Koniec to ostatni, siódmy tom almanachu „Punkt po Punkcie”. Stanowi pokłosie konferencji zorganizowanej w listopadzie 2006 przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich i Nadbałtyckie Centrum Kultury. Jego wielogłosową strukturę tworzą studia, szkice i minieseje poświęcone pojęciu i tematowi Końca, rozpatrywanemu z punktu widzenia filozofii, teologii, historii literatury, sztuki i życia społecznego. Koniec życia, koniec świata, koniec chrześcijaństwa, koniec historii, koniec a nieskończoność, koniec, czyli początek – to tylko niektóre z zagadnień poruszanych przez uczestników spotkania.
Pierwsza synteza wiedzy teoretycznej, ale i praktycznej na temat istoty i różnych sposobów rozgrywania konkurencji i walki za pośrednictwem deprecjonowania statusu i dorobku rywali i przeciwników zamiast prezentowania własnych walorów, osiągnięć i zasług. Stanowi z jednej strony nader aktualny komentarz do narastającego "zdziczenia obyczajów politycznych", z drugiej strony – zdystansowany obraz ponadczasowego repertuaru destrukcyjnej socjotechniki, manipulacji wizerunkiem adwersarza i manipulacji świadomością społeczeństwa. Walorem książki jest niewątpliwie interdyscyplinarny charakter analizy: zespolenie podejścia socjologicznego, psychologicznego, prakseologicznego, etycznego (w odróżnieniu od dotychczasowych publikacji mających zwykle określone nachylenie – językoznawcze, marketingowe, psychologiczne).
Pozycja przeznaczona dla politologów różnych specjalności, medioznawców, socjologów, filozofów, etyków, psychologów (zwłaszcza zajmujących się psychologią społeczną, psychologią polityki, mechanizmami reklamy i propagandy), pedagogów; filologów zajmujących się retoryką i erystyką, kulturą języka, specyfiką języka politycznego; prawników (zwłaszcza zajmujących się np. prawem prasowym, ochroną dóbr osobistych itp.); specjalistów z zakresu marketingu politycznego.
Niniejszy wybór, opatrzony specjalną przedmową Richarda Shustermana, obejmuje jego prace z ostatnich lat, dotyczące m.in. Kultury popularnej, somatoestetyki, doświadczenia estetycznego oraz sztuki życia.
Książki nie mogą pominąć ci, którzy pragną uczynić życie łatwiejszym i bardziej wartościowym. Co nam pomoże w rozwiązywaniu konfliktów, rozładowywaniu napięć, poprawie relacji z osobami, które spotykamy? Alessandro Pronzato nie odpowiada wprost, lecz posługuje się ""perełkami"" krótkich opowiadań, zaskakujących spostrzeżeń, głębokich refleksji. Autor sugeruje, że nasze kłopoty często wynikają z zaniedbania pewnych ""naturalnych"" wartości, takich jak: cierpliwość, łagodność, delikatność, uprzejmość, milczenie czy dyskrecja.
Czy możemy iść naprzód, cofając się? Okazuje się, że TAK! Pod warunkiem, że stoimy nad przepaścią... Autor przedstawia w książce takie cnoty, jak: wrażliwość, uprzejmość, ABC dobrego wychowania, delikatność, uprzejmość i wiele innych. Są to wartości, które z każdym dniem odchodzą do lamusa. Nadeszła pora, w której (o paradoksie!) cofając się - kroczymy naprzód w poszukiwaniu zaginionych wartości. Próbujemy je znaleźć i ocalić od zapomnienia. Przywrócić im należne miejsce w życiu i w świecie...
Eseje zamieszczone w książce, choć dzieli je wiele lat i choć traktują o wielu, czasem pozornie nie związanych ze sobą fenomenach prezentują spójny wizerunek naukowy autorki - odkrycie pewnych regularności w kulturze.
W swej zwięzłej i przystępnej książce Steve Fenton przeprowadza czytelnika przez 100 lat literatury przedmiotu na temat etniczności. Przywołując najważniejszych teoretyków i przykłady z całego świata, bada niepewny grunt, na jakim opiera się to kontrowersyjne pojęcie. Fenton pokazuje, że chociaż „rasa”, „etniczność” i „naród” powinny być postrzegane jako do pewnego stopnia rozłączne, to jednak wiąże się z nimi bardzo podobny zespół wyobrażeń i rzeczywistości. Tu rodzi się pytanie o znaczenie różnicy etnicznej: Czy różnica etniczna jest ważna? Jeśli tak, to kiedy? Czy aż tak bardzo, jak dotąd zakładano? Możemy to ocenić – odpowiada Fenton – jedynie w szerszym kontekście kulturalnych i społecznych skutków późnej nowoczesności i triumfującego kapitalizmu. W ten sposób autor odbudowuje zerwane w przeszłości związki dyskursu etniczności z innymi dyskursami.
Etniczność to nieoceniona pomoc dla studentów socjologii, politologii i stosunków międzynarodowych, a także źródło inspiracji dla badaczy i wszystkich zainteresowanych problematyką rasową i etniczną.
Steve Fenton jest profesorem socjologii na University of Bristol (Wielka Brytania).
Poruszająca, odważna rozmowa o przykazaniach, bożkach i ogromnej łasce spowiedzi. Plus kilkadziesiąt świadectw ludzi, którzy, ku swojemu zdumieniu, odkryli, że są łajdakami i to właśnie przybliżyło ich do tajemnicy Bożego miłosierdzia.
Niniejsza publikacja jest darem dla Ojca Świętego z okazji 25-lecia Jego pontyfikatu. Stanowi ona wyraz szacunku i miłości krakowskich teologów moralistów wobec Jana Pawła II. Opracowania zostały skupione wokół takich tematów jak: moralne przesłanie encyklik papieskich, godność i wartość osoby ludzkiej, znaczenie małżeństwa i rodziny we współczesnym świecie, konieczność obrony życia ludzkiego, problematyka społecznego nauczania i zagadnienia związane z posługą duszpasterską kapłanów. Książka ta niewątpliwie jest inspiracją i zachętą do poznawania papieskiego nauczania.
Najnowsza książka autora Bomby informacyjnej (Sic! 2006), teoretyka kultury i autora śmiałych propozycji naukowego opisania ery ponowoczesności.
Grzech pierworodny czy pierwotny Wypadek, początek i koniec stanowią pewną granicę, są wrodzoną ułomnością, przed którą nauka i technika nie są w stanie umknąć tak samo jak filozofia. W Wypadku pierworodnym Paul Virilio podejmuje problem katastrofy świadomości i pilnej konieczności powołania do istnienia, jeśli nie muzeum, to przynajmniej „magazynu katastrof”. Katastrof przemysłowych i naturalnych, których liczba rośnie nie tylko geometrycznie, ale geograficznie czy wręcz kosmicznie. Errare humanum, perseverare diabolicum – zgodnie z tą maksymą, współczesny postęp w dziedzinie katastrof powołuje do istnienia nowy rodzaj inteligencji, w którym zasada odpowiedzialności ostatecznie wypiera zasadę skuteczności obowiązującą w aroganckich do obłędu naukach technicznych. Naukach, które zapędziły przyszłość w ślepy zaułek, spowodowały ten tragiczny impas nadmiaru, przeciw któremu świat grecko-rzymski i judeochrześcijański występowały od zarania zachodniej cywilizacji.
W książce omówiono gry społeczne prowadzone w organizacji. Dokonano analizy różnych nieetycznych zachowań, takich jak: kradzież, szantaż, sabotaż, zdrada, inwigilacja, protekcja. Zawarto również praktyczne porady dotyczące zarządzaniem zachowaniami nieetycznymi.
Każdy z nas jest aktorem i posiada wiele możliwości zmieniania własnego zachowania (inaczej zachowujemy się w obecności przełożonego, kolegów z pracy, inaczej, kiedy jesteśmy sami). O tej prawdzie od dawna wiedzą socjologowie, ekonomiści, specjaliści z zarządzania. Gramy również we współczesnych organizacjach produkcyjnych, usługowych, a gry te są coraz bardziej przemyślane, per?dne. Organizacja jest teatrem, w którym wyróżnić można publiczność, scenerię, aktorów z przypisanymi rolami, reżyserów, specjalistów od naświetlenia, garderobianych. Ta metafora jest dzisiaj wyjątkowo aktualna.
Wzrasta nasza wiedza o metodach socjotechnicznych, wzrasta znaczenie pracy w naszym codziennym życiu. Współczesne organizacje są coraz bardziej złożonymi systemami społecznymi, a wszelkim grom towarzyszy wiele zachowań nieetycznych. Korupcja, kłamstwo, oszczerstwo, zdrada, inwigilacja, oszukiwanie, nepotyzm, sabotaż, szantaż, to tylko wybrane przykłady coraz częściej spotykanych przejawów zachowań nieetycznych.
Ważne jest wobec tego to, aby wiedzieć, w jaki sposób można kształtować zachowania etyczne i zarządzać „pracownikami trudnymi”. Kiedy jednak czymś zarządzamy, to nie możemy zapominać o tym, że nasz rzeczywisty wpływ na zachowania pracowników jest ograniczony. Nie można bowiem, jak wydaje się niektórym przełożonym, zaszu?adkować jakiegokolwiek pracownika. Każdy z nas jest kimś wyjątkowym, a mechanizmy naszego postępowania są na szczęście wielką tajemnicą.
Pisma młodzieżowe odgrywają ważną rolę ze względu na cechy swej publiczności, którą stanowi pokolenie dopiero wkraczające w dorosłe życie. Pojawiają się tym samym liczne kontrowersje i pytania. Osoby odpowiedzialne za wychowanie zastanawiają się między innymi nad kwestią: na ile owe media odgrywają pozytywną rolę – preferują ambitną twórczość, realizują funkcje edukacyjne i kształcą charakter, w jakim zaś stopniu sprzyjają degradacji umysłowej i moralnej młodych czytelników. Piotr Tomasz Nowakowski próbuje odpowiedzieć na pytanie, jakie normy i wartości moralne są propagowane w czasopismach młodzieżowych. W analizie opiera się na dziesięciu tytułach: „Bravo”, „Bravo Girl!”, „Click!”, „Droga”, „Dziewczyna”, „Mały Gość Niedzielny”, „Mega Sport”, „Płomyczek”, „Popcorn” oraz „Victor Gimnazjalista”. Punktem odniesienia dla rozważań autora są doświadczenia klasycznej myśli filozoficznej, a wnioski z badań – nie zawsze optymistyczne – znajdują dopełnienie w praktycznych wskazaniach etyczno-wychowawczych. „Wymiar pedagogiczny pracy koncentruje się na wychowawczej roli prawdy obiektywnej oraz wartości z nią związanych. Są one niestety obecne tylko w aksjologii nielicznych, zwłaszcza katolickich, czasopism. Przyczyną współczesnego kryzysu światopoglądowego młodzieży jest brak takich wartości w kulturze młodzieżowej, a także propagacja kontrwartości, na przykład subiektywizmu i relatywizmu, która musi prowadzić do nieefektywności wychowawczej. Rozprawa może znakomicie służyć jako pomoc dla pedagogów i duszpasterzy – zarówno w aspekcie doboru czasopism, jak i aksjologicznego ukierunkowania praktyki wychowawczej”. dr hab. Wojciech Chudy, prof. KUL
Autor, filozof i antropolog religii, związany od lat z Uniwersytetem Jagiellońskim, analizuje postać bohatera mitycznego. Przedstawia ją zasadniczo w dwóch perspektywach badawczych: w aspekcie antropologii kulturowej i antropologii filozoficznej. Połączenie tych dwóch ujęć znacznie wzbogaca dotychczasowe opracowania tego zagadnienia i pozwala na wyciągnięcie wniosków przekraczających granice antropologii kulturowej, w kierunku formułowania ogólniejszych stwierdzeń dotyczących ludzkiej natury. Zdaniem autora, bohatera mitycznego można traktować jako wcielenie samego życia, która to kategoria jest szczegółowo rozpatrywana w pierwszej części książki. Charakter bohatera dokładnie odpowiada zakresowi znaczeń wyłaniających się podczas hermeneutyki pojęcia życia, dlatego reprezentuje to, co najbardziej intymne i bliskie człowiekowi, chociaż niejednokrotnie ukazane w swej tajemniczej paradoksalności.
Nowa książka z serii "Key Concepts"
Prawa człowieka to nowatorskie i inspirujące zaproszenie do refleksji na temat jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych pojęć politycznych naszych czasów. Dzięki wyjątkowemu interdyscyplinarnemu ujęciu, Michael Freeman pokazuje, jak doświadczenia osób, których prawa człowieka pogwałcono, pozostają w związku z prawnym, filozoficznym i socjologicznym podejściem do kwestii praw człowieka.
Kreśląc historię pojęcia, Freeman odsłania podstawowe napięcie między filozofią praw człowieka a sposobem, w jaki są one rozumiane na gruncie nauk społecznych. Jego analiza rzuca światło na niektóre spośród najbardziej kontrowersyjnych aspektów zagadnienia: czy idea powszechności praw człowieka nie stoi w sprzeczności z poszanowaniem różnic kulturowych? Czy istnieją zbiorowe prawa człowieka? Czy feministki powinny ograniczać, rewidować bądź odrzucać prawa człowieka? Czy idea praw człowieka nie odwraca uwagi od strukturalnych przyczyn ucisku i wyzysku? Jakie są ukryte przyczyny łamania praw człowieka i dlaczego w niektórych krajach notuje się więcej takich przypadków niż w innych?
Książka adresowana jest do studentów nauk społecznych oraz do studiujących prawa człowieka, a także do wszystkich zainteresowanych etyką i jej społecznymi aspektami.
Michael Freeman pracuje na University of Essex.
Książka Wyobraźnia antropologiczna: próby i studia ujmuje kulturę zarówno w perspektywie historycznej, jak i antropologicznej; kultura w tym ujęciu składa się z systemów komunikacyjnych współtworzących konfiguracje osobowości i więzi międzyludzkich. Jest to książka wielodyscyplinarna i wielotematyczna, ale odniesiona przede wszystkim do przeszłości i przyszłości kultury polskiej. Formalnie należy do kulturoznawstwa (wiedzy o kulturze) i antropologii kultury, do historii literatury i kultury polskiej, do medioznawstwa i socjologii, do historii idei i filozofii kultury. Naprawdę jednak ustanawia swój własny projekt wiedzy o kulturze, określa go teoretycznie i wykorzystuje praktycznie, umieszcza we współczesnym kontekście intelektualnym i ideowym oraz ugruntowuje filozoficznie.
Z rezenzji prof. dr hab. Andrzeja Dzięgi:
„To jest dzieło o prawdziwym zaufaniu. Pracodawcy do pracownika, pracownika do pracodawcy. Pracowników nawzajem do siebie. Zwykłego zaufania pomiędzy ludźmi, chociaż wpisanego w twardą rzeczywistość życia gospodarczego. Znowu powraca myśl Jana Pawła II, przywoływana już jako klasyczna teza katolickiej nauki społecznej, że te relacje muszą być partnerskimi relacjami. Partnerzy sobie ufają. Liczą na siebienawzajem. Są sobie potrzebni. (...). Ufam, że to opracowanie otworzy nowy etap dyskusji wokół problematyki zarządzania, organizacji wspólnych działań i odpowiedzialności za wspólne sprawy. Bardzo nam takiej dyskusji brakuje w Polsce i w Europie. Myślę, że także w świecie”.
""Czym jest pustka? W filozoficznej i religijnej tradycji wschodu słowo pustka jest uzywane w znaczeniu pustki mistycznej, pustki bezustannie przejawiającej się we wszystkim, co się jawi, we wszelkich istotach, rzeczach i zdarzeniach. Z niej wszystko się rodzi i do niej wszystko powraca - a więc stanowi prawdziwą, niepodzielną istotę wszystkiego."" - Wojciech Eichelberger.
Wszystkie tragedie rodzinne, ciężkie choroby, wypadki, samobójstwa i przestępstwa, a także skrajne wyrzeczenia, niezrozumiała pokuta oraz stany lękowe wiążą się z konfliktem między sumieniem świadomym a nieświadomym i z konfliktem między porządkami,, którym one służą. Jeśli to zrozumiemy, będziemy w stanie przekroczyć granice zarówno sumienia świadomego, jak i nieświadomego. Wówczas też uda się nam zaspokoić i połączyć ich potrzeby na wyższej płaszczyźnie, na płaszczyźnie duszy.
Nie sposób zrozumieć Chin ani Chińczyków, jeśli się nigdy nie czytało Księgi dao i de i nie zna się legendy o Starym Mistrzu, który ją napisał, gdy porzucił świat cywilizowany, by zamieszkać w górach. W życiu publicznym mieszkańcy Kraju Środka wciąż prowadzą dialog z Konfucjuszem, lecz prywatnie kochają Starego Mistrza. To od niego uczą się tego, jak być naprawdę sobą tu i teraz, w środku świata, takiego, jakim on faktycznie jest, z jego wieczną bieganiną i zaaferowaniem, z jego małymi i wielkimi celami, które należy osiągać wciąż i wciąż od nowa. Pośrodku świata polityki i kultury odnajdują, dzięki tej księdze drogę do natury, do wielkiej ciszy i spokoju, które trwają ponad szczytami gór. l to przesłanie ma walor uniwersalny - nie trzeba się urodzić w Azji, żeby z niego skorzystać, a przy okazji może także lepiej zrozumieć jedną z najstarszych cywilizacji dalekowschodnich? Książka adresowana jest również do tych, którzy interesują się myślą i praktyką buddyzmu. Tym wszystkim, których zdumiewa, jak bardzo chiński chan i japoński zen różnią się od swego indyjskiego pierwowzoru, komentarze neotaoistycznego filozofa Wang Bi mogą pomóc w ujrzeniu narodzin tej formy duchowości we właściwym kontekście.
W polityce i poezji Chińczycy upodobali sobie wyrażenie aluzyjne, sformułowanie okrężne od bezpośredniej konfrontacji woleli subtelność ujęcia nie wprost. Mówimy, że to po chińsku, nie rozumiejąc, z czego wynika ich postępowanie. Nie godząc się na określanie tej różnicy jako natury czy szczególnej mentalności, Francois Jullien pokazuje, na czym polega taka strategia sensu i jaką ma skuteczność.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
