Dlaczego niektóre bystre i kreatywne nastolatki nie radzą sobie z codziennymi obowiązkami, na przykład notorycznie spóźniają się do szkoły, zapominają o treningu czy nie potra?ą utrzymać porządku w pokoju? Przyczyną może być niedostatek takich umiejętności wykonawczych niezbędnych w dorosłym życiu, jak zdolność do rozwiązywania kon?iktów, planowanie, ocena ryzyka, kontrolowanie emocji, skupianie uwagi, samodzielna praca i innych. Autorzy książki Zdolne, ale rozkojarzone – poradnika pomagającego rozwijać umiejętności wykonawcze u dzieci – wracają z publikacją poświęconą nastolatkom. Zaproponowana przez nich i sprawdzona w toku wieloletniej pracy z młodzieżą metoda kształtowania i umacniania tych umiejętności wskazuje rodzicom, jak wychować dzieci na odpowiedzialnych i niezależnych młodych ludzi, świadomych swoich słabych i mocnych stron. Książka Nastolatki zdolne, ale rozkojarzone pomaga również zrozumieć ?zjologię dorastających dzieci, rozwój ich mózgu i procesy kształtowania się osobowości, a także pokazuje, w jaki sposób zrede?niować relacje z dzieckiem oraz przygotować je do wejścia w dorosłość.
Zawarte w publikacji de?nicje i strategie rozwijania umiejętności wykonawczych, poparte przykładami i uzupełnione tabelami, mogą ułatwić radzenie sobie z wyzwaniami wychowawczymi rodziców i opiekunów nastolatków.
„Zachowanie twojego nastolatka sprawia, że rwiesz sobie włosy z głowy we frustracji? Przestań prawić mu kazania i skorzystaj z tej niezwykle wnikliwej i praktycznej książki, która pomoże ci poprowadzić twojego „zdolnego, ale rozkojarzonego” nastolatka do osiągnięcia sukcesów osobistych, edukacyjnych i społecznych. dr William Pfohl były prezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Psychologii Szkolnej (ISPA)
„To dokładnie taka książka, jakiej potrzebują rodzice. Bardzo praktyczny poradnik o tym, jak poprawić umiejętności wykonawcze nastolatków i zmotywować ich do korzystania z tych, które już posiadają”. dr Patricia O. Quinn współautorka książki Włączyć hamulce. Poradnik dla dzieci i młodzieży z ADHD
„Wciągnęła mnie od pierwszego rozdziału! Ta książka pokazała mi, jak wspierać mocne strony mojego syna, a nie tylko krytykować jego słabości. (…) Jestem zachwycona, że wreszcie mam konkretny plan działania na rozwijanie umiejętności, których mój syn potrzebuje, żeby lepiej sobie radzić w szkole oraz nauczyć się skupienia i odpowiedzialności”. Kim L.
Dr RICHARD GUARE jest dyrektorem Centrum Leczenia Zaburzeń Uczenia się i Uwagi w Portsmouth w New Hampshire, gdzie dr PEG DAWSON pracuje jako psycholog kliniczny. Każde z nich ma ponad 30 lat doświadczenia w pracy klinicznej. Są autorami bestsellerowej książki Zdolne, ale rozkojarzone (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2012), w której skupili się na młodszych dzieciach, a także książki The Smart but Scattered Guide to Success, poświęconej dorosłym.
COLIN GUARE to 25-letni pisarz, który w okresie dorastania zmagał się z zaburzeniami uwagi. Publikuje w magazynie „ADDitude”i pracuje z dziećmi z zaburzeniami uczenia się.
Yi Sang (1910-1937) – autor nieznany polskiemu czytelnikowi – jako pierwszy w historii literatury koreańskiej sięgnął po nowatorską technikę strumienia świadomości i podjął próbę wglądu w psychikę jednostki. Narrator jego opowiadań relacjonuje wydarzenia z własnej, subiektywnej perspektywy, przez pryzmat rozszczepionej jaźni, która odziera otaczającą go rzeczywistość z realności i konkretnej formy. Tworzy wycinkowy obraz świata, którego nie rozumie i nie potrafi zdefiniować. Zanurzony we własnym „ja” nie pojmuje działań ludzi go otaczających ani mechanizmów rządzących światem. Kości dziecka są zbiorem jednych z najdziwniejszych literacko opowiadań (stawiających przed tłumaczem wyjątkowe trudności) z początku XX wieku na Dalekim Wschodzie.
Książka przedstawia najnowszą wiedzę o mózgu, zanalizowaną w kontekście psychoterapii i odpowiada na pytania: czy psychoterapia zmienia mózg oraz które z metod i technik terapii najskuteczniej aktywizują mózg, mogąc być tym samym efektywnymi „leczniczo”.
Jest to drugie, uzupełnione wydanie cieszącej się dużym zainteresowaniem czytelników książki z 2016 roku. Książka składa się z dziesięciu rozdziałów, dotyczących kolejno: neuroplastyczności mózgu i jej znaczenia w psychoterapii; wykorzystania komunikacji metaforycznej – przyjaznej neuronom – w psychoterapii; wykorzystania terapii poznawczej do zmiany wadliwych sposobów myślenia, a przede wszystkim do treningu mózgu; wykorzystania wyobraźni w psychoterapii pod kątem pobudzania „ignorowanej” w klasycznej terapii werbalnej (np. psychoanalizie) prawej półkuli mózgu; terapeutycznego wykorzystania muzyki i tańca – technik sprzyjających neuronom; „terapii książką”, traktowanej jako „umysłowy fitness” oraz znaczenia medytacji i relaksacji w specyficznie rozumianym treningu mózgu wspomagającym psychoterapię. Wydanie 2 książki zostało rozszerzone o kilka nowych zagadnień – ostatnie 3 rozdziały, mówiące kolejno o technice terapeutycznej psychorysunku, treningu uważności i przedstawiające terapeutyczne „recepty na zdrowy mózg” wzbogacają wiedzę czytelników o terapeutycznej pracy z mózgiem.
W kraju murem podzielonym na wiele sposobów: murem milczenia, murem obojętności, murem poprawności politycznej oraz staniem murem za własną racją, dialogi biologa i teologa mogą zainspirować do ponownego przyjrzenia się tajemnicy, jaką jest życie. Życzliwiej, bliżej, z ciekawością. Nadzieję na to daje książka „O naturze, duchu i materii".
W ciemności, w tajemnicy – jak widzi to Eckhart – nie ma ani czasu, ani światła, by móc oceniać. Jest tam tak intymnie, że nikt nawet nie zauważa naszego wyjścia czy powrotu… – zauważają autorzy książki „O NATURZE, DUCHU I MATERII” i zapraszają do pogłębionych rozważań na temat świata, który mamy szansę współtworzyć. Jeśli tylko potrafimy podążać za pytaniami i pytającymi, którzy nas do niej zbliżają…
Czym jest ta ciemność, której trzeba się bać i kto powiedział, że trzeba? Kim jest ten inny, którego trzeba się bać albo który powinien bać się nas i kto powiedział, że trzeba? Kim jest wreszcie ten lub ta, która pyta i dokąd prowadzą te wszystkie „niewygodne” pytania?
Rupert Sheldrake i Matthew Fox wracają do dawnego porządku widzenia świata, w którym natura była postrzegana przez ludzi jako żywy organizm i inspirują do tego, aby odnowić tę utraconą relację. W intymnej atmosferze, jaką oferuje dialog, zwracają uwagę na istotne, kontrowersyjne tematy.
Zaproszenie do ciemności…
W ciemności nie widać, czy na ścianach znajdują się krzyże, żydowskie gwiazdy czy buddyjskie statuetki. Nikt tego nie wie, więc każdy może zachować spokój. W takich warunkach nie będziemy ze sobą walczyć, lecz modlić się razem o zmianę. Szałasy potów są temu podobne. Gdy się jest w takim szałasie, nie widać, kto jest biały, kto jest Indianinem, kto – chrześcijaninem, a kto jeszcze innego wyznania, ponieważ jest tam ciemno. W takich warunkach można doświadczać bycia razem – zauważa Matthew Fox.
Czy jesteśmy gotowi na takie zjednoczenie? Co potrzebujemy zobaczyć i odpuścić, żeby dostrzec jednoczący potencjał natury i ciemności? O jaką zmianę możemy modlić się wspólnie?
Autorzy książki „O NATURZE, DUCHU I MATERII” (wcześniej znanej czytelnikom pod tytułem "Naturalna łaska. Dialogi o nauce i duchowości") z typową dla siebie erudycją oraz lekkością, dzielą się pytaniami, na które sami poszukują odpowiedzi. Przypominając tym samym, że prawda jest poszukiwaniem oraz że miłośnicy mądrości nie boją się dialogu.
Czym jest dusza?
Współczesna koncepcja pola zastąpiła starą koncepcję duszy i jest to fakt historyczny – pisze Rupert Sheldrake i dodaje:
Anima mundi, dusza Wszechświata, która według przedmechanistycznej kosmologii utrzymywała gwiazdy na swoim miejscu i była odpowiedzialna za ruch planet, została zastąpiona przez uniwersalne pole grawitacyjne, wszystko zawierającą i organizującą, niewidzialną zasadę. Pola elektromagnetyczne zastąpiły stare dusze elektryczne i magnetyczne. W biologii, pola morfogenetyczne, pola organizujące i kształtujące płód i rozwijający się organizm, zastąpiły wegetatywną duszę Arystotelesa i filozofów średniowiecznych. Uważam, że koncepcja pól pomaga wyjaśnić, a nawet zdemistyfikować niektóre aspekty dawniejszego użycia określenia dusza.
A czym jest dusza dla Ciebie? Masz ciekawość i odwagę odkrywania jej na nowo?
Obecnie znajdujemy się w pułapce z powodu ograniczonego słownictwa: gdy mówimy o umyśle, automatycznie myślimy o świadomości. Ale od czasów Kartezjusza, wielu ludzi, na przykład Freud i Jung, wskazywali na to, że większa część naszego umysłu jest nieświadoma. Musieliśmy ponownie odkryć nieświadome aspekty psyche. Ze względu na to, że są nieświadome, nie wiemy, ani gdzie się zaczynają, ani gdzie kończą – zauważa Sheldrake i pyta:
Czy moja nieświadoma dusza jest ograniczona do mojego umysłu, czy też łączy mnie również z duszami innych ludzi, tworząc zbiorową nieświadomość, jak powiedziałby Jung? Jaki związek istnieje między zbiorową nieświadomością a pojedynczymi duszami czy polami zwierząt, roślin, Gai i kosmosu? Nie wiadomo.
Społeczność śniących istot
Dialogi Foxa i Sheldrake’a to bezdenna studnia inspiracji oraz kopalnia pomysłów na niebanalne rozważania. Fragmenty dotyczące duszy oraz świadomości mieszają się w niej z akapitami poświęconymi śnieniu, rytuałom, kultowi bogini oraz… najnowszym odkryciom fizyki i biologii. Treści te w doskonały sposób odpowiadają na potrzeby obu półkól mózgu – znosząc podział na humanistów i umysły ścisłe lub może zbliżając do siebie te dwa sposoby widzenia i opisu świata.
Gdy jesteśmy wolni od wszelkich myśli i wyobrażeń, wtedy nie ma nic, co odróżniałoby moją świadomość od twojej. Być może występuje jakieś połączenie między wszystkimi umysłami w stanie snu, jakaś społeczność śpiących istot. (…) Ciemność, jaką kultywują mistycy, daje nadzwyczajną zdolność przyjmowania. Podobnie ciemność naszego snu może dawać nam tę nadzwyczajną chłonność i wrażliwość, a źródłem marzeń sennych może być nie tylko nasza osobista podświadomość ani nawet zbiorowa podświadomość, ale o wiele większy układ wiążący nas z przyrodą o charakterze nieczłowieczym. (…) W ciemności umysł analityczny musi sobie uciąć drzemkę.
To NIE jest kolejna pozycja, która będzie próbowała Cię przekonać, że Design Thinking to lek na całe zło. To zestaw praktycznych narzędzi, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć Twoich klientów, a w efekcie stworzyć mądre i potrzebne rozwiązania. Fiszka po fiszce nauczysz się tworzyć ofertę, która pozwoli Ci wyróżnić się na rynku i dostarczy świetnych doświadczeń jej odbiorcom. Spójrz na swoje działania z innej perspektywy! Rozwiń się! Teraz!
To NIE jest kolejny poradnik o asertywności. To narzędzie edukacyjne, dzięki któremu przekonasz się, że asertywność to coś więcej niż umiejętność odmawiania. Fiszka po fiszce poznasz narzędzia budowania asertywnej postawy i nauczysz się, że możesz sięgać po swoje, nie raniąc innych. Wzmocnisz samoocenę i zaczniesz asertywnie komunikować swoje potrzeby. Tylko niezbędna teoria oraz konkretne i proste ćwiczenia. Rozwiń się! Teraz!
Czy twórczości można się nauczyć?Czy można ją trenować i rozwijać, jak trenuje i rozwija się mięśnie?Czy warto być twórczym?Trening twórczości to podręcznik sprawdzonych metod, ćwiczeń i sposobów oddziaływania, które rozwijają twórcze myślenie i działanie, a przy okazji są świetną zabawą. Zostały opracowane bardzo starannie przez grono dociekliwych naukowców i praktyków. Książka pokazuje mnóstwo praktycznych zadań i analizuje ich wpływ na rozwój twórczości.Jest to świetny przewodnik dla psychologów, trenerów, rodziców, szefów i wszystkich, którzy chcieliby pobudzać kreatywność w swoim otoczeniu. Dziesiątki ćwiczeń, zestaw problemów dyżurnych do pracy na sesjach kreatywnych i ćwiczenia na rozgrzewkę.Zawarte w książce ćwiczenia oprócz twórczości rozwijają też skutecznie komunikację i sprzyjają budowaniu relacji międzyludzkich.Chociaż głównym adresatem tej książki są osoby organizujące treningi w ścisłym sensie, zwłaszcza treningi grupowe, istnieje możliwość jej wykorzystania w sytuacjach mniej standardowych, na przykład w szkole. Przypuśćmy, że nauczyciel biologii uczy o tym, w jaki sposób wirus atakuje komórkę: wprowadza on do wnętrza komórki swój materiał genetyczny, który replikując się, zakłóca metabolizm komórki-nosiciela aż do jej zniszczenia. Postępuje więc tak, jak oddział dywersantów na tyłach nieprzyjacielskiej armii. Być może analogia mogłaby być bardziej trafna, chodzi jednak o to, aby w ogóle nauczać w konwencji analogii i metafory. Takie nauczanie bliższe jest myśleniu twórczemu, a przecież uczymy się najlepiej wtedy, gdy robimy wynalazki (Piaget). Inaczej mówiąc, wykorzystanie analogii, metafory lub innego narzędzia twórczości sprawia, że uczeń zdobywa wiedzę w sposób bardziej trwały i bardziej atrakcyjny, niż dzieje się to w wypadku klasycznych zabiegów metodycznych.
Toksyczni wśród nas to kontynuacja cieszącego się ogromnym powodzeniem poradnika Toksyczni ludzie i opowiada o tym, jakich typów ludzi powinniśmy unikać w swoim życiu. Często nawet sobie nie uświadamiamy, że znajdują się w naszym otoczeniu i wysysają z nas energię, uniemożliwiając nam osiągnięcie naszych celów, osobiste spełnienie, rozwój czy po prostu zakłócają spokój ducha. Wcześniej poznaliśmy m.in. zazdrośnika, manipulatora, marudę, narcyza, psychopatę i przeciętniaka. Tym razem Stamateas pokazuje kolejne niebezpieczne typy osobowości, takie jak narcyz, człowiek żądny władzy, frustrat, wszechwiedzący, sadysta, masochista, paranoik – i inne. Wszyscy oni zatruwają nam życie i naszym kosztem realizują swoje cele.
Toksyczni znajdują się wśród nas – wszędzie, między naszymi bliskimi, wśród kolegów w pracy, więcej – toksyczny może okazać się nawet współmałżonek. Trudno się przed nimi bronić, nie zawsze bowiem umiemy ich rozpoznać. Kiedy już mamy świadomość, kto nam szkodzi, przestajemy być bezbronni i bezsilni. Bernardo Stamateas wskazuje nam, jak sobie poradzić w takiej sytuacji, cały czas podkreślając to, co najistotniejsze: wszyscy – a zatem my także – mamy potencjał, by osiągnąć sukces, musimy tylko uwierzyć w siebie i nie bać się zmian w naszym życiu.
Kolejny bestseller autora Paradoksu Szympansa!
Milczący przewodnicy to książka, która w przystępny sposób opisuje niektóre aspekty neuronauki i psychologii rozwijającego się mózgu, podświadomości, zachowań, formowania się nawyków i innych powiązanych tematów. Następnie przedstawia czytelnikowi dziesięć przykładowych pomocnych nawyków i oferuje mu praktyczne pomysły i sugestie, ułatwiające autoanalizę.
Książka ma dwa cele:
Pomóc czytelnikowi zrozumieć możliwe źródła niezdrowych i destrukcyjnych wyuczonych zachowań i przekonań, a następnie przedstawić mu sposoby na zastąpienie ich konstruktywnymi nawykami. Wesprzeć rodziców, nauczycieli i opiekunów w pracy z dziećmi i zaoferować im konkretne pomysły na to, jak pomóc dzieciom rozwijać zdrowe i konstruktywne nawyki, zapobiegając jednocześnie powstawaniu tych niezdrowych i destrukcyjnych. Przykłady niekonstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków, które można zmienić:
Przesadny samokrytycyzm Lęk przed porażką i morderczy perfekcjonizm Zamartwianie się i reagowanie na trudności w przesadny sposób Prokrastynacja, czyli nawyk przekładania na później Niskie poczucie własnej wartości Przykłady konstruktywnego myślenia, zachowań i nawyków:
Przechodzenie do porządku dziennego nad błędami Pozytywne myślenie Umiejętność mówienia o uczuciach Umiejętność szukania pomocy Proaktywność
Efekt MIESIĄCA MIODOWEGO: stan rozkoszy, namiętności, energii i zdrowia będących wynikiem ogromnego uczucia. Podczas miesiąca miodowego Twoje życie jest tak piękne, że nie chcesz tracić czasu na sen, a kiedy się budzisz – dziękujesz światu, że żyjesz. Cofnij się myślą do najbardziej spektakularnego romansu swojego życia. Dla większości z nas był to okres najgorętszej rozkoszy, zdrowia i mnóstwa energii. To był „efekt miesiąca miodowego”, który miał trwać wiecznie. Niestety zazwyczaj ten efekt szybko mija. Ale wyobraź sobie, że jest ci dane przeżywać go do końca życia. Bruce H. Lipton, autor bestselerowej książki Biologia przekonań, wyjaśnia, w jaki sposób efekt miesiąca miodowego może nie być dziełem przypadku ani zbiegu okoliczności, tylko własnej kreacji. Niniejsza książka ujawnia, w jaki sposób manifestujemy to odczucie i dlaczego nam ono umyka. Ta wiedza pozwala czytelnikom doświadczać wrażeń zapewniających relację w stylu „żyli długo i szczęśliwie”, która zachwyciłaby nawet producentów z Hollywood. Wypowiadając się w sposób autorytatywny i elokwentny, przyjemny w lekturze, Lipton omawia wpływ fizyki kwantowej (dobre wibracje), biochemii (miłosne mikstury) oraz psychologii (świadomość i podświadomość) na trwałe, frapujące relacje miłosne. Twierdzi też, że jeśli wykorzystamy za wzór te 50 bilionów komórek, które harmonijnie współistnieją w ciele każdego zdrowego człowieka, możemy stworzyć sielankowe warunki nie tylko dla par, lecz także dla „superorganizmu” zwanego ludzkością, co może uzdrowić naszą planetę. Efekt miesiąca miodowego przekłada magię charakterystyczną dla pełnych miłości związków na język komórkowy i uczy nas, jak ją kreować”. – dr Christiane Northrup Dr Bruce H. Lipton, biolog komórkowy i wykładowca, jest uznawanym na całym świecie liderem w łączeniu nauki ze sprawami duchowymi. Pracował w Szkole Medycznej Uniwersytetu Wisconsin, a potem prowadził przełomowe badania nad komórkami macierzystymi na Uniwersytecie Stanforda. Jest bestselerowym autorem książek Biologia przekonań oraz nowszej, Przeskok ewolucyjny, napisanej wspólnie ze Stevem Bhaermanem. W 2009 roku dostał w Japonii prestiżową Goi Peace Award za swój wkład w harmonię świata
Psychologia chłopca według Junga. Na początku była nieświadomość doktora Zenona Waldemara Dudka to publikacja niezwykła. Jest mądra i prosta - a są to dwie cechy, które bardzo trudno łączyć. Na jej kartach Autor rozwija myśl o tym, że „indywidualne «ja» wyłania się z nieświadomości jak księżyc wschodzący na firmament nocy”.
Ta książka jest dla wszystkich. Dla osób, które chcą zgłębić teorię Carla Gustava Junga i jego uczniów, dla profesjonalistów, czyli osób zajmujących się pomaganiem, dla rodziców, którzy chcą zrozumieć fazy rozwoju swojego dziecka, a wreszcie dla tych, którzy pragną poznać własną przeszłość i symbolicznie przytulić swoje wewnętrzne dziecko.
Prof. dr hab. Katarzyna Schier psycholog, psychoterapeutka i psychoanalityczka Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
Ciało jako inny, obcy, wykluczony, ciało jako przestrzeń napięcia między toż-samością a innością, ciało poza innością i tożsamością. Ciało-tekst ? otwarte. Ciało o zmiennej intensywności, bez ustanku pulsujące między tym, co obce a tym, co toż-same. Ciało ustanawiające granice, by w kolejnym kroku je znieść, mówiące: ?ja?, by zaraz temu zaprzeczyć, tworzące wnętrze i rozpływające się w zewnętrzności pofałdowanej powierzchni. Ciało radykalnie zróżnicowane, to zwierzęce, to ludzkie, to przestrzenne, to wirtualne, to duchowe, to materialne, to kobiece, to męskie, to dojrzałe, to dziecięce, migocące różnicami, stające-się-innym, a w efekcie niedostrzegalne, zlewające się ze światem w działaniu. Ciało tętniące życiem, ciało różnicujące świat i jednocześnie go zmieniające. Ciało będące podstawą myślenia o tożsamości, inności, podmiotowości, wspólnocie, etyce czy polityce i otwierające te kategorie na to, co nadchodzi
Jak na sto procent wykorzystać kobiecą seksualność? Ta książka to kontynuacja poprzedniej - ,,On. Pytania intymne"". Tym razem zajmujemy się mapą erogenną kobiety, tajemnicami waginy, sposobami osiągnięcia wielokrotnych orgazmów, technikami pomagającymi osiągnąć maksymalną rozkosz. Dla pań to niezbędnik samoświadomości seksualnej, dla panów podpowiedź, jak uszczęśliwić w łóżku partnerkę.
Każdy z nas ma swoją pamięć – to dzięki niej wiemy, kim jesteśmy. Ale czy istnieje jakieś My, które swoją tożsamość również buduje na pamięci? A jeśli tak, to czy pamięć owego My, pamięć zbiorowa, składa się z pamięci indywidualnych, autobiograficznych?
To byłoby zbyt proste. Tak jak zbiorowość nie jest wyłącznie sumą jednostek, tak samo pamięć zbiorowa nie może być sumą jednostkowych pamięci. Istnieją wprawdzie pewne analogie, lecz mogą one posłużyć tylko jako wskazówki do badania tego złożonego zjawiska, interesującego zarówno dla psychologów, jak i dla historyków, antropologów, socjologów czy literaturoznawców.
Zagadnienie pamięci zbiorowej ma więc charakter interdyscyplinarny. Przedstawiciele różnych dziedzin szukają odpowiedzi na pytanie, co owa pamięć zawiera, jakie informacje trafiają do jej zasobów, a jakie z niej znikają – lub są wymazywane. Z pamięcią zbiorową łączą się bowiem pewne procesy: jej formowania, zniekształcania, a nawet zawłaszczania.
To, do jakiej pamięci się odwołujemy – czy tej, która gloryfikuje naszą przeszłość, celebruje męczeństwo i chwali dokonania, czy może tej, w której obraz naszej wspólnoty jest nieco mniej idealizowany – wywiera istotny wpływ na to, jak traktujemy samych siebie, a także innych ludzi, tych, którzy tworzą odrębne zbiorowości. Znacząco wpłynie też na naszą przyszłość, którą dopiero zbudujemy.
Książka Tomasza Maruszewskiego jest cennym źródłem wiedzy psychologicznej nie tylko o tym, jak tworzy się i jak funkcjonuje pamięć zbiorowa, lecz przede wszystkim o tym, w jaki sposób jest użytkowana w społecznej codzienności. Ma to szczególne znaczenie w społeczeństwach trapionych przez konflikty światopoglądowe czy polityczne, bo skonfliktowane strony tworzą odmienne wersje zbiorowej pamięci dotyczącej tych samych faktów, zdarzeń czy idei. Zrozumienie istoty wielu konfliktów społecznych jest tym samym niemożliwe bez rekonstrukcji różnych wersji pamięci zbiorowej.
Z recenzji Wiesława Łukaszewskiego
Książka podejmuje ważne zagadnienie relacji między pamięcią jednostki, zwłaszcza autobiograficzną, a pamięcią zbiorową. Ta ostatnia często bywała i wciąż bywa przedmiotem rozważań historyków i socjologów, jak również politologów i antropologów kulturowych. Ale zarówno ich pojmowanie, jak i sposoby badania stosowane w tych dziedzinach wiedzy albo w ogóle ignorowały osiągnięcia psychologii akademickiej, albo też czerpały z niej bardzo selektywnie. Tomasz Maruszewski, wychodząc od ustaleń swojej nauki dotyczących funkcjonowania pamięci jednostkowej, twórczo porównuje ją z pamięcią zbiorową. Znajduje wiele podobieństw między nimi, ale też znaczące różnice.
Z recenzji Macieja Dymkowskiego
Tomasz Maruszewski – profesor psychologii, wybitny badacz pamięci autobiograficznej, od pewnego czasu zajmuje się też pamięcią zbiorową. Pracuje na Wydziale Zamiejscowym Uniwersytetu SWPS w Sopocie. Specjalizuje się w psychologii poznawczej, ale w kręgu jego zainteresowań badawczych znajdują się również zagadnienia z pogranicza psychologii poznawczej i psychologii emocji, takie jak poznawcza reprezentacja emocji. Autor Psychologii poznania i Pamięci autobiograficznej, współautor monografii Emocje – aleksytymia – poznanie (wspólnie z Elżbietą Ścigałą) oraz Psychologii. Podręcznika akademickiego. Opublikował wiele artykułów naukowych, a także prac popularyzatorskich. Ma dwoje dzieci – Joannę i Krzysztofa. Pasjonuje się muzyką barokową i fotografią.
Cierpienie spowodowane umiejscowieniem się na marginesie życia zmusiło mnie do poszukiwania nowej drogi. Przerażającej i budzącej lęk swoją nowością. Wcześniej nie wyobrażałem sobie nawet jej istnienia. Trzy lata nieżycia w depresji i uzależnieniu od alkoholu, próby odejścia i trudne chwile powrotów do niechcianego świata to czas, kiedy nabierałem gotowości do tego, by zobaczyć, że nie mam nic do stracenia, wybierając jakąkolwiek nową drogę. Niby taki prosty bilans, jeżeli posłużymy się rozumem. Jednocześnie tak niemożliwy do wykorzystania, jeżeli nie zapadnie w świadomość przy pomocy uczuć. To właśnie ten stan gotowości tak odległy od racjonalnego myślenia pozwolił mi poddać się fali zdarzeń, które później nastąpiły. Wcześniej eliminowałem ze swojego otoczenia wszystko, co mogło kojarzyć się z życiem, aż dotarło do mnie przekonanie, że właściwie już nie żyję. Znowu przyszła myśl, że nikogo nie można zabić dwa razy i mogłem ruszyć w nową drogę bez lęku przed tym, co na niej się wydarzy. Coś się wtedy narodziło, jednak by tak się stało, coś wcześniej musiało umrzeć.O AUTORZE:Tomasz Kot urodził się 5 czerwca 1955 roku w Warszawie. Od sześciu lat prowadzi Stowarzyszenie Rodzin i Przyjaciół Osób z Zaburzeniami Psychicznymi Integracja, a od 2010 roku Fundację na rzecz Życia bez Depresji i Uzależnień Vitriol. W tych organizacjach pozarządowych zajmuje się realizacją programów w zakresie budowy psychiatrii środowiskowej, profilaktyki zdrowia psychicznego, przeciwdziałania stygmatyzacji i wykluczeniu oraz podwójnej diagnozy (depresja i uzależnienie). Jest członkiem Rady do Spraw Zdrowia Psychicznego przy Ministerstwie Zdrowia. Do tego, że zaprasza Państwa do lektury tej książki, upoważniło go nie wykształcenie, tytuł naukowy czy też wcześniejsze publikacje (nie licząc małego tomiku wierszy), ale osobiste trudne doświadczenie depresji i uzależnienia od alkoholu oraz pragnienie odnalezienia nowego miejsca w życiu.
Fundamentem efektywnego marketingu lub skutecznej kampanii reklamowej jest jakieś chwytliwe hasło albo zgrabnie brzmiące stwierdzenie. Dzięki temu dany produkt lub usługa mają szansę się sprzedać.
Na pierwszy rzut oka tytuł książki Matta Kahna brzmi podobnie. Bo co – u licha – ma znaczyć, że WSZYSTKO JEST PO TO, ŻEBY NAM POMÓC. Czyżby kolejny chwyt reklamowy? Tani banał? Chwilowa mentalna pożywka, która nic nie znaczy?
Ci, którzy sięgną po tę pozycję, przekonają się, że jej zawartość to absolutnie najwyższa półka dla każdego współczesnego człowieka, zainteresowanego podniesieniem i wzbogaceniem jakości swojego życia. Z właściwą sobie przenikliwością, błyskotliwością i współczuciem Matt pokazuje, jak wszystko co dotychczas uznawaliśmy za przeszkody czy trudności na swojej drodze – poprzez zwykłą zmianę percepcji – może okazać się wspaniałym sprzymierzeńcem. Zaczynamy widzieć i rozumieć jaki dar zawarty jest w stracie, jaka jest głębsza przyczyna lęku, jaka mądrość ukryta jest w złości, w jaki sposób pomaga nam osąd, jakie są korzyści z nadmiernego myślenia, jaki jest głębszy powód smutku, jaka pozytywna strona rozczarowania i rozżalenia, prorocza moc zazdrości.
Jeśli dodamy do tego przedstawione w nieszablonowy sposób cztery filary miłości do siebie, podstawowe etapy budowania życia w przepływie poddania oraz przydatne procesy dla uzyskania większej klarowności i stabilności bycia sobą we wszystkich okolicznościach, będziemy pewni, że ta książka jest prawdziwym DAREM.
Darem, który zawarty jest w kochaniu tego, co się pojawia oraz życzliwym przyjmowaniu wszystkiego bez wykluczania czegokolwiek.
SPIS TREŚCI
CZĘŚĆ 1: JAKI JEST SENS DUCHOWEJ PODRÓŻY
Koniec wojny w naszym wnętrzu
Wolność od duchowego mikroskopu
W jaki sposób wszystko nam pomaga
Równowaga męskości i kobiecości
Cztery filary miłości do siebie
Złote pytanie
Pięć etapów poddania
Wypełnienie swojej misji
CZĘŚĆ 2: OCZYSZCZENIA, AKTYWACJE, INTEGRACJE
Oczyszczenia
Aktywacje
Integrowanie swoich doświadczeń
CZĘŚĆ 3: TWORZENIE NOWEJ RZECZYWISTOŚCI
Dlaczego tu jesteśmy
Codzienne praktyki
Skuteczna metoda pracy z pacjentami doświadczającymi paraliżującego i wyniszczającego wstydu.
Chroniczny wstyd jest bolesny, destrukcyjny i przyjmuje rozmaite postaci. Trudno samodzielnie się z nim uporać, ponieważ jest odporny nawet na intensywną terapię analityczną. W swojej książce Patricia A. DeYoung łączy najnowsze odkrycia z dziedziny neuronauki z bogatą tradycją psychoterapii relacyjnej, a także ukazuje, co kryje się za różnorodnymi objawami, i odsłania prawdziwą, relacyjną naturę wstydu. Wyjaśnia też, w jaki sposób chroniczny wstyd zapisuje się w mózgu i wpływa na osobowość, tłumaczy złożone teorie i przekłada je na codzienną praktykę terapeutyczną.
Terapia chronicznego wstydu to rezultat wieloletnich doświadczeń klinicznych. Autorka pokazuje, jak rozpoznać wstyd w relacji terapeutycznej, przeanalizować jego źródła i wpływ na życie klienta oraz wybrać najlepszą metodę terapii. Książka zawiera liczne opisy przypadków i propozycje rozwiązań, które można natychmiast zastosować w praktyce.
Ta pobudzająca do myślenia, pouczająca i rozwijająca publikacja pomoże psychoterapeutom poszerzyć zakres oddziaływań terapeutycznych i zwiększyć skuteczność w pracy z klientami cierpiącymi na chroniczny wstyd.
Wstyd jest zjawiskiem neurologicznym, psychologicznym i relacyjnym, a Patricia A. DeYoung wykonała solidną pracę, opisując w dogłębny, ludzki i jednocześnie naukowy sposób życie z chronicznym wstydem i metody terapii.
dr Louis Cozolino, wykładowca psychologii w Graduate School of Education and Psychology, Pepperdine University
Definiując wstyd jako doświadczenie przede wszystkim relacyjne, autorka naświetla rozlegle i niszczące skutki przeżywania go chronicznie. Jednocześnie jasnym i przystępnym językiem przedstawia metody jego skutecznego leczenia. Książka Patricii DeYoung to cenne źródło wiedzy dla psychologów klinicznych, którzy chcą zrozumieć i leczyć wstyd w ujęciu psychodpamicznym.
dr Martha Sweezy, zastępczyni dyrektora i dyrektorka ds. kształcenia w programie dialektycznej terapii behawioralnej w Cambridge Health Alliance, Harvard Medical School
Część I. Zrozumieć chroniczny wstyd
• Wstyd: problem, o którym się nie mówi
• Wstyd jest relacyjny
• Wstyd i relacyjny mózg
• Relacyjne i neurobiologiczne narracje o wstydzie
• Rozpoznanie wstydu
Część II. Uleczyć chroniczny wstyd
• Wymagania do pracy z chronicznym wstydem
• Budowanie prawopólkulowego kontaktu
• Narracja jako integracja prawej półkuli mózgu
• Wyciąganie wstydu na światło i powietrze
• Praca ze zdysocjowanym wstydem
• Redukcja wstydu na przestrzeni życia
Dr Patricia A. DeYoung jest psychoterapeutką relacyjną z ponad-trzydziestoletnim stażem. Założyła Toronto Institute for Relational Psychotherapy.
Obowiązkowa pozycja dla wszystkich specjalistów w dziedzinie zdrowia psychicznego
PDM-2. Podręcznik diagnozy psychodynamicznej został opracowany przez klinicystów i badaczy reprezentujących tradycję psychoanalityczną. Przedstawiony w nim model diagnostyczny uwzględnia trzy wymiary funkcjonowania jednostki: wzorce osobowości (oś P), profile funkcjonowania psychicznego (oś M) oraz sposoby doświadczania objawów (oś S). Stworzony z myślą o opracowaniu przypadku i planowaniu terapii, PDM-2 może służyć klinicystom jako ugruntowana empirycznie alternatywa systemów DSM i ICD lub jako ich dopełnienie. Autorzy systematycznie omawiają problemy zdrowia psychicznego w okresie niemowlęctwa, dzieciństwa, adolescencji, dorosłości i starości, biorąc pod uwagę postępy kliniczne, empiryczne i metodologiczne, jakie dokonały się w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Ilustracją omawianych zagadnień są liczne opisy przypadków, w tym pełne profile PDM-2. Ponadto w całej książce przedstawiono szczegółowe porównania PDM-2 z systemami klasyfikacyjnymi DSM-5 i ICD-10-CM.
W drugim tomie PDM-2 zostały poruszone problemy zdrowia psychicznego w okresie adolescencji. Inaczej niż w przypadku osób dorosłych, diagnoza młodzieży rozpoczyna się od funkcjonowania psychicznego, ponieważ kwestie rozwojowe (oś M) zazwyczaj mają pierwszeństwo przed nowo powstającymi wzorcami osobowości (oś P). Ze względu na różne poziomy i wzorce wykorzystywane do opisywania funkcjonowania psychicznego w dzieciństwie i adolescencji, te dwa stadia życia zostały omówione oddzielnie.
Do organizacji sponsorujących PDM-2 należą m.in.: Międzynarodowe Towarzystwo Psychoanalityczne, Sekcja Psychoanalizy Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne, Międzynarodowe Towarzystwo Psychoanalizy i Psychoterapii Relacyjnej czy Amerykańskie Towarzystwo na rzecz Psychoanalizy Klinicznej.
„PDM-2 dał wreszcie klinicystom »taksonomię ludzi« zamiast »taksonomii zaburzeń«. Chociaż już pierwsze wydanie było monumentalnym osiągnięciem, drugie robi jeszcze większe wrażenie”.
Morris N. Eagle, Ph.D., A.B.P.P., instruktor, School of Graduate Psychology, California Lutheran University
„Mistrzowskie dzieło… Redaktorzy pozyskali czołowych przedstawicieli tej dziedziny z różnych stron świata do stworzenia tego ważnego podręcznika”.
Miriam Steele, Ph.D., Department of Psychology, The New School for Social Research
Vittorio Lingiardi, M.D. jest profesorem psychologii dynamicznej i byłym dyrektorem programu psychologii klinicznej na Sapienza University of Rome. Jego zainteresowania koncentrują się na zagadnieniach diagnozy i leczenia zaburzeń osobowości, na badaniach nad procesem i skutecznością psychoanalizy czy psychoterapii oraz na problematyce tożsamości płciowej i orientacji seksualnej. Jest autorem wielu prac z tych dziedzin, w tym artykułów publikowanych m.in. w: „The American Journal of Psychiatry”, „Contemporary Psychoanalysis”, „The International Journal of Psychoanalysis”, „Psychoanalytic Dialogues”, „Psychoanalytic Psychology”, „Psychotherapy”, „Psychotherapy Research” oraz „World Psychiatry”.
Nancy McWilliams, Ph.D., A.B.P.P. jest profesorem wizytującym w Graduate School of Applied and Professional Psychology na Rutgers University – stanowym uniwersytecie New Jersey; prowadzi też prywatną praktykę we Flemington w New Jersey. Zasiada w komitecie redakcyjnym „Psychoanalytic Psychology” i jest autorką książek poświęconych psychoterapii, w tym podręcznika Opracowanie przypadku w psychoanalizie. Jest honorowym członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego; była stypendystką w Instytucie Eriksona w Austen Riggs Center w Stockbridge w stanie Massachusetts. Laureatka licznych nagród w środowisku psychologicznym, uznana przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne za „wybitnego lidera w dziedzinie psychologii”.
Karty psychodiagnostyczne (PDC)
Książka podejmuje próbę odpowiedzi na pytania dotyczące efektywności integracji sensorycznej dzieci rozpoczynających naukę w szkole. Zaprezentowany został w niej podział diagnostyczny oraz terapie dla dzieci z deficytami integracji sensorycznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
