Tutaj znajdziesz bogaty wybór lektury z zakresu chrześcijaństwa: modlitewniki, teologia, historia religii, żywoty świętych, wiara, cuda, katecheza, islam, judaizm, religie dalekiego wschodu oraz świata starożytnego.
Książka "Być znakiem nadziei. Rozważania o kapłaństwie" stanowi wybór refleksji o kapłaństwie, postawie księdza, jego roli w świecie. Refleksje wyrastają z ducha Ewangelii. Wzbogacone o barwne, nie wolne od krytycyzmu i humorystycznych, często autoironicznych, obserwacji Księdza, który dzieli się swoimi doświadczeniami. Publikacja jest kolejną okazją do głębokiego poznania wrażliwości Jana Twardowskiego, dla którego praca kapłańska była sensem życia i drogą głoszenia nadziei.
W serii ukazały się dotychczas:
- Elena Bosetti, „Ten, który kocha me serce” (komentarz do Pieśni nad pieśniami)
- Enzo Bianchi, „Miłość zwycięża śmierć” (komentarz do Listów św. Jana Apostoła)
Ponad tysiąc lat temu w tej puszczy zginęli męczeńską śmiercią pierwsi pustelnicy na polskich ziemiach, protoplaści kamedułów. Do dziś rosną w kazimiersko-bieniszewskiej kniei dęby pamiętające średniowiecznych Piastów. Do dziś trwa kult Pięciu Braci Męczenników, których ofiara wpisała się w narodziny państwowości polskiej. Ich dzieje opisał, pochodzący z wielkiego niemieckiego rodu arcybiskup misyjny, bliski przyjaciel cesarza Ottona III, Bolesława Chrobrego i Polski ? Brunon z Kwerfurtu. W 2009 roku minęło tysiąc lat od jego męczeńskiej śmierci. Zginął z rąk pogan koło Giżycka. Szczegóły tamtych wydarzeń toną w mrokach dziejów, ale poświęcenie zarówno Brunona, jak i Pięciu Braci pozostawiło trwały ślad w Europie. Spadkobiercami legendarnej już tradycji są tajemniczo ukryci za murami eremu kameduli, pustelnicy osiadli w głębokiej puszczy w Bieniszewie. Ich życie, obyczaje i modlitwa przypominają znamienne wydarzenia sprzed tysiąca lat; są głównym motywem tego albumu.
Ojcowie kameduli, od lat zaprzyjaźnieni z Adamem Bujakiem i z wydawnictwem Biały Kruk, z gorącym sercem i ufnością zaprosili nas w swoje zazwyczaj niedostępne progi. Efektem tego są niezwykłe fotografie przybliżające życie eremu, a także przywołujące pamięć o czasach wielkiego twórcy państwa polskiego, Bolesława Chrobrego i jego protegowanych ? Pięciu Braciach Męczennikach. Temat wzbogacają przepiękne obrazy starodawnej puszczy; dzieje wielowiekowego kultu Pięciu Braci w Kazimierzu Biskupim oraz historia unikatowego sanktuarium kazimiersko-bieniszewskiego. Obrazy te uzupełniają oryginalne teksty: od ponadtysiącletniego ?Żywotu Pięciu Braci Męczenników?, poprzez XVII-wieczną kronikę bernardyńską, aż po współczesny esej wybitnego historyka, prof. Henryka Samsonowicza. ?Legenda białych braci? to pierwsze edytorskie dzieło obrazujące w tak nowoczesny i sugestywny sposób tysiącletnią tradycję kultu Pięciu Braci Męczenników.
"Pamiętniki" Zygmunta Szczęsnego Felińskiego (1882-1895) ze względu na swe walory literackie, piękną polszczyznę i niebagatelną wartość historyczną należą do wyjątkowych pozycji pamiętnikarstwa XIX wieku. Autor daje w nich m.in. obraz tzw. ziem zabranych począwszy od lat trzydziestych XIX wieku, porusza sprawę spisku Konarskiego, opisuje studia w Moskwie, emigrację we Francji, przyjaźń z Juliuszem Słowackim, udział w powstaniu wielkopolskim 1848 roku, lutową i czerwcową rewolucję w Paryżu. Część druga, obejmująca lata 1851-1883, tj. studia teologiczne w Żytomierzu i Petersburgu, pierwsze lata działalności duszpasterskiej, okres władania stolicą arcybiskupią w Warszawie oraz zesłanie, stanowi niezwykle cenne źródło historyczne, bo w tym czasie autor zajmował eksponowane stanowisko kościelne i polityczne i znalazł się w samym centrum wydarzeń związanych z powstaniem styczniowym. Jako wielki patriota był jednocześnie – z motywów chrześcijańskich – przeciwnikiem powstania, co nie przysporzyło mu wówczas popularności zarówno w społeczeństwie, jak i wśród duchownych. Po represjach, jakie spadły na powstańców, opowiedział się zdecydowanie po stronie narodu i poniósł tego konsekwencje w postaci zesłania i utraty stanowiska.
Codziennie stajemy przed koniecznością dokonywania wielu różnorodnych wyborów. Książka ta, podając konkretne, czytelne wskazania, może pomóc w odkryciu najważniejszych spraw w naszym życiu, a także podsunąć nam właściwe narzędzia rozeznawania. Autor, przekonany o tym, że Bóg pragnie szczęścia człowieka i stale mu towarzyszy, podpowiada drogi, na których możemy zobaczyć swoje błędy, zmierzyć się z nimi, zaakceptować następstwa własnych wyborów i wytrwać w raz powziętych decyzjach, ucząc się tym samym żyć odpowiedzialnie w wewnętrznej wolności.
Z pokolenia na pokolenie przekazywana jest historia o przedziwnych wydarzeniach, które miały miejsce w Gubbio, małym miasteczku położonym w przepięknej i malowniczej krainie zwanej Umbrią. Ową historię opowiedział mi mój dziadek, który znał ją od swojego dziadka, czyli mojego pradziadka. Mój pradziadek natomiast znał ją od swojego dziadka, czyli mojego prapradziadka... i tak mógłbym długo wymieniać...
Mały słownik liturgii prawosławnej obejmuje hasła dotyczące celebracji i rodzajów Liturgii eucharystycznej, ksiąg i przyborów liturgicznych, szat duchowieństwa, zewnętrznej i wewnętrznej przestrzeni sakralnej, jaką jest cerkiew, sakramentów, a także postaw, pokłonów, kalendarza liturgicznego, świąt, w tym najważniejszego - Paschy (Wielkanocy).
PRZEDMOWA
Medytacje zawarte w tym tomiku nie stanowią nowej doktryny. Są to zapiski mistyka, który miał odwagę zobaczyć rzeczywistość i dlatego pełen był współczucia i miłości dla wszelkich istot i rzeczy; mi-styka, który rozkoszował się wszystkim i niczym. Są to w pewnym sensie medytacje autobiograficzne. Przedstawiają one bolesną drogę, którą Tony był pro-wadzony w ostatnich latach swego życia. Dążył do wyzucia się z wszelkich systemów przekonań, wie-rzeń, ideologii, formuł i przywiązań, by dotrzeć do życia, do miłości, do wolności, do samotności. Tema-tem tych medytacji jest przede wszystkim miłość i to, co ją utrudnia: przywiązania, pragnienia, żądze, chciwość, systemy wierzeń lub przekonań — je-dnym słowem uwarunkowania oraz sposób, w jaki można się od nich wyzwolić po to, aby widzieć, aby kochać.
Tony zaczyna każdą medytację od fragmentu Pis-ma świętego. Ktoś mógłby mieć zastrzeżenie, że te teksty z Pisma świętego to dla Tony'ego zaledwie wieszaki, na których wiesza własne myśli. To pra-wda, Tony nie przeprowadza egzegezy tekstu; jego refleksje są bardzo osobistymi medytacjami mistyka, dla którego ostatecznym celem jest wolność osoby od wszystkiego, stan, gdy człowiek zachwyca się (rozkoszuje się) wszystkim i niczym, gdy kocha bezwarun-kowo. On wydobywa z tych tekstów głębsze osobiste intuicyjne rozumienie, które wykracza poza wszelką egzegezę.
Są to medytacje pełne mocy, które pomagają w roz-bijaniu naszego więzienia zbudowanego z uwarunko-wań, w wyzwalaniu nas z naszych formuł, nie pozwalających widzieć rzeczywistości. Ich lektura prowadzi nas do zrozumienia, że aby dotrzeć do Pra-wdy, nie potrzebujemy doktrynalnych sformułowań, lecz serca, które pozbędzie się wszelkiego zaprogra-mowania i egoizmu — serca, które nie ma niczego, co by należało zabezpieczyć; serca pozbawionego am-bicji, a więc odważnego i wolnego. Medytacje te pod-ważają niektóre z powszechnie przyjętych teorii ta-kich, jak: możesz kochać jedynie wtedy, gdy czujesz się bardzo kochany przez kogoś innego itd. Obfitują one w enigmatyczne stwierdzenia: możesz kochać tylko wtedy, gdy jesteś sam, miłość jest, miłość nie ma podmiotu. Tony pomaga nam zaglądnąć w głąb tajemnicy, jaką jest miłość.
Nie spodziewam się, że wszyscy zgodzą się z Tonym. Wielu może nie będzie chciało zobaczyć tego, na co on wskazuje. Tony wiedział dobrze, że wię-kszość woli swoje mury więzienne od wolności pa-nującej na zewnątrz; niektórzy chcieliby zaledwie poprawić swoje warunki życia. Miał on jednak nad-zieję, że znajdzie się trochę takich, którzy zdobędą się na odwagę zburzenia murów więzienia i będą chcieli zobaczyć rzeczywistość i ulec przemianie dzię-ki temu, co zobaczą. Niektórzy będą go obwiniali o to, że na wszystko patrzył ze swojego, tak bardzo oso-bistego punktu widzenia, zaniedbując społeczne wy-miary rzeczywistości. Tony nie pozostawał ślepy na te wymiary: chciał raczej przedstawić zasadniczą postawę potrzebną wszystkim: reformatorom społecz-nym, rewolucjonistom, chrześcijanom, hinduistom, ateistom — komukolwiek. Chodziło mu o postawę podobną do niszkama karma z tradycji hinduskiej lub, jak to określił, mistycyzm działania nie przyno-szącego zysków, który jest konieczny każdemu, kto chce wnieść wkład w budowę społeczeństwa sprawie-dliwszego i bardziej ludzkiego.
Niewątpliwie znajdziemy w tej książce pewne powtórzenia. Trudno jednak ich uniknąć, jeśli nie chce się stracić cennych intuicji autora i jego wglądu w rzeczywistość. Dlatego tekst został zachowany w takiej formie, w jakiej pozostawił go Tony, z wy-jątkiem kilku bardzo drobnych poprawek. Publiku-jemy te medytacje nawet za cenę wzbudzenia wielu kontrowersji, ze względu na ich nadzwyczajną war-tość, a nie dlatego, że spodziewamy się entuzjasty-cznych naśladowców. Aczkolwiek może niektórzy zdobędą się na odwagę, aby potraktować je poważnie, i może zobaczą.Wezwanie do miłościSpis treści
Przedmowa
Pamiętaj o duszy
O szczęściu
Twoje oprogramowanie
Nasze żałosne posiadłości
Ucho igielne
Bez zabezpieczeń
Zaułki miasta
Sąd nad światem
Nawrócenie
Życie wieczne
Piękno świątyni
Jałmużna
Mądrość natury
Ludzie gwałtowni
Bądź wolny od opinii innych ludzi
Jeden nauczyciel
Być dzieckiem
Istota miłości
Ręka przy pługu
Miłuj nieprzyjaciół
Wspólnota z grzesznikami
Co to jest miłość?
Potrzeba samotności
Zobaczyć siebie i innych
Znaki miłości
Ziarenko bólu
Gdzie szukać szczęścia?
Przypatrz się ptakom
Jak uczyć się tracić?
Gdzie świeci światło prawdy?
Droga do świętości
Do tej pory na polskim rynku wydawniczym ukazało się niewiele tak cennych publikacji ujmujących syntetycznie dzieje chrześcijaństwa. Dzięki tej lekturze czytelnik z pewnością pozna nowe ciekawe wątki z historii Kościoła. (wg recenzji ks. prof. dr hab. Mieczysława Koguta)
Druga część zbioru krótkich homilii na dni powszednie Okresu Zwykłego (tygodnie 18–34), zawierających komentarze do stosownych perykop ewangelicznych z pogłębioną współczesną refleksją oraz uzupełnionych modlitwą wiernych.
Z pewnością warto sięgnąć do tego cennego zbioru myśli ojca świętego Benedykta XVI. Teksty zostały wybrane z homilii, listów, przemówień i wywiadów papieża. Czytelnik znajdzie tutaj fragmenty do przemyślenia w kolejnych dniach roku i rozważania związane ze świętami ruchomymi. Książka odkrywa bogactwo religijnej refleksji Benedykta XVI .
Jakie granice stawiasz Bogu w swoim życiu? Jeśli twoje doświadczenie Boga staje się statyczne i przewidywalne, a relacja z Nim uboga i zamknięta, możesz dokonać życiowej zmiany. P. Coutinho zwraca uwagę na stereotypy jakimi operujemy i przekonuje, że Bóg jest większy, znacznie większy, niż utrwalone w naszym umyśle Jego wizerunki!
Autor na wstępie wyraźnie zaznacza, że jest księdzem katolickim, pochodzenie (Hindus) jednak powoduje, że jego duchowość różni się od duchowości Zachodu. Powołuje się na tradycję Wschodu, buddyjskich nauczycieli, którzy w jego przekonaniu otworzyli mu drogę do mistycznego przeżywania obecności Boga. W większości przypadków czerpie jednak z tradycji judeo-chrześcijańskiej, dochodzi również do osoby św. Ignacego Loyoli, którego Ćwiczenia duchowne były znaczącym krokiem w życiu wewnętrznym i modlitewnym Autora.
48 krótkich, zwartych rozdziałów, rzeczowe, czasem zaskakujące rozważania o fundamentalnych sprawach dla życia, napisane prostym językiem.
Mówiąc o doświadczeniu dobroci Boga, niemal spontanicznie odnosimy się do dwóch czy trzech faktów z naszego życia, w których widać, że sprawy potoczyły się we właściwym kierunku, że "otrzymaliśmy jakąś łaskę albo - jak mówimy - Bóg nas zachował, uzdrowił, ocalił czy też czymś obdarzył... Tak jakby Bóg był obecny tylko w tych wybranych chwilach pozytywnych, w których niejako potwierdził obraz, w jakim my sobie Go wyobrażamy. Tak jakby Bóg był rozpoznawalny tylko jeśli odpowiedział na nasz apel albo na naszą prośbę". Tymczasem "za każdym wydarzeniem kryje się Boże pragnienie zbawienia". W przyjęciu postawy człowieka wierzącego w każdym momencie życia, także w sytuacji niezwykle trudnej, jaką jest śmierć własnego dziecka, pomoże lektura tej książki
W czerwcu 2009 r. minęło 10 lat od niezapomnianej wizyty Jana Pawła II na Pojezierzu Suwalsko-Augustowskim. Z tej okazji mamy przyjemność zaprezentować drugie wydanie albumu ?Wigry z Janem Pawłem II? ? wzruszającej opowieści o Ojcu Świętym, Jego miłości do przyrody oraz wielkim przywiązaniu rodaków do Papieża Polaka.
8 i 9 czerwca 1999 r. Jan Paweł II przerwał oficjalną część swej pielgrzymki do Ojczyzny i odpoczywał w pokamedulskim klasztorze na Wigrach. Wśród niewielu towarzyszących mu osób był wybitny fotograf papieski, Arturo Mari, którego nigdzie dotychczas nie publikowane zdjęcia z tamtych dni zamieszczone zostały w tym albumie. Historyczne wypowiedzi Jana Pawła II z lat 1957-99 uzupełniają świetne zdjęcia Ireneusza Dziugieła, oddające piękno krajobrazu i architektury regionu.
Fotografie w albumie pokazują, jak doskonale Papież czuł się wśród polskich jezior, pól i lasów oraz jak na każdym kroku spotykał się z miłością i oddaniem rodaków. Mimo że od wizyty minęła już dekada, mieszkańcy tych terenów nie zapomnieli o swym znamienitym Gościu. Staraniem diecezji ełckiej wytyczono piesze i kajakowe Szlaki Papieskie, będące specyficznym upamiętnieniem Jana Pawła II, których opisy i mapki również zamieściliśmy w książce. Całości dopełniają pełne sentymentu i refleksji wypowiedzi Ojca Świętego na temat tak przez niego lubianego Pojezierza.
Pozycja z serii Lubelska Biblioteka Staropolska. Wprowadzenie i opracowanie: Katarzyna Meller.
O życiu Lubelczyka nie mamy wielu pewnych informacji. Żył on w XVI wieku (1520?/1530?-1570?), prawdopodobnie urodził się w Lublinie, a niewątpliwie był związany z tym miastem, na co wskazuje forma nazwiska - dowód mieszczańskiego lub zgoła plebejskiego pochodzenia. Poświadczone są jego związki z Małopolską, głównie wschodnią, z Krakowem i Pińczowem. Był Lubelczyk biegły w łacinie, może też w jezyku niemieckim, jak można wnosić z prac przekładowych i w polszczyźnie - so dokumentuje obfita twórczość w języku narodowym. "Wirydarz..." ukazał się w Krakowie w drukarni Macieja Wirzbięty w 1558 r.
W 300-lecie wprowadzenia Sobieskiego na niebo (w astronomii pod mianem Scutum, w Polsce - Tarcza Sobieskiego) przez Heweliusza (wobec Wiktorii 1683) autorzy odkryli struktury kosmiczne i nazwali - JP II i JPS (okolice gwiazd Wielkiej Niedźwiedzicy: Alula Borelias - Alula Australis) dla uhonorowania dzieła Jana Pawła II oraz Jerzego Popiełuszki i Solidarności. Struktury JPII/JPS były częścią stworzonej przez autorów teorii materii ukrytej, koniecznej dla płaskiego świata, produkcji światów równoległych - tzw. inflacji, światów - bąbli.
Podmiotowość publicznoprawna Stolicy Apostolskiej
Stosunki dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej z innymi podmiotami prawa
Zawieranie umów międzynarodowych przez Stolicę Apostolską
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
