Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Książka jest pierwszym tego typu opracowaniem przygotowanym przez grupę specjalistów. Odsłania nie tylko twórców i organizatorów szkolnictwa w Europie i na świecie w przeszłości, ale także koncepcje pedagogiki opiekuńczej, społecznej, resocjalizacyjnej i przedszkolnej doskonale sprawdzające się we współczesnej praktyce pedagogicznej. Aktualność zawartych tu koncepcji teoretycznopraktycznych w czasach współczesnych kiedy wychowanie ponosi powszechne fiasko jawi się jako szansaPedagogie zgromadzeń zakonnych nadal stanowić mogą wartościowe źródło inspiracji dla studentów i poszukujących nauczycieli, dla twórczych i refleksyjnych pedagogów, teologów, animatorów pracy kulturalnej i społecznej. W tym sensie winna wejść do kanonu lektur obowiązkowych na wszelkich kierunkach pedagogicznych, socjalnych, teologicznych, kulturoznawczych. Dla kreatorów kultury masowej, ośrodków i osób opiniotwórczych, komentatorów życia publicznego, reformatorów edukacji książka ta jawi się jako dokument pozwalający realnie oceniać wkład zgromadzeń zakonnych w wychowawcze podnoszenie godności człowieka i jego rozwoju jest bowiem przede wszystkim dokumentem humanizmu i krzewienia kultury we wszelkich dziedzinach życia, nie tylko religijnej.
Dobre maniery to klucz do sukcesu towarzyskiego, udanych relacji biznesowych i społecznych.
Autorka przygląda się formom towarzyskim obowiązującym w dwudziestoleciu międzywojennym w różnych środowiskach. Zagląda do salonów, dworów ziemiańskich, a także do domów mieszczańskich i miejsc pracy, analizuje też szczególne grupy zawodowe, jak wojskowi. Zajmuje się kulturą stołu oraz różnymi sytuacjami życiowymi podlegającymi zasadom savoir-vivre'u jak chrzciny, śluby i pogrzeby, spotkania towarzyskie i rodzinne oraz wizyty oficjalne i prywatne...
Tekst ubarwiają cytaty z pamiętników i wspomnień, literatury pięknej, ówczesnej prasy, a także opisy zachowań towarzyskich preferowane przez autorów poradników i kodeksów savoir-vivre'u. Całości towarzyszą starannie dobrane ilustracje archiwalne.
Książka jest próbą wyjaśnienia sensu starań o osiągnięcie w skali powszechnej komplementarności obu tytułowych zjawisk i procesów - edukacji i autoedukacji. Zastanawiam się […] także, czy jest uzasadnienie, by iść dalej i oprócz komplementarności uwzględnić ich pożądaną współzależność. Bowiem gdy głębiej się zastanowimy nad społeczną i egzystencjalną potrzebą intensyfikacji obu tych procesów, to dojdziemy do wniosku, że ani edukacja, realizowana głównie w ramach działań interaktywnych, ani autoedukacja, oparta na działaniach interaktywnych, jeśli mają być autentycznie twórcze, nie mogą obyć się bez siebie wzajemnie.
Z Wprowadzenia
Rodzina ujmowana jest jako podstawowe i najważniejsze środowisko życia, rozwoju i wychowania człowieka, dlatego w pedagogice stanowi ona ważny obszar poznania naukowego. W związku z dokonującym się współcześnie wieloma przeobrażeniami społeczno-kulturowymi wpływającymi na funkcjonowanie rodzin, konieczne jest podejmowanie analiz naukowych, badań i dyskusji nad zmieniającymi się warunkami wychowania w rodzinie. Przedmiotem dociekań naukowych pedagogiki rodziny jest teoretyczna refleksja i badania nad wychowaniem w rodzinie, które jest wieloaspektową rzeczywistością, ulegającą obecnie różnorodnym przeobrażeniom. Pedagogika rodziny jako szczegółowa subdyscyplina pedagogiczna podejmuje problemy wychowawczego funkcjonowania środowiska rodzinnego ujmowane w szerokim znaczeniu, z uwzględnieniem aspektów socjalizacji, inkulturacji i opieki.
Panuje przekonanie, że uczeń z zespołem ADHD to poważny problem dla współczesnej rodziny i szkoły. Niełatwo jest tym dwóm środowiskom zaakceptować jego ?złożoną inność?. Być może wynika to z niezrozumienia, czym tak naprawdę jest ADHD. Istotne jest zatem, aby wiedza o zespole ADHD była rozpowszechniana na dużą skalę, zarówno w środowiskach rodzinnych, jak i szkolnych. To głównie na nich spoczywa ciężar wychowania i kształcenia dzieci, w tym również dzieci z zespołem ADHD.
Powstaje podstawowe pytanie: jaki jest poziom wiedzy środowiska rodzinnego i szkolnego na temat zespołu ADHD u dzieci w młodszym wieku szkolnym?
Poszukiwanie odpowiedzi na powyższe pytania poświęcona jest niniejsza publikacja, która składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy dotyczy teoretycznych podstaw badań, drugi zawiera założenia metodologiczne badań własnych, a w rozdziale trzecim zaprezentowano wyniki badań oraz płynące z nich wnioski i zalecenia dla osób odpowiadających za wychowanie i kształcenie dzieci z ADHD.
Pierwszy rozdział ? Teoretyczne podstawy badań ? obejmuje trzy podrozdziały. W pierwszym zamieszczono charakterystykę środowiska rodzinnego i szkolnego jako najważniejszych środowisk w życiu dziecka. Dlatego też istotne jest, aby w obu tych środowiskach był wysoki poziom świadomości w odniesieniu do problemu ADHD. Warto zaznaczyć, że tylko kompetentny nauczyciel, dzięki swojej wiedzy z zakresu ADHD, jest w stanie szybko pomóc dziecku przejawiającemu symptomy tego zespołu. Nauczyciel powinien służyć wsparciem i radą rodzicom dziecka z zespołem ADHD.
Drugi podrozdział przedstawia podstawową wiedzę na temat ADHD, a w szczególności genezy powstania zespołu ADHD, głównych przyczyn, objawów zaburzenia, kryteriów diagnozy oraz typów i form leczenia. W rozdziale tym scharakteryzowano również główne problemy, z jakimi borykają się uczniowie mający symptomy ADHD, oraz najkorzystniejsze warunki do pracy dla takich dzieci.
W podrozdziale trzecim opisano aspekty prawne i praktyczne dzieci z zespołem ADHD. W związku z tym omówiono prawa przysługujące dzieciom z ADHD oraz działalność stowarzyszeń na rzecz takich dzieci. Refleksji poddano poglądy na temat lekarstw przepisywanych dzieciom oraz ich refundacji. Zaprezentowano także, co jest istotne z punktu widzenia praktyki, przykładowe rozwiązania niezbędne w pracy z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo. Zamieszczono również charakterystykę pomocy dydaktycznej w formie programu na płycie CD (ADHD w pigułce) dla rodziców i nauczycieli w wychowaniu i kształceniu dziecka z nadpobudliwością psychoruchową oraz prezentacji szkoleniowej (PDF pt. ADHD ? zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi).
Drugi rozdział, jak już wspomniałam, poświęcony jest metodologii badań własnych ? przedstawiono w nim główny problem badawczy, metody i narzędzia badawcze, a także charakterystykę badanych osób oraz terenu badań.
Trzeci rozdział stanowi część empiryczną książki, zawiera opis własnych badań oraz analizę ich wyników.
Książkę zamykają wnioski i spostrzeżenia z przeprowadzonych badań dotyczących zarówno wiedzy środowiska rodzinnego i szkolnego na temat dzieci z zespołem ADHD, jak i wskazówek odnoszących się do pracy z tymi dziećmi.
Fragment wstępu
Książka
zawiera
płytę CD!
Ze względu na niezbadane obszary przystosowania się skazanych w środowisku lokalnym, a także roli rodziny i środowiska, konieczne staje się poznanie w szerszym wymiarze zależności między czasem pobytu na wolności, a czynnikami warunkującymi pozytywny przebieg procesu reintegracji skazanych w środowisku otwartym.
Opisywani tu skazani to osoby, które po opuszczeniu zakładu karnego w ramach warunkowego przedterminowego zwolnienia powróciły do środowiska lokalnego i podlegają procesom ponownej integracji społecznej. (…)
Zmiana społecznej przynależności wiąże się z przebudową roli byłego skazanego, ze zmianą motywacji, z nauką postrzegania rzeczywistości przez pryzmat współuczestnictwa i współodpowiedzialności społecznej, ze wzmacnianiem samooceny, podniesieniem własnej wartości, poczuciem kontroli życia, z osobistym zaangażowaniem w poprawę własnej sytuacji. (…) Wieloletnie badania pozwoliły uchwycić dynamikę zachodzących zmian w okresie wolności dozorowanej i wolności rzeczywistej oraz miejsca skazanych w środowisku lokalnym, ich dyspozycje osobowe w zakresie celów oraz sensu życia, samooceny, stylu radzenia sobie, rozwiązywania problemów, planów życiowych, roli wsparcia i znaczenia pracy zawodowej oraz kontaktów z otoczeniem. (…)
Książka ta jest rozprawą badawczą o charakterze ilościowym, w której przy użyciu odpowiednich narzędzi poszukiwano i przedstawiono wyznaczniki procesu reintegracji społecznej skazanych w środowisku otwartym.
Zarządzanie niepubliczną jednostką oświatową to sprawa trudna i złożona. Wiąże się ono nie tylko z licznymi obowiązkami organu prowadzącego, ale także wszystkich jej pracowników, począwszy od dyrektora, przez księgowość, kadry, a kończąc na personelu pedagogicznym i niepedagogicznym. W przeciwieństwie do jednostek publicznych, te niepubliczne nie mają z reguły wsparcia w postaci licznego, wykwalifikowanego personelu urzędu gminy, bądź powiatu, pomagającego rozłożyć ciężar licznych obowiązków. Często pozostawione są ze swoimi problemami bez pomocy.
Mimo tego przepisy prawa stawiają im surowe wymagania, których niespełnienie jest czasem równoznaczne z ich likwidacją. Regulacje te są na dodatek niejednoznaczne, niejednokrotnie w gąszczu przepisów dotyczących oświaty publicznej jednostki niepubliczne muszą doszukiwać się tych przepisów, które są wiążące również dla nich. Często powstają wątpliwości, czy należy stosować przepisy ogólne, czy też lepiej dostosowywać na potrzeby oświaty niepublicznej przepisy przewidziane dla szkół i placówek publicznych, co dotyczy przykładowo odpowiedniego stosowania niektórych zapisów Karty Nauczyciela.
Filmy edukacyjne z serii: O co chodzi? adresowane są głównie do uczniów szkół gimnazjalnych i średnich. Dotyczą problemów, z którymi młody człowiek styka się w codziennym życiu. Nie zawsze samodzielnie znajduje odpowiedź na nurtujące go pytania. Historie opowiedziane w filmach powinny mu w tym pomóc. Prowokują i zachęcają do dyskusji. Mogą być zatem ciekawą propozycją dla indywidualnego odbiorcy, jak i doskonałą pomocą dydaktyczną dla wychowawców w szkole.
Płyta DVD zawiera cztery filmy:
Bezsilna nienawiść?
Szkolna kłótnia gimnazjalistek kończy się wyznaniem nienawiści. Film podpowiada, jak radzić sobie na co dzień z czyjąś "bezinteresowną nienawiścią".
Czas trwania: 6'04"
Poświęcić życie?
Przypadkowe spotkanie w parku dwójki nastolatków nieoczekiwanie doprowadza do rozmowy o bohaterstwie, ale też o dobru i o poświęcaniu czegoś dla innych w codziennych działaniach.
Czas trwania: 7'31"
Czy dobro można narzucić?
Spór ojca z córką o pójście na imprezę prowadzi do rozważań o dobru i właściwych wyborach w życiu człowieka.
Czas trwania: 6'09"
Radujcie się?
Krótka opowieść o zawikłanej, bolesnej rodzinnej historii. Wielkanoc staje się okazją do pojednania po latach.
Czas trwania: 6'36"
Autorka książki podjęła bardzo ważny, bardzo aktualny, istotny teoretycznie i mający olbrzymie znaczenie praktyczne temat. Zauważalny brak zwartych opracowań teoretycznych oraz badań empirycznych dotyczących skutecznego przywództwa w szkołach na obszarach defaworyzowanych stawia badacza wobec poważnych wyzwań, z którymi Autorka, jako doświadczona badaczka, posiadająca bogatą i zasługującą na uznanie biografię naukową, doskonale, wręcz mistrzowsko, sobie poradziła. (...) Przedłożoną do recenzji pracę należy uznać za niezwykle wartościowe, oryginalne dzieło, które zasługuje na wysokie wyróżnienie. Książka w sposób znaczący wypełnia istniejącą lukę w piśmiennictwie pedagogicznym i stanowi istotny przyczynek do dalszych poszukiwań w tym obszarze problemowym.
Z recenzji wydawniczej Profesora Stefana Michała Kwiatkowskiego
Kompetentna, inspirująca i nowatorska praca uczy i znakomitego rzemiosła badacza, i drogi ku byciu Mistrzem. (...) „Stawanie się skutecznym przywódcą" /rozdz. V/. Rekonstrukcja tego procesu, upór, by uchwycić ową procesualność, to prawdziwa miara ambitnego przedsięwzięcia badacza - uczonego! Robota w każdym sensie profesorska, wykonana znakomicie; czytać „równocześnie" owe indywidualne biografie i prowadzić ich porównywanie, uchwycić podobieństwa i różnice, odnieść je do różnych podejść teoretycznych, to wielka trudność i sztuka jednocześnie. (...) Ocena końcowa pracy jest jednoznacznie pozytywna zarówno w wymiarze poznawczym, jak i kreatywnego wkładu wiązania studiów teoretycznych z tak potrzebnymi badaniami empirycznymi. Jest też potrzebnym i pedagogice, i edukacji dowartościowaniem ludzi trudu i czynu – dyrektorów! Oceniam całość bardzo wysoko, gratuluję Pani prof. J. M. Michalak inspirującego nas warsztatu i widzenia problemów, które pedagogika raczej pozostawiała... dyrektorom szkół!?
Z recenzji wydawniczej Profesora Ryszarda Macieja Łukaszewicza
(...) Publikacja jest przykładem zwycięstwa interdyscyplinarnego podejścia do stosowanych nauk społecznych nad asekuracyjnym formalizmem. Już to uważam za wartość samą w sobie, ponieważ przy złożoności materii z jaką zmaga się pedagogika resocjalizacyjna, podejście wielodyscyplinarne czy wręcz holistyczne jest warunkiem koniecznym do rozwoju tej dziedziny (...)
prof. dr hab. Irena Pospiszyl
Człowiek przełomu XX i XXI w jest dumny z niezbywalnego prawa do wolności. Często odrzuca zatem wszelkie formy przymusu społecznego, kulturowego, co sprawia, że staje się on czasem podmiotem działań samowolnych, przyjmuje wolność wyboru myśli i postaw wyłącznie w kontekście wyzwolenia "od" wszelkiej odpowiedzialności, autorefleksji, konsekwencji.
Zagrożenia cywilizacji wolności znane są pedagogom, choć nie zawsze wiedza ta prowadzi do konstruktywnych działań wychowawczych w szerszej czy lokalnej skali. Zapraszając do wypowiedzi pedagogów z różnych ośrodków uniwersyteckich, postawiliśmy pytanie: jak realizować wychowanie do wolności we współczesnej edukacji estetycznej?
Książka ta powstała z myślą o dyrektorach i nauczycielach, którzy pragną sprzyjać rozpowszechnianiu wartości, jaką jest praca na najwyższym poziomie, i dla których kształtowanie korzystnych warunków edukacji dla każdego dziecka jest zasadniczym celem dążeń pedagogicznych.
Choć autyzm i zespół Aspergera nie są rzadkością, pozostają mało znane. Większość ludzi tych upośledzeń nie zna i kiedy nagle się pojawiają, nie potrafi się przystosować i z nimi żyć.
Dzieci dotknięte tymi przypadłościami nie rozumieją w czym się różnią od innych, nie wiedzą jak myślą inni i mają trudności ze znalezieniem miejsca wśród rówieśników.
Ta książka zrozumiała i łatwa w czytaniu została napisana właśnie dla nich. Jej zadaniem jest wytłumaczyć dziecku z zespołem Aspergera lub dziecku autystycznemu wysokiego poziomu w czym różni się od innych i zrozumieć kim jest. Pomóc mu żyć z tą odmiennością, pogodzić się z samym sobą i z innymi, z myślą, dlaczego tak trudno autystykowi mieć przyjaciół. To przyjazna książka do czytania w rodzinie, przed dzieckiem albo razem z nim – aby móc wymienić opinie lub nawiązać dialog.
Autorzy niniejszego tomu poruszają wiele niezwykle interesujących, a zarazem i kontrowersyjnych problemów - znajdziemy tu bowiem prowokujące pytanie o potrzebę filozofii wychowania, o to czy współczesny Europejczyk potrzebuje kształcenia. Spotkamy także oryginalną koncepcję systemów autopoietycznych Luhmanna, odniesioną do możliwości wychowania, czy historyczne rozważania nad kryzysem wychowania.
Ze Wstępu
Jaką rolę odgrywają emocje w pracy nauczyciela? Co mówią na ten temat badania naukowe i jakie badania na gruncie pedagogiki były do tej pory prowadzone? Czym są kompetencje nauczyciela? Co jest wyróżnikiem kompetencji emocjonalnych nauczyciela? Co składa się na kompetencje emocjonalne nauczyciela? Jak nauczyciel może rozpoznawać swoje emocje i jak może nimi kierować? Jak nauczyciel może zadbać o rozwijanie własnych kompetencji emocjonalnych? Autorki książki starają się udzielić odpowiedzi na te i inne pytania, koncentrujące się wokół problematyki kompetencji emocjonalnych nauczycieli i sposobów ich rozwijania".
(ze wstępu)
"W tym miejscu chciałabym przede wszystkim pogratulować Autorkom przygotowania wartościowej od strony teoretycznej i praktycznej książki. Środowisko teoretyków i praktyków edukacji otrzymuje niezwykle przydatne w pracy zawodowej opracowanie. Na polskim rynku wydawniczym będzie to pierwsza publikacja naukowa z programem edukacyjnym dotyczącym rozwijania kompetencji emocjonalnych adresowana do nauczycieli i pedagogów".
(z recenzji dr hab. Hanny Solarczyk-Szwec, prof. UMK)
Niniejszą książkę można traktować jako pewną propozycję, podpowiedź wyboru podjęcia drogi ku przemianie, ku przywróceniu zasad naturalnego funkcjonowania człowieka w strukturach, które są jego udziałem. W koniecznym dziś światowym i międzykulturowym wymiarze aktywności ludzkiej niezbędne, zasadnicze i wręcz podstawowe jest posiadanie silnej tożsamości narodowej i kulturowej. Jedynie społeczeństwa i jednostki, które legitymizują się własną, codziennie artykułowaną tożsamością, mogą wchodzić w kreatywne relacje z „drugimi”, którzy także posiadają własne tożsamości. Wiedza o tym, kim się jest, daje możliwość otwarcia się na Innych, zaproponowania nowych jakości, tworzenia wspólnych, ciekawych i dla wszystkich uczestników wartościowych realizacji. Natomiast w sytuacji braku takiej świadomości łatwo i niepostrzeżenie można zgodzić się na uległość i uzależnienie. Jednak taka postawa przekreśla szanse na partnerstwo i szlachetny rozwój. Książka składa się z trzech rozdziałów: 1) Kształtowanie postawy humanistycznej współczesnego człowieka w oparciu o dziedzictwo kulturowe ludzkości, 2) Wdrażanie do prowadzenia dialogu i praktyki doświadczania Inności jako zadanie dla nowoczesnej edukacji, 3) Budowanie tożsamości kulturowej Polaków w obliczu szans i zagrożeń współczesnego świata. W każdej z nich Czytelnik znajdzie 5 podrozdziałów, w których autorka stara się podejmować tytułowy problem adekwatnie do swoich zainteresowań. Te, z kolei, są różnorodne. Wiążą się bezpośrednio z jej wykształceniem oraz z doświadczeniami pozaszkolnymi. Jako artysta–muzyk i pedagog proponuje realizowanie przesłania budowania wspólnej przyszłości poprzez sztukę. Stara się w różnorodny, a być może i atrakcyjny sposób przedstawić wielość form i korzyści płynących z odwoływania się do edukacji multikulturowej.
Z recenzji ks. prof. dr. hab. Janusza Mastalskiego:
Jest to ciekawe kompendium wiedzy dotyczącej zjawiska niedostosowania społecznego uczniów. Książka wpisuje się w nurt dyskusji nad sposobami pomocy osobom nieprzystosowanym społecznie. Tekst ma przede wszystkim charakter diagnostyczny, dzięki czemu wzrasta jej znaczenie, bowiem może być przydatna dla wielu środowisk zajmujących się wychowaniem.
Zatem pojawia się na rynku wydawniczym pozycja książkowa, która systematyzując
wiadomości na temat zjawiska niedostosowania społecznego, jednocześnie otwiera nowe przestrzenie dla naukowej dyskusji. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż Autorka poprzez wprawne pióro nie zniechęca, a raczej pobudza do dalszych poszukiwań. Niewątpliwie jest to też kopalnia wiedzy na temat źródeł niedostosowania społecznego.
Z recenzji prof. UW dr hab. Krystyny Ostrowskiej:
(...) pragnę z pełną odpowiedzialnością podkreślić, że recenzowana praca wnosi dodatkowe, pogłębione i usystematyzowane spojrzenie na dzieci niedostosowane
społecznie kierowane do Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych
i może, a nawet powinna, być punktem wyjścia do dostosowania programów wychowawczych tych placówek do kondycji psychologiczno-pedagogicznej
kierowanych do niej wychowanków. Innymi słowy recenzowana praca w wydatnym stopniu może pomóc zbliżeniu praktyki pedagogicznej w placówkach wychowawczo-resocjalizujących do faktycznych potrzeb pensjonariuszy
i środowiska, z którego się wywodzą. Co z kolei, mam nadzieję, przyśpieszy powrót dzieci i młodzieży do ich otwartego, naturalnego środowiska,
a także pomoże rozwinąć bardziej efektywne programy profilaktyczne w szkole i środowisku lokalnym.
Myślą główną tego zbioru artykułów jest przeświadczenie, że jedną z podstawowych funkcji pedagogiki resocjalizacyjnej jest terapia. Znane osobowości pedagogiki resocjalizacyjnej (m.in. Lesław Pytka, Marek Konopczyński, Andrzej Bałandynowicz, Teodor Bulenda, Tomasz Rudowski, Paweł Szczepaniak i in.) prezentują interdyscyplinarne podejście do tej praktycznej nauki. Odwołują się do metod twórczych takich, jak: arteterapia, biblioterapia, muzykoterapia jako szczególnie przydatnych w pracy z młodzieżą nieprzystosowaną społecznie. Koncentrują się również na możliwościach istniejących metod naprawienia relacji osoby nieprzystosowanej społecznie ze środowiskiem społecznym np. przez wykorzystanie mediacji, kształtowanie kierunków pracy pomocowej. Dla kogo przeznaczona jest ta książka? Adresatów jest wielu. Przede wszystkim wychowawcy w zakładach poprawczych i karnych, pracownicy opieki w urzędach, wychowawcy i nauczyciele, a także rodzice. Bez nieustannego poszerzania wiedzy z tej dziedziny nie jest możliwy rozwój tej dyscypliny resocjalizacyjnej i kształtowanie nowych standardów w życiu społecznym.
Opracowany kwestionariusz diagnozy jest efektem wieloletniej pracy reedukacyjno-terapeutycznej w szkole integracyjnej. Został on skonstruowany w taki sposób, by możliwie jak najdokładniej poznać dziecko oraz wszystkie jego zaburzenia wpływające na niepowodzenia szkolne. W trakcie badania uwzględnia się rodzaj zaburzenia oraz wiek rozwojowy dziecka. Kwestionariusz został skonstruowany w taki sposób, aby można było wykorzystywać jeden egzemplarz zarówno do badań diagnostycznych wstępnych, jak i porównawczych. Tak zestawione informacje są czytelne i przejrzyste. Wgląd w nie daje szybkie rozeznanie w potrzebach i możliwościach dziecka. Aby ułatwić pracę z kwestionariuszem, dołączono do niego narzędzia badawcze, które można wykorzystywać w całości, bądź tylko wybiórczo.
Kwestionariusz diagnozy jest podzielony na 9 części, związanych z konkretnymi zaburzeniami. Każda składa się z podpunktów, które umożliwiają dokładne rozpoznanie problemu. Części kwestionariusza dotyczą najistotniejszych zagadnień koniecznych do właściwego zdiagnozowania zaburzenia przed rozpoczęciem pracy terapeutyczno-reedukacyjnej. Do każdej części zamieszczono szczegółowy instruktaż i odpowiednie narzędzia badawcze.
Poszczególne części kwestionariusza dotyczą: charakterystyki ucznia (zachowanie, koncentracja uwagi, uczciwość, stosunek do pracy i grupy), charakterystyka czynności komunikowania się (aktywność, sposób porozumiewania się, poprawność stylistyczo-gramatyczna, wady wymowy, rozumienie), słuch fonematyczny (analiza i synteza słuchowa + testy fonetyczne), czytanie (znajomość liter, analiza i synteza wzrokowa, technika i tempo czytania, rozumienie czytanego tekstu, błędy), pisanie (znajomość liter, technika, grafika, błędy i sposób pisania), sfera ruchowa (sprawność manualna, lateralizacja), percepcja wzrokowa (analiza rysunków, różnicowanie figur geometrycznych i kolorów, układanie obrazka z części, spostrzeganie podobieństw i różnic na podstawie dwóch obrazków), orientacja (schemat ciała, nazywanie kierunków i stosunków przestrzennych, ciągi zautomatyzowane), procesy myślowe (kojarzenie i pamięć).
"Świat współczesny to często świat przemocy. Czym jednak jest przemoc? Dla jednych jest ona kolejnym pojęciem teoretycznym, będącym przedmiotem analizy wielu specjalistów; dla innych - jest po prostu codziennością. (...)
W niniejszej książce podejmiemy problem pedofilii i różnych form przemocy wobec dziecka. Założeniem autorki jest ukazanie traumatycznych konsekwencji, jakie ponosi dziecko - ofiara przemocy oraz szerokiej skali stosowania przemocy wobec dziecka także w Polsce."
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
