Książka Szczepana Kutrowskiego poszukuje odpowiedzi [na pytanie], czym żyje „współcześniak”, który usadowiony jest na styku platform urządzonego już świata i tego stającego się na nowo, kiedy podejmuje się on próby zderzenia czy scalania (?) prawd, wartości, kodów, tego, co zewnętrzne, z tym, co jest wewnętrznym odbiciem świata, w osobistych przeżyciach ludzi. […] owe analizy Autora to ważny pedagogiczny zabieg. […] Dylematem pozostaje […], czy stawiać na pierwszym miejscu swoje życie, czy wspólnotowość? [...] Autor znajduje „dylematy humanistyczne” dające o sobie znać jako skomplikowane splatania czy subtelne wiązanie np. spraw codziennych z metafizyką, tj. nagromadzonej mądrości życiowej, rozumności, z bezrozumnością np. wobec zwierząt i roślin, z bezrozumnością ludzi w roli konsumentów. […] Autorski namysł książki Szczepana Kutrowskiego Wiatry nadziei […] oscyluje między językiem filozofii, literatury naukowej […], potocznego doświadczenia […], stanowiąc niezwykle ważny dla „współcześniaka” przewodnik myślowy po drogach, zakrętach i utrudnieniach współczesności.
dr. hab. Ewa Rodziewicz, prof. Pomorskiej WSNS
Tytuł książki jest metaforą, która ukazuje nieprzewidywalność, dynamikę, zmienność, kontrastowość i wielowarstwowość wątków poruszanych w niej i zestawianych ze sobą nad problematyką nadziei. […] Jest to celowy zabieg Autora, aby zarysować wielowymiarowość wartości, jaką jest nadzieja w życiu każdego z nas. […] Wiąże się to z kształtowaniem recepcji obrazu świata zewnętrznego u odbiorców, uczniów, społeczeństwa oraz kreowania ich zachowań przez działania twórców, oddziaływania pedagogów, humanistów, uczonych, polityków, księży. […] Działania te […] rozbudzają nadzieje i tęsknoty jednostek, grup za danym stylem życia. […] Autor pragnie nas uczulić na konieczność dbałości o nadzieję jako wartość życia oraz skutki braku jej dewaluacji w warunkach zmian, braku myślenia refleksyjnego, co jest widoczne w zaskakujących i nieoczekiwanych zachowaniach społecznych.
dr hab. Urszula Szuścik
Wielki szlak do Indii, który hipnotyzuje do dziś
Kamal opuściła Warszawę z jednym plecakiem. Nie chciała dwóch fakultetów, mieszkania i pędu za karierą. Wybrała Indie – kraj, w którym największą wartością jest osiągnięcie duchowej równowagi. Dziś już nie pamięta poprzedniego życia... Ale ono do niej wraca ze zdwojoną siłą.
Od cywilizacji Zachodu uciekł też hippis „Święty”. Jego życie to wolna miłość, narkotykowe seanse, religijne komuny i hedonistyczne wspólnoty na Goa. Wszędzie szuka jednego – szczęścia. A ono wciąż mu się wymyka.
Wojciech Jagielski, ceniony reporter wojenny podąża tym razem „wielkim szlakiem hippisów”. Afganistan, Pakistan, Nepal i na końcu Indie. Miejsca duchowej inicjacji, zderzenie z systemem kast, regiony targane konfliktami zbrojnymi, gdzie pojęcie „wolność” nabiera innego znaczenia.
Najnowsza książka autora Modlitwy o deszcz i Wszystkich wojen Lary to zupełnie nowe spojrzenie na Wschód. To świat widziany oczami tych, którzy gnani chęcią uwolnienia się od zachodniej cywilizacji, docierają w miejsca, gdzie panuje tylko pozorny spokój.
Książka przybliża aspekty prawne, instytucjonalne i społeczne dotyczące zjawiska uchodźstwa w Polsce po 1989 roku. Takie sformułowanie zakresu przedmiotowego publikacji podyktowane jest dążeniem autora do wszechstronnej analizy sytuacji społeczno-prawnej uchodźców w Polsce w pierwszym okresie udzielania im pomocy. Analizowany okres obejmuje koniec lat 80., lata 90. i początek nowego stulecia.
Nowy numer „Studiów Socjologiczno-Politycznych. Seria nowa” jest pierwszym w historii czasopisma, w którym wszystkie teksty publikowane są w języku angielskim. Jego redaktorem jest prof. Jerzy J. Wiatr. Tematem numeru są zagadnienia współczesnego autorytaryzmu, w tym tendencje do kumulowania władzy w rękach rządzącej oligarchii przy pogwałceniu zasad państwa prawnego poprzez ograniczanie roli niezależnego sądownictwa. W numerze znajdują się artykuły autorstwa Adama Przeworskiego (New York University), Iltera Turana (profesor emeritus Istanbul Bilgi University i prezydent IPSA 2016–2018), Petera Anyang Nyong’o (kenijski senator i były minister), jeden z ostatnich tekstów Zygmunta Baumana, a także nowe prace Jerzego Wiatra, Janusza Reykowskiego oraz Jerzego Jaskierni.
W świecie współczesnym nastaje coraz większe zrozumienie problemów człowieka z niepełnosprawnością. Coraz większy postęp w zakresie wiedzy humanistycznej i wiedzy medycznej przyczynia się do poznawania człowieka z niepełnosprawnością i uwzględniania jego realnych i rzeczywistych potrzeb, możliwości i ograniczeń. Zygmunt Bauman w swoich rozważaniach podkreśla, iż obecność ""obcych ponowoczesnych"" nie jest już dziś problemem. Chodzi więc o to, aby nie dążyć do wyeliminowania człowieka niepełnosprawnego, ale żeby nauczyć się z nim żyć i aby jakość wspólnego życia była satysfakcjonująca tak dla osób doświadczonych niepełnosprawnością, jak i zdrowych. W obliczu trudnej i złożonej codzienności osób z niepełnosprawnością pragniemy zaprezentować Czytelnikowi publikację, która z jednej strony ukaże różne perspektywy doświadczania niepełnosprawności, przybliżając zmagania z nią, z drugiej zaś wskaże praktyczne rozwiązania (szczególnie w sferze edukacji i rehabilitacji) ułatwiające wejście i bycie w społeczeństwie. Zebrane teksty dotyczą zarówno problematyki dorosłych osób z niepełnosprawnością, jak również i dzieci. B. Antoszewska, I. Myśliwczyk
Slajdy wypełnione tekstem w punktach. Nieczytelne wykresy. „Śmieszne” obrazki ukradzione z Google. Na końcu slajd „Dziękuję za uwagę”. Brr... Czy z tym kojarzy Ci się słowo „prezentacja”?
Może być inaczej! Prezentacja może być naprawdę multi-medialna. Może wspierać mówcę obrazami, a słuchaczom ułatwiać zapamiętanie. „Może” — tak, to zależy od Ciebie. Przy tworzeniu prezentacji nie ma miejsca na kompromisy. Albo rób to dobrze, albo wcale!
Jakie błędy popełnia większość prezenterów?
Jak prawidłowo konstruować slajdy?
Skąd ściągać obrazy — legalne i dobrej jakości?
Co to jest „PechaKucha”, „widok prezentera” i „pitching”?
Jak powinien się (auto)prezentować prezenter?
Agata Rzędowska — trenerka i publicystka gospodarcza, na co dzień z pasją pisze o innowacjach i nowych technologiach, znajdując w nich miejsce dla człowieka. W pracy trenera wykorzystuje doświadczenia teatralne. „Skuteczne narzędzia pracy, jakimi są głos, oddech i celowe wykorzystanie technologii, to klucz do udanej prezentacji. W tej kolejności”.
Jerzy Rzędowski — trener wystąpień publicznych, historyk, mówca. Szkolił niemal wszystkie grupy zawodowe. Menedżerowie, sprzedawcy, politycy, duchowni, lekarze, nauczyciele i trenerzy (oraz wielu innych) uczą się od Jerzego, jak mówić publicznie. „Czy każdy może być porywającym mówcą? Nie! Tak samo nie każdy zostanie kierowcą rajdowym. Jednak tak jak potrzebne jest w życiu prawo jazdy, tak każdy, kto pracuje z ludźmi, powinien się nauczyć dobrze prezentować”.
Zarządzanie publiczne stanowi jedną z kluczowych orientacji badawczych na gruncie praktycznie zorientowanych nauk społecznych. Jednocześnie jest to kluczowy wymiar funkcjonowania sfery publicznej. Refleksja nad problemami tak rozumianego zarządzania podlega też różnym trendom, pozostaje w związku z dominującymi orientacjami ideologicznymi, a w przypadku Polski – w bezpośrednim związku z zamierzoną konwergencją do zachodnich wzorów, uznawanych – często bezkrytycznie – za godne naśladowania. Teksty, które składają się na tę książkę, przynoszą wielomiarowy obraz zarządzania publicznego. Autorzy podejmują próbę krytycznej prezentacji „nowych idei”, odnoszą się jednak również do koncepcji silnie zakorzenionych w tradycji badawczej. Jednym z wątków, który stanowi klamrę spinającą zainteresowania autorów, jest dostrzeganie dylematu między sprawnością zarządzania a jego uspołecznianiem, partycypacją obywateli w coraz bardziej złożonych procesach funkcjonowania sfery publicznej. Wartością jest wielowymiarowe, często oparte na idealizacji spojrzenie na procesy partycypacyjne. Autorzy zdają się pośrednio zachęcać do nieulegania modom, nowym trendom w debacie nad zarządzaniem publicznym, które pozostają czy to w zgodzie, czy to w opozycji do wpływowych orientacji ideologicznych.
Publikacja podejmuje istotne zagadnienia odnoszące się do obywatela, jego miejsca i roli, jaką odgrywa czy też może odgrywać w Internecie. Książka podzielona jest na cztery części, w których poszczególni autorzy analizują zjawiska cyberwojny, cyberreligii, cybermanipulacji oraz cybertwórczości. To z nimi w szybko zmieniającym się świecie coraz częściej spotyka się współczesny człowiek. Doświadcza ich w sposób bezpośredni, serfując w sieci, lub dowiaduje się o nich z kanałów medialnych. Niezwykle istotne jest to, aby te zmieniające się procesy obserwować, analizować, odpowiednio nazywać, poddawać naukowej refleksji i o nich informować obywateli.
Autorzy poszczególnych tekstów w ciekawy sposób zwracają uwagę na to, jak łatwo można wykorzystywać do rozmaitych, tzn. i pozytywnych, i negatywnych celów narzędzie, jakim od lat jest internet. Medium to ma niezwykle dużą siłę oddziaływania, zwłaszcza na ludzi młodych, dlatego konieczne jest prowadzenie badań cyberprzestrzeni zarówno pod kontem możliwości wykorzystania jej do działań wojennych, jak i propagowania nowych ruchów religijnych. Działania podejmowane w cyberprzestrzeni mają bowiem duże przełożenie na prawdziwe życie. Sprawne wykorzystywanie sieci daje potencjał do tego, by wpływać na wiele obszarów życia jego użytkowników
Książka może być pomocą dla nauczycieli, katechetów oraz dla studentów dziennikarstwa i kierunków pokrewnych. Dla każdego, kto sięgnie po tę pozycję, może stanowić pomoc w refleksji nad byciem odpowiedzialnym użytkownikiem i twórcą treści w przestrzeni, jaką jest Internet”.
Isaiah Berlin (19091997) należy do klasyków XX-wiecznej filozofii politycznej i społecznej. Najlepiej znany jest z pełnych pasji, oryginalnych i wpływowych pism o wolności i swobodach obywatelskich. Na ten niepowtarzalny charakter jego twórczości niewątpliwie wpłynął fakt, że Berlin był świadkiem i dzieckiem burzliwej epoki. Urodzony w Rydze w rodzinie rosyjskich Żydów, od 1915 roku mieszkał z rodzicami koło Sankt Petersburga i na własne oczy już we wczesnych latach obserwował traumę rewolucji 1917 roku. II wojnę światową, postępy i upadek komunizmu oglądał już z Anglii, gdzie w 1921 roku znalazł się jako imigrant i gdzie już pozostał. Wykładał w Oksfordzie, położył wielkie zasługi dla rozwoju uniwersytetu, otrzymał tytuł szlachecki. Niniejszy tom zawiera teksty pisane i wygłaszane przez Berlina od wczesnych lat 50. XX wieku, a dotyczące głównie idei wolności politycznej. Trzon tych pism to Pięć esejów o wolności, które zostały poszerzone o drobniejsze niepublikowane prace związane z tym tematem i o teksty autobiograficzne. Dzięki temu szersze oświetlenie uzyskały podstawowe kwestie wolności: wolność negatywna/pozytywna, liberalizm polityczny, prawa człowieka, determinizm a wolna wola i odpowiedzialność. Obszerny przewodnik po najnowszej literaturze berlinologicznej dopełnia całości i czyni tom bodaj najbardziej reprezentatywnym ze wszystkich dostępnych publikacji Berlina.
Puchar od Pana Boga to zbiór tekstów, w których sport stanowi pretekst do opowieści o sprawach najważniejszych: życiu i śmierci, miłości, przyjaźni i pasji. Ota Pavel pisze o zwycięstwach i porażkach równie pięknie, jak o sarnach i rybach.
Każdy z nas w bezkresnym ruchu wszystkich światów jest jedynie punktem zatrzymania sprzyjającym powtórnej eksplozji. Nasze wyodrębnienie pozwala się zatrzymać, lecz owo zatrzymanie się ma tylko sens zwiększonej intensywności podjętego później ruchu. Odrębne istnienie jest jedynie warunkiem komunikacji odłożonych, lecz wybuchowych.
W POSZUKIWANIU FORMUŁY WSZECHŚWIATA
Czy wszechświat ma początek i koniec? Istnieje jeden świat, a może jst ich wiele?
Zależność między grawitacją a fizyką kwantową, związek między siłami w skali mikro a makro – między atomami a planetami i galaktykami, to kwestie kluczowe dla dalszego rozwoju współczesnej fizyki. Zespolenie obu tych światów w jedną teorię grawitacji kwantowej pozwoli stworzyć obraz świata, w którym jest miejsce również dla nas.
Nasz wszechświat zna cztery siły elementarne: trzy na poziomie atomów, a jedną na poziomie planet i galaktyk. Jak można ująć je w jeden spójny model? Współczesna fizyka nieustannie zadaje sobie to pytanie i – jeszcze – nie zna na nie odpowiedzi. Teoria grawitacji kwantowej ma szansę to zmienić.
Claus Kiefer zabiera czytelnika w krótką podróż przez teorię względności i teorię kwantową oraz strzałkę czasu i kosmologię, aby dotrzeć do grawitacji kwantowej i kosmologii kwantowej. Autor wyjaśnia, co kryje się za takimi fenomenami jak czarne dziury, kot Schrödingera, ciemna energia, struny czy funkcja falowa wszechświata, tworząc zarysy nowej teorii i jej odpowiedzi na pytania znajdujące się w centrum zainteresowania współczesnej fizyki.
Claus Kiefer - studiował fizykę i astronomię na uniwersytetach w Heidelbergu i Wiedniu. Jest profesorem fizyki teoretycznej na Uniwersytecie w Kolonii i jednym z czołowych ekspertów kwantowej grawitacji. Autor kilku książek o teorii względności i kosmologii kawntowej.
Czy rozumienie przypomina rozmowę, widzenie, czy taniec?
Czy istnieje język doskonały?
Czym jest interpretacja?
Czy poza jej granicami leży tylko nonsens?
Granice interpretacji to książka, która odpowiada na pytanie, dlaczego w świecie komunikacji jesteśmy skazani na interpretację. Autor, posiłkując się ustaleniami współczesnych nauk kognitywnych i teorii ewolucji, a także czerpiąc z tradycji filozofii analitycznej dowodzi, że nie może istnieć język doskonały niepodatny na interpretację. Zastanawia się również nad strukturą rozumienia i pokazuje, że zbyt pochopne próby interpretacji mogą nas prowadzić w krainę bełkotu.
Granice interpretacji to pierwsza w literaturze polskiej próba zmierzenia się ze zjawiskiem interpretacji, oparta w znacznej mierze na tym, co biologia mówi o ludzkiej zdolności rozumienia. Jesteśmy jedynym gatunkiem, który posługuje się językiem, ale nie znaczy to, że możemy używać go w sposób dowolny.
Przez Wszechświat podróżuje się nawet, gdy się o tym nie wie. Bo można nie wiedzieć: gdy głowę do tego stopnia zajmie się innymi „sprawami”, że nie ma już miejsca na myślenie. Wówczas Wszechświat niesie człowieka tak, jak nurt rzeki unosi przypadkowo wrzucony do niej kawałek patyka. Z perspektywy patyka, kręconego przybrzeżnym wirem, nie widać ujścia rzeki, z którym łaczy się ona z oceanem. Żeby nie dać się zredukować do roli patyka, trzeba od czasu do czasu zrobić w swojej głowie miejsce na myślenie. To właśnie nazywam rekolekcjami. Mogą to być rekolekcje w sensie tradycyjnym, z modlitwą i religijnymi rozważaniami, ale mogą to także być rekolekcje w szerszym znaczeniu – wyłącznie kilkunastu chwil z codziennych spraw i zwrócenie myśli poza to, czego myśl zwykle bezpośrednio dotyka. W obydwu tych formach rekolekcji książka ta chciałaby pomóc. (Autor)
Michał Heller - uczony, kosmolog, filozof i teolog. Laureat Nagrody Templetona i założyciel Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych w Krakowie. Autor m.in. książek Filozofia przypadku (CCPress 2012), Bóg i nauka. Moje dwie drogi do jednego celu (CCPress 2013), Granice nauki (CCPress 2014), Przestrzenie Wszechświata. Od geometrii do kosmologii (CCPress 2017).
Czy obiekty matematyczne się tworzy, czy odkrywa? Czy istnieją one w Platońskim polu racjonalności, budując matrycę tego, co może się urzeczywistnić?W komputerze zmarłego przedwcześnie Arcybiskupa Józefa Życińskiego znaleziono niemal ukończony tekst książki, będący zapisem wykładów, które w roku akademickim 2006/2007 prowadził na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prezentujemy Państwu jej ostateczną wersję, zredagowaną i opatrzoną wstępem Michała Hellera.Gdy po raz pierwszy przejrzałem pliki komputerowe, pomyslałem, że dopiszę swoje uzupełnienia i znowu będziemy mieli wspólna książkę. Ale wyszło inaczej. Wybrałem tylko rolę redaktora, dokonałem niezbędnych retuszy, pozostawiając całość maksymalnie niezmienioną. Józek jest zbyt silną osobowością, by brutalnie wdzierać się w jego tekst. Niech jeszcze raz przemówi swoim niepowtarzalnym stylem.[Ze Wstępu Michała Hellera]
Matematyka, jak pokazuje profesor Stewart, jest siłą napędową astronomii i kosmologii od najdawniejszych czasów. Badania orbit planet dokonane przez Keplera doprowadziły Newtona do sformułowania jego teorii grawitacji, a dwa wieki później Einstein zainspirowany małymi nieregularnościami ruchu Merkurego stworzył swą ogólną teorię względności. Ian Stewart w sposób prosty i zrozumiały wyjaśnia podstawy grawitacji, czasoprzestrzeni, zasady względności i teorii kwantów oraz to, jak się ze sobą wiążą. Osiemdziesiąt lat temu odkrycie tego, że Wszechświat się rozszerza, doprowadziło do sformułowania teorii Wielkiego Wybuchu. Następnym krokiem było wprowadzenie nowych pojęć, takich jak inflacja, ciemna materia i ciemna energia. Ale czy inflacja wyjaśni strukturę Wszechświata? Czy ciemna materia istnieje? Czy może jesteśmy na progu nowej rewolucji naukowej, która zmieni nasz pogląd na Wszechświat? Takie, wśród wielu innych, są pytania zadawane przez Iana Stewarta podczas wnikliwego matematycznego przeglądu zagadnień astronomii i kosmologii.Ian Stewart światowej sławy matematyk i autor bestsellerowych książek popularnonaukowych. Jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu w Warwick, gdzie wciąż prowadzi aktywną działalność naukową. W roku 2001 otrzymał nagrodę Towarzystwa Królewskiego im. Michaela Faradaya za popularyzację nauki. Jest autorem licznych książek poświęconych matematyce, z których na język polski przetłumaczono dotychczas m.in.: ""Oswajanie nieskończoności"", ""Histerie matematyczne"", ""Listy do młodego matematyka"", ""Krowy w labiryncie i inne eksploracje matematyczne"", ""Jak pokroić tort i inne zagadki matematyczne"", ""Dlaczego prawda jest piękna"", ""Stąd do nieskończoności"", ""17 równań, które zmieniły świat"", ""Matematykę życia"" oraz ""Podstawy matematyki"".
Bez wątpienia mamy tu do czynienia z refleksją pedagogiczną znakomicie osadzoną w najnowszych narracjach kulturowych reprezentujących relację pomiędzy teoretycznym opisem rzeczywistości społecznej (także edukacji) a praktykami społecznymi. W tym sensie przyjęta w książce perspektywa epistemologiczna oraz rezultaty przeprowadzonych badań ukazują, że to nie nadmiar teorii jest ograniczający, ale jednoznaczny brak wiedzy w świadomości tych, którzy generują roszczenia redukujące działalność nauczycieli do stosowania jednowymiarowych metod i środków kształcenia poprzez uruchamianie szeregu mechanizmów kontrolujących ich pracę. […] Przychylam się do czytelnie sformułowanej tezy Autorek, że edukacja jest ryzykowna, ponieważ wzbudza poczucie możliwości u wychowanków, wyznaczając zarazem oczekiwany przez świadomych pedagogów przełom epistemologiczny, interes poznawczy rozumiany jako samopoznanie oraz uzyskiwanie samoświadomości podmiotów realizujących swoje zadania rozwojowe również poprzez relacje z innymi. Mamy zatem do czynienia z emancypacyjnym interesem poznawczym, który powinna uruchamiać każda instytucja edukacyjna. […] A to, co wyznacza najważniejszy aspekt tej książki, to fakt, że upomina się o to sama młodzież, której autorki oddają głos, unikając tym samym marginalizacji tych, którym edukacja służyć powinna.
prof. nadzw. dr hab. Klaudia Węc
Na poziomie zarówno kulturowym, jak i cywilizacyjnym doszło w ostatnich dekadach do fundamentalnych zmian życia społecznego. Głównymi beneficjentami i podmiotami potencjalnych zagrożeń tych zmian są młodzi ludzie. Szeroko sprofilowany ogląd zaproponowany przez Autorki sugeruje myślenie o szkole z uwzględnieniem kontekstów wynikających ze społecznego funkcjonowania współczesnego człowieka, jego „charakteru społecznego” tracącego zbalansowanie między indywidualnością a wspólnotowością. Hermeneutyczna narracja prowadzona przez Autorki „obok dyskursu jakości edukacji” jest konsekwentnym dopominaniem się o transcendentalny wymiar edukacji szkolnej, a więc o niezbywalne zobowiązania, jakie mają dorośli wobec dzieci i młodzieży. […] Z tej perspektywy zasadne są […] pytania o to, jak siebie postrzegają, jak sobie w tym świecie radzą, jak interpretują swój świat społeczny (szkoły/klasy szkolnej), w którym są zanurzeni, a odpowiedzi stają się kluczowe w procesie dostosowania zmian w systemie edukacyjnym do potrzeb artykułowanych przez podmioty szkoły. […] Próba badawcza podjęta i zaprezentowana przez Autorki w niniejszej publikacji może przyczynić się do zrozumienia problematyki współczesnej młodzieży, jej potrzeb ulokowanych w samorządności, wraz z poczuciem wpływu na codzienność szkolną. W tym sensie Autorki zmierzają w kierunku poznania kondycji młodzieży oraz szkoły wraz z jej deficytami i możliwymi do wydobycia walorami.
prof. nadzw. dr hab. Marta Urlińska
Fikcja/realność
Tym gorzej dla faktów - Joanna Krakowska
Fakty na niby - Marta Bryś
Hanna Krall
Zirytowane, zakochane - Rozmowa z Hanną Krall i Jolantą Dylewską
Po bandzie
W imię widm - Marek Beylin
Instytucje c.d.
Do kogo należy teatr? Marta Keil
Varia
Konteksty: Struktura utopii - Olga Byrska
Książka Piotra Sieradzkiego stanowi bardzo dobrą prezentację jednej ze współczesnych teorii socjologicznych średniego zasięgu, która znajduje zastosowanie w badaniu, opisywaniu i wyjaśnianiu społeczeństwa niemieckiego i polskiego, a także w badaniach marketingowych. Praca ta ma nie tylko dużą wartość naukową, ale i poznawczą gdyż do tej pory na polskim tynku wydawniczym nie ukazały się prace naukowe przedstawiające dokonania Gerharda Schulze. Aktualność książki Piotra Sieradzkiego potwierdzają kierunki przemian współczesnego społeczeństwa polskiego, które wymagają poszukiwania nowych narzędzi badawczych, pomocnych przy ich opisie i wyjaśnianiu. Praca ta może stanowić interesującą lekturę dla badaczy szeroko rozumianego życia społecznego, obejmującego jego wymiar społeczny, gospodarczy i kulturowy. Z recenzji wydawniczej ks. dr. hab. Stanisława Fela, prof. KUL
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
