Analiza zachodniej percepcji buddyzmu tybetańskiego podjęta z punktu widzenia tradycji chrześcijańskich. Tom pierwszy zawiera przegląd istniejących interpretacji naukowych oraz analizuje percepcję protestancką buddyzmu tybetańskiego głównie na terenach Tybetu, Mongolii i Zabajkala.
W szczególny sposób zwraca uwagę, w jakim stopniu własna, protestancka tradycja zachodnich obserwatorów wpływała i wpływa na postrzeganie i rozumienie buddyzmu tybetańskiego nurtu gelug-pa.
Minął czas, gdy Europa i chrześcijaństwo były tożsamymi pojęciami. Demografia wyznaniowa uświadamia fakt, że religii, która stworzyła ten kontynent, wyrosło dwóch konkurentów: ateizm i islam. Jednak według danych statystycznych chrześcijanie wciąż stanowią zdecydowaną większość europejskiej populacji. Nie da się zatem zrozumieć zjawisk społecznych – także negatywnych – i ogólnego klimatu kulturowego, abstrahując od tego, co dzieje się w społeczności nominalnych chrześcijan. Problemem Kościoła w Europie nie są spadające liczby w rozmaitych statystykach, ale brak wiary w Jezusa Chrystusa.
Dwie wieże i minaret to zbiór refleksji nad aktualnymi wyzwaniami społecznymi i kościelnymi, podejmowanych z punktu widzenia katolickiej nauki społecznej. Pojawiają się w nim pytania o rodzinę, o ideologię gender, politykę niedyskryminacji, demokrację, prawo do sprzeciwu sumienia, migrację, wolność religijną czy przyczyny milczenia Zachodu w obliczu prześladowania chrześcijan. Udzielane odpowiedzi być może pomogą Czytelnikowi żyć w większej wierności Jezusowi w miejscu, w którym w sąsiedztwie katedry wzniesiono wieże symbolizujące inne religie i ideologie.
„Profesor Józef Baniak od prawie czterdziestu lat wszechstronnie bada wszystkie aspekty celibatu. Przedstawione w książce wyniki badań socjologicznych realizowanych przez niego, ale też przez innych socjologów, dają najpełniejszy do tej pory w polskiej literaturze socjologicznej obraz opinii i postaw dotyczących zasadności i celowości utrzymania celibatu w Kościele rzymskokatolickim oraz jego przestrzegania przez osoby duchowne.
Czytelnik otrzymuje tym samym do rąk książkę będącą kompletnym – w obecnym stanie wiedzy socjologicznej – opracowaniem tego trudnego zagadnienia. Autor unika łatwych uogólnień, czyniąc liczne zastrzeżenia metodologiczne dotyczące możliwości generalizowania jego wniosków dotyczących coraz częstszego podważania zasady celibatu w Kościele i jego naruszania przez księży diecezjalnych i zakonnych. Pisze tylko
o tym, co sam lub inni socjologowie zbadali, nie siląc się, by wnioski te rozciągać na całe środowisko kościelne. Staranność Autora, by pomimo tych trudności pracować zgodnie z metodologią badań socjologicznych, budzi uznanie. W sytuacji, gdy na temat celibatu jako praktyki społeczno-religijnej nie wiedzieliśmy nic lub wiedzieliśmy bardzo niewiele, obracając się co najwyżej w sferze domysłów i stereotypów, prezentowana książka stanowi ogromny krok do przodu w poszerzeniu naszej wiedzy na temat tego zjawiska. Autor stosuje w swojej książce Denzinowską metodę triangulacji, tzn. bada różne punkty widzenia reprezentowane przez różne kategorie badanych. Reasumując, książka Profesora Józefa Baniaka jest w polskiej socjologii wydarzeniem niezwykłym. Imponuje wszechstronnością ujęcia tematu, pomysłowością i kulturą metodologiczną, aksjologiczną neutralnością, z jaką Autor interpretuje wyniki swoich badań i kompetencjami last but not
least również teologicznymi”.
Z recenzji prof. dra hab. Wojciecha Pawlika
Przekonania społeczne to jedno z fundamentalnych pojęć pozwalających zrozumieć działania ludzkie i zjawiska społeczne. Rozprawa Pawła Matuszewskiego stanowi próbę socjologicznego wyjaśnienia tego, w jaki sposób owe przekonania społeczne się tworzą. Autor formułuje przekonującą hipotezę, że znaczna ich część jest konsekwencją racjonalnego procesu wnioskowania jednostki, opartego na logicznych przesłankach. Nie skupia się jednak przy tym na wyjaśnianiu rozmaitych przekonań pojedynczych osób, ale formułuje podstawy koncepcji, która pozwala wyjaśnić przekonania współdzielone przez duże zbiorowości.
Sięgając do dorobku wielu autorytetów w dziedzinie socjologii i matematyki (m.in. Maxa Webera, Raymonda Boudona, Eviatara Zerubavela,Thomasa Bayesa), autor tworzy własny kognitywistyczny model przekonań społecznych. Centrum modelu stanowi jednostka, traktowana jednak jako „istota społeczna”, tj. posiadająca określone kompetencje, wiedzę, system przekonań, wartości i interesy, postrzegająca i interpretująca świat wokół niej, ale jednocześnie istota otoczona przez innych ludzi, funkcjonująca w ramach różnego rodzaju społeczności, w konkretnym kontekście historycznym, kulturowym, gospodarczym czy technologicznym. Celem książki jest jednak nie tylko opis modelu, ale także pokazanie, jak na jego podstawie można budować weryfikowalne empirycznie hipotezy.
Pełna nazwa utworu to Książeczka zaiste złota i niemniej pożyteczna jak przyjemna o najlepszym ustroju państwa i nieznanej dotąd wyspie Utopii – książka z roku 1516 napisana przez Tomasza Morusa przedstawiająca idealne państwo i system społeczny.
Ustrój Utopii to socjalizm drobnych producentów, rolników i rzemieślników. Rozwój przemysłu uważał za zło. W Utopii wszyscy muszą pracować, ale tylko 6 godzin dziennie, żyć skromnie, mają takie samo jedzenie i ubiór. Cenią moralność przede wszystkim. Za cudzołóstwo karzą śmiercią. Nie znają pieniądza; ludzie są wolni (niewolnikami bywają jedynie jeńcy wojenni); Ustrój jest tu hierarchiczny i demokratyczny – na dole piramidy społecznej jest rodzina, potem 30 rodzin wybiera 1 urzędnika, nad 10 urzędnikami stoi protofilarcha, a na szczycie jest sam książę. Prawa są tu nieliczne i proste. Panuje tolerancja religijna, jest kilka religii, lecz zabroniony jest ateizm. Za fanatyzm religijny grozi wydalenie z wyspy. Kapłanami mogą być też kobiety. Kapłan jest wybierany przez wiernych, nie ma przywilejów i nie obowiązuje go celibat.
Cenzura w PRL to temat badawczy, który – z jednej strony – ma bogatą literaturę przedmiotu, z drugiej – zasługuje na dalsze, liczne analizy i rozpoznania. Zważywszy na obszerny, niezbadany do końca materiał dokumentacyjny pozostały po działalności Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk oraz podległych mu jednostek terenowych wiele jest jeszcze zjawisk zasługujących na wydobycie z archiwalnych czeluści. Prezentowany tom próbuje w pewnym stopniu wypełnić istniejące luki badawcze, stając się kolejną ważną pozycją w bibliografii o cenzurze. Na uwagę zasługuje różnorodność perspektyw: obok artykułów stricte naukowych, będących analizą dokumentów czy próbą syntezy szczegółowych zagadnień z punktu widzenia historyka, literaturoznawcy bądź prasoznawcy (cenzura wobec pisarzy, ingerencje w prasie krajowej i regionalnej, także wobec muzyki, filmu czy fotografii), swoje miejsce znalazły zapisy dyskusji z udziałem osób, którym cenzura nie tylko kształtowała biografię literacką, ale także głęboko naznaczyła osobisty los.
Z recenzji dr hab. Marzeny Woźniak-Łabieniec, prof. UŁ
Niniejszy tom zawiera artykuły z zakresu funkcjonowania cenzury instytucjonalnej w powojennej Polsce. Redaktorzy książki przyjęli za przedmiot rozważań zróżnicowaną tematykę, uwzględniającą zarówno obszerny okres historyczny (od powstania Centralnego Biura Kontroli Prasy przekształconego w listopadzie 1945 r. w Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, aż do likwidacji instytucji w 1990 r.), jak i rozległy obszar problemowy – badanie wpływu ingerencji cenzorskich w mediach (prasie, radiu, telewizji), a także w działalności naukowej i literackiej. Redaktorzy tomu mają nadzieję, że przyczyni się on do lepszego rozpoznania form funkcjonowania cenzury w Polsce przed 1990 r. oraz pomoże dostrzec także współczesne zagrożenia wolności słowa. Nie ma już dzisiaj państwowej cenzury, ale nadal w publicznym przekazie często stosowane są manipulacja oraz kłamliwa, stronnicza selekcja informacji.
Ze Wstępu
Ta monografia należy do zbioru publikacji napisanych w ramach projektu „Filozofia o nauce. Dywersyfikacji tradycji i koncepcji” (nr 11H 120302 81, moduł 1.1 programy „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”).
Współczesną filozofię znamionuje różnorodna i rozległa obecność w niej nauki. Nauka jest jej obiektem, rozmaicie ujmowanym – jako dziedzina poznawania, jako fenomen kulturowy, społeczny lub an tropiczny, jako wiedza naukowa, w tym wiedza współkształtująca koncepcje filozoficzne. Monografie będące plonem projektu badają istotne oblicza tej obecności – w różnych nurtach, szkołach i dziedzinach współczesnej filozofii.
W skład zbioru monografii wchodzą następujące pozycje:
Paweł Bytniewski – Francuska filozofia nauk. Szkice epistemologiczne
Małgorzata Czarnocka – Koncepcje podmiotu poznania we współczesnej filozofii
Stanisław Czerniak – Wybrane koncepcje wiedzy i nauki we współczesnej filozofii niemieckiej
Ignacy S. Fiut, Marcin Urbaniak – Wiedza w perspektywie ewolucyjnej
Mariusz Mazurek – Modele w filozoficznych koncepcjach nauki
Anna Michalska – Pragmatyzm nieinstrumentalny a filozoficzne koncepcje nauki
Barbara Trybulec – Wiedza i jej podmiot w szerokich systemach poznawczych
Zbigniew Mikołejko, wytrawny znawca problematyki religijnej, religioznawczej i eklezjalnej, analityk meandrów duchowości, wiary i zwątpienia, zdecydował się na zebranie […] swoich rozproszonych „prac drobniejszych”, publikowanych w ostatnich latach w różnych miejscach. I nader trafna to decyzja. Otrzymujemy bowiem opracowanie szczególne, które stanowi swoistą wiwisekcję duchowej kondycji Polek i Polaków w nowym stuleciu, widzianą dodatkowo na tle europejskim. Chodzi o nas wszystkich w tym podstawowym sensie, że […] 95 procent populacji uważa się za katolików, ergo ich „polskość” jest ściśle określona także w terminach religijnej identyfikacji. Jednocześnie jednak, co pokazuje autor w kolejnych szkicach, wielce złudne to przekonanie – zarówno to o naszej wyjątkowym przywiązaniu do wartości chrześcijańskich, odmienności naszej wiary i jej intensywności (zwłaszcza intelektualnej), jak i o prostym, jednoznacznym związku tożsamości narodowej z pewną wersją katolicyzmu „unarodowionego”. Częścią narodowego etosu jest także Kościół instytucjonalny i jego personel, budujący dzisiaj wizję religijności daleką od uniwersalizmu, z którego chrześcijaństwo tak jest dumne. […] Książka jest niezwykle gęsta, autor powraca niekiedy w formie przypomnienia albo rozwinięcia do wątków już poruszanych wcześniej, ale po to tylko, by wzmocnić sądy, oświetlić je z każdej możliwej strony. Nikt lepiej i szerzej nie pokazał, dlaczego polska wersja katolicyzmu tak bardzo oddaliła się od uniwersalności, a tak bardzo stała prowincjonalna i „wyłączająca” inne nurty. Każdy dzień potwierdza właściwie diagnozy Mikołejki, warto więc sięgnąć po tę książkę także jak po intelektualny przewodnik po obszarach bólu, sprzeciwu i niezgody, o jakich katolicy krajowi „opowiadają” w ramach mitologii religijnej, dla której najważniejsze jest to, co rzekomo zdarzyło się pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 roku.
Prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta
Ta monografia należy do zbioru publikacji napisanych w ramach projektu „Filozofia o nauce. Dywersyfikacji tradycji i koncepcji” (nr 11H 120302 81, moduł 1.1 programy „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”).
Współczesną filozofię znamionuje różnorodna i rozległa obecność w niej nauki. Nauka jest jej obiektem, rozmaicie ujmowanym – jako dziedzina poznawania, jako fenomen kulturowy, społeczny lub an tropiczny, jako wiedza naukowa, w tym wiedza współkształtująca koncepcje filozoficzne. Monografie będące plonem projektu badają istotne oblicza tej obecności – w różnych nurtach, szkołach i dziedzinach współczesnej filozofii.
W skład zbioru monografii wchodzą następujące pozycje:
Paweł Bytniewski – Francuska filozofia nauk. Szkice epistemologiczne
Małgorzata Czarnocka – Koncepcje podmiotu poznania we współczesnej filozofii
Stanisław Czerniak – Wybrane koncepcje wiedzy i nauki we współczesnej filozofii niemieckiej
Ignacy S. Fiut, Marcin Urbaniak – Wiedza w perspektywie ewolucyjnej
Mariusz Mazurek – Modele w filozoficznych koncepcjach nauki
Anna Michalska – Pragmatyzm nieinstrumentalny a filozoficzne koncepcje nauki
Barbara Trybulec – Wiedza i jej podmiot w szerokich systemach poznawczych
Cechą charakterystyczną tego zbioru studiów jest powiązanie rozważań naukowych z czysto – rzec można – popularnymi, ba, mającymi na celu oddziaływanie na kobiety-czytelniczki. Autorki, poza pewnymi bardziej naukowymi fragmentami (rozważania o historii problematyki gender, a także o zmianach w światowym ruchu feministycznym, a także – analiza przemian podejść naukowych do badania sytuacji kobiet) starają się dostarczyć czytelnikowi (szczególnie czytelniczkom!) wiedzę w taki sposób, żeby pozwalała im na refleksję nad własną sytuacją, sytuacją własnej, kobiecej grupy i czyniła bardziej prawdopodobnym – włączenie się w działalność społeczno-polityczną. (…) Z wielką uwagą przeczytałem o pracy samych kobiet nad... kobietami, pracy, polegającej na szkoleniach, warsztatach i innych zajęciach, których zadaniem było – i jest! – nie tylko przekonanie ich do udziału w działalności lokalnej, ale też dostarczenie im wiedzy i umiejętności, pozwalających na efektywne włączenie się w działalność samorządową.
(z recenzji prof. dr. hab. IRENEUSZA KRZEMIŃSKIEGO)
Ta monografia należy do zbioru publikacji napisanych w ramach projektu „Filozofia o nauce. Dywersyfikacji tradycji i koncepcji” (nr 11H 120302 81, moduł 1.1 programy „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”).
Współczesną filozofię znamionuje różnorodna i rozległa obecność w niej nauki. Nauka jest jej obiektem, rozmaicie ujmowanym – jako dziedzina poznawania, jako fenomen kulturowy, społeczny lub an tropiczny, jako wiedza naukowa, w tym wiedza współkształtująca koncepcje filozoficzne. Monografie będące plonem projektu badają istotne oblicza tej obecności – w różnych nurtach, szkołach i dziedzinach współczesnej filozofii.
W skład zbioru monografii wchodzą następujące pozycje:
Paweł Bytniewski – Francuska filozofia nauk. Szkice epistemologiczne
Małgorzata Czarnocka – Koncepcje podmiotu poznania we współczesnej filozofii
Stanisław Czerniak – Wybrane koncepcje wiedzy i nauki we współczesnej filozofii niemieckiej
Ignacy S. Fiut, Marcin Urbaniak – Wiedza w perspektywie ewolucyjnej
Mariusz Mazurek – Modele w filozoficznych koncepcjach nauki
Anna Michalska – Pragmatyzm nieinstrumentalny a filozoficzne koncepcje nauki
Barbara Trybulec – Wiedza i jej podmiot w szerokich systemach poznawczych
DARIUSZ BRZEZIŃSKI – doktor nauk społecznych, adiunkt w Zakładzie Socjologii Teoretycznej IFiS PAN. Absolwent studiów socjologicznych i kulturoznawczych na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz europeistycznych na University of Exeter. Jego zainteresowania naukowe obejmują głównie współczesną myśl społeczną, a także socjologię, antropologię i teorię kultury. W tych obszarach prowadzi również wykłady i zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Teoretyczna refleksja nad kulturą towarzyszyła Zygmuntowi Baumanowi (1925–2017) w trakcie jego całej, trwającej ponad sześć dekad pracy naukowej. Stanowiła jeden z najważniejszych przedmiotów jego rozpoznań, a ponadto była fundamentem analizy innych podejmowanych przez niego zagadnień. Autor niniejszej książki przekonuje, że w jej perspektywie możliwe jest całościowe uchwycenie wielowątkowej, eklektycznej twórczości Baumana oraz śledzenie najważniejszych kierunków jej ewolucji. W kompleksowy sposób poddaje analizie powiązania i wzajemne inspiracje między jego teorią kultury a poszukiwaniami prowadzonymi w tym obszarze przez innych wybitnych przedstawicieli myśli społecznej i humanistyki.
W trakcie badań prowadzonych w związku z przygotowaniami tej monografii jej autor dotarł do jedynego zachowanego egzemplarza korektowego Szkiców z teorii kultury Baumana. Książka ta – wydana finalnie w roku 2017, pół wieku od czasu swego powstania – pozwoliła z nowej perspektywy spojrzeć na niektóre aspekty jego twórczości. Jednym ze źródeł refleksji przedstawionych w niniejszej publikacji były także – nieprzebadane wcześniej – dokumenty osobiste socjologa, zgromadzone w oddziale Special Collections biblioteki University of Leeds. Materiały te wzbogaciły prowadzone analizy i znalazły odzwierciedlenie w refleksji autora nad dziedzictwem teorii kultury Zygmunta Baumana.
Matematyka jest niczym dowcip. Całkiem poważnie! Każdy dowcip trzeba załapać i podobnie trzeba załapać rozumowanie matematyczne.
I tu, i tu mamy do czynienia z takim samym procesem myślowym. Dowcipy są krótkimi opowieściami składającymi się z wprowadzenia i puenty. Słuchamy ich uważnie, by się na końcu roześmiać.
Rozumowanie matematyczne również jest opowieścią z wprowadzeniem i puentą. Oczywiście jest to opowieść innego rodzaju, w której występują liczby, figury, symbole i formuły. Taką matematyczną narrację zwykle nazywamy dowodem, a puentę – twierdzeniem.
Studiujemy dowód uważnie aż wreszcie dochodzimy do jego konkluzji. Szast prast! Coś podobnego! Neurony szaleją! Przypływ intelektualnej satysfakcji wynagradza nam cały trud i uśmiechamy się.
Ha-ha! w przypadku dowcipu i aha! w przypadku rozumowania matematycznego wyrażają w gruncie rzeczy przeżycie tego samego rodzaju – to właśnie między innymi sprawia, że matematyka tak fascynuje i wciąga.
Podobnie jak najzabawniejsze puenty, najpiękniejsze twierdzenia ukazują coś, czego się nie spodziewaliśmy. Odsłaniają przed nami nową ideę, nową perspektywę. W przypadku dowcipów wybuchamy śmiechem; w przypadku rozumowania matematycznego zapiera nam dech z podziwu. Zafascynowany od dzieciństwa matematyką Alex Bellos w swojej książce również stara się nas zaskakiwać. Pokazuje, że najbardziej zdumiewająca cecha matematyki polega na tym, że była i nadal jest niesamowicie skuteczna jako narzędzie umożliwiające nam poznanie tego, co nas otacza. Nasza cywilizacja zawdzięcza swój rozwój odkryciu prostych figur, jak okręgi i trójkąty, które początkowo wyrażano graficznie, a później w języku równań. Jest najbardziej imponującym i mającym najdłuższą tradycję przedsięwzięciem w ludzkich dziejach.
Alex Bellos jest brytyjskim pisarzem i publicystą. Studiował matematykę w Corpus Christi College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jego pierwsza książka, "Alex's Adventures in Numberland" (Przygody Alexa w krainie liczb) zdobyła wiele nagród i nominacji zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych.
W odległym zakątku Wszechświata dwie masywne gwiazdy zakończyły życie w wybuchu supernowej. Pozostał po nich podwójny układ żarłocznych czarnych dziur. Krążąc wokół siebie, czarne dziury wytwarzały fale niewielkie zmarszczki czasoprzestrzeni rozchodzące się z prędkością światła. Fale unosiły ze sobą energię, a to sprawiało, że czarne dziury zbliżały się do siebie coraz bardziej. W końcu wykonywały kilkaset okrążeń na sekundę z prędkością liniową wynoszącą połowę prędkości światła, a potem w ostatnim rozbłysku czystej energii wpadły na siebie i stopiły się w jeden obiekt.Rozpaczliwy krzyk umierających czarnych dziur w postaci fal grawitacyjnych dotarł do granic naszej Galaktyki po upływie 1,3 miliarda lat. Sto lat przed ich dotarciem do Ziemi, dwudziestosześcioletni Albert Einstein przewidział ich istnienie, ale musiało upłynąć jeszcze pół wieku, zanim ludzie zaczęli ich poszukiwać. Przewidywania Einsteina zostały ostatecznie potwierdzone w poniedziałek 14 września 2015 roku, o godzinie 9:50:45 czasu uniwersalnego.Wykrycie fal grawitacyjnych jest niezwykle ważnym wydarzeniem, jednym z wielkich odkryć, równie istotnym jak odkrycie cząstki Higgsa. Na naszych oczach narodził się nowy rodzaj astronomii, zajmującej się badaniem dynamiki samej przestrzeni, a nie wypełniających ją obiektów materialnych.Govert Schilling, jeden z najlepszych popularyzatorów astronomii, opisuje historie wykrycia fal grawitacyjnych z taką pasją, że trudno się oderwać od lektury.Govert Schilling jest znanym na całym świecie holenderskim popularyzatorem astronomii. Jest redaktorem czasopisma Sky & Telescope, a jego artykuły ukazują się również w takich periodykach, jak Science, New Scientist i BBC Sky at Night Magazine. Napisał ponad pięćdziesiąt książek. W 2007 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna na jego cześć nadała planetoidzie 10986 nazwę Govert.
W swojej urzekającej, ciekawej i pełnej wiedzy historycznej i przyrodniczej książce Richard Mabey przedstawia różne gatunki roślin, które przez wieki rozbudzały wyobraźnię człowieka i wprawiały go w autentyczny zachwyt. Wiele stron poświęca roślinom, które w różnych momentach historii przyczyniły się do przemian w nauce, estetyce i rozwoju społecznym ludzkości.
Opisuje rozmaite rośliny, począwszy od chwastów, przez rośliny uprawne i lecznicze, kończąc na takich, wokół których gromadzą się uczestnicy praktyk religijnych. Przedstawia je wszystkie z jednakową pasją, niezależnie od tego, czy chodzi o niepozorne kwiaty czy mierzące 100 metrów sekwoje. Pisze o kulturowym znaczeniu roślin oraz ich praktycznym zastosowaniu.
Opisując rośliny jako inspirację artystów, wychodzi od sztuki paleolitu i prowadzi czytelnika w świat poetów romantycznych. Na zakończenie swojej książki wspomina o współczesnych rozważaniach na temat „inteligencji roślin”. "Roślinny kabaret" to opis nadzwyczajnych związków świata roślin ze światem ludzi.
Wspaniale napisana książka.
"Sunday Telegraph"
Mabey jest największy pisarzem piszącym o naturze... łączy botanikę, sztukę i literaturę. Jego pisarstwo jest żywe i bardzo intersujące.
"The Evening Standard"
Ostre oko, anegdotyczne, żywe pisarstwo.
"Times Literary Supplement"
Mabey jest osobą, z którą chciało by się spędzić całe życie. Tak pięknie opowiada o przyrodzie.
"Country Life"
Mabey jest - lub powinien być - skarbem narodowym... tak pięknie pisze o przyrodzie.
"The Sunday Time"
Richard Mabey jest angielskim przyrodnikiem, wielokrotnie nagradzanym pisarzem, dziennikarzem i autorem programów telewizyjnych. Pisząc o przyrodzie, wykorzystuje nie tylko wiedzę i odkrycia naukowe, ale także własne doświadczenia, zdobyte podczas licznych wędrówek po łąkach i lasach. Zasłynął jako autor traktującej o zbieraniu i kulinarnym zastosowaniu dziko rosnących roślin książki "Food for Free", która pozostaje w ciągłej sprzedaży od 1972 roku. Przez pewien czas cierpiał na depresję, której wyleczenie w dużym stopniu przypisuje kontaktowi z przyrodą. Swoje doświadczenia z tego okresu życia opisał w książce "Nature Cure". Jest aktywnym członkiem ogólnokrajowych i lokalnych grup walczących o ochronę przyrody. Mieszka w Norfolk.
Praca stanowi efekt dorobku twórczego niezwykle dynamicznego zespołu. Środowisko cieszyńskich pedagogów dzięki konsekwentnej pracy, wspieraniu poczynań pracowników przez władze uczelni, a nade wszystko wkładowi naukowemu wybitnego pedagoga, nestora polskich pedagogów prof. dr h. c. dr hab. Tadeusza Lewowickiego stworzyło cieszyńską szkołę badań międzykulturowych.
W 2008 roku minęło trzydzieści lat realizacji polityki otwarcia w Chinach. Badania zmian społecznych w tym okresie stają się ważnym zagadnieniem badawczym dla naukowców w kraju i za granicą. Z doświadczeń historii i literatury tematu widać, że zmiany strukturalne społeczeństwa chińskiego, doświadczenia chińskiego rozwoju, niepowtarzalny związek między chińską gospodarką, polityką i społeczeństwem, stały się i nadal będą gorącym tematem dla naukowców.
[…] Jak wspomniano wyżej, rozwój autonomii i różnorodności pokazuje, że Chiny znajdują się teraz na drodze do powstania społeczeństwa otwartego, którego istotą jest paradoksalnie istnienie z jednej strony, powszechnej i wysoce eksponowanej autonomii, a z drugiej masowo wyłaniająca się antyautonomia – obejmująca ryzyko społeczne i wszelkiego typu formy niepewności.
Fragment Wprowadzenia
Wolter, genialny pisarz, filozof i historyk francuski, został pochowany w paryskim Panteonie. Na sarkofagu umieszczono napis: „Pomścił Calasa, Sirvena, La Barre’a i Montbailli’ego.” Jan Calas został niewinnie stracony 9 marca 1762 r. „W parę miesięcy później Wolter przystąpił do akcji. Opublikował zredagowane przez siebie listy i oświadczenia wdowy po Calasie i jej synów. W listach nawoływał swych przyjaciół do czynnego zajęcia się losem Calasów. Największy jednak nacisk kładł na zainteresowanie i poruszenie historią tuluzjańskiego procesu najszerszej opinii publicznej – nie tylko Francji, ale całej Europy. Zależało mu jednocześnie na jak najpełniejszym wykorzystaniu afery Calasa dla prowadzonej przezeń od dawna kampanii przeciwko fanatyzmowi…
Imponująca jest ta próba przedstawienia historycznej genezy nietolerancji religijnej, wszechstronnego, historycznego i socjologicznego zbadania tego zjawiska. Imponuje ogromny wachlarz argumentów przeciwko fanatyzmowi i za tolerancją. Argumenty te obliczone były nie tylko na ‘oświecony rozum’ filozofów, ale miały trafić przede wszystkim do świadomości ludzi zarażonych fanatyzmem religijnym, miały pobudzić ich do samodzielnego myślenia… ‘Traktat o tolerancji’ świadczy o tym, jak znakomitym propagatorem idei Oświecenia i wychowawcą społeczeństwa był Wolter…”
Poland has been building its market economy for slightly more than a quarter of a century and has been a member of the European Union for thirteen years. Currently, Poland can feel the results of the international crisis, but with some delay compared to the other European countries. Despite its stable economic development and relatively low unemployment, a deterioration in the quality of labour relations is noticeable, and what is more Poland recorded a rapid increase in such forms of atypical employment and fixed-term employment, reaching the highest levels among the EU countries. The result of the crisis in Poland was accompanied by the crisis of social dialogue institutions. In effect of this crisis the new Social Dialogue Council was created with the aim to enable tripartite dialogue in view of new challenges. The International Labour Organization came as an inspiration for many countries and the ILO Decent Work Agenda became a point of reference for the crisis. New challenges of social and economic development require sound public management with participation of social partners, trade unions and employers’ organisations.
Jacek P. Męcina
The reviewed book addresses a very wide range of problems related to labour relations and the labour market in Poland, presenting the experience of social dialogue in these areas as methods of solving such problems in everyday and crisis conditions. The publication is a comprehensive elaboration of labour law and labour market issues, taking into account the role of social dialogue, which should comply with the legal regulations of the ILO and the EU, and finally Polish legislation to be an important element of public policy management. In addition to interesting theoretical considerations, professor J. Męcina undertakes a number of practical issues, easily moving from institutional issues to public management. An advantage of this work is the presentation of statistical summaries and review of legislation in a broader international and the European context. This allows us to understand the distance that Poland has travelled since 1989, with opportunities, but also threats, which social dialogue allows to mitigate.
Prof. dr hab. Marek Pliszkiewicz
Filozofia w nauce to jedna z kluczowych idei Michała Hellera, która wyznacza specyfikę jego stylu uprawiania filozofii w ścisłym związku z nauką. Filozofia w nauce to również idea, która przyświeca od lat Jego dziełu - interdyscyplinarnym spotkaniom uczonych i filozofów. Dwadzieścia kolejnych Krakowskich Konferencji Metodologicznych zgromadziło i skrystalizowało wyjątkowe środowisko myślicieli zainteresowanych nauką w kontekście filozoficznym.Osiemdziesiątą rocznicę urodzin Michała Hellera chcemy więc uczcić refleksją nad tym, czym była i czym obecnie jest filozofia w nauce. Niniejszy tom prezentuje przemyślenia piętnastu polskich filozofów i uczonych, którzy ukazują tego rodzaju refleksję z różnych perspektyw.Mamy nadzieję, że publikacja stanie się nie tylko dokumentem aktualnego stanu refleksji nad nauką w Polsce, ale także inspiracją dla dalszych badań.Autorzy artykułów:Bogdan Dembiński, Roman Duda, Roman Murawski, Paweł Polak, Łukasz Mścisławski, Witold Marciszewski, Stanisław Krajewski, Zdzisław Pogoda, Leszek M. Sokołowski, Paweł Zeidler, Michał Eckstein, Elżbieta Kałuszyńska, Jan Woleński, Mieszko Tałasiewicz, Wojciech P. Grygiel
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
