Czy kiedykolwiek podczas rozmowy z przedstawicielem płci przeciwnej doszedłeś do wniosku, że coś nie tak? Każde słowo staje się być niezrozumiałe. Bez względu na to, jak się starasz, nie możesz się porozumieć.
Myślisz sobie - gdzie jest problem? Dlaczego nie potrafię zrozumieć, co mówię? Jakby ktoś przykręcił wyłącznik w ich mózgu!
Mimo wytężonych wysiłków profesorów i aktywistów społecznych w ostatnich latach, ta fundamentalna prawda nie uległa zmianie. Mężczyźni i kobiety nie są tacy sami.
Nie myślimy tak samo, nie mówimy tak samo i nie zachowujemy się tak samo. Te różnice nie są rezultatem wpływu środowiska lub wychowania - one są w nas celowo wbudowane.
Zaburzenia osobowości typu borderline, zaburzenia odżywiania i schizofrenii, to choroby z jakimi zmagała się autorka w ciągu dwunastu lat swojego życia. Opisuje ciężką i długą drogę wychodzenia z tych chorób, wzloty i upadki z nimi związane oraz wielką gonitwę myśli towarzyszącą tym przypadłościom. Do jakich metod dopuszczała się, by nie jeść lub schudnąć i jak przez lata doskonale to ukrywała. Przebywając w szpitalu dowiedziała się, że cierpi na zaburzenia borderline czyli osobowość z pogranicza - zaburzenie na granicy nerwicy i psychozy. Opowiada o swoich przygodach z mężczyznami, ogromnej miłości i licznych przyjaźniach. Ukazany jest też moment wielkiej wiary w Boga, a także relacje z rodziną, jej niedowierzanie, buntowanie, aż w końcu ogromną miłość i wsparcie.
Dlaczego ona ma chłopaka, a Ty nie?
Gdzie i jak szukać tego jedynego?
I jak być szczęśliwą singielką?
Wspaniała, piękna i mądra Singielko, czas zawalczyć o własne szczęście! Świat jest duży i daje mnóstwo możliwości. Wyciągnij rękę po swoje. Siostra Klaudia da ci kilka niezawodnych wskazówek, jak być szczęśliwą singielką!
#YOLO #GIRLPOWER #SINGIELKAWWIELKIMMIEŚCIE
Dzięki tej książce poznasz wady facetów, zalety singielek, zainspirujesz się pewnością siebie Beyonce i pociągającym uśmiechem Shakiry. Pójdziesz na dziesięć nieudanych randek i zastosujesz genialny patent na podryw. A jeśli przystojniak o bystrym umyśle i stalowych mięśniach znajdzie się koło Ciebie, nie przeoczysz go!
Zdobędziesz też arsenał podręcznych odpowiedzi na pytanie: Kiedy w końcu znajdziesz męża?
I najważniejsze - poczujesz się turbosexy!
Singielko, rusz swój Wszechświat!
Wpraw swoje Koło Fortuny z powrotem w ruch.
KLAUDIA KLARA – vlogerka z pozytywną energią, humorem i dystansem do siebie. Nazbierała już ponad 150 000 subów. Jest żywym dowodem na to, że w nie wszyscy w internecie kłamią.
Odporność psychiczna to umiejętność skutecznego radzenia sobie z wyzwaniami, ze stresem i z presją. Determinuje ona sposób reagowania na trudności zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Osoby silne i odporne psychicznie wierzą we własne umiejętności, są otwarte na nowe wyzwania i z wytrwałością dążą do celu. Lepiej sobie radzą z potencjalnie stresującymi sytuacjami, łatwiej znoszą krytykę i nieprzychylne uwagi, a porażkę traktują jako okazję do rozwoju osobistego. Częściej też odnoszą sukces. Rozwijanie odporności psychicznej umożliwia optymalne wykorzystanie posiadanych umiejętności, a jej pomiar pozwala zaplanować odpowiednie wsparcie. Przedstawiony przez autorów model odporności psychicznej i kwestionariusz do jej oceny są cennymi narzędziami w procesie rekrutacji pracowników, w zarządzaniu talentami czy w planowaniu awansu. Umożliwiają także precyzyjne określenie potrzeb szkoleniowych i rozwojowych. Są powszechnie stosowane w biznesie, edukacji, służbie zdrowia, sporcie i życiu społecznym. Dzięki zamieszczonym w książce licznym studiom przypadków poznajemy skuteczne i sprawdzone techniki rozwijania odporności psychicznej.
Spis treści:
JACEK SCHINDLER, Wprowadzenie do sporów o wartości / 7
JACEK SCHINDLER, Pomiędzy wypowiedziami o wartościach a wartościami / 21
HANNA JAXA-ROŻEN, Wartość kobiecego pisania. Kilka uwag o dwóch antologiach poezji kobiecej / 37
ANTONI PŁOSZCZYNIEC, O pożytkach i szkodliwości historii filozofii dla życia / 53
WOJCIECH PUCHTA, Spór o lekcje historii w szkole w latach 2008-2014. Szkic z zakresu historii kultury współczesnej / 79
ŁUKASZ ROZWADOWSKI, Równośći różnorodność. Wartości w Edukacji. Przewodniku Krytyki Politycznej / 103
KRZYSZTOF SOLAREWICZ, (Jeszcze) szybciej, wyżej, mocniej. Wartości w debacie nad ulepszaniem człowieka w sporcie / 129
BARTŁOMIEJ SZPRYCH, Publiczne i prywatne. Aksjologiczne uwarunkowania sporu o rejestrację Kościoła Latającego Potwora Spaghetti / 159
Noty o autorach / 181
Summary / 183
Oddajemy do rąk Czytelników XIII już tom czasopisma "Wychowanie w rodzinie", zatytułowany Współczesna rodzina w kontekstach społecznych i kulturowych, który jest wynikiem pracy aż trzydziestu czterech Autorów. Zaprezentowali Oni wnioski płynące z prowadzonych badań w ramach 28 tekstów z obszarów takich jak: pedagogika, psychologia, filozofia, socjologia, prawo a także nauki o kulturze fizycznej. Dobitnie uświadamia to, iż badania nad rodziną przekraczają ramy wyizolowanej dyscypliny naukowej na rzecz inter-, między- i transdyscyplinarności.
Odwaga jest czymś bardzo podobnym do strachu.
To emocja, która pojawia się w mojej głowie, i do mnie należy wybór czy bezwolnie się jej poddaję, czy kwestionuję jej pojawienie się i świadomie zamieniam ją na coś innego.
Tylko tyle i aż tyle.
Dzisiaj nie jestem już ofiarą moich uczuć.
Świadomie sięgam po odwagę!
Uczę się nowego sposobu myślenia.
I z każdym dniem coraz lepiej mi to wychodzi.
Transformacja ustrojowa wyznaczyła instytucjom kultury, trudniejszą niż przedsiębiorstwom, drogę rozwoju w gospodarce rynkowej. Sam opis tej drogi wymaga interdyscyplinarnych analiz, czemu sprostali Autorzy prezentowanej Czytelnikom książki Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze pod redakcją Łukasza Wróblewskiego. Ta książka jest jednak nie tylko monografią poszczególnych zjawisk kultury w kraju o „młodej” gospodarce rynkowej. Jest przede wszystkim ilustracją funkcjonowania mechanizmu rynkowego w tej części instytucji kultury, których usługi mogą być przedmiotem sprzedaży na specyficznym rynku usług społecznych.
Prof. dr hab. Józefa Kramer
Książka Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze stanowi bardzo wartościowy zbiór opracowań obejmujący wiele ważnych problemów, z którymi wcześniej czy później osoba zajmująca się jakąkolwiek formą zarządzania w sektorze kultury będzie musiała się zmierzyć. Dotyczy to zarówno twórców, jak i menedżerów kultury, dyrektorów instytucji czy osób stojących na początku swej drogi zawodowej w kulturze. Książka powinna stanowić bardzo interesującą lekturę nie tylko dla osób zarządzających instytucjami kultury, ale również dla wszystkich zainteresowanych tą bardzo aktualną problematyką.
Andrzej Łyżbicki
Dyrektor Teatru im. Adama Mickiewicza w Cieszynie
Monografia stanowi znakomite uzupełnienie istniejącej dotychczas literatury naukowej poświęconej zagadnieniom zarządzania w kulturze, przy czym jest elementem serii wydawniczej o tej tematyce powstałej na gruncie działalności naukowej Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej. Istotną wartością publikacji jest wyodrębnienie trzech poziomów debaty: ogólnozarządczego, marketingowego oraz społecznego i uchwycenie kluczowych problemów, z jakimi musi się mierzyć współczesne zarządzanie w kulturze w Polsce. Warto zauważyć, iż w aspekcie problematyki relacji społecznych instytucji kultury publikowane teksty stanowią całkowite novum w polskiej literaturze. Trudno sobie wyobrazić, aby niniejszy tom mógł zostać pominięty w jakiejkolwiek poważnej debacie o tematyce zarządzania w kulturze lub aby miało go zabraknąć w zbiorach osób lub instytucji zajmujących się tą tematyką.
Prof. nadzw. dr hab. Adam Grzegorczyk
W trzecim, czyli przedłożonym tu Państwu, tomie konstrukcji rzeczywistości zebrałem teksty z jednej strony dotyczące kilku problemów teoretycznych z obszaru komunikacji, a z drugiej prezentujące wyniki badań empirycznych na temat zarówno aktualnych zjawisk społecznych, jak też sposobów naszego postrzegania i generowania z tych postrzegań wizerunków oraz konstruktów komunikacyjnych. Tematycznie tom ten ma dwa punkty ciężkości.
Fragment wstępu
Wielkich filozofów poznaje się po tym, że czytamy ich zawsze.Roman Ingarden nakłania do refleksji o naturze człowieka, dotykając tematów ponadczasowych. Wskazuje kierunki myślenia o tym, kim jesteśmy dla siebie, czym wyróżniamy się w przyrodzie, jak sobie radzimy z czasem i przemijaniem, kiedy czujemy się wolni, czym jest odpowiedzialność.Sięgając po Książeczkę o człowieku, czytamy o sobie.
Z okładki:
Rodzina jaka jest, każdy widzi – możemy sparafrazować słynne stwierdzenie księdza Benedykta Chmielowskiego, autora Nowych Aten. Tylko czy naprawdę widzimy, jaka jest rodzina? Czy zdajemy sobie sprawę z bezmiaru procesów, mechanizmów i zależności kryjących się za tym, co widzimy? Czy wiemy, co decyduje o tym, że w tej samej sytuacji Jaś zachował się, tak jak się zachował, a Kasia zupełnie inaczej? Czy potrafimy zrozumieć, dlaczego ktoś znajduje w rodzinie wsparcie i miłość, a ktoś inny jest samotny, choć ma wielu krewnych?
W tej książce pokazujemy zaledwie kilka zjawisk, które wpływają na życie naszych rodzin: kolejność narodzin, jakość opieki, styl rodzicielstwa, stawianie granic, choroby dzieci. Podkreślamy znaczenie rodzinnych przekazów i ich ciągłości – to one w znaczącej mierze nas kształtują, dają nam poczucie przynależności i trwałości. Podsuwamy też rady i podpowiedzi, które – mamy taką nadzieję – pomogą wam zrozumieć przynajmniej niektóre z rodzinnych tajemnic. Być może dzięki temu rozwiążecie choć jeden ze swoich problemów i uniknięcie innych.
Ze skrzydełek:
Gdy granice są zbyt restrykcyjne, nietrudno o sytuacje konfliktowe. Jeśli narzucimy dziecku zbyt wiele oczekiwań i ograniczeń, to bardzo szybko napotkamy opór. Wyobraźmy sobie taką sytuację: od naszego 13-latka oczekujemy zdobywania wiedzy, najlepszych ocen i wybitnych osiągnięć, ale jeśli nie pozwolimy mu spotykać się ze znajomymi, może przestać się uczyć
i zacznie się buntować. Rodzice domagający się sztywnego przestrzegania granic mogą podnieść poprzeczkę jeszcze wyżej i wprowadzić więcej zakazów, ale w efekcie doprowadzą do zaostrzenia konfliktu. Trzeba pamiętać, że kluczem do sukcesu w stawianiu granic jest nie tylko wymaganie i oczekiwanie, ale również elastyczność.
Gdy nie ma granic bądź są niejasne, dzieci nie będą zachowywać się tak, jak chcemy, ponieważ nie będą wiedziały, czego od nich oczekujemy. Przykład: dziecko usłyszało na placu zabaw przekleństwo i zaczęło go używać. Rodzice zakazują wypowiadania tego słowa
i zapowiadają zakaz wychodzenia na dwór, jeśli ich polecenie nie zostanie spełnione. Dziecko jednak nadal powtarza przekleństwo, a rodzice jedynie grożą konsekwencjami – nie egzekwują ich. Dziecko dowiaduje się w ten sposób, że właściwie może robić, co chce. Taka sytuacja podważa autorytet rodziców w oczach dziecka, ponieważ ostatecznie to ono
o wszystkim decyduje.
(Aleksandra Samelak, Jak sobie wychowasz…)
Fragmenty:
10 rzeczy, które pomagają budować relacje:
1. Zamień oceny i osądy na obserwacje i informacje zwrotne. Odwołuj się do konkretnych sytuacji i wyjaśniaj, na czym polega problem.
2. Używaj komunikatu „Ja” i mów o swoich potrzebach, np. „Nie lubię, kiedy…”; „Przeszkadza mi, że…”; „Jest mi przykro, ponieważ…”.
3. Żądania zamień na prośby. Pamiętaj, że polecenie „Uspokój się” tak naprawdę przynosi efekt odwrotny do oczekiwanego.
4. Pozwól dziecku wyrazić swoje emocje i opowiedzieć o nich.
5. Uważnie słuchaj dziecka, okaż akceptację (np. „Rozumiem”), nazwij jego uczucia (np. „To musiało być dla ciebie trudne/frustrujące/zawstydzające/przykre”).
6. Zamiast pytać: „Co się stało?”, lepiej odnieś się do uczuć i powiedz o swoich spostrzeżeniach.
7. Nie musisz się we wszystkim i na wszystko zgadzać. Czasem wystarczy obecność
i milczenie.
8. Nie buduj relacji poprzez ciągłe pokazywanie swoich racji.
9. Zamiast wydawać rozkazy, podziel się wskazówkami i uświadom dziecku konsekwencje konkretnych zachowań.
10. Postaw na wspólne poszukiwanie rozwiązań problemu, a nie narzucanie jednostronnej wersji.
Związek małżeński jest niczym ogród. Musi być podlewany i nawożony. Juan i María del Mar chcą być naszymi przewodnikami przy „pielęgnacji ogrodu”. Dlatego też książki tej nie powinno się przeczytać jednym tchem i odłożyć na półkę – to raczej podręcznik pracy nad sobą, do którego oboje małżonkowie powinni często zaglądać.
Z Prologu
Juan Varela
Tytuł licencjata w dziedzinie teologii zdobył w Instytucie Biblijnym IBSTE w Hiszpanii, a magistra w seminarium teologicznym SETEHO w Hondurasie. Odbył studia podyplomowe z zakresu Systemowej Terapii Rodzinnej w KINE, Korekcji Zaburzeń Seksualnych w Centro Carpe Diem oraz Terapii Rodzinnej na Uniwersytecie w Sevilli. Założyciel i dyrektor Instytutu Edukacji Rodzinnej i kierownik Ośrodka Orientacji i Mediacji Rodzinnej COMEFA w Sevilli. W latach 2007-2011 koordynator program De Familia a Familia prowadzonego przez stowarzyszenie AGAPE. Autor kilku książek i prelegent na konferencjach o tematyce rodzinnej w Hiszpanii, Ameryce Łacińskiej i Stanach Zjednoczonych.
Maria del Mar Molina
Absolwentka wydziału pedagogicznego Uniwersytetu w Kordobie i wydziału teologicznego Instytutu Biblijnego IBSTE. Ukończyła kurs Mediacji Rodzinnej na Uniwersytecie w Sevilli i Doradztwa Rodzinnego w Niche College w Anglii. Koordynatorka programu De Familia a Familia i współautorka wielu książek o tematyce rodzinnej pisanych wraz z mężem Juanem Varelą.
Hilaire Belloc dowodzi nienaturalności i szkodliwości dwóch podstawowych systemów ekonomicznych, a mianowicie kapitalizmu oraz socjalizmu, przy czym skupia się prawie wyłącznie na analizie kapitalizmu.
Obydwa te systemy pozbawiają człowieka realnej własności prywatnej, która jest podstawową gwarancją rzeczywistej wolności w wymiarze polityczno-społecznym, a jedyna istotna różnica pomiędzy nimi polega na tym, że socjalizm czyni to oficjalnie i metodami polityczno-siłowymi, poprzez rozbudowany aparat biurokratyczny, natomiast kapitalizm pozbawia ludzi własności poprzez popierany przez państwo system bankowo-korporacyjny, produkujący sztuczny pieniądz, za który można właściwie nabyć wyłącznie dług i to na warunkach, który ten system sam arbitralnie oraz niezgodnie z naturą człowieka ustala.
Rozwiązaniem jest proponowana przez Belloc’a koncepcja, którą nazywa on ustrojem właścicielskim lub korporacyjno-rodzinnym.
Hilaire Joseph Pierre Belloc (ur. 27 lipca 1870 r. w La Celle koło Paryża, zm. 16 lipca 1953 r. w Guildford) - pisarz angielski pochodzenia francuskiego, przedstawiciel nurtu katolickiego w literaturze angielskiej. Jest autorem kilkudziesięciu książek historycznych, politologicznych, ekonomicznych i religijnych. Po zdobyciu wykształcenia w szkole John’a Henry’ego Newmana w Edgbaston, Birmingham, Belloc odbył służbę wojskową jako obywatel francuski, w pułku artylerii w pobliżu Toul w 1891 r. Po służbie wojskowej Belloc wstąpił do Balliol College w Oksfordzie, jako stypendysta historii. Po uzyskaniu dyplomu z wyróżnieniem w tej dziedzinie, do końca życia czuł się serdecznie i żywo związany ze swoją uczelnią, co ilustruje jego wiersz: „Balliol mnie wykształciła, Balliol mnie wykarmiła, cokolwiek mi dała, dała jeszcze raz”. W 1896 r. ożenił się z Elodie Hogan, rodowitą Amerykanką. W 1902 r. naturalizował się w Wielkiej Brytanii. W 1906 r. kupił ziemię i dom o nazwie King’s Land w Shipley, West Sussex, gdzie zamieszkał z rodziną. Elodie i Belloc mieli pięcioro dzieci. Elodie zmarła w 1914 r. w wyniku powikłań związanych z grypą. Belloc nosił po niej żałobę do końca życia, zachowując jej pokój dokładnie takim, jakim go zostawiła, umierając. W latach 1906-1910 poeta był członkiem brytyjskiego parlamentu. W 1941 r. Belloc doznał udaru mózgu i nigdy już nie odzyskał pełni sił. Zmarł 16 lipca 1953 r. w Guildford, Surrey, w wyniku upadku jakiego doznał na terenie swojej posiadłości. Ceremonię pogrzebową sprawował znany ówczesny kaznodzieja ks. Ronald Knox.
Czternastu Autorów, czternaście bardzo różnych ujęć zagadnień związanych z resocjalizacją składa się na niniejszy tom i staje się początkiem dalszych poszukiwań.
Niniejsza publikacja zrodziła się z wielu przemyśleń. Na jej kartach zabrali głos nie tylko wytrawni pedagodzy, ale i ci, którzy stawiają swoje nieśmiałe kroki w pracy z drugim człowiekiem. Poszukują odpowiedzi na wiele pytań i targani są wieloma wątpliwościami, a także dzielą się nimi z Czytelnikiem oraz szukają nowych przestrzeni do pracy z innymi.
Autorzy nie uzurpują sobie prawa do kategorycznych sądów, posiadania i rozpowszechniania gotowych recept. Bardziej pytają, analizują, dokonują przeglądu historycznego zjawisk, zajmują się nie tylko działaniami resocjalizacyjnymi skierowanymi do jednostki resocjalizowanej, ale także osobami resocjalizującymi.
Książkę otwiera tekst Żanety Tempczyk-Nagórki, która pochyla się nad problemem ewangelicznych podstaw wychowania. Autorka analizuje ten problem zarówno od strony praktycznej, jak i teoretycznej. W pierwszej części książki znajdują się ponadto teksty: Katarzyny Czubak, Barbary Gawdy, Mariusza Kuskowskiego, Elżbiety Wulbach. Wszystkie zamykają się w kręgu duchowego i psychospołecznego wymiaru człowieka poddanego resocjalizacji.
Część druga publikacji przenosi nas do historycznego wymiaru omawianego zjawiska. Tacy Autorzy jak: Jacek Kulbaka, Irena Lewicka, Barbara Grzyb, Gabriela Kowalska, Ryszarda Ewa Bernacka dzięki swoim tekstom uświadamiają Czytelnikowi wielowiekowość opisywanych zjawisk i działań oraz ich wymiar psychologiczny.
Kolejne dwie części publikacji skupiają się na prezentacji zagadnień związanych z resocjalizacją jako procesem skupionym wokół profilaktyki i zagrożeniom towarzyszącym środowisku bliższemu i dalszemu osób resocjalizowanych. W tekście Ryszarda Gołębiowskiego odnajdziemy temat migracji i jej wpływu na życie rodziny. Urszula Dzido zajęła się ważnym tematem niedostosowania społecznego osób z niepełnosprawnością, natomiast Małgorzata Starzomska kryzysem egzystencjalnym pacjentów z jadłowstrętem psychicznym. Dwa ostatnie artykuły zamieszczone w czwartej części koncentrują się na problemach osadzonych w cyberświecie i komunikacji międzyludzkiej. Katarzyna Bocheńska-Włostowska poszukuje odpowiedzi na pytanie, jak wesprzeć pracę pedagogów ulicy prawidłami komunikacji i narzędziami edukacji medialnej. Ewa Kopeć zastanawia się nad aktualnym tematem profilaktyki i cyberprzemocy.
Dorota Wellman – można ją kochać, nie trzeba jej lubić, nie da się jej zlekceważyć. Dorota nie boi się tematów tabu, trudnych pytań, kontrowersyjnych opinii. Tym razem ludziom o bardzo odległych poglądach zadaje pytanie o charakterze fundamentalnym: czym jest przyzwoitość? Dobro? Zło? Wywiady dziennikarki z autorytetami moralnymi, popularnymi dziennikarzami, politykami, naukowcami, twórcami – osobowościami dobrze znanymi z przestrzeni publicznej.
„Niniejsza monografia ma charakter teoretyczno-praktyczny i jest próbą poszerzenia perspektywy poznawczej w granicach dotychczasowego ujęcia komunikacji włączającej. Głównym celem monografii jest ukazanie Czytelnikowi wieloaspektowego ujęcia podjętej w artykułach problematyki. Autorzy prezentowanych tekstów są teoretykami i praktykami bezpośrednio związanymi z pracą na rzecz osób z niepełnosprawnością. Analizując najistotniejsze przemiany zachodzące w szeroko rozumianej komunikacji osób z niepełnosprawnością, akcentują potrzebę wdrażania nowatorskich lub/i alternatywnych projektów organizacyjno-metodycznych po to, aby osoby z niepełnosprawnością miały szansę na samouznanie i samorealizację na każdym etapie rozwoju. […]
Monografia ze względu na specyfikę omawianych zagadnień znajdzie szerokie grono odbiorców, wśród których powinni się znaleźć pedagodzy, logopedzi, terapeuci, psychologowie, rodzice dzieci z niepełnosprawnością, studenci i inne osoby, którym bliskie jest zrozumienie złożoności omawianych problemów. Dzięki prezentacji celowo dobranych treści, napisanych przez czołowych ekspertów i praktyków, Czytelnicy otrzymają kompendium wiedzy w zakresie dwóch wydzielonych działów (rozdziałów), co w dużym stopniu podnosi walory recenzowanej pracy zbiorowej”.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Pluteckiej, prof. UP
Książka „(U)sługi domowe” to propozycja spojrzenia na przemiany relacji społecznych we współczesnej Polsce przez pryzmat płatnej pracy domowej. Podsumowuje ponad dziesięcioletni okres badań nad płatną pracą domową w powojennej Polsce, podejmowaną współcześnie przez Polaków za granicą oraz nad historycznymi formami służby domowej. Przedstawia dylematy transformacyjnej Polski, napięcia relacyjne o charakterze kulturowym i klasowym ukryte pod zindywidualizowanym i interpersonalnym przeżywaniem „kontraktu płatnej pracy domowej”. Oferuje interpretację współczesności wg klucza przeplatających się i współwystępujących przejawów przednowoczesnego, nowoczesnego i ponowoczesnego sposobu ujmowania ładu społecznego w skali mikro i w życiu codziennym.
Alina Szczurek-Boruta, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, doktor habilitowany w zakresie nauk humanistycznych, pedagog, kierownik Zakładu Pedagogiki Społecznej i Edukacji Międzykulturowej Instytutu Nauk o Edukacji, Wydziału Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie, zastępca przewodniczącego Stowarzyszenia Wspierania Edukacji Międzykulturowej, opiekun Koła Naukowego Edukacji Międzykulturowej, członek m.in. Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego, Zespołu Pedagogiki Kultury i Edukacji Międzykulturowej przy KNP PAN, Zespołu Pedagogiki Społecznej przy KNP PAN. Autorka 4 monografii pedagogicznych, współredaktor 15 monografii wydawanych w serii Edukacja Międzykulturowa, zastępca redaktora naczelnego czasopisma Edukacja Międzykulturowa. Główne kierunki działalności naukowej i specjalności to pedagogika wczesnoszkolna, pedagogika społeczna, pedagogika międzykulturowa. [24.11.2014]
Także e-maile, sms-y, sieci społecznościowe, czaty mogą być w pełni ludzkimi formami komunikacji. To nie technologia określa, czy komunikacja jest autentyczna, czy też nie, ale serce człowieka i jego zdolność do dobrego wykorzystania środków, jakimi dysponuje. Sieci społecznościowe mogą ułatwiać relacje i promować dobro społeczeństwa, ale mogą również prowadzić do dalszej polaryzacji i podziałów między ludźmi i grupami. Środowisko cyfrowe jest placem, miejscem spotkań, gdzie można wyrazić sobie serdeczność albo zadać rany, nawiązać pożyteczną dyskusję lub dokonać linczu moralnego. (...) Komunikacja, jej miejsca
i jej narzędzia doprowadziły do poszerzenia horyzontów dla wielu osób. Jest to dar od Boga, a także wielka odpowiedzialność. Papież Franciszek, Orędzie na 50. Dzień Środków Społecznego Przekazu Czy Facebook i Twitter mogą być miejscem głoszenia Ewangelii? Czy święty Paweł Apostoł, żyjąc w dzisiejszym świecie, publikowałby swoje listy na blogu? Czy lajkując profile katolickie na Facebooku, Twitterze i Instagramie, głosimy kerygmat?
Trudno wyobrazić sobie dzisiejszy świat bez Internetu. Cyberprzestrzeń przeniknęła każdą sferę naszego życia – przenika ona wszystkie jego aspekty, począwszy od nauki i ekonomii, na rozrywce kończąc. Portale społecznościowe na całym świecie mają miliardy użytkowników, niezależnie od ich koloru skóry, rasy, narodowości, poglądów czy zasobów
materialnych. Książka „Blogobojni, czyli o nowych mediach w Kościele” pokazuje, jak owocnie wykorzystywać nowe media w dziele ewangelizacji. Tłumaczy, jak wielkim darem Boga są internetowe środki przekazu. Uświadamia, że są one jedną z najlepszych współczesnych ambon, dzięki którym można głosić Słowo Boże całemu światu.
Wydaje się, że trzydziestoośmioletnia Camille ma wszystko, czego trzeba do szczęścia: męża, dzieci, dobrą pracę. Dlaczego więc ciągle ma wrażenie, że szczęście wymyka się jej z rąk? Pragnie tylko jednego: odnaleźć tę właściwą drogę i cieszyć się życiem. Kiedy poznany przypadkowo rutynolog Claude proponuje jej nietypową pomoc w osiągnięciu tego celu, przyjmuje ją bez wahania. Uczy się bycia kreatywną, krok po kroku odmienia swoje życie, zrywa z nużącą rutyną i rusza na podbój świata, by spełnić swe marzenia…
Poradnik w nowatorskiej formie.
Raphaëlle Giordano wskazuje, jak odnaleźć swoją drogę i zacząć żyć pełnią życia. Jesteśmy na tak!
Madame Figaro
Fenomen wydawniczy we Francji. W rok sprzedało się tam pół miliona egzemplarzy książki. A prawa do wydań zagranicznych kupiło 21 wydawców.
Raphaëlle Giordano – trenerka rozwoju osobistego, propagatorka kreatywności w życiu, pokazuje jak odnaleźć drogę do szczęścia i samospełnienia. Stworzyła zawód rutynologa łączący elementy psychologii i coachingu. Rutynolog to ekspert wspierający osoby, które uczą się, jak pozbyć się chronicznego znużenia i odnaleźć utracone szczęście.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
