Max Scheler jest jednym z najwybitniejszych myślicieli XX wieku. Zasłynął przede wszystkim w filozofii wartości i etyce oraz w antropologii filozoficznej, filozofii miłości i filozofii religii. Wywarł wielki wpływ na wielu myślicieli, m. in. na Dietricha von Hildebranda i Edytę Stein, a w Polsce - na Karola Wojtyłę i Józefa Tischnera, i w ogóle na kulturę XX wieku.Max Scheler, ""największy moralista nowożytności"" (o. J. M. Bocheński), jest twórcą fenomenologicznej etyki wartości. Na pytanie: ""Co to znaczy żyć dobrze?"", etyka ta odpowiada: życie dobre polega na udzielaniu w sposób wolny adekwatnej odpowiedzi na wartości.Książka Jana Galarowicza, autora publikacji o Heideggerze, Ingardenie, Wojtyle i Tischnerze, jest poniekąd odpowiedzią na wyrażone przed laty życzenie prof. Bocheńskiego: ""ogromną zasługę oddałby ludzkości ktoś, kto by zredagował mały, jasny, przykładami ilustrowany podręcznik o wartościach Maksa Schelera. Czegoś takiego nie mamy i Scheler jest praktycznie nieznany"".
Monografia wieloautorska zawierająca teksty, które zostały wygłoszone podczas V Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej z cyklu "Kultura Komunikacji Językowej".
Prezentowana tu pozycja jest dalszą częścią homilii, wygłaszanych w Kaplicy Loretańskiej przy kościele Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Obejmuje ona okres od 18 sierpnia 2013 roku do 2 lutego 2014. Zapis homilii może stanowić materiał do różnych rozważań, zarówno związanych z kalendarzem liturgicznym, jak i od niego niezależnych. Poszczególne wypowiedzi nawiązują do czytań liturgicznych, ale bardzo często poruszają tematykę o wiele szerszą i dlatego mogą być pomocne nie tylko w ścisłym okresie kościelnego kalendarza, z którym są związane. Umieszczone tu rozważania nie wymagają znajomości poprzednich tomów, które już ukazały się i mogą służyć zupełnie niezależnie od pozostałych.
Prezentowana tu pozycja jest dalszą częścią homilii, wygłaszanych w Kaplicy Loretańskiej przy kościele Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie. Obejmuje ona okres od 27 stycznia do 11 sierpnia 2013 roku.
Zapis homilii może stanowić materiał do różnych rozważań, zarówno związanych z kalendarzem liturgicznym, jak i od niego niezależnych. Poszczególne wypowiedzi nawiązują do czytań liturgicznych, ale bardzo często poruszają tematykę o wiele szerszą i dlatego mogą być pomocne nie tylko w ścisłym okresie kościelnego kalendarza, z którym są związane.
Umieszczone tu rozważania nie wymagają znajomości poprzednich tomów, które już ukazały się i mogą służyć zupełnie niezależnie od pozostałych.
Barłaam i Jozafat byli czczeni jako chrześcijańscy święci. Są bohaterami opowieści hagiograficznej, bardzo popularnej w średniowieczu, inspirowanej rzekomym nawróceniem się Buddy.
Legenda Buddy była znana chrześcijanom wschodniego Iranu i Azji centralnej, gdzie stykali się z buddystami mazdeistami i manichejczykami.
Pierwsza redakcja tekstu pochodzi z VI wieku, napisano go w języku irańskim, potem przełożono na syryjski i arabski. Później były liczne przekłady na język łaciński i języki narodowe. Najstarszy rękopis tych przekładów pochodzi z roku 1021 i znajduje się w Kijowie, inny jest na górze Atos, a jeszcze inny, z roku 1064 - w Oxfordzie.
Opowieść, która dotarła na zachód w XI wieku jest przypisywana świętemu Janowi z Damaszku, była bardzo znana, uważana za historyczną, a imiona Barłaama i Jozafata zostały włączone do rzymskiego Martyrologium.
Spis treści:
Rozdział 1. Żywot ojca świętego Jana. O jaskini Sapsas /11
Rozdział 2. O ojcu, który we własnej jaskini karmił lwa /12
Rozdział 3. Żywot księdza Conona w klasztorze Penthucus /13
Rozdział 4. Twarz przeora Leo ncja /13
Rozdział 5. Opowieść przeora Polychroniusza o trzech mnichach /14
Rozdział 6. Inna opowieść tego przeora /14
Rozdział 7. Życie i śmierć pewnego ojca, który nigdy nie chciał zostać przeorem w klasztorze Na Wieży /15
Rozdział 8. Żywot przeora Myrogenesa, cierpiącego na puchlinę wodną /15
Rozdział 9. O cudownej miłości pewnego ojca świętego /16
Rozdział 10. Żywot eremity Barnaby /16
Rozdział 11. Żywot przeora Agiodulusa /17
Rozdział 12. Powiedzenie przeora Olimpiusza /18
Rozdział 13. Żywot eremity Marka /18
Rozdział 14. O pewnym bracie, kuszonym przez ducha nieuczciwości i chorującym na trąd /18
Rozdział 15. O cudzie przeora Conona /19
Rozdział 16. Opowieść przeora Mikołaja o sobie i towarzyszach /19
Rozdział 17. Żywot ojca Maknusa /20
Rozdział 18. Żywot innego ojca z klasztoru Laura, który spał z lwami /20
Rozdział 19. Opowieść przeora Eliasza o sobie /21
Rozdział 20. Nawrócenie się żołnierza z powodu zaistniałego cudu /22
Rozdział 21. Śmierć anachorety i jego mordercy /22
Rozdział 22. O innym ojcu, który też nazywał się Conon /23
Rozdział 23. Żywot mnicha Teodulusa /23
Rozdział 24. Żywot ojca mieszkającego w celi w Cuzibie /23
Rozdział 25. O bracie z klasztoru Cuziba, o świętych słowach przemienienia i o klasztornej farze /24
Rozdział 26. Żywot brata Teofanesa, o jego cudownej twarzy /25
Rozdział 27. Życie pewnego kapłana z Mardandos /26
Rozdział 28. O cudownym dziele Juliana Słupnika /27
Rozdział 29. Cud, który wydarzył się przy Najświętszym Sakramencie Ołtarza/28
Rozdział 30. Żywot mnicha Izydora z Malty. O innym cudzie Najświętszego Sakramentu Ołtarza /28
Rozdział 31. Nawrócenie i żywot jawnogrzesznicy Marii /29
Rozdział 32. Nawrócenie i żywot aktora Babilasa oraz jego grzesznic Comety i Nikosy /30
Rozdział 33. Żywot świętego biskupa Teodota /31
Rozdział 34. Żywot błogosławionego patriarchy Aleksandra z Jerozolimy /32
Rozdział 35. Żywot arcybiskupa Eliasza z Jerozolimy i o patriarsze Flavianusie z Antiochii /32
Rozdział 36. Żywot patriarchy Efrema z Antiochii i o tym, jak nawrócił stojącego na słupie serwiańskiego mnicha /33
Rozdział 37. Żywot biskupa, który potajemnie opuścił siedzibę i w przebraniu służył budowniczym w Jerozolimie /34
Rozdział 38. Śmierć bezbożnego cesarza Anastazego /35
Rozdział 39. Żywot pewnego mnicha w klasztorze przeora Seweriana i jak wiejska dziewczyna ustrzegła go mądrze od grzechu /36
Rozdział 40. Żywot przeora Cosmasa Eunucha /37
Rozdział 41. Żywot przeora Pawła z Nazarbus /39
Rozdział 42. Żywot sługi Bożego Anaxonoma /40
Rozdział 43. Okropna śmierć arcybiskupa Thaleleusza z Tessaloniki /41
Rozdział 44. Żywot ojca przebywającego w mieście Antinous; o modlitwie za umarłych /42
Rozdział 45. Żywot mnicha zamkniętego na Górze Oliwnej; o czci wizerunku Najświętszej Matki Boga, Maryi /42
Rozdział 46. Cudowne widzenie przeora z Laura Calamon; o obu księgach Nestoriusza /43
Rozdział 47. Cud Matki Boskiej dokonany przeciwko aktorowi Gajanusowi, który obraził ją w teatrze/45
Rozdział 48. Jak Matka Boska nawróciła Cosmianę, żonę patrycjusza Germanusa /45
Rozdział 49. Cudowna wizja mówiąca księciu Palestyny, aby odrzucił herezję i nawrócił się na wiarę katolicką /46
Rozdział 50. Wizja i opowieść przeora Jerzego /47
Najciekawszy jest jednak efekt, ogólna wymowa tej książki. Postmodernizm, uznawany dość powszechnie za nieistotny zaułek (by nie powiedzieć: ślepa uliczka) współczesnej myśli i stylu życia, o historycznym już tylko znaczeniu, okazuje się – w lekturze Andrzeja Ledera – prawdziwą puszką Pandory, w której gromadziły się, nabrzmiewały, rozrastały się symptomy, zjawiska i tendencje, które współcześnie wydostały się na zewnątrz, przerwały słabe tamy i ogrodzenia i teraz przejmują władzę nad jednostką i społeczeństwem, pozbawione kontroli same kontrolują nasze życie. I tak jak w micie, jedynie nadzieja nie chce wyjść na zewnątrz, tylko jej nie widać ciągle wśród nas… Bardzo to ciekawa i pobudzająca książka.
z recenzji prof. dr. hab. Ryszarda Nycza
Andrzej Leder, urodzony w 1960 roku, doktor habilitowany, profesor w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, psychoterapeuta. Wydał rozprawy filozoficzne: Nieświadomość jako pustka. Wokół myśli Freuda i Husserla oraz Nauka Freuda w epoce «Sein und Zeit», pracę na temat historii Polski Prześniona rewolucja, Ćwiczenie z logiki historycznej, rozprawę dotyczącą idei filozoficznych w XX-wiecznej Europie Rysa na tafli. Teoria w polu psychoanalitycznym, zbiór esejów The Changing Guise of Myths. Naucza w Szkole Nauk Społecznych IFiS PAN i w Collegium Civitas. Mieszka w Warszawie.
Album Tajemnice Nowego Testamentu to doskonałe wprowadzenie w lekturę Pisma Świętego. Pozycja w przystępny wręcz telegraficzny wyjaśnia najbardziej podstawowe kwestie: jak powstawał Nowy Testament? Skąd jego nazwa? Co wiemy o cudach Jezusa? Co to są apokryfy? Dzieje czterech Ewangelii. Jak wyglądało życie w starożytnej Palestynie? Jak narodził się Kościół? Jak mogła wyglądać droga krzyżowa i męka Chrystusa? Dla czego Apokalipsa jest księgą pełną optymizmu?
Album Tajemnice Starego Testamentu to doskonałe wprowadzenie w lekturę Pisma Świętego. Pozycja w przystępny, wręcz telegraficzny sposób wyjaśnia najbardziej podstawowe kwestie:
• skąd nazwa Starego Testamentu,
• dzieje ksiąg natchnionych,
• etap tradycji ustnej i spisywania ksiąg,
• świat symboli biblijnych,
• bohaterowie biblijni,
• geografia Ziemi Świętej,
• biblijne zwierzęta i rośliny, miary i wagi,
• święta hebrajskie,
• jak wyglądała wędrówka Abrahama,
• historia Izraela.
Wilhelm z Saint-Thierry, starszy od św. Bernarda (urodzony prawdopodobnie pomiędzy 1070 a 1090 r.), jest bez wątpienia jedną z tych postaci XII stulecia, która, choć nie zdobyła takiego rozgłosu, jak wspomniany już św. Bernard, czy też Piotr Abelard, Rupert z Deutz albo Jan z Salisbury, to jednak odegrała kluczową rolę w wielopłaszczyznowej transformacji dokonującej się wówczas w Kościele, środowiskach monastycznych czy intelektualnych. Odebrał wszechstronne wykształcenie w szkołach w Leodium i Reims, odegrał niemałą rolę w kształtowaniu się myśli teologicznej i monastycznej XII stulecia. Około 1100 r. wstąpił do benedyktyńskiego opactwa Saint-Nicaise (koło Reims), a kilkanaście lat później (1119) został opatem w Saint-Thierry. W obu tych opactwach obecne były wpływy zarówno tradycyjnego nurtu monastycyzmu, w tym i kluniackiego, jak również „nowego”, zwłaszcza reformy z La Chaise-Dieu. Wilhelm, znając i szanując tradycyjną obserwancję, jednocześnie żywił głęboką sympatię dla nowego ruchu monastycznego, w tym szczególnie wobec kartuzów i cystersów. Z charyzmatycznym opatem Clairvaux poznał się zapewne około 1119 r., a ich relacje stopniowo stawały się coraz bardziej zażyłe i przyjacielskie, co dobrze ukazują zarówno zachowane listy, jak i dedykowane właśnie Wilhelmowi główne dzieło polemiczne Bernarda skierowane przeciwko kluniatom. Niewątpliwie Bernard stał się duchowym kierownikiem Wilhelma, lecz co interesujące, jeszcze w połowie lat 20. XII w. odradził przyjacielowi przejście do cystersów. Ostatecznie dopiero w 1135 r. Wilhelm zrealizował swe dawne marzenia – zrzekł się godności opackiej i przeniósł się do Signy (również koło Reims), gdzie napisał swe ostatnie dzieło – pierwszą księgę Vita prima Bernarda. Zmarł w roku 1147 lub 1148.
Książka Bożeny Majerek konstruktywnie wpisuje się w obecne [...] dyskusje na temat przemian kultury współczesnej i związanych z nimi rekonstrukcji tożsamości człowieka. [...] To publikacja stojąca na bardzo wysokim poziomie merytorycznym – i to zarówno w kontekście […] założeń teoretycznych i metodologicznych, narracji oraz argumentacji, jak i konkretnych rezultatów analitycznych. [...] Autorka dobrze porusza się w niej po „teoriach” i „rzeczywistościach” [...], a przeprowadzane narracje są mocno osadzone – w wyznaczonej przez tytułowy problem – logice pracy. [...] Bożena Majerek nie konfrontuje wyłaniających się z analiz obrazów teorii, myśli i rzeczywistości, czy wyników dociekań badawczych z jakimkolwiek obrazami „idealnymi” czy „postulowanymi”. [...] Literatura […] jest bardzo reprezentatywna dla badanego problemu; jej bogactwo i dogłębność wykorzystania stanowi bardzo ważną zaletę książki. Autorka wykazuje przy tym dużą wrażliwość na przemiany kultury współczesnej i przemiany tożsamości, potrafiąc je jednocześnie bardzo dobrze „skonceptualizować” oraz poddać wnikliwej analizie. Wykazuje się przy tym ogromną erudycją, a także umiejętnością myślenia w kategoriach interdyscyplinarnych (nauka o edukacji, socjologia kultury, psychologia itd.).
Fragment recenzji prof. zw. dr. hab. Zbyszko Melosika
Ta książka dosłownie zapiera dech w piersiach…
„Powietrza!” – możesz krzyknąć, czytając z wypiekami na twarzy opowieści o tej szczególnej mieszaninie gazów. Być może sam zdziwisz się własną reakcją. Mieszanina jest bowiem niepozorna w swojej przezroczystości i na co dzień nie zastanawiasz się nad tym, jak wnika do twoich płuc. Jednak to dzięki niej żyjesz, a teraz możesz się o niej więcej dowiedzieć! Weź więc głęboki oddech, bo powietrze z pewnością nie raz cię zaskoczy.
Kiedy w idy marcowe 44 roku p.n.e. Juliusz Cezar na podłodze rzymskiego Senatu wydał z siebie ostatni oddech, tchnienie to nie zniknęło bez śladu – właściwie, gdy czytasz te słowa, jego część przebywa w twoich płucach. Tak się bowiem składa, że z tryliardów cząsteczek gazów, jakie przed chwilą uleciały z twoich ust, niektóre gościły w płucach dinozaurów, inne roznosiły zapach perfum Kleopatry czy mieszały się z gazem musztardowym na frontach I wojny światowej. Są w tej mieszaninie również molekuły, które tworzyły falę uderzeniową bomb atomowych, a nawet kosmiczny pył, z którego powstał Układ Słoneczny.
A jeśli boisz się, że niektóre opowieści z tej książki mogą okazać się zbyt nudne, odetchnij z ulgą – to zbiór fantastycznych ciekawostek, dzięki którym wiedza niepostrzeżenie, niczym powietrze, wnika w głąb ciebie i pozostaje na długo. Uważaj jednak! Możliwe, że kiedy się dowiesz, jak doszło do stworzenia chleba z powietrza i dlaczego bracia Montgolfier dostaliby dziś mandat za paryski smog, nie będziesz mógł złapać tchu.
Monografia składa się zasadniczo z dziesięciu rozdziałów. W dużej mierze tworzą ją nowe, powstałe z myślą o niej opracowania. W publikacji autorzy wykorzystali i rozwinęli ponadto fragmenty kilku opublikowanych wcześniej tekstów. Rozdział pierwszy poświęcony został charakterystyce kultury i animacji jako kategorii pedagogicznych. Zaprezentowano tu poglądy pedagogów kultury, antropologów oraz teoretyków animacji społeczno-kulturalnej ukazujące kulturę oraz animację w rozmaitych kontekstach pedagogicznych.
W rozdziale drugim szczegółowo scharakteryzowane zostały cechy konstytutywne animacji kultury, takie jak:
– główny jej cel, czyli ożywianie, aktywizowanie, zmienianie;
– kategoria „kultury własnej” jako przedmiot działań animacyjnych;
– humanistyczna metodyczność jako nadrzędna zasada animacyjnej metodyki;
– zasada konstruktywnego relatywizmu aksjologicznego jako warunek niezbędny pojmowania animacji
jako idei pedagogicznej;
– istota i specyfika roli społecznej animatora kultury.
Trzeci rozdział charakteryzuje współczesne paradygmaty animacji kultury: paradygmat animacji zabawy, paradygmat (re)animacji dziedzictwa kulturowego, paradygmat zmiany prohumanistycznej. Omówiono je w perspektywie teoretyczno-praktycznej, z uwzględnieniem wymiarów: ideologicznego, teleologicznego, aksjologicznego, metodycznego i ewaluacyjnego. Rozdział czwarty skupia się na synergicznym potencjale animacji kultury w perspektywie pedagogicznej. Przedstawiono tu związki animacji z takimi obszarami praktyki społeczno-edukacyjno-kulturowej, jak: edukacja kulturalna, upowszechnianie kultury, mediacja kulturalna, edukacja artystyczna i estetyczna, animacja społeczna i animacja współpracy środowiskowej, animacja religijna, animacja międzykulturowa, edukacja medialna. Kolejny rozdział poświęcony został animacji kultury w instytucjonalnej działalności kulturalnej. Scharakteryzowano tu pojęcie działalności kulturalnej, wskazano najważniejsze grupy czynników warunkujących funkcjonowanie podmiotów ją realizujących oraz zaprezentowano animację kultury jako jeden z jej istotnych nurtów. W rozdziale szóstym animacja wpisana została w kontekst szkolny, z uwzględnieniem trzech zasadniczych obszarów, w których znajduje swoje zastosowanie jako dziedzina praktyki edukacyjno-kulturalnej: zajęć obligatoryjnych, edukacji pozalekcyjnej oraz przestrzeni organizacyjno-normatywnej. Siódmy rozdział koncentruje się na zagadnieniach związanych z metodyką animacyjnych projektów kulturalnych. Zaprezentowano tu dotychczasowe propozycje typologizacji form, metod i technik animacji oraz dokonano własnej próby kategoryzacji metod i technik wykorzystywanych w animacyjnych projektach kulturalnych. Kolejne dwa rozdziały poświęcone zostały realizatorom animacyjnych działań. W rozdziale ósmym scharakteryzowano role animatora kultury, tendencje i przemiany w sposobach jego definiowania oraz zasadnicze obszary dylematyczności. Rozdział dziewiąty przedstawia natomiast animatorów kultury w kontekście praktycznym. Opisano tu sylwetki pięciorga animatorów kultury, omawiając ich ścieżki zawodowe, najważniejsze działania oraz sposoby myślenia o animacji społeczno-kulturalnej. Ostatni, dziesiąty rozdział książki poświęcony został etycznym aspektom działań animatora kultury. Zaprezentowano tu najważniejsze wytyczne i zasady – aksjologiczne drogowskazy – animacyjnych działań oraz wyznaczono najistotniejsze w pracy animatora wyzwania i niebezpieczeństwa noszące znamiona etycznej dylematyczności.
Jeśli sądzisz, że fizycy podchodzą do wszystkiego z powagą i zamknięci w sterylnych laboratoriach wyko-nują wyłącznie doświadczenia, które mają rozwiązać największe zagadki ludzko¬ści, to… jesteś w grubym błędzie!
Autor tej książki dowodzi, że nawet szacowni badacze, poszukując prawdy, bez wahania wykonują eksperymenty naukowe z pozoru pozbawione sensu, a nawet śmieszne. Choćby takie, które przybliżą nas do odpowiedzi na pytania:
Ø Na ile kawałków łamie się spaghetti, lazania i świąteczny opłatek?
Ø Jak chodzić po wodzie, nie będąc Jezusem?
Ø Jak nie wylać kawy?
Ø Dlaczego bąbelki w piwie czasem toną?
I chociaż sporo tych doświadczeń prowadzi na manowce, to właśnie takiemu nowatorskiemu podejściu zawdzięczamy postęp w rozumieniu fizycznej rzeczywistości. Ryzyk-fizyk dowodzi tego, opierając się na przykładach, których niezwykłość wynika ze… zwyczajności. Daj się wciągnąć opisom przezabawnych doświadczeń i klarownych wyjaśnień procesów fizycznych, z którymi stykamy się na co dzień, i użyj tej książki jako klucza do barwnego świata samodzielnych odkryć. Zobaczysz, że wszystko wokół stanie się dla ciebie źródłem ekscytujących przeżyć!
Problematyka podjęta w książce jest niezwykle aktualna i wartościowa poznawczo i aplikacyjnie. Pedagog szkolny jest nie tylko doradcą i konsultantem, mediatorem i terapeutą, opiekunem i wychowawcom, ale także osobą współpracującą z różnymi instytucjami wspomagającymi szkołę w realizacji jej funkcji. Podmiotowość stanowi niezbędny warunek właściwego pełnienia przez niego roli zawodowej oraz warunek indywidualnego rozwoju profesjonalnego [...]. Publikacja ta wpisuje się w nurt myślenia o pedagogu szkolnym jako kreatorze nowatorskich działań wychowawczych, spełniającym kluczową rolę w systemie pracy opiekuńczej i wychowawczej w środowisku szkolnym [...]. Przedstawione mi do oceny opracowanie uważam za niezwykle przejrzyste, spójne, logiczne i dopracowane pod względem procedury badawczej oraz analizy danych empirycznych. Zastosowane metody i techniki badawcze o dużych walorach psychometrycznych dostarczyły rzetelnego materiału empirycznego, który w sposób profesjonalny został opracowany [...]. Sądzę, że praca spotka się z dużym zainteresowaniem czytelników oraz wydatnie wzbogaci rynek księgarski o cenną publikację dotyczącą funkcjonowania zawodowego pedagogów szkolnych.Z recenzji Prof. dr. hab. Waldemara Furmanka
Masajka Ntailan Lolkoki dorasta na peryferiach miasteczka Maralal na północy Kenii. W wieku dwunastu lat zgodnie z tradycją swojego plemienia zostaje obrzezana i odtąd czuje się obco we własnym ciele. Kilka lat później poznaje w Nairobi młodego angielskiego żołnierza i wyjeżdża z nim do Anglii, a potem do Niemiec. Biorą ślub, jednak małżeństwo rozpada się, ponieważ seks jest dla niej koszmarem.
Po separacji Ntailan zostaje modelką i znajduje sobie miejsce w wykwintnym świecie bogaczy, jednak w jej sercu panuje mrok. Pozostaje kimś obcym we własnym ciele. Dręczą ja lęki i depresje. Dzięki Waris Dirie dowiaduje się o możliwości przeprowadzenia operacji rekonstrukcyjnej dla ofiar okaleczenia żeńskich narządów płciowych (FGM).
Ntailan, która dzisiaj mieszka w Berlinie, decyduje się na ten trudny krok i po operacji odczuwa po raz pierwszy szczęście kobiety. Otwarcie i szczerze opisuje, jaki wpływ operacja rekonstrukcyjna wywarła na jej odczucia, jak odkrywa swoje ciało i w efekcie samą siebie. Pełna radości zaczyna życie, w którym wreszcie znajduje spełnienie.
Jako dziewczynka Ntailan Lolkoki została okaleczona i przez długie lata milczała. Jako dorosła kobieta otrzymała szansę, by cofnąć to, co się stało.
Pasjonujące wspomnienia odważnej kobiety, która otwarcie mówi o swoich cierpieniach – i swoim wybawieniu.
To nie jest po prostu wstrząsająca książka (…) jest autentyczna, nieprzefiltrowana, bezpośrednia.
"Hamburger Morgenpost", 25.09.2017
(…) Desert Flower Center Waldfriede było jak przysłowiowa ostatnia deska ratunku. Za pośrednictwem swojej książki Ntailan Lolkoki pragnie pomóc innym okaleczonym kobietom, by także one zdołały się jej uchwycić.
"Berliner Abendblatt", 09.12.2017
Bardzo poruszająca!
"SUPERillu", 28.09.2017
Chociaż przygnębiający temat okaleczania żeńskich narządów płciowych ciągnie się niczym czerwona nić przez wszystkie rozdziały jej życia, historia Ntailan emanuje nadzieją i inspiruje.
Frauenrechte.de (Clara Hoffmann), 18.08.2017
Lolkoki w swojej książce opisuje własne życie niczym niespokojną odyseję w poszukiwaniu spełnienia.
"Die Presse", 23.07.2017
Ntailan Lolkoki dorastała we wsi w pobliżu Barsaloi na północy Kenii. Gdy miała dwanaście lat zgodnie z tradycją swojego plemienia została obrzezana. Dzisiaj artystka mieszka w Berlinie i angażuje się m.in. w działalność Desert Flower Center, przeciwko przemocy wobec kobiet i przeciwko okaleczaniu żeńskich narządów płciowych.
Milenialsi przestają być najmłodszym pokoleniem na rynku pracy. Stopniowo awansują w firmowej hierarchii, zajmując coraz wyższe stanowiska. Są przedsiębiorczy i zdeterminowani, by pokazać, na co ich stać.Milenialsi zarządzają to trzecia, po Milenialsach w pracy i Zarządzaniu milenialsami książka Espinozy poświęcona pracownikom z generacji Y. Tym razem, wspólnie z Joelem Schwarzbartem, Espinoza pomaga odnaleźć się milenialsom w świecie po awansie. By to zrobić, wykorzystuje lata doświadczeń, badań i rozmów z pracownikami i pracodawcami. To wymarzony poradnik dla milenialsów, którzy chcą sprawdzić się w roli menedżerów i szefów oraz zastanawiają się nad powierzeniem młodszym podopiecznym poważniejszych zadań.Podobnie jak w przypadku pojawienia się pokolenia Y na rynku pracy, również w ich awansach autorzy dopatrują się szansy na pojawienie się nowej jakości w zarządzaniu. Połączenie ich ambicji, młodego wieku i życiowej postawy innej niż w przypadku poprzednich szefów może sprawić, że rola i pozycja menedżera mogą ulec zmianie. Zdaniem pracowników liderzy z pokolenia Y są pełni energii, dysponują świeżym spojrzeniem, mają otwarte umysły, są wyrozumiali i pomocni i skupiają się na budowaniu relacji. Jednak by uwolnić ten potencjał, milenialsi muszą poradzić sobie z ogromną presją zarówno ze strony przełożonych, jak i swoich rówieśników.Z jednej strony milenialsi chcą za wszelką cenę spełnić oczekiwania tych, którzy im zaufali i powierzyli nowe obowiązki. Z drugiej próbują pozostać utrzymać relacje z kolegami, którzy pozostali niżej od nich w hierarchii służbowej. Wszystko to oddziałuje jeszcze na system wartości milenialsów, którzy przede wszystkim cenią sobie m.in. niezależność, autentyczność i pozostawanie w zgodzie ze sobą. Espinoza i Schwarzbart pokazują nie tylko, jak poradzić sobie z tym wszystkim, lecz także, jak mimo początkowych przeszkód, porozumieć się ze starszymi pracownikami, zdobyć zaufanie innych milenialsów i zostać świetnym szefem.
Monografia zawiera analizę teoretyczną problemów internacjonalizacji o charakterze poznawczym i utylitarnym, a także prezentację badań przeprowadzonych w polskich i ukraińskich mikro, małych, średnich i dużych przedsiębiorstwach w związku ze sposobami ich internacjonalizacji. Oparcie rozważań na wynikach przeprowadzonych badań oraz zamieszczenie studiów przypadków daje możliwość konfrontacji dróg internacjonalizacji polskich i ukraińskich przedsiębiorstw ze znanymi w świecie modelami. Zasadniczą treścią publikacji jest opis i analiza internacjonalizacji przedsiębiorstw w kontekście jej modeli.
Autorka wychodzi poza konwencjonalny opis, dodając nowe zagadnienia i wątki, podkreślając rosnącą rolę procesu internacjonalizacji w zarządzani u przedsiębiorstwami oraz dla gospodarki. Zasadniczym atutem książki jest wypełnienie luki w zakresie prezentacji sposobów internacjonalizacji polskich i ukraińskich przedsiębiorstw z uwzględnieniem ich wielkości, a także przeanalizowanie problemu od strony biznesu, instytucji naukowych i samorządowych.
Opracowanie stanowi nowatorskie ujęcie problemu społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (CSR). Podjęto w nim próbę kompleksowego spojrzenia na działalność organizacji społecznych, a w szczególności współpracę korporacji i organizacji pozarządowych służącą realizacji działań społecznie odpowiedzialnych w okresie międzywojennym, po II wojnie światowej iw XXI w. Celem książki jest analiza zjawiska społecznej odpowiedzialności organizacji, a w szczególności wskazanie motywów podejmowania przez korporacje działań filantropijnych. Osobną kwestią jest znaczenie i zakres ujawniania informacji dotyczących współpracy przedsiębiorstw i organizacji pozarządowych. Badano raporty CSR, raporty zintegrowane, a także sprawozdania organizacji pozarządowych. Zastosowano analizę literatury, kwerendy, analizę treści i przypadków oraz analizę statystyczną. W ramach badań historycznych przyjęto metodę indukcyjną, opierając się na danych źródłowych pozyskanych w Archiwum Państwowym w Łodzi.
Opracowanie może być wykorzystywane przez badaczy zainteresowanych szeroko rozumianą tematyką społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw.
Panstrukturalna Teoria Wszystkiego (PSTeoria) stanowi opis rzeczywistości na najwyższym poziomie abstrakcji, a zarazem na najniższym poziomie szczegółowości. Jest to teoria strukturalna, której zasadniczymi pojęciami są Zmiana i Informacja. Wstępnie przyjmuje się, że PSTeoria będzie zbiorem zawierającym strukturalne wzorce ogólne fenomenów świata. Z każdego fenomenu można wyodrębnić wzorzec strukturalny, który będzie przekrojem tego fenomenu wzdłuż zmiany. Autorka teorii Jadwiga Magnuszewska posiada holistyczny umysł, który ma właściwość polegającą na umiejętności automatycznego tworzenia struktur – można zatem wysnuć przypuszczenie, że PSTeoria jest częściowo operacjonalizacją jej umysłu. PSTeoria to układanka z wielowymiarowych puzzli, z których każdy może stanowić osobną, spójną z pozostałymi podteorię. PSTeoria dostarcza definicji pojęć używanych do opisu rzeczywistości na najwyższym poziomie abstrakcji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?