To NIE jest kolejna pozycja, która będzie próbowała Cię przekonać, że Design Thinking to lek na całe zło. To zestaw praktycznych narzędzi, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć Twoich klientów, a w efekcie stworzyć mądre i potrzebne rozwiązania. Fiszka po fiszce nauczysz się tworzyć ofertę, która pozwoli Ci wyróżnić się na rynku i dostarczy świetnych doświadczeń jej odbiorcom. Spójrz na swoje działania z innej perspektywy! Rozwiń się! Teraz!

To NIE jest kolejny poradnik o komunikowaniu w pracy. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu dowiesz się, jak lepiej mówić, a przede wszystkim - jak lepiej słuchać. Nauczysz się kształtować empatię. Minimum teorii i solidna porcja praktyk. Bo komunikacja to narzędzie - najlepsze narzędzie do budowania relacji. Warto używać go z pełną świadomością. By osiągać swoje cele i budować lepsze relacje. Rozwiń się! Teraz!

To NIE jest kolejny poradnik o asertywności. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu przekonasz się, że asertywność to coś więcej niż umiejętność odmawiania. Fiszka po fiszce poznasz narzędzia budowania asertywnej postawy i nauczysz się, że możesz sięgać po swoje, nie raniąc innych. Wzmocnisz samoocenę i zaczniesz asertywnie komunikować swoje potrzeby. Tylko niezbędna teoria oraz konkretne i proste ćwiczenia. Rozwiń się! Teraz!

Czy twórczości można się nauczyć?Czy można ją trenować i rozwijać, jak trenuje i rozwija się mięśnie?Czy warto być twórczym?Trening twórczości to podręcznik sprawdzonych metod, ćwiczeń i sposobów oddziaływania, które rozwijają twórcze myślenie i działanie, a przy okazji są świetną zabawą. Zostały opracowane bardzo starannie przez grono dociekliwych naukowców i praktyków. Książka pokazuje mnóstwo praktycznych zadań i analizuje ich wpływ na rozwój twórczości.Jest to świetny przewodnik dla psychologów, trenerów, rodziców, szefów i wszystkich, którzy chcieliby pobudzać kreatywność w swoim otoczeniu. Dziesiątki ćwiczeń, zestaw problemów dyżurnych do pracy na sesjach kreatywnych i ćwiczenia na rozgrzewkę.Zawarte w książce ćwiczenia oprócz twórczości rozwijają też skutecznie komunikację i sprzyjają budowaniu relacji międzyludzkich.Chociaż głównym adresatem tej książki są osoby organizujące treningi w ścisłym sensie, zwłaszcza treningi grupowe, istnieje możliwość jej wykorzystania w sytuacjach mniej standardowych, na przykład w szkole. Przypuśćmy, że nauczyciel biologii uczy o tym, w jaki sposób wirus atakuje komórkę: wprowadza on do wnętrza komórki swój materiał genetyczny, który replikując się, zakłóca metabolizm komórki-nosiciela aż do jej zniszczenia. Postępuje więc tak, jak oddział dywersantów na tyłach nieprzyjacielskiej armii. Być może analogia mogłaby być bardziej trafna, chodzi jednak o to, aby w ogóle nauczać w konwencji analogii i metafory. Takie nauczanie bliższe jest myśleniu twórczemu, a przecież uczymy się najlepiej wtedy, gdy robimy wynalazki (Piaget). Inaczej mówiąc, wykorzystanie analogii, metafory lub innego narzędzia twórczości sprawia, że uczeń zdobywa wiedzę w sposób bardziej trwały i bardziej atrakcyjny, niż dzieje się to w wypadku klasycznych zabiegów metodycznych.

Wizjonerskie organizacje skuteczne praktyki na

Wiosną 1957 roku, w wieku osiemdziesięciu czterech lat, Carl Gustav Jung, po długich namowach zdecydował się opowiedzieć historię swojego życia. Była to trwająca kilka lat seria rozmów z koleżanką i przyjaciółką Anielą Jaffé. Pierwsze oraz ostatnie rozdziały napisał Jung samodzielnie, niektóre są adaptacjami wcześniej publikowanych esejów, pozostałe to autoryzowany wywiad z redakcją i poprawkami Junga. Jung opisał swoje życie poczynając od najwcześniejszych wspomnień, snów i wizji z okresu dzieciństwa. Wspomina lata nauki w szkole, okres studiów medycznych w Bazylei małżeństwo i życie rodzinne a także liczne, nieraz egzotyczne podróże. Trzeba podkreślić, że Jung był intelektualnym klejnotem końca XIX w. – w tamtym stuleciu urodził się i odebrał edukację ukończył medycynę (specjalizacja w psychiatrii) i w wieku 27 lat obronił doktorat na Uniwersytecie w Zurychu. Był profesorem Politechniki Federalnej w Zurychu i Uniwersytetu w Bazylei, otrzymał szereg tytułów honoris causa na wielu uniwersytetach świata, znał gruntownie historię i mitologię tak współczesną jak i starożytną w czym pomocna była biegłość w łacinie, grece, francuskim, czy angielskim, znał także podstawy arabskiego oraz swahili. To bogate podłoże intelektualne owocowało ideami, które wyrażone i sformułowane przez Junga zmieniły świat, jaki znamy, pozostawiając nam obraz psychologii człowieka, która pomaga jednostkom zrozumieć własne życie oraz stanowi mapę drogową pomocną w bardziej świadomym i wypełnionym większym sensem życiu. Ta wyjątkowa autobiografia, w przeciwieństwie do większości podobnych publikacji nie jest chronologiczną serią dat, wydarzeń i spotkanych ludzi, ale przede wszystkim fascynującym spojrzeniem na wewnętrzne doświadczenia Junga, jego marzeń, wizji i doświadczeń, które ukształtowały rozumienie psychiki człowieka XX w. Dzieląc się swoimi snami, Jung pokazuje, jak ważne jest stosowanie interpretacji marzeń sennych w celu zrozumienia własnego życia; sposobu, w jaki funkcjonujemy w świecie, powtarzających się wzorców, które nieświadomie kierują naszymi zdarzeniami i wyborami, a także jak uczyć się interpretacji snów, aby uzyskać dostęp do naszej wewnętrznej mądrości, pozwalającej przekształcać i osiągać potencjał każdego człowieka. We „Wspomnieniach, snach wizjach” Jung opowiada także o swoich związkach z Zygmuntem Freudem i ich rozstaniu, co doprowadziło do „nocnej podróży” Junga. Być może właśnie ta uzdrawiająca podróż i jego własne doświadczenie ze zranieniem oraz traumami z dzieciństwa uczyniło Junga wielkim uzdrowicielem oraz przykładem i nadzieją dla milionów ludzi na całym świecie (tak przynajmniej uważa wielu analityków i psychoterapeutów z różnych szkół – np. Winnicot). W tej książce, w przystępny i zrozumiały sposób Jung dzieli się spostrzeżeniami na temat teorii oraz praktyki psychiatrycznej i psychoanalitycznej, wyjaśnia skąd się wzięły i jak powstawały niektóre z kluczowych pojęć analizy jungowskiej, jak typy psychologiczne, ekstrawertyzm, introwertyzm, persona, cień, anima / animus, Jaźń pojęcie nieświadomości indywidualnej i zbiorowej czy synchroniczność. Opisuje także tło, treść (w skróconych omówieniach) oraz własne refleksje na temat swoich kluczowych prac, takich jak typy psychologiczne, symbole transformacji, energii psychicznej, relacje między ego a nieświadomością i wiele innych. Jest to fascynująca podróż rzucająca tło oraz będąca zarazem gruntowną i przydatną podstawą pozwalającą lepiej rozumieć inne pisma Junga. Jeśli czytelnik nie zna prac Junga – to zdecydowanie warto zacząć wszelką lekturę jego spuścizny właśnie od tej pozycji. Dla czytelników, którzy są miłośnikami listów, książka zawiera wcześniej niepublikowaną korespondencję pomiędzy Jungiem a Freudem oraz innymi znaczącymi osobami. W miarę lektury czytelnik zauważy, że Jung to równie charyzmatyczny, co zajmujący i dowcipny gawędziarz, zaś „Wspomnienia, sny, myśli” okażą się wciągającym, fascynującym, łatwym w czytaniu dziełem, pełnym bogatych opisów i anegdot o życiu wewnętrznym (i zewnętrznym!) tego wielkiego umysłu XX stulecia. A przy tym wszystkim Jung prezentuje pełną skromności i pokory, głęboką i nie pozbawioną humoru, bardzo rzadko spotykaną świadomość. Na łamach książki przewija się teza, że cała wiedza i dzieło Junga – jego zdaniem – wcale nie należy do niego, ani nie jest jego osobistym „wytworem”. Z niezwykłą pokorą i skromnością Jung sugeruje, że to, co dane mu było opisać i doświadczyć jest raczej przepływem pewnej uniwersalnej wiedzy, której jedynie w swoim jednostkowym, ponad 80-letnim życiu autor pozwolił zaistnieć i wyrazić bądź nadać formę. Już w latach 30-tych XX w. pisze mianowicie: (…) Chociaż powstają one (powszechnie akceptowane idee) w określonym czasie, to są i zawsze były bezczasowe; wyłaniają się z tego obszaru pro-kreatywnego życia psyche, z którego efemeryczny umysł pojedynczego człowieka wzrasta na podobieństwo rośliny, rozkwita, wydaje owoc i nasienie, a później usycha i obumiera. Idee wyskakują ze źródła, które nie mieści się w zakresie osobistego życia pojedynczej osoby. My nie tworzymy idei; to one nas tworzą. C.G. Jung; („Modern Man in Search of a Soul” Harcourt, Brace&World, Inc. str.115) Na początku autobiografii Jung ujmuje to takimi słowy: „Życie zawsze przypominało mi roślinę żyjącą ze swego kłącza. Właściwe życie rośliny jest niewidoczne, tkwi bowiem w kłączu. To, co można ujrzeć nad powierzchnią gruntu, wytrzymuje zaledwie jedno lato, później więdnie — efemeryczna zjawa. Kiedy się pomyśli o nieustannym powstawaniu i przemijaniu życia i kultur, odnosi się wrażenie, że to nieskończona marność; nigdy jednak nie straciłem poczucia, że jest to coś, co żyje i trwa w ciągu wieczystej przemiany. To, co widać, to kwiat — kwiat przemija. Kłącze trwa. W gruncie rzeczy godne opowiadania wydają mi się te tylko wydarzenia z mego życia, w których świat nieprzemijający wdziera się w świat, który przemija. Dlatego też mówię głównie o przeżyciach wewnętrznych. Do nich należą moje sny i marzenia. One też stanowiły tworzywo mej pracy naukowej.” Książka „Wspomnienia, sny, myśli” ukazała się w kilkudziesięciu językach świata, w milionach egzemplarzy stanowiąc nieustającą inspirację dla milionów ludzi na całym świecie.

Kolejny bestseller autora Paradoksu Szympansa! Milczący przewodnicy to książka, która w przystępny sposób opisuje niektóre aspekty neuronauki i psychologii rozwijającego się mózgu, podświadomości, zachowań, formowania się nawyków i innych powiązanych tematów. Następnie przedstawia czytelnikowi dziesięć przykładowych pomocnych nawyków i oferuje mu praktyczne pomysły i sugestie, ułatwiające autoanalizę. Książka ma dwa cele: Pomóc czytelnikowi zrozumieć możliwe źródła niezdrowych i destrukcyjnych wyuczonych zachowań i przekonań, a następnie przedstawić mu sposoby na zastąpienie ich konstruktywnymi nawykami. Wesprzeć rodziców, nauczycieli i opiekunów w pracy z dziećmi i zaoferować im konkretne pomysły na to, jak pomóc dzieciom rozwijać zdrowe i konstruktywne nawyki, zapobiegając jednocześnie powstawaniu tych niezdrowych i destrukcyjnych. Przykłady niekonstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków, które można zmienić: Przesadny samokrytycyzm Lęk przed porażką i morderczy perfekcjonizm Zamartwianie się i reagowanie na trudności w przesadny sposób Prokrastynacja, czyli nawyk przekładania na później Niskie poczucie własnej wartości Przykłady konstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków: Przechodzenie do porządku dziennego nad błędami Pozytywne myślenie Umiejętność mówienia o uczuciach Umiejętność szukania pomocy Proaktywność

 Psychologia chłopca według Junga. Na początku była nieświadomość doktora Zenona Waldemara Dudka to publikacja niezwykła. Jest mądra i prosta - a są to dwie cechy, które bardzo trudno łączyć. Na jej kartach Autor rozwija myśl o tym, że „indywidualne «ja» wyłania się z nieświadomości jak księżyc wschodzący na firmament nocy”. Ta książka jest dla wszystkich. Dla osób, które chcą zgłębić teorię Carla Gustava Junga i jego uczniów, dla profesjonalistów, czyli osób zajmujących się pomaganiem, dla rodziców, którzy chcą zrozumieć fazy rozwoju swojego dziecka, a wreszcie dla tych, którzy pragną poznać własną przeszłość i symbolicznie przytulić swoje wewnętrzne dziecko. Prof. dr hab. Katarzyna Schier psycholog, psychoterapeutka i psychoanalityczka Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego

Jak na sto procent wykorzystać kobiecą seksualność? Ta książka to kontynuacja poprzedniej - ,,On. Pytania intymne"". Tym razem zajmujemy się mapą erogenną kobiety, tajemnicami waginy, sposobami osiągnięcia wielokrotnych orgazmów, technikami pomagającymi osiągnąć maksymalną rozkosz. Dla pań to niezbędnik samoświadomości seksualnej, dla panów podpowiedź, jak uszczęśliwić w łóżku partnerkę.

Każdy z nas ma swoją pamięć – to dzięki niej wiemy, kim jesteśmy. Ale czy istnieje jakieś My, które swoją tożsamość również buduje na pamięci? A jeśli tak, to czy pamięć owego My, pamięć zbiorowa, składa się z pamięci indywidualnych, autobiograficznych? To byłoby zbyt proste. Tak jak zbiorowość nie jest wyłącznie sumą jednostek, tak samo pamięć zbiorowa nie może być sumą jednostkowych pamięci. Istnieją wprawdzie pewne analogie, lecz mogą one posłużyć tylko jako wskazówki do badania tego złożonego zjawiska, interesującego zarówno dla psychologów, jak i dla historyków, antropologów, socjologów czy literaturoznawców. Zagadnienie pamięci zbiorowej ma więc charakter interdyscyplinarny. Przedstawiciele różnych dziedzin szukają odpowiedzi na pytanie, co owa pamięć zawiera, jakie informacje trafiają do jej zasobów, a jakie z niej znikają – lub są wymazywane. Z pamięcią zbiorową łączą się bowiem pewne procesy: jej formowania, zniekształcania, a nawet zawłaszczania. To, do jakiej pamięci się odwołujemy – czy tej, która gloryfikuje naszą przeszłość, celebruje męczeństwo i chwali dokonania, czy może tej, w której obraz naszej wspólnoty jest nieco mniej idealizowany – wywiera istotny wpływ na to, jak traktujemy samych siebie, a także innych ludzi, tych, którzy tworzą odrębne zbiorowości. Znacząco wpłynie też na naszą przyszłość, którą dopiero zbudujemy. Książka Tomasza Maruszewskiego jest cennym źródłem wiedzy psychologicznej nie tylko o tym, jak tworzy się i jak funkcjonuje pamięć zbiorowa, lecz przede wszystkim o tym, w jaki sposób jest użytkowana w społecznej codzienności. Ma to szczególne znaczenie w społeczeństwach trapionych przez konflikty światopoglądowe czy polityczne, bo skonfliktowane strony tworzą odmienne wersje zbiorowej pamięci dotyczącej tych samych faktów, zdarzeń czy idei. Zrozumienie istoty wielu konfliktów społecznych jest tym samym niemożliwe bez rekonstrukcji różnych wersji pamięci zbiorowej. Z recenzji Wiesława Łukaszewskiego Książka podejmuje ważne zagadnienie relacji między pamięcią jednostki, zwłaszcza autobiograficzną, a pamięcią zbiorową. Ta ostatnia często bywała i wciąż bywa przedmiotem rozważań historyków i socjologów, jak również politologów i antropologów kulturowych. Ale zarówno ich pojmowanie, jak i sposoby badania stosowane w tych dziedzinach wiedzy albo w ogóle ignorowały osiągnięcia psychologii akademickiej, albo też czerpały z niej bardzo selektywnie. Tomasz Maruszewski, wychodząc od ustaleń swojej nauki dotyczących funkcjonowania pamięci jednostkowej, twórczo porównuje ją z pamięcią zbiorową. Znajduje wiele podobieństw między nimi, ale też znaczące różnice. Z recenzji Macieja Dymkowskiego Tomasz Maruszewski – profesor psychologii, wybitny badacz pamięci autobiograficznej, od pewnego czasu zajmuje się też pamięcią zbiorową. Pracuje na Wydziale Zamiejscowym Uniwersytetu SWPS w Sopocie. Specjalizuje się w psychologii poznawczej, ale w kręgu jego zainteresowań badawczych znajdują się również zagadnienia z pogranicza psychologii poznawczej i psychologii emocji, takie jak poznawcza reprezentacja emocji. Autor Psychologii poznania i Pamięci autobiograficznej, współautor monografii Emocje – aleksytymia – poznanie (wspólnie z Elżbietą Ścigałą) oraz Psychologii. Podręcznika akademickiego. Opublikował wiele artykułów naukowych, a także prac popularyzatorskich. Ma dwoje dzieci – Joannę i Krzysztofa. Pasjonuje się muzyką barokową i fotografią.

Cierpienie spowodowane umiejscowieniem się na marginesie życia zmusiło mnie do poszukiwania nowej drogi. Przerażającej i budzącej lęk swoją nowością. Wcześniej nie wyobrażałem sobie nawet jej istnienia. Trzy lata nieżycia w depresji i uzależnieniu od alkoholu, próby odejścia i trudne chwile powrotów do niechcianego świata to czas, kiedy nabierałem gotowości do tego, by zobaczyć, że nie mam nic do stracenia, wybierając jakąkolwiek nową drogę. Niby taki prosty bilans, jeżeli posłużymy się rozumem. Jednocześnie tak niemożliwy do wykorzystania, jeżeli nie zapadnie w świadomość przy pomocy uczuć. To właśnie ten stan gotowości tak odległy od racjonalnego myślenia pozwolił mi poddać się fali zdarzeń, które później nastąpiły. Wcześniej eliminowałem ze swojego otoczenia wszystko, co mogło kojarzyć się z życiem, aż dotarło do mnie przekonanie, że właściwie już nie żyję. Znowu przyszła myśl, że nikogo nie można zabić dwa razy i mogłem ruszyć w nową drogę bez lęku przed tym, co na niej się wydarzy. Coś się wtedy narodziło, jednak by tak się stało, coś wcześniej musiało umrzeć.O AUTORZE:Tomasz Kot urodził się 5 czerwca 1955 roku w Warszawie. Od sześciu lat prowadzi Stowarzyszenie Rodzin i Przyjaciół Osób z Zaburzeniami Psychicznymi Integracja, a od 2010 roku Fundację na rzecz Życia bez Depresji i Uzależnień Vitriol. W tych organizacjach pozarządowych zajmuje się realizacją programów w zakresie budowy psychiatrii środowiskowej, profilaktyki zdrowia psychicznego, przeciwdziałania stygmatyzacji i wykluczeniu oraz podwójnej diagnozy (depresja i uzależnienie). Jest członkiem Rady do Spraw Zdrowia Psychicznego przy Ministerstwie Zdrowia. Do tego, że zaprasza Państwa do lektury tej książki, upoważniło go nie wykształcenie, tytuł naukowy czy też wcześniejsze publikacje (nie licząc małego tomiku wierszy), ale osobiste trudne doświadczenie depresji i uzależnienia od alkoholu oraz pragnienie odnalezienia nowego miejsca w życiu.

Fundamentem efektywnego marketingu lub skutecznej kampanii reklamowej jest jakieś chwytliwe hasło albo zgrabnie brzmiące stwierdzenie. Dzięki temu dany produkt lub usługa mają szansę się sprzedać.   Na pierwszy rzut oka tytuł książki Matta Kahna brzmi podobnie. Bo co – u licha – ma znaczyć, że WSZYSTKO JEST PO TO, ŻEBY NAM POMÓC. Czyżby kolejny chwyt reklamowy? Tani banał? Chwilowa mentalna pożywka, która nic nie znaczy?   Ci, którzy sięgną po tę pozycję, przekonają się, że jej zawartość to absolutnie najwyższa półka dla każdego współczesnego człowieka, zainteresowanego podniesieniem i wzbogaceniem jakości swojego życia. Z właściwą sobie przenikliwością, błyskotliwością i współczuciem Matt pokazuje, jak wszystko co dotychczas uznawaliśmy za przeszkody czy trudności na swojej drodze – poprzez zwykłą zmianę percepcji – może okazać się wspaniałym sprzymierzeńcem. Zaczynamy widzieć i rozumieć jaki dar zawarty jest w stracie, jaka jest głębsza przyczyna lęku, jaka mądrość ukryta jest w złości, w jaki sposób pomaga nam osąd, jakie są korzyści z nadmiernego myślenia, jaki jest głębszy powód smutku, jaka pozytywna strona rozczarowania i rozżalenia, prorocza moc zazdrości.   Jeśli dodamy do tego przedstawione w nieszablonowy sposób cztery filary miłości do siebie, podstawowe etapy budowania życia w przepływie poddania oraz przydatne procesy dla uzyskania większej klarowności i stabilności bycia sobą we wszystkich okolicznościach, będziemy pewni, że ta książka jest prawdziwym DAREM.   Darem, który zawarty jest w kochaniu tego, co się pojawia oraz życzliwym przyjmowaniu wszystkiego bez wykluczania czegokolwiek.   SPIS TREŚCI   CZĘŚĆ 1: JAKI JEST SENS DUCHOWEJ PODRÓŻY   Koniec wojny w naszym wnętrzu Wolność od duchowego mikroskopu W jaki sposób wszystko nam pomaga Równowaga męskości i kobiecości Cztery filary miłości do siebie Złote pytanie Pięć etapów poddania Wypełnienie swojej misji CZĘŚĆ 2: OCZYSZCZENIA, AKTYWACJE, INTEGRACJE   Oczyszczenia Aktywacje Integrowanie swoich doświadczeń CZĘŚĆ 3: TWORZENIE NOWEJ RZECZYWISTOŚCI   Dlaczego tu jesteśmy Codzienne praktyki

Skuteczna metoda pracy z pacjentami doświadczającymi paraliżującego i wyniszczającego wstydu. Chroniczny wstyd jest bolesny, destrukcyjny i przyjmuje rozmaite postaci. Trudno samodzielnie się z nim uporać, ponieważ jest odporny nawet na intensywną terapię analityczną. W swojej książce Patricia A. DeYoung łączy najnowsze odkrycia z dziedziny neuronauki z bogatą tradycją psychoterapii relacyjnej, a także ukazuje, co kryje się za różnorodnymi objawami, i odsłania prawdziwą, relacyjną naturę wstydu. Wyjaśnia też, w jaki sposób chroniczny wstyd zapisuje się w mózgu i wpływa na osobowość, tłumaczy złożone teorie i przekłada je na codzienną praktykę terapeutyczną. Terapia chronicznego wstydu to rezultat wieloletnich doświadczeń klinicznych. Autorka pokazuje, jak rozpoznać wstyd w relacji terapeutycznej, przeanalizować jego źródła i wpływ na życie klienta oraz wybrać najlepszą metodę terapii. Książka zawiera liczne opisy przypadków i propozycje rozwiązań, które można natychmiast zastosować w praktyce. Ta pobudzająca do myślenia, pouczająca i rozwijająca publikacja pomoże psychoterapeutom poszerzyć zakres oddziaływań terapeutycznych i zwiększyć skuteczność w pracy z klientami cierpiącymi na chroniczny wstyd. Wstyd jest zjawiskiem neurologicznym, psychologicznym i relacyjnym, a Patricia A. DeYoung wykonała solidną pracę, opisując w dogłębny, ludzki i jednocześnie naukowy sposób życie z chronicznym wstydem i metody terapii. dr Louis Cozolino, wykładowca psychologii w Graduate School of Education and Psychology, Pepperdine University Definiując wstyd jako doświadczenie przede wszystkim relacyjne, autorka naświetla rozlegle i niszczące skutki przeżywania go chronicznie. Jednocześnie jasnym i przystępnym językiem przedstawia metody jego skutecznego leczenia. Książka Patricii DeYoung to cenne źródło wiedzy dla psychologów klinicznych, którzy chcą zrozumieć i leczyć wstyd w ujęciu psychodpamicznym. dr Martha Sweezy, zastępczyni dyrektora i dyrektorka ds. kształcenia w programie dialektycznej terapii behawioralnej w Cambridge Health Alliance, Harvard Medical School Część I. Zrozumieć chroniczny wstyd • Wstyd: problem, o którym się nie mówi • Wstyd jest relacyjny • Wstyd i relacyjny mózg • Relacyjne i neurobiologiczne narracje o wstydzie • Rozpoznanie wstydu Część II. Uleczyć chroniczny wstyd • Wymagania do pracy z chronicznym wstydem • Budowanie prawopólkulowego kontaktu • Narracja jako integracja prawej półkuli mózgu • Wyciąganie wstydu na światło i powietrze • Praca ze zdysocjowanym wstydem • Redukcja wstydu na przestrzeni życia Dr Patricia A. DeYoung jest psychoterapeutką relacyjną z ponad-trzydziestoletnim stażem. Założyła Toronto Institute for Relational Psychotherapy.

Obowiązkowa pozycja dla wszystkich specjalistów w dziedzinie zdrowia psychicznego PDM-2. Podręcznik diagnozy psychodynamicznej został opracowany przez klinicystów i badaczy reprezentujących tradycję psychoanalityczną. Przedstawiony w nim model diagnostyczny uwzględnia trzy wymiary funkcjonowania jednostki: wzorce osobowości (oś P), profile funkcjonowania psychicznego (oś M) oraz sposoby doświadczania objawów (oś S). Stworzony z myślą o opracowaniu przypadku i planowaniu terapii, PDM-2 może służyć klinicystom jako ugruntowana empirycznie alternatywa systemów DSM i ICD lub jako ich dopełnienie. Autorzy systematycznie omawiają problemy zdrowia psychicznego w okresie niemowlęctwa, dzieciństwa, adolescencji, dorosłości i starości, biorąc pod uwagę postępy kliniczne, empiryczne i metodologiczne, jakie dokonały się w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Ilustracją omawianych zagadnień są liczne opisy przypadków, w tym pełne profile PDM-2. Ponadto w całej książce przedstawiono szczegółowe porównania PDM-2 z systemami klasyfikacyjnymi DSM-5 i ICD-10-CM. W drugim tomie PDM-2 zostały poruszone problemy zdrowia psychicznego w okresie adolescencji. Inaczej niż w przypadku osób dorosłych, diagnoza młodzieży rozpoczyna się od funkcjonowania psychicznego, ponieważ kwestie rozwojowe (oś M) zazwyczaj mają pierwszeństwo przed nowo powstającymi wzorcami osobowości (oś P). Ze względu na różne poziomy i wzorce wykorzystywane do opisywania funkcjonowania psychicznego w dzieciństwie i adolescencji, te dwa stadia życia zostały omówione oddzielnie. Do organizacji sponsorujących PDM-2 należą m.in.: Międzynarodowe Towarzystwo Psychoanalityczne, Sekcja Psychoanalizy Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne, Międzynarodowe Towarzystwo Psychoanalizy i Psychoterapii Relacyjnej czy Amerykańskie Towarzystwo na rzecz Psychoanalizy Klinicznej. „PDM-2 dał wreszcie klinicystom »taksonomię ludzi« zamiast »taksonomii zaburzeń«. Chociaż już pierwsze wydanie było monumentalnym osiągnięciem, drugie robi jeszcze większe wrażenie”. Morris N. Eagle, Ph.D., A.B.P.P., instruktor, School of Graduate Psychology, California Lutheran University „Mistrzowskie dzieło… Redaktorzy pozyskali czołowych przedstawicieli tej dziedziny z różnych stron świata do stworzenia tego ważnego podręcznika”. Miriam Steele, Ph.D., Department of Psychology, The New School for Social Research Vittorio Lingiardi, M.D. jest profesorem psychologii dynamicznej i byłym dyrektorem programu psychologii klinicznej na Sapienza University of Rome. Jego zainteresowania koncentrują się na zagadnieniach diagnozy i leczenia zaburzeń osobowości, na badaniach nad procesem i skutecznością psychoanalizy czy psychoterapii oraz na problematyce tożsamości płciowej i orientacji seksualnej. Jest autorem wielu prac z tych dziedzin, w tym artykułów publikowanych m.in. w: „The American Journal of Psychiatry”, „Contemporary Psychoanalysis”, „The International Journal of Psychoanalysis”, „Psychoanalytic Dialogues”, „Psychoanalytic Psychology”, „Psychotherapy”, „Psychotherapy Research” oraz „World Psychiatry”. Nancy McWilliams, Ph.D., A.B.P.P. jest profesorem wizytującym w Graduate School of Applied and Professional Psychology na Rutgers University – stanowym uniwersytecie New Jersey; prowadzi też prywatną praktykę we Flemington w New Jersey. Zasiada w komitecie redakcyjnym „Psychoanalytic Psychology” i jest autorką książek poświęconych psychoterapii, w tym podręcznika Opracowanie przypadku w psychoanalizie. Jest honorowym członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego; była stypendystką w Instytucie Eriksona w Austen Riggs Center w Stockbridge w stanie Massachusetts. Laureatka licznych nagród w środowisku psychologicznym, uznana przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne za „wybitnego lidera w dziedzinie psychologii”. Karty psychodiagnostyczne (PDC)

Książka podejmuje próbę odpowiedzi na pytania dotyczące efektywności integracji sensorycznej dzieci rozpoczynających naukę w szkole. Zaprezentowany został w niej podział diagnostyczny oraz terapie dla dzieci z deficytami integracji sensorycznej.

Z pułapki nerwicy można się wydostać Gdy brałem do ręki nóż, by ukroić chleb, bałem się, że zaraz zranię siebie lub żonę – to była chyba najbardziej przykra ze złych myśli, które miałem – niestety, jest to całkowicie typowe dla nerwicy. Zaczyna się niewinnie. Początkowo zmęczenie, problemy ze snem i chwiejne nastroje uznaje się za stany przejściowe. Później jednak często dochodzą do nich takie objawy jak nieustające poczucie przytłoczenia i przymusu, ciągłe napięcie, napady duszności, kołatanie serca. Dociera do nas, że sprawa jest naprawdę poważna i że może zdarzyć się coś, czego byśmy nie chcieli. Nie znajdujemy się jednak w sytuacji bez wyjścia. Grzegorz Szaffer udowadnia to, opowiadając o swoich zmaganiach z nerwicą. To nie jest książka napisana przez zawodowego psychoterapeutę ani przez naukowca, twórcę teorii zaburzeń neurotycznych. To prawdziwa historia. Opowiedziana nie z pozycji zewnętrznego obserwatora, ale z głębi własnego doświadczenia. Bestseller! Prawie 20 tys. sprzedanych egzemplarzy!

Życie człowieka jest kierowane kolejnymi celami, które wybiera sobie do realizowania. Można określić kierunek życia każdej jednostki jako ciąg realizacji kolejnych celów: od celu do celu. Ten porządek zachwiany jest wraz z przejściem na emeryturę. Stan zamożności ludzi otrzymujących emeryturę jest bardzo zróżnicowany. Często jest on niezwykle niski. Tymczasem, prawidłowość ekonomiczna mówi: ""im więcej posiadasz, tym większe masz możliwości"". Te, w przypadku osób starszych, zaraz po przejściu na emeryturę, ulegają znacznemu ograniczeniu. Badania przeprowadzone w Polsce w drugiej dekadzie XXI wieku, a dotyczące sytuacji materialnej starszych osób, pokazały, że pieniądze z emerytury nie wystarczają na cały miesiąc aż 44% osób powyżej 65. roku życia; 30% ma taki problem od czasu do czasu a 14% - często. A jednak wiek emerytalny nie jest wyrokiem, ale także szansą na znalezienie dla siebie nowych kierunków działań i realizacji, a także daje czas na poważna refleksję nad własnym życiem.

Oddajemy do rąk czytelników zbiór szkiców dedykowanych osobie Kena Wilbera, niestrudzonego pisarza i jednego z filarów globalnego sprzężenia dwóch tradycji duchowych, autora odważnie patronującego zbliżeniu tradycji Wschodu i Zachodu. W obliczu niepokojących trendów kultury konsumpcyjnej propozycja Wilbera twórczo odsłania nam możliwości duchowego wzrostu i dojrzewania, ukazuje możliwości aktualizacji wizji przekraczającej materialistyczne nastawienie kultury instant. Świat dzisiejszy, zbytnio pochłonięty rozwojem technologicznym i zwykłą karnawalizacją konsumpcji, zmierza ku dehumanizacji życia społecznego. Pomimo tego istnieje grono propagatorów duchowego przebudzenia na Zachodzie, wśród których Wilber należy do pionierów duchowego wymiaru egzystencji i zbalansowania pustki materialistycznej kultury poprzez przekazy odsłaniające rzeczywistość życia przebudzonego z troską, mądrością i współczuciem. „Książka Jarosława Marca ma szansę stać się znaczącą lekturą dla pedagogów, socjologów, terapeutów czy kulturoznawców. Jest ona jedną z naprawdę nielicznych tak szeroko pomyślanych prezentacji koncepcji Wilbera na polskim rynku wydawniczym”. prof. dr hab. Tomasz Szkudlarek

Książka skierowana jest do nauczycieli języka polskiego, zawiera zbiór 30 scenariuszy z kartami pracy czy prezentacjami. Dodatkowo, przy każdej epoce, znajduje się sprawdzian (można go zastosować również jako ćwiczenie lub pracę domową) i podsumowanie do matury – z zaznaczonymi nawiązaniami z innych okresów literackich. W sprawdzianach dominują pytania otwarte i raczej problemowe – zawsze po to, by zmotywować ucznia do samodzielnego myślenia. Z drugiej strony wprowadzono także typowe egzaminacyjne tabele i formuły pytań, by uczeń mógł przećwiczyć taki sposób sprawdzania wiedzy. Treść ich podporządkowana jest naczelnej zasadzie – doskonaleniu umiejętności wnioskowania. Większość kart pracy zawiera pytania do tekstów poetyckich i nawiązujących – z innej epoki – ewentualnie dzieła sztuki korespondującego z nimi. Właśnie tekst poetycki dominuje w książce, bo ten sprawia uczniom największe problemy i po nim nauczyciel może być przewodnikiem. To właśnie w tekście poetyckim – niuansowym, wielowymiarowym, subtelnym i metaforycznym – zawarta jest mądrość pokoleń; ich przemyślenia – odwieczne prawdy, wartości dla nas ważne. Patronat: czasopismo Polonistyka.

Patriotyzm. Etnocentryzm. Nacjonalizm. Te trzy pojęcia wyznaczają w naukach społecznych kierunki refleksji teoretycznej i badań w dziedzinie szeroko rozumianych postaw narodowych. Ich wspólnym mianownikiem jest świadomość przynależności do określonej grupy narodowej i wynikające z tego poczucie grupowej identyfikacji.Przynależność do grup etnicznych i narodowych, wraz z rozległym spektrum zjawisk towarzyszących, była i jest obiektem zainteresowania wielu gałęzi nauk o człowieku. Perspektywa przyjęta w tej monografii polega na wyeksponowaniu psychospołecznych aspektów poczucia identyfikacji narodowej.Piotr Radkiewicz porządkuje pojęcia patriotyzmu, etnocentryzmu i nacjonalizmu, rozpatrując zachodzące między nimi powiązania, poszukuje psychospołecznych uwarunkowań postaw narodowych oraz relacjonuje wyniki badań nad ekspresją form patriotyzmu i etnocentryzmu w kilkudziesięciu państwach Europy."Ta praca jest czymś więcej, niż wskazuje tytuł. Nie tylko wszechstronnie przedstawia interdyscyplinarną wiedzę na temat postaw narodowych i nowe wyniki badań empirycznych na ich temat, lecz także dowodzi znaczenia tych postaw dla konfliktu, który dzieli Polaków. Autor wykazuje szeroką erudycję, dobry naukowy język, czasem swadę publicystyczną. Całość ma przejrzystą strukturę i wyraźny cel: pokazać, jak różne wymiary postaw narodowych i stosunek Polaków do roli religii w życiu publicznym mogą kreować linie podziału między Polakami, jak różnicują orientacje polityczne oraz rozumienie i stosunek do demokracji.Po przeczytaniu maszynopisu książki [] uwierzyłam, że w praktyce (a nie tylko w teorii) możliwe i twórcze jest uprawianie przez psychologów perspektywy makropsychologicznej. Książka powinna zainteresować wszystkich, którzy chcą zrozumieć związki między procesami społecznymi, psychologicznymi i polityką, które w rozmaitych konfiguracjach wpływają na obserwowane w Polsce podziały i konflikty. Dla wielu studentów może być bogatym źródłem aktualnej wiedzy naukowej (głównie psychologicznej) na temat różnorodności postaw narodowych i ich społeczno-psychologicznych i politycznych korelatów. Źródłem tym bardziej cennym, że kilka z prezentowanych teorii i wyników badań pokazuje aktualne zjawiska społeczne w innym świetle, niż czynią to klasyczne teorie identyfikacji i postaw narodowych oraz inaczej niż widzi to wiele osób, publicznie zabierających głos na tematy nacjonalizmu, patriotyzmu i aktualnych konfliktów politycznych. "Z recenzji prof. dr hab. Krystyny Skarżynskiej