Książka stanowi jedyny w swoim rodzaju dziennik dokumentujący przebieg twórczego procesu, którego efektem jest powstanie Panstrukturalnej Teorii Wszystkiego.
Holistyczny umysł to książka gorąco polecana wszystkim tym, którzy interesują się zagadnieniami mającymi związek z kreatywnością i umysłem. To także obowiązkowa pozycja dla tych, którzy w swojej praktyce zawodowej codziennie mierzą się z zadaniami wymagającymi kreatywności i pragnęliby zwiększyć swój twórczy potencjał.
Błyski świadomości zabierają Czytelnika w niezwykłą podróż. Autorka, która obserwuje życie z perspektywy swojego holistycznego umysłu, zawarła w książce szereg inspirujących refleksji. Bogactwo poruszanych zagadnień oraz głębia ich ujęcia wyróżniają tę książkę spośród wielu na pozór jej podobnych. Jest ona dedykowana wszystkim poszukującym prawdy i zrozumienia, którzy potrzebują wciąż nowych tematów do refleksji.
Książka jest konsekwencją stwierdzenia, że przestrzeń miejska to społeczny produkt i jako taka jest zawsze ideologiczna. Pytania, jakie są w niej postawione, i wynikłe z nich rozważania odnoszą się do sposobów funkcjonowania oraz konsekwencji tej ideologiczności. Ideologia, jako główne pojęcie poddane reinterpretacji w tekście, widziana jest z perspektywy jej tworzenia w społecznych praktykach, związanych z życiem codziennym, infrastrukturą w mieście czy materialnością. Książka jest próbą praktycznego zastosowania „zwrotu przestrzennego” w naukach społecznych, co oznacza, że opiera się na zestawieniu i równoczesności, podstawionych w zamian tradycyjnie linearnej argumentacji. W nawiązaniu głównie do Lefebvre’a, Bourdieu i Boltanskiego wypracowuje koncepcje przestrzennej ideologii czy przemocy, wskazując zarazem możliwości opartej na przestrzenności krytyki społecznej w sytuacji, gdy „wszystko jest ideologiczne”.
Z przyjemnością czyta się książkę, która – eksplorując pogranicza kilku dyscyplin – nie rości sobie pretensji do interdyscyplinarności, przeciwnie – usiłuje znaleźć dla siebie miejsce na poziomie przestrzennie rozmieszczonych teorii wykorzystywanych w różnym trybie, także przez inne niż socjologia dyscypliny naukowe.
Książka Karola Kurnickiego jest bez wątpienia pracą inspirującą do przetestowania innych, nie mniej ważnych wniosków z badań dotyczących ideologii, ideologiczności, miejskości, miasta, uprzestrzennienia teorii oraz kilku jeszcze pojęć i zjawisk z powyższymi związanych. Zaproponowany w niej eksperyment przybliżania jest ciekawym zamierzeniem badawczym dla socjologów i filozofów, a szczególnie dla badaczy miast wychodzących od marksowskiej bazy, nadbudowy, ideologii i alienacji.
Fragment recenzji prof. zw. dr hab. Ewy Rewers
Przez wiele długich lat nieodłączną częścią mojego stroju liturgicznego był paliusz arcybiskupi. Wieloletnie studia nad szeroko pojętą nauką chrześcijaństwa zawartą w jego różnych odgałęzieniach zarówno rzymskokatolickich, jak i protestanckich zaprowadziły mnie do pism, których treść w nieco zmienionej formie była mi znana i przeze mnie nauczana. Mogę powiedzieć, że odkrycie ich pochodzenia wprawiło mnie w zdziwienie: były to pisma Zaratustry, które zostały wszczepione w nauki chrześcijańskie. Poruszają one wiele ważnych kwestii dotyczących życia społecznego, religijnego, rodzinnego, politycznego oraz podejmują tematy z zakresu filozofii czy rozwoju osobistego. Filozofia Zaratustry wydaje się idealna dla współczesnej cywilizacji z jej niepokojami społecznymi, kryzysami gospodarczymi i przewrotami religijnymi. Zaratustra i jego nauka mogą stać się ponownie czynnikiem dającym nadzieję naszemu społeczeństwu, podobnie jak to było w odległych historycznie czasach, znanych jako Złoty wiek. Przesłanie Zaratustry jest zawsze świeże i zawsze obecne, a płynąca z niego nauka jest drogą samoodnowy, ponadczasowym przewodnikiem dla ludzkości. Ratu Arkaim uznane zostało przez archeologów rosyjskich za kolebkę cywilizacji Słowian oraz miejsce, w którym spisane zostały święte teksty Awesty. Miasto miast, etymologicznie wywodzące się od między niebem a ziemią, wedle licznych świadectw posiadające moc uzdrawiania. Arkaim to wreszcie miejsce narodzin i działalności Zaratustry stąd udał się w odległe regiony, by przekazać ludziom przesłanie otrzymane od Ahura Mazdy. Przyjaciele Arkaim stawiają sobie za cel rozpowszechniać wiedzę o nim i jego historii. Przyjaciele Arkaim
Zapraszamy do lektury kolejnego interdyscyplinarnego tomu Ośrodka Badawczego Myśli Chrześcijańskiej Uniwersytetu Łódzkiego, w którym zostały zamieszczone studia badaczy z: Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Katolickiego Uniwersytetu Lu belskiego, Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i Uniwersytetu Łódzkiego.
Podjęta w prezentowanej publikacji dyskusja ma bardzo szerokie ramy, teksty obejmują bowiem zagadnienia z wielu dyscyplin humanistycznych: filozofii religii, antropologii chrześcijańskiej, ekumenizmu, teologicznych inspiracji dawnych i współczesnych utworów literackich, nauczania społecznego Kościoła oraz komunikologii. Jedni z autorów koncentrują się na wybranym aspekcie tytułowych poszukiwań, inni - próbują łączyć te zjawiska. W niektórych studiach podjęto aktualne problemy, np. dramat uchodźców i potrzebę dialogu międzyreligijnego (chrześcijańskomuzułmańskiego), we wszystkich zaś potwierdzono tezy, iż „fundamentem prawdziwej kultury jest poszukiwanie Boga” oraz że „świat rozumu i świat wiary potrzebują siebie wzajemnie” (Benedykt XVI).
Ze Wstępu
Pracą niniejszą chcę się przyczynić do poznania i zrozumienia ducha mądrościowych przekazów Heraklita i Laozi. Wizja świata i ludzkiego życia mędrca z Efezu jest czymś tak wyjątkowym w zachodniej filozofii, że trudno jej nie wykorzystać przy czytaniu Daodejing. Niezależnie od różnic, jakie dzielą obu mędrców, ich obrazy świata i ludzkiej natury łączy tak wiele, że jedna mądrość naświetla drugą, co prowadzi do lepszego zrozumienia obu.
W tej publikacji chciałbym podzielić się doświadczeniem osobistych błędów i nieprawidłowości, związanych z modlitwą. Możliwe, że coś z tego, co opiszę, będzie dotyczyło modlitewnej praktyki innych osób, ale opowiem przede wszystkim o własnych błędach.FragmentJeden z moich pierwszych modlitewnych błędów popełniłem, kiedy po raz pierwszy prawdziwie pokutowałem. Było to w 1989 roku, podczas mojej delegacji do Tallina. Tam, za sprawą pewnej estońskiej staruszki, nawróciłem się.Miało to miejsce w kościele Oleviste, gdzie swego czasu nastąpiło przebudzenie, ktore w konsekwencji zostało stłumione przez KGB. Jednak pomimo że przebudzenie w tym kościele dawno wygasło, Duch Święty ciągle był tam obecny (ciekawe, że miejsca, ktore Bog przeznaczył do jakiegoś szczególnego celu, pozostają pod wyjątkową Bożą opieką, ale to troszkę inny temat).Słyszałem o tym kościele już wcześniej, a znalazłem go razem ze swoim niewierzącym przyjacielem Żydem. Trafiliśmy akurat na przerwę między nabożeństwami: po nabożeństwie zielonoświątkowym miało się rozpocząć baptystyczne czy metodystyczne. Działo się to za czasów Związku Radzieckiego i nie było gdzie się spotykać, dlatego w jednym budynku odbywały się nabożeństwa wielu kościołów. Kiedy przyszliśmy, zobaczyliśmy jedynie kilka osób. Wtedy nie tylko nie byłem ochrzczony w Duchu Świętym, ale nawet narodzony na nowo, mimo to mogłem już coś odczuwać. Staruszka zaprowadziła mnie do prezbitera, a następnie diakon tego kościoła podszedł ze mną do ołtarza, gdzie uklęknęliśmy i modliliśmy sięNa czym polegał mój błąd? Prosiłem o przebaczenie za całe swoje przeszłe życie, ale przy tym wymieniałem konkretne wyjątkowe grzechy, za które szczególnie pokutowałem. Dobra rzecz! W czym więc tkwi błąd? ...
Celem niniejszej monografii jest opis pojęcia logiki transcendentalnej w ujęciu Ludwiga Wittgensteina z czasów Traktatu logiczno-filozoficznego, a następnie wyprowadzenie wniosków dotyczących szerszego ujęcia jego koncepcji.
Chcę ująć Traktat jako dzieło spójne i mówiące o filozofii. Wymaganie spójności każe mi uwzględniać wszystkie opisane przez Wittgensteina metody dochodzenia do prawdy. Bez ich uwzględnienia łatwo zredukować stanowisko Wittgensteina do jakiegoś – najczęściej prostszego – znanego poglądu, który przez nazewnictwo czy też historyczne, albo w skrajnych przypadkach nawet zupełnie powierzchowne, kwestie bywa kojarzony ze stanowiskiem Wittgensteina. Przykładowo – Wittgenstein odczytany przez pryzmat niektórych (tylko niektórych) wypowiedzi pozytywistów logicznych sam wydaje się uczestniczyć w tym nurcie filozofowania. Twierdzę jednak, że to raczej interpretacja Wittgensteina, która jest dość daleka od jego własnej koncepcji. Staram się zatem odczytać intencje Wittgensteina na podstawie tego, co jawne i dostępne: jego tekstów. W dalszej kolejności sięgam dopiero do komentarzy (najpierw autorstwa Wittgensteina, a potem autorstwa komentatorów uwzględniających komentarze Wittgensteina, a ostatecznie tylko, jeśli to konieczne, również komentarzy nieuwzględniających powyższych).
Celem moim jest jednak jak najściślejsze skupienie się na tekście źródłowym, stąd kładę akcent na własne wypowiedzi Wittgensteina. Można by powiedzieć z pewną dozą przesady, że jest to próba tłumaczenia Traktatu samym Traktatem.
Objawienia prezentowane w niniejszym wydaniu to wizje Anny Kathariny Emmerich – obdarzonej stygmatami mistyczki i wizjonerki, która w przejmujący i szczegółowy sposób opisuje wydarzenia po śmierci Jezusa: Jego zstąpienie do otchłani, uwolnienie dusz i Zmartwychwstanie, liczne objawienia się uczniom, Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego, a także życie Maryi aż do Jej zaśnięcia.
Bł. Anna Katharina Emmerich (1774-1824) była niemiecką zakonnicą beatyfikowaną przez Jana Pawła II. Jej wizje, spisane przez spowiednika Klemensa Brentano, dotyczą życia Jezusa, Maryi oraz ich krewnych, Apostołów, a także wydarzeń związanych z Męką i Zmartwychwstaniem. O autentyczności tych wizji świadczy m.in. odnaleziony domek Maryi w Efezie, a podane przez nią szczegóły dotyczące codziennego życia, zwyczajów i ubiorów w Ziemi Świętej za czasów Jezusa zostały potwierdzone przez późniejsze wykopaliska archeologiczne w XIX i XX wieku.
Zbiór komentarzy biblijnych i historycznych opisujących życie codzienne i zwyczaje w czasach Starego Testamentu. Z lektury dowiemy się skąd pochodzi nazwa Stary Testament i kim byli autorzy ksiąg natchnionych. Przeczytamy o symbolach , zwierzętach i roślinach biblijnych oraz poznamy historię i geografię Ziemi Świętej w czasach starożytnych. Poznamy też jak obchodzono święta hebrajskie, a także wyruszymy wraz z Abrahamem do jego Ziemi Obiecanej.Wszystkie komentarze zostały opatrzone odnośnikami do tekstów ewangelicznych. Bogata szata graficzna w postaci dzieł znanych mistrzów malarstwa zachęca czytelnika do głębszej lektury Pisma Świętego a liczne zdjęcia i opisy miejsc pozwalają lepiej zrozumieć, jak wyglądała Ziemia Święta w czasach biblijnych królów i proroków.
Adorować Pana oznacza wielbić Go we wszystkim i składać Mu za to dzięki. Nieustannie pamiętać o Jego obecności w pobliskiej świątyni czy kaplicy, gdzie oczekuje na nas z tęsknotą. ""Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja Was pokrzepię"" - mówi do nas Jezus. Korzystajmy z tego zaproszenia jak najczęściej. Pomogą nam w tym zawarte w książce teksty, wybrane z pism różnych Świętych - mistrzów życia duchowego, które uczą nas pięknego języka dialogu z Bogiem - najlepszym Ojcem i najwierniejszym Przyjacielem. Możemy je wykorzystać w czasie modlitwy w kościele jak i w zaciszu własnego domu. Nastrojowe kolorowe fotografie dobrane tematycznie pomagają w skupieniu myśli i ułatwiają medytację.
Kiedy rozmawiamy z dziećmi o zdrowiu, rozmawiamy o czymś więcej niż ciało, choroba, kondycja fizyczna. Próbując usłyszeć i zrozumieć to, co o zdrowiu mówią dzieci, uzyskujemy dostęp do ich sposobu rozumienia świata.Chcąc przekazać dzieciom, w jaki sposób zostały zrozumiane ich opowieści, autorki stworzyły wersję dla dzieci książki, która pierwotnie została przeznaczona dla dorosłych. A dzieci ją zilustrowały.Opowieści dzieci o zdrowiu, chorobie i cielesności mówią jednocześnie o tym, jak postrzegają one inne kategorie społeczne świata dorosłych kiedy na przykład dyskurs o zdrowym człowieku łączy się w dziecięcych opowieściach z dyskursem moralnym: człowiek zdrowy to człowiek dobry.Dyskurs publiczny, mimo deklaratywnych postulatów uznania wartości dzieci jako pełnoprawnych członków społeczności, w praktyce nieustannie sprowadza je raczej do biernych odbiorców dorosłej wiedzy, opieki i władzy. Prowadzenie badań z dziećmi w duchu childhood studies to obok etycznej uważności również kwestia przyjęcia perspektywy dziecięcego sprawstwa, uznania dzieci za kompetentnych aktorów społecznych, ekspertów w światach swoich codziennych doświadczeń, aktywnych w procesach nadawania znaczeń i eksplorowania społecznej rzeczywistości. Przyjęcie perspektywy childhood studies oznacza nie tylko wiarę w sprawczy potencjał dzieci uznanych za aktywnych aktorów społecznych, ale także idący za nią nakaz etyczny takiego prowadzenia badań, które dziecięce refleksje i doświadczenia stawia w centrum.Z recenzji Mai Brzozowskiej-Brywczyńskiej
Inscenizacja epistemologiczna
...gdyby się miało okazać, że nawiedzający nas przypadkiem kosmici mają po dwa palce u obu rąk, to przypuszczalibyśmy, że ma to u nich podłoże w tym, że posługują się systemem dwójkowym, bo dzięki temu mogą się posługiwać swoimi komputerami szybciej. Ich liczby bowiem nie muszą być jak nasze tłumaczone na kod binarny, zawierający tylko zera i jedynki, żeby były zrozumiałe dla komputera. Jednak w tym przypadku człowiek postępuje inaczej. Ponieważ nie może się zrównać z komputerem jak wspomniani kosmici ilością palców, zbudował Komputer Nieskończony, przyjmując jedynkowy (monadologiczny) system aksjomatyczny, który pozwala mu na związanie prędkości działania komputera — zwanego tu Nieskończonym — ze zharmonizowanym sposobem odczytywania zera i jedynki, jako „zera harmonicznego” będącego jednocześnie jedynką. Wygląda to w ten sposób, iż „zero harmoniczne” przez odcień swojej barwy będzie dla niego jednocześnie jedynką. Dzięki takiemu „harmonicznemu” sposobowi odczytywania zera i jedynki przez lustrzany dron Komputera Nieskończonego możemy wykonywać działania komputerowe w sposób nieskończenie szybki, skuteczny i jednoznaczny.
Józef Bańka
Książka jest wynikiem wieloletnich prac nad teoretycznym i praktycznym modelem ewaluacji społecznej, która znajduje zastosowanie w edukacji; może być także prowadzona na wszystkich innych obszarach w stosunku do przedmiotów, które mogą być poddawane badaniom ewaluacyjnym. Zaproponowany model ewaluacji przez wiele lat był wdrażany i praktykowany przez autorkę w licznych podejmowanych przez nią badaniach ewaluacyjnych, wprowadzając do nich elementy uspołecznienia, dialogu i partycypacji różnorodnych grup społecznych, będących pośrednio bądź bezpośrednio uczestnikami badań ewaluacyjnych lub grup i instytucji zainteresowanych wynikami ewaluacji.
Książka jest próbą wskazania potencjałów ewaluacji w jej uspołecznionym modelu; jest także próbą nakreślenia potrzeb wdrożenia tego typu ewaluacji, który w swoich założeniach nawiązuje do doświadczeń pedagogicznych, m.in. pedagogiki społecznej, ale także pedagogiki krytycznej. W tym pierwszym odwołaniu ewaluacja nawiązuje do wartościowania, praktyczności i celowości. Badania ewaluacyjne mają także wiele wspólnych elementów z badaniami krytycznymi. Ich zbieżne przesłanki zawierają się np. w potrzebach dostrzegania zmienności rzeczywistości społecznej, usytuowaniu badacza wewnątrz badanej rzeczywistości, odwołaniu do kontekstu społecznego i podejmowaniu przez badacza krytyki zarówno w jej pozytywnym, jak i negatywnym kontekście.
Niniejsza książka ma za zadanie pokazać rozumienie, metodologię i możliwości wykorzystania ewaluacji społecznej w edukacji oraz drogę do wypracowania właściwej kultury ewaluacyjnej, jaka stanowi długofalowy cel jej stosowania.
Prezentowany Czytelnikom tom jest próbą dokonania bilansu sukcesów i porażek czasopisma oraz określenia jego roli w powojennej historiografii polskiej. Autorzy starają się dowieść, że tradycja „Zeszytów Historycznych” jest w środowisku wciąż żywa. Autorami rozdziałów monografii są historycy reprezentujący kilka ośrodków akademickich (Kraków, Lublin, Łódź, Warszawa) i różne specjalności (historia polityczna, dzieje dyplomacji, historia historiografii, metodologia historii). Nie brakuje w tym gronie także autorów „Zeszytów Historycznych”.
Praktyczna i sprawdzona pomoc w pracy duszpasterskiej i wychowawczej!
Sebastian Kosecki – dziś kleryk, a niegdyś ministrant i animator Liturgicznej Służby Ołtarza, dzieli się swoimi bogatymi doświadczeniami ministranckiego życia, patrząc na nie z dwóch perspektyw – z jednej jako ministrant, świetnie zorientowany w realiach współczesnej młodzieży, i z drugiej jako duszpasterz, zdobywający solidne podstawy teologiczne i pedagogiczne podczas nauki w seminarium. Jego książka może być więc znakomitym przewodnikiem po ministranckim świecie – zarówno dla księży prowadzących parafialne grupy ministrantów, jak i dla ceremoniarzy i animatorów wspólnot ministranckich.
To także świetna propozycja dla rodziców chcących zaproponować swoim synom dobry i rozwijający sposób na życie.
W trzech częściach dotyczących wychowania, wzrostu duchowego i duszpasterstwa ministrantów pośród wielu cennych rad znajdują się konkretne podpowiedzi, m.in. jak:
dobrze budować swój autorytet i zdobywać zaufanie podopiecznych;
tworzyć silną wspólnotę i rozwiązywać konflikty pomiędzy jej członkami;
zachwycić chłopców codzienną służbą Jezusowi i wprowadzić ich w życie Kościoła;
dbać o rozwój duchowy, moralny i intelektualny wychowanków;
wykorzystywać fascynację nowoczesnymi technologiami i przygotować młodych ludzi do odpowiedzialnego korzystania z nich;
zorganizować atrakcyjne i wartościowe formy spędzania czasu wolnego;
owocnie współpracować z rodzinami ministrantów, także niepełnymi i borykającymi się z różnymi trudnościami.
To bardzo interesująca, a miejscami również osobista opowieść wieloletniego ministranta o świecie Liturgicznej Służby Ołtarza. Zawiera mnóstwo praktycznych rad i ciekawych pomysłów dla tych, którzy opiekują się ministrantami w swoich parafiach. I budzi zapał.
Jacek Wolan SchP
Czcigodny Sługa Boży Kardynał Stefan Wyszyński doczekał się właśnie drugiego wydania bibliografii, poprawionego, a także uzupełnionego o wykaz artykułów, druków zwartych i prac naukowych dotyczących najnowszej historii Polski z lat 2006-2017. Tym samym historycy Kościoła w Polsce otrzymują ulepszone narzędzie do prowadzenia swoich badań. Po raz pierwszy zestawione zostały tutaj materiały wykorzystane w przygotowaniu Positio super virtibus.
Niewątpliwą zaletą bibliografii jest zebranie również tytułów artykułów z prasy włoskiej, zwłaszcza watykańskiego „L Osservatore Romano", opublikowanych w obronie uwięzionego Prymasa Wyszyń-skiego, świadczących o wielkim zaangażowaniu zarówno papieża Piusa XII, jak i Stolicy Apostolskiej w obronę uwięzionego Kardynała.
Mam nadzieję, że oba tomy bibliografii będą owocnie służyć pomocą w dalszym propagowaniu przebogatej spuścizny zarówno duchowej, jak i pasterskiej Prymasa Tysiąclecia.
Marian Piotr Romaniuk
Książka Na pielgrzymkę. Pieśni i piosenki to niewielkich rozmiarów i bardzo poręczny śpiewnik, który doskonale sprawdzi się na wyjazdach, pielgrzymkach i spotkaniach o charakterze religijnym i towarzyskim. Zawiera m.in. Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP, Litanię loretańską, Nieszpory, pieśni liturgiczne, piosenki religijne, patriotyczne i biesiadne. Do piosenek religijnych, biesiadnych i patriotycznych został wprowadzony zapis chwytów gitarowych, aby ułatwić animatorom muzycznym prowadzenie śpiewów. Niewielki format pozwala na schowanie śpiewnika do torebki czy kieszeni. Po pielgrzymce czy wspólnym wyjeździe książka może być doskonałą pamiątką, przypominającą mile spędzony czas.
Pismo recenzowane o profilu interdyscyplinarnym, istniejące od 1957 roku. Adresowane przede wszystkim do środowiska naukowego, nie pomija jednak czytelnika mniej profesjonalnego, zwłaszcza nauczycieli, studentów, inteligencji zainteresowanej problematyką humanistyczną. Publikuje artykuły problemowe (krajowe i zagraniczne) z zakresu różnych dyscyplin humanistycznych: literaturoznawstwa, historii, kulturoznawstwa, socjologii, filozofii, psychologii, językoznawstwa. Zamieszcza również przekłady oraz materiały i przyczynki, dyskusje i polemiki, recenzje i przeglądy. Po każdym artykule streszczenie w języku angielskim. Także spis treści tłumaczony na język angielski.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?