Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Ta niepozorna książeczka porusza sprawy ważne dla każdego z nas: dlaczego jesteśmy tacy, jacy jesteśmy? Co sprawia, że niektórzy ludzie są dobrzy i ciepli, a inni "bezinteresownie nieżyczliwi"? Dlaczego niektórzy ludzie tryskają optymizmem, a inni mają skłonność do załamywania się czy wpadają w depresję? Jak rodzi się syndrom pełnej lub pustej do połowy szklanki?
Książka Ivana Illicha Odszkolnić społeczeństwo ukazuje się w Polsce w nowym tłumaczeniu po 34 latach od pierwszego wydania. Dyskutowana na całym świecie, przez progresywnych edukatorów, przez środowiska artystyczne domagające się radykalnych zmian w kulturze i w edukacji kulturalnej, książka jest znakomitym punktem odniesienia do toczących się obecnie w Polsce dyskusji dotyczących przyszłości kultury i życia społecznego. Społeczeństwo bez szkoły ukazało się w Polsce po raz pierwszy w 1976 r. w mikroskopijnym jak na tamte czasy nakładzie 3000 egz. W nowym tłumaczeniu książka nosi tytuł Odszkolnić społeczeństwo i zawiera tekst wstępu napisany przez Piotra Laskowskiego, rozmowę Jana Sowy z artystą Zbigniewem Liberą, tekst Hanny Kostyło przybliżający biografię Illicha, a także rysunki autorstwa Huberta Czerepoka.
Ivan Illich (1926-2002) – austriacki myśliciel i krytyk współczesnego społeczeństwa, „humanistyczny radykał” według Ericha Fromma jednen z najoryginalniejszych myślicieli XX w.
Zrozum i polub siebie samego. To bardzo ważne. Nie zrozumiesz swojego dziecka, jeśli najpierw nie zrozumiesz siebie.
Wygracie jako rodzice sytuację wtedy, kiedy wasze dziecko nawiąże kontakt osobowy z Chrystusem.
Stanisław Orzech Orzechowski
jak w siedmiiu krokach osiągnąć wewnętrzna harmonię
Niniejsza książka odwołuje się do psychologii pozytywnej, rozwiniętej przez Martina Seligmana. Jest to bestseller przetłumaczony na 9 języków, uznany przez magazyn Self za jeden z ośmiu najlepszych poradników samopomocowych wszechczasów.
Autor krok po kroku wyjaśnia, jak szczegółowo zidentyfikować źródła dręczących nas lęków, zmierzyć się z nimi, odzyskać spokój i zacząć cieszyć się życiem.
Autor z humorem i sympatią radzi rodzicom ?trudnych? dzieci, wpadających w przedszkolu i szkole w tarapaty, jak radzić sobie w tej kłopotliwej sytuacji. Dowiesz się z niej, jak się zachować, gdy dyrektor szkoły wzywa Cię na dywanik, jak pomóc dziecku odnaleźć się w rzeczywistości szkolnej i jak porozumieć się z nim w domu.
Książka skierowana jest przede wszystkim do rodziców, jej myślą przewodnią jest współpraca rodziców, nauczycieli, dyrektorów szkół i pedagogów szkolnych na rzecz dzieci, wykazujących problematyczne zachowania. Autor radzi, w jaki sposób dorośli mogą zjednoczyć siły, by wspólnie przyczynić się do adaptacji dziecka w szkole i osiągania przez nie sukcesów w nauce.
Program SKUTECZNOŚĆ to: zarządzanie kryzysem, portret osobowości, świadomość rzeczywistości, budowanie wizerunku, informacje, pamięć, etykieta, zarządzanie zdrowiem, bezpieczeństwo decyzji, kryzys emocji, inwestycje alternatywne. Dlaczego taki zbiór, a nie inny? Bo zawiera te wszystkie elementy skuteczności, dla których, na podstawie własnych doświadczeń, mogę wykazać związki pomiędzy przyczyną a skutkiem. Miarą mojej racji w tym doborze, jest rzeczywisty efekt, a nie książkowe teorie.
Mirosław Wróbel, Przewodniczący Rady Nadzorczej Szkoły Transformacji
Zamiast być wyłącznie odbiorcami psychologicznej i duchowej spuścizny rodziców, dzieci mogą stać się autentycznymi przewodnikami ich rozwoju. Rodzice na całość nieświadomie prezentują dzieciom dziedzictwo psychologicznego bólu i brak głębi emocjonalnej. Aby poradzić sobie z zachowaniami, które są tego efektem tradycyjne podręczniki dla rodziców całe są sprytnych technik kontroli i szybkiego naprawiania dysfunkcji.
W prezentowanym poprzez dr Shefali Tsabary świadomym podejściu do rodzicielstwa, dzieci służą jako lustra dla zapomnianego JA osobistych rodziców. Ci którzy zechcą spojrzeć w to lustro zdobędą okazję ustanowienia bezpośredniej relacji ze swoim wewnętrznym stanem pełni. Kiedy już rodzice znajdą powrotną drogę do własnej esencji, wejdą w nadzwyczajne zespolenie (ang. communion) ze swoimi dziećmi odchodząc od tradycyjnego, podręcznikowego podejścia do dziecka (ja wiem wszystko dużo lepiej), na rzecz autentycznej, świadomej relacji.
Kiedy rodzice otwierają się na dar dziecka do przeniesienia ich w stan istnienia, kruszą się filary ich ego.
Przedmowa Jego Świątobliwości Dalaj Lamy
W swojej książce „Świadomi rodzice" dr Shefali Tsabary opisuje w prosty sposób, jak ważne jest współczucie i omawia, jak możemy je rozwijać w naszej relacji z dziećmi.
Choć mam już siedemdziesiąt pięć lat, wciąż pamiętam spontaniczną miłość i bezinteresowne oddanie mojej matki. Nawet dziś, gdy o tym myślę, wciąż przynosi mi to radość oraz daje poczucie wewnętrznego spokoju i ciszy. Jednym z wyzwań współczesnego świata, które stoi przed nami, jest to, jak zachować wdzięczność za ten rodzaj bezinteresownego dawania. Kiedy dorastamy, nasza fałszywa inteligencja ma tendencję, by uczynić nas krótkowzrocznymi, powoduje lęk, agresję, zazdrość, złość i frustrację - a to umniejsza nasz ludzki potencjał.
Kiedy przychodzimy na świat, początkowo nie mamy jasności - „że to jest moja matka" - ale nawiązujemy spontaniczne, wewnętrzne połączenie, oparte na podstawowych potrzebach biologicznych. W matce zaś pojawia się ogromna determinacja, by troszczyć się o fizyczne potrzeby dziecka, karmić je i otaczać opieką. To nie ma nic wspólnego z jakimiś abstrakcyjnymi, mentalnymi wartościami, ale rodzi się naturalnie - ze względu na biologię.
Z własnego, ograniczonego doświadczenia wiem, że podstawowym źródłem szczęścia jest miłość i współczucie oraz życzliwość i ciepło wobec ludzi. Jeśli potrafimy być uprzejmi i zaufać innym, stajemy się bardziej spokojni i odprężeni. Ulatuje gdzieś poczucie strachu i podejrzliwość, którą często żywimy wobec innych, dlatego że, albo nie znamy ich zbyt dobrze, albo czujemy, że oni w jakiś sposób mogą nam zagrozić Kiedy jesteśmy spokojni i odprężeni, możemy zrobić właściwy użytek ze zdolności umysłu do jasnego myślenia, więc cokolwiek robimy, czegokolwiek się uczymy lub nad czymkolwiek pracujemy, będziemy w stanie robić lepiej.
Człowiek reaguje pozytywnie na życzliwość. To oczywiste dla każdego, kto jest rodzicem. I to właśnie ta naturalna życzliwość, która istnieje pomiędzy rodzicami, a dziećmi, stanowi jedną z przyczyn ich bliskiej więzi. Od momentu poczęcia w łonie matki, aż do momentu, kiedy dorastamy i sami zaczynamy dbać o siebie, wielu ludzi okazuje nam życzliwość, bez której nie bylibyśmy w stanie przetrwać. Oby refleksja nad tym i świadomość, że wszyscy jesteśmy po prostu ludźmi, bez względu czy jesteśmy biedni czy bogaci, wykształceni czy nie i niezależnie od tego, do jakiego państwa, religii czy kultury należymy, zainspiruje nas do odpłacania za życzliwość, którą sami otrzymaliśmy - okazywaniem życzliwości innym.
7 lipca 2010 r.
To nie jest książka przeznaczona dla Twojego dziecka! To książka dla ciebie!
Autorka kieruje zdroworozsądkowe uwagi do rodziców i dzieci. To przez nikotynową pułapkę, pisze, ogromna większość palaczy dochodzi do wniosku, że bez trujących substancji nie są w stanie cieszyć się życiem i radzić sobie z codziennymi problemami. Spróbuj wyjaśnić swojemu dziecku, czym faktycznie jest palenie, a pomożesz mu uniknąć pułapki narkotykowej.
Publikacja jest poradnikiem ukazującym przewlekłą chorobę dziecka w możliwie najszerszym spektrum. Obok praktycznych wskazówek, dotyczących pielęgnacji, rehabilitacji lub żywienia, czytelnik znajdzie tu również teksty poruszające aspekty psychologiczne, duchowo-religijne czy socjalno-bytowe, niezwykle ważne w ogarnięciu całości problemu. Obecność takich tematów jak edukacja, zdrowe rodzeństwo, śmierć, żałoba, wreszcie rola wolontariatu, daje pełen obraz książki, której celem jest dostarczenie wszechstronnej wiedzy rodzicom i opiekunom chorego przewlekle dziecka. Mamy nadzieję, że ten cel udało nam się zrealizować.
Do książki dołączona jest płyta DVD wraz z filmem instruktażowym do poszczególnych rozdziałów.
W części pierwszej taj pracy, której nadałem tytuł: "Ta nasza młodość, co w starość przechodzi", proces starzenia się i jego efekt, jakim jest starość, ukazane zostały z różnych punktów widzenia: poetyckiego i filozoficznego, biologicznego i medycznego, psychicznego, społecznego i psychosocjalnego. Z kolei druga część tej publikacji zbiorowej to teksty dotyczące gerontologii edukacyjnej, która może również obejmować edukację gerontologiczną seniorów, działalność oświatowo-informacyjną na temat starzenia się, prowadzoną dla społeczeństwa, oraz szkolenie osób, które pracują z ludźmi starszymi. Punktem wyjścia uczyniłem tutaj słowa nestora poezji polskiej Czesława Miłosza: "Dopóki człowiek się uczy, żyje".
Książka, wydana po raz pierwszy w 1929 roku, porusza wiele ważnych problemów dotyczących życia dziecka w domu, w szkole, grupie rówieśniczej. Refleksje na temat dojrzewania, zdolności, różnic między płciami, różnic społecznych przekazuje Korczak językiem prostym i obrazowym, odwołując się do wielu przykładów z życia swoich podopiecznych.
Książka może zainteresować nie tylko młodych Czytelników, ale również ich wychowawców, a także wszystkich tych, którzy pragną lepiej poznać i zrozumieć siebie.
Współczesne babcie i dziadkowie spędzają ze swoimi wnukami coraz więcej czasu i nie wystarcza im już jedynie opowiadanie bajek i chodzenie z dziećmi na spacery – chcą robić więcej. Poradnik dla Babci i Dziadka dostarcza dziesiątek porad i wskazówek, jak wesoło spędzać czas z wnukami. Znajdują się tu porady dotyczące opieki nad niemowlakiem oraz troszkę starszym dzieckiem, z którym można robić wiele wspaniałych i wesołych rzeczy. To doskonała książka dla każdej Babci i każdego Dziadka!
Najwspanialszym prezentem, jaki dzieci mogą otrzymać od swoich dziadków, jest wspólnie spędzony czas. Poradnik dla Babci i Dziadka to pomysły na wspólne gotowanie, tworzenie czarodziejskich Ogrodów Wróżek i tajemniczych Polan Skrzatów, stworzenie rodzinnego drzewa genealogicznego, wycieczki do zoo, zabawy na świeżym powietrzu (np. Podwórkowa Olimpiada albo Poszukiwania Czterolistnej koniczynki) i wiele, wiele innych… Wszystkie gry i zabawy są łatwe i szybkie do zorganizowania!
Autorka książki analizując przejawy współczesnej kultury wizualnej wskazuje także na jej początki, odnajdując jej bezpośrednie korzenie w drukach protestanckich oraz późniejszej anglosaskiej tradycji wydawniczej. Stąd też w książce pojawia się wiele niezwykle ciekawych przykładów funkcjonowania tekstów wizualnych w XVIII wieku w Anglii i Stanach Zjednoczonych.
Książka Marka Gajdzińskiego to podręcznik wychowania metodą harcerską, przeznaczony dla instruktorów, którzy chcą dokładnie zrozumieć, w jaki sposób stosowane w harcerstwie ?chwyty? wychowawcze oddziałują na chłopców.
A zwłaszcza dla tych, którzy chcą twórczo rozwijać harcerski system wychowania, formułować nowe, ciekawe programy, konstruować nowe, lepsze narzędzia wychowawcze. Jednym słowem, dla tych, którzy chcą być nie tylko dobrymi ?rzemieślnikami?, ale mają także ambicje twórcze. Książka warta polecenia także tym wszystkim nie-harcerzom, którzy chcieliby harcerstwo zrozumieć i dowiedzieć się czemu zawdzięcza ono swoje ? odnoszone już od ponad stu lat ? sukcesy wychowawcze.
?Harcerski system wychowania? to podsumowanie wieloletnich doświadczeń drużynowego warszawskiej ?Szesnastki? ? 16 WDH im. Zawiszy Czarnego ? jednego z założycieli ZHR i twórcy Harcerskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.
Poronienie jest stratą dziecka, a dotknięta nią rodzina - mama, tata oraz rodzeństwo - ma prawo do żałoby.
Niniejsza książka kierowana jest do rodziców, którzy chcieliby przejść świadomie przez różne etapy żałoby oraz przeżyć towarzyszące jej emocje, wraz ze starszym rodzeństwem.
Dlaczego my ? współcześni rodzice ? którzy od pierwszej klasy wracaliśmy ze szkoły z kluczem na szyi (nie mając telefonów komórkowych!), graliśmy w kapsle (a nikt wtedy nie słyszał o antybakteryjnych nawilżanych chusteczkach!) i wspinaliśmy się na drzewa (czy dorośli nie myśleli wtedy o krzywdzie, jaką może wyrządzić dziecku grawitacja?) wszędzie wietrzymy podstęp i zagrożenie dla naszych dzieci? Nie wypuszczamy ich samych na podwórko (a co, jeśli ktoś je zaczepi?). Wydajemy fortunę na gadżety, mające zapewnić bezpieczeństwo raczkującym niemowlętom (a co, jeśli się uderzy?), stresujemy się, gdy nastolatek przez kwadrans nie odbiera telefonu (pewnie już nie żyje!), a w sprawach związanych z wychowaniem ufamy ?ekspertom?, zamiast własnemu instynktowi.
Właśnie dowiedziałeś się, że wkrótce na świecie pojawi się twój wnuk lub wnuczka? Gratulujemy! Pora więc wziąć się do pracy i przygotować się do nowej roli! Ten znakomity poradnik to jednak doskonała pozycja nie tylko dla świeżo upieczonych dziadków, ale także dla doświadczonych weteranów.
Ta napisana z humorem i lekkim przymrużeniem oka książka, stanowi także świetny pomysł na prezent, mówiący: mamo, tato, będziemy mieli dziecko! Podczas gdy zasadnicza odpowiedzialność za pociechy leży po stronie rodziców, dziadkowie są osobami, które przynoszą wnukom czekoladę i po prostu rozpieszczają. Ale to, co brzmi jak sielanka, może nieść ze sobą kilka problemów: także dziadkowie czują się odpowiedzialni za wnuki, chcą mieć swój wkład w ich wychowywanie, a także o wiele więcej – krótko mówiąc, chcą wszystko robić dobrze.
W niniejszej publikacji zasadniczym celem uczyniłam rekonstrukcję i krytykę dyskursów o młodzieży (w ramach pewnego historycznie określonego „pola dyskursywnego”) i ostatecznie identyfikację relacji wiedzy – władzy, w której znajduje oparcie i legitymizację praktyka sprawowania władzy nad współczesną młodzieżą. Ostatecznie książka ta pomyślana jest jako narracja na temat urządzania młodzieży w Polsce. Zwracam się w stronę stworzonej przez Foucaulta jednej z najbardziej inspirującej poznawczo we współczesnych naukach społecznych koncepcji urządzania. (…)
Strukturę i kierunek wywodu wyznaczyło przyjęcie założenia, że współczesne dyskursy o młodzieży stanowią konstytutywny element urządzania społeczeństwa. W związku z tym zasadnicza linia rozważań obejmuje analizę tego, jak określone reprezentacje młodzieży (profile epistemiczne, wiedza, racjonalności) czynią możliwymi, uprawomocniają istnienie pewnych typów praktyk społecznych (technik, interwencji, strategii, programów). Celem Autorki było bowiem ukazanie owego permanentnego i konstytutywnego powiązania episteme i techne w praktykach dyskursywnych i polityce młodzieżowej. Z tego powodu rozpoczyna od refleksji nad problematyką władzy w perspektywie pedagogiki analityczno-krytycznej, w której to odnajduje teoretyczne i metodologiczne ugruntowanie analiz prowadzonych w kolejnych częściach pracy....
Poradnik szczegółowo omawia zasady grzeczności językowej obowiązujące w relacjach różnych osób, np. przełożony - podwładny, ksiądz - parafianie, i w różnych sytuacjach, np. na ulicy, w sklepie, w windzie. Bogaty w przykłady, uczy, jakimi słowami witać się i żegnać, dziękować i przepraszać albo np. grzecznie odmawiać. Wiele uwagi poświęca grzeczności (a także jej brakowi) w mediach. Książkę wzbogacają porady językowe dotyczące różnych aspektów grzeczności językowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
