Z Wprowadzenia:
"Przystępując do pisania tego tekstu, wkroczyłam w obszar stosunkowo nierozpoznany [...]. Postanowiłam zatem zaproponować nowy sposób lektury, który może zostać potraktowany jako odpowiedź na towarzyszące tzw. „nowej maturze” pytanie: jak uratować ducha kanonu literackiego poprzez krytyczne pogłębienie jego wybranych elementów? Publikacja ta jest próbą wykazania, że problematyka różnorodności płciowej i seksualnej oraz ufundowana na niej stratyfikacja społeczna nie powinna być tematem dla polskiej szkoły średniej obojętnym. Wprost przeciwnie, te, zdawało by się, marginalne tematy wnoszą do polonistycznej lektury tekstu literackiego (bo na tym obszarze się skupiam) możliwość analizy i interpretacji zderzającej uczniów z rzeczywistymi i aktualnymi problemami społecznymi. Interpretacja taka nie wyklucza innych odczytań i nie rości sobie prawa do usytuowania się w pozycji „wielkiej narracji”. Stanowi jednak interesującą alternatywę, pokazującą, że nie ma jednej, jedynie właściwej interpretacji tekstu, a uparte bronienie tego typu „prawdy” to rodzaj przemocy symbolicznej, zakodowanej w szkolnych, zinstytucjonalizowanych strukturach władzy".
Książka Marii Kobielskiej jest opracowaniem pogłębionym teoretycznie i dotyczącym spraw o pierwszoplanowym znaczeniu społecznym, przekonującą próbą zastosowania narzędzi krytycznej analizy kulturowej do badania transformacji mnemotopiki, która składa się na pejzaż pamięci zbiorowej.
z recenzji prof. UJ dra hab. Tomasza Majewskiego
Rozprawa Marii Kobielskiej jest jedną z najciekawszych prac o polskiej pamięci kulturowej, jakie zdarzyło mi się czytać. Jest to tekst wybitny pod względem teoretycznym, przenikliwy w warstwie analitycznej i świetny literacko.
z recenzji prof. dr hab. Joanny Tokarskiej-Bakir
Temat podjęty przez Marię Kobielską ma walor społeczno-kulturowej aktualności. Wybór tematu jest gestem tym bardziej istotnym, że wpisuje przedstawiane rozważania w toczącą się obecnie dyskusję na temat przydatności humanistyki i praktycznej wartości badań humanistycznych.
z recenzji dra hab. Jana Sowy
Oddana do rąk czytelników książka jest próbą wszechstronnego zinterpretowania, a także zakorzenienia terminu zasoby rodzinne w polskiej pedagogice, zwłaszcza w pedagogice społecznej.Termin zasoby rodzinne wiąże się z humanistycznym spojrzeniem na drugiego człowieka, podkreśleniem jego potencjałów, predyspozycji, sprawczości. Zasoby rodzinne w praktyce psychopedagogicznej należy traktować jako zmianę perspektywy postrzegania z perspektywy patogenetycznej skoncentrowanej wokół czynników stresogennych na perspektywę zmiany, sprawczości całościowość postrzegania.Przyjęcie pojęcia zasoby rodzinne powoduje, że w centrum relacji specjalistarodzina ważne jest uchwycenie niepowtarzalności, subiektywności, funkcjonalności danego systemu rodzinnego, czyli dogłębne jego poznanie. Przedmiotem niniejszej książki jest teoretyczna specyfikacja i usytuowanie zasobów rodzin - nych wśród pojęć bliskoznacznych, określenie ich korzeni metateoretycznych. W tym obszarze kluczowe jest również wypracowanie spójnej klasyfikacji zasobów rodzinnych i modelu pracy psychopedagogicznej w oparciu o nie.
Amerykańska psycholog Angela Duckworth pokazuje rodzicom, studentom, pedagogom, sportowcom i ludziom biznesu – zarówno doświadczonym, jak i tym świeżo upieczonym – że tajemnicą wyjątkowych osiągnięć nie jest wyłącznie talent oraz łut szczęścia, ale szczególne połączenie pasji i wytrwałości, które autorka nazywa „uporem”.
Dzięki tej książce poznasz odpowiedzi na następujące pytania:
• Dlaczego wszelkie wysiłki wkładane w realizację celu liczą się dwukrotnie?
• Jak można nauczyć się uporu, bez względu na iloraz inteligencji lub okoliczności?
• Co rozbudza życiowe pasje?
• Jak dużą część skutecznego postępowania stanowi cierpienie, a jak dużą euforia?
• Co jest lepsze dla dziecka: pobłażliwość czy wysokie standardy?
• Na czym polega magia Reguły Trudnych Spraw?
Wybitna"" - ""New York Times""Autor bestsellera ""New York Times"", Potęga irracjonalności powraca ze skłaniającą do refleksji książką, która podważa nasze przekonania na temat uczciwości i zmusza nas, byśmy byli ze sobą szczerzy.Czy ryzyko wpadki wpływa na naszą skłonność do oszustwa?W jaki sposób firmy torują drogę oszustwu?Czy współpraca czyni nas bardziej czy mniej uczciwymi?Czy religia sprawia, że stajemy się bardziej uczciwi?Większość ludzi uważa się za uczciwych, tak naprawdę jednak wszyscy oszukujemy. Od Waszyngtonu po Wall Street, od klasy szkolnej po miejsce pracy - nieetyczne zachowania są wszechobecne. Nikt nie jest na nie odporny - niezależnie od tego, czy chodzi o białe kłamstwo mające uchronić nas przed kłopotami, czy też o zawyżenie poniesionych kosztów w sprawozdaniu.W Szczerej prawdzie o nieuczciwości Dan Ariely, nagradzany autor bestsellerów, pokazuje, dlaczego w jednych sprawach jest łatwiej kłamać niż w innych; że ryzyko przyłapania ma mniejsze znaczenie dla tego, czy oszukujemy, niż nam się wydaje; oraz w jaki sposób praktyki biznesowe torują drogę nieetycznym zachowaniom - umyślnie lub mimo woli. Ariely analizuje mechanizmy nieetycznego zachowania w życiu osobistym i zawodowym oraz w świecie polityki i pokazuje, w jaki sposób wpływają one na nas wszystkich, nawet jeśli uważamy się za ludzi o wysokich standardach moralnych. Nie wszystko jednak stracone. Ariely pokazuje również, co sprzyja naszej uczciwości, wskazując nam drogę do osiągniecia wyższego poziomu etycznego w życiu codziennym.Szczera prawda o nieuczciwości, pełna osobistych spostrzeżeń i fascynujących odkryć naukowych, zmieni sposób, w jaki spostrzegamy samych siebie, swoje działania oraz innych ludzi.Ariely podnosi poprzeczkę dla wszystkich. (...) Jego pisarstwo odznacza się nadzwyczajnym połączeniem werwy i roztropności. - ""Washington Post""DAN ARIELY jest profesorem psychologii i ekonomii behawioralnej na Uniwersytecie Duke. Jest założycielem i dyrektorem Center for Advanced Hindsight (Centrum Zaawansowanego Spoglądania Wstecz). Jego prace prezentowano w wielu uznanych tytułach prasowych, takich jak ""New York Times"", ""Wall Street Journal"", ""Washington Post"", ""Boston Globe"" i innych. Dan Ariely mieszka w Durham w Południowej Karolinie ze swoją żoną Sumi i dwojgiem ich twórczych dzieci, Amitem i Netą.Przyszło mi do głowy, że ta książka jest znakomitym podsumowaniem życzliwego, wyrozumiałego klimatu moralnego naszych czasów. - David Brooks, ""The New York Times""Zdumiała mnie wszechobecność drobnych krętactw i nieuczciwości oraz to, że łącznie mogą być one dużo bardziej szkodliwe niż spektakularne oszustwa. To najbardziej interesująca i pożyteczna spośród książek Dana Ariely`ego. - Nassim Nicholas Taleb, autor Czarnego łabędziaKażdy, kto kłamie, powinien przeczytać tę książkę, a ci, którzy twierdzą, że nie kłamią, są kłamcami. Dlatego oni również powinni ją przeczytać. To fascynująca, mądra i zabawna książka, dzięki której staniesz się lepszym człowiekiem. - A. J. Jacobs, autor książek The Year of Living Biblically i Drop Dead HealthyAriely pisze z wielką wnikliwością, a jego poczucie humoru uwidacznia się na każdej stronie tej książki. To przystępna lektura dla każdego, kto chce poznać psychologiczne i ekonomiczne przyczyny nieuczciwości. - ""Library Journal""Ariely wypełnił swoją książkę zabawnymi przykładami tego, jak psychologia oszustwa wpływa na nasze życie codzienne. - Bloomberg.comOdwołując się do serii znakomitych eksperymentów, Ariely udowadnia, że chociaż wszyscy pragniemy uważać się za uczciwych, ulegamy nieodpartej chęci czerpania korzyści z oszustwa, co nie przeszkadza nam spostrzegać siebie jako ""uczciwych, wspaniałych ludzi"". (...) Klarowna i zwięzła jak zawsze. (...) Lektura obowiązkowa dla polityków i finansistów z Wall Street. - Booklist
Nazywam się Jan Dąbrowski. Dziś mam 20 lat. Jeszcze dziesięć lat temu nie pomyślałbym nawet, że kiedyś mój kanał na TouTubie zasubskrubuje milion widzów, a młodzi ludzie będą wieszać plakaty na ścianach właśnie ze mną. Co to się porobiło!…
Wiem jedno – nigdy nie mów nigdy.
Pisząc tę książkę, miałem podobny cel jak przy tworzeniu filmów na YouTubie – chciałem Wam podarować chwile niczym nieskrępowanej radości bez cienia negatywnych emocji oraz wywołać na Waszych twarzach bezcenny uśmiech. I zarazić wiarą, że świat jest pełen nieograniczonych możliwości, więc każdy może spełniać swoje marzenia. Wystarczy tylko nie sięgnąć!
Podpowiadam Wam, jak tworzyć filmiki i pracować nad swoim kanałem; w co się ubrać, żeby fajnie wyglądać i dobrze się czuć; jak pokonać nieśmiałość i nabrać pewności siebie, a nawet udzielam kilku porad sercowych. Stylizacje, przepisy, wspomnienia, zdjęcia z albumów rodzinnych i spotkań z fanami, opowiadania nawiązujące do moich ulubionych powieści, a nawet mój własny komiks – postarałem się umieścić w tej książce wszystko, co mogłoby się Wam spodobać!
Znajdziecie tu także interaktywne strony współdziałające z darmową aplikacją, dzięki której uzyskasz dostęp do niepublikowanych materiałów, zabaw i wyzwań, których się podjąłem, by moja książka była dla Was jak najatrakcyjniejsza!
Zapraszam do mojego świata!
Uniwersytet umiera. Znalazł się w śmiertelnym zagrożeniu. Temu właśnie zagrożeniu poświęcony jest nowy tom naszego kwartalnika. Czytelnik znajdzie w nim nie tylko diagnozę obecnej sytuacji, lecz także teksty dzisiaj już historyczne, rzucające jednak światło na nasze położenie. Procesy agonalne, choć ostatnio wyraźnie się nasiliły, nie zaczęły się wczoraj. Trzeba na nie patrzeć w szerszej perspektywie.
Świat jest pełen inspirujących, silnych kobiet!
Poznaj kobiety idealnie nie doskonałe. Nie zawsze wyróżniają się klasyczną urodą, ale są piękne dzięki temu, jak kierują swoim życiem. Są w różnym wieku, mają za sobą wiele życiowych zakrętów i pokonanych kompleksów. Każda szczerze mówi o drodze do samoakceptacji, o tym, jak wypracowała swoje piękno i znalazła odwagę, żeby je pokazać. Jest wśród nich Anna Dereszowska, aktorka, piosenkarka i ambasadorka kategorii Pielęgnacji Kobiecej marki Philips.
Opowieści bohaterek uzupełniają ekspertki, najlepsze specjalistki w dziedzinie pielęgnacji ciała i duszy.
Co robić inaczej, by nie było tak jak zawsze
Planujesz właśnie w tym roku spełnić postanowienia noworoczne, cele czy marzenia?
Już wiesz, że łatwa zmiana w trzech krokach to jak tabletka odchudzająca? Daje złudzenie działania, a potem efekt jo-jo.
Mierzysz się ze zmianą w sytuacji biznesowej i chcesz dobrze zaplanować ten proces?
Potrzebujesz rozwiązań, które angażują zespół, a nie utrwalają opór?
Szukasz książki o zmianie, która opiera się na wynikach badań dotyczących ludzkiego mózgu, nawyków i silnej woli?
Jeśli odpowiedziałeś twierdząco przynajmniej na jedno z powyższych pytań – ta książka jest właśnie dla Ciebie.
To nie jest poradnik łatwej metamorfozy, która kończy się wraz z pierwszymi trudnościami, ale oparte na naukowych badaniach podejście do wprowadzania i utrwalania zmian.
Dla ludzi, którzy doświadczyli pozytywnej siły zmiany, stała się ona stylem życia.
Rozważania podjęte w tej publikacji zmierzają do odpowiedzi na pytanie jak we współczesnym społeczeństwie polskim „mówiona” jest niepełnosprawność intelektualna w dyskursach uruchamianych w sytuacjach publicznych i prywatnych oraz ukazują konfrontację indywidualnej i społecznej wizji niepełnosprawności. W swoich rozważaniach autorka kwestionuje istniejącą w społecznych konstrukcjach „oczywistość” niepełnosprawności intelektualnej i pewną „naturalność” sytuacji egzystencjalnej w jakiej są owe osoby i ich rodziny społecznie lokowane. Ta „oczywistość” niepełnosprawności intelektualnej i „naturalność” miejsc świata życia tych osób jest ukazana w książce jako efekt dyskursywnej konstrukcji. Postawiona w publikacji teza, że rzeczywistość społeczna jest konstruowana przez dyskurs (rozumiany jako użycie języka i działanie społeczne), który jest kluczowym czynnikiem w społecznej konstrukcji życia społecznego i ważnym elementem relacji władzy, pozwala autorce spojrzeć na język i jego zniewalającą moc, jako na narzędzie dominacji i wykluczania lub emancypacji. W części teoretycznej niepełnosprawność intelektualna została osadzona w kontekście szeroko rozumianej inności, ukazane zostały również mechanizmy wykluczania Obcego (m.in. koncepcje Z. Baumana, M. Foucaulta, E. Goffmana). Pojęcie dyskursu autorka umiejscowiła w perspektywie poststrukturalnych teorii (m.in. M. Foucaulta, P. Bourdieu, E. Laclau). Zaprezentowany w książce projekt badawczy osadzono w jakościowej strategii badań, zastosowana została krytyczna analiza dyskursu i metoda biograficzna. Krytycznej analizie dyskursu autorka poddała m. in. treści wypowiedzi osób publicznych, zawartość popularnych periodyków, które potraktowała jako nośniki i jednocześnie narzędzia konstruowania dyskursu publicznego. Analizom poddane zostały także narracje rodziców, terapeutów i dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną.
Poruszane w książce problemy, dotyczące konfrontacji osobistej i społecznej wizji niepełnosprawności intelektualnej są niezwykle ważne w pedagogice specjalnej, zwłaszcza gdy odnosi się je do aktualnego kontekstu społecznego, aktualnej sytuacji zmiany ponowoczesnej, globalizacyjnej, systemowej. Ważnymi elementami książki są także: ukazanie interdyscyplinarnego spojrzenia na problematykę ról społecznych osoby z niepełnosprawnością intelektualną, wyszczególnienie nurtów dyskursu niepełnosprawności intelektualnej, przyjęte metody badawcze (krytyczna analiza dyskursu i metoda biograficzna) i zwrócenie uwagi na społeczno-kulturową konstrukcję niepełnosprawności, na fakt konstruowania niepełnosprawności intelektualnej przez dyskurs publiczny.
Przedmiotem rozważań tej pracy jest sposób ukształtowania przez normy prawa karnego odpowiedzialności karnej osób wykazujących zaburzenia psychiczne. Podjęcie się tego zagadnienia należy uzasadnić potrzebą ciągle aktualnej odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób zaburzenia psychiczne danego sprawcy wpływają na popełnienie przez niego czynu zabronionego i jak to wyrazić przez zastosowanie odpowiednich instytucji prawa karnego?
„Pozycja ta jest po części zbiorem wspomnień, po części – przeglądem badań, po części wreszcie – przewodnikiem po zespole Aspergera. Dzięki potoczystemu językowi, jakim została napisana, jest z jednej strony bardzo konkretna, z drugiej zaś – luźna i swobodna. Przede wszystkim jednak stanowi kompendium wiedzy dla wszystkich osób zainteresowanych tym, jak wygląda życie wykraczające poza to, co przyjęło się uznawać za normę. […] Nie wyobrażam sobie, że ktoś może przeczytać tę książkę i nie dojść do wniosku, że kobiety borykające się z wyzwaniami zespołu Aspergera są bohaterkami, a ich doświadczenia starczyłyby na wiele filmów. Aspergirls – jak wszyscy bohaterowie – mają swoje słabe punkty: bycie obiektem prześladowań, niską samoocenę, napady lęku, załamania, problemy z seksem i poczucie winy. Simone zajmuje się tymi kwestiami po kolei, dzieląc się wiedzą, pomagając w chwilach załamania, dając liczne wskazówki i kreśląc obrazy, które pomagają czytelniczkom wstać z kolan i iść ku szczęściu z podniesioną głową”.
Z Przedmowy Liane Holliday Willey Aspergirls.
Siła kobiet z zespołem Aspergera to książka dla każdej aspergirl i jej bliskich, lecz również dla osób, które naukowo lub zawodowo interesują się zespołem Aspergera. Rudy Simone dzieli się własnymi doświadczeniami i wiedzą, przywołuje też wspomnienia ponad trzydziestu kobiet, u których zdiagnozowano zaburzenia ze spektrum autyzmu, a także spostrzeżenia ich partnerów i rodziców.
Kuba Jabłoński (ur. 1957) – psycholog kliniczny, od ponad 20 lat pracuje jako psychoterapeuta w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA. Prowadzi terapię indywidualną i małżeńską. Jest autorem książki Rozwód. Jak go przeżyć?. Mieszka pod Warszawą z żoną i czworgiem dzieci. Wieloletni współpracownik „Charakterów”.
Książka Kuby Jabłońskiego, napisana w formie listów do syna, nie jest typowym poradnikiem ani zbiorem nauk przedślubnych. Jest przekazem wiedzy zbudowanej na własnym doświadczeniu oraz na obserwacji i praktycznym rozwiązywaniu problemów, z którymi autor ma do czynienia w swej pracy terapeuty. Wiedzy i osobistej, i uniwersalnej, mającej na celu dobro młodych ludzi, myślących o podjęciu małżeńskiego zobowiązania. Pokazuje źródła i sposoby rozwiązania mogących się pojawić konfliktów, zwraca uwagę na problem gotowości do małżeństwa, podkreśla rolę przysięgi wierności, omawia zasady budowania bliskości, akcentuje wagę zaufania, rozważa kwestię małżeńskich tajemnic, znaczenia intymności. Opisuje korzyści, jakie małżeństwu może dać kłótnia oraz zachęca do czujności, która chroni przed zdradą. Wielką zaletą tej książki jest to, że nie unika mówienia o obszarach trudnych, ale pokazuje drogi wyjścia i zachęca do podjęcia się życiowego zadania wspólnego budowania intymnej przestrzeni dwóch osób, decydujących się stworzyć małżeństwo.
FRAGMENTY:
Małżeństwo to umiejętność współistnienia i współdziałania dwojga ludzi po to, aby zbudować owe NASZE, czyli rodzinę. A następnie, w pewnym momencie, do tej rodziny zaprosić dzieci, aby mogły w niej wzrastać od całkowitej zależności od rodziców do wolności, czyli wyboru własnego sposobu na życie.
Otóż uważam, że będziesz przygotowany do małżeństwa nie tylko wtedy, gdy będziesz świadomy tego, kim jesteś i co Cię ukształtowało, gdy będziesz chciał małżeństwa, miał jego wizję. O twojej gotowości do zawarcia małżeństwa zaświadczy przede wszystkim zdolność do uczenia się go w trakcie jego trwania, do świadomego zmieniania się pod jego wpływem. Przejawem tej umiejętności będzie między innymi to, że będziesz potrafił dostrzegać uczucia i potrzeby swojej żony oraz czasami jej odmienność w doświadczaniu wspólnych wam sytuacji. A szerzej rzecz ujmując, że będziesz potrafił dostrzegać odmienność świata Twojej żony od Twojego, szanować tę odmienność i liczyć się z nią.
Człowiek prawdziwie dorosły potrafi zapewnić innej osobie zaspokojenie jej potrzeb, nawet kiedy jego własne potrzeby pozostają niezaspokojone. Dzieje się tak, gdy np. przestraszony rodzic potrafi być oparciem dla swojego ciężko chorego dziecka.
Wiem, że możesz odczuwać lęk przed małżeństwem, myśląc: „Bo to przecież całe życie tylko z jedną kobietą, wykluczenie tylu potencjalnych możliwości”. Ten rodzaj lęku uważam za naturalny. Rzeczywiście może on się w Tobie pojawić, kiedy zdecydujesz się na małżeństwo. To prawda, że ograniczasz się, biorąc ślub. Ale takie ograniczenia są niezbędne do zbudowania swojej rodziny. Bez nich niczego nie stworzysz.
Tak już jest w życiu, że jeśli siedzisz w kinie, to nie jesteś na premierze w teatrze. Jeśli chodzisz codziennie na intensywny kurs języka angielskiego, to nie wyjeżdżasz w środę ze znajomymi na cały dzień nad Zalew Zegrzyński. Jeśli wyjedziesz na tydzień do Zakopanego, to nie możesz w tym samym czasie być na karnawale w Rio. Jednym słowem: żeby być gdzieś, musisz nie być gdzie indziej. Zyskując jedno, tracisz drugie.
W małżeństwie jest trochę inaczej, bo zyskując jedno, nie tracisz wszystkiego. Jeśli związałeś się z kobietą, to oznacza to stratę tylko jednego typu relacji z innymi kobietami – relacji małżeńskiej. A jedynie to ograniczenie umożliwia Ci pełne otwarcie się na wybraną przez Ciebie kobietę – Twoją żonę.
Praca dra Tomasza Piroga to studium problemowe jednego z kluczowych zagadnień demokracji lokalnej — dialogu obywatelskiego. Jego przedmiotem jest możliwość współpracy między organizacjami pozarządowymi a samorządem lokalnym. Autor odnosi to zagadnienie do szerszej problematyki — możliwości realizacji normatywnych założeń praktyk dobrego rządzenia, podejmując bardzo ważny temat partycypacji obywatelskiej w lokalnym zarządzaniu. (…) Swoją pracę ulokował w nurcie socjologii zaangażowanej, w dobrym sensie, gdzie oznacza to podejmowanie tematów ważkich społecznie i nieuciekanie od niewygodnych konkluzji, choćby były sprzeczne z obowiązującymi stereotypami. (…) Mimo zasadniczo krytycznego podejścia, jest to jednak krytyka bez odrzucania — pokazywanie pewnych idealistycznych założeń nie po to, by je przekreślać, ale by uświadomić sobie, gdzie i dlaczego się pojawiają i dlaczego taką formę przyjmują.
Warto podkreślić, że nie jest to praca pisana zza biurka, ale oparta na starannie przeprowadzonych badaniach jakościowych. Autor osiąga szczęśliwą równowagę między aspektem ogólnym i szczegółowym (teoria i empiria). Z jednej strony, część ogólnokrytyczna nie kończy się na samej krytyce. Z drugiej strony czytelnik, który uzyskuje wiedzę o pewnym stanie rzeczy, dostaje zarazem informacje nie tylko o zjawiskach „tu i teraz”. Są one ukazane na tle fundamentalnych problemów funkcjonowania demokracji. (…) Autor ujmuje te zagadnienia nie jako konfrontację jednych mitów z innymi mitami, ale w pragmatycznej perspektywie problematyki dobrego rządzenia”.
Z recenzji dr. hab. prof. UW Jerzego Bartkowskiego
Archiwa, mimo że silnie osadzone w tradycji, muszą wybiegać w przyszłość, przewidywać, planować i bez wątpienia czerpać z nowoczesności po to, by ciągle się rozwijać. Każda dekada stawia przed nimi nowe wyzwania. Współcześnie muszą się zmierzyć z postępem i bardzo dynamicznym rozwojem nowych technologii, ale także z przybierającą na sile zasadą publiczności archiwów i powszechnym do nich dostępem. „Książka dr Marleny Jabłońskiej jest szerokim spojrzeniem na działalność archiwów. Komunikacja społeczna i public relations ukazane zostały w całokształcie działań składających się na obraz danej instytucji. Autorka spogląda na archiwa w wieloaspektowym wymiarze, opowiada o demokratyzacji archiwów, przemianach w zakresie rozwoju społeczeństwa informacyjnego, o konieczności marketingowego spojrzenia i wykorzystaniu nowych narzędzi w procesie zarządzania archiwami”.
Z recenzji dr hab. Hanny Krajewskiej
Prezentując problematykę zabójstw dokonywanych przez kobiety w kontekście procesu wiktymizacji, podejmujemy ryzyko powielenia stereotypu kobiety jako ofiary i sprawczyni jednocześnie lub sprawczyni, którą ukształtowały warunki życiowe. Tymczasem należy pamiętać, że kobiety bywają tak samo okrutne jak mężczyźni, na co wskazywać mogą przykłady seryjnych zabójczyń czy czarnych wdów. Przemoc bowiem nie ma płci. Kobiety nie zawsze zabijają pod wpływem emocji, determinacji czy w samoobronie. Zabijają z chciwości, okrucieństwa, nienawiści. Jedyne, co może różnić je od mężczyzn, to brak (a jeśli już, to niesłychanie rzadkie) zabójstw powiązanych z perwersyjnymi potrzebami seksualnymi. W związku z tym niniejsze opracowanie nie jest próbą wyjaśnienia ogólnego mechanizmu popychającego kobiety do dokonania zbrodni. Jest jedynie wycinkiem tej problematyki odnoszącej się do historii przemocy i jej konsekwencji. Historie życia badanych kobiet mogą przybliżyć obraz zbrodni dokonanej wobec osób najbliższych – partnera, dziecka. Nie wszystkie konteksty zbrodni zostaną jednak odkryte.
Monografia […] wpisuje się w nurt współczesnego, interdyscyplinarnego zainteresowania starością w różnych kontekstach. Rozwój nauk medycznych, społecznych i humanistycznych wzbogaca naszą wiedzę o starości i jej różnych, nie zawsze pozytywnych, obliczach z przesłaniem poszukiwania rozwiązań społeczno-socjalnych dla polepszania jakości życia seniorów w warunkach zmian społecznych. […] Recenzowana monografia Oblicza starości w perspektywie lokalnej. Studium socjopedagogiczne, autorstwa Pani Danuty Krzysztofiak, w mojej ocenie, wzbogaca poznawczo obszary zainteresowań naukowo-badawczych pedagogiki społecznej, gerontologii i innych nauk społecznych. Stanowi ona także swoisty głos w społecznej debacie nad zróżnicowanymi obliczami starości w ponowoczesnym świecie, a ponadto posiada istotne walory praktyczne ze względu na wnioski i propozycje zawarte w zakończeniu, które mogą stanowić podstawę dla przygotowania projektów optymalizujących jakość życia ludzi starszych na badanym obszarze terytorialnym.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Ewy Syrek
Publikacja zawiera pakiet 20 dokumentów (szablonów, wzorów i procedur) związanych z organizacją pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu i szkole. W książce uzupełnieniem formalnych aspektów organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w poszczególnych rozdziałach praktycznych są komentarze w formie odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące zastosowania przepisów prawa w codziennej praktyce szkoły i przedszkola.
W książce Życie jako podróż Osho porusza tyle trudnych, egzystencjalnych tematów, że wydaje się, jakby włożył kij w mrowisko. Czy to prawda, że bez utopijnych ideałów życie nie stawałoby się lepsze? Czy siedzisz w więzieniu? Czy zwyczajne życie może dawać poczucie szczęścia? Czemu robimy z igły widły? Skąd się biorą różnice międzypokoleniowe? Czym jest agonia, a czym ekstaza? Jak wyciszyć umysł? Jak stać się człowiekiem? Te i inne pytania znajdują tu swoje omówienie. Człowiek jest pomostem między tym, co zwierzęce, a tym, co boskie, a uświadomienie sobie tego pomaga zrozumieć tkwiące w nas sprzeczności. Miłość i nienawiść, siła i słabość, rozpacz i radość, szczodrość i skąpstwo. Osho zachęca do poznania tych uczuć, zaakceptowania i zrozumienia, że ich występowanie obok siebie jest nieuniknione. Tak jak ciemność jest po prostu brakiem światła, słabość wynika z braku siły - podobnie nienawiść, oschłość serca, jest rezultatem braku miłości. A jak zwykle motywem przewodnim nauk Osho jest wskazówka: Poznaj i pokochaj samego siebie.""Ludzie mogą dzielić się swoimi doświadczeniami, ale to nie czyni z nich autorytetów. Do niczego was nie zmuszam, nie narzucam żadnych koncepcji. Dokładam starań, aby w jakiś sposób uwrażliwić was i uczulić na wszelkie autorytety. [...] Nie wiesz, nie spodziewasz się nawet, jaka będzie twoja prawdziwa twarz, twoja prawdziwa istota. Dowiesz się wtedy, kiedy... się dowiesz, kiedy się zmierzysz sam ze sobą, kiedy pokonasz przeszkody i sam dotrzesz do tego miejsca. [...] Zaakceptuj swoją samotność. Zaakceptuj swoją niewiedzę. Zaakceptuj swoją odpowiedzialność i patrz na cuda, które zaczynają się zdarzać. Któregoś dnia, nagle ujrzysz siebie w całkowicie innym świetle. To będą twoje narodziny"".
Książka „Państwo w państwie i ja” jest swego rodzaju rozliczeniem Małgorzaty Cecherz z programem „Państwo w Państwie” – nadawanym na antenie Telewizji Polsat. To historie, które najbardziej wstrząsnęły Autorkę przy wieloletniej pracy nad programem. Jako reporter to ona właśnie stykała się bezpośrednio z pokrzywdzonymi ludźmi.
W książce znalazły się nie tylko historie, które nie znalazły swojego finału, ale również te z happy endem – po to, by stały się dla innych inspiracją do walki z często niesprawiedliwym systemem prawnym.
Opisane w książce „Państwo w państwie i ja” historie pokazują nie tylko bezwzględność systemu, ale również osobisty stosunek Autorki do problemów poszkodowanych bohaterów. Nie można bowiem pracować nad formułą programu „Państwo w państwie” bez osobistego i emocjonalnego zaangażowania w problemy innych. Małgorzata Cecherz przyznaje, że będąc obok tych ludzi mimowolnie wchodziła w ich świat, współprzeżywała ich cierpienie, a starania o pomoc nie były wyłącznie skutkiem zawodowych zobowiązań, ale złożonych prywatnie obietnic.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
