Sfinks i piramidy są „mapą gwiazd” sprzed 12 500 lat. Wielki Sfinks jest 8000 lat starszy niż twierdzi oficjalna nauka, a jego twórcami byli przedstawiciele zaginionej cywilizacji, pramatki wszystkich kultur na Ziemi… W 1996 roku kontrowersyjni badacze prehistorii Robert Bauval i Graham Hancock w światowym bestsellerze „Strażnik tajemnic” wysunęli rewolucyjną hipotezę: Wielki Sfinks nie powstał 2500 lat p.n.e., lecz 10 500 lat p.n.e., a piramidy są odwzorowaniem położenia trzech głównych gwiazd w Pasie Oriona z tego samego okresu! Przełomowe opracowanie rzuciło wyzwanie tradycyjnej egiptologii, otwierając drogę do dalszych badań nad prawdziwym wiekiem i przeznaczeniem monumentów w Gizie oraz nieznanymi początkami cywilizacji. W „Pochodzeniu Wielkiego Sfinksa” Robert Bauval, legenda niezależnej egiptologii, i dr Robert M. Schoch, światowej sławy amerykański geolog i geofizyk, kontynuują naukowe śledztwo, by po 20 latach udowodnić, że Wielki Sfinks i piramidy w Gizie są starsze o ponad 8000 lat. Na podstawie dokładnych badań geologicznych i sejsmologicznych, porównania historycznych relacji tekstów oraz archeoastronomicznych orientacji budowli w Gizie dowodzą, że położenie piramid było precyzyjnie skorelowane z gwiazdozbiorem Oriona, a Sfinks patrzył na konstelację Lwa. Cały płaskowyż w Gizie jest według nich odzwierciedleniem nocnego nieba, jakie widzieli pradawni mieszkańcy Egiptu, a znajdujące się na nim budowle są „mapą gwiazd”. Monumenty w Gizie, które powstały w tym samym czasie, co zespół monolitów w Göbekli Tepe, są świadectwem, że 12 500 lat temu istniała rozwinięta cywilizacja, której dzieła do dziś fascynują i zadziwiają ludzkość.
Pojawienie się cywilizacji na Ziemi w 3 tysiącleciu p.n.e. nie było jej narodzinami, lecz odrodzeniem po globalnej zagładzie przed 12 000 lat na skutek gigantycznych rozbłysków słonecznych.
Czy w prehistorycznych megalitach zakodowane jest ostrzeżenie przed katastrofą, która może zniszczyć nasz świat?
Zaawansowana cywilizacja epoki lodowcowej poprzedzała kultury Egiptu, Mezopotamii i Indii. Z czasem ludzkość o niej zapomniała, choć wzmianki o jej rozkwicie można znaleźć w starożytnych tekstach i mitach. Ogród Edenu, relacja Platona o Atlantydzie, tablice rongorongo z Wyspy Wielkanocnej, kompleks kamiennych świątyń Göbekli Tepe, Wielki Sfinks są jej wspomnieniem.
Powodem zagłady globalnej cywilizacji sprzed 12 000 lat były rozbłyski słoneczne – zjawiska, podczas których w atmosferze Słońca emitowane są ogromne ilości energii w postaci fal elektromagnetycznych. Wywołały one wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi, tsunami, pożary i ogromne powodzie. Te kataklizmy cofnęły ludzkość w rozwoju o tysiące lat.
Taką rewolucyjną tezę stawia Robert M. Schoch – jeden z najsłynniejszych obok Grahama Hancocka i Davida Hatchera Childressa kontrowersyjnych badaczy prehistorii ludzkości. Analizuje megalityczne budowle, podziemne miasta, starożytne legendy i przedstawia naukowe dowody istnienia prehistorycznej cywilizacji oraz przyczyny katastrofy, która ją zniszczyła.
W naszych czasach aktywność słoneczna wzrasta. Gigantyczny rozbłysk może się powtórzyć. Burza słoneczna uderzy w nas znowu. I unicestwi nasz świat, jeśli nie odczytamy zapisanego w megalitach ostrzeżenia z przeszłości...
Doktor ROBERT M. SCHOCH to sławny amerykański geolog i geofizyk, profesor Boston University, autor książek naukowych i popularnonaukowych. Światową sławę przyniosły mu badania geologiczne, w których dowiódł, że Wielki Sfinks powstał tysiące lat wcześniej, niż twierdzi konwencjonalna nauka...
Jest współautorem (z Robertem Bauvalem) bestsellera „Tajemnica Wielkiego Sfinksa”.
Niebiański strażnik cywilizacji sprzed epoki faraonów
Nowe sensacyjne dowody, że Sfinks jest o 8000 lat starszy, niż
twierdzi oficjalna nauka, a jego twórcami byli przedstawiciele
zapomnianej cywilizacji.
Prehistoryczni budowniczowie Sfinksa dali początek naszej cywilizacji!
Żaden inny monument starożytnego świata nie jest tak tajemniczy,
jak Wielki Sfinks w Gizie. Przetrwał w surowym egipskim
klimacie tysiące lat i będzie trwał jeszcze długo po tym, jak nasza
cywilizacja zniknie z powierzchni Ziemi. Według ortodoksyjnej
egiptologii powstał około 2500 roku p.n.e. dla upamiętnienia
faraona Chafre. Jednak dowodów na poparcie tego „faktu“ jest
zaskakująco mało.
W tej prowokacyjnej książce dwaj niezależni badacze ujawniają
swoje najnowsze odkrycia dotyczące prawdziwego wieku i przeznaczenia
Sfinksa – ukoronowanie wieloletnich badań.
Porównują teorie egiptologów z historycznymi relacjami i wynikami
ostatnich badań sejsmologicznych i geologicznych. Analizują
archeoastronomiczne orientacje budowli w Gizie i dowodzą, że
ich położenie zostało skorelowane z konstelacjami Lwa i Oriona.
Sfinks został zbudowany 12 000 lat temu, w tej samej epoce, kiedy
powstał zespół architektoniczny w Göbekli Tepe. Upamiętnia
legendarny czas „Pierwszego Razu”, gdy według starożytnych
Egipcjan na Ziemi pojawili się „bogowie”. I jest świadectwem, że
była to rzeczywista, historyczna epoka, kiedy w Egipcie kwitła nieznana
zaawansowana kultura – pramatka cywilizacji.
Doktor ROBERT M. SCHOCH to sławny amerykański geolog
i geofizyk, profesor Boston University, autor książek naukowych
i popularnonaukowych (Zapomniana cywilizacja). Światową sławę
przyniosły mu badania geologiczne, w których dowiódł, że
Wielki Sfinks powstał tysiące lat wcześniej, niż twierdzi konwencjonalna
nauka.
ROBERT BAUVAL, legenda niezależnej egiptologii, swoje twórcze
życie poświęca wyjaśnianiu fundamentalnych zagadek naszej
cywilizacji, zgłębiając przede wszystkim tajemnice egipskich piramid.
Jest autorem światowych bestsellerów Piramidy – brama
do gwiazd i Strażnik tajemnic.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
