W monografii opisany jest dialog ewangelików z Prus Książęcych i księstwa legnickiego na Śląsku, będący jednym z poważniejszych sporów doby reformacji, toczonych pomiędzy zwolennikami nauk Schwenckfelda i Lutra w Prusach. Opis zachowuje porządek chronologiczny, co pozwala na ukazanie zmiany środków, a także płaszczyzn konfrontacji myśli i powiązanie ich ze zmieniającym się kontekstem funkcjonowania zinstytucjonalizowanych wspólnot protestanckich.
Pracę otwiera rozdział poświęcony kontaktom Fryderyka, księcia legnickiego, z Albrechtem, wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego, prowadzącym do wypracowania jednolitych poglądów na temat reformacji i jej roli w przekształceniu państwa zakonnego w nowoczesne księstwo świeckie. W rozdziale drugim autorka analizuje korespondencyjną wymianę poglądów między pruskimi i śląskimi zwolennikami reformacji w latach 1525-1528. W następnych dwóch pisze o konsekwencjach rozgorzałych dysput - konwersji Friedricha von Heydecka, starosty Piszu i Giżycka, współpracownika księcia Albrechta, na spirytualizm schwenckfeldiański i jego patronacie nad tym nurtem w Prusach. Dzięki tak prowadzonej narracji autorce udało się przedstawić typowe formy przemieszczania się idei: przekaz piśmienny, transfer ludzi i protektorat pozyskanych dla sprawy osób świeckich. Dalej omówiony jest synod zwołany przez biskupa Speratusa w Kętrzynie (Rastenburgu) w czerwcu 1531 roku, gdzie mogło dojść do konfrontacji przedstawicieli obu kierunków. W tym samym roku z inicjatywy księcia Albrechta i w obecności elity politycznej przeprowadzono kolokwium - tytułowe rozmowy chrześcijańskie, w duchu irenizmu, szukania porozumienia przez ustępstwa. W lokalny spór schwenckfeldiańsko-luterański wciągnięte zostały autorytety z Wittenbergi i Zurychu, co nadało mu wymiar ogólnoreformacyjny. Tym samym spór ze schwenckfeldianami stał się elementem polityki wyznaniowej w Prusach Książęcych.
Monografia jest ważną pracą o dziejach protestantyzmu i Kościoła pruskiego, a także istotnym przyczynkiem do dziejów reformacji i toczącego się w XVI-wiecznej Europie dyskursu nie tylko teologicznego, ale i dotyczącego społecznych funkcji Kościoła.
Tom ukazujący się w serii ?Colloquia Anthropologica et Communicativa? jest efektem konferencji zorganizowanej przez Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego w 2010 roku. Składające się na niego teksty zostały podzielone na cztery części: Kilka słów o prawdzie, Prawdy i taksonomie, Mity jak żywe, Mitologizacje i zmyślenia. W publikacji można znaleźć artykuły autorstwa przedstawicieli różnych dyscyplin, które ?reprezentują współczesną refleksję antropologiczną (...) nad funkcjonowaniem kwestii prawdy, mitu i towarzyszących im obrazów imaginacyjnych? (fragment recenzji).
Proces rekrutacji, jako jeden z profesjonalnych etapów naboru czy werbowania osób o kluczowych dla grup dyspozycyjnych kompetencjach, potrzebuje zmiany. Selektywna rekrutacja jest bowiem sposobem na intensyfikację zasobów, aby przy ich niskiej liczebności uzyskać wysoki jakościowo potencjał. Problematyczne jest też niedocenianie zawodów w grupach dyspozycyjnych w Polsce, które, w kategoriach etosu oraz uwarunkowań rynkowych XXI wieku, powinny być ofertami konkurencyjnymi dla innych obszarów zawodowych w społeczeństwie. Z kolei profesjonalizacja wskazuje na przesunięcie czy też tranzyt wiedzy i autorytetu od osób będącymi laikami w jakiejś dziedzinie (jeszcze niedawno masowy nabór do wojska) do osób zwanych ekspertami w swoim zawodzie (obecnie profesjonalne struktury kadrowe wojska).
Publikacja została podzielona na cztery bloki tematyczne:
- Społeczne aspekty rekrutacji do grup dyspozycyjnych,
- Rekrutacja i edukacja w grupach dyspozycyjnych w aspekcie historycznym, prawnym, etycznym i społeczno-kulturowym,
- Motywy wyboru zawodu w grupach dyspozycyjnych,
- Zagraniczne doświadczenia rekrutacji.
Na podkreślenie, z całą pewnością, zasługuje doniosłość podjętej przez autorów problematyki aspektów socjologicznych rekrutacji do grup dyspozycyjnych. Książka jest konstruktywnym projektem sprzyjającym rozwojowi socjologii, w tym socjologii grup dyspozycyjnych.
Kościół klasztorny Wniebowzięcia NMP w Lubiążu był niegdyś jednym z najcenniejszych dzieł sztuki w Europie Środkowej. W przestronnym wnętrzu kościoła można było podziwiać galerię kilkudziesięciu obrazów ?śląskiego Apellesa? ? Michaela Willmanna, tutaj stanęły także anielskie stalle Mathiasa Steinla. Jednak rok 1943 był początkiem dewastacji tego obiektu ? wtedy to, ze względu na zagrożenie nalotami, podjęto decyzję o ewakuacji najcenniejszych zabytków. Elementy wyposażenia, które pozostały na miejscu, stały się z czasem przedmiotem dewastacji oraz grabieży. Najwięcej szkód powstało w latach 1945?1947, kiedy to opactwo znajdowało się pod administracją Armii Czerwonej.
Tom ten ma służyć pomocą w przywróceniu lubiąskiej świątyni jej dawnego wyposażenia i odbudowaniu jej kulturowego znaczenia. Główną część opracowania stanowi katalog obejmujący wszystkie zachowane dzieła sztuki, które po 1945 roku znajdowały się w klasztornym kościele. Każda nota katalogowa zawiera pełną informację o odnalezionych lubiąskich dziełach sztuki, określenie tematu przedstawienia, wymiary, technikę, materiał, aktualne miejsce przechowywania, historię, bibliografię a także ocenę obecnego stanu zachowania. Część katalogową poprzedzają eseje, które dopełniają noty katalogowe. Prezentują one architekturę, wystrój i wyposażenie kościoła klasztornego w Lubiążu w epokach średniowiecza i baroku. Przedstawiona została także historia konserwacji zabytków opactwa cystersów.
Teatr europejski narodził się w starożytności. Po upadku Rzymu został jednak zapomniany. Musiał narodzić się po raz drugi. Stało się to w średniowiecznych klasztorach. Anglosascy mnisi, zapiekli przeciwnicy pogańskich spektakli i rozrywek - a także "teatru antycznego", cokolwiek przez to rozumieli - zapoczątkowali teatr nowożytnej Europy. Dokonali tego jednak w błogiej nieświadomości, reformując życie religijne.
Celem tej pracy jest zaprezentowanie i interpretacja poglądów fenomenologa, który umieścił problematykę ludzkiego ciała w centrum rozważań filozoficznych. Michel Henry utożsamił ciało ludzkie z bytem absolutnym, stanowiącym podstawę i warunek wszystkiego, co istnieje, wszystkiego, co doświadczalne.
Praca Marcina Wodzińskiego stanowi niezwykle skrupulatny wykaz materiałów dotyczących spraw żydowskich przechowywanych w Archiwum Głównym w Warszawie. Na zespół ten składają się obecnie 463 jednostki (ok. 98 tys. zapisanych stron) zawierające zapiski związane z różnymi aspektami życia społeczności żydowskiej Królestwa Polskiego. Czytelnik znajdzie tu informacje z zakresu jej historii społecznej, gospodarczej, politycznej i kulturalnej (w tym religijnej), a także dające obraz stosunków polsko-żydowskich oraz chrześcijańsko-żydowskich w XIX-wiecznym Królestwie Polskim. Zawartość poszczególnych jednostek archiwalnych została systematycznie scharakteryzowana, a pomocą w nawigacji po informatorze służą obszrne indeksy: osobowy, rzeczowy oraz nazw geograficznych.
Po epoce Jana Pawła II, najbardziej "medialnego" biskupa Rzymu w dziejach chrześcijaństwa, świat ze zwiększonym zainteresowaniem przygląda się jego następcy. W wypadku Benedykta XVI - już jako kardynał cieszącego się opinią wybitnego myśliciela - szczególną uwagę poświęca się jego poglądom filozoficznym i społecznym.
Książka Ewy Nowackiej odpowiada na to zintensyfikowane zainteresowanie. Poświęcona przede wszystkim doktrynie społecznej aktualnej głowy Kościoła katolickiego, skupia się na genezie tej doktryny (myśl społeczna św. Augustyna i św. Bonawentury) i podstawowych jej pojęciach: państwie i jego zadaniach, prawach naturalnych i społecznych człowieka, prawie do wolności, stosunku papieża do współczesnej myśli liberalnej oraz na regułach integralnego rozwoju społeczeństwa. Przede wszystkim jednak autorka podkreśla, że doktryna społeczna Benedykta XVI ogniskuje się wokół takich pojęć, jak: sprawiedliwość, miłość, solidarność, równość, braterstwo, wolność, prawda i pokój. Co nie dziwi, jeśli pamiętamy, kim jest twórca tej doktryny.
Piąty tom serii Góry ? Literatura ? Kultura w całości poświęcony został problematyce alpejskiej w literaturze polskiej i obcej. Większa część zamieszczonych tu rozpraw i artykułów dotyczy piśmiennictwa krajowego, głównie dziewiętnastowiecznego. W polu zainteresowania autorów tomu znalazły się zarówno polskie przekłady dzieł europejskich, należących do kręgu literatury alpejskiej, jak i oryginalne utwory rodzime, reprezentujące różne gatunki i obiegi literackie. Wraz z nimi opublikowano również dwa studia poświęcone literaturze obcej. Tom nie pretenduje do rangi monografii, ale stanowić ma zapowiedź systematycznych badań nad polską literaturą alpejską, interpretowaną w szerokim kontekście europejskim, których owocem będzie obszerna antologia. Pierwsze kroki w tym celu zostały już poczynione. We współpracy ze studentami z koła naukowego edytorów Koedycja działającego w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego przygotowano do druku wybór polskiej poezji o Alpach. Po rozszerzeniu i uzupełnieniu ukaże się on niebawem jako numer specjalny w ramach niniejszej serii.
W XXI wieku edukacja stała się fundamentem rozwoju świata – gospodarki opartej na wiedzy. Dlatego też, mówiąc o kształceniu i doskonaleniu zawodowym, pamiętać należy o osobach za to odpowiedzialnych, o ludziach, którzy tworzą edukację jako nauczyciele andragodzy oraz o uczestnikach tego procesu - ludziach dorosłych. Niniejsza publikacja podejmuje problem funkcjonowania nauczyciela andragoga oraz ról, w jakich występuje współcześnie, odnosi się do zmian ustrojowych, które miały wpływ na współczesny kształt edukacji w Polsce, wskazuje na znaczenie społeczeństwa informacyjnego oraz roli Internetu w edukacji ludzi dorosłych (e-learning), porusza problematykę związaną z edukacją kadr kierowniczych i menedżerskich czy podyplomowym kształceniem nauczycieli i pielęgniarek.
Nie zabrakło również miejsca dla zagadnienia Uniwersytetu Trzeciego Wieku i edukacji ludzi starszych.
?Utracona prywatność? L. Pułki to analiza pierwotnej sytuacji komunikacyjnej w świecie pozbawionym nachalnej obecności mediów. W przestrzeni pozbawionej ekranów telewizyjnych ramą światopoglądu był widok zza okna - określał pojęcia bierności i aktywności, zakotwiczał człowieka w strukturze społecznej. Jak więc doszło do tego, że dziś przyjmujemy zdarzenia medialne za rodzaj objawienia. W jaki sposób staliśmy się ?społeczeństwem spektaklu?? Publikacja opisuje także zmieniającą się intensywnie rzeczywistość: lokomotywy, parowce i podmorskie kable telegraficzne, dzięki którym skurczyły się kontynenty i oceany. Autor próbuje zrekonstruować światopoglądy i zachowania ludzi, którzy wraz z upływem czasu z ?antyfuturystycznego gminu?, bojącego się automobilu, dzięki pismom ilustrowanym, radiu i TV stali się ?odbiorcą współdziałającym?... Do refleksji nie tylko dla zainteresowanych historią mediów.
Czternasty tom Studium Generale zawiera wykłady i wprowadzenia do dyskusji prezentowane na seminarium interdyscyplinarnym w roku akademickim 2008/2009. Idea interdyscyplinarności, jako przejaw refleksji i dążności do szukania uniwersalnych praw w różnych dziedzinach wiedzy, tworzenia pomostów między nimi i ukazywania jedności świata, wiąże się z ideą symetrii, stanowiącą klucz do zrozumienia struktur oraz procesów występujących w przyrodzie, a także dzieł stworzonych przez człowieka. Symetria bowiem, rozumiana jako niezmienniczość względem skalowania, na różnych etapach rozwoju określa kierunek ewolucji Wszechświata od Wielkiego Wybuchu do pojawienia się życia.
Problematyka prac zawartych w tomie obejmuje zagadnienia przyrodnicze i związane z cywilizacją. Ich usystematyzowanie tematyczne w pierwszym dziale (przyroda) jest zgodne z kierunkiem ewolucji: rozwój materii nieożywionej związany ze spontanicznym łamaniem symetrii, fenomen życia i jego piękny przykład - magnolia. Ponadto przedstawiono tu najnowsze wyniki badań, ukazujące złożoność funkcjonowania układu nerwowego i wzrokowego u człowieka, omówiono mikro- i makroprocesy związane z poznaniem, uczeniem się i zapamiętywaniem.
Drugi dział obejmuje zagadnienia dotyczące cywilizacji - od cywilizacji starożytnego Egiptu do współczesnej, związane z rozwojem miast, telekomunikacji, nauki (nanoukłady) oraz historii nauczania. Są w nim również nawiązania do wydarzeń rocznicowych (o twórczości Juliusza Słowackiego), poruszono także problemy związane z przekładami literackimi.
Autorzy artykułów zawartych w tomie są wybitnymi naukowcami, reprezentującymi nauki przyrodnicze i humanistyczne.
Ideologie codzienności to druga książka serii Oblicza Komunikacji poświęcona problemom ideologii. Wrocławscy lingwiści zaprosili do udziału w niej reprezentantów różnych dziedzin wiedzy, których artykuły (w sumie 33 teksty) tworzą interdyscyplinarną perspektywę badań relacji zachodzących w obszarze język ? komunikacja ? ideologia. Prace składające się na tom, zebrane w czterech grupach tematycznych: Polityka ? media ? społeczeństwo, Religia, Reklama oraz Płeć w kulturze masowej, są cennym przyczynkiem w dyskusji nad rolą ideologii i mediów we współczesnej kulturze.
Badania nad materiałem rzeźby. Uporządkowanie problemów
Kamień w Katedrze Wrocławskiej - jak to widzi petrograf
Technika wykonania XIV-wiecznego zespołu rzeźbiarskiego w kościele NMP na Zamku Wysokim w Malborku i jej artystyczne konsekwencje
Zastosowanie brązu w greckiej plastyce VI i V wieku p.n.e. Jako przyczynek do rozważań nad estetyką oraz hierarchią materiałów rzeźbiarskich
Barokowa iluzja. O roli materiału w aranżacji reprezentacyjnych barokowych wnętrz
Celem pracy jest wprowadzenie do doktryny społecznej papieża Benedykta XVI. Ma ona charakter otwarty i podobnie jak doktryna św. Augustyna zbudowana jest na metodzie platońskiej. Idee papieża dotyczą przede wszystkim ochrony człowieka. Cele i zadania państwa są związane z zabezpieczeniem godności człowieka i wspólnoty społecznej lokalnej, narodowej i międzynarodowej.
ze Wstępu
Wprowadzenie do teorii marketingu politycznego
Marketing polityczny i kampanie wyborcze w USA
Wyborca na rynku politycznym
Public relations w polityce
Lobbing jako strategia promocji interesów grupowych
Obecność Boga w Jego wizerunku czy kult słynących z łask świętych obrazów to zagadnienia intrygujące nie tylko teologów czy religioznawców, ale także innych humanistów. W książce Figura i hostia autor z naukowego punktu widzenia w fascynujący sposób ukazuje, jak w średniowieczu postrzegano obecność boską w artystycznych przedstawieniach i w jaki sposób te wizerunki oddziaływały na wiernych. Książka ta to nie tylko opracowanie z zakresu historii sztuki, ale także studium o szeroko pojętej kulturze ludzi z przeszłości.
Książka poświęcona jest doświadczeniu Zagłady widzianej z perspektywy żydowskiego dziecka. Wyjątkowość dziecięcego punktu widzenia polega na tym, że Holokaust nie burzy żadnej poprzedzającej go wizji świata, staje się natomiast obszarem pierwszych rozpoznań. Prowadzone tu analizy ukazują, w jaki sposób owe rozpoznania są dokonywane, gdzie w wypowiedziach dziecka przebiega granica wyrażalności, o której tak często mówimy w odniesieniu do kategorii traumy. W pierwszej części zatytułowanej „Okupacyjne »tu i teraz«” przedmiotem rozważań są dzienniki i wypracowania napisane po polsku przez dzieci żydowskie podczas drugiej wojny światowej. Część druga „Literackie powroty do dzieciństwa czasu Zagłady” poświęcona jest polskiej literaturze wspomnieniowej, której autorzy wracają pamięcią do lat dziecinnych naznaczonych doświadczeniem Holokaustu.
Wielkie pielgrzymki do Ziemi Świętej, do Rzymu i do grobu św. Jakuba w Composteli mogły trwać rok i dłużej. Człowiek je podejmujący wyruszał na niepewne, opuszczał rodzinę, towarzyszy pracy, parafię, miasto. Przed nim – niebezpieczeństwa i trudy drogi, nowi ludzie i nowe krajobrazy; przed nim nieznane. Nieznane? Późnośredniowieczny pielgrzym wiedział którędy, dokąd i po co podąża – jego poprzednicy pozostawili mu relacje, itineraria, przewodniki i opisy miejsc świętych. Konfrontował więc nieustannie swoją wiedzę i wyobraźnię z doświadczaną w czasie pielgrzymki rzeczywistością.
Oparte na najobszerniejszych relacjach badania dały wspaniały fresk późnośredniowiecznego wielkiego pielgrzymowania, kierujący uwagę na to, co można by określić jako najwyższy stopień przyswojenia i zracjonalizowania wiedzy religijnej i odrębności kultur, percepcji czasu i przestrzeni. Nie wszyscy mogli się nań wspiąć. W zapisie zbiorowego doświadczenia drogi, wspólnego uczestnictwa w pielgrzymim rytuale możemy odczytać odmienne przeżywanie świętości, różne dostrzeganie i postrzeganie śladów kultury starożytnej w Rzymie czy obcości cywilizacji islamu na Bliskim Wschodzie, indywidualne, wreszcie, spotkanie z wielkim dziedzictwem fabularnym i legendarnym na drodze św. Jakuba. I o tej konfrontacji – zderzeniu percepcji późnośredniowiecznego mieszczanina z bogactwem obrazów i treści, jakie oferowała mu wielka pielgrzymka, a które w pełni dostępne było tylko nielicznym, najlepiej wykształconym pątnikom – jest ta książka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
