„Na dwa miesiące przed śmiercią Gombrowicz wygłasza trzynaście wykładów z filozofii dla Rity Gombrowicz i Dominika de Roux. «Pierwsze wykłady o Kancie – wspomina żona pisarza – odbyły się w sypialni Witolda. Głowę opierał na łokciu, przed sobą trzymał plik pożółkłych notatek z czasów argentyńskich wykładów, ale nie zaglądał do nich, tylko mówił z pamięci, wyraźnie i powoli, żebyśmy zdążyli zanotować. Był wspaniałym profesorem, mówił z werwą, precyzyjnie, wydobywając, co najważniejsze. Siedzieliśmy naprzeciwko niego i notowaliśmy na kolanach każde jego słowo». Gombrowicz wykłada, że ból i cierpienie nie leżą po stronie rzeczy, lecz po stronie przeżywającego Ja, które przez to, co je czeka, może przejść tylko samo, bez nikogo, w samotności”.
Michał Paweł Markowski, fragment Wstępu
„Ale czym jest filozofia? Żaden system filozoficzny nie trwa długo. Dla mnie jednak filozofia ma tę oto najwyższą wartość, że porządkuje świat w ramach pewnej wizji”.
Witold Gombrowicz
Połowa rodzących się dziś na Zachodzie dzieci będzie żyć ponad 105 lat. Ich rodzice i dziadkowie także dożyją sędziwego wieku. Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, co zrobić z tak długim życiem? Autorzy książki 100-letnie życie Lynda Gratton i Andrew Scott zrobili to za Was. Po pierwsze, ich zdaniem, czeka Was praca do osiemdziesiątki.
Brzmi strasznie? Na szczęście ustalenia autorów przynoszą pocieszenie. Dłuższe życie nie będzie przypominać tego, które znamy. Będzie w nim więcej miejsca na poszukiwania, budowanie przyjaźni i miłości, zdobywanie nowych doświadczeń i wiedzy. Nie będziecie się nudzić, jeśli tylko dobrze przygotujecie się do stuletniego życia.
Świadomość, że czeka nas długie życie, powinna mobilizować do myślenia o tym w kategoriach możliwości i wyzwań.
Cezary Stypułkowski, Prezes Zarządu mBank S.A.
(fragment przedmowy do wydania polskiego)
Mecenasem wydania jest mBank
Damian Gałuszka – absolwent Wydziału Humanistycznego AGH, a obecnie doktorant w Instytucie Socjologii UJ. Pomysłodawca i współorganizator ogólnopolskiej konferencji naukowej Technologiczno-społeczne oblicza XXI wieku. Autor kilkunastu publikacji naukowych (między innymi w „Studiach Socjologicznych” oraz „Kulturze i Edukacji”), w tym współredaktor dwóch książek: Technologiczno-społeczne oblicza XXI wieku oraz Technokultura: transhumanizm i sztuka cyfrowa. Wyróżniany za swoje osiągnięcia naukowe, między innymi nagrodą I stopnia Polskiego Towarzystwa Socjologicznego w konkursie im. F. Znanieckiego w roku 2016. Związany z Ośrodkiem Badań Groznawczych Wydziału Polonistyki UJ oraz Collegium Invisibile.
Autor, podpierając sie nie tylko przeglądem danych zastanych, ale też wynikami własnych badan jakościowych – wywiadów prowadzonych zarówno w rodzinach z grającymi dziećmi, jak i rozmów z ekspertami zajmującymi się tą tematyką – mapuje problemy, jakie generuje to medium dla procesów wychowawczych. Nie jest to jednak publikacja, której celem jest rozpętanie wokół gier paniki moralnej. Wręcz przeciwnie: skoro gry i tak stanowią integralną część czasu wolnego w polskich domach, chodzi o to, by w wypadku dzieci ich użycie było oparte na kompetentnych wyborach rodziców, którzy dodatkowo mogliby wykorzystać więziotwórczy potencjał tego medium.
Z RECENZJI DR. HAB. MIROSŁAWA FILICIAKA (USWPS)
Autor trafnie dobiera teorie opisujące ten problem (przede wszystkim Margaret Mead) i argumentuje, że w kofiguratywnej czy nawet prefiguratywnej kulturze starsze pokolenie nie ma powodu wstydzić się swego opóźnienia kulturowego wobec pokolenia młodszego. Proponuje też pewne metody wsparcia rodziców w tej kwestii.
Z RECENZJI DR HAB. EWY BOBROWSKIEJ (UJ)
Autor książki jest adiunktem w Zakładzie Filozofii Nauk Przyrodniczych w Instytu- cie Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się filozofią nauki, a w szczególności filozofią fizyki i filozofią informacji. Autor ujął tytułowe zagadnienie od strony interdyscyplinarnej – informatycznej, logicznej, matematycznej, kognitywistycznej, a nawet kulturowej – wykazując w trzech pierwszych wymiarach informacji (formalno-ilościowym) sporą zna- jomość tego tematu.
Prof. dr hab. Marek Hetmański
Czytelnik poznaje koncepcje, których szczegółowe wyjaśnienie wymaga użycia fachowego języka. Umiejętność jasnego, zrozumiałego przekazania treści trudnych abstrakcyjnych teorii jest niesłychanie cenna dla filozofa nauk przyrodniczych, zwłaszcza gdy chodzi o teorie nowe, jeszcze mało znane szerszym kręgom czytelników. Książka Marka Suwary będzie istotnym wzbogaceniem dostępnej w naszym kraju literatury filozoficznej.
Prof. dr hab. Michał Tempczyk
[…] wkrótce nieznajomość teorii informacji będzie dla filozofa takim elementem analfabetyzmu filozoficznego jak niegdyś nieznajomość na przykład Arystotelesa. Jednym z celów tej książki jest przybliżenie podstawowych wiadomości z teorii informacji wszystkim, dla których zainteresowania filozoficzne nie są wyłącznie ucieczką od świata „znienawidzonej” matematyki.
Od autora
Opracowanie i tłumaczenie – Piotr Roszak
Wydawać by się mogło, że religia jest nieobecna w nauce, ale tak nie jest. Właśnie w tym duchu Mariano Artigas podejmuje w tej książce wyzwanie do zbudowania takiego wydolnego połączenia, pewnego rodzaju mostu między naukami eksperymentalnymi a religią w ogólności. Jest to zadanie, które nie należy do łatwych, zwłaszcza jeśli ma się skrupulatnie szanować specyficzny charakter każdej z nich i metodologiczny brak ciągłości między nimi, który gwarantowałby ich wzajemną autonomię. Dlatego w swojej książce Artigas skupia się na założeniach nauki i implikacjach postępu naukowego, ukazując głęboką spójność tego rodzaju refleksji filozoficznej z perspektywą metafizyczną i religijną, w których aktywność boska i duchowość ludzka nadają głębszy sens wysiłkowi naukowemu.
Namysł Artigasa ma charakter filozoficzny, ale za punkt wyjścia nie obiera zasad metafizycznych. Raczej skupia się na pewnych stanach rzeczy, które powinny być traktowane jako założenia nauki, ponieważ są jej niezbędnymi warunkami: inteligibilność natury, zdolność ludzka do poznania porządku naturalnego, wartość zaangażowania w działalność naukową. Swoje studium wieńczy zaś refleksją o powiązaniach między tymi ogólnymi założeniami a osiągnięciami postępu naukowego. W istocie fakt, że nauka działa i to tak dobrze, powinien nieść głębokie implikacje dla naszego rozumienia i oceny uwarunkowań ontologicznych, epistemologicznych i etycznych, które czynią naukę możliwą.
Założenia nauki analizowane w Umyśle Wszechświata przy naiwnym spojrzeniu mogłyby się wydawać trywialne i niezasługujące na poważne badania; a jednak refleksja filozoficzna i teologiczna nad nimi nie jest w żadnym razie kwestią trywialną. Analizy Artigasa cechuje prostota i uczciwość, ale z pewnością nie są one powierzchowne. Udaje mu się zbudować filozoficzny most, który służy do oparcia na solidnym fundamencie prawdziwego dialogu między nauką a religią. Zważywszy na nowość perspektywy, jej wewnętrzną wartość i rozległość horyzontów, które otwiera przed czytelnikiem, Umysł Wszechświata można uznać nie tylko za znaczący wkład, lecz także za istotny postęp w obszarze współczesnego dialogu między wiarą a nauką.
Kard. Paul Poupard Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury [Fragm. „Wstępu”]
W kolejnym tomie serii „Biografia i badanie biografii” autorzy skoncentrowali się na dwóch podstawowych kategoriach – czasu i miejsca - w kontekście biograficznym. Kategorie te traktowane są jako przestrzenie uczenia się człowieka. Autorzy wskazują na potencjał edukacyjny, jaki w nich tkwi, i proponują nowe, interdyscyplinarne, teoretyczne ujęcia tych zagadnień. Czytelnik znajdzie w tomie również przykłady badań w zakresie tej tematyki: przeczyta o tym, w jaki sposób człowiek uczy się „z miejsc” i jaką rolę w uczeniu się odgrywa czas, także w sytuacjach egzystencjalnie trudnych.
Ze wstępu Elżbiety Dubas
Publikacja zatwierdzona przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski jako pomoc uzupełniająca w nauczaniu religii rzymskokatolickiej w klasach licealnych.
W rozważaniach nad problematyką zapłodnienia pozaustrojowego potrzeba merytorycznych, rzetelnych informacji, które pozwalają obiektywnie przyjrzeć się metodzie in vitro. Niewątpliwie cenną pomocą w spokojnej rozmowie na ten trudny temat może być profesjonalnie przy-gotowana publikacja, która kompleksowo przedstawia procedurę biomedyczną wspomaganej prokreacji oraz klarownie ukazuje jej najważniejsze aspekty. Kolejne jej rozdziały zostały napisane przez różnych autorów – specjalistów w swoich dziedzinach, którzy całościowo ukazują problematykę in vitro w aspekcie genetycznym, medycznym, prawnym, moralnym, filozoficznym, teologicznym.
Odbiorcy:
- młodzież szkolna i studenci, także będący członkami różnych grup parafialnych
- nauczyciele i osoby prowadzące spotkania z młodzieżą, duszpasterze akademiccy
- osoby przygotowujące młodych do sakramentu małżeństwa
Dlaczego warto sięgnąć po tę publikację?
- w fachowy sposób przedstawia tak ważne zagadnienia jak początek życia ludzkiego, godność osoby, etyczne dylematy zapłodnienia pozaustrojowego czy skutki nowoczesnej biotechnologii
- nowoczesna forma książki i ciekawa szata graficzna oraz liczne odniesienia do światowych publikacji naukowych sprawiają, że pozycja ta jest atrakcyjna zarówno dla zwykłych czytelników, jak i osób profesjonalnie zajmujących się medycyną.
Tom poświęcony jest wybranym zagadnieniom z obszaru nauk społecznych i humanistycznych: myśli politycznej, filozofii, historii, tożsamości narodowej, opozycji politycznej, bezpieczeństwa i problematyki wojskowej, kapitału społecznego i praktyki społecznej. Artykuły zawarte w książce są oparte na bogatej bazie źródłowej i bibliograficznej i stanowią znaczący wkład w rozwój nauki.
Wśród amerykańskich filozofów Alphonso Lingis wyróżnia się oryginalnością. To zarówno elokwentny i wnikliwy komentator myślicieli kontynentalnych, jak i fenomenolog, któremu dane było żyć w wielu miejscach.
Autor Niebezpiecznych emocji – książki przenoszącej czytelnika w rejony Wyspy Wielkanocnej, Japonii, Jawy i Brazylii – kontynuuje tę linię poszukiwań, którą zapoczątkował w Abuses. Lingis stawia tu wiele nowych pytań, wykorzystując swe niezwykłe umiejętności opisowe, by zatrzymać się nad kwestiami niewinności i zamiłowania do zbrodni, relacji między pięknem i żądzą czy też radością i przemocą. Bada religię zwierząt, a także siłę obecną w błogosławieństwach i przekleństwach. Kiedy rozpada się sfera pracy i rozumu, w toku katastroficznych wydarzeń łączymy się z czasem kosmicznym, nasz lęk miesza się z podekscytowaniem i ekstazą. Czy filozofia jest w stanie zrozumieć nie tylko pogodzenie ze śmiercią, ale i radość czerpaną z umierania? Niedające spokoju i odważne pisarstwo Lingisa wywołuje silne zainteresowanie i dyskusję wśród teoretyków zajmujących się problematyką płci kulturowej i kulturoznawstwa oraz wśród filozofów. Niebezpieczne emocje bez wątpienia wprowadzają jego dzieło w jeszcze szerszy krąg czytelników.
„Niebezpieczne emocje to pełna równowagi seria filozoficznych rozważań o charakterze fenomenologicznym i osobistym; dotyczą one roli namiętności i uczuć, instynktownych odpowiedzi ciała i ludzkich reakcji, które omijają i przewyższają rozum. Lingis przyjmuje szczególną, dobrze ugruntowaną za sprawą swych wcześniej opublikowanych prac, perspektywę: splata ze sobą fragmenty tekstów filozoficznych (zwłaszcza Heideggera, Hegla, Merleau-Ponty’ego, Lévinasa i Nietzschego) z dziwnymi i intensywnymi doświadczeniami czerpanymi z codziennego życia, zdobytymi w różnych miejscach i w różnych kulturach. Należy on zdecydowanie do najwspanialszych filozofów swego pokolenia. W swoich książkach zgłębia te chwile i wydarzenia, których filozofia zwykle nie zauważa, a które powinna dostrzec, jeśli ma dostarczyć nam sposobu rozumienia życia i tego, jak można dobrze przez nie przejść”.
Elizabeth Grosz, Fluid Bodies: Toward a Corporeal Feminism
Alphonso Lingis jest emerytowanym profesorem filozofii na Stanowym Uniwersytecie Pensylwanii, autorem książek: Excesses: Eros and Culture (1983), Libido: The French Existential Theories (1985), Phenomenological Explanations (1986), Deathbound Subjectivity (1989), Abuses (1994), The Community of Those Who Have Nothing in Common (1994), Foreign Bodies (1994), Sensation: Intelligibility in Sensibility (1995), The Imperative (1998), Body Transformations: Evolutions and Atavisms in Culture (2005), The First Person Singular (2007), Wonders Seen in Forsaken Places: An Essay on the Photographs and the Process of Photography of Mark Cohen (2010), Violence and Splendor (2011).
W mroku uczonej niewiedzy to zapis rozmów z Karolem Tarnowskim. Dociekliwe pytania zmuszają filozofa do pogłębionej refleksji na tematy fundamentalne. Dowiadujemy się, dlaczego bliższy jest mu Paul Tillich niż Martin Heidegger i dlaczego myślenie filozoficzne opiera się na czymś niesprawdzalnym. Filozof często powołuje się na Józefa Tischnera, którego uważa za swego mistrza, choć przyznaje, że niekiedy bliżej mu do Karola Wojtyły. Opowiada jasno, lekko, ale bez uproszczeń. Odsłania też wątki swojej biografii, m.in. poświęcenie kariery muzycznej dla filozofii.
„Filozofia powinna otwierać myślenie, czyli prowadzić do dialogu z innymi ludźmi, filozofiami i kręgami kultury. Z drugiej strony powinna mieć odwagę własnej wizji, a także przylgnięcia do jakiejś tradycji filozoficznej czy religijnej. A przede wszystkim, do pewnej wierności wobec - jak mówił Tischner - ludzkiej biedy czy ludzkiego dramatu”.
Fragment książki W mroku uczonej niewiedzy
„Seria Kim Jest Człowiek? jest płaszczyzną rozmowy, do której zapraszamy uczonych i myślicieli, przedstawicieli różnych środowisk, a także wszystkich pośród nas, dla których kluczowe jest pytanie o człowieka”.
Katarzyna Wojtkowska
W historii miasta możemy wyróżnić cztery okresy. Pierwszy rozpoczyna osadnictwo saksońskie, kiedy to w 1587 roku osadnicy z Saksonii założyli wieś Linde. W latach trzydziestych Rzesza Niemiecka zrealizowała plan utworzenia wielkiego wielofunkcyjnego poligonu i garnizonowego miasta (1933–1945). W 1945 roku w wyniku działań wojennych cały teren przejęła Armia Czerwona (1945–1992). Od 1993 roku do chwili obecnej trwa okres osadnictwa cywilnego.
Dziś to unikalne miasto, często nazywane „leśnym miastem”, powstało dzięki wyjątkowej historii, nie zawsze docenianej, a ważnej dla Polski i Europy. Borne Sulinowo od początku swojego istnienia (1993) poszukuje miejsca w najnowszej historii Polski, jest w ciągłym procesie tworzenia się, mimo wielu przeciwności zewnętrznych i wewnętrznych, zamierzonych i przypadkowych.
Głównym problemem książki jest opis i analiza kształtowania się społeczności lokalnej miasta w nowych warunkach dokonującego się procesu transformacji systemowej. Ciekawe jest stwierdzenie, że Borne Sulinowo stanowi swoiste laboratorium badawcze dla humanisty w wielu dziedzinach naukowych: socjologii, antropologii kulturowej, politologii, a także pedagogiki. Niemniej warto pamiętać, że społeczność tego miejsca kształtowała się sama, bez pomocy finansowej i ekspertów, którzy interesowali się nim tylko w pierwszych miesiącach funkcjonowania miasta. Nie było takiego pomysłu i zamiaru, żeby miasto przejął zarząd komisaryczny złożony ze specjalistów od planowania, urbanistyki, ekonomii itp. Odpowiedzialność, i to duża odpowiedzialność, spadła na urzędników gminy Silnowo, dzielnych ludzi bez nabytego wcześniej doświadczenia, którzy musieli często radzić sobie w podejmowaniu trudnych decyzji. W pierwszych latach osadnictwa w Bornem Sulinowie nie brakowało w mediach zachęty do osiedlenia się w nowym miejscu. Z jednej strony pisano optymistyczne artykuły, natomiast z drugiej pojawiały się i skrajnie przeciwne, prorokujące, w których przedstawiano wiele nieprawdziwych sensacji i pisano, że miasto musi zginąć. Dodam, że nie są one godne uwagi, ponieważ zawierają niczym nieuzasadnione opinie ich autorów, ale ilustrują pewien typ świadomości wykreowany przez media.
W tekście książki starałem się na podstawie własnych paroletnich obserwacji i badań przybliżyć zachodzące w mieście procesy społeczne i kulturowe, m.in. adaptacji mieszkańców do nowego miejsca, oswajania, bądź co bądź, obcej przestrzeni urbanistycznej, zmieniającego się stosunku do obcego dziedzictwa i kreowania własnej pamięci zbiorowej, podejmowanych prób wewnętrznej integracji społeczności miejskiej, poszukiwania zbiorowej tożsamości i wielu innych. Jako metodę analizy zebranego w trakcie badań materiału wybrałem jego weryfikację przez pryzmat określonych teoretycznych kategorii badawczych, takich jak: pamięć historyczna, tradycja, dziedzictwo kulturowe, integracja, tożsamość, społeczność lokalna. Zdaję sobie sprawę z braków, ponieważ nie wszystkie z podejmowanych do analizy zagadnień szczegółowych udało mi się jednoznacznie rozwiązać. Wiele z nich wymaga kontynuacji badań i ciągłej obserwacji społeczności miejskiej, krętych, a przez to ciekawych, dróg jej rozwoju. Szczegółowe pytania badawcze zawarłem w części teoretycznej tekstu.
W ostatnim czasie w wyniku współpracy wydawniczej Time Marszałek Group z chińskim wydawnictwem Foreign Language Teaching and Research Press ukazały się cztery tomy encyklopedycznego opracowania pt. „Kluczowe pojęcia w chińskiej myśli i kulturze”. Publikacja ta jest efektem pracy wybitnych sinologów oraz grona chińskich profesorów. Najważniejsze pojęcia w poszczególnych tomach zostały przybliżone czytelnikowi w formie encyklopedycznych haseł, które dodatkowo wsparto cytatami z dzieł chińskiej literatury (w języku polskim i chińskim).
Książka Miłosza Puczydłowskiego jest wielowątkowa i bardzo bogata w treść. Jasno i z dużym znawstwem naświetla problem sekularyzacji z perspektywy różnych stanowisk, pozycjonuje główne spory. Z pewnością będzie stanowiła punkt odniesienia do dalszych badań i dyskusji nad zjawiskiem sekularyzacji. Oryginalna jest także główna teza pracy, ukazująca religię i sekularyzm jako dwie splecione ze sobą i przynależne do siebie matryce.
Prof. dr hab. Tadeusz Gadacz
Książka Miłosza Puczydłowskiego jest rozprawą istotną i bardzo rzetelną, trafnie i z analityczną rozwagą wkraczającą w nader rozległy i niezwykle złożony obszar żywej debaty współczesnej. Autor sensownie zmierza do oswobodzenia problemu sekularyzacji z więzi socjologicznego redukcjonizmu i wprowadza ów problem w obręb refleksji filozoficzno-teologicznej, dla której socjologia wiary i niewiary staje się punktem odniesienia, momentem krytycznym kultury, czy źródłem nowych wyzwań duchowych i inspiracji, a sekularyzacja, paradoksalnie, treścią wierzenia.
Prof. Instytutu Filozofii i Socjologii PAN dr hab. Zbigniew Mikołejko
Impulsem do napisania książki była poślednia sława, którą cieszy się Francis Bacon. O tym filozofie często mówi się, że był słabym metodologiem, jeszcze słabszym naukowcem, a na domiar złego – pierwszym z dziejach bezrefleksyjnym piewcą nieokiełznanego postępu technicznego.
Ta książka to próba innego spojrzenia na dziedzictwo Bacona. Jej punktem wyjścia jest krytyka interpretacji, które widzą w filozofie sekularystę i rzecznika prymitywnego utylitaryzmu. Autor odczytuje twórczość Bacona jako filozofię inspirowaną treściami religijnymi. Według filozofa nauka i technika są środkami, za pomocą których ludzie mogą przybliżyć realizację biblijnych przepowiedni dotyczących milenarystycznego królestwa – ostatniego okresu w dziejach .
Z religijnej perspektywy postęp jest nieodłącznie związany z kultywowaniem cnót nadziei i miłosierdzia oraz dążeniem do pokoju religijnego. Przedstawiając utopijną wizje idealnego społeczeństwa w „Nowej Atlantydzie”, Bacon chciał zaszczepić u naukowców etos inspirowany religią, który miał skłonić ich, by służyli ludzkości.
Treści religijne miały również wpływ na rozważania Bacona z zakresu metodologii nauki. Autor pokazuje, że wiele zaleceń metodologicznych filozofa było wzorowanych na biblijnych metodach interpretacji lub wprost inspirowanych Pismem Świętym.
Zarówno za pomocą religijnie inspirowanej etyki, jak i metodologii Bacon chciał wytyczyć nowe zasady uprawiania nauki i jej cele. Ta nadzieja się ziściła. Idee filozofa zaczęli wcielać twórcy Royal Society – jednej z najważniejszych w historii instytucji badawczych.
Kiedy czuję się Francuzem? Dlaczego jestem Algierką? Czy zależy to od dzielnicy, w której mieszkam, i zawodu, który wykonuję? Jakie znaczenie ma przeszłość francusko-algierska i percepcja islamu we Francji? Jakie są codzienne relacje między francuskością a algierskością? Na te i podobne pytania poszukują odpowiedzi Francuzi, których rodzice wychowali się w Algierii i imigrowali do Francji w okresie powojennego boomu gospodarczego. Mówią biegle w języku Molieram, są doskonale osadzeni we francuskiej codzienności i funkcjonują w różnych warstwach społeczeństwa francuskiego. Dzięki rodzicom poznali elementy kultury algierskiej, arabskiej lub berberyjskiej, założenia religii muzułmańskiej oraz wydarzenia z historii rodzinnej i społecznej. Jako potomkowie imigrantów konfrontują swe wyobrażenia o francuskości i algierskości z ocenami i reakcjami innych osób – rodziny żyjącej po obu stronach Morza Śródziemnego, rówieśników, nauczycieli, pracodawców i polityków.
Książka zawiera teoretyczne i metodologiczne propozycje badań nad identyfikacjami. W pojedynczej czynności identyfikacji autor odróżnia argument identyfikacyjny (cechę) od nazwy kategorialnej, a użyteczność zaproponowanych pojęć testuje w badaniu identyfikacji Francuzów algierskiego pochodzenia (FPA). Napisane przez potomków imigrantów algierskich teksty literackie, w różnym stopniu nacechowane autobiograficznością, są podane w książce analizie jakościowej i ilościowej. W efekcie wskazano na istnienie w świadomości zbiorowej FPA kilkudziesięciu możliwych, osadzonych w konkretnych kontekstach, relacji między wybranymi identyfikacjami narodowymi – francuską i algierską.
W ostatnim czasie w wyniku współpracy wydawniczej Time Marszałek Group z chińskim wydawnictwem Foreign Language Teaching and Research Press ukazały się cztery tomy encyklopedycznego opracowania pt. „Kluczowe pojęcia w chińskiej myśli i kulturze”. Publikacja ta jest efektem pracy wybitnych sinologów oraz grona chińskich profesorów. Najważniejsze pojęcia w poszczególnych tomach zostały przybliżone czytelnikowi w formie encyklopedycznych haseł, które dodatkowo wsparto cytatami z dzieł chińskiej literatury (w języku polskim i chińskim).
W ostatnim czasie w wyniku współpracy wydawniczej Time Marszałek Group z chińskim wydawnictwem Foreign Language Teaching and Research Press ukazały się cztery tomy encyklopedycznego opracowania pt. „Kluczowe pojęcia w chińskiej myśli i kulturze”. Publikacja ta jest efektem pracy wybitnych sinologów oraz grona chińskich profesorów. Najważniejsze pojęcia w poszczególnych tomach zostały przybliżone czytelnikowi w formie encyklopedycznych haseł, które dodatkowo wsparto cytatami z dzieł chińskiej literatury (w języku polskim i chińskim).
W ostatnim czasie w wyniku współpracy wydawniczej Time Marszałek Group z chińskim wydawnictwem Foreign Language Teaching and Research Press ukazały się cztery tomy encyklopedycznego opracowania pt. „Kluczowe pojęcia w chińskiej myśli i kulturze”. Publikacja ta jest efektem pracy wybitnych sinologów oraz grona chińskich profesorów. Najważniejsze pojęcia w poszczególnych tomach zostały przybliżone czytelnikowi w formie encyklopedycznych haseł, które dodatkowo wsparto cytatami z dzieł chińskiej literatury (w języku polskim i chińskim).
Książka jest poświęcona lutowaniu jednej z najstarszych metod spajania. Przedstawiono w niej fizykochemiczne aspekty, metody i tendencje rozwojowe procesu lutowania, scharakteryzowano budowę oraz właściwości spoiw i topników. Omówiono konstrukcję złączy lutowanych, technologiczne aspekty lutowania wraz z metodyką opracowania procesu lutowania, a także zagadnienia mechanizacji i automatyzacji tego procesu. Podano metody kontroli połączeń lutowanych oraz przykłady ich zastosowań w budowie maszyn. Jest przeznaczona dla studentów kierunków: inżynieria materiałowa, mechanika i budowa maszyn i metalurgia. Będzie też przydatna dla inżynierów mechaników zainteresowanych spajaniem nowoczesnych tworzyw konstrukcyjnych i nowymi technologiami materiałowymi.
Prezentowana książka jest zbiorem interdyscyplinarnych studiów dotyczących wybranych aspektów społecznych, politycznych, gospodarczych, kulturowych i demograficznych krajów hiszpańsko- oraz portugalskojęzycznych o kolonialnej przeszłości. Zakres geograficzny podejmowanej tematyki obejmuje tereny Ameryki Południowej i Centralnej, ale też Gwinei Równikowej, która doświadczyła hiszpańskiego kolonializmu i jest jedynym państwem w Afryce, gdzie hiszpański ma status języka urzędowego. Autorzy, reprezentujący różne dyscypliny w ramach nauk społecznych i humanistycznych, omawiają m.in. takie zagadnienia, jak: granice i pogranicza Ameryki Łacińskiej, rasa i etniczność w procesach narodotwórczych w tzw. Ameryce Hiszpańskiej, ruchy społeczne ludów rdzennych na przykładzie mobilizacji Mapuczów w Chile, hiszpańska migracja do Ameryki Łacińskiej, mit demokracji rasowej i polityka rasowa w Brazylii, a także relacje tego państwa z Afryką oraz zabiegi państwo- i narodotwórcze w Gwinei Równikowej, które symbolicznie lokują się między hiszpańskością a afrykańskością.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
