W najnowszym numerze Teologii Politycznej uwaga kieruje się w stronę niemieckiej polityki w Europie. Jaka jest pozycja Niemiec 70 lat po wywołanej i przegranej przez nich wojnie? Jak Niemcy realizują swoje interesy? Proponujemy także blok tekstów poświęcony Jarosławowi Iwaszkiewiczowi i jego stosunkowi zarówno do wchodnich, jak i zachodnich sąsiadów Polski. W numerze m.in: Cichocki, Gawin, Szarota, Staniszkis, Ch. Meier, Lemkin, Brague, Price, i inni.
Prezentowane w tomie szkice powstawały w różnym czasie i różnych miejscach, niemniej układają się one w pewną "trójcałość", gdyż zogniskowane są wokół trzech głównych zagadnień estetycznych: związków sztuki z problematyką religijną i etyczną, ważnej dla myślenia o sztuce kategorii mimesis oraz kwestii odbioru dzieła sztuki. Autorka przeciwstawia się powszechnej dziś tendencji do wyrywania dzieł sztuki z kontekstu transcendentnego oraz postrzegania sztuki wyłącznie jako wyrazu osobowości twórcy. Sztuka spełnia wciąż rolę pośrednika między człowiekiem a transcendencją rozumianą religijnie. Może być traktowana jako mimesis, które odzwierciedla relację dzieło–rzeczywistość.
Bogna Choińska – filozof, estetyk i literaturoznawca, zajmuje się problematyką francuskiego poststrukturalizmu, autorka licznych artykułów z tej dziedziny (m.in. w "Diametrosie", "Hybris", "Nowej Krytyce", "Filo-Sofiji", "Przestrzeniach Teorii"). Kontynuuje także wcześniejsze zainteresowania literaturoznawstwem (m.in. esejem) oraz estetyką, czego owocem są książki "Sztuka jako wartość wobec kryzysu kultury europejskiej" (2009) i obecna publikacja "Szkice o sztuce" oraz artykuły w "Słupskich Studiach Filozoficznych" i "Lumen Poloniae". Zrealizowała grant MNiSW "Dyskurs podmiotu, podmiot dyskursu. Przemiany we francuskim poststrukturalizmie". Pracuje w Akademii Pomorskiej w Słupsku (Instytut Historii i Politologii, Zakład Filozofii).
Tematem tomu jest filozofia spotkania, a więc filozoficzna refleksja nad pewną relacją występującą między ludźmi i od pewnego czasu budzącą żywsze zainteresowanie filozofów, a także przedstawicieli kilku dyscyplin szczegółowych, zwłaszcza psychologii (humanistycznej i egzystencjalnej) oraz psychiatrii.
Książka stanowi wprowadzenie do filozoficznego ujęcia tej relacji. Koncentruje się ona na wykryciu istotnych rysów spotkania, traktowanego jako fenomen swoiście ludzki, który powinien być uwzględniany - i to w szerokim zakresie - w antropologii filozoficznej.
Książka jest poświęcona filozoficznym poszukiwaniom odpowiedzi na pytanie Dlaczego?, które człowiek stawia w okresie żałoby wywołanej śmiercią swojego dziecka lub utratą jakiejś innej ważnej dla siebie wartości. W monografii kwestia pytania Dlaczego? omawiana jest z punktu widzenia osób osieroconych oraz z pozycji umierającego dziecka lub człowieka dorosłego.
Refleksje zawarte w książce dowodzą, że wszystkie próby udzielania filozoficznych odpowiedzi na pytanie Dlaczego? ostatecznie kończą się fiaskiem. Pomimo to niewskazana jest rezygnacja z pytania i chęć zastąpienia go innym, łatwiejszym. Zaniechanie dociekań w tej materii nie unieważnia skandalu zła, lecz tylko tłumi cierpienia.
Wartość rozprawy podkreśla fakt, iż powstała na podstawie własnych kilkuletnich doświadczeń zawodowych jej autora. Książka może stać się ważną lekturą nie tylko dla osób osieroconych, lecz także pracowników służby zdrowia, którzy w swej praktyce często konfrontowani są z moralnymi dylematami umierania, śmierci i żałoby.
Miliony ludzi żyjących na Ziemi cierpi z powodu chorób na poziomie ciała duchowego, mentalnego, emocjonalnego i fizycznego. Stale pą oni dawnych tajemnic, mądrości, wiedzy i praktycznych technik uzdrawiania do odnowy i przedłużenia życia. Szukają sił transformujących relacje międzyludzkie, sprawy materialne oraz karierę. Teraz dzięki autorowi – duchowemu nauczycielowi, jednemu z najbardziej uznawanych i cenionych przedstawicieli tradycyjnej medycyny chińskiej na świecie, który wykorzystuje w swoich praktykach osiągnięcia współczesnej medycyny zachodniej będziesz mógł osiągnąć to wszystko i zyskać o wiele więcej. Mistrz Zhi Gang Sha udowadnia, że wszyscy mamy zdolność uzdrawiania siebie, a nawet innych. Jego nauki dotyczące tego, jak energia i przekaz łączą świadomość, umysł, ciało oraz ducha tworząc dynamiczną informacyjną sieć, są łatwe do zastosowania. Efekty tych metod, poddane próbie czasu, udowodniły tysiącom ludzi, że w konkretnych dźwiękach, ruchach i spostrzeżeniach kryją się uzdrawiające energie i przekazy. W książce opisuje, jak używać technik, takich jak śpiew, kaligrafia, medytacja do odblokowania energii w komórkach i narządach, która generuje procesy samoleczenia w ciele. Dodatkowo, oprócz potężnych mantr zawartych w publikacji, znajdziesz w niej również starożytne duchowe sekrety, nauki oraz wiedzę praktyczną pomocną w samouzdrawianiu. Uzdrowienie na wszystkich poziomach.
Czytając, odkryjecie, że tajniki dynamicznej komunikacji wcale nie są takie tajemnicze. To zasady wiarygodne i sprawdzone przez setki mówców na całym świecie – pomogą także i wam. Czas wyjawić sekret.
Autor
Ken Davis, uznany autorytet wśród profesjonalnych mówców, hojnie dzieli się tajnikami swojego zawodu. "Tajemnice dynamicznej komunikacji" to nieocenione źródło rad, które pozwolą ci przygotować i wygłosić to, co masz do powiedzenia w sposób, który może zmienić czyjeś życie – także twoje.
Bez zbędnej teorii, autor prowadzi cię przez meandry skutecznych wystąpień. Krok po kroku odsłaniając kolejne tajniki tworzenia i prowadzenia, niezapomnianych dla słuchaczy, wystąpień publicznych. ?
Książeczka o człowieku wierzącym zrodziła się z przekonania, że wbrew rozpowszechnionemu poglądów tajemnica świata nie jest przede wszystkim problemem kosmologicznym, nie dotyczy więc powstania, początków i rozwoju fizycznego wszechświata, lecz odnosi się do dobra i zła. Jest ona próbą możliwie wszechstronnej analizy motywów, przesłanek lub relacji, które leżą u podstaw wiary religijnej. W punkcie wyjścia nie przyjmuję żadnych założeń co do natury i istnienia Boga, lecz staram się ukazać, jak dostrzeżenie tajemnicy, którą jest świat, motywuje ludzi do przyjęcia postawy wiary. Jedną z zasadniczych myśli, wokół których obraca się dyskurs zawarty w Książeczce, jest to, że wiara nie tylko stanowi kwestię woli i rozumu, lecz przede wszystkim serca.
Praktyki medytacyjne buddyzmu tybetańskiego zwane Wielką Doskonałością (dzogczen) i Wielką Pieczęcią (mahamudra) prowadzą do pierwotnego stanu przejrzystej przytomności, wolnego od gonitwy codziennych myśli oraz intelektualnych konstrukcji. Marcia Schmidt, wieloletnia uczennica Tulku Urdziena Rinpocze, zebrała w niniejszym tomie nauki na ten temat w formie podręcznika przeznaczonego do studiowania przez osoby poważnie zainteresowane praktykowaniem buddyjskiej ścieżki. Autorami nauk są wybitni mistrzowie buddyjscy, tak współcześni, jak i historyczni.:
Tulku Urdzien Rinpocze, Czogjam Trungpa Rinpocze, Czieki Njima Rinpocze, Drubłang Tsokni Rinpocze, Dzongsar Khjentse Rinpocze, Patrul Rinpocze, Khenczen Thrangu Rinpocze, Szantidewa, Dziamgon Kongtrul Rinpocze, Padmasambhawa, Thinlej Norbu Rinpocze, Milarepa. ?
Książka jest pierwszą tego typu kompleksową próbą rekonstrukcji filozofii prawa Czesława Martyniaka. Dzieła tego tragicznie zmarłego uczonego są pionierską - na gruncie polskim - próbą zbudowania kompleksowej teorii opartej na fundamencie tomistycznym. Dzięki takiemu zabiegowi myśl katolicka stawała się ponadnarodowa i aholistyczna.
Długo oczekiwane wznowienie klasycznego już dzieła Władysława Tatarkiewicza. Stanowi próbę zestawienia wszystkiego, co obiektywnie można o szczęściu powiedzieć. "Autor pisał swą książkę z zamierzeniem, by zawierała nie tylko to, co sam o ludzkim szczęściu myśli, ale także, co myśleli i myślą o nim inni; chciał, by książka przedstawiała rzecz jak najwszechstronniej" (z przedmowy do wydania trzeciego, Warszawa 1962). Rozpatrywane są tu więc zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i praktyczne, historyczne (informacje o ludzkich poglądach na szczęście), systematyczne, opisowe, normatywne, a także językowe (analiza wyrazu szczęście i wyrazów pokrewnych), psychologiczne (analiza doznawania szczęścia), socjologiczne i etyczne.
Książka jest oryginalnym, opartym o wieloletnie badania źródłowe i bogate doświadczenie pisarskie Autorki, opracowaniem naukowym filozofii kultury, opisującym pierwszy okres twórczości Bogdana Suchodolskiego (1922-1942). Wypełnia ona istotną lukę w literaturze historyczno-krytycznej i kulturoznawczej oraz w publikacjach poświęconych Suchodolskiemu. Poza bezspornymi walorami poznawczymi publikacja legitymuje się też niekwestionowanymi zaletami dydaktycznymi - napisana jasno, przystępnie i dobrą polszczyzną, dotyczy problematyki będącej przedmiotem studiów z zakresu historii polskiej myśli filozoficznej, kulturologicznej i społecznej. Można założyć, że z zainteresowaniem sięgną po nią zarówno wykładowcy, jak i studenci filozofii, nauk społecznych, pedagogiki, kulturoznawstwa oraz inni czytelnicy. [Z rec. prof. J. Szmyda]
Nieokreśloność to punkt wspólny, w którym spotykają się zgodnie wszystkie nurty myśli chińskiej: konfucjanizm, taoizm, buddyzm. Nie traktuje się w nich nieokreśloności w sposób abstrakcyjny, jak przedmiotu badań teoretycznych, ale też nie uważa się, że jest ona czymś niepoznawalnym, dostępnym jedynie mistyce. Także to ją właśnie ukazuje - poprzez surowość ujęcia i zarazem jego bogactwo - sztuka chińska: malarstwo, muzyka, poezja.
Zebrane tu szkice łączy perspektywa dialektyki teologicznej. Pojęcie to nieprzypadkowo stanowi lustrzane odbicie „dialektyki oświecenia”. Obie odmiany dialektyki wskazują na historyczny, przypadkowy i skończony charakter języka i myślenia, odsyłając do tego, co poza-dialektyczne: chcą raczej ratować różnicę niż ją integrować. Obie są zatem tragiczne, choć w odwróconym, nowoczesnym sensie. O ile antyczny tragizm polegał na starciu tego, co świadome i rozumne (charakter), z tym, co nieświadome i pozaludzkie (losem), nowoczesny, odwrócony tragizm odkrywa, że sam rozum jest zamaskowaną pozaludzką siłą; losem, który rzuca wyzwanie temu, co ludzkie. O ile jednak dialektyka oświecenia Adorna i Horkheimera stanowi skrajnie protestanckie skrzydło europejskiej dialektyki teologicznej (to znaczy stanowi próbę wyciągnięcia radykalnych konsekwencji z wielkopiątkowej nowiny: „Bóg umarł!”), o tyle zebrane w Masce i oku eseje ciążą ku biegunowi przeciwnemu, którego patronami okazują się Schelling, Lukács, Schmitt, a zwłaszcza Brzozowski. Jest to biegun katolicki, to znaczy odrzucający zakaz obrazów, niebojący się metafor, symboli i mitów, widzący świat jako igrzysko boskich sił – choć dostrzegający zarazem problematyczność i niebezpieczeństwa takiej perspektywy.
Wariacje Tischnerowskie to książka uzdrawiająca. Jarosław Makowski podążył za swym Mistrzem na szczyt, tam, gdzie oddycha się wolnością. I wiarą, że można żyć lepiej w lepszym świecie. że można być dobrym, kochać, ufać, myśleć i rozumieć. Plaster na rany dla wszystkich grzeszników, wątpiących i poszukujących.Aleksandra Klich, Gazeta WyborczaJarosław Makowski myśli, czuje i pisze Tischnerem. To świadectwo wierności Kaznodziei Solidarności porusza i inspiruje w czasach, gdy w polskim katolicyzmie Tischnera jest coraz mniej. Polecam. Adam Szostkiewicz, PolitykaKsiądz Tischner żyje! Co ciekawe - staje się inspiracją dla nowoczesnego myślenia. A najpełniejszym dowodem jest książka Makowskiego, który łączy wrażliwość człowieka myślącego o Bogu ze zdolnością zadawania najtrudniejszych pytań. To tytuł dla wszystkich, którzy dążą do tego, by dwa słowa: myślenie i religia, nie musiały wywoływać przeraźliwego zgrzytu. Witold Bereś (Polska Ma Sens)Spotkanie z filozofią ks. Józefa Tischnera jest dla Jarosława Makowskiego jak słuchanie muzyki. Nikt i nic nie jest w stanie jej zagłuszyć. Podobnie rzecz się ma z tekstami Tischnera. Raz przeczytane, kołaczą się w sercu i głowie. Autor pokazuje, że diagnozy Tischnera nic, ale to nic się nie zestarzały.Jarosław Makowski - filozof, teolog i publicysta. Stale publikuje w Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, Polityce i Newsweeku. Ostatnio wydał: Mistrzowie w krainie życia. Rozmowy nie tylko o filozofii (2001), Kobiety uczą Kościół (2007).
„Ateizm jest odpowiedzialny za zbrodnie Stalina, Hitlera i Pol Pota. Ateiści nie uznają żadnych wartości. Ateizm to po prostu inna religia…”
Na pewno słyszałeś takie rzeczy o ateizmie i ateistach, a jeśli nie takie, to bardzo podobne. Twierdzenia te są, rzecz jasna, fałszywe, ale to nie przeszkadza, by powtarzano je od lat. Tego typu ataki na ateizm często wyrastają z silnych emocji, pewnie dlatego, że zagraża on wartościom kojarzonym z religią (przy-najmniej w mniemaniu tych, którzy czują się w obowiązku jej bronić). Gdy ktoś przyzna się do ateizmu, natychmiast zostaje zarzucony gradem (dyżurnych, chciałoby się rzec) pytań:
* Co zostaje z moralności, jeśli odrzucimy boga? * Jaki jest cel życia, jeśli nie ma boga? * Jeśli nie wierzysz w boga, jak w ogóle możesz być czegokolwiek pewien? * Do kogo człowiek ma zwrócić się w kłopotach, jeśli bóg nie istnieje? * Kto nagrodzi dobro i ukarze zło, skoro nie ma nic po śmierci? * Jak bez boga oprzeć się ateistycznemu komunizmowi? * Co z przyrodzoną godnością człowieka i świętością ludzkiego życia, jeśli nie stoi za nimi bóg? * Jak bez boga człowiek może osiągnąć szczęście? [z „Wprowadzenia”].
50 mitów o ateizmie to książka, która pokazuje, jak na takie (absurdalne w większości) pytania logicznie i rzeczowo odpowiadać.
W swojej najnowszej książce Nancy Fraser śledzi ewolucję amerykańskiego ruchu feministycznego od lat 70. ubiegłego wieku i zapowiada nową, radykalną i egalitarną, fazę feministycznej myśli i praktyki.
Feminizm wyrósł fermentu wokół Nowej Lewicy i wkroczył w życie jako ruch wyzwolenia kobiet. Dołączył tym samym do innych radykalnych prądów, które kwestionowały fundamenty kapitalistycznego społeczeństwa. Jednak górę wzięła polityka tożsamościowa, utopijny zapał zaczął opadać, a równolegle rozkwitł neoliberalizm…
Przewidując odrodzenie ruchu, Fraser wskazuje potrzebę ożywienia feministycznego radykalizmu w odpowiedzi na globalny kryzys ekonomiczny. Współczesny feminizm powinien sięgnąć do wizjonerskiego potencjału wcześniejszych fal i połączyć siły z innymi egalitarnymi ruchami w walce o demokratyczną kontrolę nad gospodarką. To porywające nowe podejście ma szanse wyznaczyć przełom w myśli feministycznej.
Nancy Fraser to jedna z najbardziej twórczych filozofek, teoretyczek i krytyczek społecznych w swoim pokoleniu.
Cornel West
Fraser jako jedna z niewielu myślicielek w tradycji teorii krytycznej potrafi odrodzić jej dziedzictwo w XXI wieku.
Axel Honneth
,,Kultura śmierci"" nie wydarzyła się nagle, pojawiając się znikąd i opanowując nas, mimo naszego sprzeciwu, czy niechęci. Tak potężna i fundamentalna zmiana nie mogła zajść bez całych zastępów jej architektów. Benjamin Wiker i Donald de Marco udowodniają, że opisani przez nich czciciele woli, sprzedawcy śmierci, ateistyczni egzystencjaliści, świeccy utopiści, poszukiwacze przyjemności, ewolucjoniści, eugenicy, czy propagatorzy seksu byli twórcami ,,kultury śmierci"" - Schopenhauer, Nietzsche, Marks, Darwin, Freud, Kinsey oraz inni. Książka przedstawia nie tylko kształtowanie się i ewolucję ich światopoglądów, lecz także ciemne strony ich osobowości.
Kolejny tom Jednego z najlepszych opracowań historii filozofii. Szczegółowe omówienie myśli filozoficznej: Hobbesa, Locka, Newtona, Locka Berkeleya i Humea.
Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak „Ucieczka od wolności”, „Zapomniany język”, „Mieć i być”, „Patologia normalności”, „Zdrowe społeczeństwo”, „Pasje Zygmunta Freuda” czy właśnie „O byciu człowiekiem”. Trzeba przy tym pamiętać, że Fromm był nie tylko wybitnym humanistą, uczonym, ale także człowiekiem niezwykle zaangażowanym w bieżące społeczne problemy. Jak pisze Mirosław Chałubiński jego twórczość to zintelektualizowana artykulacja lęków nurtujących współczesne społeczeństwa, a zarazem rodzaj przewodnika po trudnych sprawach współczesnego świata. Dodajmy może – nie tylko przewodnik, ale może nawet poradnik – jak zachować godność we współczesnym świecie, co powinno nas skłaniać ku humanzmowi, a co nas we wsp. świecie odrzucać i dlaczego. I choć Fromm pisał tę książkę blisko 40 lat temu to pozostaje ona ciągle niezwykle aktualna. „O byciu człowiekiem” Ericha Fromma to niepublikowany dotąd w Polsce zbiór esejów, wykładów a nawet mów przygotowanych przez autora na potrzeby kampanii prezydenckiej w USA. Większość tekstów obraca się wokół tematu zmian zachodzących w społeczeństwach krajów uprzemysłowionych i choć teksty te pisane są z perspektywy lat 60. ubiegłego wieku, w większości zaskakują swą aktualnością i trafnością diagnozy. Wizja zbiurokratyzowanego, podporządkowanego technologii społeczeństwa jest wizją mocno pesymistyczną, Fromm poddaje jednak rozwadze czytelnika propozycje zmian, które w jego odczuciu są w stanie "uchronić cywilizację, a być może i ludzkość przed zagładą". I choć wojna termojądrowa nie wydaje się być już dzisiaj aż tak namacalnym zagrożeniem jak w czasach ścierania się krajów Zachodu z ideologią sowiecką, to przecież także we współczesnym świecie mamy do czynienia z globalnymi konfliktami, na które humanizm, tytułowe "bycie człowiekiem", może stanowić receptę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
