Wydana po raz pierwszy w 1934 powieść z początku nie odniosła wielkiego sukcesu sprzedażowego, choć krytycy byli nią zachwyceni, a dziś uważana jest za arcydzieło żydowsko-amerykańskiej literatury i klasyczną powieść o imigrantach.
Zauważona została dopiero przy okazji wznowienia w roku 1964, do którego pisarza namówił jego agent i wydawca. Przy swoim drugim wejściu na rynek, „Nazwij to snem” odniosło spektakularny sukces i w krótkim czasie sprzedało się w ponad milionie egzemplarzy.
Powieść znalazła się na opublikowanej w 2005 roku liście 100 najlepszych powieści napisanych w języku angielskim po 1923 roku magazynu TIME.
Dawid Schearl to jeszcze mały chłopiec. Syn żydowskich imigrantów, mieszkający z rodziną w nowojorskich slumsach. Wraz z nim poznajemy brutalny i bezwzględny, pełen konfliktów świat ludzi starających ułożyć sobie życie na obczyźnie. Nowego, obcego miasta, w którym trudno się zadomowić nie równoważą chłopcu niestety trudne stosunki rodzinne.
Przez ponad trzydzieści lat „Nazwij to snem” pozostawało jedyną powieścią Rotha. Zmieniło się to dopiero napisany u schyłku życia, po prawie sześćdziesięciu latach milczenia, cykl autobiograficznych powieści „Mercy of a Rude Stream”.
Rzucił on nowe światło na część wywołujących kontrowersje kazirodczych wątków przedstawionych w „Nazwij to snem”. Wywołało to spór z Rose Broder, siostrą pisarza, która zagroziła wydawnictwu St Martin procesem sądowym i zażądała usunięcia owych wątków z udziałem postaci, której była pierwowzorem – Minnie Stigman – z kolejnych powieści w cyklu. W toku ugody wydawnictwo zapłaciło Rose 10 000 dolarów. Drugi tom powieści, choć wciąż z kontrowersyjnymi wątkami, ukazał się z adnotacją, że „ta powieść w żadnym wypadku nie jest autobiografią i nie powinna być jako taka czytana”, w kolejnych zaś – owe wątki zostały usunięte. W "Nazwij to snem" nie było oczywiście możliwości, by cokolwiek zmienić.
Robert Weil – redaktor Rotha w St. Martin – przyznał, że w celu zabezpieczenia wydawnictwa na wypadek procesu sądowego odbył z Rothem, nagrany na wideo, wywiad, w którym ustalił, które wątki powieści są autobiograficzne. Weil twierdzi, że Henry Roth potwierdził prawdziwość wątków kazirodczych.
Przejmujące losy „białych niewolnic”, kobiet z najniższego szczebla hierarchii służby domowej. Tych, których w przedwojennej Polsce było najwięcej. Zatrudniane przez mieszczaństwo wiejskie dziewczęta zaczynały służbę mając często 15 lat. Nie miały prawa do urlopu i wypoczynku, pracowały od świtu do nocy za grosze. Joanna Kuciel-Frydryszak zagląda do ich maleńkich pokoików w eleganckich kamienicach, przypatruje się, co robią, gdy mają wychodne, obserwuje je przy kuchennej pracy, współczuje, gdy muszą oddać swoje często nieślubne dzieci. Ale praca służącej to mimo wszystko awans i dotknięcie lepszego świata. Dla niektórych służba stanie się przygodą życia. Inne w rodzinie chlebodawców znajdą przyjaciół i opiekunów. W galerii służących pojawiają się zarówno te, które zapisały się w historii: Anna Kaźmierczak, prababcia kanclerz Angeli Merkel, Teosia Pytkówna, żona Stanisława Wyspiańskiego, Aniela „Ciemna”, która wymyśliła końcówkę Ferdydurke, komunistka Etla Bomsztyk, jak i te bezimienne. Zobaczymy je także podczas drugiej wojny światowej, gdy heroicznie będą pomagać swoim chlebodawcom. Służące do wszystkiego to także opowieść o stosunkach klasowych oraz o potrzebie dominacji lepiej urodzonych nad biedakami. To momentami zabawna, a czasem gorzka lektura. Na pewno zaś ważna. „Wspaniała! Tak wiele mówi o korzeniach naszego społeczeństwa, o wyzysku, uległości kobiet akceptujących swój niewolniczy los, ale i o sile ludzkich uczuć, zdolnych przekroczyć klasowe podziały. Dla mnie szczególnie wzruszająca, bo moja niania, która mogłaby być bohaterką tej książki, była jedną z najważniejszych osób mego dzieciństwa. Autorka wykonała ogromną pracę, dziękuję”! Agnieszka Holland „Z reguły nie mają nazwisk, często nawet imion. A przecież to one wyprasowały te białe koszule sławnych mężczyzn, których zdjęcia pamiętamy ze szkolnych podręczników. Służące. Nic dziś o nich nie wiemy, a one kiedyś wiedziały wszystko. Kuciel-Frydryszak pozwala nam zajrzeć do miejsca, które historycy dotąd omijali: do „służbówki”. Świetna lektura, otwiera oczy”! Wojciech Orliński Joanna Kuciel-Frydryszak – absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim, dziennikarka. Autorka biografii Słonimski. Heretyk na ambonie, nominowanej w najważniejszych konkursach na Historyczną Książkę Roku – im. K. Moczarskiego i O. Haleckiego, oraz bestsellerowej biografii Kazimiery Iłłakowiczówny Iłła (Marginesy 2017), nominowanej do Nagrody im. Józefa Łukaszewicza.
Dusza, która jest boskim oddechem, oczyszcza, ożywia i uzdrawia narzędzie, poprzez które funkcjonuje
Hazrat Inayat Khan
Przez uzdrowienie ducha do uzdrowienia ciała
Całe dziesięciolecia, a może lepiej napisać - całe stulecia, zachodnia medycyna oddzielała ściśle sprawy ciała od spraw ducha i umysłu. Inaczej medycyna i myślenie Wschodu. W tradycjach wschodnich od zawsze widzi się człowieka jako całość; dostrzega się korelację diady ciało – umysł, równocześnie jednak podkreśla, że proces uzdrawiania ciała poprzez umysł rozpoczyna się ponad nimi. Z poziomu przekraczającego soma i psyche. Siła osoby, która uzdrawia, bierze się z odpowiednio skoncentrowanej życiowej energii, a ta pochodzi od istoty wyższej.
Ojcem praktyk medytacji uzdrawiających sufich był Hazrat Inayat Khan, muzyk i mędrzec z Indii, który na początku XX wieku odwiedził Europę. Dla mieszkańców naszej części świata stał się ważny jako propagator metody uzdrawiania wywodzącej się ze starożytnych tradycji mistycznych, bazującej na duchowości wedyjskiej, indomuzułmańskiej i sufickiej. W tej metodzie zakłada się, że zdrowie ciała i zdrowie ducha są ze sobą ściśle powiązane. By zachować fizyczny dobrostan, trzeba się skupić po pierwsze na psychice ?- praktykować specjalnego rodzaju medytacje, wymagające akurat tyle samopoświęcenia i dyscypliny, że pozostają dostępne praktycznie dla każdego chętnego.
Ta książka przeprowadzi Cię przez 33 praktyczne lekcje ścieżki uzdrawiającej indyjskich sufich - tradycyjnej metody leczenia ciała, umysłu i ducha.
o autorach:
Maciej Wielobób jest mężem Agnieszki, tatą Tymona, nauczycielem medytacji i jogi oraz autorem wielu książek. Odebrał konwencjonalne wykształcenie w zakresie rozwoju osobistego, jogi i medytacji dostępne na Zachodzie, ale też od 1994 roku podąża tradycyjną ścieżką mistyczną indyjskich sufich. Był członkiem zarządu głównego Międzynarodowego Ruchu Sufich, a obecnie jest głową Otwartej Drogi (The Open Way), jednej z sufickich organizacji inspirowanych nauczaniem Hazrata Inayata Khana. Naucza jogi i medytacji w Polsce i Europie, zarówno na uczelniach, jak i podczas mniej formalnych warsztatów i odosobnień.
Wielobób w prosty i użyteczny sposób przekazuje głębię tradycyjnej wiedzy medytacyjnej, tak by czytelnicy i uczestnicy zajęć mogli uwalniać się od napięcia, doświadczać spokoju umysłu i wykorzystywać pełnię swoich możliwości. Uwielbia pokazywać konkretne zastosowania dawnych koncepcji i narzędzi w życiu codziennym.
AGNIESZKA WIELOBÓB — jest popularną nauczycielką jogi i ajurwedy, redaktorką działu „Ajurweda” w magazynie „JOGA”, ekspertem portalu Joga ABC, stałą współpracowniczką portalu JogaSutry.pl. Mieszka z mężem, synem, psem i kotem we wsi położonej w dolinie rzeki Mierzawy. Ma własne studio jogi, terapii jogą i ajurwedy w Jędrzejowie, pracuje też jako nauczycielka jogi w Krakowie. Udziela konsultacji indywidualnych, wygłasza wykłady i prowadzi warsztaty.
W swojej pracy stara się uświadamiać innym, że ajurweda to styl życia dostępny dla każdego, że proste zalecenia połączone z obserwacją i samoświadomością pozwalają naprawdę cieszyć się życiem. Wyznaje zasadę, że najważniejszy w życiu jest zdrowy rozsądek, także na gruncie ajurwedy i jogi.
STRONA AUTORKI: https://agnieszkawielobob.pl
Finalista prestiżowej Nagrody im. Marcina Króla organizowanej przez Fundację Batorego. Wychylone w przyszłość. Jak zmienić świat na lepsze to opowieści z życia innowatorki poszukującej lepszego świata, która dzieli się z nami swoimi doświadczeniami. Zachęca nas, żebyśmy nie pozostawali w sferze marzeń, ale testowali własne wizje, bo tylko w praktyce możemy rozstrzygnąć, czy dane rozwiązanie sprawdzi się czy nie.Żyjemy w czasach, gdzie zmiana myślenia jest konieczna. Trzeba zatrzymać katastrofę klimatyczną i przebudować system społeczno-ekonomiczny. Aby wymyślić świat na nowo, potrzebujemy nowych narracji opierających się na pozytywnych wizjach przyszłości, które będą służyć nam za drogowskaz i mobilizować nas do działania. Autorka prowadzi nas przez opowieści o miejskich projektach, pokazując, że nie ma jednej recepty na sukces, ale możemy szukać schematów działań, które zwiększą jego powodzenie.Wychylone w przyszłość to książka o tym, że niewielkie lokalne działania przecierają drogę szerszym trendom i że prototypowanie rzeczywistości to sposób na testowanie idei. Kluczem do sukcesu jest współpraca - tylko dzięki połączeniu różnych kompetencji i perspektyw możemy przekraczać nasze ograniczenia. To zachęta do tego, żebyśmy zauważali zalążki lepszego świata i je pielęgnowali. Autorka szczególną uwagę poświęca miastom jako najlepszym przestrzeniom do wdrażania innowacji oraz projektom wykorzystującym potencjał społeczności lokalnych zarówno w kraju, jak i za granicą. To książka o optymizmie, niełatwym, ale potrzebnym.
Jaknakłonić kogoś do zmiany sposobu postępowania?Jakzachęcić innych ludzi do zmiany decyzji?Jaksprawić, by takiej zmiany zapragnęli?Jakobronić się przed ich wpływem na nasze decyzje?Jeślichcesz poznać odpowiedzi na te pytania, sięgnij po bestseller światowej sławypsychologa społecznego. Znajdziesz tu przejrzysty opis mechanizmów, dziękiktórym ludziom udaje się przekonać innych do swoich racji.RobertCialdini w niezwykle zajmujący sposób tłumaczy tajniki postępowania człowieka.Wyjaśnia nie tylko, jak skutecznie wpływać na ludzi, ale także jak obronić się przed niepożądanym wpływem. Opierając się na własnym doświadczeniu, wieloletniej praktyce oraz udokumentowanych wynikach badań psychologicznych, opisuje fascynujący świat ludzkich zachowań. Książka jest niezwykle przydatna dla psychologów, menedżerów, trenerów, specjalistów od sprzedaży i marketingu.Przyda się jednak każdemu, kto chce wpływać na innych lub obronić się przedmanipulacją.Wywieraniewpływu na ludzi. Teoria i praktyka zyskała sobie ogromną popularność nie tylkowśród psychologów, ale także specjalistów od marketingu i wśród szerokiej publiczności. Została przetłumaczona na 26 języków i sprzedana w milionach egzemplarzy, zaś anglojęzyczny jej oryginał był cytowany ponad 3 tysiące razy. Przyczyną niezwykłej popularności tej pracy jest nie tylko fakt, że odkrywa ona czytelnikowi dość proste mechanizmy psychiczne odpowiedzialne za złożone i nieraz trudne do zrozumienia przypadki ludzkiego postępowania. Niepoślednią przyczyną jest też niezwykły dar jasnej i angażującej odbiorcę komunikacji Robert Cialdini potrafi wyjaśniać złożone zjawiska w sposób powszechnie zrozumiały i fascynujący. Zarówno kiedy pisze, czego świadectwem omawiana książka, jak i kiedy mówi, czego świadectwem są jego kilkakrotne wystąpienia w murach Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.Prof.Bogdan Wojciszke
„Nic nie jest bardziej zadziwiające, jak łatwość, z jaką większość daje się rządzić przez niewielu…” – zastanawiał się David Hume w 1741 r. Wówczas winił on przemoc, którą stosowali panujący wobec poddanych dla utrzymania władzy. „Genialność” obecnych systemów panowania polega na tym, że potrafią one posiadać władzę absolutną bez budowania obozów koncentracyjnych, zmuszania do ideologicznej jednomyślności czy też zwalczania kontrowersji przemocą, przynajmniej tak długo, dopóki są one niegroźne. Społeczeństwo podporządkowane jest interesom gospodarczym elit i zostaje zdemobilizowane do pozycji (głupiego) konsumenta żyjącego w ciągłym lęku, niepewności i apatii, niezainteresowanego polityką, co dla władzy jest zjawiskiem pożądanym i wygodnym.Lektura tej książki pomoże czytelnikowi otworzyć oczy na mechanizmy rządzenia, zrozumieć, jak słabe strony naszej psychiki wykorzystywane są przez panujących, zdemaskować machinacje grup elitarnych i pozwoli na wypracowanie indywidualnych i grupowych mechanizmów obronnych. Agresja Rosji przeciw Ukrainie, która nastąpiła po napisaniu tekstu tej książki, wskazuje, jak ważna jest świadomość społeczeństwa, by nie dało się ono wodzić za nos przez autorytatywne, żądne władzy elity, które nie cofną się przed niczym, nawet przed groźbą rozpętania wojny nuklearnej.
Dowiedz się, jak dzięki stosowaniu praktycznych strategii wywodzących się z uważności, współczującej komunikacji i kompromisowego rozwiązywania konfliktów unikać rodzicielskich pułapek i wychować dobrego, życzliwego człowieka. Jako rodzic starasz się być dla swoich dzieci wzorem życzliwości, cierpliwości i współczucia. Jednak żaden rodzic nie jest idealny. W chwili słabości lub pod wpływem stresu na pewno zdarza ci się zachować w sposób dalece odbiegający od tego, co uznajesz za nieskazitelny model rodzicielstwa – na przykład krzyczeć. Nie jesteś w tym osamotniony, drogi rodzicu. Nasze reakcje są często głęboko zakorzenione w podświadomości i prawdopodobnie przejąłeś je bezwiednie od swoich rodziców. Jak zatem przerwać tę sztafetę pokoleń i stać się rodzicem, jakim zawsze chciałeś być? Sztuka uważnego rodzicielstwa to skarbnica praktycznych wskaz ó wek, dzięki kt ó rym pogłębisz swoją uważność i zachowasz spok ó j nawet w obliczu najgorszych atak ó w furii swojego dziecka, okazując mu współczucie, miłość i zapewniając konstruktywne wsparcie. Zdobędziesz osiem podstawowych umiejętności, kt ó re pomoga Ci nie tylko nie tracić zimnej krwi, ale także budować silne relacje i działać tak, aby dzieci współpracowały, ponieważ tego chcą, a nie dlatego, że je zastraszasz karą czy przekupujesz nagrodę. Kiedy dzieci doświadczają ze strony rodzica życzliwości i cierpliwego podejścia, same uczą się w ten spos ó b postępować. Dzięki temu niezastąpionemu przewodnikowi zobaczysz, że zapanowanie nad własnymi automatycznymi reakcjami może wywrzeć trwały pozytywny wpływ nie tylko na twoje dzieci, ale takż e na ca łe przyszłe pokolenia.
Żyjemy w ciągłym konflikcie z samym sobą, często nie mając o tym pojęcia. Nasze ciało i umysł bywają tak bardzo przebodźcowane, że nie mogą dłużej funkcjonować. Im mocniej odczuwamy niepokój, gonitwę myśli, lęk, stres czy frustrację, tym częściej chorujemy. Życie w takim schemacie odziera nas z tego, co mamy najcenniejszego: wrażliwości i intuicji, która już nie podpowiada, co naprawdę jest nam potrzebne i co nas uszczęśliwia.Książka, którą pragnę podarować czytelnikom, pokazuje jak ważne jest zrozumienie swojego ciała, umysłu i duszy. Dokonywanie świadomych wyborów stanowi podstawowy fundament w tworzeniu dobrostanu. Cudownym środkiem w dążeniu do zdrowia i osiągnięciu harmonii są joga, medytacja i dieta. Książka to nie tylko kompas powrotu w głąb siebie, ale również przewodnik jak zbudować prostą drogę do harmonijnego życia. I jak na nią wracać, gdy życie niepostrzeżenie wciągnie nas w wir codzienności.
Im bardziej świadomi jesteśmy w dowolnej sytuacji, tym więcej zauważamy w niej możliwości, tym więcej otwiera się przed nami opcji, a tym samym stajemy się silniejsi i czerpiemy więcej satysfakcji z życia. Życie świadome oznacza staranie, by dostrzegać jak najwięcej czynników i okoliczności, które wpływają na nasze działania, cele, wartości i zamierzenia - a następnie by postępować w zgodzie z tym co sobie uświadomimy.
Nathaniel Branden, wybitny autorytet w zakresie psychologii poczucia własnej wartości, ukazuje nam świat, w którym umysł człowieka funkcjonuje w taki sposób, jakiego wymaga od nas prowadzenie wartościowego, celowego życia. Niewiele książek wyjaśnia równie klarownie, w czym przejawia się wysoki stopień świadomości w takich sferach życia jak:
- praca - co to znaczy pracować świadomie?
- romantyczna miłość - co to oznacza kochać świadomie?
- wychowanie dzieci - jak postępują świadomi rodzice?
- dążenie do osobistego rozwoju - w jaki sposób możemy świadomie uczestniczyć w procesie własnej ewolucji?
MANIFEST PRZECIW POGONI ZA SENSEM ŻYCIAKim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?Jeśli wciąż szukasz odpowiedzi na te pytania, mam dla ciebie złą wiadomość: nic nie znaczymy, zmierzamy donikąd. Wszystko jest bez sensu. I to jest okej. Co więcej to właśnie pustka może przynieść ci upragniony spokój i ukojenie.Dołącz do pogodnych nihilistów i wreszcie poczuj ulgę!Pogodny nihilizm polega na postrzeganiu siebie jako nieistotnego trybika we wszechświecie i to faktycznie działa. Evening StandardPogodni nihiliści fragment książkiKiedy tylko było mi przykro albo czułam się zagubiona, wracałam myślą do kłębiącej się masy przypadkowych zdarzeń, w wyniku których urodziłam się, i dochodziłam do wniosku: cóż, przynajmniej to mi się udało. Świadomość, że jestem czymś niewielkim, w świecie i we własnym pojęciu, dziwnie mnie uspokajała. Ale, jak się okazuje, nawet ktoś przez całe życie oddany idei bezsensowności nie jest w stanie całkowicie uniknąć morderczej i dekadenckiej pułapki sensu.
Książka Wolni i zniewoleni. Głosy grup podporządkowanych w historii imperium portugalskiego to historia ludzi z peryferii kolonialnego imperium portugalskiego. To opowieść o tych, którzy kiedyś zamieszkiwali obszar dzisiejszej Brazylii, Angoli, Gwinei-Bissau oraz atlantyckich archipelagów Wysp Zielonego Przylądka i Wysp Świętego Tomasza. Wśród nich znajdziemy nie tylko ludy autochtoniczne, ale także żydów uciekających przed prześladowaniem religijnym, żydowskich konwertytów czy Muzułmanów oraz Cyganów skazanych wyrokiem sądów inkwizycyjnych i cywilnych, a także czarownice i przestępców. Raz wolni, raz zniewoleni. Ich stopień podporządkowania różnił się w zależności od takich czynników, jak płeć, stopień asymilacji, relacje z panem oraz miejsce w strukturze sieci. Celem tej książki było wydobycie tych głosów i przyjrzenie się, kto aktywnie i świadomie uczestniczył w budowaniu kolonialnego imperium portugalskiego, a kto na zawsze zniknął z kart historii. Czy odtworzenie zdarzeń z punktu widzenia tych najbardziej marginalizowanych pomoże ją zrekonstruować?
Autor podjął w monografii bardzo ważny dziś problem, jakim jest religijność oraz jej związek z jakością życia w pracy i codzienności. Uczynił to zarówno z perspektywy indywidualnej, jak i społecznej. W książce problem ten został omówiony na przykładzie pielęgniarek i kobiet oczekujących daru macierzyństwa przerwanego na etapie życia prenatalnego dziecka. Zarówno w sytuacji własnych traumatycznych doświadczeń, jak i niesienia pomocy chorym oraz cierpiącym religijność jest tym, co poprawia jakość życia w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym, co autor wykazał w badaniach własnych. Monografia pokazuje, że religijny aspekt osobistej refleksji człowieka przynosi ulgę w doświadczaniu różnych problemów, w zmaganiu się z nimi, poprawiając jednocześnie jakość życia i osobiste samozadowolenie.
Dr hab. Antoni Wontorczyk, prof. UJ
Można się spodziewać, że książka będzie atrakcyjna dla czytelników zainteresowanych zagadnieniami psychologii religii oraz doświadczeniami egzystencjalnymi człowieka. Może zatem być bardzo wartościową lekturą dla psychologów, studentów i osób zainteresowanych religijnością człowieka oraz implikacjami duszpasterskimi wynikającymi z analiz psychologicznych. Należy do kategorii prac, które pozostają zawsze aktualne, bo opiera się na badaniach empirycznych określonych grup osób, przeprowadzonych w konkretnym czasie i miejscu. Przedstawione wyniki badań i wyciągane wnioski mają istotne znaczenie praktyczne, stąd praca może być przydatna dla kapelanów szpitalnych prowadzących posługę ewangelizacyjną w szpitalach i wśród służby zdrowia oraz dla kleryków przygotowujących się do takiej posługi, pozwalając lepiej zrozumieć specyfikę pobożności i praktyk powierzonych im wiernych.
Dr hab. Jacek Soiński OFM, prof. UAM
Autorka poddała analizie sprawy, które wniesiono do Sądu Grodzkiego w Krakowie w latach 1946–1950, dotyczące uznania za osoby zmarłe tych osób, które przebywały w obozie w Auschwitz-Birkenau lub w innych miejscach, a los ich pozostawał po wojnie nieznany. Problematyka instytucji uznania za zmarłego nie była jak dotąd badana w sposób, w jaki została ujęta w książce Sylwii Przewoźnik. W literaturze brak jest również kompleksowych opracowań na ten temat.
Niniejsza publikacja stanowi zatem nowatorskie spojrzenie na problematykę zaginięć ludności podczas II wojny światowej, ujętą nie tylko z teoretycznego punktu widzenia, także uwzględniając orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale przede wszystkim z perspektywy konkretnych spraw zapisanych na kartach akt sądowych.
Dr hab. Izabela Lewandowska-Malec, prof. UJ
Książka uzupełnia istotny brak w literaturze powojennej historii prawa polskiego w badaniach nad instytucją prawną, jaką jest uznanie za zmarłego. Dotyczy ona zdarzeń mających miejsce bezpośrednio w czasie II wojny światowej, szczególnie Holokaustu ludności żydowskiej. Publikacja powinna zainteresować nie tylko historyków, a zwłaszcza historyków prawa, ale także naukowców innych specjalności, badaczy Holokaustu, dziejów wojskowości, migracji ludności, praw kobiet, badaczy prawa małżeńskiego czy spadkowego w perspektywie historycznej.
Dr hab. Zdzisław Zarzycki
Zajmowanie się humanistyką cyfrową wymaga interdyscyplinarnych kompetencji w zakresie łączenia różnych obszarów wiedzy. To niejednokrotnie próba odpowiedzi na pytania o status rozmaitych przedsięwzięć naukowych. [...] Komu i czemu służy humanistyka cyfrowa? Innymi słowy, co wnosi do tradycyjnie pojmowanych dyscyplin naukowych?Danuta Smołucha postawiła przed sobą niezwykle ambitny cel - nie tylko odpowiedzieć na powyższe pytania, lecz także wpisać je w szeroki kontekst problematyki związanej z mediami, technologią, kulturą, literaturą, społeczeństwem.Główną tezę niniejszej publikacji można ująć następująco: humanistyka cyfrowa stała się nieodłączną częścią warsztatu naukowca. Świadczą o tym nie tylko przywoływane przez Autorkę przykłady, ale i pandemia COVID-19. Znajomość obsługi komputera, w połączeniu z podstawowymi kompetencjami cyfrowymi, nie jest już dodatkiem do wykształcenia, lecz obowiązkiem. Z drugiej strony świat nauki jak nigdy dotąd potrzebuje szerokiej dyskusji na temat sposobów wykorzystywania współczesnych technologii. W tym kontekście książka pani Smołuchy prowokuje do niesłychanie istotnych pytań.Dr hab. Konrad Dominas, prof. UAMPierwszym skojarzeniem, jakie przyszło mi do głowy po lekturze Humanistyki cyfrowej w badaniach kulturowych, jest to, że stanowi ona znakomity (""panoramiczny"") przewodnik po tej dyscyplinie, a nawet może zostać uznana za podręcznik akademicki. Przystępnie, a zarazem bardzo erudycyjnie i czytelnie, wprowadza w początki, rozwój, główne wątki prowadzonych badań, a jeszcze szerzej - w skomplikowane i ogromnie dynamiczne, niekiedy zaskakujące, relacje między naukami humanistycznymi a ""cyfrowością"" współczesnego świata. Solidna wiedza Autorki, widoczna pasja oraz - co może najważniejsze - dobre przygotowanie warsztatowe (jest z wykształcenia jednocześnie informatyczką i kulturoznawczynią) towarzyszące temu intuicja i niemałe doświadczenie badawcze - wszystko to czyni tę książkę nadzwyczaj kompetentną, naukowo aktualną (konsekwentnie uwzględnione zostały najnowsze wątki badań), skutecznie wypełniającą lukę w polskim piśmiennictwie naukowym. Książka jest zarazem obiektywna i autorska, oryginalna, przemyślana, poprawnie skomponowana, w sposób przekonujący badawczo domknięta.Dr hab. Leszek Zinkow, prof. IKŚiO PAN
Spis treści
Kamil Dworaczek – Wstęp
Piotr Franaszek – Nowa Huta – niepokorna dzielnica Krakowa
Edyta Czop – Protesty społeczne w 1956 i 1970 roku w odbiorze mieszkańców województwa rzeszowskiego
Łukasz Dwilewicz – Gospodarcze i społeczne uwarunkowania Grudnia 1970 roku
Jacek Jędrysiak – Czerwiec 1976 r. w raportach Wojskowej Służby Wewnętrznej i Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego
Sebastian Ligarski – Zapomniany strajk – czerwiec 1976 roku w województwie szczecińskim
Zbigniew Bereszyński – Społeczno-gospodarcze podłoże strajków w województwie opolskim w sierpniu i wrześniu 1980 roku
Jolanta Popińska – Między konspiracją a pozytywizmem. Niezależne inicjatywy samorządowe
studentów Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 80.
Wojciech Morawski – Strajk SGPiS w 1981 roku – udany eksperyment strajku czynnego
Krzysztof Popiński – Od strajku czynnego do demokracji uczestniczącej. Ewolucja celów i form
protestów studenckich na uczelniach wrocławskich w listopadzie i grudniu 1981 roku
Grzegorz Miernik – Gorące zadymy pod koniec zimy. Manifestacje studentów w Krakowie w lutym
1989 roku – opinie i oceny
Sławomir Kamosiński – Protesty przedsiębiorców w Polsce po 1989 roku. Geneza zjawiska
Adriana Merta-Staszczak – Obywatele w obronie zabytków na Dolnym Śląsku w okresie PRL i współcześnie
Joanna Jaroszyk – Kryzys gospodarczy w Hiszpanii (2008–2013) i jego wpływ na kształtowanie się nowych ruchów społecznych
Regina Pacanowska – Postawy i protesty pracowników w wybranych przedsiębiorstwach regionu wielkopolskiego przełomu XX i XXI wieku. Casus poznańskiej Goplany
Bartosz Kruk – Wykluczeni komunikacyjnie – społeczne reakcje na proces przywracania połączeń kolejowych na Dolnym Śląsku w latach 2015–2020
Spis treści
Tomasz Głowiński – Wstęp
Piotr Badyna – Konflikty na wsi polskiej w I Rzeczypospolitej oczami wybranych autorów poradników agronomicznych z XVI i XVII wieku
Dorota Gregorowicz, Aleksandra Ziober – Dobra kościelne Rzeczypospolitej w dobie konfederacji wojskowych (1659–1663). Postawa Stolicy Apostolskiej i lokalnych struktur Kościoła katolickiego
Konrad Meus – Strajki lwowskie w XIX i na początku XX wieku. Geneza – przebieg – konsekwencje
Karolina Rybicka – Strajki pracowników kopalń należących do koncernu Bergwerksgesellschaft Georg von Giesches Erben z Wrocławia w latach 1918–1922
Rafał Igielski – Społeczno-ekonomiczne uwarunkowania ruchu partyzanckiego na tyłach armii admirała Aleksandra Kołczaka w latach 1919–1920
Aldona Podolska-Meducka – Protesty przeciwko rekwizycjom w okresie największego zagrożenia państwa latem 1920 roku
Tadeusz Janicki – Strajki rolne w Wielkopolsce w pierwszych latach II Rzeczypospolitej (1919–1922)
Elżbieta Słabińska – Demonstracje bezrobotnych w województwie kieleckim w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego (na podstawie sprawozdań o stanie bezpieczeństwa)
Sylwia Straszak-Chandoha – Bunty chłopskie a proces kolektywizacji na przykładzie Dolnego Śląska
Robert Andrzejczyk – Duńskie roszczenia z tytułu nacjonalizacji Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe SA (1945–1953)
Najsłynniejsza polska opozycjonistka uliczna, Babcia Kasia, wyznaje, czy naprawdę „uszczypła” policjanta, i czy ma na sumieniu zamach tęczową torbą. Lider Homokomanda, Linus Lewandowski, radzi, jak spędzić noc na dołku i nie zwariować. Sylwia Chutnik rozbiera na części pierwsze hasło „Rewolucja jest kobietą”, a Grzegorz Piątek zastanawia się, czy Warszawa to miasto, w którym łatwo protestować. 21 wyjątkowych rozmówców i rozmówczyń wspomina społeczny bunt, który wybuchł 22 października 2020 roku w związku z ograniczaniem dostępu do aborcji, mówi o demonstracjach brutalnie tłumionych przez policję, a także o swoim zaangażowaniu na rzecz równości w najróżniejszych dziedzinach życia.
Pomysł na książkę z wywiadami narodził się na gorąco, podczas protestów, w których autorka uczestniczyła. Za tytuł Kobiety i LGBT-y razem za równością posłużyło hasło z baneru, który z dumą nosili na manifestacjach aktywiści i aktywistki Homokomanda – jako wezwanie do solidarności dyskryminowanych w obliczu antyfeminizmu i homofobii.
Każda z 21 osób ma fascynujące doświadczenia i przemyślenia. Opowiadają o ulicznym aktywizmie, ale też o działaniach na wielu innych polach, takich jak nauka, sztuka, język, moda, medycyna i prawo. Przestrzegają przed zagrożeniami, które niosą transfobia, nacjonalizm i hegemonia Kościoła katolickiego.
Książka Kobiety i LGBT-y razem za równością to mocny głos w debacie publicznej. Wyraźny przekaz, że dziś nie można już myśleć o demokracji, pomijając prawo do aborcji i małżeńską równość.
To nie jest zwykła książka z wywiadami. To mikstura, dzięki której mieszkanki i mieszkańcy tutejszych szerokości geograficznych utrzymają właściwy poziom wkurwu w organizmie. To książka o strachu i odwadze, o bezradności i działaniu, o zaangażowaniu i wspólnocie mimo wszystko. To książka dla ciebie, dla mnie i dla nich. Justyna Czechowska
Małgorzata Büthner-Zawadzka – doktorka nauk humanistycznych, autorka książki Warszawa w oczach pisarek. Obraz i doświadczenie miasta w polskiej prozie kobiecej 1864–1939. Na co dzień pracuje w mediach.
Czemu moje ciało jest inne niż ciała kolegów?Czy z trądzikiem da się wygrać?Dlaczego ciągle chodzę taki wkurzony?I przede wszystkim: czy to normalne, co się ze mną dzieje?Dojrzewasz i dobra wiadomość dla ciebie jest taka: nie jesteś w tym sam! Wyobraź sobie, że razem z tobą 300 milionów chłopców przechodzi przez to samo, ale każdy z was robi to we własnym tempie, na własny, wyjątkowy sposób.Bez względu na to, jak dojrzewanie będzie przebiegać u ciebie, pamiętaj: robisz to dobrze!Ciało śmiało! to zaufany i pozytywny poradnik, dzięki któremu nie zaskoczą cię zmiany, jakie na ciebie czekają, dowiesz się z niego:jak zmienia się ciało na kolejnych etapach dojrzewania - co jest normą i dlaczego nie warto się porównywać z innymi;co sprawia, że emocje szaleją jak rollercoaster i co zrobić, żeby je opanować;jak radzić sobie w relacjach z rówieśnikami i najbliższymi.Dojrzewaj śmiało robisz to dobrze!
Philippe Aries (1914–1984), jeden z najwybitniejszych w XX wieku francuskich mediewistów, był „odkrywcą dziecka” jako tematu badań historycznych. Niniejsza książka, opublikowana w 1960 roku, stanowi właśnie pionierskie dzieło w tej dziedzinie, kanon, do którego nadal odwołują się zarówno historycy, jak i socjologowie. Dzieciństwo bowiem, jak wynika z badań autora, nie jest „naturalną” formą biologiczną, lecz konstrukcją społeczną dość niedawnego pochodzenia. Średniowiecze nie znało jeszcze dzieciństwa ani wieku młodzieńczego, bo życie rodzinne we współczesnym sensie – oparte na intymności i uczuciach – pojawiło się dopiero w późniejszych stuleciach. Tę tyleż słynną, co radykalną i kontrowersyjną tezę autor uzasadnia na fascynującym materiale historycznym i ikonograficznym. „Odkrycie” dziecka miało istotne konsekwencje cywilizacyjne: lawinowy rozwój edukacji. Lektura książki jest przy tym pouczająca i pocieszająca, gdyż okazuje się, że to, co dziś uważamy za przejawy dawnego prymitywizmu – brak więzi uczuciowej z dzieckiem i swoisty „kolektywizm” życia rodzinnego – nie musi wynikać z ułomności ludzkiej natury, lecz ma swoją historię, my zaś żyjemy w szczęśliwych czasach odzyskanego – lub pozyskanego – dzieciństwa.
Pandemia COVID-19, z którą boryka się społeczność międzynarodowa od 2020 roku, obok skutków zdrowotnych zainicjowała szereg przemian o charakterze politycznym. Dla wielu rządów stała się pretekstem do zaostrzenia kursu wobec społeczeństwa bądź wybranych grup społecznych, które w warunkach demokracji liberalnej cieszyły się rozbudowanymi prawami i wolnościami obywatelskimi. W typowej demokracji liberalnej owe wolności paradoksalnie utrudniają pracę rządów, zwłaszcza gdy zamierzają one wprowadzać w życie programy polityczne niepopularne społecznie lub sprzeczne ze złożonymi w trakcie kampanii wyborczych obietnicami. W takich warunkach ""uzasadnienie covidowe"" do podjęcia niepopularnych decyzji staje się niezwykle pomocne. (Fragment Wstępu)Książka składa się z dwóch części. W pierwszej części Autorzy zwracają uwagę na teoretyczne założenia, próbując dostrzec konsekwencje pandemii, sięgające jej następstw w postaci przemiany znanej nam formy demokracji w kierunku demokracji autorytarnej, względnie tzw. ""demokracji opancerzonej"". Z kolei w drugiej części skupili się na przybliżeniu historycznych przykładów zagrożeń epidemiologicznych i poddali analizie przebieg pandemii COVID-19 w wybranych państwach. [...] Pod względem metodologicznym praca stoi na odpowiednim poziomie: Autorzy postawili główne pytanie badawcze odnoszące się do tego, czy demokracja ewoluuje w kierunku autorytarnym.Pozycja ta będzie pomocna zapewne nie tylko na gruncie dyscypliny nauka o polityce i administracji, ale także dla socjologów, historyków, przedstawicieli nauk o bezpieczeństwie czy też nauk prawnych.Dr hab. Krzysztof Koźbiał, prof. UJMonografia dotyczy aktualnych wydarzeń związanych z pandemią COVID-19, która jest ważną determinantą kondycji demokracji. Opracowanie odpowiada na pytanie, czy w okresie pandemii zaobserwowano politykę ewolucji demokracji w kierunku autorytarnym.Autorzy stawiają tezę, że pandemia została wykorzystana w wielu państwach do wzmocnienia władzy rządzących nad społeczeństwem. Do zbadania tej problematyki wykorzystano metodologię militant democracy Karla Loewensteina, który stworzył ją w odpowiedzi na przemiany polityczne, jakie miały miejsce w latach 30. XX wieku w Niemczech, gdzie za pomocą mechanizmów demokratycznych wprowadzono ustrój totalitarny.Dr hab. Krzysztof Żarna, prof. UR
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
