Dzięki poznaniu istoty zaburzeń jedzenia oraz stanów często im towarzyszących możemy pomóc sobie lub swoim bliskim. Autorka przedstawia metody terapii oraz omawia praktyczne kwestie w realcjach rodzinnych. Ukazje, w jaki spsosób można wracać do zdrowia samodzielnie lub z pomocą specjalistów i lekarzy.

Odpowiedzi na pytania dzieci o śmierć w rodzinie, w gronie przyjaciół, w szkole Śmierć to trudny i delikatny temat w rozmowie z dzieckiem. Często dorośli nie znajdują odpowiednich słów. Nie wiedząc, co powiedzieć i jak to zrobić, wielu rodziców i wychowawców unika udzielania odpowiedzi na pytania dzieci. Niektórzy zupełnie na nie nie reagują. Ośmioletnia Alicja opisała stresujące zdarzenie, jakie ją spotkało. W pierwszym tygodniu szkoły powiedziała nauczycielce 0 śmierci swojego taty, a nauczycielka nie skomentowała tego ani słowem. Przytaczając tę sytuację, rozzłoszczona i zasmucona Alicja powtarzała raz za razem: „Dlaczego nauczycielka nic mi nie odpowiedziała?" Dziewczynki i chłopcy często mówią o złości i poczuciu osamotnienia, które czują, gdy ich pytania o zaznaną bolesną stratę są zbywane milczeniem czy ignorowane. „Gdzie jest teraz moja mama?", „Dlaczego tata musiał umrzeć?", „Czy mój piesek cierpiał?", „Czyja też umrę?" - to powszechne pytania kłębiące się w umysłach dzieci. Troskliwa reakcja na nie może uporządkować przykre myśli i uczucia. Już samo uszanowanie pytania jest ważnym sposobem podbudowania dziecka i zaoferowania mu większego poczucia bezpieczeństwa. Uszanowanie pytań dzieci Niekiedy w obliczu pytania dziecka o śmierć ogarnia nas panika, która sprawia, iż możemy świadome lub nieświadome wysyłać sygnały powstrzymujące dalszą rozmowę. Jeśli dorośli odpowiadają w sposób bardziej zawiły niż to konieczne, dzieci mogą poczuć się zdezorientowane. Jeśli odpowiadają zaś zdawkowo lub wcale tego nie robią, dzieci otrzymują wiadomość: „Śmierć to temat zamknięty. Nie pytaj więcej". Kiedy matka Kuby chciała wiedzieć, co robić, gdy jej pięciolatek pyta o śmierć, pewna pracowniczka służby zdrowia poradziła jej w taki sposób: „Moja córka Ania też ma pięć lat i za dużo pytała o śmierć. Powiedziałam jej, że może zadać tylko dwa takie pytania dziennie. Jeśli zapyta więcej razy, będzie musiała pójść do swojego pokoju na pół godziny i to przemyśleć. Znakomicie to zadziałało. Od miesiąca nie zadała już żadnego pytania o umieranie". Ania dostała niedwuznaczny sygnał: nie pytaj o śmierć. Narzucanie takich restrykcji i zniechęcanie dzieci sprawi oczywiście, że przestaną zadawać te pytania. Naszym celem jest jednak stworzenie otoczenia, w którym wszelkie pytania są dozwolone, akceptowane oraz traktowane w sposób otwarty i pozbawiony krytycznych ocen. Zamierzeniem tej książki jest ukazanie prostych, bezpośrednich dialogów na temat śmierci, które ułatwią otwarty przebieg komunikacji. Taki niewymuszony język pozwala troskliwym dorosłym na okazanie właściwych reakcji, które spełnią potrzeby małych ludzi i będą ich wzmacniać. Etapy rozwoju Dzieci ponownie przeżywają żałobę na różnych etapach rozwoju. We wczesnym dzieciństwie zwykle zadowalają się prostymi definicjami i wyjaśnieniami. Traktują śmierć jako coś odwracalnego oraz rozumują w sposób egocentryczny, w którym zawiera się myślenie magiczne. Często wierzą, iż to przez nie nastąpiła śmierć danej osoby. W miarę dorastania chcą coraz lepiej poznać fakty związane z okolicznościami śmierci. Mogą wracać do tego tematu w wieku ośmiu, dziewięciu i dziesięciu lat z ponownie rozbudzoną ciekawością i dociekliwością. Potem w okresie dojrzewania mają silną potrzebę, by liczyć na wartościowe reakcje od swojej grupy rówieśniczej. W tym wieku dziewczęta i chłopcy zaczynają postrzegać śmierć jako zdarzenie nieodwracalne. Życie ma kres. Młodzi ludzie zaczynają kształtować swój system przekonań, oczekując wsparcia i zrozumienia od swoich rówieśników. Często czują się też upoważnieni do tego, by prowadzić działania uświadamiające innych o niebezpieczeństwach, które spowodowały śmierć ich ukochanej osoby. Co i jak mówić? Sześcioletni Samek zapytał mamę: „Dlaczego tata musiał umrzeć?" Mama odpowiedziała: „A jak ty myślisz?" Zamiast podsunąć mu gotową odpowiedź, stworzyła niekry-tyczną przestrzeń do wysłuchania myśli i odczuć synka. „Myślę, że tata umarł, bo byłem niegrzeczny i Bóg się na mnie pogniewał" - usłyszała. Samek wyjawił charakterystyczny dla swego wieku magiczny sposób myślenia, zgodnie z którym on sam był powodem śmierci ojca. Poznawszy tę myśl wyrażoną na głos, mama mogła powiedzieć o faktach dotyczących śmierci ojca. „Tata umarł na chorobę serca. Jego serce było słabe przez wiele lat i lekarze pomagali mu już od bardzo dawna. To nie była twoja wina." Pytania, które dzieci zadają na temat śmierci, ukazują samo jądro ich wewnętrznego świata oraz dają głęboki wgląd w przebiegający u nich proces żałoby. Często odzwierciedlają lęki i obawy, o które łatwiej jest im zapytać, niż byłoby wyrazić je wprost.. Słuchanie tych pytań wewnętrznym uchem wyczulonym na uczucia skryte w tle sformułowań jest bezcennym instrumentem ujawniania niewypowiedzianych myśli i emocji, które w ten sposób mają większą możliwość bezpiecznego wyładowania. Kolejne stronice zawierają sugestie na temat użytecznego języka, którym możemy posługiwać się w odniesieniu do kwestii śmierci. W każdym rozdziale przytoczono praktyczny, dostosowany do wieku dialog, który zapewnia poszanowanie pytań dziecka na ten temat. Dialogi te otwierają pole do dalszej rozmowy. Dorośli opiekunowie mogą rozmawiać z dziećmi o śmierci w sposób, który złagodzi ich lęk i wzmocni poczucie pewności siebie, dając fundament do dalszego zgłębiania swoich myśli. Pytania dzieci są kluczem, który otwiera drzwi do zrozumienia istoty ich żałoby, dzięki czemu możemy im pomóc. Z Przedmowy Jak rozmawiać z dziećmi kiedy ktoś umiera Spis Treści   Przedmowa 1. Dlaczego mama musiała umrzeć? 2. Co to znaczy „umarł"? Jak ludzie umierają? 3. Gdzie był Bóg, kiedy Go potrzebowałem? Jak mógł pozwolić, żeby mój brat zginął? 4. Gdzie jest zmarły? Co to jest niebo? 5. Moja mama umiera. Co mogę zrobić? 6. Jestem ciężko chory Z kim mogę porozmawiać o umieraniu? 7. Bardzo się martwię Czy i ja umrę? Czy i ty umrzesz? 8. Czy zapomnę tatę? Co będzie, jeśli go zapomnę? Jak mogę zachować go w pamięci? 9. Czy mama umarła przeze mnie? Czy bardzo cierpiała? 10. Jak inne dzieci znoszą żałobę? Czasem czuję się taki samotny 11. Boję się. Co mogę zrobić, żeby poczuć się bezpieczny? 12. Jak mogę uczcić zmarłego z kolegami i rodziną? Czy pójdę na pogrzeb? Ostatnie słowo Dla dzieci Dla dorosłych opiekunów Wybrane tematyczne portale internetowe w języku angielskim

Sztuka mówienia NIE! Książka, którą można by nazwać podręcznikiem asertywności. Doskonale pokazuje i krok po kroku uczy, jak umiejętnie, skutecznie i bez krzywdzenia innych mówić "nie". Autorka pokazuje, jak zarówno sytuacje zwyczajne, jak i trudne wymagają naszej asertywności i jak się nią posługiwać. Czytelnik może na przykładach obserwować korzyści płynące z posługiwania się asertywnością i przekonać się jak może ona zmieniać tok rozmowy i poprawiać komunikację.

Dawno, dawno temu (zanim jeszcze istniał czas) było sobie królestwo zwane Błogostanem. Jedynie to królestwo wtedy istniało, a było tak ogromne, że wszystko stanowiło jego część. W krainie tej królowały radość, pokój i miłość, a ponieważ jej istotą była doskonałość, nie było tam żadnych problemów. Całe królestwo żyło w kosmicznej symfonii doskonałości. Anielskie dźwięki dziecięcych chórów wypełniały powietrze radosnym uniesieniem. Wszędzie rozbrzmiewała najsłodsza muzyka. Życie w Błogostanie było w gruncie rzeczy jednym, ciągłym pasmem radosnych akordów. Ale... niektórym zaczynało się to nudzić. Spowszedniały im pokój, harmonia, radość. Dla żądnych przygody Aniołów wszystko to stało się oklepane i nudne. One zaś lubiły ryzyko i nieznane. Postanowiły więc wspomnieć o tym swojemu Stwórcy... Wstęp ...po zboczach góry pnie się wiele ścieżek, każda na szczyt... Przygoda tej książki Naszym celem jest stać się wydrążoną trzciną dla uzdrawiającej muzyki życia. Ram Dass Książka ta spłynęła na mnie darem łaski jak uzdrawiająca muzyka życia, gdy siedziałam przy kole garncarskim w Medyni Głogowskiej kilka tygodni temu. Ten anielski podszept inspiracji był absolutnym objawieniem! Natychmiast zaczęłam pisać ten III tom TRYLOGII ŻYCIA. Już od dawna nosiłam się z upowszechnieniem mojej opowieści o ziemskich aniołach w formie pisanej. Ułożyłam ją dla uczestników treningu rozwoju osobistego w Silnej Nowej w połowie lat 90. jako „bajkę na dobranoc”, wspierającą proces transformacji metaforę. Słuchacze przyjęli tę opowieść z radością i entuzjazmem. Spodobała się tak bardzo, że w pewnym sensie stała się legendą moich zajęć i uczestnicy kolejnych treningów po prostu domagali się słuchania tej anielskiej przypowieści. Mówili, że jest „balsamem dla ich spragnionych dusz...” Zatem przez lata chętnie ją opowiadałam, z przyjemnością słuchając żywiołowych wybuchów śmiechu, jakie wywoływała. Człowiek jest jak dom o czterech pokojach – jest w nim pokój ciała, pokój umysłu, pokój emocji i pokój ducha. Powiedzenie hinduskie Już od dawna zamierzałam też spisać praktyki psychofizycznego oczyszczania, których uczę na wiosennych programach holistycznego (całościowego) odtruwania organizmu (zwanych „detox”). W trakcie tego programu oczyszczamy b/ ciało b/ (ćwiczymy jogę, pijemy zioła, soki i glinkę oraz regularnie płuczemy jelito grube), b/ umysł b/ (zdobywamy nową wiedzę, uczymy się pozytywnie myśleć i zarządzać swoim intelektem), b/ emocje b/ (budujemy kompetencje osobiste – intrapersonalne – ucząc się mądrze zarządzać swoimi emocjami, i społeczne – interpersonalne -– nawiązując głębokie więzi między sobą) oraz b/ ducha b/ (wracamy do źródła, przebywając w ciszy, kontemplując swoją relację z Bogiem i wszechświatem, rewidując swój światopogląd, modląc się, praktykując sztukę świadomego oddechu i budując nowy system wierzeń). Po 10 dniach uczestnicy wyjeżdżają kryształowo czyści na wszystkich poziomach, silni, napełnieni dobrą energią, pełni witalności, radości życia i entuzjazmu. Zawsze możesz zacząć od nowa. Zawsze możesz zacząć robić porządki w „domu” swojej tożsamości. Psychika, czyli Twój umysł, zarządza zachowaniami, działaniami. Konieczny jest impuls nerwowy, aby otworzyć oczy, podnieść się lub usiąść, ruszyć nogą, zrobić krok itd. Umysł, czyli psychika, zarządza też czynnościami wewnętrznymi, takimi jak utrzymanie temperatury ciała, jego wilgotności, wzrostem włosów i paznokci, trawieniem i wydalaniem. Cokolwiek się dzieje w nas czy z nami, przez impulsy nerwowe zaangażowana jest w to nasza psychika. Również myślenie odbywa się w drodze wymiany impulsów nerwowych. Zbieranie informacji, czyli percepcja zewnętrzna, angażuje umysł. Potem musisz skupić uwagę, aby spostrzeżenie porównać z dotychczasowymi, skojarzyć i zapamiętać. Musisz też skupić uwagę, aby to, co spostrzegasz, nazwać. A nazywanie jest ważnym etapem myślenia. Dopiero wtedy bowiem nadajemy znaczenia. Z kolei uczucia – te też są sprawą Twojej psychiki, czyli umysłu. Funkcjonują na poziomie fizjologii jako strumienie hormonów i kolejne impulsy nerwowe, ale dla nas czytelne są przede wszystkim jako zjawiska psychiczne, poczucie ciepła, lekkości, radości lub przeciwnie – ciężaru w klatce piersiowej, skurczu w żołądku, obezwładniającego lęku. Wreszcie duchowość. Przebywając w tym „pokoju” masz kontakt z tym, w co wierzysz, co jest dla ciebie ważne, co najważniejsze. Tu Twój umysł nadaje sens pewnym ideom. Co jest najistotniejsze dla Ciebie? Jakim ideom nadajesz największe znaczenie emocjonalne? To, w co wierzysz, zamieniasz w czyn, myśląc o tym przywiązujesz się do tego emocjonalnie i Twoja wiara umacnia się. Tak działa samospełniająca się przepowiednia i tak Ty sam(a) programujesz swój los. Tak zajrzeliśmy do wszystkich czterech pokoi, którymi włada Twój umysł, czyli psychika. Wierzę, że świadomie i odpowiedzialnie żyjący człowiek codziennie robi „obchód” swojej tożsamości... Niemal od dwudziestu lat uczę, jak to czynić, inspiruję do oczyszczania i porządkowania swojego życia. Porządki te dają podwaliny lepszej przyszłości dla następnych pokoleń i wcale nie muszą być okupione wielkim wysiłkiem i surową powagą. Jest to po prostu umiejętność – czyli coś, co się umie robić. A na zdobycie nowej umiejętności życiowej składa się kilku etapów. Aby coś umieć, trzeba: 1. Zauważyć , że nie umiesz. 2. Bardzo chcieć się tego nauczyć. 3. Uwierzyć, że to możliwe, że możesz tego dokonać. 4. Wiedzieć, jak to robić (tu potrzebujesz nauczyciela, który nie tylko umie to, co Ty chcesz umieć, ale potrafi nauczyć, jak umieć…). 5. A potem pozostaje b/ ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć W tej książce znajdziesz wiele sposobów na oczyszczanie swojego życia i wzmacnianie swojej energii życiowej. Wszystkie są proste, niektóre wręcz śmiesznie proste. Ale pamiętaj, że różnicę uczyni nie to, czy wierzysz, że one działają, ale to, czy wprowadzisz je w swoje życie! Życie jest jak pudełko czekoladek – nigdy nie wiesz, co ci się trafi. Forrest Gump Baw się tym! Myślę, że powaga, często towarzysząca rozwojowi osobistemu, jest zupełnie „przeterminowanym” przyzwyczajeniem. Trochę tak jak wiele wyznawanych przez ludzi przekonań, które są już nieaktualne i należałoby im przybić pieczątkę z datą ważności. Życie jest boską komedią, zatem nie traktuj siebie zbyt poważnie. Możesz uczyć się żyć lepiej i godniej, zachowując przy tym poczucie humoru i pogodę ducha. Możesz porządkować swoje życie i dokonywać dobrych zmian z łatwością i elegancją. Możesz zdobywać nową wiedzę przez inspirację w atmosferze radości i wsparcia. Na tej cudownej planecie Ziemia obowiązują trzy zasady: * PRZYCZYNY I SKUTKU * MIŁOŚCI/WYBACZENIA * WSPÓLNEGO ROZWOJU Uczenie się jest naczelnym sensem życia. Rozwój ludzi jest wspólny. Jeżeli uda się coś osiągnąć jednemu z nas – to tak, jakbyśmy wszyscy to osiągnęli! Wielki światowy nauczyciel Paramahansa Yogananda mawiał, że ci, którzy podejmują pracę nad sobą i swoją świadomością, robią to nie tylko dla siebie, ale też dla siedmiu pokoleń wstecz i siedmiu pokoleń do przodu. Gdy po raz pierwszy usłyszałam to zdanie na szkoleniu u Christiny Thomas w jej Instytucie Światła Wewnętrznego (Inner Light Institute), byłam zdumiona, a jednocześnie głęboko zmotywowana. Jeżeli moja praca wewnętrzna będzie służyć moim dzieciom, wnukom, prawnukom, prawnukom, praprawnukom i jeszcze ich dzieciom... to warto się do tego solidnie przyłożyć. Włożony przeze mnie wysiłek ewidentnie posłużył mojemu synowi Maciejowi, który spotkał na swojej drodze pięknego anioła o migdałowych oczach, Magdalenę. Pokochał Madzię całym sercem, nie przywiązując się do tego, czy ta miłość będzie odwzajemniona czy też nie. Po kilku tygodniach znajomości powiedział do mnie: „Wiesz, mamo, kocham Magdę bardzo, lecz jeżeli nie będzie z tego związku nic więcej niż przyjaźń, to wiem, że mam przyjaciółkę do końca życia”. Wasze dzieci są nauczycielami w przebraniu. Słuchajcie ich uważnie! Ja tak odebrałam tę lekcję dobrego związku: najpierw rzeczy najważniejsze, czyli przyjaźń, wzajemny szacunek i działanie na rzecz dobra tej osoby. Scott Peck w swojej pięknej książce i/ Drogą mniej uczęszczaną i/ pisze, że „miłość to działanie na rzecz pełnego rozwinięcia potencjału drugiego człowieka”. Tak łatwo jest nawracać innych, tak trudno jest nawrócić samego siebie. Rozwój nie musi być trudny, żmudny i nudny. Może być wspaniałą zabawą, która podniesie jakość Twojego życia i Twoich relacji z ludźmi. Baw się dobrze, czytając tę książkę! Otwórz ją na dowolnej stronie. Przyjmij to, co przyjąć w tym momencie możesz, odrzuć to, czego przyjąć nie możesz. A przede wszystkim wprowadź kilka z moich sugestii do swojego codziennego życia – ćwicz nowe zachowania, trenuj nowe nawyki. Doceń swoją zdolność do zmiany samego siebie. Zmiana jest możliwa, jesteś w stanie się zmienić, zasługujesz na dobre zmiany... Nosisz Boską iskrę w centrum swojego jestestwa. Jesteś obdarzona (obdarzony) łaską światła i mądrości... Namaste! Co oznacza: Świętuję to miejsce w Tobie, w którym wszyscy jesteśmy jednością! Ewa Foley pałac w Nieznanicach koło Częstochowy, lipiec 2003 PS. Miłość i radość są wszędzie obecne. Nie mogą jednak przyjść do Ciebie z wizytą, jeśli Ciebie nie ma. Bądź obecny (obecna) w swoim życiu!

Czy płacić dzieciom za czytanie książek albo za dobre stopnie? Ile jest warte zanieczyszczone środowisko? Czy etyczne jest wynagradzanie ludzi za testowanie nowych niebezpiecznych leków, albo za oddawanie organów? Czy obywatelstwo jest na sprzedaż? Michael J. Sandel ma inteligencję, odwagę i dowcip potrzebne do zadawania niełatwych pytań. Okrzyknięty przez amerykańskie media profesorem Ruchu Oburzonych, Sandel zastanawia się nad granicami rynku, robi przegląd gorących tematów debaty publicznej. ,,Dziś logika kupna i sprzedaży nie odnosi się już do dóbr materialnych, ale stopniowo zaczyna rządzić całym naszym życiem. Czas zadać sobie pytanie, czy chcemy tak żyć"", pisze. - Cieszymy się, że naszą nową serię Refleksje inauguruje właśnie ta książka - mówi dr Agnieszka Liszka, współwłaścicielka wydawnictwa Kurhaus. - W tej serii będą się ukazywać ksiązki najciekawszych dziś intelektualistów o światowym formacie, refleksje o rynku, społeczeństwie, współczesności.

Obszerna rozprawa nosi znamiona solidnej (w wielu fragmentach wręcz erudycyjnej) monografii, która podejmuje problematykę tekstologiczną (tekstu zaburzonego, kontekstu i metatekstu) z perspektywy afazjologicznej i neurologopedycznej w sposób holistyczny, łącząc umiejętnie dane dotyczące teorii i praktyki logopedycznej. Tym samym nawiązuje do wcześniejszych znakomitych artykułów, rozpraw i opracowań Autorki. Wiele wątków a aspektów Jolanta Panasiuk rozwija w sposób nowatorski, kreatywny, wskazujący na najnowsze europejskie i światowe tendencje w interpretacji faktów i zjawisk afazjologicznych (w duchu socjologii i psychologii humanistycznej).

Opis przypadków do "Klasyfikacji diagnostycznej DC:0-3" Jak w procesie diagnozy i planowania terapii korzystać z "Klasyfikacji diagnostycznej zaburzeń psychicznych i rozwojowych w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa"?

„Publikacja DC:0-3R daje klinicystom, lekarzom, psychologom, pedagogom i badaczom zajmującym się rozwojem psychicznym i jego zaburzeniami niemowląt i małych dzieci, niezwykle cenne narzędzie pomocne zarówno w opisie jak i diagnozie oraz w konsekwencji w planowaniu postępowania terapeutycznego uwzględniającego tak istotną perspektywę rozwojową. Klasyfikacja Diagnostyczna DC:0-3R stanowi istotny krok naprzód w porównaniu z obowiązującymi systemami klasyfikacyjnymi takimi jak DSM IV i ICD 10. Ma szansę stać się bardzo ważnym uzupełnieniem lub być może nawet zastąpić dotychczasowe systemy klasyfikacyjne poszerzając je o nie tylko szczegółowe opisy i wprowadzenie nowych kategorii, ale także co ważniejsze uzupełniając diagnozę wczesnych zaburzeń rozwojowych o niezwykle istotny kontekst relacji rodzic-dziecko.” z recenzji: prof. dr hab. IRENY NAMYSŁOWSKIEJ, , kierownik Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Celem tej publikacji jest dostarczenie wiedzy o sposobach doświadczania choroby przewlekłej przez chorych i o wpływie, jaki ono ma na proces leczenia i na angażowanie się chorego w relacje społeczne. Dlatego adresatem tej publikacji powinni być przede wszystkim lekarze, którym łatwiej dzięki tej wiedzy przychodzi zrozumieć pacjenta i (...) budować więź terapeutyczną, a ostatecznie - skuteczniej leczyć. Publikacja ta jest istotnym wkładem w rozumienie sposobu doświadczania chorób przewlekłych i społecznych konsekwencji ich występowania. Jest ważnym przekazem dla lekarzy i pielęgniarek oraz dla innych osób profesjonalnie sprawujących opiekę nad chorymi przewlekle. Rozpoznanie perspektywy chore­go, jego potrzeb i emocji, jest bowiem kluczowe dla powodzenia stosowanych i zalecanych terapii medycznych; również dla podejmujących się opieki nad chorymi, świadczenia im umiejętnej pomocy w radzeniu sobie z chorobą.

Książka zawiera oryginalne, dotychczas w Polsce niepublikowane narzędzie testowe do badania rozumienia mowy. Jest ono efektem wieloletnich badań autorek, wybitnych specjalistek, i stanowi odpowiedź na naglącą potrzebę opracowywania nowych testów dla praktyki logopedycznej. Przeznaczone jest w szczególności do badania rozumienia mowy słyszanej u dzieci, w tym dzieci z zaburzeniami mowy, deficytami uwagi i specyficznymi trudnościami w uczeniu, i u dorosłych z zaburzeniami mowy nabytymi wskutek udaru bądź urazu. Test bada różnicowanie dźwięczności w wyrazach typu Tomek – domek wynikające z czasu rozpoczęcia dźwięczności. To obowiązkowa lektura i niezbędne narzędzie pracy dla profesjonalistów: logopedów, pedagogów, psychologów i lekarzy.

Pozytywne myślenie (fragment) ... we właściwym znaczeniu musi być przede wszystkim realne i wypływać z własnych przekonań. Bez oszustw, bez iluzji, bez upiększeń. Jeśli czegoś w sobie nie akceptujesz to nie powtarzaj 'Akceptuję siebie takim, jakim jestem', bo stwarzasz tylko dysonans i jeszcze bardziej się oddalasz. W tym miejscu powiedz sobie ... Moralność (fragment) Osobista moralność człowieka określana jest przez jego sumienie, na które jednak nie mamy bezpośredniego wpływu decyzyjnego. Nie możemy za pomocą decyzji zmienić sumienia, gdyż potrzebne są ku temu okoliczności o innym charakterze. Skoro nie mogę zmienić swojego sumienia, a ono właśnie określa moralność, to jaki mam na nią wpływ? Bo chyba nie jestem moralnie ubezwłasnowolniony. Czy moralność jest dana czy zadana? Inaczej to ujmując, czy mam ją tylko odkrywać, taką jaka już jest, czy też formować w oczekiwany twór? Karykatura szkoły (fragment) W swojej śmiałości i pewności siebie (na pewno nie naiwności) posunę się znacznie dalej. Zwracam się z apelem do władz odpowiedzialnych za edukację, by umożliwiły mi konfrontację z dydaktykami odpowiedzialnymi za konstrukcję programów nauczania i podręczników. Rzucam rękawicę i oczekuję, że ktoś ja podniesie. Gwarantuję, na bazie bogatych doświadczeń, że efektywność zapamiętywania i przyswajania wiedzy w perspektywie długoterminowej wzrasta jednostkowo o kilkadziesiąt procent, niemal bez względu na startowy poziom ucznia z danego przedmiotu szkolnego.

Zamysłem tej książki są przekonania oraz próba przybliżenia Czytelnikowi ich siły rażenia na nasze życie. Ludzka świadomość (i podświadomość), w zasadzie w całej rozciągłości, to magazyn nazbieranych i wyprodukowanych przekonań, począwszy od gustów kulinarnych lub stosunku do owadów, kończąc na niezliczonych aspektach własnej osobowości, cech charakteru, moralności, … Opinie i oceny dotyczące innych ludzi, wnioski z doświadczeń emocjonalnych i społecznych, upodobania, preferencje, … - to wszystko razem stanowi zbiór milionów przekonań, które tworzą dla naszego umysłu swoisty komputerowy program działania. Różnimy się TYLKO i AŻ przekonaniami.

Większość chrześcijan jest świadomych faktu, że to, co przeżywamy z Bogiem w swoim wnętrzu jest o wiele ważniejsze od tego, co na zewnątrz. Przesłanie "Piękna z popiołów" pochodzi od osoby, która przemoc seksualną, fizyczną i psychiczną zna z autopsji. Joyce mówi o sobie, że jest absolwentką "szkoły życia", a za swój dyplom uważa słowa proroka Izajasza 61.1-3.

Przyjazny poradnik znanego trenera - przewodnika rozwoju osobistego. Jak w sytuacji kryzysowej znaleźć dobre strony i nowe satysfakcjonujące rozwiązania. Jak zyskać na kryzysie, zarówno w sensie globalnym, jak i zawodowym oraz osobistym.

Książka w przystępny i systematyczny sposób przedstawia podstawowe modele opisujące procesy podejmowania decyzji. Po krótkim wstępie, trzy następne rozdziały opisują kolejno: sytuację decyzyjną pojedynczego decydenta, sytuację współzawodnictwa, tj. sytuację dwu albo więcej decydentów powiązanych ze sobą przez rezultaty swoich działań i nie chcących lub nie mogących współpracować, oraz najprostszą sytuację współpracy, w której powiązani decydenci mają dobrze określony wspólny interes. Formalne modele sytuacji drugiej i trzeciej są tradycyjnie zwane grami niekooperacyjnymi oraz grami targu. W ramach prezentacji gier niekooperacyjnych są omawiane szczegółowo pojęcia: równowagi w strategiach dominujących, równowagi Nasha, dwuosobowej gry antagonistycznej (ściśle konkurencyjnej) i strategii mieszanej, W osobnym punkcie analizowane są tzw. dylematy (pułapki) społeczne (w tym najbardziej spopularyzowany tzw. Dylemat Więźnia). Kończąca książkę analiza gier targu opisuje najpierw dwa algorytmy znajdowania sprawiedliwego rezultatu współpracy, tj. algorytm Zeuthena i tzw. dyskretny algorytm Raiffy oraz szczegółowo charakteryzuje schematy arbitrażowe Nasha i Kalaia -Smorodinskyego.

Bycie matką to najważniejsza, a zarazem najtrudniejsza z ról w życiu kobiety, dlatego warto poznać doświadczenia i opinie Meg Meeker - lekarza, żony i matki. Autorka bestsellerowych poradników: ,,Mocni ojcowie, mocne córki” i ,,Jak wychować chłopca na mężczyznę?” radzi, jak nawet w trudnych sytuacjach, odnaleźć pasję i sens życia, a w efekcie stać się spełnioną kobietą i szczęśliwą matką. W proponowanej książce Czytelnik odnajdzie dziesięć nowych zasad, które pomogą każdej Mamie odzyskać wewnętrzną harmonię i spokój. Są wśród nich między innymi: zrozumienie własnej wartości; dbanie o przyjaźnie; właściwe podejście do pieniędzy; znajdowanie czasu na samotność; dawanie i przyjmowanie miłości w dojrzały sposób; wyzbycie się strachu... . Autorka, dzieląc się własnymi doświadczeniami gwarantuje, że dzięki jej radom każda zapracowana i utrudzona kobieta uniknie rutyny, będzie podejmować trafne, dojrzałe decyzje, zyska podziw i uznanie w oczach najbliższych. Tylko od Ciebie zależy szczęśliwe, pełne miłości dzieciństwo Twoich dzieci, dlatego warto sięgnąć po najlepszy na rynku księgarskim, profesjonalny poradnik.

Męska seksualność bez osłonek: prawdziwe emocje związane z seksem, miłością i związkami. Książka dla najbardziej zainteresowanych oraz dla kobiet, które chcą zrozumieć problemy i ukryte pragnienia swych kochanków – w sypialni i poza nią. Autor – wybitny amerykański lekarz i wykładowca - przedstawia problemy swoich pacjentów, łącząc je z relacjami ich partnerów i wyjaśnia istotne, nierzadko drastyczne fakty z dziedziny medycyny i seksuologii.

Oto najnowsza książka twórcy Porozumienia bez Przemocy. Marshall B. ROSENBERG podsumowuje w niej swoje wieloletnie doświadczenie w praktycznym zastosowaniu rewolucyjnej metody komunikacji. · Pokazuje, jak dotrzeć do sedna konfliktów i rozwiązywać je bez użycia przemocy. · Podkreśla znaczenie świadomości swoich potrzeb oraz umiejętności empatycznego rozumienia potrzeb innych ludzi. · Uczy znajdowania strategii działania, które zaspokajają potrzeby wszystkich stron. · Radzi, jak przekształcić złość w pozytywne działanie. · Dzieli się swoją techniką prowadzenia warsztatów i pracy z ludźmi. · Z jego doświadczenia skorzystają psychologowie, terapeuci, nauczyciele, rodzice, menedżerowie oraz osoby szukające inspiracji w rozwoju osobistym. Marshall B. ROSENBERG (ur. 1934) dr psychologii, twórca Porozumienia bez Przemocy. Od ponad czterdziestu i poprawiać wzajemną komunikację. Pracował jako mediator w zubożałych dzielnicach miast, wiezieniach i krajach dotkniętych konfliktami zbrojnymi. Szkolił nauczycieli, pracowników socjalnych, policjantów i menedżerów. Jest założycielem Center for Nonviolent Communication, międzynarodowej organizacji prowadzącej szkolenia w kilkudziesięciu krajach świata.

Medytacja to prosta i bezpieczna droga do poznania siebie, zrelaksowania umysłu i ciała, skupienia uwagi i przybliżenia celów, które chcemy osiągnąć. Nawet krótkie, kilkuminutowe sesje mogą przynieść wymierne korzyści – mięśnie się rozluźniają, słabnie poziom odczuwanego stresu, spada ciśnienie krwi, tętno się obniża, a umysł się wycisza. W efekcie stajemy się bardziej zrelaksowani i spokojni. Ten przejrzysty, napisany przystępnym językiem podręcznik krok po kroku wprowadza czytelnika w tajniki medytacji. Zawarte w książce informacje przybliżają podstawowe założenia medytacji, natomiast praktyczne porady i wskazówki ułatwiają przygotowanie przestrzeni sprzyjającej medytacji, czy też podpowiadają, kiedy i gdzie można medytować. Ponad 50 różnorodnych ćwiczeń pozwoli poznać szeroki wachlarz technik medytacji i wybrać spośród nich najbardziej odpowiednie. Publikacja ta przysłuży się wszystkim tym, którzy chcieliby wykorzystywać medytację w codziennym życiu, ale nie wiedzą, od czego zacząć. Zastosowanie w praktyce zamieszczonych w książce porad pozwoli rozwinąć umiejętność koncentracji i skupiania uwagi, wyraźniej dostrzec i sprecyzować cele, szybko i skutecznie zrelaksować umysł i ciało, a także obniżyć poziom odczuwanego stresu i poprawić samopoczucie. Medytacja to prosty sposób na zapewnienie sobie kilku chwil relaksu! Wybrany fragment książki MEDYTACJA to pewna i bezpieczna metoda poznawania zarówno wewnętrznych mechanizmów rządzących naszym umysłem, jak i zewnętrznych manifestacji transcendentalnej rzeczywistości. Pozwala ona zgłębić tajemnice własnej osobowości i zaprzyjaźnić się ze wszystkimi jej aspektami - dobrymi, złymi lub jakimikolwiek innymi. Daje także możliwość dotknięcia bardziej całościowej natury wszechświata w sposób, który jest niezwykle podnoszący na duchu i uzdrawiający. Dzięki medytacji rozwiniesz w sobie cierpliwość wobec siebie samego i innych ludzi. Ponadto, za sprawą doświadczeń kontemplacyjnych, zrozumiesz rzeczy, których nie można zrozumieć w żaden inny sposób. Stephane Clement PO CO MEDYTOWAĆ?    Jeżeli sięgnąłeś po tę książkę, zapewne zdążyłeś już sobie zadać pytanie „Po co medytować?". Niewykluczone także, że masz jakieś przypuszczenia odnośnie tego, dlaczego chcesz się dowiedzieć czegoś więcej na temat medytacji. Być może próbowali jej twoi przyjaciele i miałeś okazję zobaczyć, że zachodzą w nich korzystne zmiany. Być może twój lekarz zasugerował ci, że powinieneś poszukać sposobu na złagodzenie odczuwanego przez siebie stresu. Być może usłyszałeś o niej podczas zajęć lub warsztatów i postanowiłeś zdobyć więcej informacji na jej temat. W niniejszym rozdziale zaprezentuję różne powody, dla których ludzie zaczynają medytować, a także krótko- i długoterminowe rezultaty, których możesz się spodziewać, jeżeli ty także podejmiesz regularną praktykę medytacyjną.    Najbardziej podstawowym rezultatem medytacji jest wejście w odmienny stan świadomości. Tak naprawdę rezultat ten nie jest trudny do osiągnięcia, ponieważ stan umysłu tak czy inaczej przez cały czas się zmienia. Dzięki medytacji można jednak sprawić, że owa zmiana przybierze pewną konkretną formę: mięśnie się rozluźnią, poczujesz większy spokój emocjonalny, umysł się wyciszy, ciśnienie krwi i tętno się obniżą, oddech stanie się wolniejszy, a świadomość dźwięków pochodzących z najbliższego otoczenia wzrośnie.    Jeżeli będziesz medytować przez dłuższy czas, możesz zauważyć zmianę kąta nachylenia promieni słonecznych, które wpadają przez okno. Twoja świadomość może się rozszerzyć i objąć inne osoby przebywające wpomieszczeniu albo dźwięki docierające spoza budynku. Niektórzy ludzie twierdzą, że kiedy leżą na ziemi i wpatrują się w nocne niebo, są w stanie zsynchronizować się z ruchem całej naszej planety.     Jeżeli medytujesz tylko i wyłącznie po to, żeby się rozluźnić, napotkasz na pewną przeszkodę. Tak, twoje mięśnie się rozluźnią, emocje ucichną, a tętno się obniży. Możesz się w ten sposób całkiem skutecznie zrelaksować. Z drugiej strony, im bardziej będziesz wyciszony, tym głośniejsza będzie się stawać paplanina, którą słyszysz w swoim umyśle. Na dodatek, siedzenie w pozycji medytacyjnej przez dłuższy czas sprawi, że twoje ciało zacznie się buntować. Jeżeli nie jesteś przyzwyczajony do jakiejś pozycji, twoje mięśnie zaczną drżeć. Będziesz mieć skurcze i zaczniesz się wiercić. Coś, co ma służyć relaksacji, stanie się wtedy bardzo nieprzyjemne - czasami nawet bardzo nieprzyjemne. Podczas długich medytacji dobrze jest zmieniać stosowaną przez siebie technikę. Po okresie siedzenia można przez kilka minut pochodzić, aby mięśnie mogły się rozluźnić. Może ci się wydawać, że dziesięć minut siedzenia w bezruchu to bardzo dużo, a jedna minuta chodzenia w kółko wystarczy, aby się rozruszać i rozciągnąć. Bardzo często ludzie siedzą przez czterdzieści pięć minut, a następnie przez dziesięć minut chodzą.    W przypadku medytacji kwestią drugorzędną jest to, jak dużo czasu na nią przeznaczamy. Jeżeli nie mieszkasz w klasztorze lub aśramie, najprawdopodobniej nie jesteś w stanie oddawać się praktyce medytacyjnej przez kilka godzin dziennie. Niemniej jednak masz zapewne do dyspozycji krótsze odcinki czasowe. A oto kilka sytuacji, w których możesz medytować: • Kiedy wracasz do domu ze szkoły lub pracy i masz już przygotowany obiad, który przez piętnaście lub dwadzieścia minut planujesz podgrzewać w piekarniku. • Kiedy jesteś w samolocie, pociągu lub autobusie. • Kiedy siedzisz u fryzjera. • Kiedy czekasz na spotkanie. • Kiedy jesteś u dentysty i czekasz, aż znieczulenie zacznie działać. (Zdaję sobie sprawę, że dla niemal każdego człowieka będzie to prawdziwym wyzwaniem!) • Kiedy idziesz lub biegniesz. • Kiedy malujesz, grabisz liście albo wykonujesz jakąkolwiek monotonną czynność.    Z drugiej jednak strony jest wiele sytuacji, w których ze względów bezpieczeństwa musisz się w pełni skupić na tym, czym zajmujesz się w danej chwili. A oto przykłady: • prowadzenie samochodu, • podnoszenie ciężarów, • gotowanie lub smażenie jedzenia, • używanie ostrych narzędzi, • opiekowanie się dziećmi, • przechodzenie przez ulicę, • używanie łatwych do zepsucia przedmiotów, • słuchanie wykładu lub oglądanie przedstawienia, • wchodzenie lub schodzenie po schodach, • przestawianie mebli.    Zaprezentowane powyżej listy nie są oczywiście wyczerpujące, ale pokazują, że w codziennym życiu da się znaleźć wiele momentów, w których można medytować. Nie musisz wcale poświęcać na medytację kilku godzin każdego dnia. Jeżeli masz taką możliwość, może to być oczywiście pomocne. Jeżeli nie, znajdź krótsze odcinki czasowe i codziennie z nich korzystaj. Medytacja pomoże ci się skoncentrować i zachować przejrzysty umysł, kiedy będziesz się zajmować czynnościami wymagającymi pełnego skupienia.

Kłamstwa umacniają miłość, utrwalają przyjaźń, cementują kontakty zawodowe Nie chcesz urazić przyjaciółki i chwalisz jej koszmarną sukienkę. Śmiejesz się z dowcipów szefa, choć uważasz, że są beznadziejne. Z różnych powodów nie mówisz partnerowi prawdę. Okłamujesz siebie – i umacniasz w ten sposób poczucie własnej wartości. Małe kłamstwa mogą nam przynieść w życiu korzyści! A nawet więcej: jakość naszego związku, sukces zawodowy, nasze zdrowie i szczęście są ściśle związane z naszą umiejętnością inteligentnego kłamania. Bycie zawsze szczerym przysporzyłoby nam wielu problemów. • Dlaczego wierzysz kłamstwom? • Czy chcesz być okłamywana? • Czy kłamstwo może być miłością? • Czy kobiety kłamią lepiej? • Czy można okłamywać siebie samego? • Jak rozpoznać kłamstwo? Autorzy bestsellerów Ute Erhardt i Wilhelm Johnen nauczą cię, jak właściwie obchodzić się z nieprawdą. Pokażą ci, że niekiedy kłamstwo bywa niezbędne w kontaktach międzyludzkich, a miłość i szczęście w życiu są zależne od umiejętnego posługiwania się prawdą. Ten, kto kłamie, zachodzi w życiu dalej niż człowiek szczery do bólu. Ute Erhardt i Wilhelm Johnen sa dyplomowanymi psychologami, od wielu lat pracują jako psychoterapeuci i coachowie. Ich główną dziedziną zainteresowań jest psychologia pozytywna. Sławę zyskali dzięki książce Grzeczne dziewczynki idą do nieba , niegrzeczne idą tam, gdzie chcą.