W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
This landmark volume tells the story of Jean-Michel Basquiat from the intimate perspective of his family, intertwining his artistic endeavors with his personal life, influences, and the times in which he lived, and features for the first time work from the Estate’s largely unseen and significant collection of paintings, drawings, sketches, and ephemera. Organized by the family of Basquiat, the exhibition and accompanying catalogue feature over 200 never before and rarely seen paintings, drawings, ephemera, and artifacts. The artist’s contributions to the history of art and his exploration into our multi-faceted culture—incorporating music, the Black experience, pop culture, African American sports figures, literature, and other sources—are showcased alongside personal reminiscences and firsthand accounts providing unique insight into Basquiat’s creative life and his singular voice that propelled the social and cultural narrative that continues to this day.
Shoe design is pushing the boundaries of what is possible in both the real and virtual worlds through state-of-the-art technologies, ground-breaking materials, and new and innovative ways of thinking about what a shoe can be. New modes of making and innovations in materials are inspiring shoe designers to challenge what shoes can look and feel like. This book explores today’s most futuristic footwear designs, from the use of new technologies such as 3-D printing and smart technology to the invention of sustainable materials, including “leather” made from mushrooms and soles made from reclaimed ocean plastics. It also examines footwear design in the virtual world where adherence to things like comfort and gravity are no longer part of the equation. The importance of sneakers in games such as Grand Theft Auto and Fortnite are explored as is the new enthusiasm for collectable non-fungible token (NFT) sneakers that are being acquired for tens of thousands of dollars for a single pair.
A rich overview of the fascinating life and career of internationally renowned Mexican artist Frida Kahlo (1907-1954), this volume features the artist’s complex and diverse paintings, a series of thoughtful essays about her and her oeuvre, and a detailed illustrated chronology. As a woman artist who confronted many taboo subjects—and herself—head-on, Kahlo produced groundbreaking work that shifted the terrain of the art world. In these pages, new high-resolution photographs present the most accurate reproductions ever of her visionary artworks, including many ravishing details. That astounding fidelity and the detailed analysis of the artist’s life and process combine to make this a must-have book for Kahlo’s legions of fans worldwide.
New works from over forty of the most ground breaking and up-and-coming tattoo designers are featured in this highly curated collection. Aimed at profiling the next generation of skin art, the selected artists are at the forefront of where tattoo art is going and display a wide degree of diversity in terms of geographic origin, culture, race, and gender. Among the artists and designers included are are Scott Campbell, Sasha Unisex, Tea Leigh, Johnny Gloom, Tati Compton (a.k.a. Tati Fox), Georgia Grey, Lauren Winzer, Peter Aurisch, Jon Boy, Susanne König, Dr. Woo, Super Timor, and many others. Most of the tattoo artists included count of tens of millions of followers on social media straddling the spectrum of tattoo fans.
Tattoos are a mark of personal creativity and individuality, and Claquin strikes a careful balance between artistic vision, creative process, and the practical demands of needle and ink. Given the wide range and sheer number of illustrations, this is a must have for anyone wanting to stay on top of the latest trends in tattoo design.
Każdy, kto ma do czynienia z filozofią, wie jak szybko wyparowuje jej potężny niegdyś autorytet. Od wielu lat wykłada się filozofię głównie jako naukę historyczną poświęconą swego rodzaju zabytkom kultury, jakimi są dzieła wielkich filozofów. Mało kto zaś wierzy, że filozofowie wciąż zdolni są naprawdę powiększyć naszą wiedzę zadanie to niemal w całej rozciągłości powierzamy naukowcom. Nie spodziewamy się już również od filozofów, aby pouczali nas, jak mamy żyć bądź jak powinniśmy się rządzić. Dobrych rad oczekujemy raczej od psychologów, a nauk moralnych od kapłanów (jeśli jesteśmy wierzący). Książka Jana Hartmana, profesora filozofii z UJ, autora wielu filozoficznych rozpraw i traktatów, objaśnia procesy kulturowe i społeczne, które doprowadziły wielki projekt Filozofia do kresu jego możliwości. Przede wszystkim jednakże uwaga autora skupia się na wyjątkowych i charakterystycznych dla filozoficznego sposobu myślenia koncepcjach i pojęciach, które albo wyczerpały już swój potencjał oddziaływania na naukę i kulturę, albo są zbyt ezoteryczne i dziwne, by zostać przez kulturę zaadaptowane i wykorzystane. Tym samym Zmierzch filozofii jest nie tylko opowieścią o pewnej pięknej katastrofie, lecz również wycieczką z przewodnikiem po rzadko odwiedzanych przez postronnych arkanach filozoficznego teatru myśli.
Nowa Zelandia to 268 tysięcy metrów kwadratowych ciszy, nieskończone kilometry szlaków wędrownych w górach i zielonych polach Northlandu, wieloryby w przybrzeżnych wodach Pacyfiku, filmowe szczyty, jak Mt Cook i Nguruhoe, i krystaliczne jeziora pośród wzgórz regionu Otago.Czy ciężko zadomowić się na drugim końcu świata?Z czego Nowozelandczycy są najbardziej dumni?Czy Polakom łatwo mówić w Te Reo Mori?Na te i setki innych pytań odpowiada autorka w historii o swojej nowozelandzkiej przygodzie.Nowa Zelandia to cały atlas geograficzny w jednym małym kraju. Są tu tysiącletnie drzewa i wyjątkowe ptaki. Pingwiny i lwy morskie wylegują się na plażach, a orki pływają przy brzegu. Są jeziora we wszystkich kolorach, złote plaże ciągnące się kilometrami, bujne lasy, kręte doliny, czynne wulkany, zjawiskowe lodowce otoczone deszczowym lasem i magiczne wodospady na ścianach fiordów. Noc wyświetla na nieboskłonie Drogę Mleczną o takiej wyrazistości, że wrażenia zapierają dech w piersiach.Violetta ZdulskaVioletta ZdulskaDo Nowej Zelandii wyruszyła z pasji do życia w trybie "zwiedzaj i pracuj". Tam nauczyła się chodzić boso, żyć, potrzebując mniej, i pokochała nowozelandzki styl bycia. O tym, co oznacza bycie Kiwi, opowiada na swoim Instagramie @traviolo.travel.
Pierwszy raz do typowego publicznego hammamu za 10 dirhamów (około 1 euro) poszłam w wieku dziewiętnastu lat. W ten świat wprowadziły mnie moje marokańskie "siostry", u których pomieszkiwałam, zanim osiedliłam się tutaj na stałe. Dla nich od zawsze hammam stanowił nieodzowny element codziennego życia. Z kolei dla mnie pierwsze zetknięcie z tym rytuałem było czymś znacznie ważniejszym - prawdziwą inicjacją, uroczystym przyjęciem do ich społeczności.Katarzyna ŁawrynowiczWybierz się w podróż do Maroka, w którym od 2011 roku przebywa Katarzyna Ławrynowicz, autorka bloga U mnie w Marrakeszu.Żyjąc wśród zwykłych ludzi i według prostych zasad wspólnotowego bytowania, poczujesz, że bardzo wiele dajesz, ale i równie wiele otrzymujesz, nawet w dosłownym tego słowa znaczeniu. Dziś podzielisz się z kimś swoim posiłkiem, a jutro całkiem niespodziewanie przed twoimi drzwiami stanie sąsiadka z domowym obiadem lub sąsiad gotowy w czymś pomóc.
Rozłamy ranią Kościół od jego początków. Chrześcijanie są podzieleni, a ich świadectwo osłabione. Różnorodność zamiast być wspólnym bogactwem staje się przyczyną niezrozumienia, a odkrywaniu prawdy nie towarzyszy miłość. Tymczasem, Jezus tuż przed śmiercią modlił się do Ojca o jedność swoich uczniów, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał (J 17, 23).To dlatego z inicjatywy i natchnienia Ducha Świętego chrześcijanie różnych wyznań i denominacji od lat podążają drogą ekumenizmu - ku jedności, razem ku pełni poznania i miłości Boga. Jedność to Boży plan i pragnienie, które na pewno zostaną zrealizowane. Pytanie tylko, czy będziesz tego częścią? Jeśli nie poznałeś jeszcze drogi jedności, a może zetknąłeś się z ekumenizmem, ale nie wiesz, jak żyć nim na co dzień, to ta książka jest idealnym podręcznikiem na start! Nie czekaj. Świat potrzebuje Twojego świadectwa.
Wyspa Patmos, mimo że nierozerwalnie związana z postacią św. Jana Apostoła i Księgą Apokalipsy, nie istnieje w powszechnej świadomości chrześcijan. A przecież to „właśnie na Patmos Jan doznał zachwycenia w dzień Pański” (Ap 1, 10), miał jedno z wielkich widzeń. Usłyszał także mistyczne przesłanie, które mocno wpłynęło na historię Kościoła i całą kulturę chrześcijańską” (Benedykt XVI).
Papież Jan Paweł II zachęcając do pielgrzymowania
do miejsc świętych, zwrócił uwagę na niezwykle ważny fakt,
a mianowicie, że „przestrzeń może przechowywać znaki nadzwyczajnych
zbawczych interwencji Boga” (Jan Paweł II 1999, nr 2).
Św. Jan Apostoł i Wyspa Apokalipsy to przewodnik duchowej pielgrzymki dla tych, którzy zainteresowani są św. Janem i jego losami. Jest to jednocześnie książka udowadniająca, że wiele miejsc na Patmos, opisywanych przez Ewangelistę w ostatniej księdze Pisma Świętego, których istnienie przez stulecia podważali naukowcy, istniało naprawdę i dopiero teraz ujrzały –
dzięki wykopaliskom – światło dzienne. Stanowią kolejny dowód wiarygodności wielkiego Apostoła.
Publikacja ma niewątpliwie charakter prekursorski i nowatorski. Zostały w niej zebrane i przeanalizowane różnorodne materiały dotyczące powstałej w XIX w. charakterystycznej grupy budowli przemysłowych (ale też obiektów starszych) z terenu szeroko rozumianego Pomorza, co dotąd w piśmiennictwie naukowym na ten temat nie miało miejsca. To całościowe ujęcie stawia recenzowaną pracę w gronie publikacji podstawowych, niezbędnych dla rozpoznania wybranego zagadnienia.
Fragment recenzji
Dawne młyny, zwłaszcza wietrzne, ale też wodne, były już tematem licznych opracowań uwzględniających wiedzę z badań terenowych i pewien zasób informacji z dawnej literatury przedmiotu – natomiast w recenzowanej monumentalnej rozprawie dokonano syntezy ogromnego zasobu pochodzącego z licznych źródeł i dawnych publikacji, co nadało pracy charakter dzieła porządkującego i podsumowującego całokształt wiedzy o dawnym młynarstwie.
Fragment recenzji
"W książce: Filmowe sensorium. Teoria zmysłów i jej krytyczny potencjał poza przedstawieniem spójnej, przemyślanej refleksji w obszarze wyznaczonym tytułem dokonuje się ponadto rodzaj (re)interpretacji istotnych dla rozwoju współczesnego filmoznawstwa stanowisk. Inaczej także można po jej lekturze spojrzeć na historię kina jako na przykład reprezentacji przygód cielesności. [Autorka] Bowiem [] reorientuje dotychczasową historię myśli filmowej, wydobywając z niej wątki o potencjalnie rozwojowym dla sensuous theory charakterze. Ponadto zaś odsłania dość - zwłaszcza przed polskimi czytelnikami, którzy nie znają wcale lub dobrze przywołanych na kartach pracy autorów i ich przemyśleń - nową perspektywę badawczą, jeszcze nie do końca utrwaloną, ciągle dynamiczną, podlegającą zmianom i licznym innerwacjom różnych koncepcji badawczych". Z recenzji dr hab. Barbary Kity, prof. UŚ Marta Stańczyk - filmoznawczyni, pracuje w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, redaktorka czasopisma "Ekrany". Autorka książki Czas w kinie (2019), za którą otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami za najlepszy debiut książkowy, współredaktorka publikacji Poszukiwacze zaginionych znaczeń (2016). Zajmuje się teorią filmu, przemianami kina współczesnego, a także związkami kina ze studiami nad zwierzętami.
Jezioro Solińskie przyciąga tysiące turystów i wczasowiczów, którzy uważają, że jest ono największą atrakcją Bieszczadów. Inni omijają je z daleka, bowiem wolą cieszyć oczy widokami z połonin. Ci, którzy wybierają Jezioro, widzą malownicze zarysy gór odbijających się w wodzie. Tej wodzie, która zalała istniejące od kilkuset lat osady. Gruba warstwa współczesności przykryła też wsie wokół „bieszczadzkiego morza”, a szczególnie Polańczyk i Solinę. Woda pochłonęła teren, gdzie do 1939 r. stało prawie 600 domów, trzy cerkwie, kościół, klasztor i rosło niemal 500 ha lasu. Przykryła również cztery cmentarze. Kilka kilometrów na północ napotkamy wieś Myczkowce, o metryce sięgającej X w. Sąsiaduje ona ze Zwierzyniem, w którym znaleziono emaliowany krzyż z XIII w., wykonany we francuskim mieście Limoges. Ze zwierzynieckiej cerkwi pochodzą XV-wieczne ikony będące dziś ozdobą Muzeum Narodowego we Lwowie. W jej pobliżu trafimy na cudowne źródło i usłyszymy legendy o dawnym monastyrze. Pod grodziskiem w Myczkowcach przebito sztolnię, która doprowadza do elektrowni wodę spiętrzoną w Zalewie Myczkowieckim.
Cztery kilometry na zachód od zapory w Solinie natkniemy się na opuszczoną, zarośniętą dolinę ze śladami domów, kaplicy i cmentarza. Tu istniała Bereźnica Niżna, którą w latach 40. XX w zdmuchnął „wiatr historii”. Teleśnica Sanna, dziś zatopiona, była świadkiem chłopskiej rebelii z początkiem lipca 1932 r., kiedy to policja tłumiła wystąpienia ludności zaniepokojonej wieściami o „powrocie pańszczyzny”. W niedalekiej Bereźnicy Wyżnej gospodarował w połowie XIX w. Zygmunt Kaczkowski, którego sławę jako powieściopisarza przyćmił dopiero Henryk Sienkiewicz. U osiadłego w Bóbrce dramaturga i komediopisarza Józefa Blizińskiego bywał wybitny etnograf i folklorysta Oskar Kolberg, który zebrał tu cenne materiały do dzieła swojego życia. W Berezce zobaczymy imponujące ruiny murowanej cerkwi. Wreszcie w Polańczyku, w skromnym kościółku, będącym dawną cerkwią, spotkamy siedemnastowieczną ikonę Matki Bożej Łopieńskiej, pochodzącą z największego sanktuarium maryjnego przedwojennych Bieszczadów.
STANISŁAW KRYCIŃSKI (ur. w 1954 r.), z wykształcenia inż. chemik, z zamiłowania – historyk i krajoznawca. Należy do Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich w Warszawie (członek honorowy) i Towarzystwa Karpackiego. Twórca obozów „Nadsanie”, których uczestnicy prowadzili inwentaryzację krajoznawczą wsi Bieszczadów i Pogórza Przemyskiego (1980–1986), a także odnawiali opuszczone cmentarze na terenach południowo-wschodniej Polski (1987–1998). Autor licznych publikacji dotyczących uroków południowo-wschodniego pogranicza.
Książka przypomina twórczość Adolfa Ryszki, artysty, który debiutował w latach 60. XX wieku i był jednym z prekursorów nowej figuracji w rzeźbie, rozwijającej się równolegle do nowej fali w filmie, poezji, literaturze i muzyce. Zawiera obszerną dokumentację fotograficzną wystawy, na którą złożyły się prace w kamieniu, gipsie, ceramice i brązie, w większości z kolekcji Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, a także wybór poetyckich, surrealnych gwaszy i akwareli z lat 50. Zdjęcia Katarzyny Anny Jarnuszkiewicz tworzą esej wizualny prowadzący czytelnika przez meandry złożonego dzieła artysty. Wspomnieniowe szkice autorstwa artystów rzeźbiarzy Macieja Szańkowskiego, Stanisława Radwańskiego, Krzysztofa Mazura oraz współkuratora wystawy Jarosława Pajka, a także opracowanie chronologiczne (z bibliografią) przygotowane przez kuratorkę Dorotę Grubbę-Thiede przybliżają przebieg kariery artystycznej Ryszki, jego działalność pedagogiczną i aktywność w dziedzinie rzeźby plenerowej na międzynarodowych sympozjach. Pogłębione analizy wybranych zagadnień znajdziemy w esejach autorstwa Magdaleny Howorus-Czajki (portret), Anny Kroplewskiej-Gajewskiej (związki z teorią i praktyką muzyki współczesnej), Anity Oborskiej-Oracz (wymiar egzystencjalny twórczości Ryszki i jej związki z poezją) czy wreszcie przekrojowym, traktującym o rozmaitych kontekstach twórczości artysty tekście Doroty Grubby-Thiede.
Edycja limitowana z barwionymi kartkami. Tę książkę Antoine de Saint-Exupry uważał za swego rodzaju testament. Nie zdążył jednak jej ukończyć. Została opublikowana w 1948 roku, już po śmierci autora. Twierdza ma charakter utopii filozoficzno-społecznej. Saint-Exupry głosi w niej ideały humanizmu: braterstwa, wspólnoty i solidarności opartych na odpowiedzialności, odwadze i akceptacji obowiązku, dzięki którym człowiek w walce z przeciwnościami losu potrafi pokonać własną słabość i zdobyć się na bohaterstwo. Kultywuje też podstawowe wartości ludzkie: wierność, przyjaźń, miłość. Antoine de Saint-Exupry (19001944), francuski pisarz i pilot wojskowy. Urodził się w Lyonie, w rodzinie arystokratycznej. W wieku 21 lat uzyskał licencję pilota cywilnego, później zaś także wojskowego. W 1926 roku dostał pracę jako kurier, latał pomiędzy Francją i Afryką. W czasie II wojny światowej na własną prośbę dołączył do lotnictwa amerykańskiego. Latał na loty zwiadowcze, podczas jednego z nich zaginął, prawdopodobnie zestrzelony przez niemiecki myśliwiec. Do najważniejszych dzieł Saint-Exupryego należą: Nocny lot (1931), Mały Książę (1943), Ziemia planeta ludzi (1939).
W latach 20. XIX wieku Warszawa zyskała nową ulicę, a właściwie szeroką aleję. Od dawno nieistniejącej żydowskiej osady Nowa Jerozolima dostała dumną nazwę Nowa Droga Jerozolimska, zmienioną później na Aleje Jerozolimskie. W ciągu kilku dziesięcioleci, m.in. dzięki wybudowaniu przy niej kolei, stała się jedną z głównych arterii miasta. W latach 18701939 Aleje stanowiły elegancki bulwar. Tu w swoich ulubionych lokalach spotykała się polska elita finansowa i intelektualna, przy tej ulicy mieszkało wielu wybitnych Polaków, a ich domy i siedziby wielu instytucji były dziełami czołowych architektów polskich i zagranicznych. Losy Alej Jerozolimskich są nierozerwalnie splecione z historią Polski. W czasie drugiej wojny światowej, zwłaszcza powstania warszawskiego, były rozjeżdżane czołgami, bombardowane i podpalane. Po wojnie zaś je częściowo odbudowano i postawiono nowe budynki, m.in. Dom Partii i Centralny Dom Towarowy. Ulica była świadkiem wielu ważnych wydarzeń, ale także mniej chwalebnych epizodów. Dzieje Alej Jerozolimskich w sposób popularny opisuje dr Artur Bojarski, historyk, varsavianista, pracownik Muzeum Historycznego w Legionowie. Pod jego piórem ożywają miejsca, domy i mieszkający w nich ludzie, ich historie i przeżycia, często dramatyczne. Atutem książki są fotografie ukazujące Aleje dawne i współczesne. Miłośnicy dziejów Warszawy nie mogą przegapić tej publikacji.
Jedenaście opowieści o pogmatwanych ludzkich losach, miłości i poświęceniu Schodów się nie pali to przejmujące historie z Polski końca lat 90. XX wieku, książka nominowana do Nagrody Literackiej NIKE 2001. Wojciech Tochman z właściwą sobie wnikliwością i wrażliwością na ludzką krzywdę opowiada m.in. o Wandzie Rutkiewicz i jej matce Marii Błaszkiewicz, Marcie Kucharskiej, przyjaciółce poety Edwarda Stachury, Janinie Garyckiej, u której w kuchni przez pół wieku mieszkał i przyjmował gości Piotr Skrzynecki, o adoptowanym synu, który po trzydziestu latach spotyka swojego brata bliźniaka, o niedoszłym zakonniku, który pojechał do Asyżu i zginął w czasie trzęsienia ziemi. Reporter odkrywa najintymniejsze tajemnice swoich bohaterów i z żadnej nie czyni sensacji. „Schodów się nie pali” to opowieść o silnych, choć pogmatwanych więziach z bliskimi, silniejszych czasem niż rozstanie i śmierć; o ludzkiej sile destrukcji i poszukiwaniu miłości. Są w tych historiach zdumiewające tajemnice, które autor stara się odkryć i z talentem je opisuje. Wojciech Tochman to przede wszystkich – wrażliwość, niepokój i pasja. Świetna proza. RYSZARD KAPUŚCIŃSKI Książkę Wojtka Tochmana czytałam z fascynacją i niedowierzaniem. Te mroczne sekrety duszy zastrzeżone były dla literatury pięknej. Okazuje się, że można o nich pisać i reportaże. HANNA KRALL Mówiąc krótko: Tochman nie pisze niepotrzebnych słów. MAŁGORZATA SZEJNERT Wojciech Tochman (ur. 1969) – jeden z najważniejszych polskich reporterów i autorów literatury faktu. Jego książki, wśród nich m.in. Schodów się nie pali, Jakbyś kamień jadła, Dzisiaj narysujemy śmierć i Wściekły pies, wywołują ożywione dyskusje i niemal natychmiast wchodzą do kanonu polskiego reportażu. Dwukrotny finalista Nagrody Nike oraz Środkowoeuropejskiej Nagrody Literackiej Angelus. Laureat Premio Kapuściński przyznawanej w Rzymie oraz „Pióra Nadziei” – wyróżnienia Amnesty International. Utwory Tochmana zdobyły uznanie za granicą i doczekały się przekładów na kilkanaście języków. Jego najnowsza książka Pianie kogutów, płacz psów ukazała się w lutym 2019 roku nakładem Wydawnictwa Literackiego.
Być może jednym z najpoważniejszych zadań, jakich może podjąć się literatura, jest uruchomienie gry, w której zdoła ona zasugerować, że chodzi w niej o coś więcej niż ona sama. Nie da się chyba więcej osiągnąć w tej dziedzinie, niż przekonać czytających, choćby na chwilę, że stawka pisarstwa jest większa niż samo pisanie, że tekst może dotykać Sprawy, która każe mu wykroczyć poza własne ograniczenia. Oczywiście literatura spełnia się wtedy, gdy wygrywa tę grę dzięki własnym środkom, pisarstwu i jego technikom. Czy jednak oprócz tego nie trzeba czegoś jeszcze, czego w ramach poetyki nie sposób precyzyjnie nazwać, a co wypełniałoby machinę literacką odpowiednim żarem? Czegoś, co sprawi, że środki literackie będą więcej niż techniką. Wydaje się, że literatura nie ma szans na inne zwycięstwo, niż roztoczyć wokół siebie aurę takiej wątpliwości. Pisanie o niej musi nieustannie lokalizować miejsce styku między nią samą i czymś innym, co pozwala jej przebierać się za coś, czym nie jest. (ze wstępu autora)
Adhortacja apostolska Laudate Deum papieża Franciszka poświęcona jest kryzysowi klimatycznemu. Stanowi ona kontynuację ekologiczno-społecznej encykliki Laudato si' z 2015 roku. Ojciec Święty wzywa każdego człowieka z osobna, aby zmienił styl życia, który wpływa na degradację środowiska przyrodniczego. Natomiast polityków nawołuje do działania na rzecz dobra wspólnego, którym jest nasza planeta.
List apostolski "Desiderio desideravi" to refleksje o formacji liturgicznej Ludu Bożego skierowane przez papieża Franciszka do Kościoła niemal rok po opublikowaniu motu proprio "Traditionis custodes" regulującego odprawianie Mszy św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (tzw. Mszy trydenckiej). Mottem rozważań są słowa z Ewangelii św. Łukasza "Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał". Papież przypomina nam o roli liturgii w życiu chrześcijanina i zachęca do zachwycenia się tajemnicą paschalną, jednocześnie podkreślając znaczenie symboli i gestów liturgicznych oraz konieczności pogłębienia formacji liturgicznej.
W obliczu światowego kryzysu, który najwyraźniej jest głębszy, niż przypuszczaliśmy, wielu wierzących jest skłonnych zadawać sobie pytanie: "Czy chrześcijaństwo zawiodło?" Ta książka stara się odpowiedzieć na to kluczowe pytanie. Wnioski, jakie proponuje Autor, są dalekosiężne i dotykają tak różnorodnych tematów, jak prawda i sens ludzkiej seksualności, cel życia, problemy małżeńskie, aniołowie, alkoholizm, powołanie, materializm, rodzicielstwo i wychowanie dzieci. Abp Sheen omawia wpływ ideologii dążących do zniszczenia Kościoła i społeczeństwa, zwłaszcza marksizmu oraz freudyzmu, zwanego dziś "marksizmem kulturowym".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
