To książka pokoleniowa. Trzydziestolatkowie z dużych i małych miast, po studiach, znający języki. W teorii świat powinien należeć do nich. A w praktyce - praca poniżej kwalifikacji, umowy śmieciowe, minimalne stawki. Tak właśnie wygląda polski rynek pracy. Nie godzisz się na to? Wypadasz.
Kamil Fejfer, twórca kultowego „Magazynu Porażka“ opisuje prawdziwe historie.
„W Sprawności emocjonalnej Susan David uczy czytelników, jak rozumieć niewerbalny język emocji i jak się nim posługiwać, by lepiej wyrazić to, jak się czujemy z tym, co robimy. Niezbędna lektura” (Susan Cain, autorka Ciszej, proszę)
Sprawność emocjonalna pozwala nam być w chwili bieżącej, potwierdzając lub modyfikując nasze zachowania, tak byśmy prowadzili życie zgodne z naszymi intencjami i wartościami. Nie ma tu mowy o ignorowaniu trudnych emocji i myśli. Chodzi o to, by mniej kurczowo trzymać się tych emocji i myśli, ze śmiałością i zrozumieniem patrzeć im w oczy, a potem przekraczać je, tak by w życiu mogły zaistnieć większe rzeczy.
Sprawność emocjonalna oznacza świadomość i akceptowanie wszystkich swoich emocji oraz wyciąganie nauki nawet z tych najtrudniejszych. Oznacza też wykraczanie poza wyuczone czy zaprogramowane reakcje poznawcze i emocjonalne, tak by być tu i teraz i, mając jasny odczyt bieżących okoliczności, stosownie do nich reagować, a potem działać długofalowo zgodnie ze swymi najgłębszymi wartościami.
Sprawność emocjonalna nie polega na cenzurowaniu swojej głowy czy przymuszaniu się do bardziej pozytywnego myślenia. Badania ukazują też bowiem, że próby zmiany sposobu myślenia z negatywnego („Zawalę tę prezentację”) na pozytywny („Zobaczycie, jak wszystkim szczęki poopadają”) zwykle nie odnoszą powodzenia, a mogą być nawet przeciwskuteczne.
W sprawności emocjonalnej chodzi o odprężenie się, uspokojenie oraz działanie bardziej celowe – decydowanie o tym, jak reagować na sygnały z emocjonalnego systemu ostrzegawczego.
(fragmenty książki)
No.1 Wall Street Journal bestseller
USA Today bestseller
Amazon.com Best Book of the Year
Arlie Russell Hochschild, socjolożka z Berkley, spędziła pięć lat w Luizjanie, by zrozumieć o co chodzi Południowcom. Dlaczego sprzeciwiają się federalnej pomocy finansowej, skoro ich stan jest jej największym odbiorcą? Dlaczego sarkają na ekologów i Agencję Ochrony Środowiska, skoro przemysł naftowy truje ich ukochaną Luizjanę na potęgę, nie dając wiele w zamian, bo przy ropie pracuje tylko co dziesiąty mieszkaniec stanu? Wreszcie, w imię czego zagłosowali na Donalda Trumpa, człowieka, który równie dobrze mógłby mieszkać na innej planecie?Oczywiście, jak każda podróż, i ta kończy się wewnętrzną przemianą. Hochschild jedzie na Południe wyposażona w bagaż stereotypów spodziewa się, że w centrach handlowych zastanie półki pełne libertariańskich powieści Ayn Rand i wszechobecny rasizm. Jej reportaż pokazuje, że rzeczywistość komplikuje te tezy. W Luizjanie spotyka osoby o odrażających poglądach, ale też ciepłych i przyjaznych ludzi wierzących w boga, który już za momencik zabierze ich do nieba. Do swojego liberalnego Berkeley wraca z bagażem wiedzy, doświadczeń i zrozumienia dla Południa. Być może to początek czegoś nowego?
Zapomnijcie o hygge. Teraz wszystko kręci się wokół IKIGAI. ""The Times""Naucz się żyć długo i szczęśliwie dzięki sekretowi IKIGAInajstarszej japońskiej filozofii, która pozwoli ci odnaleźć równowagę, spełnienie i radość we wszystkim, co robisz.To są fakty, a nie chwyt marketingowy Japończycy zajmują czwarte miejsce na świecie pod względem długości życia, a Japonki drugie. Zawdzięczają to IKIGAI, które nazywają ""powodem, dla którego chcesz rano wstać z łóżka"". IKIGAI jest obecne w ich codziennym życiu, w karierze zawodowej, w związkach, w rodzinie i w każdej czynności, którą wykonują.Ken Mogi, światowy ekspert w temacie IKIGAI, przedstawia pięć filarów, które pozwolą nam osiągnąć IKIGAI w naszym życiu. Dzięki praktycznym radom, mądrościom i własnemu doświadczeniu prowadzi nas ścieżkami pełnej, świadomej i zdrowej życiowej równowagi. Daje narzędzia, by odnaleźć własne IKIGAI i każdy dzień przeżyć z entuzjazmem i w najlepszej harmonii -bez względu na to czy jesteś sprzątaczką, dyspozytorem lotów, świeżo upieczoną matką czy szefem kuchni w ekskluzywnej restauracji.IKIGAI ma moc, aby zmienić twoje życie.
Codziennie dokonujemy wyborów – naucz się robić to tak, aby w oczach innych i własnych być prawdziwie wielkim człowiekiem.
Od czasu do czasu bywamy świadkami heroicznych czynów czy przełomowych odkryć – przejawów wielkości ludzkiego ducha. Istnieje też jednak inna wielkość, mniej spektakularna, lecz dostępna każdemu i bardzo ważna – wielkość codzienna. To właśnie ona, wypływając z ponadczasowych zasad, umożliwia życie pełne głębszego sensu i poczucia spełnienia.
W tym wyjątkowym tomie D.K. Hatch połączył inspirujące opowieści publikowane w „Reader’s Digest” z mądrością i wskazówkami Stephena R. Coveya, autora bestsellerowych 7 nawyków skutecznego działania. Poruszające osobiste historie ludzi znanych i takich jak my, opatrzone refleksjami i celnymi cytatami, zmotywują nas do tego, abyśmy starali się być wielcy na co dzień.
Czasopismo „Reader’s Digest” ukazuje się w 50 krajach, w 21 językach, i co miesiąc sięga po nie 80 milionów czytelników na całym świecie. Jest cenione za wartości humanistyczne, ciekawe reportaże, a także humor i przedstawianie osobistych historii zwykłych ludzi.
Co dla Krzysztofa Czyżewskiego oznacza „praktykowanie idei”? Jeśli ideą jest współistnienie, a praktyką – komunikacja, to współtworzone przez niego sejneńskie „Pogranicze” jest warsztatem porozumienia – gdzie szuka się środków wyrazu, dociera do głębokich pokładów pamięci, odkrywa archiwa, komunikuje się z Innym. W tym sensie Małe centrum świata jest przewodnikiem po praktykach pogranicznego współistnienia.
Pisanie o dialogu kultur w czasach Brexitu jest obarczone zwiększonym ryzykiem. Dlatego temu, co powszechne – rozpadowi, konfliktom, agresji – Czyżewski przeciwstawia kulturę obejmującą i zakorzeniającą, która zaprasza do współudziału, włącza do wspólnoty i pomaga w odnajdywaniu drogi do własnej tożsamości. Zadanie Ośrodka „Pogranicze” nie polega rzecz jasna na tym, by zażegnać konflikt na Bliskim Wschodzie albo zszyć rozdartą Unię Europejską. Polega natomiast na tym, by uczyć się od każdego, kto do „Pogranicza” zawita, jak nazywać zerwanie i razem z przybyszem pracować nad „tkanką łączną”. Kiedy to się udaje, niewielkie Sejny i Krasnogruda na moment stają się małym centrum świata.
Przemysław Czapliński
Głównym celem pracy było ukazanie funkcjonowania różnych form opieki nad dziećmi (w tym nieletnimi przestępcami) w Lublinie w okresie międzywojennym. W przeprowadzonych badaniach starano się określić, z jednej strony, zaangażowanie państwa polskiego, z drugiej zaś wkład instytucji prywatnych w pomoc dzieciom. Podjęte badania miały zatem na celu przedstawienie znaczenia tworzonego w tym okresie systemu opieki nad dzieckiem w Polsce i wybranych instytucji opiekuńczo-resocjalizacyjnych w Lublinie. W dotychczasowej historiografii zazwyczaj pomijano znaczenie kurateli sądowej, choć właśnie w Lublinie, Łodzi i Warszawie w 1919 r. powołano pierwsze sądy dla nieletnich i opracowano sposoby podejścia do nieletnich przestępców. Realizacja powyższych celów dokonana została przez analizę problemów badawczych w czterech grupach zagadnień związanych z historią opieki społecznej, historią prawa rodzinnego, teorią resocjalizacji oraz teorią pedagogiki opiekuńczej.
Mózg wciąż popełnia błędy – czasem większe, a czasem mniejsze, ale nie ma dnia, żeby nie wpakował nas w jakąś kabałę. Źle szacujemy czas, zapominamy, co przeczytaliśmy przed sekundą, pozwalamy, by od pracy oderwał nas dzwoniący telefon. I tu niespodzianka: właśnie w tym tkwi nasza siła! Bo dzięki tym pozornym słabościom i niedokładnościom ludzki mózg jest tak elastyczny, dynamiczny i twórczy. Owszem, mózg to roztrzepany niezguła, który często się gdzieś zagapi i nie uważa. Nigdy nie można na nim w stu procentach polegać. Wciąż się myli, popełnia błędy i więcej zapomina, niż zapamiętuje. Jednak to właśnie braki perfekcyjności, plejada błędów i pomyłek, cała ta pozorna niewydajność decydują o tym, że jest wyjątkowy i bardzo skuteczny. Henning Beck niezwykle przystępnie i obrazowo opisuje błędy i pomyłki naszego mózgu. Mimo że własnym najwyraźniej posługuje się absolutnie bezbłędnie. Ot, zagadka. Vince Ebert, fizyk i artysta kabaretowy
Książka wyrasta z refleksji nad zaangażowaniem obywatelskim w odniesieniu do życia publicznego w kontekście doświadczeń polskich i niemieckich. Zaangażowanie to przejawia się w aktywności mieszkańców w różnych obszarach przestrzeni lokalnej. Partycypacja stwarza możliwość uczenia się obywatelskości, szczególnie przez osoby dorosłe. Edukacja obywatelska jest więc procesem, który ułatwia poznawanie życia społecznego i sprawne w nim funkcjonowanie.
W publikacji poddano analizie edukacyjne aspekty aktywności podejmowanej w przestrzeni lokalnej w ramach budżetów obywatelskich. Założono, że budżety są narzędziami niwelacji niedorozwoju mechanizmów partycypacji społecznej i demokratyzacji istotnych sfer życia publicznego. Omówiona idea umożliwia członkom społeczeństwa współzarządzanie na poziomie lokalnym i aktywność w sferze publicznej. Stwarza szansę uczenia się obywatelskości, rozumienia zasad funkcjonowania demokratycznego państwa, kształtuje postawy i umiejętności, w wyniku których możliwe staje się zaangażowanie obywatelskie. Tezą publikacji jest stwierdzenie, że lokalne zaangażowanie obywatelskie uznać można za kategorię stanowiącą płaszczyznę realizacji dążeń jednostek do poczucia współdziałania i współbycia w szerszym kontekście społecznym.
Wszechstronne i interdyscyplinarne opracowanie: naświetlające zagadnienie od strony historii i statystyki, poprzez prawo, kwestie medyczne, terapię i zjawiska społeczne, aż po listę organizacji pomocowych czy porady praktyczne.
Nie kieruj się emocjami – sięgnij po udokumentowane dowody naukowe.
Sprawne zarządzania przyjemnościami, to ważna umiejętność w życiu społecznym, rodzinnym i zawodowym. Chociaż wydaje się, że wszyscy ją posiadamy, pacjenci psychoterapeutów są dowodem na to, że nie zawsze tak jest. Jak czerpać prawdziwą przyjemność z pracy, jedzenia, seksu, zabawy, sportu, zakupów, czy... gier liczbowych? Gdzie jest granica, za którą kończy się przyjemność i zaczyna uzależnienie, a pasja staje się obsesją?
Książka dotyczy relacji między kupcami na targowiskach polskich i warunków, w jakich one przebiegają. Autor opisuje działania ekonomiczne kupców, ukierunkowane na sprzedaż i zysk oraz działania społeczne, czyli budowanie i zarządzanie relacjami z pozostałymi sprzedającymi na targowiskach, balansującymi między kooperacją a konkurencją. Książka zawiera barwne opisy trajektorii zakupów klientów, strategie manipulowania klientami, liczne taktyki i racjonalizacje kupców wobec siebie, a także kategoryzacje towarów i klientów. Dzięki temu czytelnik uzyskuje obraz społeczności kupieckiej z jej skomplikowanymi podziałami wewnętrznymi i wielowymiarowymi nierównościami.
Publikacja jest kierowana zarówno do socjologów, antropologów, ekonomistów zorientowanych społecznie, jak również działaczy i urzędników samorządowych zajmujących się sprawami targowisk. Jej lektura może być pomocna w zarządzaniu targowiskami i przeciwdziałaniu konfliktom ze środowiskami kupców.
Islamofobia jest zjawiskiem, które od przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku coraz mocniej zaznacza się w życiu europejskich społeczeństw. Książka zawiera omówienie różnorodnych dyskursów antyislamskich, które konstruując islam jako zagrożenie, a muzułmanów jako „innych” i „obcych”, wyrastają często z bardzo odmiennych przesłanek. Niektóre z nich są częścią dyskursu krytycznego wobec religii w ogóle i wiążą się z oświeceniowymi ideami postępu, emancypacji i racjonalizmu, inne wyrastają z konserwatywnej troski o czystość chrześcijańskiego dziedzictwa i europejskiej tożsamości (a także jej narodowych wariantów). Punktem wyjścia jest dla autorki pytanie o to, w jakim stopniu współczesna islamofobia powtarza wzory znane z historii europejskiego antysemityzmu. Ważną część tekstu wypełnia refleksja na temat relacji między figurą Żyda jako Innego a procesami konstruowania symbolicznej obcości, jaką w europejskim kontekście zostają naznaczeni muzułmanie. Wiążąc te procesy z wydarzeniami polityczno-ekonomicznymi z ostatnich dekad, autorka przedstawia je na tle historycznych związków Europy z islamem. Pokazuje przy tym, w jaki sposób wytworzone w epoce kolonialnej orientalistyczne wyobrażenia na temat tej religii kształtują dzisiejsze nastawienia wobec muzułmanów. Poszukując odpowiedzi na pytanie o przyczyny wzmagającej się w Europie antymuzułmańskiej ksenofobii, autorka szczególną uwagę zwraca na przemiany ekonomiczne związane z rozwojem neoliberalnego kapitalizmu, a także z kryzysem logiki rozwojowej, na której ufundowana została zachodnia nowoczesność. Zastanawiając się na fenomenem polskiej „islamofobii bez muzułmanów” podkreśla rolę, jaką w jej tworzeniu się odgrywa półperyferyjny charakter Polski.
Dlaczego obawiamy się śmierci? Jak powinniśmy mówić innym, że umierają? Czy reinkarnacja jest prawdą?Z poczucia głębi, jasności, współczucia, a nawet z humorem, Osho odpowiada na najtrudniejsze pytania, jakie nurtują nas wszystkich, proponując zarazem praktyczne wskazówki dotyczące wsparcia i medytacji. Osho ukazuje, że nasz strach przed śmiercią oparty jest na pewnym nieporozumieniu, a umieranie to możliwość wewnętrznego wzrostu. Kiedy nasze życie jest świadome i kompletne, śmierć nie jest katastrofą, lecz jego radosnym zwieńczeniem.
Dr Peter A. Levine, twórca metody Doświadczania Somatycznego, mierzy się w tej książce z jedną z najbardziej kontrowersyjnych kwestii związanych z terapią traumy – czy możemy ufać własnym wspomnieniom? Według niektórych wspomnienia traumatycznych wydarzeń nie są wiarygodne i nie ma z nich żadnego pożytku, inni zaś podkreślają ich kluczowe znaczenie w zrozumieniu tego, co nas spotkało. Dr Levine przekonuje, że każda ze stron ma trochę racji. Choć wspomnieniom można zaufać, najbardziej wartościowe w terapii są te, które początkowo uznajemy za najmniej wiarygodne – pamięć ciała, przeważnie niedostępną dla naszej świadomości.
Kiedy nauczymy się lepiej rozumieć złożone zależności między przeszłością a teraźniejszością, między mózgiem a ciałem, będziemy umieli przeformułować nasz stosunek do traumy, której doświadczyliśmy. Książka Trauma i pamięć przeznaczona jest zarówno dla terapeutów, jak i dla osób, które przeżyły traumę i stanowi przełomowe spojrzenie na to, jak powstają wspomnienia i jak duży jest ich wpływ na nasz stan.
Większość emocjonalnych szantażystów to nie potwory. Jak zobaczymy, rzadko kierują nimi złe intencje, ale raczej – ich własne demony. – Susan Forward
„Dlaczego niektórzy ludzie potrafią przetłoczyć nas emocjonalnie, sprawiając, że czujemy się jak ofiary? Dlaczego nie potrafimy się przed tym obronić? Dlaczego nigdy nie przedstawiamy swojego punktu widzenia? Dlaczego czujemy się zdezorientowani i bezsilni? Dlatego że stoi za tym sprytny szantaż emocjonalny, któremu ulegamy częściej, niż nam się wydaje.
Autorka książki, Susan Forward i Donna Frazier, przedstawiają typowe zachowania szantażystów emocjonalnych, a także stosowane przez nich metody wywierania wpływu i skutki ulegania ich manipulacji. Proponują skuteczne strategie obrony przed uwikłaniem w emocjonalną zależność. Taka zależność to pułapka, w którą łatwo wpaść, ale z której dużo trudniej się uwolnić.
Szantażysta doskonale wie, czego chce. Zręcznie manipuluje, aby zawsze postawić na swoim. Akceptuje nas wyłącznie wtedy, gdy na wszystko się zgadzamy, a kiedy nie chcemy ulec – odrzuca, grozi, karze, odwołuje się do poczucia obowiązku i wzbudza poczucie winy. Człowiek ulegający szantażowi zapomina o swoich potrzebach, uczuciach i pragnieniach, czuje się przegrany i sfrustrowany. Zrobi wszystko, by zadowolić bliską mu osobę. Relacja z szantażystą jest toksyczna, trudno się z niej wyzwolić. Stawienie czoła emocjonalnej manipulacji wymaga odwagi. Jest jednak możliwe. Ta książka da ci siłę, by to zrobić.
· Nauczysz się rozpoznawać szantaż emocjonalny
· Dowiesz się, jakie metody stosuje szantażysta
· Zrozumiesz, co sprawia, że jesteśmy podatni na szantaż
· Poznasz proste i skuteczne techniki obrony przed szantażem emocjonalnym
"Od kiedy tylko pamiętam, zawsze się bałem strachem, który przepełniał absolutnie wszystko. Zajęło mi 44 lata życia na Ziemi, zanim zrozumiałem, że najbardziej boję się samego siebie. Kim naprawdę jestem? Co zrobiłem? Jakie są moje dzieje, które doprowadziły mnie aż tutaj? Dlaczego tak bardzo nie chcę pamiętać, kim byłem? Aż zjawiła się ona: choroba w postaci ostrej białaczki szpikowej – moja surowa przewodniczka, która poprowadziła mnie poprzez wszystko, co najpierw musiałem doświadczyć, by ostatecznie powrócić do siebie i znaleźć ukojenie. Zmusiła mnie do najtrudniejszej rzeczy, jaka czeka każdego z nas – stanięcia oko w oko z prawdą o sobie. Dziękuję".
Głównym celem autora jest ukazanie ewolucji w relacjach władzy i społeczeństwa od upadku Rzymu do II wojny światowej. Od najdawniejszych czasów do dziś stosunki władzy ze społeczeństwem stanowią podstawowy element dziejów ludzkości. Dążenie do rządzenia, panowania nad innymi, wywodzi się z natury człowieka. I władza, i społeczeństwa miały wpływ na zmianę stosunków społecznych, na kształtowanie się prawa i poziomu egzystencji ludzkiej.
W książce autor podejmuje próbę odpowiedzi m. in. na następujące pytania:
kto miał większy wpływ na kształtowanie się prawa i poziomu egzystencji ludzkiej, władza czy społeczeństwo?
jaki był zakres władzy w poszczególnych systemach ustrojowych?
jakie metody i środki były stosowane przez rządzących, a jakie przez społeczeństwo, które z nich były skuteczniejsze?
w jakim stopniu władcy i rządzący wychodzili naprzeciw potrzebom społecznym?
czy demokracja parlamentarna była w omawianym czasie najlepszym ustrojem?
czy demokratyzacja ustroju wpłynęła na stopę życiową społeczeństwa?
Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, zwane dysleksją, objawiają się nie tylko niepowodzeniami szkolnymi, które u dzieci dyslektycznych są konsekwencją niezdolności do przyswojenia umiejętności poprawnego
czytania i pisania - pomimo normalnego poziomu inteligencji i odpowiednich warunków do nauki - lecz także niemożnością efektywnego nauczenia się jakiegoś zawodu w przypadku dyslektyków dorosłych. Zaprezentowana w książce problematyka badawcza dotyczy wybranych sfer funkcjonowania psychospołecznego uczniów dyslektycznych kończących VII klasę szkoły podstawowej. Zanalizowano
samoocenę tych uczniów, ich zachowanie oraz status socjometryczny.
Poczucie własnej wartości to nie wysoka samoocena. Nie egoizm, egocentryzm ani narcyzm. To nawet nie asertywność czy świadomość własnych potrzeb. Poczucie własnej wartości to coś znacznie więcej to mądra miłość do siebie i szacunek dla samego siebie. To bycie na co dzień swoim najwierniejszym przyjacielem, a nie wrogiem. Związek z samym sobą jest najważniejszym związkiem w naszym życiu, czy chcemy to przyznać czy nie. Nie możemy bez niego żyć ani przed nim uciec. Przeważnie jednak go zaniedbujemy, ignorujemy i nie doceniamy, co często ma dla nas przykre konsekwencje. Iwona Majewska-Opiełka sama przeszła niełatwą drogę do pokochania siebie, a teraz chce nas zachęcić do działania. W swojej najnowszej książce szczerze dzieli się swoimi doświadczeniami na tej drodze oraz tłumaczy, dlaczego warto podjąć takie wyzwanie. Podaje praktyczne wskazówki i proste ćwiczenia, dzięki którym zrozumiemy, jak wiele w naszym życiu zależy od nas samych i od poczucia własnej wartości. Z książki dowiemy się, jak zbudować na nowo zdrowy związek z samym sobą oraz czerpać z niego siłę i radość każdego dnia. Pokochaj siebie, bo na to zasługujesz! Pokochaj siebie, aby inni też mogli Cię pokochać!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?