Wyrusz w podróż do źródeł rozwoju Wyobraź sobie, że idziesz przez las. Błądzisz, szukając najlepszej drogi. Raz za razem rozglądasz się za nową ścieżką, wracasz w to samo miejsce, znowu szukasz i znowu się orientujesz, że jednak nie idziesz w dobrą stronę. Nagle nad głową, ponad drzewami widzisz szybującego sokoła. Postanawiasz iść za nim. Ścieżki przechodzą jedne w drugie, ale za każdym razem stają się szersze i idzie Ci się łatwiej. W końcu, wciąż za krążącym po niebie sokołem, trafiasz na gościniec prowadzący do ogrodu. Na jego końcu widzisz majaczący w oddali dom. I kiedy się doń zbliżasz, spostrzegasz, że nie ma już sokoła. Zniknął dokładnie w tym momencie, w którym zobaczyłeś swój prawdziwy CEL. Zniknął, bo nie był Ci już potrzebny! Coaching transpersonalny podchodzi do człowieka jako do fizycznej, psychicznej i duchowej całości. Rola coacha polega na upewnieniu się, że wybory, których dokonuje klient, są rzeczywiście jego wyborami: są dyktowane sercem, płyną z głębi duszy, są zgodne z tym, kim klient jest naprawdę i kim faktycznie chce zostać. Coach musi wiedzieć, że kierunek, w którym klient chce iść, nie jest jedynie mrzonką i nie wynika z presji społecznej. Musi także przekonać się, iż zmiana, która dokonuje się w kliencie, będzie trwała. Reszta — autodiagnoza, zdefiniowanie celu i wybór właściwej drogi ku przyszłości — leży po stronie klienta procesu coachingowego. Dlaczego? Ponieważ w coachingu, jak w życiu, naprawdę wszystko zależy od Ciebie!

Co zrobić, gdy Twoim największym wrogiem jesteś… Ty? Zanim sięgniesz po tę książkę, zastanów się: ile razy w życiu udało Ci się storpedować własne ambitne plany? Nadal jesz za dużo słodyczy, chociaż codziennie obiecujesz sobie: „Od jutra to rzucam”? Wciąż palisz, mimo że wiesz, jakie to dla Ciebie szkodliwe? Nie uczęszczasz na kurs angielskiego, choć w pełni rozumiesz, że zamykasz przed sobą drogę do awansu? Wiesz, dlaczego robisz sobie krzywdę? Brakuje Ci siły woli, prawda? Wszyscy mamy ten problem — w mniejszym bądź większym stopniu. Wiemy, że powinniśmy kontrolować w zasadzie każdą dziedzinę swojego życia: począwszy od tego, co jemy, a skończywszy na tym, co robimy, mówimy, kupujemy. A jednak poddajemy się i nie doprowadzamy spraw do takiego finału, jakiego byśmy pragnęli. Ta książka powstała w oparciu o kurs pod tytułem The Science of Willpower, odbywający się w ramach programu kształcenia ustawicznego na Uniwersytecie Stanforda. Na ten kurs Kelly McGonigal zaprasza wszystkich chętnych i z roku na rok uczestniczy w nim coraz więcej słuchaczy. Poznają oni wyniki najnowszych badań naukowych dotyczących samokontroli w takich dziedzinach, jak psychologia, ekonomia, neurologia, medycyna. Kurs uczy, jak uwalniać się od dotychczasowych nawyków i kształtować zdrowe przyzwyczajenia, jak pokonywać skłonność do odkładania wszystkiego na później, jak rozwijać umiejętność koncentracji, jak zarządzać stresem; pozwala także zrozumieć, dlaczego ulegamy pokusom, i odkryć, jak można się im opierać. Poza treściami przekazywanymi kursantom niniejsza książka zawiera najciekawsze badania i ćwiczenia praktyczne, wykorzystywane w ramach zajęć, a także najnowsze odkrycia i mądre spostrzeżenia setek uczestników szkolenia.

Inteligentne, silne, niezależne – singielki mogą wieść wspaniałe życie. I być szczęśliwe. Mandy Hale na swoim blogu (thesinglewoman.net) i profilu na Twitterze (@TheSingleWomanTM) dzieli się swoim doświadczeniem bycia singielką, opowiada szczerze i polotem o swoim życiu. Jest silną, mądrą, niezależną, a przy tym wierzącą kobietą, która nie tyle akceptuje swoje życie w pojedynkę, co cieszy się nim! Bycie singlem ma swoje minusy, ale Hale udowadnia, że ma ono również zalety. Autorka w sposób mądry i dowcipny inspiruje inne samotne kobiety, zachęca je, by były odważne, budowały relacje przyjaźni, znalazły sobie większy cel; by przestały się zamartwiać o to, jak osiągnąć Zycie szczęśliwe, a zaczęły żyć szczęśliwie już teraz. Poradnik pozytywnego myślenia dla singielek, napisany lekko, z wdziękiem i humorem.

Siła czasu W swojej przełomowej książce Paradoks czasu, światowej sławy psycholog Philip Zimbardo pokazał, że możemy zmienić sposób, w jaki myślimy o naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, by osiągać sukcesy w pracy i życiu osobistym. Książka Siła czasu jest natomiast efektem współpracy Zimbardo z klinicystami: Rosemary i Richardem Swordami i pokazuje przełomowe podejście, które pozwala ludziom cierpiącym na zaburzenie po stresie traumatycznym zmienić ich perspektywę czasową i przejść od traumatycznej przeszłości do bardziej pozytywnej przyszłości. Paradoks czasu Fascynująca lektura o znaczeniu czasu w życiu każdego z nas. Czym jest teraźniejszość, kiedy to w mgnieniu oka dzieje się wszystko, co rzeczywiste? Czym staje się przyszłość widziana przez okulary teraźniejszości? W końcu - czym jest przyszłość, gdy uwzględnimy czas, jaki nadejdzie po naszej śmierci? Autorzy zadają te pytania, przyglądając się upływowi życia ludzkiego i strukturze zmiany. Ukazują emocjonalne aspekty subiektywnego strumienia czasu - miłość i szczęście, które urzeczywistniają się w niepokojącym otoczeniu biznesu i polityki. Pokazują, jak dzięki świadomemu doświadczaniu przemijania zadbać o lepsze zdrowie, bardziej dochodowe inwestycje, błyskotliwą karierę i większą radość w relacjach osobistych.

Odkryj, w jaki sposób w każdej dziedzinie naszego życia, na nasze zachowanie wpływają inni ludzie. Przez lata psychologom udało się odkryć dlaczego i w jaki sposób nasza wrodzona umiejętność funkcjonowania w społeczeństwie ma ogromny wpływ na sposób naszego myślenia, zachowania, napędza nas do zdobywania szczytów, osiągania sukcesów a z drugiej strony do bezmyślnego okrucieństwa. W tej wciągającej książce, pisarz naukowy Michael Bond bada najnowsze przełomy w psychologii społecznej i pokazuje, w jaki sposób uczyć się myślenia grupowego, budować lepszą pracę zespołową, identyfikować wspólne cele, stać się bardziej etycznym i przetrwać momenty, kiedy nie ma się wsparcia ze strony grupy. Niesamowita mieszkanka teorii ewolucyjnej, nauki o behawioryzmie i studium przypadku. Siła innych nauczy cię, jak w pełni wykorzystać swój duch zespołowości.

"Depresja jest więzieniem, które człowiek buduje dla samego siebie, i właśnie dlatego może sam otworzyć drzwi i uwolnić się". Dorothy Rowe Depresja. Jak skruszyć mury więzienia swojego umysłu jest książką dla ludzi cierpiących na depresję, ich rodzin i przyjaciół, a także dla wszystkich profesjonalnie zajmujących się pomaganiem. Przedstawiona jest w niej koncepcja rozwoju depresji, która „dopasowuje się” do doświadczeń konkretnego człowieka. Autorka przekonująco udowadnia, że depresja jest mechanizmem obronnym chroniącym przed bólem i lękiem. Uruchamianym, kiedy człowiek przechodzi kryzys i doświadcza rozdźwięku pomiędzy wyobrażeniami o własnym życiu a tym, czym ono w rzeczywistości jest. Depresja stanowi konsekwencję sposobu, w jaki postrzegamy siebie i świat. Poprzez zmianę interpretacji doświadczeń stajemy przed szansą na bardziej satysfakcjonujące życie. Dorothy Rowe jest spokojnym głosem rozsądku w coraz bardziej szalonym świecie. Sue Townsend autorka książki Adrian Mole lat 13 i 3/4. Sekretny dziennik -- Depresja jest zjawiskiem tak powszechnie występującym w różnych kulturach i tak często odnotowywana była w historii, że po prostu musi być czymś więcej niż chorobą. Według Dorothy Rowe jest uniwersalnym doświadczeniem, okresem nieszczęśliwego wycofania się, niekomfortową hibernacją, podczas której osoba zdaje sobie sprawę, że coś w jej życiu zaczęło się psuć i należy to naprawić. Dlaczego więc niektórym ludziom udaje się odkryć, co należy naprawić, a inni pogrążają się w tym pełnym smutku chaosie? Depresja. Jak skruszyć mury więzienia swojego umysłu, bestsellerowa książka Dorothy Rowe, nagrodzona The Mind Book of the Year, udowadnia, że depresję można zrozumieć i radzić sobie z nią wyłącznie w kategoriach tego, jak człowiek przeżywa swoje życie. Jej przesłanie głosi, że lekarstwem na depresję są nie tabletki, tylko mądrość.

Ćwiczenia umysłu Współczesny człowiek dba o siebie: od prostej troski o higienę swojego ciała i otoczenia, przez dbałość o wygląd zewnętrzny, po zainteresowanie własnym zdrowiem. Kąpiemy się wiec i smarujemy kremami, badamy się, odwiedzamy lekarza, siłownię, kosmetyczkę, fryzjera Uprawiamy tak modne ostatnio jogging czy jogę. Jednak przy ogólnej trosce o siebie zapominamy często o tym, co tak naprawdę czyni nas ludźmi. Bez sprawności tego narządu cała reszta traci sens. Komu szwankuje umysł, temu na nic zadbane i sprawne ciało. Dlaczego więc nie poświęcamy czasu i uwagi ćwiczeniom, które podniosą poziom naszego intelektu i przygotują go do wyzwań, jakie stawia przed nim życie? Może po prostu nie wiemy, jak skutecznie ćwiczyć umysł? Ta książka zawiera kompletny plan treningowy naszego intelektu w trzech obszarach jego funkcjonowania: razem z nią podniesiemy na wyższy poziom umiejętność logicznego myślenia, łatwość rozwiązywania zadań matematycznych oraz zdolności werbalne. Ten napisany w przystępny sposób podręcznik został podzielony na dwie części: w pierwszej autor wprowadza nas krótko w teorię mózgu jego budowy i pracy. W drugiej proponuje zestaw ćwiczeń rozpisany na cztery tygodnie rozwiązywania zadań rozwijających każdy z trzech zakresów pracy naszego umysłu. Efekty sumiennie odrobionych ćwiczeń nie przyjdą od razu. Jednak po pewnym czasie zauważymy wyraźny wzrost poziomu sprawności intelektualnej.

P.PSYCHOLOGIA KUCZOWE KONCEPCJE TOM 5 CZLOWIEK I JEGO SRODOW

Prowokujący tytuł to dopiero początek. Najlepsze znajdziesz w środku. To nie jest książka dla grzecznych dziewczynek. To sekretna broń dla kobiet, które wiedzą, czego chcą, i nie zamierzają nikogo pytać, czy mogą po to sięgnąć. Bądź pewna siebie jak Miranda Priestly, konsekwentna jak Agata Przybysz i skuteczna jak Claire Underwood. Zaufaj sobie. Wzmocnij swoją pozycję w pracy. Rywalizuj z mężczyznami o najwyższe stanowiska i zawrotne pensje. Karen Salmansohn z dużym poczuciem humoru odkryje przed tobą najskuteczniejsze biznesowe strategie i ujawni sekrety tych, którzy nie zatrzymają się, zanim nie dojdą na sam szczyt. Zastosuj metody opisane w tej książce, a przekonasz się, że sukces jest na wyciągnięcie ręki. O autorce: Karen Salmansohn zrobiła zawrotną karierę. Była konsultantem do spraw wizerunku w takich firmach jak L’Oreal i MTV. W wieku dwudziestu ośmiu lat awansowała na stanowisko wiceprezesa agencji reklamowej, a potem1 zwolniła się z pracy, bo zawsze marzyła, by zostać pisarką. Jej książki sprzedały się w milionach egzemplarzy. Mieszka w Nowym Jorku. Każdego dnia dzięki dekoltowi możemy utrzeć nosa penisowi! W końcu dobry dekolt (a nawet i przeciętny) może wpływać na nastrój, w jakim znajdzie się właściciel penisa. Ale nigdy odwrotnie.

• Czym jest miłość? • Czy można ją tak naprawdę zrozumieć? • Czy mamy na nią jakikolwiek wpływ? • Czy rzeczywiście wszystko zniesie, nie zazdrości i nigdy nie ustaje? • Czy jest w niej sens? Potocznie się uważa, że każdy pragnie miłości – chce kochać i być kochanym. Z tym przekonaniem kontrastuje jednak współczesna moda na bycie singlem. Wygląda zatem, że jest to kwestia indywidualna – każdy z nas sam decyduje, czy i jeśli tak, to kogo obdarzy uczuciem. Odpowiedzi na pytania, jak to rzeczywiście jest z tą miłością i czy mamy na nią realny wpływ, starają się odszukać autorzy. W niezwykle dynamicznym i intrygującym dialogu rozkładają miłość na czynniki pierwsze, wyjaśniają to, co nurtujące i niezrozumiałe, opisują to, czego nie do końca jesteśmy świadomi, i rozprawiają się z od lat powtarzanymi stereotypami. Konfrontują sprzeczne punkty widzenia, pobudzają do zastanowienia i pokazują, jak będąc z kimś, nie zatracić siebie. Dzięki ich książce nie tylko zaczynamy rozumieć tajniki miłości, ale także otrzymujemy mnóstwo wskazówek i inspiracji do pracy nad sobą i nad swoim związkiem.

Propozycja dla mamy i taty, którzy chcieliby uwiecznić pierwsze uśmiechy, pierwsze ząbki i pierwsze kroki swojego maleństwa nie tylko na zdjęciach czy filmach. Album zawiera nastrojowe, wzruszające ilustracje i miejsca na wklejanie zdjęć. Prowadząc ten pamiętnik, rodzice ofiarują swojemu dziecku wspaniała kronikę pierwszego roku jego życia.

Książka napisana przez prof. Agnieszkę Ogonowską, psychologa i medioznawcę, pracownika naukowego krakowskiego Uniwersytetu Pedagogicznego oraz prezesa Polskiego Towarzystwa Edukacji Medialnej. Uzależnienia medialne to poradnik dotyczący coraz szerszego problemu - nieprawidłowego i dysfunkcjonalnego wykorzystywania tzw. nowych mediów - w szczególności Internetu. Książka porusza problem uzależnień kompleksowo - opisując sposoby ich rozwoju, typy, przyczyny i źródła, nakreśla podstawowe czynniki sprzyjające nałogowi, a także drogi wyjścia z niego. Skupia się nie tylko na problemach i sposobach ich przezwyciężenia, ale także na profilaktyce i działaniach służących przeciwdziałaniu powstawania uzależnień. Kompetentna, podana w przystępny oraz czytelny i nowoczesny sposób wiedza dla każdego, kto ma styczność ze współczesnymi technologiami.

Autorzy niniejszej publikacji twierdzą, że prawdziwe przywództwo nie jest zagadnieniem jedynie z pogranicza socjologii, politologii, zarządzania czy teorii organizacji. Wierzą, że jest przede wszystkim przedsięwzięciem etycznym. W takim też kontekście prezentują sylwetki wybitnych przywódców, wskazują i omawiają najważniejsze zalety i cnoty decydujące o wybitnym przywództwie, a także analizują zagadnienie etyki w biznesie. Przedstawiając wzory etycznego postępowania, oferują przydatne narzędzie, które może wspomóc daną organizację w dążeniu do doskonałości.

Do niedawna mężczyźni żyli w poczuciu, że ich rola polega głównie na zapewnieniu rodzinie środków do życia. Dzisiejsi ojcowie stopniowo przejmują odpowiedzialność za dzieci, jednak nie zawsze wiedzą, jak zbudować z nimi silną więź i zdobyć naturalny ojcowski autorytet. Jesper Juul rozważa najważniejsze dylematy współczesnego męża i ojca. Radzi, jak odnaleźć swoją pozycję w rodzinie i odkryć radość bycia z bliskimi.

Coaching relacji Miłość to najważniejsze uczucie w naszym życiu. Wielu psychologów twierdzi, że to ona decyduje o jakości życia. Nie trzeba ich nawet pytać. Każdy człowiek to wie. Najważniejsza jest miłość. Codzienne samopoczucie, sukcesy, energia do pracy, relacje z ludźmi - zależą od miłości. Miłość to źródło. Zatruta miłość zatruwa całe nasze życie. Skąd biorą się trucizny miłości? Jak znaleźć na nie antidotum? Kto i jak nas zatruwa? Jak stworzyć trwały i szczęśliwy związek? Czym różni się miłość od zakochania? Od czego zależy szczęście w relacji? Kiedy miłość staje się dojrzała? Kiedy partnerzy mogą sobie ufać? Odpowiedzi na te pytania stanowią tylko część rozwiązania, od którego zależy jakość twojego życia. Potrzebujesz rzetelnej wiedzy i praktycznych podpowiedzi. Potrzebujesz odnaleźć drogę do dojrzałej miłość . Potrzebny ci sposób na zbudowanie trwałej relacji. Potrzebujesz coachingu relacji. Potrzebujesz szczęścia. Pamiętaj! Jakość twojego życia to jakość twojej miłości. W tej książce znajdziesz potrzebne ci odpowiedzi.

Kolejna książka w znakomitej serii Mistrzowie Psychologii, tym razem autorstwa cenionego polskiego psychologa, profesora Wiesława Łukaszewskiego. Czy ludzie myślą o śmierci? Czy zwykły człowiek boi się jej? Dlaczego niektórzy decydują się na samobójstwo? Czym jest teoria opanowania trwogi? "Uspokajam: nie napisałem książki o śmierci. Nie jest to książka ani o śmierci, ani o umieraniu. To książka o tym, że ludzie ? chcąc lub nie chcąc ? niekiedy myślą o śmierci. Trudno byłoby temu zaprzeczyć. Ludzie przejmują się śmiercią, nie jest im ona obojętna. Więcej, myśli o śmierci prawie zawsze i prawie u wszystkich wzbudzają przykre skojarzenia i przykre emocje. To jest książka o tym, co dzieje się z ludźmi (w ludziach), którym myśli o śmierci przyszły do głowy. O tym, jak radzą sobie z przykrymi emocjami, i o tym, co daje im ukojenie. Także o tym, co wzmaga niepokoje dotyczące śmierci, co myśli o śmierci czyni bardziej dostępnymi, a niekiedy wręcz natrętnymi". "Kontakt ze śmiercią prawie zawsze budzi Ja. Nawet Ja najbardziej otorbione, najbardziej harde i nieczułe. Śmierć nieodmiennie ma ton osobisty. Nieważne, czy chodzi o zabitego drozda, czy o kota zmasakrowanego przez samochód, czy wreszcie o człowieka, który zasłabł na ulicy i nikt nie zdołał go uratować. Nie musi to być nasz drozd lub kot, nie musi to być bliski nam człowiek. Być może ten osobisty ton pojawia sie zawsze wtedy, gdy stykamy się z czymś nieuchronnym, nieodwracalnym, niezależnym od naszych pragnień i naszych działań. A śmierć w największym stopniu spełnia to wszystko. Musi się zda rzyć, choć nie zawsze musi się zdarzyć w tym właśnie momencie. Wręcza nam bilet w jedną stronę. Nie wiemy, dokąd. Wiemy tylko, że tam, a nie tutaj. W jej obliczu najbardziej uniwersalna strategia ?walcz lub uciekaj? staje się całkowicie bezużyteczna. Jak napisał Vladimir Nabokov, śmierć ? to samotność. I dla tych, którzy umierają, i dla tych, którzy pozostają z poczuciem straty". Fragmenty Wstępu

Kobiety są grzeczne. Miłe, uległe, skromne i wyrozumiałe. Tego się od nich oczekuje i tak myślą same o sobie. Grzeczność - ich zdaniem - stanowi klucz do życiowego sukcesu. Kobiety spełniają oczekiwania innych i dziwią się, że ich ofiarność nie zostaje nagrodzona.Grzeczne Dziewczynki idą do nieba... - fragment książki Grzeczna od kołyski po grób Kobiety są grzeczne. Miłe, uległe, skromne i wspaniałomyślne. Tego się od nich oczekuje i taklubią myśleć same o sobie. Grzeczność, ich zdaniem, otwiera drogę do życiowego sukcesu, ale życie pokazuje, że jest wręcz odwrotnie. Dzisiaj kobiety już nie chcą być tylko grzeczne. Ich sposób widzenia siebie zmienia się, wciąż jednak jest w nich wiele sprzeczności. Nowa Kobieta śmiało przebija się przez życie, ale dręczą ją z tego powodu wyrzuty sumienia. Chociaż nie daje tego po sobie poznać, toczy wewnętrzną walkę: z jednej strony chce być przez wszystkich lubiana i wszystkim dogodzić, z drugiej wie, że w ten sposób wikła się w zależność od innych. Chce iść do przodu i pokonywać przeszkody, ale nie chce nikogo ranić; chce osiągnąć swój cel, ale nie kosztem innych; chce stawiać wymagania, ale nie lubi sprawiać przykrości; chce otwarcie wyrażać swoje zdanie i przekonywać innych, ale nie chce manipulować; chce być pewna siebie, ale nie chce być dla nikogo postrachem. Ta ambiwalentna postawa ujawnia się mimo woli w niuansach mowy ciała. Lekko pochylona głowa, pytający wzrok, krótki, niepewny uśmiech sygnalizują: „Tak naprawdę wcale nie jestem tego pewna". Pozornie nic nieznaczący, jakby mimochodem uczyniony gest zachęca: „Przekonaj mnie" albo: „Upieram się, ale tylko na niby". Kobiety potrafią doskonale wczuwać się w cudze położenie. Rozumieją pobudki kierujące postępowaniem innych ludzi. Współczują. To dlatego przeforsowanie własnego zdania czy spełnienie osobistego pragnienia przychodzi im z takim trudem. Jeśli przeanalizujemy obraz kobiety kreowany przez popularne seriale telewizyjne, ujrzymy istotę doskonałą, która wszystko potrafi i ze wszystkim sobie radzi. Z uśmiechem na ustach prowadzi dom, pracuje zawodowo, zajmuje się dziećmi i wypełnia obowiązki małżeńskie. Ofiarnie wspomaga karierę męża. Jest wyrozumiała, uległa i gotowa do pomocy; poświęca się, nie oczekując wdzięczności. Jest piękna, zadbana, wysportowana, pełna energii. Zajmując podrzędną pozycję zawodową, odnosi drobne sukcesy w pracy. Kobiety częściej niż mężczyźni cierpią z powodu lęków i depresji. Są przekonane, że muszą sprostać większym wymaganiom niż mężczyźni. I tak w rzeczywistości jest. Kobiety starają się być bardziej perfekcyjne, pilniejsze, bardziej gotowe do kompromisu, współpracy i pomagania innym niż ich koledzy. Ale rezultaty osiągają raczej skromne. Często pracują efektywniej niż mężczyźni, nie są jednak ani odpowiednio wynagradzane, ani awansowane. Same też nie cenią swoich osiągnięć. Stare przysłowie mówi: „Bez pracy nie ma kołaczy". Więc kobiety harują i szybko stają się niezastąpione. Potrafią naprawdę wiele zdziałać, niestety, na ogół nie tam, gdzie trzeba. Wykonują prace pomocnicze, wspierają innych i wierzą, że w ten sposób zasłużą na uznanie, dzięki któremu będą mogły wspiąć się szczebe-lek wyżej. Świadczą przysługi kolegom z pracy albo mężom, a oni skupiają się na tym, co służy ich własnym karierom. Pomocnice zostają na lodzie. Tylko tym kobietom, które stosują zręczniejsze strategie, udaje się wspiąć na szczyt. Praca na cudze konto to zła strategia; równie zła jak skromność. Mimo to wiele kobiet ukrywa swoje osiągnięcia. Nie lubią się chwalić. Jeżeli jednak nikt ich nie docenia, stają się zgryźliwe, depresyjne, wypalone, czasami popadają w alkoholizm. „Kobiety są stworzone do tego, żeby troszczyć się o innych" -uważa pewien pan na kierowniczym stanowisku. Jego zdaniem kobiety sprawdzają się w usługach. W tej dziedzinie potrafią osiągnąć jakąś samodzielność, „służenie" to ich natura. Swoim postępowaniem wiele kobiet potwierdza jego opinię. Robią dokładnie to, czego się od nich oczekuje: nie wychylają się, rezygnują z własnych dobrych pomysłów, wierzą, że wygrają w życiu i w pracy, jeśli będą ciche i kochające. Mają nadzieję, że przywiążą do siebie mężczyznę, jeśli będą potulnie milczeć i wyręczać go we wszystkim. Liczą na to, że za posługi i pańszczyznę doczekają się pochwały i przychylności. Bycie miłą uważają za. jedyną strategię sukcesu. Biorą przykład ze swoich matek, chociaż doświadczenie już dawno powinno je nauczyć, że tylko pewne siebie i niepokorne kobiety dochodzą do czegoś w życiu. Nigdy te grzeczne, a rzadko te najlepsze! Kobiety stawiają sobie nierealistyczne wymagania i pracują ponad siły - sukcesy osiągane tanim kosztem nie mają dla nich wartości. Kobiety dają z siebie wszystko, jednak kiedy już są u celu, następuje coś strasznego: dochodzą do wniosku, że sukcesu nie zawdzięczają sobie! Wydaje im się, że ich własne umiejętności i starania to za mało, żeby osiągnąć dobre rezultaty. Kiedy im się powiedzie, przypisują to okolicznościom, szczęściu lub przypadkowi. Jeżeli natomiast coś im się nie uda, odzywa się tłumiona obawa: „Po prostu nie jestem wystarczająco dobra. Inni na moim miejscu zrobiliby to lepiej". Kobiety złoszczą się na siebie, wycofują i zaczynają bać się nowych wyzwań. Przystosowanie - fatalna strategia Kobiety nie chcą rzucać się w oczy, wolą wtopić się w otoczenie. Trwają w błędnym przekonaniu, że tak zamaskowane, łatwiej osiągną swoje cele. Nie zwracać na siebie uwagi - to ich dewiza. Starają się więc pozostać niepozornymi, grzecznymi dziewczynkami i nie pojmują, dlaczego ich skromność nie jest nagradzana. Kobiety muszą się nauczyć nie liczyć po cichu na wdzięczność, lecz głośno mówić, czego oczekują w zamian. Kobiety poświęcają się, sądząc, że inni stają się ich dłużnikami i kiedyś nastąpi wyrównanie długów. Zwykle nie następuje. Dlatego kobiety muszą zrozumieć, że albo wyświadczają komuś przysługę, nie oczekując wzajemności, albo robią coś, ponieważ spodziewają się wdzięczności, uznania lub rewanżu. Musi to być jednak od razu jasno powiedziane. Wtedy ta druga osoba ma możliwość odrzucenia oferty i każdy wie, na czym stoi. Kobiety chcą być przez wszystkich lubiane. Jest to potrzeba, z której najtrudniej jest im zrezygnować. W imię tej potrzeby wyrzekają się samodzielności, niezależności i władzy. Zamiast „odnaleźć siebie", coraz bardziej się od siebie oddalają. Jeśli ktoś okaże im sympatię, przyjmują to z niedowierzaniem. Nie spodziewają się od nikogo szacunku i nie będą go miały, dopóki nie przestaną kierować się w życiu tym, co inni o nich sądzą. Jeśli chcesz skończyć z takim sposobem myślenia, zacznij od razu. Wymień trzy cechy, za które siebie lubisz. Ważne są te cechy, które tobie przynoszą korzyści. W zgodzie ze sobą żyją te kobiety, które potrafią utrzymać równowagę między zaspokajaniem własnych potrzeb a spełnianiem oczekiwań otoczenia. Szukają własnej drogi i nie boją się ryzyka. Wiedzą, że ryzykując, muszą umieć zarówno wygrywać, jak przegrywać. I chcą wygrywać! Skupiają się na własnych planach i nie paraliżuje ich obawa, co inni o nich powiedzą. W rezultacie wcale nie stają się podłe i bezwzględne, lecz odważne, niezależne i pełne radości życia. Kobiety, które postanowiły podjąć ryzyko, nie boją się porażki. Wiedzą, że drużyna piłkarska, która przegrała dwa do trzech, strzeliła aż dwie bramki. Nie pozwalają, by odmowa czy niepowodzenie podcięły im skrzydła. Słowa „nie" nie biorą do siebie. Kiedy coś im się nie udaje, szukają prawdziwej przyczyny zamiast o wszystko obwiniać siebie. Grzeczne dziewczynki idą do nieba, niegrzeczne idą tam, gdzie chcą Spis Treści Grzeczna od kołyski po grób Wielkie oszustwo Pułapki życiowych stereotypów Kiepskie wymówki Kobiety nie wiedzą, czego chcą? Czy kobiety to sama łagodność? Czy kobiety naprawdę są słabe? Czy kobieta zawsze musi być piękna? Czy silna kobieta musi być samotna? Czy każda kobieta musi być matką? Czy kobieta nie może istnieć bez mężczyzny? Myślowe pułapki w życiu zawodowym „Ofiarność zostanie doceniona" „Muszę robić to, czego ode mnie oczekują" „Na sukces trzeba zapracować" Lęk przed sprawowaniem władzy Czy władza skazuje na samotność? Władza to wyzysk? Władza demoralizuje? Grube ryby pożerają? Kobiety zza kulis pociągają za sznurki? Ryzyka należy unikać? Władza pozbawia przyjaciół? Kto się poniża, będzie wywyższony? Czy kobieta-szef też musi służyć innym? Strategie Odkryj własną wartość Szanuj swoje dokonania Pamiętaj o swoich potrzebach Przekazuj obowiązki Naucz się mówić NIE Samospełniająca się przepowiednia Wyuczona bezradność Pomocne wspomnienia Taka już jestem i taka pozostanę Mała kobietka Uległość w mowie ciała Język podporządkowania Zawsze ten uśmiech Uśmiechamy się wbrew sobie? MentalnośćMony Lisy Pułapki relacji z otoczeniem Pułapka wyrozumiałości Pułapka usłużności Pułapka ofiarności Pułapka skromności Pułapka współczucia Kobieta oswojona Kobiety potrzebują sprzymierzeńców Nieświadomy autosabotaż Krótkotrwałe korzyści wynikające z podporządkowania Wczesne przyczyny Złudne korzyści wynikające z uprzedzeń Formy uległości Wyrzeczenia kobiet Wyrzeczenie się sprzeciwu Wyrzeczenie się możliwości intelektualnych Wyrzeczenie się obrony własnych interesów Wyrzeczenie się własnych zasad Wyrzeczenie się niezależności materialnej Wyrzeczenie się wykształcenia Wyrzeczenie się kariery Niegrzeczne dziewczynki idą tam, gdzie chcą

- osobliwości eksperymentu w badaniach psychologicznych i pedagogicznych - uwagi wprowadzające- eksperyment - podstawowe pojęcia i założenia- odmiana jedno - jednozmiennowa - podstawowe plany eksperymentalne oparte na porównaniach dwugrupowych- plany czynnikowe w grupach kompletnie zrandomizowanych- plany czynnikowe z powtarzaniem pomiarów zmiennej zależnej- jak zapewnić wysoką trafność planu eksperymentalnego?- dlaczego należy zwracać uwagę na pretest zmiennej zależnej?

Obaj autorzy, prof. Kevin Walsh, neuropsycholog o światowej sławie i współautor, David Darby, neurolog, specjalista w zakresie neurologii behawioralnej i technik neuroobrazowania, związani są z Uniwersytetem w Melbourne. Reprezentują jednak sposób wnioskowania diagnostycznego bliski psychologom polskim, w dużej mierze zbliżony do koncepcji Aleksandra Łurii. Zaczynają od rysu historycznego - rozwój neuropsychologii jako odrębnej dyscypliny, przechodzą do podstawowych wiadomości z zakresu anatomii i neurologii, a następnie rzetelnie omawiają budowę anatomiczną, funkcje i zaburzenia powstające przy uszkodzeniu poszczególnych płatów mózgu i śródmózgowia.

Praktyka psychoterapii - przyczynki do problematyki psychoterapii i do problematyki przeniesienia. Przełożył Robert Reszke. Niniejszy tom publikujemy jako pierwszy w cyklu Gesammelte Werke.