Na początku lat osiemdziesiątych Sai Baba zwołał niewielką grupę wysoko rozwiniętych duchowo osób i polecił im, aby udali się w Himalaje, niedaleko słynnego ośrodka świątynnego Badrinath, i praktykowali tapas (wyrzeczenie) oraz najwyższą - wprowadzającą w trans - formę medytacji, która łączy adepta z Zasadą Atemiczną (Bogiem). Większość z owej jedenastki stanowili ludzie młodzi - liczyli sobie po około trzydzieści lat i pochodzili z zamożnych rodzin, lecz serca poświęcali życiu duchowemu. Sai dał im niewiarygodne naczynie, nazywane Akszaja Patra, co oznacza: nigdy nie wysychające, zawsze pełne. `
A compelling study of what it is to be human. Acclaimed as `one of the first intellectual landmarks of the 21st century`. `A magnificent and timely work` Fay Weldon. `A passionate defence of the enduring power of human nature...both life-affirming and deeply satisfying` Tim Lott, `Daily Telegraph` Books Of The Year. `Reading Pinker is one of the biggest favours I`ve ever done my brain` Richard Dawkins.
W niniejszej książce Swami Rama skłania nas, abyśmy wrócili do fundamentalnych wartości ludzkich, tych o których nauczają mędrcy-założyciele wielkich religii świata. Prosi nas, abyśmy zintegrowali te wartości z wizjami nauki, a dzięki temu stworzyli społeczeństwo bardziej oświecone i odnaleźli własną wewnętrzną prawdę.
Książka przedstawia zarówno podstawowe fakty, jak i mało znane szczegóły, dotyczące jednego z najbardziej intrygujących zjawisk starożytności - fenomenu sofistów. Na sofistach przez całe wieki ciążyła opinia sprzedajnych nauczycieli i cynicznych mistrzów dysputy. Mieli nauczać sztuczek pozwalających dowieść każdej tezy, a nawet psuć młodych ludzi, którzy dzięki ich naukom obalali jakoby argumenty ojców i tradycyjnych wychowawców. Także popularność niemieckiej filozofii idealistycznej usunęła w cień koncepcje sofistów, hołdujące ideom różnorodności, pluralizmu i względności.
Od kultury "ja" do kultury "siebie" jest dyskusją z popularnym trybem badania tożsamości opartym na liniowym, synkretycznym modelu narracji. W antropologicznie zorientowanej analizie tekstów mogą okazać się użyteczne odmienne konstrukcje: na przykład te decentryczne i nieciągłe, odwołujące się do diachronii i epizodyczności. Kluczem do „innej koncepcji tożsamości” może okazać się – przybliżany w kilku odsłonach - relacyjny, „skręcony”, „zaimkowy”, niejednorodny i wielogłosowy model tożsamości określany terminem siebie. Jego zapleczem są dyskusje na temat self, selbst, soi – form tożsamości określanych zaimkiem zwrotnym – oraz na polskim gruncie koncepcje dotyczące jaźni. Praca przypomina teoretyczne ujęcia (m.in. szkoła chicagowskiego interakcjonizmu w socjologii, filozofia siebie Stanisława Brzozowskiego, troska o siebie u Michela Foucaulta) i wypróbowuje „zorientowane na tożsamość w zwrocie” dyskursy socjologiczne, psychoanalityczne, filozoficzne, posthumanistyczne i neurokognitywne. Skuteczność „narzędzi relacyjnych” testowana jest w konfrontacji z tekstami – m.in. Virginii Woolf, Waltera Benjamina, Ralpha Waldo Emersona,Michela de Montaigne, Marie de Gournay, Sei Shonagon, Susan Sontag, Rolanda Barthesa, Marka Bieńczyka i Tadeusza Komendanta.
Nie ulega wątpliwości, że wraz z tomem „Przekaz digitalny” otrzymujemy nie tylko całość oryginalnie zaprojektowaną i umiejętnie zrealizowaną, ale także wizję nowocześnie uprawianego medioznawstwa budowaną na fundamencie semiotyki. (Prof. dr hab. Marek Hendrykowski)
Pierwszą osobą w Tybecie, która osiągnęła pełne oświecenie, była najprawdopodobniej kobieta, Yeshe Tsogyal, najbliższa uczennica Padmasambhawy, indyjskiego mistrza, który w ósmym wieku wprowadził buddyjskie nauki do tego kraju. Niniejsza książka jest nie tylko biografią, ale także inspirującym przykładem tego, jak można praktykować nauki Buddhy. Ja, kobieta Yeshe Tsogyal jest także barwnym i intrygującym obrazem Tybetu na początku buddyjskiej ery – okresu wielce dynamicznego, kiedy pod królewskim patronatem starano się wprowadzać nowe nauki mimo silnej opozycji. Choć jest to tekst bardzo stary, tradycja, którą opisuje, jest do dziś żywa, a relacja mistrza z uczennicą jest archetypowym opisem takiego związku. Yeshe Tsogyal przebywa całą buddyjską ścieżkę, łącznie z naukami dzogczen, aż wreszcie sama staje się wielką i mądrą Guru. Głębokie nauki przeplatają się z opisami wyczynów i przygód, duchowych wysiłków, dworskich intryg i osobistych spotkań. Jest to dramatyczna historia, pełna piękna i poezji, która daje nam wgląd w uczucia, aspiracje, trudności i triumfy Tsogyal.
Ja, kobieta Yeshe Tsogyal jest termą, czyli skarbem dharmy, spisanym i ukrytym w VIII wieku dla potrzeb przyszłych pokoleń przez urzeczywistnionych mistrzów Namkhaia Nyingpo i Gyalwę Changchuba, uczniów Padmasambhawy i Yeshe Tsogyal. Tekst został odkryty prawie tysiąc lat później, w XVII w. przez tertona (znalazcę skarbu dharmy) Takshama Samtena Lingpę, który rozszyfrował symboliczne pismo dakiń (przedstawione na początku każdego rozdziału), ukazując ten tekst w całej rozciągłości, w której dotrwał do naszych czasów.
Książka traktuje o podstawowych dla naszej współczesnej egzystencji obszarach w kontekście praktyki uważności. To świetny przykład bardzo aktualnego poradnika dla czytelnika uwikłanego w codzienność XXI wieku. Chogyam Trungpa był nauczycielem buddyjskim, który po ucieczce z okupowanego Tybetu, osiadł na Zachodzie, a następnie dostosował styl nauczania do zastanych warunków. Ten bez wątpienia jeden z najwybitniejszych umysłów naszych czasów w swojej książce wyjaśnia jak łączyć codzienne życie z głęboką duchową mądrością. Podejście to daje czytelnikowi nowe spojrzenie na wiele psychologicznych i praktycznych problemów dnia codziennego oraz stanowi ścieżkę do odkrycia głębszej satysfakcji w życiu osobistym, zawodowym i społecznym.
Pomiędzy jasną a ciemną stroną mocy to podręcznik, który posiada zalety pozycji nowoczesnej i niezależnej, a momentami nawet prowokacyjnej. Z założenia ma być „ostry”, szczery i otwarty na nowe formy przekazu informacji (graffiti, Internet), żeby przemówić i pobudzić do samodzielnego, krytycznego myślenia młodego odbiorcę.
Autorem podręcznika jest nauczyciel z 15-letnim doświadczeniem w nauczaniu etyki, filozofii i psychologii na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum.
NINIEJSZY PODRĘCZNIK DO ETYKI DLA GIMNAZJUM
• dostosowany jest do po poziomu gimnazjum i współczesnego kontekstu otwartego na międzykulturowy dialog;
• zawiera pytania wykraczające poza samą etykę i odwołuje się do innych dziedzin wiedzy (np. psychologia, historia), aby odkryć podstawę założeń, na których tworzymy
opinie na temat dobra i zła;
• oferuje szeroki wachlarz metod prowadzenia lekcji, np. dyskusję na temat przykładów współczesnych zjawisk z życia społecznego, analizę tekstów literackich, religijnych, artystycznych i filmowych, eksperymenty myślowe itp.
• obejmuje całą podstawę programową, pozwalając na swobodny wybór tematów;
• proponuje możliwość e-mailowej oraz telefonicznej wymiany myśli z autorem.
Na końcu każdej z pięciu części znajdują się ćwiczenia podsumowujące treści rozdziałów, a poradnik metodyczny przybliży tematy lekcji także nauczycielom bez filozoficznego wykształcenia.
Bohaterem tej opowieści jest Walter Russell (1871-1963), niezwykły człowiek, który pomimo braku formalnego wykształcenia był malarzem, pisarzem, rzeźbiarzem, muzykiem i architektem, zajmował się filozofią, fizyką i chemią, a także sformułował fizyczną teorię powstania i funkcjonowania wszechświata. Ta rewolucyjna teoria, której punktem wyjścia jest zasada falowego ruchu światła, nie została uznana przez akademickich na-ukowców, co jednak nie zniechęciło Russella do jej wyłożenia w dwóch obszernych dziełach naukowo-filozoficznych. A oto jak sam tłumaczy swoją niebywałą wiedzę:
"Nie potrzeba większego dowodu niż moje przeżycie, by udowodnić wątpiącemu światu, że cała wiedza istnieje w Myśloświecie Światła - które jest Bogiem - że ta Świadomość to Jedna Świadomość, że ludzie nie mają oddzielnych umysłów i że wszelką wiedzę można uzyskać z Kosmicznego Źródła Wszechwiedzy, gdy człowiek stanie się z Nim jednością".
ANNA KAROŃ-OSTROWSKA: Mam poczucie, że mówi Ksiądz o Kościele jako filozof, nie jako duszpasterz. Mówi Ksiądz o myśleniu, nadziei, prawdzie...
KS. JÓZEF TISCHNER: Cóż jeszcze?
Nawet w filozofii nie zajmuje się Ksiądz problemem Boga. Czy jest to programowe Tischnera milczenie o Bogu?
Oby wszyscy tak milczeli o Bogu jak ja! Mówię o tym, co widzę, a nie o tym, co sobie wymyślę, że zobaczę. Kiedy robię filozofię człowieka i staram się, żeby tego człowieka pokazać w maksymalnym otwarciu na Boga, to ja milczę o Bogu?!
(fragment książki)
Rozmowy ks. Józefa Tischnera z jego uczennicą Anna Karoń-Ostrowską ukazały się już po śmierci wybitnego filozofa. Opublikowane pierwotnie w tomie Spotkanie (2003), obecnie trafiają do czytelników w poszerzonej wersji. Stąd nowy tytuł: akcent w książce pada bowiem na to, jak Tischner w swojej działalności potrafił połączyć erudycję filozoficzną z doświadczeniem drugiego człowieka i horyzontem wiary.
Anna Karoń-Ostrowska – filozofka, redaktorka kwartalnika „Więź” i jedna z inicjatorek powstania Instytutu Myśli Józefa Tischnera – bardzo wnikliwie przepytuje swego nauczyciela, prosząc go zarówno o rozjaśnienie różnych kwestii filozoficznych, jak i wydobywając zeń ważne informacje biograficzne. Dowiadujemy się m.in.: dlaczego Tischner nie chciał robić kariery na zachodzie Europy, lecz wolał pozostać „filozofem Sarmatów”, które języki obce sprawiały mu największy kłopot oraz jak wyglądały jego relacje z kard. Karolem Wojtyłą i czemu nie cieszył się z jego wyboru na Stolicę Piotrową.
Książka zawiera portrety współczesnych nauczycielek buddyjskich pochodzących z różnych stron świata. Są to zarówno inkarnacje wybitnych nauczycielek z Tybetu, jak i kobiety, które urodziły się na Zachodzie, by na fali często niesamowitych wydarzeń odbyć trening w klasztorach buddyjskich i zdobyć kwalifikacje przewodniczek duchowych. Książka ukazuje siłę i determinację kobiet, które wyszły poza role oferowane im przez społeczeństwa, by na ścieżce swych najgłębszych pragnień odkryć swe życiowe powołanie. „Moc dakini” napisana jest w porywający i barwny sposób, a przedstawione w niej historie życia i wywiady czyta się jednym tchem. Obraz wyłaniający się z tych biografii prowokuje do zadawania pytań o rolę kobiet w życiu duchowym zachodniego społeczeństwa oraz o rolę duchowości w życiu współczesnej kobiety.
Ta niezwykła książka to wynik spotkań Jego Świątobliwości XVII Karmapy z amerykańską młodzieżą, które odbyły się w 2011 roku. Karmapa będąc jednocześnie głową liczącej ponad 900 lat linii przekazu buddyzmu tybetańskiego i młodym, dwudziestokilkuletnim człowiekiem doskonale rozumie problemy współczesnego zglobalizowanego świata. Odpowiadając na pytania swoich rówieśników z Zachodu, korzysta z wielowiekowej mądrości własnej tradycji, dzięki czemu jego odpowiedzi mają charakter uniwersalnych, nierzadko zaskakujących głębią porad jak kierować swym życiem, by przynosiło ono korzyść zarówno nam samym, jak i innym. Zastosowanie mądrości buddyzmu do zrozumienia najbardziej palących problemów XXI wieku okazuje się dawać zaskakująco owocny rezultat. Młodzi ludzie w rozmowie z Karmapą dowiadują się jak wiele we współzależnym świecie zależy od ich dobrej motywacji i szlachetności serca, które ma moc zmieniania rzeczywistości. Tematy poruszane w książce to m.in. ekologia, zrównoważony dostęp do żywności, problematyka płci, zaangażowanie społeczne, zdrowe związki.
Roger Scruton bada miejsce Boga w świecie pozbawionym złudzeń.
Argumentacja Scrutona jest zarówno odpowiedzią na kulturę ateistyczną, jak i obroną wyjątkowości człowieka. Autor odpiera tezę, że w świecie naturalnym brak sensu i celu. Dowodzi, że sacrum i transcendentalność są „prawdziwymi obecnościami”, poprzez które ludzie poznają siebie i znajdują wolność oraz odkupienie.
W twarzy człowieka odbija się paradygmat znaczenia. Na podstawie tego doświadczenia, jak dowodzi Scruton, człowiek buduje oblicze świata i zwraca się do oblicza Boga. Twarz stanowi zarówno dowód naszej wolności, jak i znak samoświadomości. Jedną z motywacji kultury ateistycznej jest ucieczka przed osądzającym wzrokiem. Kryjemy się przed nim, zamazując twarz, a to, jak twierdzi Scruton, jest najbardziej niepokojącym aspektem czasów, w których żyjemy. Autor objaśnia narastające poczucie destrukcji, jakie nam towarzyszy, gdy nawyk szukania przyjemności i konsumpcjonizm oszpeca świat. Jego książka broni świat uświęcony przed nawykiem profanacji i oferuje wizję religijnej drogi życia w czasach próby.
Andrzej Korczak - dr hab. nauk humanistycznych w zakresie filozofii. Zajmuje się mądrościową filozofią presokratyków oraz egzystencjalnym przesłaniem greckich i bliskowschodnich mitów. Jego najważniejsze prace to: Mądrość Starożytnych Greków (Kraków 2007), Od mitu do logosu (Warszawa 2011), Nić Ariadny. Teorie bytu presokratyków a myśl współczesna 9Warszawa 2101). Drukuje między innymi w ""Idei"", ""nomosie"", ""Przeglądzie religioznawczym"", ""Prosoponie"".
"Książka jest mi bardzo bliska ideowo i uważam, że tego typu publikacji powinno być jak najwięcej, choćby po to, by kształtować myślenie Polaków (zwłaszcza młodego pokolenia) i przygotować ich do niechybnych zmian, które muszą nastąpić w przyszłości." – prof. dr hab. inż. Witold Kwaśnicki
Dziś doszło do sytuacji, kiedy państwo w przeszło 50% decyduje za swoich obywateli, co jest dla nich dobre i czego potrzebują. Ludzie stali się dla polityków stadem głupców, niepotrafiących umiejętnie dysponować swoją pracą, dochodem, własnością oraz samymi sobą. Urzędnikami państwowymi (włączając w to polityków) zostają najczęściej ci, którzy nie potrafią odnaleźć się w gospodarce rynkowej, oraz ci, dla których najważniejsze są stabilność zatrudnienia i posada z „polecenia”, czyli w dużej mierze życiowi nieudacznicy lub cwaniacy. Są to ci, którzy nie widzą nic złego w pasożytniczym życiu na koszt pozostałej części społeczeństwa, która swoje dochody uzyskuje, wytwarzając dobra wolnorynkowe, a także ci, którzy kierują się w swoich działaniach negatywnym hedonizmem i czynią to z pełną premedytacją. Państwo opodatkowuje naszą pracę, a także wiele innych działań mających na celu realizację naszych potrzeb i pragnień, a w zamian daje nam to, czym chce nas od siebie uzależnić. Jesteśmy jak niewolnicy, którzy połowę czasu pracują za darmo, tylko po to, by opłacić podatki. Zarabiamy więc na usługi państwa, których nie chcemy i które na siłę mają nas uszczęśliwiać i dawać nam pozorne uczucie bezpieczeństwa.
Rządzący wiedzą doskonale, że panowanie nad programami nauczania jest ich wielkim orężem w staraniach, by ogłupić i zniewolić społeczeństwo. Obywatele, którzy nie rozumieją podstawowych teorii ekonomicznych, są podatni na manipulację rządzących.
W ramach współczesnego systemu edukacji wmawia się nam, że nie możemy żyć bez podatków, przymusowych ubezpieczeń, interwencjonizmu państwa, mądrego rządu, dziesiątek tysięcy przepisów prawa, setek urzędów i milionów urzędników, a przede wszystkim, że obecny stan jest najlepszy z możliwych i prowadzi do dobrobytu wszystkich obywateli.
Dajmy ludziom prawo wyboru i niech sami zadecydują, czy chcą usług państwa, czy też sami, poprzez rozwiązania rynkowe, zadbają o te wszystkie rzeczy, które dostają od państwa. Zobaczmy, ilu jest zwolenników pierwszej opcji, chcących korzystać z dobrodziejstwa obecnych demokracji.
Grzegorz Hoppe jest doktorem nauk ekonomicznych, a w swoich badaniach zajmuje się takimi obszarami jak społeczna odpowiedzialność biznesu i konsumentów, zrównoważony rozwój, natura ludzkiego działania oraz filozofia ekonomii. Jest zarówno praktykiem gospodarczym, od dwudziestu lat zarządzającym przedsiębiorstwem, jak i osobą związaną z nauką.
(…) jest to bardzo ciekawy i ważny filozoficznie projekt. Za jego wiodącą cechę uznaję śmiałość intelektualną autora. Podjął się on niebagatelnego zadania, jakim jest korekta i uzupełnienie ważkiego projektu w obszarze filozofii politycznej. Albowiem znalezienie wspólnej platformy dla dwóch wersji liberalizmu, tj. "zimnowojennego" liberalizmu Poppera oraz antagonistycznego liberalizmu Berlina, które zdawałoby się proste, w rzeczywistości nie jest sprawą oczywistą.
Prof. Adam Chmielewski
Dla kogo jest ta książka? Dla niewierzących i wątpiących – na pewno, ponieważ systematyzuje poglądy. Natomiast osobom wierzącym pokazuje ona świat z perspektywy kogoś, kto nie uważa, aby idea boga była najważniejsza w życiu. Autor pokazuje wizerunek ateisty, jaki kreuje Kościół katolicki: amoralisty i hedonisty, a następnie rozprawia się z nim – to tak w skrócie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
