Książka Krzysztofa Homy jest syntetyczną relacją i analizą śladów obecności chrześcijan na terenie Achai w okresie od przybycia św. Pawła do Europy aż do ogłoszenia Edyktu Mediolańskiego w 313 roku. Autor podkreśla, że w porównaniu z pozostałymi częściami Imperium Romanum zachowało się niewiele świadectw związanych z rozwojem chrześcijaństwa na terenie Achai. Pomimo tego, albo właśnie dlatego, jest rzeczą uzasadnioną zastanowić się nad statusem i znaczeniem nielicznych śladów chrześcijańskich na tym terenie w pierwszych 260 latach istnienia chrześcijaństwa. W tym czasie doszło bowiem do zderzenia dwóch światów. W przestrzeni kultów religijnych i obyczajów świata pogańskiego oraz nurtów filozofii i literatury klasycznej zaczęły się pojawiać i rozwijać pierwsze elementy kultury chrześcijańskiej. Praca ta stanowi wartościowe osiągnięcie w domenie polskich badań nad początkami i rozwojem kultury chrześcijańskiej, dlatego bez wątpienia zainteresuje miłośników szeroko rozumianej starożytności chrześcijańskiej oraz zasługuje na opublikowanie. Dr hab. Anna Kucz, prof. UŚ Opracowanie Krzysztofa Homy podejmuje kwestię śladów kultury chrześcijańskiej w Achai na Peloponezie pomiędzy 50 a 313 rokiem po Chrystusie. Autor wybrał jako przedmiot i obszar badawczy krainę, która w porównaniu z innymi częściami Imperium Rzymskiego dostarcza nielicznych świadectw życia chrześcijan []. Mimo że, jak zaznacza autor, posiadamy niewiele bezpośrednich świadectw archeologicznych i pisanych dotyczących pierwszych chrześcijan, udało się mu opracować bardzo udaną i wartościową naukowo monografię, napisaną dobrym językiem precyzyjnym pod względem merytorycznym, a jednocześnie przystępną dla czytelnika-nieprofesjonalisty. Może ona stanowić także bardzo przydatny przewodnik dla turysty zainteresowanego poznaniem świata greckiego i tamtejszego chrześcijaństwa w trzech pierwszych wiekach po Chrystusie. Ks. prof. dr hab. Stanisław Nabywaniec
Szaweł z Tarsu dał początek Kościołowi wśród narodów poza Izraelem. Skąd miał w sobie tyle siły, żeby oderwać się od własnej żydowskiej tradycji i głosić Chrystusa językiem zrozumiałym dla pogan? Na czym polegał jego geniusz, zapewniający mu przyjęcie i uznanie? Skąd ta jego mądrość, nad którą do dziś rozmyślają chrześcijańscy teologowie? Odpowiedź znajdziemy w tej książce.
Niniejsze opracowanie jest trzecią już publikacją Krzysztofa Homy SJ dotyczącą Arnobiusza, starożytnego afrykańskiego retora i apologety chrześcijaństwa. W poprzednich pracach autor przedstawił zarys myśli Arnobiusza i jego sylwetkę na tle ówczesnej epoki. Została omówiona w nich twórczość oraz znaczenie i recepcja jego pism. Publikacje te zawierają także obszerną i aktualną bibliografię. Tłumaczenie księgi III oraz IV Adversus nationes, głównego dzieła Arnobiusza, jest kolejną próbą przybliżenia polskiemu czytelnikowi myśli (teologii i filozofii) retora z Sicca Veneria. Księgi te zawierają przede wszystkim krytykę religii świata rzymskiego oraz ich teologii. Podejmując tę krytykę, Arnobiusz miał na celu obronę chrześcijan, którzy w tamtym czasie doświadczali licznych prześladowań w Afryce Prokonsularnej. Oprócz tradycyjnych argumentów występujących u innych apologetów tego okresu Arnobiusz posługiwał się także oryginalną argumentacją odwołującą się do logiki, filozofii języka, kwestii związanych z tożsamością płciową oraz z obecną w ówczesnych religiach praktyką nadawania zwierzętom cech ludzkich.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
