236 Polityka edukacyjna 238 Całodzienne zajęcia szkolne w klasie zerowej. Zasada głównego nurtu. Niezdolność do nauki. Wnioski 241 Rozdział 15. Co mówić o śmierci, Bogu, adopcji i rozwodzie 243 Śmierć 243 Religia 246 Co mówić na temat adopcji? 248 Dziedziczenie czy wychowanie. Rozwód 251 Rozdział 16. Problem dyscypliny 255 Poziom dyscypliny 256 Techniki dostosowane do stopnia rozwoju 257 Pragmatyka życia rodzinnego 260 Dziecko niszczycielskie 262 Wskazówki ogólne 264 Trzymajcie się tego, co raz postanowiliście. Ojciec i matka wspierają się wzajemnie. Bić czy nie bić? 265 Dyscyplina wśród rodzeństwa 266 Dostosowanie dyscypliny do temperamentu 267 Rozdział 17. Zaburzenia kondycji psychicznej 269 Stres i przyczyny złego zachowania 269 Skąd wiemy, że dziecko jest chore? 271 Organizacja myślenia rodziców. Przykład - chłopiec o imieniu Sławek. Nazwy i listy. Rozdział 18. Lista diagnostyczna 281 Rozdział 19. Testy 291 Testy psychologiczne, rozwojowe, sprawdzające wzrok, słuch i mowę 291 Badania fizyczne 292 Elektroencefalogram (EEG) 293 Badania innych rytmów organizmu 294 Promienie Roentgena 295 Cukier we krwi 295 Więcej o chorobach 296 Badanie krwi 297 Morfologia krwi. Żelazo. Skład chemiczny krwi. Badanie tarczycy. Aminokwasy. Testy alergiczne 299 Odstawienie i podanie. Dodatki spożywcze. Wykrywanie alergii przez badanie krwi. Badanie skóry. Wykrywanie trucizn 305 Ołów. Miedź. Rtęć i arszenik. Formaldehyd. Tlenek węgla. Inne trucizny. Testy na wykrycie minerałów 307 Witaminy 308 Światło i powietrze 309 Rozdział 20. Jak stosować listę diagnostyczną i gdzie szukać pomocy 310 Stosowanie listy diagnostycznej 310 Zapobieganie 311 W poszukiwaniu pomocy z zewnątrz 312 Rozdział 21. Leczenie 314 Psychoterapia 315 Terapia indywidualna. Terapia grupowa. Terapia rodzinna. Terapia farmakologiczna 316 Środki pobudzające. Środki uspokajające. Silne środki uspokajające. Środki przeciwdrgawkowe. Lit. Środki antydepresyjne. Środki przeciwbólowe. Terapia żywieniowa 321 Niedobór witamin. Megawitaminy. Leczenie alergii 322 Rozdział 22. Stosowanie 324 Sieć wzajemnych powiązań 324 Podstawowe kategorie 325 Chęci i pragnienia 327 Zapobieganie 328 Bibliografia 329