Na każdym zebraniu jest taka sytuacja, że ktoś musi zacząć pierwszy Tym razem zrobi to Marek Piwowski, zapraszając nad polski Balaton z nieodległej Warszawy ekipę filmową pełną artystycznych dusz. Rozpoczną wspólny R e j s statkiem wycieczkowym, na pokładzie którego nie zabraknie pięknych kobiet i alkoholu. Aktorzy nie zdają sobie sprawy, że znajdują się w centrum dziwnych wydarzeń, w okolicy, gdzie zaskoczenie i strach mieszają się ze sobą od dawna.Niedźwiedzica polarna Baśka wraz z żołnierzami przybywa do twierdzy Modlin i stojąc na dwóch łapach, salutuje Piłsudskiemu, mieszkańcy nadwiślańskich wsi z niepokojem oglądają stale powiększającą się ognistą kulę, w domkach nad zalewem SB odnajduje 82 kilogramy złota oraz pięć milionów polskich złotych, a z wody wynurza się potwór Paskuda! Okolica przesiąknięta jest trwogą Ktoś widział "Roja" w Pomiechówku, a teraz żołnierz nie żyje, świadkowie opowiadają o katastrofie kolejowej, po której nie ma śladu, hydrolodzy przestrzegają przed powodzią.Zszargane nerwy filmowców może ukoić jedynie lot balonem nad Legionowem albo wieczorek zapoznawczy w ośrodku "Mazowsze" w Białobrzegach z instruktorem kulturalno-oświatowym. Ostatecznie nie wszyscy bawili się dobrze, bo w damskiej ubikacji napisane jest głupi kaowiec. Nie popełnij tego błędu i uratuj swój wieczór, czytając Sekrety od Kampinosu po Zegrze.
Obława Augustowska to największa zbrodnia dokonana na Polakach już po zakończeniu II wojny światowej. Akcja pacyfikacyjna została zaplanowana, zorganizowana i przeprowadzona przez Sowietów w lipcu 1945 roku na ziemiach północno-wschodniej Polski. Publikacja jest pokłosiem konferencji naukowej zatytułowanej Obława Augustowska i jej konsekwencje. Stan badań i postulaty badawcze, zorganizowanej przez Instytut Solidarności i Męstwa im. Witolda Pileckiego 1112 września 2023 roku w Augustowie. W książce zawierającej ważne i interesujące artykuły przygotowane przez znawców tematu, którzy problematyką Obławy Augustowskiej zajmują się od wielu lat zarówno przedstawiono aktualny stan badań, jak i sformułowano kolejne postulaty badawcze związane z tym zagadnieniem. Obława Augustowska będąca największą zbrodnią wojenną popełnioną przez radziecki aparat przemocy w 1945 roku, już po zakończeniu wojny w Europie nadal stanowi jedną z ponurych tajemnic historii Polski Ludowej. Mimo pokaźnego dorobku historiografii (głównie polskiej), mimo postawienia wielu pytań, mimo ujawnienia wielu dokumentów archiwalnych, wciąż brakuje odpowiedzi na zasadnicze kwestie. Swoistym rsum dotychczasowego stanu wiedzy zarówno tej naukowej, jak i świadomości i pamięci o wydarzeniach lipca 1945 roku [] wśród współczesnych są teksty przygotowane do tomu wydawanego pod auspicjami Instytutu Pileckiego.dr hab. Piotr Majewski, prof. UKSW
Od XIX wieku, od czasu legalizacji partii lewicowych, toczy się oficjalna walka z Bogiem. Można nawet mówić o permanentnej wojnie z wiarą chrześcijańską. Walki rozpoczęte w sposób niezwykle krwawy jeszcze podczas rewolucji francuskiej znalazły potem swoje rozwinięcie w quasi-naukowych pracach quasi-filozofów, ideologów i zbuntowanych wobec Boga artystów. Następnie do roboty ateizacyjnej włączyli się politycy, czyniąc z wyznawania bezbożności obowiązek dla całych społeczeństw w niektórych krajach. Tak stało się na przykład w Polsce po 1945 r. Kto nie chciał akceptować systemu i życia bez Boga, był prześladowany, często okrutnie, niektórzy nawet musieli oddać za to życie. W obronie Boga i człowieka wierzącego stawał zawsze Kościół. Szczególnie w Polsce, gdzie od końca XVIII wieku trzeba było walczyć nie tylko o wiarę katolicką, ale także o narodową niepodległość. Była to za każdym razem również walka o ludzką godność. Po czasach rosyjskich i austriackich represji, po niemieckim Kulturkampfie przyszła chwila wytchnienia w II Rzeczypospolitej. Ale potem znów nastała okrutna i wyniszczająca wojna, a po jej zakończeniu - stalinowska okupacja cechująca się szczególną nienawiścią do Boga i Kościoła. Po przetrwaniu nieszczęsnego okresu PRL-u wydawało się na początku lat 1990., że zwalczanie religii pozostanie tylko ponurym wspomnieniem. Niestety, bezbożnictwo - zawsze przynoszące tylko krwawe ofiary - odżyło, szczególnie po śmierci św. Jana Pawła II. W wieku XXI, który uchodzi za tak postępowy, ateizacja ponownie nabiera rozpędu i okrucieństwa, czego doświadczamy także w katolickiej Polsce. Dzieje najnowszej walki z Bogiem, ale także dzieje obrony Boga w XX i XXI w., opisuje w niniejszej książce wybitny historyk i myśliciel prof. Andrzej Nowak. Powstał opis wstrząsający, uzupełniony nie mniej poruszającymi ilustracjami. To nie tylko bardzo ważna książka, lektura dla każdego Polaka, ale także memento, które niestety nic nie traci na aktualności - wprost przeciwnie
W książce przedstawiono wszystkie ważniejsze, produkowane seryjnie w Związku Radzieckim w okresie zimnej wojny (1947-1990) samoloty i śmigłowcewojskowe. Leksykon jest bogato ilustrowany, a ilustracje przedstawiają samoloty w ich rzeczywistych malowaniach i kamuflażu.Poszczególne typy statków powietrznych zostały pogrupowane w kolejnych rozdziałach, poświęconych myśliwcom, samolotom szturmowym, bombowcom, samolotom rozpoznawczym, walki elektronicznej i transportowym, a także śmigłowcom bojowym, morskim i wielozadaniowym. Wśród legendarnych konstrukcji tu opisanych znalazły się m.in. myśliwiec odrzutowy MiG-15 który odniósł wiele zwycięstw nad samolotami zachodnimi w czasie wojny koreańskiej, ciężki bombowiec strategiczny Tu-95 zdolny do przenoszenia broni jądrowej i uniwersalny śmigłowiec Mi Mi-8, który jest używany do transportu wojsk, rozpoznania, walki radioelektronicznej, jako śmigłowiec desantowo-szturmowy, do korygowania ognia artylerii oraz jako powietrzne stanowisko dowodzenia.Opisy samolotów i śmigłowców ilustruje kilkanaście zdjęć oraz 110 sylwetek barwnych ze starannie odwzorowanymi autentycznymi oznaczeniami i kamuflażem.
"Milei. Rewolucja, której elity polityczne się nie spodziewały" to książka, która z jednej strony przybliża szczegóły wyczynu gladiatora zlekceważonego przez establishment (obecnie przerażony ryzykiem utraty swoich przywilejów), a z drugiej przedstawia zarys światopoglądu człowieka niosącego nadzieję na odrodzenie się myśli liberalnej na Zachodzie. Jak piszą Autorzy: "Postanowiliśmy [] wyróżnić w książce dwa główne wątki: 1) życiorys Mileia aż do objęcia przezeń urzędu prezydenta oraz 2) zagadnienia teoretyczne stanowiące podwaliny idei, które reprezentuje". Kim jest Javier Milei? Jak udało mu się zostać prezydentem Argentyny? Jakie idee mu przyświecają? Książka Mrqueza i Duclosa wyczerpująco odpowiada na te pytania. - Wydawca Walka kulturowa to klucz do zrozumienia całego projektu Mileia - od czasów poprzedzających jego kandydaturę na prezydenta aż do dziś. Jeśli diagnoza jest prawidłowa, dzięki jego wysiłkom Argentyna dźwignie się z kolan i dozna odnowy kulturowej, stając się społeczeństwem szanującym wartości takie jak uczciwość, ciężka praca, zasługi, oszczędność, życie, wolność i własność. Książka ta stanowi wkład w dogłębne zrozumienie Javiera Mileia, obranej przez niego drogi, historycznego kontekstu jego działań, idei, które go ukształtowały, źródeł jego przekonań oraz stosowanych przez niego definicji politycznych i ideologicznych, a także jego planów na przyszłość. To lektura dla wszystkich, którzy chcą wziąć udział w ruchu patriotycznym, jaki zaskoczył cały świat, i przyłączyć się do walki kulturowej, którą musimy toczyć każdego dnia i na każdym polu. - fragment Przedmowy
Epoka Rafała Trzaskowskiego w warszawskim ratuszu – niezależnie od wyniku wyborów prezydenckich w 2025 roku – dobiega końca. Co o potencjalnym prezydencie Polski mówią jego rządy w Warszawie? Aby dowiedzieć się, co przez lata działo się w ratuszu za kulisami, rozmawiamy z kolegami Rafała Trzaskowskiego z liceum, studiów, warszawskimi aktywistami, byłymi współpracownikami, radnymi stolicy, politykami Platformy Obywatelskiej. Przeważała w nich jedna opinia: Warszawa jest dla niego instrumentem do sięgania po wyższe cele, trampoliną do prezydentury Polski. Politycznym więzieniem, z którego chciał się jak najszybciej wyrwać. Kto realnie rządził w Warszawie? Jakie relacje były pomiędzy Rafałem Trzaskowskim i stołeczną Platformą? A jakie miał z Donaldem Tuskiem? Czy dwie kadencje prezydenta stolicy dużego europejskiego państwa można zamknąć jednym istotnym symbolem tej prezydentury? To książka o kulisach kariery jednego z najpopularniejszych polityków w kraju, który dwukrotnie sięgnął po najważniejszy urząd w Polsce. O tym kim naprawdę jest Rafał Trzaskowski i kto stoi za jego decyzjami.
Błyskawiczne zwycięstwa Wehrmachtu na froncie wojny polsko-niemieckiej podcinają we Wrześniu '39 ewakuacyjną lawinę. Rzesze cywilnych uciekinierów zaludniają wtedy drogi i bezdroża II Rzeczypospolitej. Uciekają wszyscy bez względu na płeć, wiek, wykształcenie, kierując się zasadą "byle szybciej, byle dalej". Setki tysięcy przerażonych osób paraliżują ruchy wojska i szerzą panikę jeżącymi włos na głowie świadectwami o niemieckim terrorze. Czy przed wojną da się jednak uciec? Niniejsza książka przybliża jedno z najmniej rozpoznanych zjawisk pierwszego miesiąca II wojny światowej.
Książka koncentruje się na wizji dziejów, kreowanej przez badaczy z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Ci historycy, zarówno profesjonalni, jak i amatorscy, przypisywali kryteriom biologicznym kluczowe znaczenie w powstawaniu i upadku wielkich cywilizacji, takich jak Egipt, Hellada czy Rzym, a także podkreślali rolę czynnika rasowego w współczesnych im młodych państwach, jak Cesarstwo Niemieckie czy Stany Zjednoczone. Publikacja ta wpisuje się w nurt badań porównawczych nad kształtowaniem nowoczesnych ideologii w świecie Zachodu oraz w poszukiwania źródeł ideologii totalitarnej. Analiza tekstów historyków, archeologów, biblistów i historyków sztuki z przełomu XIX i XX wieku stanowi uzupełnienie luki w polskiej historiografii, która dotychczas jedynie sporadycznie badała zaangażowanie przedstawicieli tych dyscyplin w kształtowanie ideologii rasistowskiej. Badając korzenie i ewolucje rasizmu naukowego praca ta przybliża nas do zrozumienia istoty narodowego socjalizmu i tragicznych skutków realizacji jego założeń cfedg Książka koncentruje się na wizji dziejów, kreowanej przez badaczy z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Ci historycy, zarówno profesjonalni, jak i amatorscy, przypisywali kryteriom biologicznym kluczowe znaczenie w powstawaniu i upadku wielkich cywilizacji, takich jak Egipt, Hellada czy Rzym, a także podkreślali rolę czynnika rasowego w współczesnych im młodych państwach, jak Cesarstwo Niemieckie czy Stany Zjednoczone. Publikacja ta wpisuje się w nurt badań porównawczych nad kształtowaniem nowoczesnych ideologii w świecie Zachodu oraz w poszukiwania źródeł ideologii totalitarnej. Analiza tekstów historyków, archeologów, biblistów i historyków sztuki z przełomu XIX i XX wieku stanowi uzupełnienie luki w polskiej historiografii, która dotychczas jedynie sporadycznie badała zaangażowanie przedstawicieli tych dyscyplin w kształtowanie ideologii rasistowskiej. Badając korzenie i ewolucje rasizmu naukowego praca ta przybliża nas do zrozumienia istoty narodowego socjalizmu i tragicznych skutków realizacji jego założeń
Nieznana cywilizacja legendarnego kontynentu Lemurii i Mu.Kim byli mieszkańcy gigantycznej wyspy? Czy ślady ich kultury przetrwały do naszych czasów?W mitach, legendach i religiach z całego świata znajdujemy dowody na istnienie w zamierzchłej przeszłości wspaniałych cywilizacji, które uległy zagładzie na skutek globalnych kataklizmów lub wewnętrznych konfliktów. Najstarszą i najbardziej enigmatyczną z nich jest cywilizacja Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku, zagadkowa kraina zwana Lemurią, Pacyfiką lub Mu. Dlaczego ten kontynent przestał istnieć?DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, jeden z najsławniejszych - obok Ericha von Dnikena i Grahama Hancocka - kontrowersyjnych badaczy historii ludzkości, tropi pozostałości tajemniczych budowli i megalitów na wyspach Oceanu Indyjskiego, Pacyfiku, Australii i Nowej Zelandii.Jego poszukiwania przynoszą pytania:Kto zbudował miasto Nan Madol na maleńkiej wysepce Pohnpei na Pacyfiku, miasto z tysięcy bazaltowych bloków, o wadze często przewyższającej 20 ton?Jak powstały na Markizach ułożone z idealnie dopasowanych olbrzymich kamieni platformy - marae - o długości sięgającej setek metrów?Skąd przybyli twórcy tysięcy olbrzymich (o wadze do 80 ton) posągów - moai - na Wyspie Wielkanocnej i na Hawajach?Czy budowniczowie piramid i starożytnych megalitów w Australii, Nowej Zelandii i na wyspie Rarotonga w Polinezji pochodzili z Lemurii?Przed kim miały bronić potężne mury mikronezyjskiej wyspy Kusrae?Wędrówka Childressa od Seszeli przez Fidżi do Hawajów przynosi zaskakujące fakty, interesujące zdjęcia i nowe dowody na istnienie zaginionego kontynentu.David Hatcher Childress jest wydawcą książek alternatywnych badaczy prehistorii i autorem wielu bestsellerów (m.in. "Tajemnice zaginionych miast Ameryki Południowej", "Geniusz techniki bogów", "Archeologia pozaziemska", "Olmekowie") i częstym gościem programów telewizyjnych i radiowych: NBC, CNN, Discovery, History Channel. Childress nazywany jest prawdziwym Indianą Jonesem.
Pasjonująca książka autora militarnych bestsellerów, sprzedanych w Polsce w 200 000 egzemplarzy, ujawnia sensacyjne zakulisowe operacje 1939-1945: rozpracowywanie siatek szpiegowskich, kradzieże planów, łamanie kodów, zasadzki, porwania i zabójstwa.70 NIEZNANYCH I NAJBARDZIEJ ZAKONSPIROWANYCH AKCJI WYWIADOWCZYCH I DYWERSYJNYCH.William Breuer odsłania nieprawdopodobne wręcz epizody walki rozgrywającej się poza polem bitew. Na podstawie osobistych rozmów z uczestnikami wydarzeń, niepublikowanych relacji byłych agentów wywiadu, raportów wojskowych i dokumentów z archiwów, ukazuje nieznaną wojnę, którą prowadzili szpiedzy, sabotażyści, komandosi, propagandyści i zdrajcy.Niewidomy agent przekazuje aliantom tajemnice Wału Atlantyckiego.Przyjaciel Hitlera amerykańskim agentem.Jednoosobowa agencja wywiadowcza.Pilne: ukryć Kanał Panamski.Płetwonurkowie kontra okręty wojenne.Japoński superszpieg w Pearl Harbor.Fałszywy informator Rommla.Ściśle tajne: muły na spadochronach.Okręty X kontra "Tirpitz".Sylwestrowy atak atomowy na Amerykę?Specjalne zadanie dla Ottona "Blizny" Skorzenego.Jak przekraść się na plażę "Utah"?Tajne cele: niemieccy fizycy jądrowi.WILLIAM BREUER to jeden z najpopularniejszych amerykańskich historyków wojskowości, autor nieustannie wznawianych na świecie bestsellerów, m.in.: "Najdziwniejsze zdarzenia w II wojnie światowej", "Największe oszustwa w II wojnie światowej", "Niewyjaśnione tajemnice II wojny światowej", "Ściśle tajne w II wojnie światowej", "Szalone misje II wojny światowej", "Tajne bronie w II wojnie światowej". W swoich książkach, napisanych żywo i z rozmachem, dociera zawsze do niepublikowanych informacji i przedstawia je w tempie najlepszej powieści sensacyjnej.
Ksiądz Henryk Hlebowicz jeden ze 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej, którego nazywano "sumieniem Wilna" pod litewską, sowiecką i niemiecką okupacją miasta; uzdolniony teolog i profesor Uniwersytetu Stefana Batorego, który obronił dwa doktoraty; duszpasterz, spowiednik i opiekun duchowy studentów oraz uczniów gimnazjalnych, którego niezwykła wrażliwość na potrzeby drugiego doprowadziła wielu do konfesjonału i Kościoła; proboszcz, dla którego nie było spraw ważniejszych niż życie parafian; niezłomny kaznodzieja, który gotów był życie oddać w intencji ratowania polskiej młodzieży przed komunistycznym i niemieckim nihilizmem i, wreszcie, kapłan, który wyruszył na ziemie wschodnie I Rzeczypospolitej pod niemieckimi rządami, gdzie zginął w obronie wiary i polskości. Poświęcona mu monografia zawiera fragmenty niewydanych wspomnień ukazujących duchownego jako jedną z ważniejszych postaci przedwojennego Wilna, a także nieznane teksty jego kazań głoszonych z narażeniem życia w latach 19401941. Całości dopełnia wiele niepublikowanych do tej pory zdjęć dokumentalnych.
Autor książki, którą oddajemy do rąk Czytelników, przedstawił losy dowodzonej przez gen. dyw. Władysława Andersa Armii Polskiej na Wschodzie, która powstała 12 września 1942 r. na Środkowym Wschodzie. Przez kolejne dwa lata żołnierze armii przemierzali szlaki pustynne i przygotowywali się w Iraku, Palestynie i Egipcie do bojów o niepodległość Polski. W 1943 r. ze struktur Armii Polskiej na Wschodzie został wyodrębniony 2. Korpus Polski, który w latach 1944-1945 na Półwyspie Apenińskim toczył walki przeciwko wojskom niemieckim. Historia Armii Polskiej na Wschodzie została przez Autora opowiedziana w sposób przystępny, publikacja "Na szlakach pustynnego losu. Armia Polska na Wschodzie w latach 1942-1944" pozwoli zatem lepiej poznać i zrozumieć złożone losy polskich żołnierzy na Środkowym Wschodzie w trudnych latach II wojny światowej.
Dotychczas opublikowano wiele opracowań na temat zbrodni katyńskiej, jednak tylko nieliczne poświęcono duchownym zamordowanym na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r. oraz osobom walczącym o ujawnienie prawdy o dokonanym mordzie. Niniejszy zbiór artykułów, przygotowany przez autorów różnych profesji, ukazuje los kapłanów więzionych w tzw. obozach specjalnych NKWD i straconych w Katyniu, Charkowie-Piatichatkach, Miednoje i Kijowie-Bykowni. Opiera się na relacjach rodzinnych, wspomnieniach ocalałych oraz dokumentach odnalezionych w jamach grobowych wśród szczątków zamordowanych. Świadectwa te dowodzą, że duchowni, niezależnie od wyznania, wspierali współwięźniów, wzmacniali ich morale, poczucie godności i braterstwo. Zawarte w publikacji treści stanowią nie tylko istotny wkład w poszerzenie wiedzy historycznej, lecz także punkt wyjścia do refleksji nad postawami więźniów w sytuacji zniewolenia i zetknięcia się z propagandą. Mamy nadzieję, że książka wzbudzi zainteresowanie szerokiego kręgu Czytelników. Vinctis non victis - pokonanym, lecz niezwyciężonym
W tomie XV "Dzieł zebranych" Feliksa Konecznego można znaleźć dwie prace wydane na emigracji już po śmierci Profesora: "Cywilizację żydowską" oraz "Państwo w cywilizacji łacińskiej. Zasady prawa w cywilizacji łacińskiej". Pierwsza z nich to efekt niemal trzech dekad pracy nad teorią cywilizacji, w ramach której krakowski historyk i historiozof opisał w osobnych publikacjach zaledwie dwie spośród siedmiu cywilizacji wyszczególnionych przez niego: bizantyńską i żydowską. "Kwestia żydowska wśród narodów nie jest rasową, ni wyznaniową, żydostwo - to sprawa całej osobnej cywilizacji, czyli odrębnej metody życia zbiorowego. Żydzi posiadają własną cywilizację i w tym właśnie tkwi rozległość zagadnienia" - pisał Profesor. Koneczny porównywał cywilizację żydowską z innymi metodami ustroju życia zbiorowego, wskazując na różnice w podejściu do prawa, etyki czy organizacji społecznej. Z kolei w książce "Państwo w cywilizacji łacińskiej. Zasady prawa w cywilizacji łacińskiej" Feliks Koneczny w dobie dwudziestowiecznych totalitaryzmów i dyktatur, inspirując się zasadami wynikającymi z łacińskiej cywilizacji, opisał idealny ustrój dla Polski, w którym władza jest dalece zdecentralizowana i opiera się na społeczeństwie z głęboko zakorzenioną ideą samorządności, a duch państwa i prawa ufundowany jest na zasadach wynikających z dziesięciorga przykazań. Choć z powodu upływu czasu i zmienionych realiów społeczno-politycznych część postulatów Profesora można uznać za utopijne lub przebrzmiałe, ich istota pozostaje niezmienna i mogą nadal inspirować prawodawców.
Słownik prezentuje sylwetki kapłanów, nauczycieli, naukowców i innych przedstawicieli elit polskich, którzy po 1945 r. pozostali na terenie ZSRS. Jedni nie chcieli, a inni nie mogli osiąść w powojennej Polsce. Podjęli misję przeciwstawiania się sowietyzacji, ocalenia języka, kultury, przechowania wiary choćby w niewielkim kręgu najbliższych. Nie zabiegali o honory, nie liczyli na ordery czy wyrazy uznania. Niczym żołnierze na straconych placówkach pełnili służbę, nie zważając na jej dramatyczne konsekwencje - więzienia i łagry sowieckie, represje, praca na najgorszych stanowiskach, znacznie poniżej kompetencji. Niech zatem biogram każdego z nich przyczyni się do zachowania jego ofiary i pracy w pamięci narodu.
W książce omówiono polityczno-gospodarczo-prawne aspekty dekady lat osiemdziesiątych XX w. w Polsce. Najobszerniej opisane zostały zagadnienia z historii stricte politycznej, począwszy od generalnych jej ocen (Dekada Jaruzelskiego, czyli dekada graniczna) przez problematykę szczegółową (Służba Bezpieczeństwa a polityka władz - opozycja wewnątrzpartyjna - represje - wizje przyszłości - internowanie prominentów ekipy Edwarda Gierka) czy wskazania na ewentualną rolę historyczną jednostek (artykuły o Waldemarze Świrgoniu, Władysławie Machejku, Romualdzie Spasowskim, Zdzisławie Rurarzu i Wojciechu Jaruzelskim). Koleje części to szkice do zagadnień takich jak: opozycja (na przykładach Konfederacji Polski Niepodległej oraz NSZZ "Solidarność" Huty Warszawa), problematyka zagraniczna (na przykładzie oceny sytuacji wewnętrznej PRL w optyce paryskiej "Kultury" oraz omówienia kwestii ideowej koniunktury i dekoniunktury dla Związku Sowieckiego), społeczeństwo (zagraniczna pomoc w stanie wojennym - rola społeczna Kościoła katolickiego - restalinizacja niektórych obszarów życia - społeczeństwo u progu transformacji), kultura (władza i twórcy oraz filmowy portret dekady), wojsko (artykuły o LWP w dekadzie Wojciecha Jaruzelskiego oraz o ideologicznym uzasadnieniu wzrostu roli wojska w stanie wojennym), gospodarka (opis prób przeobrażeń gospodarczych oraz upadku gospodarczego odzwierciedlonego w kontrolach NIK), ustrój i prawo (prawo karne stanu wojennego oraz przemiany ustroju).
Niniejsza publikacja jest kolejnym tomem w serii "Pomoc Żydom na Ziemiach Polskich podczas Okupacji Niemieckiej" powstającej w ramach Centralnego Projektu Badawczego IPN "Dzieje Żydów w Polsce i stosunki polsko-żydowskie w latach 1917-1990". Oddany do rąk czytelników tom poświęcony jest zagadnieniu pomocy udzielanej Żydom na terenie przedwojennego województwa stanisławowskiego. Zasadniczym celem, jaki postawił przed sobą autor, jest całościowe omówienie tego zagadnienia oraz przybliżenie skali i zasięgu tego zjawiska na badanym obszarze. W orbicie zainteresowania znajdują się zarówno przypadki pomocy indywidualnej udzielanej przez ludność nieżydowską, jak i te przybierające formę zorganizowanego i instytucjonalnego wsparcia. Dzięki analizie bogatego materiału źródłowego podjęto próbę odpowiedzi między innymi na następujące pytania badawcze: jaką formę przyjmowała pomoc? w jakich okolicznościach jej udzielano? jakie były jej uwarunkowania? jakie motywacje kierowały osobami w nią zaangażowanymi?
Obraz Górnego Śląska w 1945 r. jest niepełny bez uwzględnienia roli i sytuacji kolei, która była kluczowa dla funkcjonowania lokalnego przemysłu, dojazdów do pracy i powojennych migracji. Zakończenie wojny przyniosło znaczne zniszczenia linii kolejowych i budynków, zmiany kadrowe (w tym napływ kolejarzy z innych rejonów Polski, mających zastąpić Niemców), a także przekucie części bocznic i szlaków na rozstaw rosyjski. Dokumenty prezentowane w niniejszym tomie zawdzięczamy członkom komisji odpowiedzialnej za inwentaryzację stanu sieci kolejowej na obszarze okręgu dyrekcyjnego w Katowicach oraz za obsadę kluczowych stanowisk służbowych. Dzięki nim można poznać polityczne i społeczne tło pracy kolejarzy, którzy często byli prawdziwymi pionierami. Po raz pierwszy publikowane są wewnętrzne dokumenty wytworzone w 1945 r. przez administrację kolejową, dotychczas znane jedynie we fragmentach, które bez cenzury opisują wydarzenia tamtego okresu.
Józef Seweryn"Usługiwałem esesmanom w Auschwitz"Ta książka to wstrząsająca opowieść więźnia KL Auschwitz, który ujawnia szereg nowych, nieraz bardzo szczegółowych a nawet szokujących faktów, które dotąd mało znane były historykom, zajmującym się dziejami tego największego niemieckiego obozu śmierci.Pisząc o domu publicznym tzw. „Puffie”, który przez pewien czas mieścił się w obozie macierzystym na piętrze bloku nr 24, Józef Seweryn wspominał:"Najpiękniejszą z prostytutek była Polka imieniem Irka. Pochodziła z Warszawy. Kochali się w niej dwaj moi koledzy. Obaj młodzi i bardzo przystojni: Artur R. i Zygmunt S. Ostro rywalizowali ze sobą. Obu darzyła względami. Jeśli nawet nie byli na liście i nie mogli wejść do puffu, to chodzili pod okno tego pokoju, gdzie przyjmowała gości. Wychylała się do nich, rozmawiała z nimi, obdarzała ich uśmiechami. Cała trójka przeżyła. Ona żyje samotnie. Oni założyli rodziny, ale obaj odwiedzali ją w Warszawie. Jeden przyjeżdżał nawet specjalnie z zagranicy, aby wspominać owe lata i swoją miłość do niej."Józef Seweryn przeżył gehennę obozów koncentracyjnych jako więzień Auschwitz (nr obozowy 83782), Sachsenhausen, Ravensbrück i Barth. Zapewne pomógł mu w tym przysłowiowy „łut szczęścia”. Niemniej potrafił się on także aktywnie przeciwstawić różnym zagrożeniom utraty życia, wychodząc im naprzeciw, co ułatwiło mu uzyskanie pracy w „dobrym” komandzie, jakim był SS-Unterkunftskammer, czyli magazyny wyposażeniowe załogi SS w KL Auschwitz. W obozie był fryzjerem, kelnerem i gońcem esesmanów, będąc świadkiem wielu ich przestępstw.Dobra znajomość języka niemieckiego dodatkowo ułatwiła mu kontakty z zatrudnionymi we wspomnianym komandzie esesmanami. W swojej książce trafnie ich charakteryzuje i ocenia oraz podaje ich nazwiska i pełnione przez nich funkcję w załodze obozowej. Niektórych z nich jeszcze raz spotkał jako świadek na procesach zbrodniarzy oświęcimskich.Ciekawe są także w tych wspomnieniach charakterystyki jego obozowych kolegów i opisy ich mało znanych, nieraz bardzo dramatycznych losów.Wspomnienia Józefa Seweryna są spisane zajmująco, żywym oraz przystępnym językiem. Nie ma w nich ani cienia szowinizmu, czy uprzedzeń politycznych lub narodowościowych.Józef Seweryn, ur. 24 czerwca 1917 roku w Krakowie nie doczekał opublikowania swojej książki. Zmarł w Warszawie 16 stycznia 2008 roku, mając ponad dziewięćdziesiąt lat.
Autor książki, Marian Podgóreczny działał początkowo w konspiracji w Obwodzie AK Nieśwież krypt. „Strażnica”, w rejonie Zaostrowiecza – skąd pochodził. Uczestniczył w tamtejszej drużynie harcerskiej, funkcjonującej w ramach struktur AK. Wiosną 1944 r. został skierowany do 27 p.uł. AK, w którego szeregach walczył pod pseudonimem „Żbik”. Przeszedł cały szlak bojowy Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK dowodzonego przez legendarnego dowódcę, cichociemnego por. Adolfa Pilcha „Górę”, „Dolinę”. Brał udział w walkach z obydwoma wrogami wolności naszego kraju w Puszczy Nalibockiej, następnie walczył w Powstaniu Warszawskim w Puszczy Kampinoskiej na przedpolu stolicy. Po bitwie pod Jaktorowem 29 września 1944 r., w której rozbita została „Grupa Kampinos”, przeszedł wraz z por. „Doliną” za Pilicę i kontynuował walkę z Niemcami w szeregach 25 pp AK, a następnie w samodzielnym, kadrowym oddziale „Doliniaków”. Na szlaku który przeszedł, poległo kilkuset jego kolegów-towarzyszy broni, żołnierzy Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK.Marian Podgóreczny przez lata zbierał materiały do historii swego oddziału, której nadał tytuł Doliniacy. Niezwykłe dzieje Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego, w większości opisywanych wydarzeń brał udział osobiście lub stykał się bezpośrednio z ich uczestnikami. O wszystkim o czym pisze, może powiedzieć – ja tam byłem, widziałem to, dotykałem tego swą ręką. Własne doświadczenia dopełnił materiałem archiwalnym i relacjami towarzyszy broni (przeprowadził długi wywiad ze swym dowódcą, Adolfem Pilchem „Górą”, „Doliną”, gdy ten po kilkudziesięciu latach emigracji przybył do Polski). W efekcie stworzył dzieło dające pełny obraz rzeczywistej działalności oddziałów dowodzonych przez por./kpt. Adolfa Pilcha „Górę”, „Dolinę” i jego poprzedników – por. Kaspra Miłaszewskiego „Lewalda” oraz mjr. Wacława Pełkę „Wacława”. Okoliczność iż Marian Podgóreczny sam pochodzi z Kresów sprawia, że doskonale rozumie specyfikę północno-wschodnich terenów dawnej Polski i nader skomplikowane problemy, które zaistniały tam w latach II wojny światowej. Takie chociażby jak relacje polsko – sowieckie czy będące ich pochodną stosunki polsko – niemieckie. Co więcej, potrafi wspomniane zagadnienia w przejrzysty sposób wyjaśnić czytelnikowi pochodzącemu spoza Kresów, dla którego mogą być one, w kilkadziesiąt lat po opisywanych wydarzeniach, trudne do zrozumienia.Opisane przez Mariana Podgórecznego dzieje Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK należą do najchlubniejszych kart polskiej partyzantki lat II wojny światowej. Sądzę, że była to, poza zamojskim zgrupowaniem OP 9 pp AK i nowogródzkimi batalionami 77 pp AK, najdłużej działająca duża jednostka partyzancka Armii Krajowej. Miała za sobą 19 miesięcy nieprzerwanych walk, najpierw z Niemcami, potem z bolszewikami i znów z Niemcami. Jej bojowy dorobek to około 230 akcji i walk z obydwoma wspomnianymi powyżej przeciwnikami. Była trzykrotnie rozbijana (w sierpniu 1943 r. w bojach z Niemcami, 1 grudnia 1943 r. w wyniku zdradzieckiej napaści partyzantki sowieckiej oraz 29 września 1944 r. w bitwie z Niemcami pod Jaktorowem). Za każdym razem jednak oddziały zbierały się na nowo, odbudowywały się i działały dalej. Doprawdy, trudno znaleźć podobne przykłady determinacji i żołnierskiego poświęcenia. A dodać trzeba, że w tym niezwykłym wojsku służyli wyłącznie żołnierze – ochotnicy. Ostatni, kadrowy oddział „Doliniaków” zakończył swój szlak bojowy w styczniu 1945 r. na ziemi piotrkowsko-opoczyńskiej.Przez szeregi Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego przewinęło się w latach 1943-1944 około półtora tysiąca żołnierzy AK. AK.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?