Monografia „Etyka sfery publicznej” jest pierwszym w Polsce przedsięwzięciem naukowym i wydawniczym odnoszącym się do trzech płaszczyzn etyki sfery publicznej: normatywnej (aksjologicznej), instytucjonalno-prawnej i relacjonalno-funkcjonalnej.
Jej głównym walorem jest wskazanie w kontekście podmiotowym (zawody, funkcje, misje) i przedmiotowym (sektory i relacje w sferze publicznej) konstrukcji i determinacji etyki w sferze publicznej i jej determinantów.
Celem opracowania było zbadanie, na jakich wartościach etycznych bazują podmioty sfery publicznej i jaki mają wpływ na ich kształtowanie. Autorom udało się przeanalizować postawy etyczne osób zatrudnionych w sferze publicznej – takich jak: urzędnicy i pracownicy administracji publicznej (rządowej i samorządowej), politycy (w tym posłowie), dziennikarze, przedstawiciele świata biznesu (na przykładzie pracowników banku), wolontariusze skupieni w trzecim sektorze, funkcjonariusze służb państwowych – oraz przeanalizować relacje etyczne między sektorami. Zamierzeniem zespołu badawczego było opisanie postaw etycznych, które powinny dominować w sferze etycznej, w tym szczególnie bezstronności, profesjonalizmu, odpowiedzialności i patriotyzmu oraz wskazanie na zagrożenie, jakie niesie za sobą mobbing.
...Problematyka ubioru, bardziej niż jakikolwiek inny przedmiot zainteresowania historii kultury materialnej, ściśle łączy się z zagadnieniem form i technik komunikacji społecznej w epoce przednowoczesnej. W czasach przemysłowej produkcji odzieży i wynikającej stąd uniformizacji i globalizacji stroju, zatracił on wiele ze swoich pierwotnych cech dystynktywnych. Droga odzież wizytowa lub biznesowa, projektowana i szyta przez najbardziej prestiżowych markowych producentów, będzie różniła się od swych dużo tańszych odpowiedników jakością użytych materiałów i starannością wykonania, raczej jednak nie zaś tym, czym odróżniała się dawniej, czyli barwą, rodzajem użytej materii, krojem oraz bogactwem użytych dodatków..."
fragment
Wszystko mogę zawsze zacząć od nowa.
W każdym momencie.
Jeżeli odkryję, że to co mi się wydawało dobrą drogą, wcale nie jest dobre i uczciwe, bo niechcący stworzyłam kolejną iluzję, w którą wygodnie było mi wierzyć, to zawsze mogę stanąć, rozejrzeć się, zastanowić i zacząć od nowa.
Nikt i nic mnie nie ogranicza.
W moim życiu wszystko jest możliwe.
Moje decyzje zależą ode mnie, a ja już wiem, że chcę iść tylko po drodze prowadzącej ku Prawdzie.
W ostatniej części bestsellerowej serii Egoizm to nie grzech! Dagmara Skalska apeluje: Bądźmy kobiece, bądźmy delikatne, subtelne i wrażliwe. Nie bójmy się jako kobiety okazywać naszych słabości. Zacznijmy na nowo pokazywać swoją kobiecość. Wyrzućmy z głowy oficera, który każe nam rywalizować, stawać się lepszymi, niezależnymi i niepotrzebującymi facetów w naszym życiu. Kobiecość to siła i mądrość. Książka Pokochaj swoje serce pomaga się otworzyć, odpuścić kontrolę, zaufać. Dzięki niej wracamy do tego, co w nas spontaniczne i naturalne, stajemy się bardziej autentyczni. Autorka stara się przywrócić równowagę w przestrzeni naszych relacji. Dzięki zawartym ćwiczeniom książka pełni rolę terapeutyczną dla niej i dla niego. Pięknie wydana, zawiera intrygujące fotografie Małgorzaty Ziębińskiej, która wspólnie z autorką stworzyła metaforyczną opowieść o kobiecości i męskości. Pokochaj swoje serce jest inspirującą opowieścią o męskości i kobiecości. Opowieść dowcipna, prawdziwa, głęboka, interesująca, taka jak wszystkie książki Skalskiej. Autorka jak zawsze zajmuje się tematem kontrowersyjnym. Wychodzi naprzeciw temu, co żywe i aktualne. Nie boi się mówić o ważnych kwestiach w sposób świeży, nietuzinkowy, niezgodny z aktualną modą. Dzięki temu książka pozwala w nowy sposób spojrzeć na nasze problemy i wyzwania.
Jak wyobraźnia pomaga nam w rzeczywistym działaniu? Na ile sposobów można czytać ten sam tekst? Czym są ucieleśnione symulacje i jaką rolę odgrywają w rozumieniu języka?
Zasadniczym zadaniem języka jest przekazywanie znaczenia, niezależnie od tego, czy w danym momencie ton wypowiedzi jest szorstki, przekonujący, nabrzmiały emocją czy opływający w niedomówienia. Wprawiamy w wibracje struny głosowe po to, żeby nasze najskrytsze myśli pojawiły się w umyśle drugiej osoby. Możemy mówić o wszystkim – od nowego szczeniaka, przez rowerową wycieczkę po parku, po rzeczy, które tak naprawdę nie istnieją, jak latające świnie – a kiedy to robimy, nasi słuchacze wypełniają obraz detalami, o których nigdy nie wspominaliśmy: zapachem mokrej sierści czy zielenią równo przystrzyżonych trawników. Jak to możliwe? Jaki mechanizm za tym stoi?
Kognitywista Benjamin K. Bergen z dziesiątek najnowszych badań z zakresu psychologii, językoznawstwa i neuronauk wysnuwa nową teorię znaczenia. Wprowadza nas w świat ucieleśnionych symulacji, w którym nasz umysł pomaga sobie w rozumieniu, tworząc przebogate wizualizacje za pomocą ewolucyjnie starszych struktur mózgu zajmujących się, między innymi, percepcją i ruchem. Sensu słów nie można zawrzeć w samych tylko definicjach – Bergen pokazuje nam, jak naprawdę możemy go poczuć.
Imponujące! Bergen przedstawia swój punkt widzenia z entuzjazmem, energią i szczyptą doskonałego humoru. Jeśli szukasz wciągającego, bogatego w informacje przewodnika po kognitywnym podejściu do problemu znaczenia, ta książka może cię nauczyć bardzo wiele. - „Nature”
Bergen pisze lekko i dowcipnie... fascynująco… Po przeczytaniu tej książki słowa nigdy już nie będą miały dla ciebie tego samego znaczenia… - „New Scientist”
Ewidentny entuzjazm i poczucie humoru autora sprawiają, że lektura jest zarazem pouczająca i niesłychanie przyjemna. Zdecydowanie warto. - „Choice”
Benjamin K. Bergen jest profesorem na Wydziale Nauk Kognitywnych Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego. W tamtejszej Pracowni Języka i Poznania, której przewodzi, zajmuje się między innymi rolą ucieleśnionej symulacji i metafory w procesie rozumienia języka.
Inteligentna i zrównoważona gospodarka sprzyjająca włączeniu społecznemu – wyzwania dla systemów prawnych Unii Europejskiej i państw członkowskich to dzieło będące owocem konferencji naukowej zorganizowanej przez Katedrę Prawa Europejskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, która miała miejsce w dniach 14–16 czerwca 2015 r. w Gródku nad Dunajcem. Publikacja składa między innymi z następujących artykułów naukowych, przedłożonych przez uczestników Konferencji: Zdolność administracyjna europejskiego systemu administracji; Zasada zrównoważonego rozwoju jako podstawa rozwoju jako podstawa wykładni sądowej; Płaszczyzny powiązań polityki energetycznej i polityki w dziedzinie środowiska Unii Europejskiej w kontekście zrównoważonego rozwoju; Promowanie odnawialnych źródeł energii przez państwa członkowskie w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; Promowanie odnawialnych źródeł energii przez państwa członkowskie w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; Zwalczanie zmian klimatu jako wyzwanie dla UE; Status prawny i ochrona map jako opracowań kartograficznych; Zwalczanie nieuczciwej reklamy w mediach społecznościowych; Obywatelstwo UE a intercyza europejska w kontekście nowych programów Unii Europejskiej na lata 2020; Wpływ Porozumienia SPS na bezpieczeństwo żywności w UE w kontekście sporów przed organami WTO. Jednym z największych atutów prezentowanej publikacji jest zespół autorski, który składa się z wybitnych specjalistów.
Związki to temat rzeka. Wartka, dynamiczna, zmienna. Nie ma chyba drugiego zagadnienia, o którym powiedziano by tak wiele, a jednocześnie… wciąż za mało. Kiedy do relacji wkradają się problemy, niedomówienia, konflikty czy trudne emocje, łatwo się zgubić, a dużo trudniej odnaleźć. Autorka bierze pod lupę najczęstsze problemy w związku i niczym inżynier rozkłada miłość na czynniki pierwsze. Szuka odpowiedzi na najtrudniejsze pytania. Swoją opowieść konstruuje w formie długiego dialogu matki z córką. Ten ciekawy sposób prowadzenia narracji sprawdza się znakomicie i sprawia, że czytelnik czuje się uczestnikiem rozmowy. Wartko opowiedziana historia angażuje, wciąga i nie pozwala się oderwać do ostatniej strony. Mama dzieli się z nieco zagubioną córką własnymi doświadczeniami i przeżyciami. W prosty i przystępny sposób wyjaśnia mechanizmy rządzące relacjami międzyludzkimi. Wyjaśnia zawiłości tych relacji i rozprawia się ze stereotypami na ich temat. Nie prawi morałów, ale radzi, tłumaczy i podaje mnóstwo przykładów z życia. Wszystko zaś zostało zilustrowane w lekki, zabawny sposób. Komiks opiera się nie tylko na trafnych obserwacjach autorki, ale ma też solidne zaplecze teoretyczne i odwołuje się do psychologicznych teorii na temat miłości. Dowiadujemy się z niego między innymi, jak działa zasada Pareto, o czym mówi teoria neuronów lustrzanych, co oznacza termin „tunele rzeczywistości” i jakie są kluczowe etapy rozwoju związku. Autorka pisze lekko, zabawnie i niezobowiązująco o rzeczach ważnych i poważnych. A czy jest w życiu coś ważniejszego niż miłość i związki?
Zagadnienie statusu martwego ciała/szczątków oraz postępowania z nim/i staje się obecnie coraz ważniejszym tematem dyskusji i etycznych dylematów ze względu na wykorzystywanie ciała jako rezerwuaru organów i jako materiału biologicznego (biopolityka). Duży wpływ na wzrost zainteresowania szczątkami mają także nasilające się problemy z zarządzaniem ciałami w przypadkach katastrof naturalnych, ataków terrorystycznych, masowych mordów i epidemii. Zagadnieniami tymi zajmuje się szybko rozwijająca się transdyscyplina badań określana jako „studia nad martwym ciałem” (dead body studies) i w jej właśnie ramach lokuje się Nekros. Autorka stawia tezę, że przyszłość myślenia o człowieku zależy między innymi od tego, jak przedstawiciele różnych dyscyplin poradzą sobie z przeformułowaniem rozumienia ontologicznego statusu i stosunku do martwego ciała i ludzkich szczątków. Przy czym figurę martwego ciała (w różnych jego formach: fragmenty ciał, kości, prochy, popioły) należy uznać za paradygmatyczny przypadek materialnego śladu przeszłości, który rozpatrywany w interpretacyjnych ramach humanistyki ekologicznej, witalnego materializmu i epistemologii relacyjnej stanowi wyzwanie dla przemyślenia związków między tym, co żywe i martwe, organiczne i mechaniczne, stałe i zmienne, ludzkie i nie-ludzkie.
Książkę tę przenika przeświadczenie o nekrokratycznym charakterze ludzkości i konieczności ochrony ciał i szczątków zmarłych przed nieuprawnionym wykorzystaniem oraz profanacją. Głosi ona także „nekrokratyczny fundamentalizm” wracający do idei Giambattisty Vico, który przypominał. że słowo humanitas pochodzi od humando – grzebanie i że jednym z wyznaczników bycia człowiekiem jest dokonywanie pochówku.
Informacja o autorze/ redaktorze:
Kiedy medycyna konwencjonalna nie może Co pomóc... ...na ratunek przychodzi dr Pohl z autorską terapią, która uratowała jej zdrowie. Dzięki tej książce najpierw nauczysz się rozumieć swoje dolegliwości na poziomie psychicznym i fizycznym. Uważnie odczuwając i poruszając się będziesz świadomy swojego ciała. Znajdziesz aktywne drogi wyjścia z psychofizycznego zesztywnienia, uwolnisz się od dawnych presji i samodzielnie będziesz kontrolować i zmieniać swoje postawy, nawyki ruchowe i reakcje na codzienny stres. Jest to pierwsza na rynku publikacja, która kompleksowo opisuje zasady tej autorskiej terapii. Poznasz 5 metod, które stanowią całościowy program pracy z ciałem. Pomoże Ci on pozbyć się bólu, stawów czy mięśni. Program bejmuje: - ćwiczenia na uwolnienie napięć według Thomasa Hanny, - uciskanie punktów spustowych w ruchu, - masaż tkanki łącznej skóry i tkanki podskórnej, - ćwiczenia ruchowe oraz terapię powięzi, - trening świadomości ciała. Każdy ból można wyleczyć.
Nasze ciało i umysł są ze sobą ściśle połączone. Zdarza się, że ból głowy czy brzucha nie ma nic wspólnego z problemami z naszymi narządami, ale z nagromadzeniem się emocji, z którymi nie dajemy sobie rady. Dr Mona Lisa Schulz oraz Louise Hay odkryły te zależności i w swojej książce niosą pomoc dla wszystkich, którzy cierpią na napady lęków, depresję, są zestresowani czy uzależnieni. Dzięki połączeniu doświadczenia lekarskiego oraz terapeutycznego Autorki przedstawiają sprawdzone sposoby na samodzielnie zdiagnozowanie dolegliwości umysłu i w jaki sposób szukać pomocy. Dzięki afirmacjom pokonasz stres i poczucie zagubienia. Nauczysz się harmonizować czakry. Dowiesz się jakie zioła i suplementy będą pomocne przy Twoich problemach. Twoja recepta na sprawny umysł.
Przełomowa, wnikliwa i kontrowersyjna książka, która jest szczególnie potrzebna w aktualnych czasach
Kobietom, które nie decydują się na macierzyństwo, często mówi się, że będą ubolewać z tego powodu do końca życia. Jednak nikt nie myśli o odwrotnej sytuacji. Wydaje się, że kobieta, która ma już dziecko, nie może żałować decyzji o jego urodzeniu. Socjolog Orna Donath przerywa milczenie, rzucając światło społeczne na tabu wokół macierzyństwa. Żałując macierzyństwa to odważne dzieło zawierające wynik długoletnich badań i wywiadów z kobietami, które wolałyby nigdy nie urodzić dzieci.
Donath przedstawia ten swoisty żal z feministycznego punktu widzenia. Pokazuje, że z kulturowego założenia wynika, iż macierzyństwo wiąże się z narzuconymi przez społeczeństwo ograniczeniami i jest nazywane naturalną rolą kobiety. Nie zawsze jednak chcą się one na to godzić. Donath pokazuje, że powody, dla których badane przez nią matki urodziły dzieci, były przeróżne. Niektóre chciały uniknąć rozwodu, wykluczenia z rodziny czy odstawania od znajomych. Kolejne nie czuły się z tym dobrze, ale uznały to za normę społeczną, której muszą się podporządkować aby prowadzić naturalne życie. Jeszcze inne kobiety żałowały tej roli mimo początkowego zapału i chęci bycia matką. Chociaż motywacje były różne, kobiety łączy silne poczucie żalu. Często cierpią z powodu ogromnego poczucia winy i trudu radzenia sobie z wewnętrznym konfliktem - choć kochają swoje dzieci, to nie lubią być matkami.
Donath wyjaśnia, że jeśli jesteśmy oburzeni ideą kobiet, które zmagają się z tym dylematem, powinniśmy głęboko się zastanowić. Zamiast je szykanować i obrzucać obelgami, musimy odpowiedzieć sobie na trudne pytanie: Dlaczego społeczeństwo narzuca macierzyństwo jako naturalny krok człowieka?
Anioły są obecne w naszym życiu i pomagają nam w najtrudniejszych wyborach
Kolejna książka Maudy Fowler i Gail Hunt - autorów Anielskich przesłań
Maudy Fowler posiada niesamowitą moc słyszenia anielskich szeptów, które są wskazówkami pozwalającymi odnaleźć sens życia. Od kiedy skończyła jedenaście lat, Maudy przekazała niezliczone wiadomości do tych, którzy szukają pocieszenia, nadziei i kontaktu ze zmarłymi bliskimi.
Anielskie szepty to książka o rozmowach z aniołami skupiająca się na siedmiu elementach życia: miłości, honorze, szacunku, cierpliwości, odwadze, przebaczeniu, wierze. Znajdziesz w niej medytacje i porady, jak osiągnąć w życiu szczęście, a także dowody na to, że anioły są blisko tych, których kochają.
Zaufaj swoim silnym stronom, bądź z nich dumny i zacznij je w pełni wykorzystywać!
Marcus Buckingham dał początek ruchowi wykorzystywania swoich silnych stron, który obecnie szeroką falą rozlewa się po świecie – od firm prywatnych po organizacje rządowe i edukacyjne. To ruch, który wypływa między innymi z sukcesu wcześniejszych bestsellerów Marcusa Buckinghama: Po pierwsze: Złam wszystkie zasady oraz Teraz odkryj swoje silne strony.
W tej książce Buckingham odpowiada na kluczowe pytanie: jak użyć swoich silnych stron, aby uzyskać jak największy sukces w pracy? Z tej książki dowiesz się:
• Dlaczego twoje silne strony to nie tylko to „w czym jesteś dobry”, a słabe strony to nie tylko to „w czym jesteś kiepski”.
• Jak prawidłowo określić swoje silne strony.
• Co możesz zrobić każdego tygodnia, aby coraz więcej czasu poświęcać na zadania, które wykorzystują twoje silne strony, a coraz mniej na te zadania, które obniżają twoją skuteczność.
• Jak rozmawiać z szefem i współpracownikami o swoich silnych stronach, aby nie sprawić na nich wrażenia, że chwalisz się albo narzekasz.
• Jak dobrać odpowiedni dla ciebie cotygodniowy 15-minutowy rytuał, który pozwoli ci przez całą karierę wykorzystywać twoje silne strony.
WYKORZYSTAJ SWOJE SILNE STRONY otworzy przed tobą i twoją firmą nowe i niezbadane jeszcze obszary.
Dołącz się do ruchu silnych stron i rozwijaj się.
***
Od kilku lat korzystam z odkryć Marcusa Buckinghama opisanych w jego poprzednich trzech książkach. Dzięki nim porzuciłem fałszywe przekonania i mity, odkryłem swoje talenty i talenty moich współpracowników. Obecnie działamy efektywnie w zespole uzupełniających się osób. Osiągamy sukcesy dzięki świadomości, że prawdziwa praca zespołowa polega na tym, że wszyscy w sposób skoordynowany wykorzystują swoje najsilniejsze strony, wiedzą, w czym mogą na sobie polegać. Aby nie roztrwonić własnych zdolności, wystarczy skorzystać z odkrytych przez autora czterech strategii stosowanych przez ludzi odnoszących sukcesy i systematycznie wykorzystujących swoje silne strony.
- Grzegorz Turniak, prezes BNI Polska, prezes Stowarzyszenia Profesjonalnych Mówców w Polsce
***
Wykorzystaj swoje silne strony to nadzwyczaj praktyczny przewodnik dla każdego menedżera, który chce zbudować zespół osiągający wybitne wyniki. Absolutna rewolucja w podejściu do rozwoju jednostek i zespołów. Marcus Buckingham w bardzo precyzyjny sposób pokazuje, jak w sześć tygodni – przechodząc przez sześć prostych kroków – zwiększyć w sposób niezwykły swoją motywację i podnieść efektywność własnych działań. Dodatkowo daje dokładne wskazówki, jak ukierunkować swoje otoczenie na mistrzostwo. Tę książkę polecam każdemu, kto chce zbudować sukces na tym, że z bardzo dobrego zmieni się w wybitnego. Książkę polecam sportowcom poszukującym sposobu na zdobycie złota, menedżerom szukającym inspiracji do gigantycznego kroku naprzód i każdemu człowiekowi, który chce czerpać radość z pracy opartą na sukcesach w życiu zawodowym i osobistym.
- Wojciech Herra, mówca, trener, specjalizuje się w projektach ukierunkowanych na zwiększanie efektywności sprzedaży
***
MARCUS BUCKINGHAM przez 17 lat pracował w Organizacji Gallupa, w której zajmował się badaniami nad najlepszymi liderami, kierownikami i przedsiębiorstwami. Wyniki tych badań stały się podstawą bestsellerów Po pierwsze: Złam wszystkie zasady oraz Teraz odkryj swoje silne strony, których Buckingham był współautorem. Jego sylwetkę przedstawiano w „New York Timesie” oraz w czasopismach „Fortune”, „Business Week” i „Fast Company”. Obecnie prowadzi własną firmę, która zajmuje się konsultingiem oraz prowadzeniem szkoleń – tradycyjnych i internetowych.
Więcej informacji na jego temat można znaleźć na stronie marcusbuckingham.com
"Michnikowszczyzna. Zapis choroby", publicystyczna książka Rafała Ziemkiewicza, ukazuje się w formie audiobooka, w interpretacji samego autora.
Sam Ziemkiewicz o swojej książce mówi tak: „Adam Michnik interesuje mnie… jako propagandysta przez wiele lat bez skrupułów używający jako narzędzia do urabiania opinii publicznej i robienia polskiej inteligencji wody z mózgów…”
„O nie kochani. Do takiego wniosku dojść oczywiście nie możemy, stop, w tył zwrot! Adam Michnik bredzić nie może, a już zwłaszcza cynicznie. Adam Michnik jest wielkim człowiekiem, autorytetem moralnym, bohaterem podziemia, laureatem niezliczonych tytułów honorowych, nagród i medali, et cetera, et cetera. Więc jeśli zastanowienie nad tym co mówi ma kogoś doprowadzić do takich wniosków - to znaczy, że nie wolno się zastanawiać. Wyłączcie swoje mózgi, złóżcie ręce do oklasków - tak się właśnie rodzi michnikowszczyzna”.
W monografii zostały podjęte ważne i aktualne problemy, które zajmują również ukraińskich naukowców, w tym socjologów, politologów, pedagogów oraz wszystkich tych, którym nie jest obojętny los współczesnego młodego pokolenia, szczególnie w realiach obecnie dla Ukrainy tak trudnych. Dlatego niewątpliwie prezentowana monografia ma ważne znaczenie tak teoretyczne, jak i praktyczne.
z recenzji dr hab. Liudmyły Krywaczuk, prof. Uniwersytetu Lwowskiego
W moim przekonaniu opiniowana książka ma podwójny walor. Pierwszy to kontynuacja badań nad nierównościami oświatowymi mającymi w polskiej socjologii i pedagogice społecznej długą tradycję, sięgającą okresu międzywojennego, gdy stanowiły one rzeczywisty problem społeczny, ponieważ system edukacyjny miał wyraźnie klasowy charakter i były w niego wmontowane skuteczne bariery selekcyjne. Równie bogaty materiał przyniosły badania realizowane już po wojnie, szczególnie od początku lat sześćdziesiątych, nasilone w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Ich wyniki […] pokazywały, że nierówności o społecznym charakterze nadal się utrzymują, a szczególnie, że młodzież wiejska, w tym głównie chłopska, ma znacznie gorsze warunki do realizacji swoich edukacyjnych aspiracji. Drugi walor tej pracy to próba wypełnienia luki, jaka pojawiła się w badaniach nad nierównościami edukacyjnymi, których źródeł trzeba szukać nie w historii i przeszłości, ale w teraźniejszości. Zmiany wywołane transformacją systemową nie są jeszcze do końca rozpoznane i udokumentowane. Odnosi się to także do problematyki nierówności edukacyjnych – czy pojawiły się jakieś nowe mechanizmy, które je generują? Badania na pograniczu polsko-ukraińskim i powstała na ich bazie książka wpisują się w nurt poszukiwania odpowiedzi na takie pytania.
z recenzji dr. hab. Mariana Niezgody, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego
Książka oparta jest na ryzykownym, ale interesującym założeniu teoretyczno-badawczym. W skrócie mówiąc, chodzi o wykorzystanie metod i skrzynki narzędziowej antropologii wizualnej w celu dotarcia do sposobów przeżywania codzienności przez osoby, które odznaczają się niskimi kompetencjami językowymi. Koncepcja książki dowodzi, że socjologia wizualna, socjologia zmysłów (antropologia wizualna, antropologia zmysłów określana przez Autora mianem sensorycznej) szczęśliwie wyszły już
poza fazę założycielską polegającą na doprecyzowaniu własnego pola badawczego, własnej terminologii. Docenić należy umiejętności warsztatowe oraz dojrzałość metodologiczną Autora. Zrealizowane przez niego przedsięwzięcie badawcze nie należało do łatwych, wymagało szczególnej empatii, szczególnej troski o rzetelność badawczą oraz szczególnego wyczulenia na wszelkie kwestie etyczne związane z prowadzeniem badań terenowych.
Z recenzji prof. dr hab. Rafała Drozdowskiego
Nowa książka Andrzeja G. Kruszewicza, znanego ornitologa, podróżnika, naukowca i wieloletniego dyrektora Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Warszawie, a także myśliwego.
Publikacja opisuje szeroko pojęte relacje ludzi i zwierząt, zwłaszcza w kontekście wzajemnych zależności oraz naszych postaw wobec świata natury. Czytelnik znajdzie w niej rozdziały poświęcone zwierzętom: domowym, gospodarskim, dzikim, laboratoryjnym i trzymanym dla rozrywki, a także problemom gospodarowania przez człowieka zasobami przyrody, m.in. związanym z łowiectwem i rybołówstwem. Autor przybliża tajniki funkcjonowania ogrodów zoologicznych, przytacza interesujące i nieraz szokujące dane oraz prezentuje doświadczenia zebrane podczas swojej pracy, w tym anegdoty ze swego życia i licznych podróży. Nie stroni od gorzkich uwag pod adresem każdej grupy społecznej, zarówno myśliwych, jak i ekologów czy wegetarian. Podkreśla, że w szerokiej działalności człowieka istnieje „tylko jeden wyjątek, który wymaga zjednoczenia wszystkich ludzi – ochrona przyrody!”.
„Ludzie utracili więź ze zwierzętami. Nigdy żadnego nie zabili, nie wypatroszyli i nie oskórowali. Nigdy też nie byli na polowaniu i w większości przypadków nigdy nie hodowali żadnego stworzenia dla mięsa. Ci ludzie i ich dzieci widzą w supermarketach rozpłatane indyki, poćwiartowane kurczaki, kurze wątroby i indycze żołądki, ale zabicie zwierzęcia jest przez nich postrzegane jako okrutne, a łowiectwo w ich mniemaniu to bestialstwo”.
„Widziałem rozładunek świń, krów, byków, owiec i cieląt, a także ich ubój oraz dalsze etapy obróbki. (…) Widywałem również fermy świń, bydła i duże kurniki. I nie pojmuję, jak rozumny człowiek mógł doprowadzić do czegoś takiego!”.
W publikacji zostały omówione metody i instrumenty rozwoju lokalnego, takie jak LEADER, Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność oraz innowacje społeczne. Jej autorzy są członkami interdyscyplinarnego zespołu badawczego, w skład którego wchodzą socjolog (pracownik naukowy Uniwersytetu Łódzkiego z bogatym doświadczeniem praktycznym w zakresie współpracy z lokalnymi grupami działania) i geografowie (pracownicy Instytutu Rozwoju Miast w Krakowie, specjalizujących się m.in. w tematyce projektów rewitalizacji, na co dzień współpracujący z przedstawicielami samorządów różnego szczebla). W ciekawy i przystępny sposób zaprezentowali oni istotę i problemy związane z wdrażaniem wskazanych metod i instrumentów, poświęcając wiele uwagi praktycznym przykładom rewitalizacji i innowacji społecznych (stosunkowo słabo znanym w Polsce). Walorem książki są praktyczne rekomendacje dotyczące przeprowadzania rewitalizacji miast, a także wdrażania innowacji społecznych w różnych układach lokalnych, sformułowane w odniesieniu do poszczególnych zasad Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, który w obecnej perspektywie programowania jest jednym z najważniejszych instrumentów rozwoju lokalnego.
Przedmiotem książki jest historycznofilozoficzna charakterystyka Berkeleyowskiej „nowej zasady”, tj. twierdzenia egzystencjalnego esse est percipi aut percipere – „istnieć to być spostrzeganym lub spostrzegać”, stanowiącego fundament jego systemu filozoficznego. W książce zastosowano metodę wewnętrznej analizy doktryn filozoficznych wypracowaną przez Étienne’a Gilsona i Stefana Swieżawskiego, posiłkując się również teorią typów idealnych Maxa Webera. Wbrew dominującej
epistemologicznej interpretacji filozofii Berkeleya, podkreślono znaczenie metafizycznego wymiaru Berkeleyowskiej „nowej zasady” i w tym duchu zaproponowano rekonstrukcję jej źródeł, założeń i argumentów. Kluczową rolę w przeprowadzonych rozważaniach odegrały analizy Philosophical Commentaries – notatnika filozoficznego Berkeleya. Pozwoliły one na określenie najbliższego kontekstu intelektualnego jego koncepcji, sprecyzowanie etapów rozwoju jego myśli oraz uchwycenie zasadniczej roli „nowej zasady” i wpływów kartezjanizmu (zwłaszcza René Descartes’a i Nicolasa Malebranche’a) oraz pokartezjańskiego sceptyka Pierre’a Bayle’a. Zasadnicze rezultaty książki sprowadzają się do: (1) sformułowania spójnej ontologicznej interpretacji filozofii Berkeleya, która za podstawę bierze Philosophical Commentaries i „nową zasadę”; (2) zakwestionowania zasadności klasyfikowania Berkeleya jako przynależącego w pełni do tradycji
empirystycznej i (3) sproblematyzowania kategorii racjonalizmu i empiryzmu w odniesieniu do historii filozofii siedemnastego i osiemnastego wieku.
Andrzej Potocki dominikanin i profesor socjologii, autor wielu publikacji z zakresu socjologii religii, teologii pastoralnej i katechetyki jest niekwestionowanym autorytetem spajającym środowisko socjologiczne z teologicznym i odwrotnie. Książkę O Kościele także socjologicznie świadomie przygotował w formie przewodnika i łącznika między tymi dwiema dyscyplinami. Namawia w niej do wzajemnej konfrontacji perspektyw badawczych, metodologii, a także języka, w jakim opisywany jest wielowymiarowy fenomen Kościoła katolickiego i religijność jego wyznawców. Teologów uwrażliwia na społeczne aspekty Kościoła, socjologów zaś przekonuje, że Kościół to coś więcej niż tylko jego widzialna powłoka. Przy tym badawczej ostrożności stara się uczyć jednych i drugich. Książka przynosi w istocie zgrabnie ujętą syntezę, swego rodzaju podsumowanie, wieloletnich badań autora nad różnymi aspektami życia Kościoła katolickiego w Polsce. Rozprawa jest wielowątkowa i bardzo obszerna, lecz - jak zapewnia Autor - przyjazna czytelnikowi. Można ją czytać fragmentarycznie, gdyż każda część pomyślana jest jako problemowo samodzielna całość. Lektura książki wciąga. Autor ciekawie prowadząc narrację zgrabnie przeprowadza czytelnika przez zawiłe meandry złożoności podjętej problematyki. Komunikatywny i ładny język to atut dodatkowy, ale i niezbędny gdy książka dedykowana jest do tak polifonicznego środowiska czytelników: teoretyków i praktyków, świeckich i duchownych, nauczycieli i studentów. Każdy znajdzie w niej dla siebie coś ciekawego i niebanalnego.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Marii Libiszowskiej-Żółtkowskiej
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
