Douwe Draaisma (ur. 1953) jest holenderskim badaczem historii nauki, w szczególności psychologii. „Machina metafor”, książka tłumaczona na wiele języków i znana w świecie, należy do jego głównych osiągnięć. W fascynujący sposób opowiada o podejmowanych w historii próbach zrozumienia natury pamięci. W obliczu tajemnicy, jaką do dziś stanowi pamięć, historia jej badania sprowadza się w pewnej mierze do historii metafor, którymi usiłowano ją opisać. Draaisma sięga do tej historii i rekonstruuje ją, przywołując fascynujące, a niekiedy wprost sensacyjne szczegóły. Czytelnik może przebiec za autorem dzieje pojmowania pamięci od idei Platona po hologramy. Po drodze napotka pamięć jako księgę, alchemiczne wizje pamięci jako światła, nowoczesne – jako fotografii czy komputera. Jak się przy tym okazuje, metafora nie jest tylko literackim ozdobnikiem lub naukowym skrótem myślowym, lecz pewną perspektywą intelektualną zdolną wyznaczać kierunek badań. Inną nauką, jaka płynie z tej solidnej porcji historii idei jest to, że stare metafory „nie umierają”, okazuje się bowiem, że dziś znów sięga się do metafor na pozór zapomnianych. Historia pamięci powraca pamięcią do swoich wspomnień.
Znana definicja głosi, że „człowiek to zwierzę polityczne”. Czy to połączenie jest faktycznie tak oczywiste, jak nam się wydaje? Francuski socjolog Bruno Latour sięga po argumenty z dziedziny filozofii, socjologii wiedzy i antropologii porównawczej, z rozmysłem buduje paradoksy i kwestionuje nasze schematy myślowe. W efekcie roztacza przed czytelnikami wizję „nowej Konstytucji” - nowego, zrewolucjonizowanego kolektywu politycznego, w którym rozróżnienie na ludzi i nie-ludzi będzie mniej ważne niż zachowanie ciągłości debaty politycznej i powszechna odpowiedzialność za nasz wspólny świat. Nie-ludzka polityka to pierwsza książka Brunona Latoura publikowana w języku polskim.
Bruno Latour (1947) francuski filozof i antropolog, wykładał w szkołach inżynierskich - najpierw w CNAM, następnie w Ecole des Mines. W 1982 r. wszedł w skład ekipy Centrum Socjologii Innowacji. Od września 2006 r. jest profesorem nauk politycznych w Centrum Socjologii Organizacji (CSO). W czerwcu 2007 r. został wicedyrektorem prestiżowych Sciences Po do spraw polityki naukowej. Opublikował m.in. La vie de laboratorie (Życie laboratorium, wspólnie ze Steve’m Woolgarem, 1988), Les Microbes: Guerre et paix (Wojna i pokój mikrobów, 1984) oraz La science en action (Nauka w działaniu, 1989).
Pierwsza od wielu lat książka, która w sposób przystępny przedstawia psychoanalityczną teorię osobowości i jej implikacje praktyczne. Ta obszernie wyjaśniająca wszystkie zagadnienia praca jest źródłem wiedzy zarówno dla profesjonalistów, jak i studentów. Dla czytelników zorientowanych psychodynamicznie stanowi znakomite wprowadzenie do diagnozy psychoanalitycznej. Wypełniając luki na rynku i odpowiadając na potrzebę stworzenia tekstu, który w sposób przejrzysty przedstawiłby cały dorobek teoretyczny, przyjmowany za pewnik przez terapeutów psychoanalityków, niniejsza książka wyjaśnia główne typy charakteru oraz wskazuje, jak poznanie indywidualnej struktury osobowości pacjenta powinno kształtować uwagę terapeuty i styl interwencji terapeutycznej. Obywając się bez ciężkiego żargonu, który często zniechęca studentów, Nancy McWilliams w sposób zrozumiały objaśnia czytelnikom teorię i praktykę psychodynamiczną. Liczne przykłady kliniczne przedstawia z humorem, bezstronnie i ze zrozumieniem, co ożywia abstrakcyjne pojęcia.
Przejście na emeryturę – dla wielu to moment wyczekiwany z niecierpliwością, wyśniony. Wydaje się, że zmęczeni latami pracy o niczym innym nie powinniśmy marzyć. Kończy się rygor i monotonia obowiązków zawodowych. Zaczyna się okres zasłużonego odpoczynku. Oczyma wyobraźni widzimy już samych siebie, jak spędzamy czas z rodziną, z wnukami. Nieśmiało zastanawiamy się nawet, czy nie jest do doskonały moment na zrealizowanie wiecznie odkładanych marzeń. Skoro potrafimy dostrzec tyle pozytywnych stron przejścia na emeryturę, to skąd w nas te pokłady niepewności, które też odczuwamy? Dlaczego pojawiają się niezliczone obawy? Z jakiego powodu jasny obraz spokojnej emerytury potrafi zaciemnić straszna wizja chorób, samotności, braku pieniędzy, nadmiaru wolnego czasu, z którym nie wiadomo, co zrobić? Książka jest poradnikiem przeznaczonym dla osób, które właśnie rozpoczynają planowanie zakończenia swojego życia zawodowego. Może pomóc także tym, którzy są na emeryturze od niedawna i jeszcze nie udało mi się w pełni odnaleźć w nowej sytuacji.
Czy możemy ufać wybranym przez nas władzom, czy też życie publiczne jest już tak skorumpowane, że nie możemy dłużej polegać na rządzie i liczyć, że będzie chronił nasze interesy i nasze wolności obywatelskie? Czy obecny nastrój publicznego braku zaufania jest uzasadniony, czy też powinniśmy – w epoce globalizmu – ponownie przyjrzeć się pojęciu zaufania i zrewidować nasze przekonania?
Russell Hardin w swej szeroko zakrojonej książce stara się podważyć mity narosłe wokół koncepcji zaufania we współczesnym społeczeństwie i polityce. Wykorzystując obszerną literaturę na temat zaufania, analizuje powszechne obawy w związku ze spadającym poziomem zaufania, zarówno wobec współobywateli, jak i wobec rządu. Bada różnorodne przejawy zaufania i braku zaufania w życiu publicznym – od terroryzmu do internetu, od społecznego kapitału do demokracji przedstawicielskiej. Pokazuje przy tym, że spadek zaufania, jakiego doświadczają współcześni politycy, nie jest bynajmniej zjawiskiem nowym – o braku zaufania do polityków pisali już w swoich pracach wiodący myśliciele liberalni, tacy jak David Hume i James Madison. Ich poglądy – zdaniem Hardina – nie straciły nic na aktualności i są dzisiaj tak samo trafne, jak były w XVIII i XIX wieku. Dlatego, zdaniem autora, nie powinniśmy przywiązywać zbyt dużej wagi do widocznego brakiu zaufania do polityków w bieżącym stuleciu. Hardin zauważa nie bez racji, iż świat, w którym żyjemy, jest o wiele bardziej różnorodny i złożony niż ten, w którym żyli nasi przodkowie, co w logiczny sposób skutkuje zarówno większym zaufaniem, jak też brakiem zaufania między jednostkami.
Książka Hardina, niekwestionowanego autorytetu w badaniach nad zaufaniem, będzie wartościowym źródłem wiedzy oraz inspiracji dla studentów nauk politycznych, socjologii i filozofii.
Russel Hardin jest profesorem politologii na New York University (USA).
Patronat:
Kultura Popularna, Onet.pl, dlaStudenta.pl
Dlaczego ludzie kłamią i jak można wykrywać kłamstwa?
Istnieje bogata literatura psychologiczna poświęcona tym fundamentalnym pytaniom, a niniejsza publikacja szczegółowo omawia istotną wiedzę oraz przedstawia wskazówki mające pomóc w jak najlepszym wykrywaniu oszukiwania.
Aldert Vrij opisał analizy różnic indywidualnych (związanych z płcią, wiekiem i osobowością) w zachowaniu kłamców. Zaprezentował także interesujące badania dotyczące sposobów, w jakie oszukiwanie odzwierciedla się zarówno w rzeczywistym obiektywnym zachowaniu niewerbalnym, jak i w postrzeganych wskazówkach niewerbalnych, które mogą pomóc obserwatorowi wykrywającemu oszustwo lub wprowadzić go w błąd. Książka zawiera nie tylko bogate omówienie fizjologicznych aspektów oszukiwania i poligrafu jako metody wykrywania kłamstw, ale także dokładne omówienie obecnego stanu wiedzy w zakresie analizy treści i oceny wiarygodności wypowiedzi werbalnych i spisanych zeznań. Kończą ją rozważania na temat tego, jak pracodawcy mogą poprawić swoją umiejętność wykrywania oszukiwania poprzez koncentrację na kluczowych aspektach zachowania kłamcy oraz przez świadomość i kontrolę ich własnego zachowania.
Wykrywanie kłamstw i oszukiwania:
* zawiera analizę wszystkich trzech aspektów oszukiwania – wskazówek niewerbalnych, omówionych i spisanych zeznań oraz reakcji fizjologicznych
* koncentruje się na zachowaniu i postrzeganiu obserwatora, które mogą przeszkodzić w procesie wykrywania oszukiwania
* jest oparta na mistrzowskim omówieniu badań i argumentów przez autora, jak również na jego praktycznym doświadczeniu i związkach z służbami policyjnymi kilku krajów
Książka przeznaczona jest dla studentów, naukowców i zawodowców w dziedzinie psychologii i kryminologii, policjantów oraz prawników.
Bez wątpienia książka ta stanowi jedno z najważniejszych w ostatnich latach osiągnięć w zakresie teorii i praktyki wykrywania kłamstw. Po raz pierwszy badania dotyczące werbalnych, niewerbalnych i fizjologicznych korelatów mówienia prawdy i oszukiwania zostały obszernie omówione w jednym tekście.
Franz Willem Winkel, Free University of Amsterdam,
Prezes EAPL (Europejskiego Stowarzyszenia Psychologii i Prawa)
Autorzy rozpoczynają swoje analizy od problematyki psychologicznej dotyczącej jednostki w organizacji. Podejmują ważne zagadnienia związane z osobowością człowieka, sferą jego emocji i motywacji. Ciekawie prezentują zagadnienia związane z procesem podejmowania decyzji. Następnie – głównie w oparciu o wiedzę socjologiczną i dorobek psychologii społecznej – rozważają determinanty zachowań w grupie w kontekście tak istotnych problemów, jak mechanizmy dynamiki grupowej, konflikt, komunikacja interpersonalna oraz reakcje na zmiany. Opracowanie zamyka przejście na poziom całej organizacji: struktur, celów, sposobu sprawowania władzy, kultury organizacyjnej, kontekstu etycznego zachowań organizacyjnych.
Psychologia kryminalistyczna to nowa dziedzina psychologii stosowanej, dysponująca własnym obszarem badań i charakteryzująca się ścisłymi powiązaniami z tradycyjnymi działaniami psychologii. Zakres psychologii kryminalistycznej obejmuje psychologiczne aspekty kryminalistyki.
W wydaniu 3. opracowania uwzględniono nowe zagadnienia, takie jak: przestępczość z perspektywy psychologii ewolucyjnej; destruktywne emocje w etiologii zachowań przestępczych, transfer pieniędzy pochodzących z działalności przestępnej w Europie, psychologia młodocianych sprawców przemocy, profile sprawców przestępstw pedofilskich w relacjach między sprawcą a ofiarą, podatność na wiktymizację w świetle psychologii kryzysów emocjonalnych i rozwojowych, stres policyjny – model strukturalny, psychologiczne i prawne aspekty działania tajnych agentów policji, zapobieganie przestępczości z perspektywy psychologii środowiskowej czy też badanie postaw policjantów wobec zgwałceń.
Obecne wydanie zostało również rozszerzone o najnowszą literaturę przedmiotu.
"Tematami książki są konkretne wartości, realne, przeżywane przeze mnie z miłością, ze świadomością, w pełnej wolności...
Dzięki tym wartościom, mogę powiedzieć, że żyłem naprawdę, byłem i jestem jeszcze żywy... pomimo że żyję pośród kultury śmierci, braku miłości, nieświadomości, braku wzrastania psychoduchowego.
Teraz zrozumiałem, że te wartości były fundamentem mojego istnienia; w chwilach gdy ich brakowało, gdy je odrzucałem, żyłem w znudzeniu, szarości, apatii, leniwie, poddając się społecznemu konformizmowi. Tyle tylko, że starałem się jakoś przetrwać, w głębi serca oczekując kresu mojego życia; przeżywając życie jako coś, co mnie przytłacza, wywołuje niepokój, co jest bolesne i niesprawiedliwe, nie ma sensu... od czego mogła mnie uwolnić tylko moja fizyczna śmierć.
Myliłem się i powiem wam, dlaczego.
Tę książkę napisałem także dlatego, aby moi czytelnicy mogli znaleźć, jak i w innych moich publikacjach, nadzieję, siłę i energię. Aby dzięki czytanym stronom mogli odmienić swoje istnienie, porzucić szarość i dostrzec kolory, odrzucić znudzenie i wybrać intensywne życie, przejść od marności do boskości!
Tylko w taki sposób warto żyć!
(ze Wstępu)
"
W Muzykofilii Oliver Sacks bada potęgę muzyki, analizując doświadczenia pacjentów, muzyków i zwykłych ludzi, a znajdą się między nimi: chirurg, który po porażeniu piorunem dostaje obsesji na punkcie muzyki Chopina, osoby z amuzją, dla których symfonia brzmi jak brzęk rondli i pokrywek, oraz człowiek, którego pamięć nie obejmuje więcej niż siedem sekund – chyba że chodzi o muzykę. Doktor Sacks opisuje, jak muzyka potrafi ożywić zastygłych w bezruchu parkinsonistów, pozwala przemówić niemym ludziom po zawale, a także uspokaja i organizuje życie cierpiących na chorobę Alzheimera czy schizofreników. Muzyka potrafi inspirować, porywać na szczyty emocji i rzucać w ich głębie, bywa też czasami najlepszym lekarstwem. W Muzykofilii Oliver Sacks tłumaczy dlaczego.
Tony Cicoria miał 42 lata, kiedy uderzył w niego piorun i stanęło mu serce. Odratowany ze śmierci klinicznej wrócił do swojej pracy chirurga ortopedy. Minęło półtora miesiąca i poczuł, że musi teraz, natychmiast usłyszeć dźwięk pianina. Zachwycił się Chopinem, zakupił pianino, wziął lekcje gry. Dotychczas fan muzyki rockowej - po wypadku uznał, że nie ma nic istotniejszego na świecie niż muzyka klasyczna. Zaczął komponować. Słyszał muzykę dobiegającą go z samego środka siebie, musiał ją tylko zapisać. Uważa, że przeżył, by doznać muzyki. To była reinkarnacja, po której stał się inną osobą, muzycznie, emocjonalnie, duchowo. Zatrzymanie serca i ustanie funkcji organizmu - stwierdza Oliver Sacks - musiało doprowadzić do reorganizacji struktur mózgowych i wyzwolić nadaktywność płatów czołowych odpowiedzialnych za powiązanie naszych emocji z muzyką.
Gdy Oliver Sacks, wybitny neurolog i wybitny pisarz zarazem, miał w Nowym Jorku jesienią ubiegłego roku kilka spotkań autorskich wokół swojej najnowszej książki "Musicophilia. The Tales of Music and the Brain" (Alfred Knopf, New York 2007), pół godziny przed rozpoczęciem wszystkie siedzące miejsca były zajęte i kilkaset osób stało, żeby go posłuchać.
- Każdy człowiek od dziecka - opowiadał w księgarni Barnes & Noble na Manhattanie - ma naturalną, spontaniczną potrzebę reagowania na muzykę. Świadczy o tym najpełniej nieprzebrana liczba osób rozsianych po całym świecie, które fałszują, a mają potrzebę śpiewania. Jak wieloletni kantor w synagodze na City Island, do której zwykłem chodzić, choć nie jestem osobą religijną. Nasz mózg pozwala na postrzeganie muzyki, jej tonów i interwałów, jej brzmienia, harmonii i rytmu, na integrowanie tych wszystkich elementów i jeszcze łączenie z nimi silnych emocji. Gatunek ludzki jest w tym unikalny. Ten zachwycający mechanizm może jednak łatwo ulec mniejszym lub większym uszkodzeniom.
"Musicophilia" to opowieść o ludziach, których neurologiczna kondycja w sposób specjalny uczula na muzykę. Staje się ich nadzieją, jak w przypadku pacjentów dotkniętych demencją, którzy poprzez muzykę są w stanie choćby na chwilę nawiązać jakiś kontakt z zewnętrznym światem. Staje się ich przekleństwem, jak to się zdarza chorym, którzy na jakiś określony rodzaj muzyki reagują atakami epilepsji.
Ciemność, rozstanie, rozwód rodziców, choroby i śmierć bliskich, przygnębiające informacje o katastrofach i aktach przemocy, klęskach żywiołowych - wszystko to budzi lęk, który rzuca cień na psychikę dziecka. Kiedy lęk jest elementem naturalnego rozwoju dziecięcej osobowości, a kiedy należy go łagodzić? Jak może wyglądać pomoc rodziców i wychowawców?
Na te pytania odpowiada doświadczona autorka-psycholog i psychoterapeutka, a jednocześnie matka trojga dzieci. Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla rodziców dbających o prawidłowy rozwój swoich dzieci, a także dla pedagogów szkolnych i przedszkolnych oraz wszystkich osób stykających się w pracy zawodowej z dziećmi.
Do książki dołączona jest płyta CD, na której zawarto teksty do pracy w grupach oraz materiały, które pomogą animatorom przygotować spotkania.
Niniejsza książka z pewnością ucieszy tych, którzy pomagają ludziom młodym podążać drogą systematycznej formacji duchowej. Zawiera konspekty spotkań z narzeczonymi — spotkań prowadzonych przy parafiach, w domach formacji duchowej czy w czasie rekolekcji. Konspekty napisane są językiem odpowiadającym ludziom młodym, którzy marzą o budowaniu z ukochaną osobą związku uświęconego sakramentem małżeństwa. Powstały dzięki współpracy wielu osób: małżonków działających w duszpasterstwie rodzin czy w duszpasterstwie młodzieży, pedagogów, psychologów, lekarzy, zakonnic, księży oraz małżonków i ekspertów zaangażowanych w projekt AMOS.
Niezwykły temat, bo dotyczący wszystkich ludzi bez względu na wiek, pochodzenie, wykształcenie. Każdy człowiek na dnie swojego serca skrywa tajemnice znane tylko jemu lub najbliższym, czasem przyjacielowi, pedagogowi czy psychologowi. Każdemu skrywanemu sekretowi towarzyszy jakieś uczucie: czasem radości i satysfakcji, że sekret jest znany tylko mnie, że należę do grona wybitnych i elitarnych ludzi, bo jego znajomość jest szczególna i wyjątkowa; czasem uczucie wybraństwa, że to mnie powierzono sekret. Czasem jego znajomość może być kłopotliwa, bo być może ujawnienie go zniszczy czyjeś życie, rodzinę, małżeństwo, może pozbawi kogoś pracy i środków do życia, a utrzymywanie go powoduje w człowieku frustracje i dylematy. Są sekrety, od ujawnienia których zależy czyjeś życie lub śmierć, czasem całych grup społecznych, narodowości.
Książka wychodzi naprzeciw tym dylematom powodującym niejedną zmarszczkę pod oczami i siwe włosy na głowie bądź też ich całkowity brak, bo wątpliwości dotyczące znajomości sekretów drugiego i ich interpretacji posiada każdy człowiek świadomie przeżywający swoje życie, codziennie mierząc się z jego problemami. Nie od dziś wiadomo, że światem nie rządzą fakty, ale ich interpretacje, a oszczerstwa, obmowy, kłamstwa czy plotki zawsze towarzyszyły człowiekowi od zarania dziejów, odkąd istnieje ludzkość. Co więcej, tworzyły jego historię, wpływały na dzieje ludzkości bez względu na zbierane żniwo.
Poradnik dla rodziców i nauczycieli
Oto realistyczna, a zarazem optymistyczna książka, która stanowi idealne źródło informacji i porad dla rodziców i specjalistów, którzy próbują nadążyć za dziećmi żyjącymi bez hamulców. Autor opisuje pełne spektrum objawów związanych z ADHD, współwystępujące zaburzenia oraz najczęstsze problemy, z którymi muszą sobie radzić rodzice. Dalsza część książki skupia się na rozwiązaniach, które zostały oparte na czterech podstawowych zasadach. Zasada nr 1 brzmi „Bądź pozytywny”: kary mogą zmienić zachowanie dziecka, ale tylko pozytywne podejście jest w stanie wpłynąć na jego nastawienie. Zasada nr 2 to „Bądź spokojny”: trudno jest myśleć logicznie, kiedy czujesz się przytłoczony. Zasada nr 3 brzmi „Bądź zorganizowany”: odnosi się ona głównie do szkolnej edukacji dziecka. Zasada nr 4 to zalecenie, aby ani na chwilę nie zaprzestać wcielania w życie pierwszych trzech reguł. Następnie dr Kutscher omawia zastosowanie środków farmakologicznych w terapii ADHD. Ostatni rozdział to podsumowanie wszystkich najważniejszych informacji; można go czytać jako odrębną całość. Do książki dołączono także użyteczne testy psychologiczne.
(...) Dzisiejsza nauka cechuje się co prawda zaskakującymi fuzjami rozmaitych dziedzin (mamy wśród stypendystów informatyków-medyków czy psychologów-ekonomistów), ale generalnie publicystyka naukowa jest wąsko wyspecjalizowana, hermetyczna, psycholog adresuje swoje pisarstwo do psychologa, logik wyraża się ? by tak rzec ? w logice logików. Z tego punktu widzenia niniejsze wydawnictwo jest lekturą niepowszednią i inspirującą. Weźmy tylko rozmaitość definicji hasła świadomość. Dla teologa to nie tylko kwestia opisu, ale też pewien postulat wobec jednostki ludzkiej.
W kolejnych tekstach spotykamy się ze świadomością (i nieświadomością) rozumianą bodaj najbardziej zbieżnie z potocznym pojmowaniem tego słowa ? jako właściwością umysłu człowieka, przedmiotem badań psychologii psychiatrii. Wspólna świadomość społeczności ludzkich (czy też jej deformacje) to, oczywiście, przedmiot dociekań socjologicznych. Jest i świadomość sztuczna, czyli rozważania nad nieustającym wysiłkiem naukowców, by komputer zaczął myśleć. Jest i świadomość historyczna, zapisana w pamięci dzieci, świadomość prawna czy świadomość ekologiczna pojawiają się, gdy nauka wykracza poza obserwację i nazywanie zjawisk, robi krok dalej, poddaje refleksji nie tylko stan, ale i jakość współczesnego świata.
I formułuje wskazania. (...)
Jerzy Baczyński, Ewa Wilk
?Polityka?
(...) [Książka] uzmysławia, by nie powiedzieć uświadamia, jak wiele może być różnych podejść w badaniu zjawiska świadomości. Jest ona przedmiotem badań filozofii i socjologii przez prawo i architekturę po psychologię i neurofizjologię. Podejście interpretacyjne idzie w parze z analitycznym. Przybliżenie myśli autorytetów i zdanie sprawy ze stanu badań uzupełnione jest tekstami bazującymi na oryginalnym materiale empirycznym. To właśnie świadomość stanowi oś jednoczącą rożne perspektywy badawcze i paradygmaty myślenia. (...) Paradoksalnie, każde przybliżenie tematu zarazem go rozprasza. Jednak dzięki tej lekturze zyskujemy dodatkową wiedzę i w sumie wykonujemy znaczący ruch w górę po poznawczej spirali.
prof. zw. dr hab. Michał Buchowski
Uniwersytet Poznański
MECENAT WYDANIA:
Fundacja Tygodnika POLITYKA
Fundacja ORLEN "Dar Serca"
Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej
PATRONAT MEDIALNY:
Tygodnik POLITYKA
Radio TOK FM
Magazyn psychologiczny CHARAKTERY
Serwis PAP NAUKA W POLSCE
Epoka kapitalizmu, w której żyjemy, stawia przed nami coraz to nowe wymagania społeczne i emocjonalne. Jednym z nich jest zdefiniowana i pasjonująco opisana przez Hochschild praca emocjonalna, wykonywana – a z całą pewnością wymagana – na różnych stanowiskach związanych z usługami. Mimo, iż obiektem badań tej amerykańskiej socjolożki było środowisko stewardes i windykatorów, tak naprawdę mówi ona o wszystkich, którzy w swojej pracy muszą w instrumentalny sposób wykorzystywać bądź tłumić własne emocje. Czy emocje, którymi zarządzamy w sferze publicznej, przekładają się na naszą sferę prywatną? Jakie są różnice w zarządzaniu emocjami między kobietami a mężczyznami? To pytania, która stawia Hochschild, kreśląc nowe zobowiązania związane z pracą w tzw. trzecim sektorze.
Książka jest jedną z najbardziej znanych prac Hochschild, pierwszą przetłumaczoną na język polski, nagrodzoną Charles Cooley Award w 1983 roku przez Amerykańskie Towarzystwo Socjologiczne.
Celem badawczym nieniejszego opracowania jest próba zidentyfikowania preferowanego radzenia sobie ze stresem (dyspozycyjnego i sytuacyjnego) u studentów pierwszego roku w kontekście wybranych uwarunkowań, na które składają się: cechy osobowości, inteligencja emocjonalna, wsparcie społeczne i percypowane postawy rodzicielskie. Główny problem badawczy sformułowano następująco: Czy istnieje, a jeśli tak, to jaki charakter ma związek między stylami i strategiami radzenia ustalonymi za pomocą Kwestionariusza COPE (The coping Orientations to Problems Experienced) C. S. Carvera, M. F. Scheiera, J. K. Weintrauba ( w polskiej adaptacji S. Piątek i K. Wrześniewskiego), preferowanymi przez studentów pierwszego roku a wybranymi czynnikami indywidualnymi (osobowością i inteligencją emocjonalną) oraz społecznymi (wsparciem społecznym i postrzeganymi postawami wychowawczymi rodziców)?
Ta niezwykła, bogato udokumentowana książka jest efektem współpracy badaczy europejskich i amerykańskich. O jej wartości przesądza zarówno wnikliwość autorów, jak i szeroka panorama poruszonych zagadnień.
Adam Czabański ? adiunkt w Katedrze Nauk Społecznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, kierownik Pracowni Socjologii Zdrowia i Patologii Społecznych, adiunkt w Katedrze Socjologii Wyższej Szkoły Komunikacji i Zarządzania w Poznaniu; członek Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego, Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jest autorem ponad 100 publikacji naukowych. Jego zainteresowania badawcze obejmują: zachowania dewiacyjne zwłaszcza samobójstwa młodzieży, podczas wojny, związane z kataklizmami przyrodniczymi i inne; pomoc społeczną; socjologię zdrowia oraz szeroko pojętą problematykę demograficzną.
Całość opracowania składa się z pięciu rozdziałów, logicznie z sobą powiązanych, ukazujących z rozmaitych perspektyw teoretycznych i empirycznych problem samobójstw altruistycznych. Czytelnik otrzymuje do lektury swoistą summę socjologiczną dotyczącą samobójstw, stawiającą jej autora wśród wybitnych polskich uczonych zajmujących się problematyką suicydologiczną. Praca ta nie ma odpowiedników w polskiej literaturze socjologicznej, a do pewnego stopnia i w europejskiej.
Z wieczornych wiadomości i obiegowych sądów wynika, że jest źle i będzie jeszcze gorzej. Jednak pomimo tych ponurych prognoz naukowcy dostrzegają na horyzoncie wiele pozytywnych zdarzeń. John Brockman, wydawca ?Edge? (www.edge.org) ? wpływowego salonu internetowego ? poprosił ponad stu pięćdziesięciu wybitnych naukowców i myślicieli o odpowiedź na pytanie, które wydaje się niezwykle ważne w naszych pesymistycznych czasach: ?Co napawa cię optymizmem??
Książka Co napawa cię optymizmem? porusza szeroki zakres tematów ? od teorii strun po edukację, od wzrostu liczby ludności na świecie po medycynę, a nawet od globalnego ocieplenia po koniec świata. To imponujący zapis rozważań światowej klasy myślicieli (między innymi laureatów Nagrody Nobla, autorów bestsellerów i profesorów renomowanych uniwersytetów), którzy przedstawiają swe starannie przemyślane optymistyczne wizje przyszłości. Ich skłaniające do refleksji, kontrowersyjne idee z pewnością będą budzić wątpliwości, ale mogą także zmienić nasze spojrzenie na przyszłość ludzkości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
