Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Część pierwsza: Rozwój dorosłego w rodzinie wprowadza w problematykę pedagogiczną dotyczącą rozwoju wiedzy o rodzinie, rozwoju osoby w rodzinie oraz rozwoju rodziny jako środowiska wychowawczego i grupy wychowawczej. Centralnym zagadnieniem tej części są możliwości rozwoju osoby dorosłej, realizującej różne cele rodzinne. Część druga: Rozwój dziecka w rodzinie dotyczy zagadnień ważnych dla rozwoju dziecka w rodzinie, ukazuje warunki rozwojowe, jakie tworzy prawidłowo funkcjonująca rodzina, oraz ograniczenia wynikające z jej dysfunkcjonalności. W części trzeciej: Rodzina wobec zmieniających się warunków życia przedstawiono treści prezentujące aktualne problemy rodziny i wyzwania, jakim musi ona sprostać na skutek globalnej zmiany społecznej. Kluczowe dla tej części są pedagogiczne implikacje zmian w funkcjonowaniu rodziny i pytania o wartość rozwojową dokonujących się przemian w życiu rodzinnym. Książka może zainteresować nie tylko pedagogów i rodziców, ale też psychologów, socjologów, osoby pracujące z rodzinami w różnych ośrodkach edukacyjnych, opiekuńczo-wychowawczych i poradniach.
Książka stanowi bardzo udane przedsięwzięcie wydawnicze – wśród licznych publikacji dotyczących kształcenia się w dorosłym życiu, w tym kształcenia się Polaków, nie ma tak kompleksowej analizy tego zagadnienia. Chodzi zwłaszcza o jednoczesne przedstawienie problemu od strony teoretycznej i empirycznej. W tym drugim przypadku zaproponowano wieloaspektowe ujęcie. Mamy bowiem do czynienia z analizą sposobów empirycznej identyfikacji zjawiska i z odpowiadającym jej podejściem metodologicznym. Obejmuje ono porównawczą analizę badań krajowych i międzynarodowych, określenie skali aktywności edukacyjnej dorosłych i jej struktury oraz identyfikację czynników determinujących poziom i formę kształcenia się. Uważam, że publikacja ta znajdzie wielu czytelników rekrutujących się nie tylko z grona badaczy – naukowców i studentów, lecz także polityków i urzędników szczebla centralnego i lokalnego, działaczy oświatowych oraz innych osób, które zajmują się działalnością edukacyjną osób dorosłych.
Z recenzji dr hab. Urszuli Sztandar-Sztanderskiej, prof. UW
Książka podejmuje ważną problematykę z pogranicza socjologii, ekonomii, pedagogiki i psychologii. Hasła w tytule „uczące się społeczeństwo” i „o aktywności edukacyjnej dorosłych Polaków” mają z jednej strony swoją historię, a z drugiej bardzo aktualny wymiar. Współcześnie to wiedza i jej wykorzystanie przez kwalifikacje (umiejętności) stanowią o potencjale rozwojowym i gospodarczym. Autorka podejmuje wysiłek znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy można porównywać ze sobą badania międzynarodowe i krajowe, które są prowadzone na podstawie podobnych założeń, definicji i modeli wyjaśniających, ale różnią się na przykład językiem kwestionariuszy, a w konsekwencji sposobem zbierania danych. Nie mniej istotne – o ile nie najważniejsze – są pytania o trafność i rzetelność stosowanych w takich badaniach narzędzi pomiarowych (kwestionariuszy) i sposobów gromadzenia materiału. Czy nie dają one fałszywego obrazu, jeśli się znacząco różnią?
Z recenzji dra hab. Mariana Niezgody, prof. PWSW w Przemyślu
Doktor Barbara Worek, adiunkt w Zakładzie Socjologii Gospodarki, Edukacji i Metod Badań Społecznych Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz ekspert Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ. Doświadczenia badawcze zdobywała, uczestnicząc w polskich i międzynarodowych projektach dotyczących rynku pracy, pomiaru kompetencji i uczenia się przez całe życie. Autorka i współautorka publikacji na temat rynku pracy, kapitału ludzkiego, uczenia się przez całe życie, ewaluacji oraz licznych raportów badawczych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół metodologii badań, zagadnień rozwoju kapitału ludzkiego i analizy polityk publicznych. Od 2009 roku zaangażowana w badania Bilans Kapitału Ludzkiego.
There are no Nobel Prizes for parenting or education, but if there were, Esther Wojcicki would be the bookies’ favourite. Known as the Godmother of Silicon Valley – or simply Woj – Esther’s three daughters have all gone on to huge success in their professional fields and, more importantly, their personal lives. What’s her secret?
As we face an epidemic of parental and childhood anxiety, Woj has the advice every parent wants to hear: climb out of that helicopter and relax.
Her tried and tested TRICK system will help you:
· Let your child discover their own passions
· Move on from past parenting mistakes
· Build rock-solid foundations for a lifelong relationship
· Be brave enough to give your child freedom
· Work with your children, not against them
· Set healthy relationships with technology
Your children are the future. If you change your parenting, you can change the world.
Poznajcie Melę, która chce wiedzieć, skąd się wzięła na świecie.Mela zadaje mamie, tacie i dziadkom pytania często uważane przez dorosłych za kłopotliwe. Dziewczynka jest dociekliwa i oczekuje rzeczowych odpowiedzi. W miarę jak rośnie, chce wiedzieć coraz więcej. Dlatego ta książka może wam towarzyszyć podczas rozmów na temat płci i rozmnażania nawet przez kilka lat. To znakomita pomoc! Podaje rzetelne informacje w sposób zrozumiały dla kilkulatka i podpowiada, w jaki sposób taktownie przekazywać je maluchom. Wspólna lektura oraz oglądanie pięknych ilustracji zaspokoją ciekawość dziecka, a rodzicom pozwolą uniknąć skrępowania, gdy córka czy synek zaskoczą ich kolejnym pytaniem.Marta Maruszczak z wykształcenia biolog i antropolog, studiowała też medycynę, jednak zamiast pracować przy mikroskopie lub na wykopaliskach, związała się zawodowo z dziennikarstwem. Będąc mamą trojga dzieci, w tym bliźniaków, przez kilkanaście lat kierowała czasopismami dla młodych rodziców. Obecnie pisze artykuły o zdrowiu, lecz największą przyjemność sprawia jej tworzenie popularnonaukowych książek dla młodszych i starszych czytelników. Ma w dorobku ponad 25 tytułów. Napisała też kilka poradników z dziedziny psychologii, wychowania i zdrowia. Z zamiłowania długodystansowa rowerzystka, ogrodniczka i obserwatorka mruczących, czworonożnych domowników: dawniej Tupeta, Filuta i Burbona, a teraz Bemola i Brysia.Monika Filipina w 2011 roku ukończyła z wyróżnieniem studia licencjackie na Uniwersytecie w Wolverhampton. W tym samym roku za projekt licencjacki otrzymała wyróżnienie na wystawie D&AD New Blood w Londynie. W 2014 roku ukończyła studia magisterskie ze specjalizacją w ilustracji książek dla dzieci na Cambridge School of Arts. W 2013 roku książka Oh! What a Tangle dostała nagrodę Golden Pinwheel dla najlepszej książki międzynarodowej na Targach Książki dla Dzieci w Szanghaju. Współpracuje z wydawnictwami w Polsce i zagranicą. Jej autorskie książki zostały wydane w Polsce, Wielkiej Brytanii, Włoszech i Hiszpanii.
[I]dea „pedagogiki rzeczy”, „pedagogiki materialności”, „pedagogiki post-antropocentrycznej” posiada – w moim przekonaniu – potencjał zbudowania konstruktywnej odpowiedzi epistemologicznej na wyzwania dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości społeczno-kulturowej XXI wieku (…). Idea ta może odegrać podobną rolę w „wyrwaniu” myślenia i działania pedagogicznego z ogarniającego je „marazmu humanistycznego” jak to miało miejsce przed przeszło pięćdziesięciu laty z pedagogiką krytyczną, nawiązującą także do filozoficznej teorii (neo)marksow¬skiej, choć nie jest to i nie powinno być jedyne źródło założeń teoriopoznawczych tego nurtu. (…)
Książka ta z pewnością przyczyni się do wzbogacenia dotychczasowej wiedzy pedagogicznej i interdyscyplinarnej oraz stanowić będzie bogate źródło inspiracji do dalszych prac badawczych i działań aplikacyjnych osadzonych w nurcie „pedagogiki rzeczy”/„pedagogiki post-antropocentrycznej”. Szykuje się nam wszystkim istotne wydarzenie naukowe „narodzin” i „dojrzewania” nowego nurtu poznawczego w pedagogice, które – mam nadzieję – będzie szeroko dyskutowane i stanie się kolejnym „wyzwalaczem” innowacji metodologicznych
i metodycznych, nie tylko w obrębie tej dyscypliny naukowej.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Dariusza Kulinowskiego
Autorka podjęła się rozpatrzenia szeregu teoretycznych kwestii związanych z edukacją muzealną przy wykorzystaniu odpowiednich pojęć i ustaleń pedagogiki oraz innych dyscyplin nauk humanistycznych i społecznych: filozofii, kulturoznawstwa, literaturoznawstwa, psychologii, socjologii i teatrologii, z odniesieniami do praktyki. W poszczególnych rozdziałach mamy liczne odwołania do stanowisk, wypowiedzi, poglądów i przemyśleń wielu badaczy, które wraz z interpretacyjnymi uwagami i komentarzem Autorki składają się na opis edukacji muzealnej jako edukacji kulturowej i charakterystykę aktów partycypacji w „kulturze muzealnej”. Przytaczane wypowiedzi osadzają Jej wywód w aktualnej refleksji nad edukacją muzealną, stanowią inspirację do formułowania własnych uwag. Autorka wykonała imponującą pracę analityczną wobec znacznej liczby tekstów z zakresu podejmowanej problematyki, której rezultatem jest wartościowe poznawczo studium i przydatne dydaktycznie kompendium wiedzy z problematyki edukacji muzealnej.
Z recenzji dra hab. Jana Grada, prof. UAM
dr Kinga Anna Gajda – adiunkt w Instytucie Europeistyki UJ, gdzie między innymi prowadzi serwis kompetencji międzykulturowych. Z wykształcenia teatrolożka, dramatolożka, europeistka. Ukończyła również podyplomowe gender studies, a doktorat uzyskała z literaturoznawstwa. Jest autorką książki Medea dzisiaj, o performatywnej tożsamości kobiety jako Innego. Obecnie prowadzi badania z zakresu edukacji kulturalnej, kreatywnej pedagogiki oraz kompetencji międzykulturowych.
Wystarczy tylko miesiąc, by stać się lepszą mamą, lepszym tatą...
Najlepszy rodzic pod słońcem, czyli jaki? Perfekcyjny, nieomylny i bezbłędny? Oddający sto procent swojego czasu dziecku czy może cieszący się własną, niezależną częścią życia? Czy można stać się najlepszym rodzicem, jeśli ma się za sobą trudne doświadczenia i nie raz, i nie dwa dokonało się nie najlepszego wyboru wychowawczego?
Rodzicielstwo to nieustający rozwój. Tę piękną przygodę zaczynamy jako czysta kartka i wraz z kolejnymi miesiącami uczymy się znaczenia słów "spełnione rodzicielstwo". I choć każdy z nas od czasu do czasu popełnia błędy lub podejmuje niezbyt dobre decyzje, nic nie jest stracone. Zawsze przecież można zacząć od nowa. Najlepszy pod słońcem rodzic jest w każdym z nas - trzeba tylko obudzić go ze snu.
Rozpocznij miesiąc pracy nad piękniejszym rodzicielstwem:
Zbuduj pokłady cierpliwości, z których możesz czerpać bez końca
Zadbaj o konsekwencję w działaniu i stwórz dzięki temu szczęśliwy dom
Stwórz z dzieckiem piękną relację
Zadbaj o swój rozwój, który będzie inspirować Twoje dziecko do własnych poszukiwań
W ciągu tych czterech tygodni przepracujesz najważniejsze tematy związane z Twoim kluczowym życiowym zadaniem - byciem matką lub ojcem. Przeanalizujesz to, co wydarza się w Twojej psychice, nastawieniu i emocjach, gdy wchodzisz w rolę rodzica. Ze swoich obserwacji wyciągniesz budujące wnioski i na ich podstawie wprowadzisz zmiany, które uczynią Cię rodzicem najlepszym pod słońcem, czyli szczęśliwym!
O autorze
Edyta Zając - jest psychologiem, trenerem oraz autorką książek psychologicznych i bloga poświęconego psychologii. Od kilku lat prowadzi kursy online, które umożliwiają współpracę z psychologiem bez wychodzenia z domu. Jest żoną Mirka oraz mamą trójki dzieci.
Młodzi ludzie żyjąc w społecznościach wielokulturowych oraz w złożonej rzeczywistości rodzinnej, nierzadko stają wobec zagrożenia, jakim jest wykluczenie społeczne. Podjęcie efektywnych działań w celu wzmocnienia kondycji społecznej i moralnej młodzieży niesie ze sobą konieczność odwołania się do systemu prewencyjnego ks. Jana Bosko. Zawarta w opracowaniu refleksja jest uwzględnieniem szerokiego kontekstu zagadnień, które wpisują się w sposób istotny w realizację zamysłu wychowania prewencyjnego.
Publikacja skierowana jest szczególnie do rodziców i pedagogów (nauczycieli, wychowawców, katechetów), którym nie jest obojętny los młodzieży potrzebującej pomocy i wsparcia. Stanowi ona również próbę zwrócenia uwagi na pilną potrzebę podjęcia gruntownej formacji społecznej i chrześcijańskiej młodego pokolenia.
Począwszy od lat sześćdziesiątych XX wieku, w kulturze euroatlantyckiej rozpowszechnia się idea rezygnacji z wychowania i zastąpienia go relacją „przyjaźń z dziećmi”, pogląd kluczowy dla nurtów określanych jako „antypedagogika”. Postulat „przyjaźni z dziećmi” bywa postrzegany jako zaprzeczenie ponad dwutysięcznego dorobku edukacyjnego kultury europejskiej oraz ponad dwustuletniego dorobku pedagogiki. Jednak odpowiedź na pytanie: dlaczego (nie) trzeba wychowywać, zmusza do refleksji nie tylko nad negacją, ale i nad zasadnością afirmacji wychowania.
Prezentowana publikacja stanowi próbę (l’essai) określenia istoty antypedagogiki i możliwości percepcji jej tez. Jej celem jest udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czym jest antypedagogika (postpedagogika)? Jaka jest jej geneza i typy? Jak w ramach koncepcji postpedagogiki uzasadnia się brak potrzeby i możliwość wychowania? Co proponuje się zamiast wychowania? Jak z perspektywy antypedagogicznej interpretuje się funkcje rodziny, szkoły, grupy rówieśniczej, a także wspólnot wyznaniowych w procesie rozwoju człowieka?
Niniejsza praca, bardzo potrzebna, nowatorska i oryginalna, zasługuje na szczególne uznanie. Podjęta inicjatywa badawcza wypełnia lukę w badaniach z tego zakresu, zwłaszcza w odniesieniu do województwa warmińsko-mazurskiego. Praca jest napisana bardzo dobrym językiem, a całość tekstu i szczegółowych analiz potwierdza solidne przygotowanie warsztatowe Autorki oraz gruntowną znajomość problematyki badawczej. Generalnie monografia ta ma charakter pionierski, dobrze się więc stało, że Joanna Domańska zajęła się tak ważną dla nauki i dla całego społeczeństwa problematyką. Biorąc pod uwagę dotychczasową historiografię regionu warmińsko-mazurskiego, należy uznać pracę za w pełni odkrywczą [...] Praca jest jedną z najlepszych z tej dziedziny Mogę to stwierdzić jako osoba od dawna zajmująca się dziejami opieki społecznej.
Z recenzji prof. dra hab. Mariana Surdackiego Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawia II
Autorka swoją pracą wypełnia lukę w dotychczasowej historiografii regionalnej i edukacyjnej. Godnym podkreślenia walorem pracy jest jej podstawa źródłowa. Autorka dobrze rozpoznała i metodycznie zebrała bogaty i różnorodny materiał źródłowy [...] Stwierdzam również, że Autorka wykazała się bardzo dobrym zorientowaniem w rozważanej problematyce. Opiniowana praca zasługuje na uznanie. Praca mieści się wśród najlepszych ostatnio wydanych opracowań z zakresu tej szeroko pojętej dziedziny, co stwierdzam jako badacz zajmujący się szkolnictwem, wychowaniem i opieką.
Z recenzji prof. dra hab. Krzysztofa Jakubiaka Uniwersytet Gdański
Publikacja ma walor syntezujący znaczący dorobek Marii Szymańskiej w dziedzinie pedeutologii i dydaktyki szkoły wyższej. Ponadto przedstawia unikatowy proces interpretacji wartości w kształtowaniu tożsamości zawodowej nauczyciela i pedagoga.
Dr hab. Mirosława Zalewska-Pawlak, prof. UŁ.
Temple Grandin wysoko funkcjonująca osoba z autyzmem, doktor zoologii i znana na całym świecie działaczka opowiada o trudnościach związanych z tym zaburzeniem oraz radzi, jak im sprostać. Opisuje najważniejsze zagadnienia na różnych etapach życia: od wczesnej interwencji terapeutycznej po problemy dorosłych osób z autyzmem. Podpowiada też rodzicom, jak wspierać dziecko, aby mogło wykorzystać swój potencjał. Któż lepiej niż Temple Grandin mógłby przedstawić nam osobiste spojrzenie na autyzm i zespół Aspergera? []W tej książce niczym w pigułce zgromadziła wnikliwe, przemyślane, elokwentne i nade wszystko praktyczne konkluzje oraz wskazówki na temat radzenia sobie z szerokim wachlarzem zachowań, stylów uczenia się i problemów zdrowotnych, które występują w autyzmie i zespole Aspergera.dr Ruth Christ SullivanTemple jest moją bohaterką. Gdyby wybierano osobę, która w tym stuleciu w największym stopniu przyczyniła się do rozwoju naszej wiedzy na temat autyzmu, to oddałbym swój głos na Temple Grandin.dr Tony Attwood
Publikacja jest pierwszą tak obszerną monografią, prezentującą dzieje infrastruktury Uniwersytetu w Poznaniu od momentu jego powstania w 1919 roku do czasów współczesnych. Omówiono w niej funkcjonowanie gmachów uniwersyteckich w przestrzeni miejskiej Poznania i przedstawiono szereg kwestii urbanistycznych oraz architektonicznych, które wpływały na konkretne rozwiązania inwestycyjne. Książka składa się z czterech części. Pierwsza dotyczy okresu międzywojennego, w którym Uniwersytet kształtował się jako trwała struktura funkcjonująca w przestrzeni miejskiej. W części drugiej, dotyczącej II wojny światowej, znajdują się relacje o funkcjonowaniu gmachów uniwersyteckich w ramach niemieckiego Uniwersytetu Rzeszy. Kolejna część, obejmująca lata 1945-1951, tematycznie związana jest z okresem odbudowy gmachów uniwersyteckich po wojennych zniszczeniach. Zamyka go moment podziału infrastruktury uniwersyteckiej między trzy uczelnie: Uniwersytet Poznański, Akademię Lekarską (obecnie Uniwersytet Medyczny w Poznaniu i Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu) oraz Wyższą Szkołę Rolniczą (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy). Ostatnia część opisuje okres poszukiwań nowych rozwiązań infrastrukturalnych, zwieńczony budową kampusu na Morasku. Książka jest bogato ilustrowana, zamieszczono w niej także liczne tabele i mapy.
Akademickie spin offy to przedsiębiorstwa tworzone przez byłych lub obecnych pracowników instytucji naukowych iwykorzystujące elementy wiedzy naukowej do budowy swojej oferty rynkowej. Stanowią ważny składnik nowoczesnej gospodarki, tworząc jeden z kanałów transferu wiedzy naukowej do praktyki.
W publikacji zaprezentowano akademickie spin offy przez pryzmat intensywności wykorzystywania wiedzy naukowej i biznesowej, analizując konfigurację ich zasobów oraz strukturę oferty rynkowej. Dzięki wywiadom przeprowadzonym przez autora z właścicielami akademickich spin offów możliwe było przedstawienie tej zbiorowości w sposób realistyczny i odzwierciedlający różnorodność jej zachowań. W monografii zaproponowano kategoryzację akademickich spin offów, dokonano szczegółowego opisu i analizy każdej z kategorii oraz przedstawiono typowe ścieżki rozwojowe.
Uzyskany obraz akademickich spin offów jest daleki od wizerunku szybko rozwijających się na skalę globalną firm wywodzących się z wiodących uczelni światowych. Ukazuje on jednak złożoność postaw przedsiębiorców i ich działań. Wskazuje na zachodzące procesy uczenia się oraz pozyskiwania wiedzy z zewnątrz, a także na powiązanie wykorzystania wiedzy z procesem przedsiębiorczym.
Książka składa się z dwóch części połączonych jedną wspólną obwolutą i ma dwóch narratorów - matkę i dziecko, Olgę i Leona. Każde z nich własnym językiem opowiada o swoim, odmiennym świecie. Mikroświaty obojga nakładają się na siebie, wzajemnie uzupełniają, nigdy jednak w pełni do siebie nie przystając.
To bardzo ważna książka dla wszystkich rodziców, opiekunów, terapeutów, nauczycieli, psychologów, pedagogów i lekarzy wszelkich specjalizacji opiekujących się dziećmi z orzeczoną niepełnosprawnością.
Od Autorki
Dlaczego napisałam tę książkę? Bo byłam wściekła!
Terapeuta Ronald Potter-Efron całe życie zawodowe zajmuje się gniewem i złością. W jednej ze jego książek przeczytałam o czterech rodzajach zagrożeń, które wyzwalają wściekłość – brak poczucia akceptacji społecznej, naruszenie głęboko wyznawanych wartości, porzucenie i bezsilność. Nie mogłam uwierzyć: czyżby to była lista zagrożeń, z jakimi spotyka się rodzic dziecka z niepełnosprawnością? Ależ tak! Z tą „niewielką” różnicą, że zwykle powodem gniewu jest jeden z tych czynników, a tu mamy do czynienia z wszystkimi czterema.Jednocześnie!I jak się nie wściekać, kiedy wszystko jest nie tak, jak miało być?
Pierwsza część książki Kto ukradł jutro, czyli dlaczego nie jest jak z obrazka?, ta „DOROSŁA”, to zapis terapii. Autoterapii. Pisanie zawsze pomagało mi poradzić sobie z rzeczami trudnymi. Dziś, z perspektywy trzech lat po napisaniu książki, patrzę na wszystko jednak inaczej, mam świadomość, że tego rodzaju uczuciowa mieszanka wybuchowa towarzyszy większości rodziców, stających w obliczu olbrzymiego wyzwania – niepełnosprawności dziecka. Dzielę się tym tekstem, nie dlatego byście myśleli, że inni są od was lepsi, że są z żelaza i znoszą wszystko bez mrugnięcia okiem. Nie! Jedni zażywają leki uspokajające lub antydepresanty, inni borykają się z chorobami autoimmunologicznymi, kłócą się z rodziną i bywają potwornie, potwornie sfrustrowani i zmęczeni.
Pierwsza część książki jest więc zapisem walki odbywającej się na linii JA – INNI LUDZIE, druga natomiast pozwala zrozumieć, skąd biorą się problemy z komunikacją w relacji JA – DZIECKO. To podróż do dziwnego, fascynującego świata chłopca, w którego mózgu wszystko poukładane jest inaczej. Wraz z nim wędrujemy przez zakamarki osobliwej rzeczywistości, w której wszystko się „rozpadło” i nic do siebie „nie pasuje”. A przecież to ten sam w świat, w którym żyjemy ty i ja. A może wcale nie?
Olga Ptak
Celem publikacji jest próba uchwycenia wielopłaszczyznowości kultury rockowej oraz ukazania transkulturowych i transmedialnych aktywności twórców. Analizie poddano teksty o charakterze autobiograficznym muzyków kojarzonych przede wszystkim z „ciężkimi” odmianami rocka – hard rockiem, heavy metalem czy black metalem.
Niniejsza publikacja przeznaczona jest dla uczniów mających problemy z osiągnięciem elementarnych celów edukacyjnych w zakresie umiejętności matematycznych, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim i dla niektórych uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym. Karty mogą być wykorzystywane zarówno podczas pracy w systemie lekcyjnym, jak i podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych czy rewalidacyjnych. Proponowane ćwiczenia mają przede wszystkim ułatwić dziecku zrozumienie aspektu porządkowego, miarowego i algebraicznego liczby. Ponadto zamieszczone zostały również zadania mające na celu ćwiczenie operacji myślowych analizy, syntezy, abstrahowania, uogólniania, porównywania i myślenia symbolicznego niezbędnych w rozwiązywaniu problemów, w tym matematycznych.
W kolejnym tomie serii „Biografia i Badanie Biografii” autorzy skoncentrowali się na dwóch podstawowych zagadnieniach, którymi są stałość vs. zmienność w biografii oraz przełomy biograficzne. Opisywane są one z perspektywy odniesień do narracji biograficznej skupionej na doświadczeniach życiowych badanych osób. Tom zawiera teksty teoretyczne, a także prezentacje wyników badań empirycznych. Autorzy ukazują, w jaki sposób można wykorzystać teorie naukowe, by zrozumieć przemiany życiowe zapisane w biografiach oraz jak w świetle tych teorii interpretować materiał biograficzny.
Zmiany we współczesnym świecie powodują wzrost oczekiwań społeczeństwa wobec szkoły i systemu edukacji. Ostatnie lata to okres burzliwego rozwoju nauki, w którym skumulowały się doświadczenia wielu pokoleń pedagogów. Jednak obecny stan systemu edukacji nie zadowala wielu osób zaniepokojonych o jej kształt. Dziś istnieje potrzeba dialogu o edukacji, ale w sposób holistyczny – pokazujący ją nie tylko jako przedmiot troski kolejnych reformatorów czy polityczną kartę przetargową. Wobec wyzwań przyszłości konieczne staje się myślenie o tym, jaki kształt może ona przybrać i co zrobić, by zmiany te nie były pozorne, lecz podążały we właściwym kierunku. Wyrażamy nadzieję, że problematyka współczesnego wymiaru edukacji w przestrzeni szkolnej i akademickiej stanie się przyczynkiem do dalszych, pogłębionych analiz teoretycznych i badawczych. Głosy w dyskusji nad kondycją i rozwojem edukacji zgromadzone w tej monografii skłaniają do refleksji i namysłu, wdrażają do krytycznego osądu zastanego stanu oświaty, prowokując jednocześnie do spojrzenia prospektywicznego.
Redaktorzy naukowi
"Na wyróżnienie zasługuje zarówno podjęcie próby utrwalenia kaszubskich zwyczajów i rytuałów okołopogrzebowych w Polsce oraz w Kanadzie, jak i autorska interpretacja, zmierzająca do stworzenia prospektywnej myśli, dotyczącej edukacji do śmierci opartej na wrażliwości na kulturę rodzimą. (…) Praca (…) jest ważną inspiracją do myślenia o śmierci, refleksji nad życiem i koniecznością uświadomienia sobie, co jest ważne. Skłania również do namysłu, w jaki sposób energia emocjonalna oraz solidarność grupowa, jaka rodzi się w kontekście sytuacji granicznej, mogą stać się dla każdego z nas momentem edukacyjnym."
Prof. zw. dr hab. Cezary Obracht-Prondzyński
"Praca Aleksandry Kurowskiej-Susdorf jest znakomitym studium z pogranicza antropologii, pedagogiki kultury i pedagogiki społecznej, w jej nurcie emancypacyjnym i krytycznym. Ponadto ma ona walor aplikacyjny – autorka formułuje w niej postulaty do działania pedagogicznego na rzecz edukacji tanatologicznej."
Z recenzji prof. zw. dr hab. Agnieszki Gromkowskiej-Melosik
"Autorce udało się osadzić edukację tanatologiczną w kontekście lokalnych rytuałów, ukazując dialektyczne i edukacyjne powiązania jednostki ze środowiskiem życia, z uwzględnieniem środowiska niewidzialnego, wiedzy milczącej i momentów edukacyjnych w procesie autoformacji."
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Krzysztofa Jakubiaka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
