Nowa, niezwykle cenna publikacja na rynku wydawniczym. W pierwszej części omówiono zagadnienia ogólne dotyczące budowy skóry i jej starzenia, część druga zawiera charakterystykę surowców farmakognostycznych z uwzględnieniem mechanizmów działania składników roślinnych i ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych, w części III przedstawiono produkty i półprodukty kosmetyczne stosowane w kosmetykach przeciwstarzeniowych oraz w leczeniu dermatologicznym. Kosmetyka i kosmetologia stanowią coraz ważniejszą dziedzinę medycyny, a zarazem coraz istotniejszą gałąź przemysłu. Coraz częściej stają się też przedmiotem zainteresowania naukowców: poszczególne uczelnie powołują zakłady, katedry, a nawet wydziały kosmetyki i kosmetologii. W Polsce Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego ds. Nadawania Stopni i Tytułów Naukowych wprowadził tytuł magistra kosmetologii dla absolwentów wyższych studiów z zakresu kosmetyki i kosmetologii, a także absolwentów szkolenia podyplomowego (dla farmaceutów, lekarzy dermatologów, biologów i biotechnologów). W kosmetyce i kosmetologii ważną rolę odgrywają wyciągi roślinne oraz substancje pozyskiwane z roślin. Niniejszy podręcznik jako pierwszy na polskim rynku wydawniczym omawia surowce roślinne i substancje naturalne stosowane w kosmetologii geriatrycznej i w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części pierwszej książki opisano budowę i czynności skóry oraz procesy starzenia się, np. wolnorodnikowe procesy komórkowe, zaburzenia melanogenezy czy alergie i fotoalergie. Część druga podręcznika zawiera szczegółową charakterystykę podstawowych surowców farmakognostycznych ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów działania farmakologicznego najważniejszych składników roślinnych i możliwości ich zastosowania w kosmetykach przeciwstarzeniowych. W części trzeciej podano przykłady handlowych produktów i półproduktów kosmetycznych (kosmeceutyki, dermokosmetyki). Książka adresowana jest do studentów kosmetologii, farmacji, medycyny, biotechnologii oraz biologii. Będzie przydatna również dla specjalistów pracujących w tych dziedzinach, zwłaszcza lekarzy dermatologów. Autorzy – przedmowa Rośliny w kosmetyce i kosmetologii przeciwstarzeniowej Początki kosmetyki i sztuki makijażu Kosmetyka istnieje od niepamiętnych czasów. Sam termin pochodzi prawdopodobnie od greckiego „kosmeo", co oznacza „zdobić", a wywodzący się od tego czasownika przymiotnik „cosmeticos" określa „kosmetice techne", czyli sztukę upiększania i porządkowania. Według niektórych filozofów i estetyków kosmetyka wiąże się z kosmosem w rozumieniu ładu, porządku, harmonii. Również polski filozof, estetyk i historyk sztuki profesor Władysław Tatarkiewicz uważał, że piękno polega na ładzie, harmonii, na właściwej proporcji i zgodności części. Historia kosmetyki sięga początków cywilizacji. Już w jaskiniach z epoki lodowcowej znaleziono pierwsze, wykonane z barwnika roślinnego, barwidła służące do malowania ciała i twarzy. Jedną z najstarszych kultur, w których umiejętność upiększania wyglądu odgrywała dużą rolę, była kultura sumeryjska. Świadczy o tym wymodelowana na podstawie znalezisk w grobach królewskich w Ur głowa ówczesnej królowej - widać, że nie była jej obca sztuka makijażu. Wykopaliska sumeryj-skie pochodzące sprzed 3000 lat p.n.e. zawierają m.in. klejnoty, ozdoby i przedmioty do pielęgnowania urody. Najstarszym z dotychczas znalezionych dokumentów medycznych i kosmetycznych jest tabliczka zapisana przez lekarza sumeryjskiego pismem klinowym. Jest to właściwie podręcznik leczenia za pomocą różnych środków pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. Niektóre z nich miały znaczenie wybitnie kosmetyczne, jak muł ze świętych rzek, z którego wykonywano upiększające okłady na twarz, czyli dzisiejsze maseczki kosmetyczne! Starożytne ludy Azji najwcześniej poznały i wykorzystywały liczne gatunki roślin leczniczych, używając ich także do celów kosmetycznych. Świadczą o tym najstarsze traktaty filozoficzno-medyczne związane z początkami tradycyjnej medycyny chińskiej, japońskiej medycyny Kampo czy indyjskiej Ayurwedy, które sięgają kilku tysięcy lat przed urodzeniem Chrystusa. Równie starożytne korzenie ma lecznictwo ludów zamieszkujących dorzecza azjatyckich rzek Tygrysu i Eufratu. Stamtąd wiedza medyczna rozprzestrzeniała się na inne terytoria, także południowej Europy, docierała do starożytnej Grecji i Rzymu. Część tej wiedzy medycznej dotyczyła również kosmetyki. Ludy znad Eufratu i Tygrysu znały dobroczynne działanie rumianku, kopru, piołunu, nagietka, mirtu, tymianku czy szałwii w leczeniu i usuwaniu defektów skóry oraz włosów. Do najstarszych produktów kosmetycznych, będących zarówno lekami, jak i pożywieniem, należą proste przetwory, np. soki czy przeciery, sporządzane z miejscowych owoców jadalnych: daktyli, jabłek, pigwy, fig, granatów czy moreli. Wykorzystywano też w starożytnych kosmetykach inne surowce roślinne, np. w aromatycznych balsamach służących do nacierania ciała, włosów, paznokci czy zębów - wonne surowce olejkowe pozwalające przez drugie lata zachować zdrowy i piękny wygląd, jak drewno sandałowe lub żywice niektórych drzew (mirra, galbanum, olibanum). Spośród surowców pochodzenia zwierzęcego stosowano skórę węża, skorupę żółwia, róg nosorożca, piżmo i cybet (wydzieliny gruczołów niektórych zwierząt), a także mleko oślic, wielbłądów, kóz czy owiec. W celach kosmetycznych stosowano je w postaci wywarów (z których robiono okłady lub które wlewano do kąpieli odmładzających), maści i kremów. Jako podstawy kremów używano przede wszystkim tłuszczów zwierzęcych oraz sproszkowanego (po wysuszeniu) mułu rzecznego i bliżej niezidentyfikowanego, pływającego po wodzie „oleju rzecznego" (być może była to nafta i jej oleiste pochodne, do dzisiaj sporadycznie używane w kosmetyce włosów i skóry głowy). Z braku lepszych środków oczyszczających skórę, takich jak mydła, lekarze babilońscy początkowo polecali do mycia (a właściwie szorowania) ciała piasek rzeczny zwilżony wodą zwykłą lub aromatyzowaną pachnącymi kwiatami; później — różne pasty, np. z popiołu i tłuszczu. Do pielęgnacji skóry podrażnionej owym „myciem" i wysuszonej gorącym powietrzem konieczne było stosowanie środków nawilżających i natłuszczających skórę. Tak prawdopodobnie odkryto pierwsze mazidła i maści kosmetyczne. Babilończycy jako pierwsi zastosowali tłuszcz wielbłądzi i tłuszcz z dzika, perfumowane płatkami róż, jako maści pielęgnujące skórę. Z czasem do wyrobu mazideł i maści oraz pierwszych kremów kosmetycznych zaczęto używać i innych tłuszczów zwierzęcych — cielęcego i koziego — oraz różnorodnych ziół o właściwościach leczniczych, np. usuwających szpecące wypryski na twarzy i ciele, gojących drobne i większe zranienia skóry, w tym rany po ukąszeniach węży czy skorpionów, a także powstrzymujących „więdnięcie" skóry w starości. Kobiety w starożytnym Babilonie upiększały też swoje paznokcie, barwiąc je na purpurowo lub na czarno, wydłużały „szminkami" brwi i rzęsy, używały pudru i różu (z wysuszonych i roztartych kolorowych kwiatów czy owoców) oraz farb do włosów pochodzenia roślinnego (henny). O równie starej kosmetyce starożytnego Egiptu, w tym o sztuce mumifikacji i upiększania zmarłych, czyli tzw. nekrokosmetyce, dowiadujemy się z malowideł naskalnych wewnątrz grobowców faraonów oraz z samych zmumifikowanych zwłok (np. analiza pyłku kwiatowego wykazała, że jednym z głównych składników mazidła do balsamowania ciała faraona Ramzesa II, zmarłego w 1224 r. p.n.e., był rumian szlachetny Chamaemelum nobile). Szczególnie bogatym źródłem wiedzy o roślinach używanych w medycynie i kosmetyce starożytnego Egiptu jest tzw. papirus Ebersa (pochodzący z około 2000 r. p.n.e.). W nim właśnie znajduje się wiele przepisów dermatologiczno-kosmetycznych, m.in. sposoby wygładzania skóry i usuwania zmarszczek przy zastosowaniu pumeksu (specjalnych porowatych kamieni wyciąganych z wody morskiej), alabastru (białego marmuru), mleka (najlepiej kobiecego) oraz miodu. Widzimy więc, że współczesna metoda złuszczania naskórka, czyli peeling, miała swój początek już w starożytności. [...] Mapy myśli w biznesie Spis Treści Wykaz skrótów Wstęp Początki kosmetyki i sztuki makijażu CZĘŚĆ PIERWSZA Skóra i jej starzenie się 1. Budowa skóry, błony śluzowej i przydatków Cezary Chwała Budowa naskórka Budowa skóry właściwej Budowa tkanki podskórnej Budowa błony śluzowej Budowa przydatków skóry 2. Czynności skóry Cezary Chwała Funkcje oraz metabolizm białek, cukrów i lipidów skóry 3. Procesy komórkowe starzenia się skóry Eliza Lamer-Zarawska, Cezary Chwała, Antoni Gwardys Starzenie się organizmu Starzenie się skóry – rola czynników endogennych i egzogennych Procesy komórkowe związane z fotostarzeniem się skóry. Ochrona skóry przeciwpromieniowa Kliniczne i epidemiologiczne aspekty oddziaływania promieniowania ultrafioletowego 4.   Alergia Cezary Chwała 5. Melanogeneza i jej regulacja Cezary Chwała, Eliza Lamer-Zarawska CZĘŚĆ DRUGA Surowce i substancje naturalne w kosmetyce i kosmetologii 6. Węglowodany i surowce węglowodanowe Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce.indd Polisacharydy Substancje bioaktywne w algach Substancje i produkty kosmetyczne z glonów stosowane w kosmetyce Substancje i surowce polisacharydowe o działaniu immunomodulacyjnym i przeciwstresowym Śluzy i pektyny Gumoza i gumy roślinne Żywice, gumożywice i balsamy 7. Lipidy i woski Eliza Lamer-Zarawska Tłuszcze roślinne Ceramidy. Budowa i właściwości Lipidy oraz witaminy występujące w glonach Oleje kosmetyczne o wysokich właściwościach promieniochronnych Fosfolipidy Oleje roślinne stosowane w kosmetyce i kosmetologii Woski roślinne i zwierzęce stosowane w kosmetyce 8. Aminokwasy, peptydy i białka Eliza Lamer-Zarawska Aminokwasy Peptydy i białka 9. Polifenole i surowce polifenolowe Eliza Lamer-Zarawska Flawonoidy Fenolokwasy (kwasy fenolowe) Organiczne kwasy roślinne Garbniki 10. Saponozydy i surowce saponinowe Eliza Lamer-Zarawska 11. Olejki eteryczne i surowce olejkowe Eliza Lamer-Zarawska 12. Witaminy i surowce witaminowe Eliza Lamer-Zarawska Witamina A Prowitamina A Witaminy z grupy B Witamina C Witamina E Witamina F Witamina P 13. Hormony roślinne (fitoestrogeny) Eliza Lamer-Zarawska Lamer-Zaraw-Rosl w kosmetyce CZĘŚĆ TRZECIA Wybrane handlowe produkty i półprodukty kosmetyczne – kosmetyki, kosmeceutyki i dermokosmetyki 14. Kosmeceutyki Eliza Lamer-Zarawska 15. Dermokosmetyki Eliza Lamer-Zarawska 16. Preparaty kosmetyczne z glonów i roślin nasiennych z europejskiego wybrzeża morskiego Eliza Lamer-Zarawska 17. Handlowe kosmeceutyki – substancje aktywne otrzymane z roślin, ekstrakty, hydrolaty, witaminy, preparaty biotechnologiczne Eliza Lamer-Zarawska 18. Handlowe preparaty kosmetyczno-dermatologiczne (dermokosmetyki) stosowane w chorobach skóry, włosów i paznokci Eliza Lamer-Zarawska 19. Balneoterapia – kąpiele lecznicze i kosmetyczne (przeciwświądowe) Eliza Lamer-Zarawska Aneks. Zastosowania w kosmetyce krajowych roślin leczniczych Słownik terminów kosmetycznych Skorowidz

W piśmiennictwie polskim i światowym brak jest publikacji na temat opieki nad pacjentką niepełnosprawną w ciąży, w trakcie porodu i w połogu. Opieka ta musi być dostosowana do potrzeb tej grupy pacjentek. Ich potrzeby są związane z deficytami fizycznymi i sensorycznymi. Odbiorcami książki będą studenci studiów licencjackich i magisterskich na kierunku położnictwo i pielęgniarstwo, położne i pielęgniarki, studenci wydziałów lekarskich, ginekolodzy i położnicy, lekarze rodzinni i poz, rehabilitanci.

Podskórna droga nawadniania łagodnie i średnio odwodnionych chorych na całym świecie jest coraz bardziej rozpowszechniana i włączana m.in. do zaleceń postępowania lekarzy rodzinnych, a także polecana w zakładach opieki długoterminowej i szpitalach. Jest ona szeroko stosowana głównie w ramach medycyny rodzinnej, geriatrii, medycyny paliatywnej oraz onkologii - w warunkach domowych, a także szpitalnych. Zgodnie z wynikami dotychczasowych badań oraz korzyściami płynącymi z umiejętnego jej stosowania metoda ta zasługuje na szeroką popularyzację.

Z przyjemnością oddajemy do rąk Czytelników publikację pt. "Zarys dziejów chirurgii polskiej" pod redakcją prof. Wojciecha Noszczyka. Redaktor i zarazem współautor, z zawodu chirurg, z zamiłowania humanista i historyk, po ponad 20 latach podjął się uaktualnienia i uzupełnienia dzieła. Treść książki została wzbogacona o rozdział poświęcony rozwojowi chirurgii polskiej na przełomie XX i XXI wieku. Poprzednie wydanie spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem środowiska, o czym świadczą przytoczone poniżej wybrane fragmenty opinii luminarzy polskiego świata medycznego.

?...To książka, dzięki której miliony osób na całym świecie odzyskało poprawny wzrok. Każdy człowiek z wadą wzroku koniecznie powinien się z nią zapoznać...? Po blisko 50 latach praktyki, na podstawie analizy tysięcy skutecznie wyleczonych przypadków wad wzroku prof. Dr William H. Bates udowodnił, że większość ludzi z wadami wzroku nie musi, a nawet nie powinna, nosić okularów. Oczy w okularach stają się ?leniwe?. Potrzebują treningu. Metoda Batesa jest serią prostych, łatwych do wykonania ćwiczeń relaksujących oraz usprawniających mięśnie oczu. Dzięki tej metodzie można przywrócić prawidłowe widzenie i używać oczu bez stanu napięcia i stresu, a dzięki temu stać się bardziej efektywnym we wszystkich podejmowanych działaniach. Dr Bates wyprzedził o wiele lat rozwój medycyny, dopiero badania w stanie nieważkości potwierdziły to, do czego on doszedł kilkadziesiąt lat wcześniej. Książka ta jest znakomitym uzupełnieniem pozycji Samoleczenie wzroku ? dobrze znanej na naszym rynku.

Trzy cechy - przywiązanie cechujące się poczuciem bezpieczeństwa, elastyczność i umiejętność wychowywania dzieci mających poczucie bezpieczeństwa - są skorelowane ze zdolnością jednostki do refleksji nad własnym doświadczeniem. Te same trzy motywy organizują model terapii jako przemiany przez relację. W tym modelu relacja pacjenta z terapeutą jest podłożem zmian i ma pierwszorzędne znaczenie. Stanowi bezpieczną bazę będącą warunkiem koniecznym eksploracji, rozwoju i zmiany. Relacja jest także kontekstem, w którym terapeuta i pacjent po znalezieniu przestrzeni psychicznej dla tych doznań mogą starać się je zrozumieć. Jasne i przystępne opracowanie naukowe prezentujące najnowsze osiągnięcia w teorii przywiązania, intersubiektywności, neuronauki społecznej i uważności. Autor nakłada te "mapy pojęciowe" na praktykę terapii, by zapoznać z nią czytelnika i stworzyć nową wizję terapii. To lektura obowiązkowa dla psychoterapeutów pragnących pozostać na bieżąco w swojej dziedzinie oraz bogate źródło wiedzy dla uczących się klinicystów. dr Christopher K. Germer, Cambridge, Massachusetts.

Nowoczesny podręcznik, stanowiący zwięzłe kompendium wiedzy o najczęstszych chorobach okresu dziecięcego. Adresowany jest do specjalistów pediatrii i lekarzy rodzinnych oraz studentów medycyny i pielęgniarstwa. Zawarte w nim informacje ujęto w przejrzysty sposób, ułatwiający przyswajanie wiadomości.

Monika Godlewska kilka lat temu usłyszała diagnozę, która dla wielu osób jest równoznaczna z wyrokiem śmierci. Rak. Nowotwór. Choroba, która corocznie zbiera na całym świecie swoje obfite żniwo. Monika dokonała wtedy najważniejszego wyboru - zdecydowała się na życie i walkę z przerażającym przeciwnikiem.Monika Godlewska kilka lat temu usłyszała diagnozę, która dla wielu osób jest równoznaczna z wyrokiem śmierci. Rak. Nowotwór. Choroba, która corocznie zbiera na całym świecie swoje obfite żniwo. Monika dokonała wtedy najważniejszego wyboru - zdecydowała się na życie i walkę z przerażającym przeciwnikiem. Zamiast ograniczać się do konwencjonalnych metod leczenia, szukała na własną rękę sposobów podniesienia swojego stanu zdrowia. Na początek zdiagnozowała u siebie duchowe i fizyczne przyczyny powstania nowotworu. Pozwoliło jej to zacząć pracę nad sobą. Zastosowała do tego uzdrawianie energetyczne, jogę, ustawienia Berta Hellingera, masaż Shiatsu i elementy wschodnich filozofii. Autorka korzystała z całego wachlarza bardziej i mniej znanych metod walki z chorobami - od diety makrobiotycznej po lecznicze głodówki, od medytacji, afirmacji i modlitw po ćwiczenia odprężająco-relaksujące i zatrzymujące energię w organizmie oraz muzykoterapię. Kompleksowe terapie zregenerowały jej ciało i zniszczyły śmiertelnego przeciwnika. Pozwoliły także Autorce spojrzeć na swoje życie z szerszej perspektywy i uświadomiły, że choroba może być największą łaską, jaka może nas czasem spotkać. Dziś Monika Godlewska chce się podzielić swoim bogatym doświadczeniem. W tym celu przygotowała kompleksowe opracowanie metod, które w jej przypadku przyniosły znakomity efekt. A skoro uzdrowiły ją - pomogą i Tobie.

Jest to wyjątkowa książka, która pozwoliła wielu osobom na polepszenie jakości wzroku, a także w niektórych przypadkach na całkowite wyleczenie i przywrócenie stanu normalnego widzenia. Jest to wyjątkowa książka, która pozwoliła wielu osobom na polepszenie jakości wzroku, a także w niektórych przypadkach na całkowite wyleczenie i przywrócenie stanu normalnego widzenia. O powodzeniu i skuteczności tej metody może świadczyć niezbyt chlubny przykład przedwojennych Niemiec, gdzie poborowych z wadą wzroku kierowano najpierw do ośrodków reedukacji wzroku stosujących metodę Batesa, a ewentualnie później do optyka dla doboru odpowiednich szkieł. Innym przykładem jest przypadek światowej sławy filozofa i pisarza A. Huxley'a, który pod kierownictwem uczennicy Batesa, ze stanu graniczącego ze ślepotą doszedł do możliwości czytania bez okularów. Metoda reedukacji wzroku dr Batesa, znana i stosowana w Stanach Zjednoczonych i w zachodniej Europie od blisko 100 lat, oparta jest na założeniu, że narząd wzroku, podobnie jak inne narządy człowieka (ruchu, krążenia itd.), posiada zdolności adaptacyjne, regeneracyjne i podlega skutecznej rehabilitacji. Jednym z podstawowych założeń dr Batesa było stwierdzenie, że podobnie jak złamana kończyna w wyniku ćwiczeń i zabiegów rehabilitacyjnych może być doprowadzona do stanu pełnej sprawności, tak i narząd wzroku można, w wyniku ćwiczeń i zabiegów rehabilitacyjnych, doprowadzić do stanu pełnej sprawności, czyli ostrości widzenia, bez konieczności używania okularów. Zgodnie z założeniami dr Batesa, okulary i sztuczne soczewki są tym samym dla oczu, czym kule dla osoby ze zrośniętą po złamaniu nogą. Osoba, która nie odrzuci kul i nie zacznie normalnie chodzić, nigdy nie odzyska sprawności w niegdyś złamanej kończynie. Podobnie osoba z wadą wzroku, jeżeli nie odrzuci swoistych kul dla oczu — czyli sztucznych soczewek lub okularów — i nie podejmie zabiegów rehabilitacyjnych, czyli reedukacji i usprawniania narządu wzroku, poprzez stosowanie systematycznych ćwiczeń opisanych w niniejszej książce, nigdy nie uzyska efektu poprawy wzroku, wręcz przeciwnie może liczyć jedynie na pogorszenie jakości widzenia i noszenie coraz to mocniejszych szkieł przepisanych przez okulistę. Fragment książki Mamy przyjemność oddać na Państwa ręce wyjątkową książkę, która pozwoliła wielu osobom na polepszenie jakości wzroku, a także w przeważającej liczbie przypadków, na całkowite wyleczenie wzroku, czy też, co jest bardziej właściwym określeniem, przywrócenia stanu normalnego widzenia. O powodzeniu i skuteczności tej metody może zaświadczyć, niezbyt może chlubny przykład przedwojennych Niemiec, gdzie poborowych z wadą wzroku kierowano najpierw do ośrodków reedukacji wzroku stosujących metodę Batesa, a ewentualnie później do optyka dla doboru odpowiednich szkieł. Innym słynnym przykładem jest przypadek światowej sławy filozofa i pisarza A. Huxley'a, który pod kierownictwem uczennicy Batesa, M. Corbett, ze stanu graniczącego ze ślepotą, po kilku miesiącach doszedł do możliwość czytania bez okularów. Metoda reedukacji wzroku dr Batesa, znana i stosowana w Stanach Zjednoczonych i w zach. Europie od blisko 100 lat, u nas w Polsce stosowana od niedawna pod nazwą „Sztuka świadomego widzenia", oparta jest na założeniu, że narząd wzroku, podobnie jak inne narządy człowieka (ruchu, krążenia itd.) posiada zdolności adaptacyjne, regeneracyjne i podlega skutecznej rehabilitacji. Wzrok można ćwiczyć, doskonalić, doprowadzać do stanu normalnego widzenia w wypadku wad wzroku, niektórych chorób i konieczności noszenia okularów, jednakże w przypadkach poważnych wad wzroku, chorób oczu, przed przystąpieniem do ćwiczeń opisanych w niniejszej książce, należy się skonsultować z prowadzącym lekarzem okulistą. Jednym z podstawowych założeń dr Batesa było stwierdzenie, że podobnie jak złamana kończyna w wyniku ćwiczeń i zabiegów rehabilitacyjnych może być doprowadzona do stanu pełnej sprawności, tak i narząd wzroku można, w wyniku ćwiczeń i zabiegów rehabilitacyjnych, doprowadzić do stanu pełnej sprawności, czyli ostrości widzenia, bez konieczności używania okularów. Zgodnie z założeniami dr Batesa, okulary i sztuczne soczewki są tym samym dla oczu, czym kule dla osoby ze zrośniętą po złamaniu nogą. Osoba, która nie odrzuci kuli i nie zacznie normalnie chodzić (często za pomocą zabiegów rehabilitacyjnych i usprawniających), nigdy nie odzyska sprawności w niegdyś złamanej kończynie. Podobnie osoba z wadą wzroku, jeżeli nie odrzuci swoistych kuł dla oczu — czyli sztucznych soczewek — okularów i nie podejmie zabiegów rehabilitacyjnych, czyli reedukacji i usprawniania narządu wzroku, poprzez stosowanie systematycznych ćwiczeń opisanych w niniejszej książce, nigdy nie uzyska efektu poprawy wzroku, a wręcz przeciwnie może liczyć jedynie na pogorszenie jakości widzenia i noszenie co raz to mocniejszych szkieł przepisanych przez okulistę. Trzeba zatem stwierdzić z całą jasnością tego faktu, że przepisywanie okularów w wypadku wad wzroku, jest jedynie łagodzeniem objawów choroby — porównywalnym do podawania środków przeciwbólowych w wypadku złamania ręki, zamiast jej nastawienia i unieruchomienia w opatrunku gipsowym. Zatem oczy poprzez zaopatrzenie w parę dodatkowych soczewek, mogą widzieć z pierwotną ostrością, lecz nie jest to w żadnym przypadku oddziaływanie na przyczynę wady wzroku, czy schorzenia. Jest to krótko mówiąc oszukiwanie receptorów wzrokowych w mózgu za pomocą odpowiednio wygiętego szkiełka. Okuliści i optycy proponujący tego rodzaju pomoc osobom z wadą wzroku dalecy są od maksymy medicus curat, natura sanat, czyli: „lekarz leczy natura uzdrawia". W tym wypadku trudno mówić o leczeniu (chyba że protezę uznamy za lekarstwo), a szklanej soczewce w plastikowej obudowie niezmiernie jest daleko do natury, a tym samym do jej uzdrawiającej mocy. Te vis medicatnx naturae, to siły naturalne organizmu, które są obecne w każdym i są pobudzane bądź to poprzez ćwiczenia i zabiegi rehabilitacyjne stymulujące naturalne siły obronne organizmu i mechanizmy samoregulacji, bądź to poprzez zastosowanie odpowiedniego lekarstwa. Spis treści l Leczmy przyczyny, a nie objawy! 1 Trochę teorii 2 Patrzeć to jeszcze nie znaczy widzieć, czyli czym jest proces widzenia 3 Dlaczego źle widzimy — czyli o przyczynach II Trochę praktyki 4 Więcej światła! 5 Focusing, czyli ześrodkowania, albo centralna fiksacja 6 Techniki uruchamiające oczy i umysł 7 Odpoczynek dla oczu, czyli podwójny relaks 8 Ruch i jeszcze raz ruch 9 Techniki poprawiające ruchliwość wzroku poprzez pracę wyobraźni 10 Krótkowzroczność 11 Dalekowzroczność 12 Astygmatyzm 13 Zez 14 Czytanie 15 Nie trać oczu przy komputerze 16 Leczenie zapalenia spojówek 17 Dodatkowe ćwiczenia wzroku przydatne w pracy przy komputerze

Nauka o uzależnieniach jest lekturą dla wszystkich, których dotyka problem uzależnień - samych chorych, ich bliskich oraz terapeutów usiłującym im pomóc. Można tu znaleźć wyjaśnienie biologicznych przyczyn powstawania tego typu zależności nie tylko od rozmaitych związków chemicznych, takich jak alkohol czy narkotyki, ale także od pewnego rodzaju postępowania, przynoszącego często równie wiele zadowolenia na początku, co nieszczęścia później - czego przykładem jest niepohamowane uprawianie hazardu, oddawanie się grom komputerowym czy chorobliwa żarłoczność. Autor omawia zmiany w mózgu osób uzależnionych z perspektywy neurobiologii, opisuje decydujące o tym mechanizmy i zastanawia się nad podłożem podatności pewnej grupy osób na tę chorobę. Wskazuje zarazem metody, jakie współczesna nauka o mózgu i medycyna proponują w leczeniu takich osób, dając nadzieję na utrzymanie takich zachowań pod kontrolą, choćby nawet leczenie miało trwać całe życie. Książka ta jest zatem doskonałym źródłem najnowszej wiedzy na ten temat także dla studentów medycyny, farmacji, psychologii i biologii, jak również pracowników służby zdrowia oraz służb socjalnych zajmujących się opieką nad osobami uzależnionymi. Napisana jasnym, przystępnym językiem i uzupełniona o proste, przejrzyste ilustracje daje szansę na znalezienie odpowiedzi na szczególnie trudne w takich sytuacjach pytania: "Dlaczego?" i "Co można z tym zrobić?"

Pierwsze na polskim rynku pełne tłumaczenie jednego z podstawowych podręczników optometrii, dające możliwość zapoznania się z obowiązkami i metodami pracy optometrysty, a także informujące o zakresie koniecznej wiedzy niezbędnej do uprawiania tego zawodu. Optometria jest tą dziedziną wiedzy, która w praktyczny sposób może rozwiązywać powszechnie występujące problemy wzrokowe. Książka została podzielona na trzy główne części: w pierwszej z nich zostały omówione wady refrakcji oraz widzenia obuocznego, w drugiej znajdują się informacje dotyczące badania optometrycznego natomiast w trzeciej przedstawiono diagnostykę optometryczną. W podręczniku znajdują się również informacje dotyczące m.in.krótkowzroczności wraz z przykrymi konsekwencjami, które mogą z niej wynikać w późniejszym wieku, omówiono także specjalistyczny sprzęt wykorzystywany przez optometrystów do autorefrakcji, biomikroskopii, oftalmoskopii, badania pola widzenia oraz obrazowania dna oka. Autorzy poświęcili także dużo uwagi problemowi nadwzroczności. Pozycja jest adresowana głównie do studentów optometrii i praktykujących optometrystów, jak również do lekarzy okulistów i optyków.

Podręcznik jest przeznaczony dla studentów kierunku analityki medycznej. Mogą z niego również korzystać studenci innych kierunków medycznych oraz nauk przyrodniczych, a także osoby rozpoczynające pracę w placówkach badawczych i diagnostycznych, wykorzystujących techniki mikroskopowe. Książka omawia założenia i zasady pracy z mikroskopami oraz przygotowania materiału biologicznego do badań mikroskopowych, nie jest natomiast zbiorem szczegółowych procedur laboratoryjnych. Tylko przy najprostszych i najczęściej stosowanych technikach podano ograniczony wybór przepisów praktycznych, które mogą być wykorzystywane w ramach ćwiczeń studenckich lub wstępnego szkolenia laboratoryjnego. Tematy omówione w podręczniku: mikroskopy świetlne i elektronowe; rutynowe techniki histologiczne; histochemia; immunohistochemia i histochemia lektyn; hybrydyzacja i PCR in situ; badanie żywych komórek: fluorescencyjne znaczniki organelli i poziomu jonów, metoda FRET, białka fluoryzujące; autoradiografia; hodowla komórek i tkanek; cytometria, morfometria i cyfrowa analiza obrazu

Książka opiera się na badaniach własnych autora, mających na celu porównanie efektów analgetycznych dihydrokodeiny i tramadolu u chorych na nowotwory oraz ocenę wpływu tych leków na jakość życia leczonych pacjentów. Autor podaje definicję oraz zasady leczenia bólu nowotworowego. Omawia szczegółowo farmakokinetykę, dawkowanie, objawy niepożądane oraz badania kliniczne tramadolu i dihydrokodeiny. W drugiej części książki czytelnie prezentuje przebieg oraz wyniki badań własnych dotyczących obu tych leków, koncentrując się m.in. na badaniu korelacji ich dawek i stężeń z natężeniem bólu i ulgą w bólu. Książkę uzupełniają obszerny wykaz piśmiennictwa oraz streszczenia w języku polskim i angielskim, a także załączniki, obejmujące kwestionariusze dotyczące jakości życia i skale aktywności chorych, Krótki Inwentarz Bólu oraz Zmodyfikowany ESAS.

Ten od lat znany i ceniony podręcznik całościowo przedstawia zagadnienia dotyczące chirurgii szczękowo-twarzowej. Obecne wydanie jest całkowicie zmienione i unowocześnione, zgodnie z postępem wiedzy. Wiele miejsca poświęcono w nim chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej, a także replantacji zębów. Rozszerzono omówienie zagadnień dotyczących najnowszych kierunków leczenia w zakresie onkologii, urazów twarzowej części czaszki i ich następstw oraz współczesnych metod obrazowania radiologicznego. Szerzej przedstawiono problemy, których znajomość umożliwia skuteczne wykonywanie specjalistycznych czynności diagnostycznych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych. Książka została wzbogacona w ilustracje - fotogramy, radiogramy, scyntygramy i inne metody obrazowania, które niewątpliwie przyczynią się do ułatwienia i przyswojenia wielu zawiłych problemów chirurgicznych. Podręcznik jest przeznaczony dla studentów wydziałów stomatologicznych, a także dla lekarzy specjalizujących się w chirurgii szczękowo-twarzowej. Może być przydatny również w pracy lekarzy innych specjalności, np. neurochirurgów, okulistów itp. Jego treść jest zgodna z programem nauczania przed- i podyplomowego.

Ostatnie lata przyniosły wiele zmian we współczesnym położnictwie. Zmiany dotyczą także zasad edukacji położnych i pielęgniarek w Polsce. Zwiększone wymagania i oczekiwania w stosunku do tej grupy zawodowej niejako ?wymusiły? konieczność stworzenia całego zestawu zupełnie nowych podręczników. Przedmiotem podręcznika są zagadnienia związane z rozrodem człowieka. Zawarto w nim wiadomości z zakresu położnictwa oraz opieki przedkoncepcyjnej, które powinna wynieść ze szkoły położna i pielęgniarka.

  Poradnik niezbędny dla każdego praktykującego lekarza.W książce omówiono interpretację wyników badań laboratoryjnych surowicy, moczu i płynu mózgowo-rdzeniowego, a także patofizjologiczne podstawy racjonalnej diagnostyki laboratoryjnej zaburzeń metabolicznych oraz chorób poszczególnych układów i narządów.Wydanie V zostało wzbogacone o nowe rozdziały (diagnostyka płynu pobranego z jamy opłucnej, worka osierdziowego i stawów) orz hasła odzwierciedlające postęp wiedzy, jaki dokonał się w ciągu ostatnich lat.

W pierwszej części książki przedstawiono obowiązujący stan prawny wykonywania zawodu przez pielęgniarki. Scharakteryzowano dwie najbardziej znane klasyfikacje procedur pielęgniarskich obowiązujące w pielęgniarstwie światowym oraz przedstawiono metodologię i klasyfikację procedur własnych. W kolejnych częściach podręcznika zamieszczono opis procedur, grupując je według przyjętej klasyfikacji: procedury podstawowe, profilaktyczne, diagnostyczne i terapeutyczne. Książka adresowana jest zarówno do studentów pielęgniarstwa, jak i pracujących pielęgniarek.

Ksiażka jest kontynuacją dwóch wydań Podstaw genetyki dla studentów i lekarzy. Jak dotychczas, jest to pierwszy podręcznik z tej dziedziny, który został napisany przez polskich autorów, zajmujących się na co dzień problemami genetyki i biologii medycznej. Podręcznik zawiera 35 rozdziałów, w których omówiono zagadnienia z podstaw genetyki klasycznej i medycznej. Poza omówieniem najważniejszych chorób genetycznych autorzy przedstawili, znane od dawna metody podstawowe oraz najnowsze techniki badań molekularnych i cytogenetycznych. W podręczniku znajdują się liczne tabele, ryciny i schematy oraz oryginalne fotografie. Na końcu każdego rozdziału umieszczono pytania kontrolne wraz z odpowiedziami. Pozycja adresowana jest przede wszystkim do studentów medycyny, biologii i biotechnologii. Podręcznik ten będzie również przydatny dla lekarzy w trakcie specjalizacji, a także dla tych już posiadających określoną specjalność medyczną. Kolejną, ważną grupą adresatów są praktykujący diagności laboratoryjni.

Zgaga i refluks żołądkowo-przełykowy należą do najbardziej dokuczliwych i coraz częściej występujących dolegliwości układu pokarmowego. Mogą być leczone farmakologicznie, ale w większości przypadków wystarczy zmiana nawyków żywieniowych oraz stylu życia, by pozbyć się przykrych objawów. Zgaga i refluks żołądkowo-przełykowy należą do najbardziej dokuczliwych i coraz częściej występujących dolegliwości układu pokarmowego. Mogą być leczone farmakologicznie, ale w większości przypadków wystarczy zmiana nawyków żywieniowych oraz stylu życia, by pozbyć się przykrych objawów. W książce opisano: rozwój choroby refluksowej badania diagnostyczne sposoby leczenia dolegliwości Zgaga i refluks żołądkowy Po napisaniu kilku stron książki, która oryginalnie miała nazywać się „Jak dać sobie radę z GERD", zdałem sobie sprawę, że byłby to bardzo trudny tytuł. Ile osób, buszując w księgarni, nawet w dziale medycznym, wiedziałoby, co to jest GERD? Kiedy pytałem pacjentów w gabinecie, czy wiedzą, co oznacza słowo GERD, otrzymywałem czasami śmieszne odpowiedzi, poczynając od religijnych, a skończywszy na nieprzyzwoitych. Osoby od dawna cierpiące na zgagę nie miały wątpliwości, co ten skrót oznacza. Książka ta jest przeznaczona dla nich, ale też dla wielu innych osób cierpiących z powodu zgagi, dla których pojęcie GERD jest całkiem nowe. Dlatego książkę nazwałem: Jak dać sobie radę ze zgagą i chorobą refluksową. W książce będę jednak używać terminu GERD. Skrót GORD po angielsku oznacza „gastro-oesophageal reflux disease" (w Stanach Zjednoczonych występuje pod nazwą GERD, ponieważ Amerykanie nie używają litery „o" w słowie „oesophagus" - przełyk). Mówiąc prosto, GERD jest powodem występowania zgagi, objawu, którego prawie każdy z nas doświadczył kiedyś w swoim życiu. Objaw ten obejmuje dolegliwości zlokalizowane w górnej części brzucha (w nadbrzuszu) i dolegliwości bólowe, które podobnie jak zgaga są spowodowane kwasem (solnym) i pepsyną. Kwas solny i pepsyna są przesuwane z żołądka do góry przez przeponę do dolnego odcinka przełyku, który nie jest chroniony przed działaniem tych substancji. Dochodzi do podrażnienia przełyku i rozwoju zapalenia, a czasami nawet do powstania owrzodzeń trawiennych. Dlatego też objawy mają bardzo różne nasilenie, od stosunkowo łagodnych aż po ciężkie - nawet krwawienia, powstawanie perforacji i zmian nowotworowych. GERD jest coraz częstszą chorobą. Tak naprawdę w poprzednim pokoleniu nie interesowano się tak bardzo chorobą refluksową jak obecnie. Rozwój świadomości w dużej mierze spowodowany jest wystąpieniem w społeczeństwie dwóch zjawisk - bardzo nagłośnionej medialnie otyłości i życia w pośpiechu. Nadwaga, w szczególności typu jabłka (wyjaśnię to na str. 14), oznacza, że duża ilość tłuszczu występuje w obrębie jamy brzusznej. Jego obecność powoduje, że inne narządy w jamie brzusznej mają mniej miejsca, a ponadto wywiera on na nie ciśnienie. Jest tylko jedna droga, dzięki której ciśnienie w żołądku może się zmniejszyć - droga do góry przez przeponę. Stąd zawartość żołądka jest wyciskana do góry do przełyku (w szczególności w pozycji leżącej lub w czasie zgięcia do przodu), a nawet tworzą się przepukliny, w których część żołądka jest przemieszczana do klatki piersiowej. (Dlatego też redukcja masy ciała jest jednym z najprostszych i najskuteczniejszych sposobów przeciwdziałania GERD). Życie w wiecznym pośpiechu - zjadanie w biegu posiłków - oznacza, że przez wiele godzin w ciągu dnia, kiedy żołądek wydziela soki trawienne (kwas solny i pepsynę trawiącą białka) do swego światła, nie ma w nim pokarmu do strawienia. Może to prowadzić do powstawania nadżerek zarówno w ścianie żołądka, jak i w leżącym powyżej przełyku. Współcześnie kobiety i mężczyźni są atakowani na dwa fronty, nic więc dziwnego, że w moim gabinecie na zachodzie Szkocji mniej więcej co drugi dzień widzę osobę z objawami choroby refluksowej. Jeśli ekstrapoluje się to na cały kraj, oznacza to duży odsetek populacji - wiele milionów. Ale jest to tylko wierzchołek góry lodowej - większość osób ze zgagą leczy się samodzielnie i nigdy nie kłopocze się tym, aby udać się do lekarza. Ta książka jest poświęcona GERD: opisuje, jak choroba się rozwija, jak wpływa na Ciebie, jakie wykonuje się w niej badania i jak można ją leczyć, a nawet wyleczyć. Jest ona przeznaczona dla wszystkich chorujących na GERD, którzy muszą zmagać się ze zgagą i towarzyszącymi objawami, jej konsekwencjami i powikłaniami. Na szczęście jest to bardzo optymistyczna książka, ponieważ zgagę ze wszystkich problemów dotyczących „trawienia" leczy się najłatwiej. Jeśli będziesz przestrzegać nakazów i stosować się do zaleceń dotyczących stylu życia i leczenia, możesz uwolnić się od dolegliwości. Jednak zgaga nie jest jedynym objawem GERD. Jeśli chorujesz na chorobę refluksową, możesz mieć też inne objawy, które są tak samo irytujące jak zgaga. Możesz zaobserwować cofanie się treści żołądkowej do jamy ustnej, nieprzyjemnie kwaśnej, ponieważ w płynie tym znajduje się kwas solny i żółć, które mają gorzki i kwaśny smak. Zgadze może też towarzyszyć wypełnianie się jamy ustnej nadmiarem śliny. Możesz zauważyć, że podczas połykania stałych pokarmów odczuwasz ból i nie możesz ich połknąć bez względu na to, jak drobno je pogryziesz i przeżujesz. Może występować stały lub nawracający ból zlokalizowany w części środkowej klatki piersiowej lub w nadbrzuszu - zgadze może towarzyszyć „niestrawność" lub „dyspepsja". W pozycji leżącej płasko na plecach lub przy schylaniu się do przodu dolegliwości mogą nasilać się lub może wystąpić ból. Możesz nauczyć się unikać określonych produktów spożywczych, które wywołują u Ciebie ból. Spożywanie zbyt obfitych posiłków może też wywołać te dolegliwości: możesz zacząć jeść częściej mniejsze porcje niż poprzednio, aby spróbować zapobiec objawom. Prawdopodobnie stosujesz już jakieś środki na niestrawność, np. środki na nadkwasotę czy leki hamujące wydzielanie kwasu solnego. Istnieją setki opatentowanych środków do stosowania w GERD i prawdopodobnie farmaceuta w aptece polecił Ci już jeden z nich i wytłumaczył, jak one działają. Nadal jednak walczysz i zastanawiasz się, czy jest jeszcze coś, co mógłbyś zrobić, aby sobie pomóc. Ta książka jest dla ludzi takich jak Ty. Wyjaśnia, czym jest choroba refluksową (GERD), dlaczego powoduje ona ból oraz dyskomfort i jakie możesz wprowadzić zmiany w swoim stylu życia, jak zdrowiej się odżywiać i jakie przyjmować leki, aby nie mieć dolegliwości oraz powikłań. W książce wyjaśniono również, kiedy należy zgłosić się do lekarza i jakie zleci on badania, aby potwierdzić lub wykluczyć przepuklinę rozworu przełykowego, która może wymagać leczenia chirurgicznego, a także jakiego typu operacje wykonuje się obecnie. Z chwilą, gdy poznasz przyczyny objawów, łatwiej Ci będzie dać sobie z nimi radę i stosować się do zaleceń lekarza. Podstawowym problemem w chorobie refluksowej jest to, że żołądek „wstrzykuje" kwaśną treść żołądkową do przełyku. Ściana żołądka jest odporna na działanie kwaśnej treści, lecz ściana przełyku - nie, i to właśnie jest przyczyną bólów. W pierwszych rozdziałach książki wyjaśnię, dlaczego tak się dzieje, a w pozostałych opiszę, w jaki sposób można odwrócić ten proces i ochronić przełyk przed dalszymi atakami kwaśnej treści żołądkowej. W rozdziale l przedstawiłem kilka przypadków klinicznych. Zgaga i refluks żołądkowy Spis Treści Wstęp 1. Niektóre osoby cierpią 2. Prawidłowy przełyk, żołądek i przepona 3. Kiedy coś działa nieprawidłowo - przyczyny GERD 4. Leczyć czy badać? Podstawowe pytanie 5. Leczenie GERD-kogo i jak? 6. Jeśli palisz, to koniecznie musisz rzucić palenie 7. Farmakoterapia GERD 8. Leczenie chirurgiczne GERD 9. GERD a przepuklina rozworu przełykowego 10. Jakie pytania może zadać lekarz 11. Dysfagia-kiedy jedzenie „przylega" 12. Czy to naprawdę serce? Diagnostyka bólów w klatce piersiowej 13. Dyskusja - kogo badać

Publikacja stanowi kompendium wiedzy z zakresu krwiolecznictwa. Omawia zasady postępowania w trakcie przetaczania krwi i jej preparatów. Przedstawia podstawowe wiadomości dotyczące zapobiegania i leczenia powikłań poprzetoczeniowych. Uwzględnia także aspekty prawne transfuzji, historię krwiolecznictwa, preparatykę i przechowywanie krwi oraz popularyzuje honorowe krwiodawstwo. Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla studentów oraz absolwentów wydziałów pielęgniarstwa, położnictwa i ratownictwa medycznego, pragnących pogłębić wiedzę na temat leczenia krwią, a także dla uczestników wielu kursów podyplomowych.