Rynki dla zwycięzców mają wiele negatywnych konsekwencji, które będą głównym przedmiotem naszego zainteresowania. Zwiększyły one różnice między bogatymi a biednymi. Zwabiły część najbardziej utalentowanych obywateli do wykonywania społecznie nieproduktywnych, a czasami nawet destrukcyjnych zadań. W gospodarce, która już wcześniej inwestowała zbyt mało w przyszłość, wprowadziły szkodliwe wzory inwestycji i konsumpcji. W pośredni sposób doprowadziły do tego, że najwybitniejsi studenci trafiają do wąskiego grona elitarnych instytucji. Jeszcze bardziej utrudniły znalezienie produktywnej niszy osobom, których talenty objawiają się dopiero w późniejszym okresie życia. Rynki dla zwycięzców ukształtowały także naszą kulturę i nasz język w sposób, który wielu ludzi uważa za wysoce niepokojący […]. Podczas gdy zwolennicy wolnego rynku utrzymują, że bodźce rynkowe prowadzą do społecznie korzystnych rezultatów, my twierdzimy, że rynki dla zwycięzców przyciągają zbyt wielu uczestników, co skutkuje wytworzeniem nieefektywnych wzorców konsumpcji i inwestycji, a w wielu przypadkach prowadzi do psucia naszej kultury.
Analiza procesu indywidualizacji życia społecznego wskazuje na występowanie kilku interesujących zjawisk. Po pierwsze, możemy mówić o problemie ideologizacji indywidualizmu, co oznacza, że zmieniający się charakter relacji jednostki ze społeczeństwem, tzn. oparty na coraz większej autonomii człowieka, nie obejmuje wszystkich członków społeczeństwa. Indywidualizm, przyjmując zideologizowaną postać, staje się narzędziem różnicowania szans jednostek w dostępie do autonomii i osobistego rozwoju. Dla niżej sytuowanej części społeczeństwa w strukturalnym układzie staje się on źródłem barier i ograniczeń, a tym samym gwarantem społecznych nierówności. Po drugie, indywidualizacja życia społecznego nie w każdym przypadku prowadzi do rozwoju indywidualności jednostki. Może tworzyć sprzyjające okoliczności indywidualnego rozwoju człowieka, jednakże nie jest warunkiem wystarczającym do pojawienia się indywidualności. Po trzecie, indywidualność osoby nie stanowi przeszkody, a wręcz przeciwnie, jest czymś niezbędnym, by móc w pełni odpowiedzialnie zaangażować się we wspólnotę. Indywidualność jest bowiem wyrazem etycznego nastawienia człowieka do otaczającego go świata oraz innych ludzi.
„Dr Aleksandra Seklecka włożyła ogrom pracy w zebranie materiałów o tak licznych elementach teorii mediów, niektórych bardziej znanych, także w Polsce, wielu innych znacznie mniej. To książka nie tylko dla politologów, lecz także dla szerokiego kręgu studentów różnych kierunków, coraz częściej nie tylko społecznych, włącznie z zarządzaniem o profilu humanistycznym, a także kierunków humanistycznych, szukających miejsca pracy na rynku public relations, marketingu politycznego i samorządowego. Dla nich książka będzie istotnie inspirującą monografią – przydatną przy konceptualizacji teoretycznej i podbudowy hipotez na temat natury współczesnego komunikowania masowego. Dla studentów socjologii, medioznawstwa, na których wykłada się elementy wiedzy o komunikacji społecznej, mediach, marketingu politycznego, kierunków kształtowaniu wizerunku itp. będzie to pożyteczna pozycja, zwłaszcza gdy przygotowują prace magisterskie lub doktorskie z tych zakresów tematycznych. Dla praktyków licznych zawodów medialnych, w tym klasycznego dziennikarstwa, to inspirująca refleksja nad swą działalnością i jej doskonaleniem”.
Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Gobana-Klasa
„Recenzowaną książkę oceniam pozytywnie. Uważam, że stanowi ona wartościowy wkład do dyskursu naukowego na temat nie tylko specyfiki audycji informacyjnych, ale i rytuałów medialnych. Pozytywna ocena dotyczy zarówno wyboru tematyki, zastosowanej w badaniu metodologii, jak i treści opracowania. W szczególności na uznanie zasługuje umiejętność wykorzystania literatury przedmiotu do samodzielnej analizy”.
Z recenzji dr hab. Agnieszki Stępińskiej, prof. UAM
Rodzaje nerwic, objawy, tło i przyczyny ich występowania, sposoby leczenia - to tematy pierwszej książki Kępińskiego i jedynej wydanej jeszcze za życia legendarnego lekarza z krakowskiej Kliniki Psychiatrycznej. Zawarł w niej obserwacje oparte na kilkudziesięcioletnich doświadczeniach praktyka psychiatry. Przedstawił własną teorię pochodzenia nerwic jako zaburzenia interakcji organizmu człowieka z jego otoczeniem. Wiele miejsca poświęcił różnym rodzajom depresji i lęku, analizował sytuacje nerwicorodne, przyglądając się środowisku rodzinnemu i miejscu pracy swoich pacjentów.
Prekursor i gorący orędownik psychoterapii - jak w innych swoich książkach - za warunek powodzenia leczenia nerwicy uważał wzajemne zaufanie chorego i lekarza. Dla czytelników- pacjentów, czytelników- lekarzy i wszystkich, którym bliska jest głęboko humanistyczna refleksja o człowieku i jego psychice - książki Kępińskiego od lat pozostają lekturą niezastąpioną.
Diagnoza interdyscyplinarna rozumiana jako proces stanowi szereg profesjonalnych i wielospecjalistycznych zamierzonych i ustrukturyzowanych czynności, których podstawowym celem powinna być identyfikacja zdolności poznawczych oraz określenie możliwości rozwojowych, a także wskazanie przyczyn zachowań odbiegających od normy i utrudniających jednostce funkcjonowanie w przestrzeni edukacyjnej i społecznej. Natomiast diagnoza interdyscyplinarna, która jest efektem końcowym (wynikiem) tego procesu, powinna mieć na uwadze szerokie poznanie jednostki, osadzone wielokontekstowo i ujmowane z różnych perspektyw, oraz uwzględniać analizę zebranych danych, będąc warunkiem koniecznym najlepszego i optymalnego wykorzystania potencjału oraz ilorazu rozwojowego jednostki.
W tym ujęciu diagnoza interdyscyplinarna jest punktem odniesienia dla działań modyfikacyjnych, edukacyjnych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych.
Monografia jest skierowana do szerokiego grona Czytelników związanych ze środowiskiem naukowo-badawczym oraz praktyką pedagogiczną: nauczycieli i specjalistów zajmujących się szeroko pojętą terapią, a także rodziców i studentów pedagogiki zainteresowanych problematyką diagnozy interdyscyplinarnej. Należy podkreślić, że opracowanie może być podstawą do dalszych analiz i naukowo-praktycznych poszukiwań skierowanych na wskazanie rozwiązań odnoszących się do profesjonalno-systemowego wsparcia dziecka z problemami rozwojowo-funkcjonalnymi.
Ja sam jestem pytaniem. Nie wiem, kim jestem. Co robić? Dokąd iść?. OshoW książce Przeznaczenie, wolność, dusza Osho skupia naszą uwagę na fundamentalnych pytaniach związanych z życiem każdej jednostki są to ponadczasowe, wciąż aktualne rozważania kluczowe dla osobistego rozwoju, jak również te odnoszące się do sensu naszej egzystencji. Osho koncentruje się na najbardziej frapujących kwestiach dotyczących ludzkiego wnętrza i jakości życia: Czy naprawdę istnieje coś takiego jak dusza? Co to jest karma? Czy nasze życie ma jakiś szczególny sens lub cel?
Dobry humor, wewnętrzny spokój, ufność, pogoda ducha Ale także chandra, niepokój, nostalgia, irytacja, rozpacz Mieszanka emocji i myśli, stany naszej duszy, są tym, co łączy nas ze światem. Nieustannie wpływają na nasze życie, towarzyszą nam w każdym momencie. Książka Nastroje pomoże nam je zrozumieć i kontrolować. Umiejętność wejrzenia w siebie, zaakceptowania stanów naszej duszy i kształtowania ich może zupełnie odmienić nasze życie. I poprowadzić nas w stronę większego szczęścia, mądrości i spokoju ducha.
Celem składającej się z dwóch tomów monografii jest stworzenie nowego forum wymiany myśli pomiędzy naukowcami, których badania (z zakresu językoznawstwa, erystyki, psycho- i socjolingwistyki, psychologii społecznej, socjologii, prawa, marketingu i innych) przyczyniają się do zgłębienia wiedzy o sposobach oddziaływania językowego w rożnych typach dyskursu: politycznym, medialnym, religijnym czy dydaktycznym, zarówno w przestrzeni komunikacji narodowej, jak i międzykulturowej. Novum niniejszego projektu stanowi wielokierunkowa analiza problemów ustalenia powinowactwa mentalnego użytkowników różnych języków w szerokim opracowaniu interdyscyplinarnym.
Celem składającej się z dwóhc tomów monografii jest stworzenie nowego forum wymiany myśli pomiędzy naukowcami, których badania (z zakresu językoznawstwa, erystyki, psycho- i socjolingwistyki, psychologii społecznej, socjologii, prawa, marketingu i innych) przyczyniają się do zgłębienia wiedzy o sposobach oddziaływania językowego w rożnych typach dyskursu: politycznym, medialnym, religijnym czy dydaktycznym, zarówno w przestrzeni komunikacji narodowej, jak i międzykulturowej. Novum niniejszego projektu stanowi wielokierunkowa analiza problemów ustalenia powinowactwa mentalnego użytkowników różnych języków w szerokim opracowaniu interdyscyplinarnym.
Czy kiedykolwiek podczas rozmowy z przedstawicielem płci przeciwnej doszedłeś do wniosku, że coś nie tak? Każde słowo staje się być niezrozumiałe. Bez względu na to, jak się starasz, nie możesz się porozumieć.
Myślisz sobie - gdzie jest problem? Dlaczego nie potrafię zrozumieć, co mówię? Jakby ktoś przykręcił wyłącznik w ich mózgu!
Mimo wytężonych wysiłków profesorów i aktywistów społecznych w ostatnich latach, ta fundamentalna prawda nie uległa zmianie. Mężczyźni i kobiety nie są tacy sami.
Nie myślimy tak samo, nie mówimy tak samo i nie zachowujemy się tak samo. Te różnice nie są rezultatem wpływu środowiska lub wychowania - one są w nas celowo wbudowane.
Zaburzenia osobowości typu borderline, zaburzenia odżywiania i schizofrenii, to choroby z jakimi zmagała się autorka w ciągu dwunastu lat swojego życia. Opisuje ciężką i długą drogę wychodzenia z tych chorób, wzloty i upadki z nimi związane oraz wielką gonitwę myśli towarzyszącą tym przypadłościom. Do jakich metod dopuszczała się, by nie jeść lub schudnąć i jak przez lata doskonale to ukrywała. Przebywając w szpitalu dowiedziała się, że cierpi na zaburzenia borderline czyli osobowość z pogranicza - zaburzenie na granicy nerwicy i psychozy. Opowiada o swoich przygodach z mężczyznami, ogromnej miłości i licznych przyjaźniach. Ukazany jest też moment wielkiej wiary w Boga, a także relacje z rodziną, jej niedowierzanie, buntowanie, aż w końcu ogromną miłość i wsparcie.
Dlaczego ona ma chłopaka, a Ty nie?
Gdzie i jak szukać tego jedynego?
I jak być szczęśliwą singielką?
Wspaniała, piękna i mądra Singielko, czas zawalczyć o własne szczęście! Świat jest duży i daje mnóstwo możliwości. Wyciągnij rękę po swoje. Siostra Klaudia da ci kilka niezawodnych wskazówek, jak być szczęśliwą singielką!
#YOLO #GIRLPOWER #SINGIELKAWWIELKIMMIEŚCIE
Dzięki tej książce poznasz wady facetów, zalety singielek, zainspirujesz się pewnością siebie Beyonce i pociągającym uśmiechem Shakiry. Pójdziesz na dziesięć nieudanych randek i zastosujesz genialny patent na podryw. A jeśli przystojniak o bystrym umyśle i stalowych mięśniach znajdzie się koło Ciebie, nie przeoczysz go!
Zdobędziesz też arsenał podręcznych odpowiedzi na pytanie: Kiedy w końcu znajdziesz męża?
I najważniejsze - poczujesz się turbosexy!
Singielko, rusz swój Wszechświat!
Wpraw swoje Koło Fortuny z powrotem w ruch.
KLAUDIA KLARA – vlogerka z pozytywną energią, humorem i dystansem do siebie. Nazbierała już ponad 150 000 subów. Jest żywym dowodem na to, że w nie wszyscy w internecie kłamią.
Odporność psychiczna to umiejętność skutecznego radzenia sobie z wyzwaniami, ze stresem i z presją. Determinuje ona sposób reagowania na trudności zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Osoby silne i odporne psychicznie wierzą we własne umiejętności, są otwarte na nowe wyzwania i z wytrwałością dążą do celu. Lepiej sobie radzą z potencjalnie stresującymi sytuacjami, łatwiej znoszą krytykę i nieprzychylne uwagi, a porażkę traktują jako okazję do rozwoju osobistego. Częściej też odnoszą sukces. Rozwijanie odporności psychicznej umożliwia optymalne wykorzystanie posiadanych umiejętności, a jej pomiar pozwala zaplanować odpowiednie wsparcie. Przedstawiony przez autorów model odporności psychicznej i kwestionariusz do jej oceny są cennymi narzędziami w procesie rekrutacji pracowników, w zarządzaniu talentami czy w planowaniu awansu. Umożliwiają także precyzyjne określenie potrzeb szkoleniowych i rozwojowych. Są powszechnie stosowane w biznesie, edukacji, służbie zdrowia, sporcie i życiu społecznym. Dzięki zamieszczonym w książce licznym studiom przypadków poznajemy skuteczne i sprawdzone techniki rozwijania odporności psychicznej.
Spis treści:
JACEK SCHINDLER, Wprowadzenie do sporów o wartości / 7
JACEK SCHINDLER, Pomiędzy wypowiedziami o wartościach a wartościami / 21
HANNA JAXA-ROŻEN, Wartość kobiecego pisania. Kilka uwag o dwóch antologiach poezji kobiecej / 37
ANTONI PŁOSZCZYNIEC, O pożytkach i szkodliwości historii filozofii dla życia / 53
WOJCIECH PUCHTA, Spór o lekcje historii w szkole w latach 2008-2014. Szkic z zakresu historii kultury współczesnej / 79
ŁUKASZ ROZWADOWSKI, Równośći różnorodność. Wartości w Edukacji. Przewodniku Krytyki Politycznej / 103
KRZYSZTOF SOLAREWICZ, (Jeszcze) szybciej, wyżej, mocniej. Wartości w debacie nad ulepszaniem człowieka w sporcie / 129
BARTŁOMIEJ SZPRYCH, Publiczne i prywatne. Aksjologiczne uwarunkowania sporu o rejestrację Kościoła Latającego Potwora Spaghetti / 159
Noty o autorach / 181
Summary / 183
Oddajemy do rąk Czytelników XIII już tom czasopisma "Wychowanie w rodzinie", zatytułowany Współczesna rodzina w kontekstach społecznych i kulturowych, który jest wynikiem pracy aż trzydziestu czterech Autorów. Zaprezentowali Oni wnioski płynące z prowadzonych badań w ramach 28 tekstów z obszarów takich jak: pedagogika, psychologia, filozofia, socjologia, prawo a także nauki o kulturze fizycznej. Dobitnie uświadamia to, iż badania nad rodziną przekraczają ramy wyizolowanej dyscypliny naukowej na rzecz inter-, między- i transdyscyplinarności.
Odwaga jest czymś bardzo podobnym do strachu.
To emocja, która pojawia się w mojej głowie, i do mnie należy wybór czy bezwolnie się jej poddaję, czy kwestionuję jej pojawienie się i świadomie zamieniam ją na coś innego.
Tylko tyle i aż tyle.
Dzisiaj nie jestem już ofiarą moich uczuć.
Świadomie sięgam po odwagę!
Uczę się nowego sposobu myślenia.
I z każdym dniem coraz lepiej mi to wychodzi.
Transformacja ustrojowa wyznaczyła instytucjom kultury, trudniejszą niż przedsiębiorstwom, drogę rozwoju w gospodarce rynkowej. Sam opis tej drogi wymaga interdyscyplinarnych analiz, czemu sprostali Autorzy prezentowanej Czytelnikom książki Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze pod redakcją Łukasza Wróblewskiego. Ta książka jest jednak nie tylko monografią poszczególnych zjawisk kultury w kraju o „młodej” gospodarce rynkowej. Jest przede wszystkim ilustracją funkcjonowania mechanizmu rynkowego w tej części instytucji kultury, których usługi mogą być przedmiotem sprzedaży na specyficznym rynku usług społecznych.
Prof. dr hab. Józefa Kramer
Książka Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze stanowi bardzo wartościowy zbiór opracowań obejmujący wiele ważnych problemów, z którymi wcześniej czy później osoba zajmująca się jakąkolwiek formą zarządzania w sektorze kultury będzie musiała się zmierzyć. Dotyczy to zarówno twórców, jak i menedżerów kultury, dyrektorów instytucji czy osób stojących na początku swej drogi zawodowej w kulturze. Książka powinna stanowić bardzo interesującą lekturę nie tylko dla osób zarządzających instytucjami kultury, ale również dla wszystkich zainteresowanych tą bardzo aktualną problematyką.
Andrzej Łyżbicki
Dyrektor Teatru im. Adama Mickiewicza w Cieszynie
Monografia stanowi znakomite uzupełnienie istniejącej dotychczas literatury naukowej poświęconej zagadnieniom zarządzania w kulturze, przy czym jest elementem serii wydawniczej o tej tematyce powstałej na gruncie działalności naukowej Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej. Istotną wartością publikacji jest wyodrębnienie trzech poziomów debaty: ogólnozarządczego, marketingowego oraz społecznego i uchwycenie kluczowych problemów, z jakimi musi się mierzyć współczesne zarządzanie w kulturze w Polsce. Warto zauważyć, iż w aspekcie problematyki relacji społecznych instytucji kultury publikowane teksty stanowią całkowite novum w polskiej literaturze. Trudno sobie wyobrazić, aby niniejszy tom mógł zostać pominięty w jakiejkolwiek poważnej debacie o tematyce zarządzania w kulturze lub aby miało go zabraknąć w zbiorach osób lub instytucji zajmujących się tą tematyką.
Prof. nadzw. dr hab. Adam Grzegorczyk
W trzecim, czyli przedłożonym tu Państwu, tomie konstrukcji rzeczywistości zebrałem teksty z jednej strony dotyczące kilku problemów teoretycznych z obszaru komunikacji, a z drugiej prezentujące wyniki badań empirycznych na temat zarówno aktualnych zjawisk społecznych, jak też sposobów naszego postrzegania i generowania z tych postrzegań wizerunków oraz konstruktów komunikacyjnych. Tematycznie tom ten ma dwa punkty ciężkości.
Fragment wstępu
Wielkich filozofów poznaje się po tym, że czytamy ich zawsze.Roman Ingarden nakłania do refleksji o naturze człowieka, dotykając tematów ponadczasowych. Wskazuje kierunki myślenia o tym, kim jesteśmy dla siebie, czym wyróżniamy się w przyrodzie, jak sobie radzimy z czasem i przemijaniem, kiedy czujemy się wolni, czym jest odpowiedzialność.Sięgając po Książeczkę o człowieku, czytamy o sobie.
Z okładki:
Rodzina jaka jest, każdy widzi – możemy sparafrazować słynne stwierdzenie księdza Benedykta Chmielowskiego, autora Nowych Aten. Tylko czy naprawdę widzimy, jaka jest rodzina? Czy zdajemy sobie sprawę z bezmiaru procesów, mechanizmów i zależności kryjących się za tym, co widzimy? Czy wiemy, co decyduje o tym, że w tej samej sytuacji Jaś zachował się, tak jak się zachował, a Kasia zupełnie inaczej? Czy potrafimy zrozumieć, dlaczego ktoś znajduje w rodzinie wsparcie i miłość, a ktoś inny jest samotny, choć ma wielu krewnych?
W tej książce pokazujemy zaledwie kilka zjawisk, które wpływają na życie naszych rodzin: kolejność narodzin, jakość opieki, styl rodzicielstwa, stawianie granic, choroby dzieci. Podkreślamy znaczenie rodzinnych przekazów i ich ciągłości – to one w znaczącej mierze nas kształtują, dają nam poczucie przynależności i trwałości. Podsuwamy też rady i podpowiedzi, które – mamy taką nadzieję – pomogą wam zrozumieć przynajmniej niektóre z rodzinnych tajemnic. Być może dzięki temu rozwiążecie choć jeden ze swoich problemów i uniknięcie innych.
Ze skrzydełek:
Gdy granice są zbyt restrykcyjne, nietrudno o sytuacje konfliktowe. Jeśli narzucimy dziecku zbyt wiele oczekiwań i ograniczeń, to bardzo szybko napotkamy opór. Wyobraźmy sobie taką sytuację: od naszego 13-latka oczekujemy zdobywania wiedzy, najlepszych ocen i wybitnych osiągnięć, ale jeśli nie pozwolimy mu spotykać się ze znajomymi, może przestać się uczyć
i zacznie się buntować. Rodzice domagający się sztywnego przestrzegania granic mogą podnieść poprzeczkę jeszcze wyżej i wprowadzić więcej zakazów, ale w efekcie doprowadzą do zaostrzenia konfliktu. Trzeba pamiętać, że kluczem do sukcesu w stawianiu granic jest nie tylko wymaganie i oczekiwanie, ale również elastyczność.
Gdy nie ma granic bądź są niejasne, dzieci nie będą zachowywać się tak, jak chcemy, ponieważ nie będą wiedziały, czego od nich oczekujemy. Przykład: dziecko usłyszało na placu zabaw przekleństwo i zaczęło go używać. Rodzice zakazują wypowiadania tego słowa
i zapowiadają zakaz wychodzenia na dwór, jeśli ich polecenie nie zostanie spełnione. Dziecko jednak nadal powtarza przekleństwo, a rodzice jedynie grożą konsekwencjami – nie egzekwują ich. Dziecko dowiaduje się w ten sposób, że właściwie może robić, co chce. Taka sytuacja podważa autorytet rodziców w oczach dziecka, ponieważ ostatecznie to ono
o wszystkim decyduje.
(Aleksandra Samelak, Jak sobie wychowasz…)
Fragmenty:
10 rzeczy, które pomagają budować relacje:
1. Zamień oceny i osądy na obserwacje i informacje zwrotne. Odwołuj się do konkretnych sytuacji i wyjaśniaj, na czym polega problem.
2. Używaj komunikatu „Ja” i mów o swoich potrzebach, np. „Nie lubię, kiedy…”; „Przeszkadza mi, że…”; „Jest mi przykro, ponieważ…”.
3. Żądania zamień na prośby. Pamiętaj, że polecenie „Uspokój się” tak naprawdę przynosi efekt odwrotny do oczekiwanego.
4. Pozwól dziecku wyrazić swoje emocje i opowiedzieć o nich.
5. Uważnie słuchaj dziecka, okaż akceptację (np. „Rozumiem”), nazwij jego uczucia (np. „To musiało być dla ciebie trudne/frustrujące/zawstydzające/przykre”).
6. Zamiast pytać: „Co się stało?”, lepiej odnieś się do uczuć i powiedz o swoich spostrzeżeniach.
7. Nie musisz się we wszystkim i na wszystko zgadzać. Czasem wystarczy obecność
i milczenie.
8. Nie buduj relacji poprzez ciągłe pokazywanie swoich racji.
9. Zamiast wydawać rozkazy, podziel się wskazówkami i uświadom dziecku konsekwencje konkretnych zachowań.
10. Postaw na wspólne poszukiwanie rozwiązań problemu, a nie narzucanie jednostronnej wersji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
