W cywilizacji zachodniej trwa proces wypierania śmierci zarówno z życia społecznego, jak i jednostkowej świadomości. Umieranie i śmierć ulegają zbanalizowaniu, śmierć wydaje się obca i nieoswojona.
Śmierć jest raczej tabuizowana i uznaje się ją za niepożądaną, dlatego jest objęta zakazem manifestowania, który ma powstrzymać ludzi od nadmiernego okazywania smutku i żalu. Tabu dotyczy rzeczy wyjątkowych, nienormalnych, form pośrednich między dwoma stanami odpowiednio sklasyfikowanego przez człowieka Uniwersum, na przykład sacrum i profanum, nadprzyrodzonego i ziemskiego.
Śmierć Jana Pawła II zakwestionowała większość współczesnych przekonań i wyobrażeń dotyczących umierania oraz społecznej roli umierających. Odchodzenie polskiego papieża, poprzedzone wieloletnim zmaganiem się z chorobą i niedołęstwem, przypomniało świadkom tego aktu, że tradycja żegnania członka społeczności wymaga od nich spełnienia odpowiednich rytuałów i obrzędów.
Stało się tak w świecie, w którym towarzyszenie umierającemu jest zaniechaną praktyką, dawna sztuka dobrego umierania – ars bene moriendi – ulega zapomnieniu, a konającego człowieka umieszcza się w szpitalu, gdzie dochodzi do jego urzeczowienia i gdzie nie ma miejsca na długie pożegnanie w rodzinnym gronie.
Odbywamy dalekie podróże, szukając nowych doznań i wrażeń. Ciągle jednak nie znajdujemy zaspokojenia. Tymczasem najważniejsza jest podróż w głąb siebie. Jest to podróż w nieskończoność. Tak niezmierzona, że nigdy nie dotrzemy do jej końca.
Novalis opisywał podróż do wnętrza słowami: Śnimy o podróżach w kosmos: czyż kosmos nie jest w nas? Nie znamy głębi naszego ducha – do wnętrza wiedzie droga pełna tajemnic. Wieczność ze swoimi światami, przeszłość i przyszłość są w nas albo nigdzie.
Dla wielu z nas Duch Święty to pojęcie zbyt abstrakcyjne. Czy to nie absurdalne wierzyć w Ducha Świętego? - pyta prowokacyjnie autor.
Wykorzystując swoje doświadczenie psychologa, Műller zbliża się do Nieskończonego. Opisuje, w jaki sposób każdy człowiek, jeśli tylko zechce, może czerpać siłę i radość z bliskości i mocy Boga, której można doświadczyć w dowolnym miejscu i czasie. Zarówno w klasztorze, jak i w Las Vegas, jednak przede wszystkim w głębi naszego wnętrza.
Pięknie wydany klasyczny tekst Ćwiczeń, zatwierdzony przez wszystkich papieży od XVI wieku po dziś jako najlepszy sposób odprawiania rekolekcji. Książeczka służąca zarówno dającym rekolekcje jak i wszystkim, którzy już je odbyli i pragną podtrzymać w sobie ich owoce. .
Wywiady zebrane w tej książce to symfoniczny zapis świętości Jana Pawła II. Każda z przedstawionych tu opowieści jest ważna i pochodzi z innego źródła. Każda jest zapisem osobistego doświadczenia obecności Jana Pawła II, ale łączy je jedno - przekonanie, że mowa o osobie bliskiej i kochanej. Każdy rozmówca przynosi inny promień światła lub inny dźwięk dla stworzenia portretu świętości Jana Pawła II. Odważne zaproszenie autora książki dociera do różnych osób, także tych pozornie stojących z daleka. I to właśnie dzięki nim zyskujemy nieoczekiwane światło. Szczerość wypowiedzi urzeka. Różni rozmówcy ukazują nam głębię spotkania i rozmowy z Janem Pawłem II. Głębię jego bezinteresownego bycia dla innych. W każdej wypowiedzi powraca też myśl, że nie dorastamy do niego, do sytuacji, które aranżował, bo spotkania z nim stawały się przełomem w życiu O sppotkaniu z Janem Pawłem II opowiadają:Ojciec Jan Góra OP, ks. bp Adam Dyczkowski. ks. Jan Sikorski, prof. Gabriel Turowski, Halina Młyńczak, Kazimiera Gramacka , ks. Feliks Folejewski , abp Szczepan Wesoły, Grzegorz Gałązka abp Tadeusz Kondrusiewicz , prof. Szewach Weiss , prof. Stanisław Rygiel, gen. Mirosław Hermaszewski , Wiesław Słowik SJ, Siergiej Kowalowi, gen. Wojciech Jaruzelski, abp Stanisław Szymecki, ks. infułat Bronisław Fidelu, s.Tarsycja Frankowska, s. Maria Gratia Wargacka , ks. bp Marcjan Trofimiak, abp Tadeusz Gocłowski, gen. Mirosław Gawor, Stanisław Milewski.
Polecamy Państwu oryginalne wydanie Katechizmu Kościoła Katolickiego. Ukazanie się edycji typicznej Katechizmu w języku łacińskim pozwoliło edycjom narodowym na ostateczne przejrzenie i uzgodnienie tekstu z tym wydaniem. Dzięki temu także nowe wydanie Katechizmu Kościoła Katolickiego w języku polskim zostało dostosowane do wydania łacińskiego. Mamy nadzieję, że to wydanie jeszcze bardziej ułatwi rozumienie treści depozytu wiary zawartych w Katechiźmie.Opracowany po Soborze Watykańskim II Katechizm Kościoła Katolickiego przedstawia wiernie i w sposób uporządkowany nauczanie Pisma Świętego, Tradycji i Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, a także duchowe dziedzictwo Ojców i Świętych Kościoła. Treść ujęta w nowy sposób odpowiada na pytania naszej epoki. Katechizm nie jest dokumentem magisterium Kościoła w tym samym sensie co np. encyklika czy konstytucja apostolska - zawiera bowiem prawdy już gdzie indziej podane i wyjaśnione, ale zawarte w nim treści posiadają zasadniczo status obowiązującej doktryny - zwłaszcza, że Katechizm Kościoła Katolickiego jest zatwierdzony przez Stolicę Apostolską, a w swym pełnym wydaniu zawiera szczegółowe przypisy powołujące się na tekst Pisma Świętego lub nauczanie Tradycji Kościoła.
Każdy z nas ma swoje rytuały, które dają poczucie, że życie jest pełnowartościowe, że ma sens. Porządkują wewnętrzny bałagan i pomagaja żyć uważnie i świadomie; są drogą do sensownego i zdrowego życia. Anselm Grun przekazuje kilka wskazówek, jak poszczególne rytuały mogą nam pomóc nabrać chęci do życia, jak otwierają nas na Boga i pozwalają Mu wniknąć w naszą codzienność. Ostatecznie to nie rytuały nas uzdrawiają, lecz sam Bóg. Jedna z najbardziej poczytnych książek Anselma Gruna.
Rozalia Celakówna zmarła w opinii świętości 13 września 1944 roku, a Pan Bóg nieustannie potwierdza jej wybraństwo, rozdając za jej przyczyną wiele łask. Ciało Rozalii spoczywa na Cmentuarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XLVIII zach., mogiła 9). Wieloletnie starania i rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego świętobliwej Rozalii doprowadziły do jego otwarcia przez Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego, Metropolitę Krakowskiego 5 XI 1996 roku. Od tego dnia Rozalii Celakównie przysługuje tytuł Służebnicy Bożej. Dnia 17 IV 2007 r. w kaplicy Domu Arcybiskupów Krakowskich odbyła się sesja publiczna zamykająca rozpoczęty 5 XI 1996 r. proces beatyfikacyjny Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny na szczeblu diecezjalnym. Zgodnie z dekretem Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego Stanisława Dziwisza z dnia 16 IV 2007 r. do występowania wobec Kongregacji ds. Kanonizacyjnych w Rzymie w dalszym procesie Sługi Bożej Rozalii jest uprawniona Prowincja Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego.
Książka Dzieje łódzkiej parafii św. Antoniego przybliży czytelnikowi historię parafii od chwili jej erygowania w 1924 roku aż do końca 2010 roku. W pierwszej części publikacji autor przedstawia sposób organizacji parafii, problemy z którymi musieli się zmierzyć zarówno księża, jak i parafianie. Przypomniany został również mały, drewniany kościółek parafialny, który z czasem zastąpiła monumentalna świątynia. Kolejna część opisuje burzliwe czasy Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, kiedy prace nad budową kościoła nabrały tempa i powstały nowe plany rozbudowy. Trzecia, ostatnia część, przeniesie Państwa w lata 80. i 90. XX wieku, czyli w sam środek przemian geopolitycznych kraju.
Autor omawia historyczno-kulturowy kontekst listów apostoła Jana, bogactwo znaczeniowych odcieni słów, zwrotów, wreszcie całych fragmentów misternej konstrukcji tekstu. Skłania nas do odpowiedzi na pytanie najważniejsze: czy również my jesteśmy pełnoprawnymi adresatami tych listów oraz w jaki sposób tekst napisany niemal dwa tysiące lat temu może dzisiaj odnosić się do nas osobiście.Książka zawiera również szczegółowy plan studium biblijnego, które czytelnik może przeprowadzić samodzielnie w oparciu o omawiane teksty. Niech to będzie sprawdzian skuteczności wysiłków autora, chcącego poprzez niniejszy komentarz przybliżyć naszym sercom Janowe listy.Sam autor o książce mówi tak:Moja przygoda z Listami apostoła Jana rozpoczęła się jesienią 1982 roku. W niedzielne wieczory, przez ponad sześć miesięcy podążaliśmy wspólnie krętymi ścieżkami, jakie wytyczał przed nami tekst pierwszego z Listów Jana, podziwiając sposób przedstawiania przez autora podstawowych zagadnień wiary. Styl Jana jest pozornie bardzo prosty. Często jednak najprostsze słownictwo wiąże się z najgłębszą teologią. Przez te kilka lat spędzonych nad tekstami Jana, w trakcie których próbowałem zgłębić jego przesłanie, wiele razy czułem się przytłoczony dostojną wspaniałością i zarazem złożonością tego przesłania. Równocześnie cały czas odczuwałem zachętę do podjęcia dalszej lektury i rozważań nad tym tekstem, do podjęcia dalszych zmagań z materiałem. Czyż nie jest to jedno z wielu doświadczeń, które sprawiają, że studium Biblii okazuje się tak pasjonujące? Jak powiada Kaznodzieja, [...] nawet wieczność włożył w ich serca; a jednak człowiek nie może pojąć dzieła, którego Bóg dokonał od początku do końca (Kzn 3:11). Listy Jana z pewnością należą do tej kategorii.D. Jackman
Autor wykazuje, że przesłanie o. de Mello jest wartościowe i ""prawomyślne"" nie tylko z punktu widzenia psychologii - również teologii chrześcijańskiej; że - co podkreśla sam tytuł - jest darem dla Zachodu, wykazującego zbyt ""przeintelektualizowane"" podejście do duchowości. Jest to nieoceniona pomoc dla chrześcijan przeżywających głębokie rozterki spowodowane sympatią do o. de Mello i wdzięcznością za pomoc w uzyskaniu świeżego i praktycznego spojrzenia na duchowość oraz za liczne odpowiedzi na dręczące ich pytania.
Klasyka duchowości, najpopularniejszy - po Biblii - tekst chrześcijański, niezastąpiona pomoc w drodze do świętości, ulubiona lektura wielu spośród tych, którzy osiągnęli szczyty duchowego rozwoju i przyjaźni z Bogiem, m.in. św. Ignacego Loyoli, św. Teresy z Lisieux, św. Josemaríi Escrivy. Tłumaczona z łaciny na dziesiątki języków, również kilkukrotnie na polski. Teraz dostępna w świeżym, nieafektowanym, przystępnym, a zarazem oryginalnym i subtelnym przekładzie autorstwa ks. Jana Ożoga SI, znanego czytelnikom m.in. z tłumaczenia ""Ćwiczeń duchownych"" św. Ignacego.
Kierownictwo duchowe jest praktyką powszechnie uznawaną od wczesnej tradycji Kościoła i pielęgnowaną bynajmniej nie wyłącznie w klasztornych murach. Rodziło się z wewnętrznej potrzeby wiernych, którzy decydując się na pogłębioną formację chrześcijańską, szukali osoby doświadczonej w poszukiwaniu Boga.
Kierownictwo duchowe dba o to, co najgłębsze w sercu człowieka: uczy pragnąć Jezusa, podejmować decyzje, aby być coraz bliżej Niego, i wiernie w nich trwać. W konsekwencji uczy głębokiego spojrzenia na samego człowieka, które uwzględnia całą historię jego życia, wszystkie sfery jego osobowości i jego życiowe relacje.
Popularny historyk amerykański i wydawca pism św. Franciszka z Asyżu proponuje nam nowe i niezwykle intrygujące spojrzenie na tego średniowiecznego świętego, którego głęboka wiara i niekonwencjonalna mądrość w ciągu zaledwie czternastu lat (1205-1219) tak bardzo odmieniła Kościół. Spojrzenie wolne od przesłodzonego obrazu Franciszka spędzającego czas w ogrodzie pośród kwiatów, koników polnych i rozśpiewanego ptactwa. Nie na tym bowiem polegała wielkość tego bezkompromisowego świadka Ewangelii i nie z tego wziął się jego wpływ, jaki odczuwamy do dziś, zwłaszcza w perspektywie obecnego pontyfikatu.
Unikatowy album, ukazujący się w setną rocznice urodzin ks. Twardowskiego, zawierający niepublikowane zdjęcia z wnętrza Klasztoru Wizytek w Warszawie oraz z dawnego mieszkania ks. Twardowskiego, mieszczącego się na terenie tego klasztoru a także niepublikowany wywiad z nieżyjącym już księdzem Janem Twardowskim. Czesław Czapliński – artysta fotograf, dziennikarz i autor filmów dokumentalnych, urodzony w 1953 roku w Łodzi. Od 1979 roku mieszkającym w Nowym Jorku i Warszawie. Jan Twardowski – (1915-2006) poeta, który mówił o sobie „jestem księdzem piszącym wiersze”.
W tradycji japońskiej porównuje się samuraja do sakury – japońskiej wiśni. Kwiaty japońskiej wiśni rozkwitają nagle – całe drzewo staje w kaskadzie kwiatów, białych lub bladoróżowych. Wiele jest bowiem odmian japońskiej wiśni, ale wszystkie mają tę samą, wyróżniającą je cechę. Jej kwiaty pozostają piękne i nieskażone do końca, nie więdną, nie usychają. Po prostu pewnego ranka wszystkie płatki opadają, rysując na ziemi biały, nieregularny wzór. Tak samo jak niespodziewanie się pojawiły – odchodzą. Jakby z żalu, bez walki o przedłużenie życia za wszelką cenę. Jakby świadome swego efemerycznego piękna. Czy właśnie dlatego Uchimura Kanzô (1861-1930) – chrześcijański myśliciel i pisarz, zapytany o samurajskiego ducha porównywał go z zapachem kwiatu górskiej wiśni o świcie?
Na kartach tej książki znajdzie czytelnik analizę „samurajskiego chrześcijaństwa” Uchimury Kanzô, które on sam określał mianem „japońskiego chrześcijaństwa” . Uchimura urodził się w rodzinie samurajskiej i był dumny ze swojego pochodzenia. Jego życiowym posłannictwem stało się przeniesienie samurajskiego etosu do chrześcijaństwa.
Czy człowiek XXI-go wieku jest jeszcze w stanie wierzyć w piekło? Czy w chrześcijaństwie, które szeroko rozwija się jako nauka o Bożej miłości, jest w ogóle miejsce na coś takiego?
*
W dzisiejszych czasach wiele osób odrzuca wiarę w Boga, twierdząc, że robią to z pobudek czysto racjonalnych. Czynią to niekiedy wbrew sobie, gdyż obraz Boga czy Bożej rzeczywistości, jaki słyszą z różnych stron, jest często niekompletny i niespójny z tym, co podpowiada im serce. Innym razem słyszą o rzeczach nadnaturalnych, które brzmią niczym opowieść w stylu fantasy, co w efekcie prowadzi do istotnego podważenia wiarygodności Biblii.
Jedyną osobą, która na kartach Biblii wypowiadała się o piekle, jest sam Jezus Chrystus. Jak czytamy w ewangeliach, czynił On to w sposób bardzo wyważony, zdając sobie sprawę z ludzkich ograniczeń. To On przecież wypowiedział słynne zdanie: Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? (Ewangelia wg Jana 3,12).
Książka ta jest niezwykłym i głębokim wejrzeniem w prawdy biblijne dotyczące tego, co przez lata było często przeinaczane tak, iż w końcu zostało zdewaluowane i zepchnięte do rangi reliktu „średniowiecza”. Piekło, bo o nim jest tu mowa, każdy może sam z łatwością odnaleźć na kartach Biblii. Niniejsza publikacja nie wykracza ani na chwilę poza to, co zostało spisane w Słowie Bożym, a jej głównym celem jest kompletne i spójne przedstawienie prawd biblijnych bez sentymentów i jakichkolwiek kulturowych obciążeń.
Dzienniczek zawiera osobiste zapiski siostry Faustyny, polskiej zakonnicy zmarłej w 1938 r., wizjonerki i mistyczki, której Jezus zlecił przekazanie światu orędzia o Bożym Miłosierdziu. Niezwykłe dzieło duchowe, zachwycające swą prostotą i mądrością. Kieruje ono do każdego z nas osobiste wezwanie do bezgranicznego zawierzenia Bogu, który jest „samym Miłosierdziem”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
