Jean-Louis Flandrin (1931–2001) należał do tych francuskich historyków, którzy wykonali ogromną pracę przybliżania nam obrazu życia codziennego w przeszłości. Dzięki nim historia przestała być tylko relacją o abstrakcyjnie doniosłych zdarzeniach i trudno wyobrażalnych ogólnych relacjach. Od wielkich narracji przeszła do małych, bodaj jeszcze bardziej fascynujących. Flandrin w swoim badaniu skupił się na tym, co we współczesnym społeczeństwie zachodnim najważniejsze: na rodzinie, jej historii, strukturze, moralności, uczuciach rodzinnych, prokreacji. Omówił te kwestie głównie na przykładzie rodziny francuskiej i angielskiej XVI–XIX wieku. Jak się okazuje, nasza rzekomo „tradycyjna” rodzina w obecnej („nuklearnej”) postaci jest dość późną strukturą, ukształtowaną zasadniczo w okresie nowożytnym, a ściślej w czasach oświecenia. Wcześniejsza powszechność konkubinatu, rozległość kategorii „domowników”, brak domowego „zacisza”, nikła rola uczuć przy zawieraniu małżeństwa, instytucja mamki zabierającej niemowlę na długo do siebie z trudem pozwalają rozpoznać w tej instytucji „podstawową komórkę społeczną” w dzisiejszym sensie – ważne memento dla wszystkich, którzy zbyt łatwo powołują się do swoich, głównie politycznych, celów na domniemaną „prastarą” tradycję. Flandrin, historyk życia codziennego, odtwarza faktyczny bieg jego historii i skłania do bardziej uważnego przyglądania się instytucjom, którymi dziś dysponujemy w życiu społecznym, i do namysłu nad ich rodowodem.
Niniejszy tom, podobnie jak poprzednie, ma charakter interdyscyplinarny – dzięki współpracy środowiska humanistów i literaturoznawców z lubelskim środowiskiem medycznym, a także ogólnokrajowym oraz z przedstawicielami nauk historycznych, filozoficznych i religijnych. Wśród poruszanej w licznych referatach problematyki starości znalazły się różne oblicza osób w podeszłym wieku w kulturach pierwotnych, w hinduizmie, buddyzmie, chrześcijaństwie, islamie, judaizmie. Ważną rolę w kreowaniu wizerunku tej grupy odgrywają wzorce normatywne mające wpływ na usytuowanie człowieka w przestrzeni społecznej. Przedstawiono znaczenie i funkcję osób starszych w Starym Testamencie i literaturze międzytestamentowej. Poruszono problem nadziei w życiu człowieka walczącego z chorobami. Podjęto analizę przypadków medycznych na podstawie utworów literackich. Scharakteryzowano pacjenta geriatrycznego oraz sposoby jego leczenia. Istotną część niniejszego tomu stanowi przedstawienie wizerunku starości w literaturze polskiej. Starość wydaje się inspirującym tematem także dla językoznawców oraz logopedów. Przedstawiono językowy obraz samotności w języku osób starszych, zaburzenia pisma i mowy. W tomie tym odnajdujemy również interesujący artykuł na temat wizerunku starych ludzi w oczach licealistów. W publikacji znalazł się także artykuł o walce ze starością w obrębie medycyny alternatywne
Przeobrażenia społeczno-polityczne i gospodarcze jakie zaistniały w Polsce po 1989 roku powodują pewną ewolucję życia rodzinnego, są istotnym czynnikiem zmian aksjologicznych, strukturalnych i funkcjonalnych rodziny polskiej. Konsekwencją tych przeobrażeń są obserwowalne zjawiska kryzysowe w rodzinach końca XX i początku XXI wieku, które ujawniają się w coraz mniejszej trwałości małżeństwa i rodziny, narastającej konfliktowości, atomizacji wewnątrzrodzinnej, zaniku tradycji i więzi rodzinnych, przyjmowaniu modeli życia z państw Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych.
Niniejsza publikacja stanowi zbiór rozważań dotyczących problematyki w niewielkim jeszcze stopniu rozpoznanej pod względem naukowym, a odnoszącej się do szeroko pojmowanej polityki pamięci zbiorowej oraz tożsamości kulturowej. W szczególności zagadnienia mityzacji pamięci zbiorowej, stereotypizacji tożsamości społeczno-politycznej i polityki historycznej złożyły się na interesującą pracę zbiorową 20 badaczy poszukujących nowych form w ujmowaniu tych kwestii.
Lektura książki Mity polityczne i stereotypy w pamięci zbiorowej społeczeństwa może inspirować do refleksji w zakresie myślenia politycznego, integrującego odniesienia do przeszłości, próby wytłumaczenia złożoności współczesnych realiów politycznych, a także wyobrażeń dotyczących przyszłości.
Książka zachęca do rozpoznania i wyjaśnienia tego, co określa się mianem osobliwości ludzkiego myślenia o czasoprzestrzeni społeczno-politycznej.
Marek trenuje strzały do bramki i cały czas pudłuje, a za chwilę ma ważny mecz. Boi się, że przez niego przegra jego drużyna, koledzy będą mieli pretensje, a dziewczyny go wyśmieją. Podejmuje decyzję, że nie weźmie udziału w meczu. Czy to dobre rozwiązanie? Jak zakończy się ta historia? Autorka wyjaśnia, że myśli decydują o uczuciach i zachowaniach, czyli kontaktach dziecka ze światem. Które myśli dają siłę, a które ją odbierają? Czy nad szkodliwymi myślami można zapanować? Warto tak myśleć, by lubić siebie, świat i ludzi, samemu być lubianym i – szczęśliwym.
Wszystkie dzieci odczuwają emocje. Będą szczęśliwe, jeśli potrafią je zaakceptować i rozpoznać ich ukryty sens. Dzięki tej mądrej książeczce, obfitującej w zabawne i pouczające ćwiczenia rysunkowe, mali czytelnicy nauczą się, że uczucia są dobre i pożyteczne. Czasem motywują do działania, a czasem przestrzegają przed niebezpieczeństwem. Dzieci dowiedzą się, że wszystkie emocje trzeba szanować i nie można się ich bać. Wspólne rysowanie z dziećmi to świetna, pouczająca zabawa także dla dorosłych! Dzięki niej lepiej poznają swoje dziecko, jego ukryte niepokoje i radość z przeżywania świata.
Książka składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy ma charakter teoretyczny. Przedstawiono w nim najważniejsze tezy socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne odnoszące się do sensu życia w kontekście przemian społecznych (w tym samotności osób starszych) oraz wyzwań edukacyjnych, jakie za sobą pociągają. W rozdziale drugim ukazano metodologiczne założenia badań własnych, które osadzono w paradygmacie badań ilościowo-jakościowych.
Kolejny rozdział ksiażki to analiza wyników badań własnych. Zaprezentowano w niej i porównano poczucie sensu życia osób starszych, uwzględniając miejsce zamieszkania i płeć osób badanych. Poczucie sensu życia przeanalizowano również w kontekście relacji do innych osób, do własnej starości, ojczyzny, Boga oraz w odniesieniu do samotności. Zaproponowane ujęcie poddanych analizie wyników badań ma swoje uzasadnienie, które zostało zaprezentowane w części teoretycznej. Ostatni rozdział pracy to swoiste tropy edukacyjne, jakie należy podjąć w kontekście przygotowania osób starszych do całościowego uczenia się, w tym szczególnie przygotowania do życia usensowionego.
Na końcu książki zamieszczono bibliografię. Powstał naukowo-badawczy ogląd w odniesieniu do poczucia sensu życia osób starszych dzięki wiedzy i naukowemu kunsztowi autorów wymienionych pozycji, a niniejsza publikacja przyjęła prezentowany w dalszej części kształt. Lektura licznych prac pozwoliła wyjść poza ramy tendencyjnego myślenia o sensie życia osób starszych oraz nakreślić jego wieloaspektowość i wartość w budowaniu celów egzystencji człowieka, których wiek nie może ograniczać.
Książka w zamierzeniu autora adresowana jest do pedagogów społecznych, pracowników socjalnych, studentów kierunków pedagogicznych, psychologii, socjologii, politologii, nauk o rodzinie i teologii. Powinna być również dobrze przyjęta przez wszystkich opiekunów formalnych i nieformalnych, dla których ważne jest, aby osoby starsze nie utraciły sensu życia. W sytuacjach granicznych ważne wydaje się upatrywanie sensu zarówno w tym, co było, jak i w tym, co jest i będzie. Dostrzeganie w życiu sensu jest siłą motywującą do aktywnego realizowania go. Niezależnie bowiem od stanu psychofizycznego niezmiernie ważnym atutem życia człowieka jest odszukiwanie sensu tak w tym, co jest, jak i w tym, co będzie, w czasie obecnym, jak i przyszłym, w życiu ziemskim, jak i transcendentnym.
Analizowane w publikacji badania ukazują sytuację edukacyjną i zawodową młodych niepełnosprawnych, wskazują na ich zasadnicze życiowe przemiany, doświadczanie przez młodych ?świata instytucji?.
Tom prezentuje wyniki badań jakościowych prowadzonych wśród niepełnosprawnych absolwentów szkół wyższych w ramach projektu ?"Od kompleksowej diagnozy sytuacji osób niepełnosprawnych w Polsce do nowego modelu polityki społecznej wobec niepełnosprawności"? kierowanego przez prof. Barbarę Gąciarz.
Walorem książki są rekomendacje, które mogą posłużyć kształtowaniu nowego modelu polityki społecznej wobec osób niepełnosprawnych. Wykraczają one poza punktowanie niewydolności systemu i ukazują regionalny oraz globalny kontekst potrzebnych zmian.
Książka ukazuje mnogość społecznych i kulturowych problemów, z jakimi chorzy na raka muszą zmierzyć się podczas terapii i nie tylko - okazuje się bowiem, że rak to choroba, która zmusza ludzi do głębokiej rekonstrukcji życia także po leczeniu.
W książce czytelnik znajdzie wnikliwe analizy materiału etnograficznego zebranego przez autora w środowisku pacjentów oraz zapozna się z literaturą dotyczącą kulturowego i społecznego wymiaru chorób onkologicznych.
Tom stanowi pierwszą w Polsce kompleksową próbę opisania i zrozumienia świata osób dotkniętych chorobami onkologicznymi za pomocą narzędzi i kategorii oferowanych przez etnografię i antropologię kulturową. Jest także próbą wyjścia poza medyczny i psychologizujący język opisu tych chorób - autor kładzie nacisk na subiektywne doświadczenia i narracje samych chorych. Zastosowana metodologia, jak również tematyka pracy - antropolodzy w Polsce niezwykle rzadko zapuszczają się na tak egzotyczny teren jak medycyna i choroby - czyni tę pozycję nie tylko na swój sposób wyjątkową, ale także pożyteczną.
Czy choroby onkologiczne to problem stricte medyczny?
Czy antropolog kultury może je badać?
Jak chorzy i ich bliscy rozumieją choroby onkologiczne i doświadczają ich?
Psycholog Paul Dolan, ekspert od szczęścia, jest jednym z tych rzadkich autorów książek popularnonaukowych, do których natychmiast odczuwa się sympatię. Zapewne dlatego, że sam jest najlepszym dowodem na skuteczność swojej teorii. Na uczelni London School of Economics nazywają go Profesor Happy (Profesor Szczęście). Swą książkę „Droga na szczyt” zaczyna od wyznania, że przez lata jego największym problemem było jąkanie się - rzeczywiście w tym zawodzie przypadłość dość kłopotliwa. Opowiada, jak to dla niego problemem być przestało dzięki zastosowaniu w życiu rezultatów własnych naukowych badań. Potem dowiadujemy się, że profesor ma trzy pasje: rodzinę i naukę, co dość oczywiste, ale także... kulturystykę. Nawet przeprasza na koniec, że ciągle wtrąca dygresje na temat własnych i diety kulturysty, ale nie może się powstrzymać. Po prostu odczuwa głęboką życiową satysfakcję z faktu, że skutecznie, cierpliwie, systematycznie pracuje nad swoim ciałem i widzi postępy. Szczęśliwy naukowiec-kulturysta w hipsterskich białych okularach i z sześciodniowym zarostem, w dodatku wcale niewysławiający się z grzecznym oksfordzkim akcentem, bo pochodzi z londyńskiej klasy niższej - jak tego nie kupić? “Kluczem do szczęścia jest to, żeby poświęcać więcej uwagi temu, co czyni nas szczęśliwymi, a mniej temu, co nas szczęśliwymi nie czyni” - pisze profesor Szczęśliwy. Ale nie chodzi mu o to, żeby żyć chwilą, wdychać słoną morską bryzę czy podziwiać kiczowaty zachód słońca. Raczej o to, żeby tak zorganizować sobie życie, by uwolnić uwagę i usunąć przeszkody z jej drogi. Żeby uczynić te rzeczy, które są naprawdę dla nas ważne, istotnymi, ale nie myśleć cały czas: chcę być szczęśliwa, muszę być szczęśliwy. I nie gonić za czymś, co wcale nam szczęścia nie daje. Dolan posiłkuje się tu badaniami swojego mentora i przyjaciela, noblisty Daniela Kahnemanna, m.in. na temat „efektu skupienia”, czyli błędu poznawczego, który powoduje, że ludzie oceniając swoje szczęście i zadowolenie przywiązują się zbyt dużą wagę nie do tego, co naprawdę jest użyteczne. Na przykład uważają, że w bardzo dużym stopniu uszczęśliwi ich bogactwo, tymczasem bogaci wcale nie są o wiele szczęśliwsi od biednych. Jedno z prostych ćwiczeń, które autor proponuje na początek: wypisanie sobie rzeczy, które są dla nas ważne i ocenienie ich w skali 1-10 (z uwzględnieniem przyjemności i celu) pozwoli zobaczyć, jakie rzeczy naprawdę czynią nas szczęśliwymi. Dolan proponuje, żebyśmy świadomie tak przeorganizowali nasze otoczenie, żebyśmy nie musieli uwagi zwracać na rzeczy, które przeszkadzają nam w szczęściu, za to na samo szczęście - tak. Zdaniem Profesora Szczęśliwego cała sztuka polega na tym, żeby te działania rzeczywiście wymagały od nas niewielkiego wysiłku. Jeśli nam się wydaje, że nie jesteśmy w stanie wygospodarować czasu na pomaganie innym, to niech to będzie na początek kwadrans w tygodniu. Piętnaście minut zawsze się znajdzie. Fragment tekstu, który ukazał się w maju 2015 w magazynie „Książki”. Autorem jest Miłada Jędrysik, dziennikarka i publicystka, przez 20 lat była związanej z „Gazetą Wyborczą”, autorka wywiadów ze znanymi postaciami ze świata polityki i kultury.
Dzięki znakom człowiek orientuje się w świecie i nadaje mu sens, nazywa jego elementy, interpretuje je i komunikuje się z innymi ludźmi. Znaki tworzą kulturę i same bez kultury nie mogą istnieć. Są uporządkowane w logicznie połączone przebiegi sekwencyjne, dyskursy czy narracje, organizując wyobraźnię i tworząc pewien ład poznawczy. Kultura jest ogólnodostępnym dobrem takiej czy innej wspólnoty. Jednocześnie otwiera drogę do kształtowania się konkurencyjnych wizji rzeczywistości i prowadzenia o nie sporu, do tworzenia światów możliwych werbalnych i wizualnych.W proponowanym ujęciu znaki są nośnikami złożonych treści o charakterze dyskursywnym, więc można je uznać za reprezentacje sporu o wartości. Z kolei komunikacja to umiejętność korzystania z tych samych znaków, ale rozumianych na wiele sposobów. Celem książki jest przełożenie teorii na praktyki badawcze, nie tylko językowe, lecz także literackie i historyczne - a wszystko w kontekście kulturowym.Maciej Czerwiński filolog slawista, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego, tłumacz, eseista. Zajmuje się językami i literaturami byłej Jugosławii oraz semiotyką i semiotyczną teorią kultury, retoryką i analizą dyskursu, pograniczami języka i literatury
Prowadzisz biznes? Chcesz wiedzieć, jak to robić lepiej, wydajniej, z większą satysfakcją zarówno osobistą, jak i finansową?Oto podręcznik dla każdego praktyka biznesu. Zawiera wiedzę o komunikacji, efektywności, gratyfikacji, psychologii zarządzania, ale też i psychologii rynku. Rozjaśnia wątpliwości, podpowiada, jak znajdować rozwiązania i dostrzegać więcej niż konkurencja. Uczy rozumnego podejścia do pracy i ludzi pracowników, współpracowników, klientów wreszcie.
Powiem Ci to na wstępie tylko raz i nie będę tego nigdy powtarzać. To, co widzisz, nie jest książką, to, co widzisz, to serce kobiety zuchwałej i silnej. To serce to Twój osobisty doradca, Twój nowy wewnętrzny głos, Twoje nowe natchnienie. Dlatego zamiast ją otwierać, będziesz miał raczej ochotę ją uścisnąć, tak jak dłoń przyjaciela, towarzysza, Twojego coacha. Ale może zacznijmy od początku.
Dlaczego to wszystko jest takie zuchwałe?
Od dziesięcioleci naukowcy ze 146 krajów świata pracują nad ulepszeniem bioprotez. Pomogą Ci one, jeśli stracisz rękę lub nogę, ale nie sprawią, że Twoje kończyny odrosną. Jest jednak taka część Ciebie, którą można podciąć, a ona i tak może się odrodzić. To Twoje wewnętrzne skrzydła, dzięki którym potrafisz latać, mimo że stąpasz po ziemi. Jeśli jednak z jakiegoś powodu swoje skrzydła straciłeś, musisz na nowo nauczyć się latać. Nad bioprotezami pracują tysiące naukowców, nad nauką latania tylko garstka pasjonatów. Masz jednak dziś szczęście - ta kobieta sprawi, że Twoje skrzydła odrosną.
"Wstań i jedź" to historia Małgosi i Łukasza młodych i niesamowitych ludzi, którzy po wielu trudnych doświadczeniach życiowych uwierzyli w to, że jakość życia każdego z nas zależy w dużo większym stopniu od naszego nastawienia niż od sytuacji zewnętrznej. Odważnie i z determinacją pokazują tę prawdę codzienną postawą, wyborami i rezultatami, jakie z tego wynikają.
Łukasz od dzieciństwa choruje na dystrofię mięśniową. Wiele było osób, które próbowały pokazać mu, że jego życie można byłoby spisać na straty, ale Łukasz nigdy się nie poddawał. Uparty marzyciel wierzył, że mimo swojej choroby może być szczęśliwym człowiekiem, że wszyscy możemy dużo więcej, niż nam się zdaje.
Spotkanie z Gosią i droga, jaką razem przeszli do tej pory to ogromna inspiracja dla obojga i dowód na to, że niemożliwe jest osiągalne.
Dzisiaj Łukasz i Gosia pragną zarażać swoim entuzjazmem i wiarą wszystkich tych, którzy wątpią w siebie, którzy nie dowierzają, że mogą coś osiągnąć, którym brakuje odwagi, by zmieniać swoje życie na lepsze.
Wstań i jedź. Niemożliwe jest osiągalne to książka, która pomaga odkryć drzemiący w każdym z nas potencjał i uwierzyć, że nasze życie może być wspaniałą przygodą.
Wyjątkowy tandem damsko-męski. Katarzyna Miller, znana i lubiana psycholożka oraz Miłosz Brzeziński, niekonwencjonalny psycholog rozmawiają o relacjach między współczesnymi kobietami a mężczyznami. Każde postrzega je na swój sposób. Z humorem, często kontrowersyjnie rozprawiają się z mitem, że kobiety i mężczyźni zawsze żyją ze sobą jak przysłowiowy pies z kotem.
Autorzy analizują wyzwania we współczesnych związkach, w których obowiązują zupełnie inne zasady niż te utarte przez wieki. Zastanawiają się także, jak mimo różnic, zbudować udany i trwały związek.
Książka porusza wiele problemów obecnych w codziennym życiu: agresję, seksualność, uświadamianie dzieci, emancypację. Jedną z konkluzji jest to, że w dzisiejszych, trudnych czasach granice między rolami społecznymi mężczyzn i kobiet się zacierają.
Rozmowa obydwojga specjalistów zajmujących się relacjami czasem prowokuje, czasem zastanawia, ale na pewno - bawi.
Katarzyna Miller – znana, lubiana i chętnie czytana psycholożka, poetka i psychoterapeutka z ponad trzydziestoletnią praktyką terapeutyczną w zakresie terapii indywidualnej, małżeńskiej i grupowej. Wykładowczyni na podyplomowych Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim oraz na licznych warsztatach rozwojowych dla kobiet. Autorka książek – m.in.: „Nie bój się życia”, „Kup kochance męża kwiaty”, „Blaski życia” oraz trzech tomików wierszy. Na stałe związana ze miesięcznikiem „Zwierciadło".
Miłosz Brzeziński – ceniony coach i psycholog biznesu, autor książek dotyczących wdrażania zmian w życiu osobistym i zawodowym z humorem prowokuje do przemyśleń nad uporządkowaniem życia. Twierdzi, że woli inspirować, niż radzić. Nie daje gotowych rozwiązań, ale pomaga czytelnikom odnaleźć własne ścieżki . Nakładem Wydawnictwa Zwierciadło ukazały się dotychczas jego dwie książki „Biznes czyli sztuka budowania relacji” oraz „Życiologia czyli o mądrym zarządzaniu czasem”.
Książka podejmuje tematykę kampanii społecznych rozumianych jako działania socjotechniczne, ukierunkowane na rozwiązywanie ważnych problemów społecznych.
Szczegółowo omówiono w niej:
- problematykę inżynierii społecznej traktowanej jako socjotechniczna próba przebudowy świata, zgodnie z systemem wartości dominującym w danej kulturze,
- kwestie pojęciowe oraz charakterystykę terminów: marketing społeczny, kampania społeczna i reklama społeczna,
- elementy krytyki kampanii społecznych ukazujące je jako swoisty wyrzut sumienia społeczeństwa konsumpcyjnego, socjotechniczne i prakseologiczne źródła kampanii społecznych,
- związki marketingu społecznego z marketingiem komercyjnym,
- zagadnienie cause related marketing i społecznej odpowiedzialności biznesu,
tematykę kampanii profrekwencyjnych, stanowiących specyficzną postać kampanii społecznych związanych z legitymizacją władzy w systemach demokratycznych,
- perspektywy nowych mediów jako narzędzia popularyzowania reklam społecznych.
Autorzy książki zajmują się problematyką socjotechniki i marketingu, w tym marketingu społecznego, na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu.
Radio Maryja to nie tylko rozgłośnia radiowa, ale także fenomen społeczny, który od początku swego istnienia był obiektem tak ostrej krytyki, jak i gorącego uwielbienia. Chyba nie ulega dziś wątpliwości, że Radio Maryja dawno wyszło poza format radiowej rozgłośni i stało się czymś więcej: zaczątkiem konglomeratu medialnego i symbolem określonego świato-poglądu.
Działalność Radia Maryja otwiera przed analitykami wiele ciekawych wyzwań badawczych – lista problemów, które można poruszyć, jest bardzo szeroka. W niniejszej pracy autorka skupia się na jednym zagadnieniu, a mianowicie na sporze, jaki rozegrał się między Radiem Maryja a Krajową Radą Radiofonii i Telewizji w latach 2011-2013 i który dotyczył postępowania o tzw. „miejsce na multipleksie”. Konflikt ten był o tyle interesujący, że bardzo szybko (i na długo) znalazł się w centrum publicznej debaty, angażując
w działanie wiele środowisk i instytucji. Spór z KRRiT pokazał jednocześnie stosunek Radia Maryja do państwa, jego organów i procedur demokratycznych. Z drugiej strony był też przykładem na to, jak można manipulować opinią publiczną poprzez wielokrotne prezentowanie jednej interpretacji sytuacji. Na badawczą atrakcyjność tematu pozytywnie wpływa fakt, że wzmiankowane zdarzenia nastąpiły stosunkowo niedawno i nie zostały jeszcze szczegółowo opisane.
Dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w tygodniu.
Od kilku lat Departament Obrony Stanów Zjednoczonych przeznacza ogromne środki na badania nad pewnym gatunkiem ptaków. Pasówka białobrewa jest w stanie latać przez kilka dni i nocy bez przerwy na sen. Badania mają doprowadzić do odkrycia metody pozwalającej utrzymać długotrwałą, niewymagającą snu aktywność także u ludzi. Stawką jest stworzenie żołnierza, a w dalszej perspektywie również pracownika i konsumenta, który przez wiele dni może się obyć bez snu. W świecie zachodniego kapitalizmu ideałem jest nieprzerwana aktywność i dyspozycyjność - dwadzieścia cztery godziny na dobę przez siedem dni w tygodniu. W tak skonstruowanej rzeczywistości nie ma miejsca na sen; staje się on ekskluzywnym i nieco anachronicznym dobrem. Odwołując się do filozofii, filmów i dzieł sztuki, Jonathan Crary analizuje proces stopniowego zawłaszczania naszego czasu, w tym także snu, przez kapitalistyczną logikę wydajności i produktywności. Patrząc z tej perspektywy, sen okazuje się jednym z ostatnich przyczółków buntu i wolności jednostki. Śpijcie spokojnie!
Co roku wydaje się miliardy dolarów na badania nad tym, jak doprowadzić do skrócenia czasu podejmowania decyzji i wyeliminowania bezużytecznych minut poświęconych na refleksję i kontemplację. Oto, czym jest dziś postęp – polega on na coraz większym przejmowaniu kontroli nad czasem i doświadczeniem człowieka. [fragment książki]
Problem bezpieczeństwa w szkole może być percypowany z bardzo wieku punktów widzenia. Na obraz szkoły bezpiecznej składa się szereg obszarów, na które wpływ jest zróżnicowany.
Wymiar instytucjonalny to prawo, organizacja pracy, sposób zarządzania, bezpieczeństwo ekonomiczne. Można stwierdzić, że lista uwarunkowań bezpieczeństwa szkoły jest dość długa.
Z Wprowadzenia
Wszystkie zamieszczone w publikacji teksty tworzą spójną i logiczną całość, wnosząc nowe spojrzenie na omawiane tematy. Wielopłaszczyznowość badawcza pozwala wypracować nowe wnioski i nakreślić dalsze kierunki dociekań naukowych. W tym kontekście recenzowane wydawnictwo spełnia wyznaczone mu cele merytoryczne.
prof. nadzw. dr hab. Edmund Juśko
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
