Publikacja uzupełnia luki w badaniach nad rozwojem systemów fonologicznych od czasów języka praindoeuropejskiego do prasłowiańskiego. Autor stawia śmiałe hipotezy, polemizuje z przyjętymi dotąd tezami i ustaleniami. Książka ma duże znaczenie poznawcze w zakresie indoeuropeistyki i slawistyki. Jest to praca dostarczająca czytelnikowi wielu nieznanych faktów z dziedziny kształtowania się jednostek fonologicznych.
Ludność przedrolnicza to społeczności zbieracko-łowieckie, których egzystencja oparta była na gospodarce ekstensywnej, czyli przyswajalnej - przede wszystkim na polowaniu, rybołówstwie i zbieractwie. Poprzedzała ona często chronologicznie, a niekiedy egzystowała równolegle z grupami, których gospodarka miała charakter intensywny, tj. wytwórczy. Jej podstawę stanowiła uprawa roli i (lub) hodowla zwierząt, głównie bydła i trzody chlewnej. Gospodarka ekstensywna właściwa była grupom ludzkim z paleolitu, mezolitu i tzw. paraneolitu (subneolitu), intensywna zaś - z neolitu i okresów następnych. Głównym celem niniejszej publikacji jest prezentacja i analiza materiałów antropologicznych należących do społeczności przedrolniczych z kręgu "Homo sapiens", odkrytych dotychczas na ziemiach polskich. Ideą przewodnią była próba całościowego spojrzenia na dzieje oraz biologię tych właśnie grup ludzkich zasiedlających ziemie polskie już w górnym paleolicie. Zebrane i przedstawione w opracowaniu wyniki badań szczątków kostnych z 39 stanowisk uzupełnione zostały o przykłady odkrytych tam także artefaktów archeologicznych i o dokonane na ich podstawie rekonstrukcje obrzędu pogrzebowego.
Niniejsza książka zatytułowana "Media mniejszości, mniejszości w mediach" prezentuje wszechstronną analizę tematu mediów mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce na tle europejskim, ma także skłonić do refleksji nad obecnością problematyki mniejszościowej w mediach „większościowych” oraz obrazem mniejszości w tych mediach.
Celem monografii jest próba spojrzenia na pamięć zbiorową z punktu widzenia językoznawstwa i folklorystyki. Praca podejmuje problem, zdaniem autorki, kluczowy dla funkcjonowania tekstów folkloru w obiegu społeczno-kulturowym. Podstawę materiałową monografii stanowią zróżnicowane gatunkowo teksty ustne, w tym prozatorskie teksty folkloru: bajki (magiczne, zwierzęce, nowelistyczne), podania (wierzeniowe i historyczne), legendy, opowieści wspomnieniowe, anegdoty, legendy miejskie oraz wierszowane: ballady, pieśni dziadowskie, nowiniarskie, historyczne, kolędy, pieśni weselne, pogrzebowe i inne.
Zakład Pedagogiki Kultury Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie od kilku lat współpracuje w zakresie naukowym i artystycznym z Lwowską Narodową akademią Sztuk Pięknych. Efektem tej współpracy jest między innymi II Międzynarodowa Konferencja Interdyscyplinarna pod hasłem "...sztuka/twórczość - edukacja...", której celem jest integrowanie przedstawicieli różnych dyscyplin nauk humanistycznych i społecznych oraz różnych dziedzin sztuki wokół problematyki relacji miedzy sztuką/twórczością a edukacją. W 2010 roku w tym cyklu odbyła się w Lublinie inauguracyjna konferencja dotycząca współczesnych problemów edukacji estetycznej i artystycznej. W dniach 24-27 września 2012 roku odbyła się - tym razem w Lublinie i we Lwowie - z kolei konferencja zatytułowana "Moda jako problem pedagogiczny i artystyczny". Prezentowany tom jest w całości zbiorem opracowań poświęconych zjawisku mody, opisywanemu i interpretowanemu w różnych kontekstach kulturowych, artystycznych i edukacyjnych, przygotowanych przez uczestników tej konferencji.
Z pedagogicznego i społecznego punktu widzenia podjęta przez autora problematyka jest niezmiernie istotna dla każdego człowieka, a tym bardziej dla dziecka. Dotyczy bowiem życia i zdrowia ludzkiego, które stanowią najwyższą wartość...
Książka dra Krzysztofa Kruszki ujmuje całościowo problematykę zagrożeń w odniesieniu do jednej konkretnej grupy ludzkiej, a mianowicie dzieci w wieku wczesnoszkolnym.
Wielowymiarowość współczesnego świata, pluralizm i relatywizm wartości, ekspansja kultury popularnej, zmieniający się model szkoły i edukacji to tylko niektóre z kwestii podjętych przez autorów. Praca jest niezwykle udaną próbą charakterystyki wybranych, bardzo różnych problemów związanych ze współczesnym uczniem postrzeganym jako odbiorca kultury, osoba komunikująca się oraz zanurzona we wszechogarniającej rzeczywistości medialnej. Monografia stanowi przykład spójnego opracowania, osadzonego w bogatym i złożonym kontekście filozoficznym, społeczno-kulturowym i lingwistycznym. Zarówno podjęty temat, jak i znakomite jego omówienie zapewni książce szerokie grono odbiorców, wśród których znajda się z pewnością naukowcy (językoznawcy i dydaktycy), nauczyciele różnych typów szkół oraz studenci kierunków humanistycznych. Ponadto należy podkreślić, że praca została napisana wzorcową polszczyzną, co dodatkowo podnosi jej wartość.
Z recenzji dr. hab. Artura Rejtera, prof. nadzw. UŚ
Problematyka komunikacji społecznej od dawna stanowi przedmiot zainteresowania socjologów kultury, psychologów społecznych, badaczy opinii publicznej i prasoznawców. Również we współczesnej nauce historycznej ukształtował się odrębny nurt badań dotyczących dziejów komunikacji społecznej. O ile badania te rozwnęły się dynamicznie w zachodnioeuropejskiej nauce historycznej (Niemcy, Francja, Anglia), o tyle stan polskich badań nad dziejami komunikacji społecznej w Rzeczypospolitej szlacheckiej (XVI--XVIII w.) rysuje się dość skromnie na ich tle. Dlatego z wielkim uznaniem należy powitać prezentowany zbiór studiów.
Pozycja z serii Lubelska Biblioteka Staropolska. Wprowadzenie i opracowanie: Michał Kuran. Kazania pogrzebowe upamiętniające księcia Janusza Wiśniowieckiego to przykład interesującego zjawiska kultury baroku. Kreowanie wzorca osobowego, opis trudnej do zaakceptowania współcześnie sztuki umierania, ukazanie odchodzenia w ramach ówczesnego obyczaju i w kontekście dawnej kultury słowa - to zalety poznawcze tych odległych w czasie tekstów będących też przykładem, świetnych kazań okolicznościowych i prozy staropolskiej.
Cywilizacja ludzi młodych, pięknych, liczących ciągle na sukces boi się mówić, pisać, rozprawiać o starości, która ciągle jest dychotomicznie ukazywana; raz jako wartość, bo niesie ze sobą takie kategorie, jak pełnię życia, doświadczenie, mądrość, spokój, ale chyba częściej pokazuje się jako antywartość, bo związana jest z chorobami, ograniczeniem, wreszcie kończy się śmiercią. Tym większe uznanie dla Małgorzaty Potent-Ambroziewicz, która wybrała starość za przedmiot swoich badań językowych i kulturowych. Cóż językoznawca może powiedzieć o starości? Właśnie może, tak jak uczyniła to autorka, zanalizować funkcjonowanie tego słowa (pojęcia) w społeczności językowej, może odtworzyć językowy i kulturowy obraz starości. Jest to zamierzenie ważne z różnych powodów, nie tylko językoznawczych, ale zwłaszcza społecznych. Publikacja mieści się w obszarze badań semantycznych, socjologicznych, aksjologicznych i kognitywnych.
Publikacja opiera się na analizie doświadczeń konkretnych ośrodków miejskich (studiach przypadków). Składa się z dwudziestu tekstów naukowych, zebranych w trzy bloki tematyczne, prezentujące kolejno: partycypacje obywatelską, marketing terytorialny oraz charakterystykę zróżnicowania społecznego miast. Zaprezentowane w publikacji analizy, stanowiska, wnioski to jedynie niewielki fragment opinii, jaki wyłania się z wymiany myśli nad kondycją dzisiejszych miast.
Autorka w niniejszej monografii podjęła się opracowania zagadnienia budzącego spore zainteresowanie. Dotychczas, zarówno w polskiej, jak i zagranicznej literaturze fachowej doczekało się ono niewielu opracowań. Zasadnicza teza tej książki jest taka, że współczesna kuwada wywodzi się z plemiennych zwyczajów kuwady i w pewnej mierze jest dzisiejszym „nowoczesnym” odpowiednikiem, przy czym jest ona ściśle związana z przemianami społeczno-kulturowymi dotyczącymi samego pojęcia ojcostwa i w nich jest głęboko zakotwiczona.
Bardzo rzadko w neuronaukach głębokie myślenie teoretyczne na temat mózgu, jego struktury i funkcji łączy się z bogatym doświadczeniem oddanego swojej pracy klinicysty. W tym jednak podręczniku znajdzie Czytelnik dowód na to, że takie połączenie wiedzy z praktyką jest nie tylko możliwe, lecz konieczne.
Skuteczny program terapii - dostosowany do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta z uszkodzeniem mózgu - nie powstaje w podręczniku, lecz w relacji terapeuta - pacjent. Zatem zgodnie z podejściem heurystycznym lansowanym przez autorkę niniejszy podręcznik rehabilitacji neuropsychologicznej nie stanowi "książki kulinarnej", lecz w pełnym sensie tego słowa - przewodnik w pewnej trudnej, ale jakże ważnej podróży. Będzie on przydatny zarówno studentom i nowym adeptom neuropsychologii, jak i klinicystom, którzy na co dzień zmagają się z tymi problemami.
Prezentowana książka spełnia w zupełności współczesne standardy tego typu publikacji pod względem doboru treści, formalnej organizacji zagadnień swoistych dla dyscypliny oraz układu wyróżnionych kategorii [...]. Czytelnik znajdzie tu szczegółowe - oparte na bogatym doświadczeniu klinicznym autorki - opisy technik, metod, programów i podejść terapeutycznych.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Danuty Kądzielawy
Autorki, bardzo słusznie, uwzględniły nie tylko wytwory czynności grafomotorycznych, ale także zaprezentowały różne aspekty przebiegu tychże czynności, co pozwoliło im na wielopłaszczyznową ocenę grafomotoryki, obejmującą zarówno przyczyny, jak i objawy ewentualnych nieprawidłowości w tej sferze. Badania zostały zrealizowane w ramach projektu pt. "Zaburzenia komunikacji pisemnej. Profil sprawności grafomotorycznych jako technika diagnozowania dzieci w wieku 7-13 lat. Rozwój grafomotoryki - ryzyko dysgrafii". Łącznie wzięło w nich udział 300 uczniów klas I-VI szkoły podstawowej. W zakresie zbierania materiału badawczego Autorki wykazały się wielką rzetelnością i kompetencją językoznawczą, logopedyczną i psychologiczną. Praca charakteryzuje się przejrzystością strukturalną, wzorowym uporządkowaniem treści, wyrazistymi wnioskami. Dzięki pracy A. Domagały i U. Mireckiej otrzymaliśmy wartościowy obraz rozwojowych i patologicznych aspektów grafomotoryki u dzieci.
Z recenzji - prof. dr hab. Stanisław Milewski, Uniwersytet Gdański
Obszerna rozprawa nosi znamiona solidnej (w wielu fragmentach wręcz erudycyjnej) monografii, która podejmuje problematykę tekstologiczną (tekstu zaburzonego, kontekstu i metatekstu) z perspektywy afazjologicznej i neurologopedycznej w sposób holistyczny, łącząc umiejętnie dane dotyczące teorii i praktyki logopedycznej. Tym samym nawiązuje do wcześniejszych znakomitych artykułów, rozpraw i opracowań Autorki. Wiele wątków a aspektów Jolanta Panasiuk rozwija w sposób nowatorski, kreatywny, wskazujący na najnowsze europejskie i światowe tendencje w interpretacji faktów i zjawisk afazjologicznych (w duchu socjologii i psychologii humanistycznej).
Książka "Efektywność resocjalizacji nieletnich w warunkach wolnościowych" adresowana jest do szerokiego grona pedagogów resocjalizacyjnych, zwłaszcza tych, którym bliska jest problematyka resocjalizacji wolnościowej. Może być też przydatna w procesie kształcenia pedagogów, a także pracowników socjalnych. Autorzy koncentrują się na bardzo istotnym problemie ewaluacji efektywności oddziaływań resocjalizacyjnych wobec nieletnich, podkreślając znaczenie ich dojrzałości interpersonalnej oraz rolę wsparcia ze strony środowiska rodzinnego oraz instytucjonalnego.
Pod względem chronologicznym antologia jest kontynuacją >>Wizji Polski na łamach ,,Kultury"" 1947-1976"" opracowanej przez Grażynę Pomian. Jej formuła jest jednak inna: ukazuje ,,Kulturę"" jako pismo podejmujące najważniejsze problemy polityczne i społeczne w wymiarze globalnym. Najważniejsze bez wątpienia były sprawy polskie, ale Jerzy Giedroyc nigdy nie tracił z pola widzenia kontekstu światowego. Z utworów literackich uwzględniono jedynie eseistykę jako gatunek szczególnie dla ,,Kultury"" ważny, była bowiem przez pięćdziesiąt lat mekką polskiego eseju, zawdzięczając też wiele stylowi eseistycznemu, który kojarzy polot i namysł, swadę i skupienie, rozmach i poczucie miary. Oczywiste ograniczenia zmusiły autorów antologii do zrezygnowania z wielu znakomitych artykułów i szkiców. Być może jednak i te opublikowane zachęcą czytelnika do sięgnięcia po numery `Kultury`.
Drugi tom serii ,,Mowa. Teoria-Praktyka", będący kompendium wiedzy o sposobach badania zachowań językowych w perspektywie poznawczej i komunikacyjnej. Problemy kluczowe dla opisu języka na gruncie logopedii zostały naświetlone w artykułach poświęconych zjawiskom normatywnym oraz zaburzeniom mowy: w schizofrenii, demencji, oligofrenii, głuchocie, w przypadkach afazji, alalii i dyslalii.
Niniejsza monografia jest zbiorem prac odnoszących się do stanu i istoty współczesnej edukacji przedszkolnej w kontekście przemian kulturowych w Europie i na świecie. Koncentruje się wokół kilku obszarów: dziecka i przedszkola we współczesności oraz w odniesieniu do tradycji, rozważań związanych z rolą, pozycją zawodową i znaczeniem osoby nauczyciela małego dziecka, a także metodycznych i organizacyjnych rozwiązań w zakresie edukacji wieku dziecięcego.
Stefan Symotiuk (ur. 1943) - emerytowany profesor dr hab. UMCS, autor książek: "Pojmowanie krytyki i krytycyzmu w polskich sporach filozoficznych XX wieku" (Lublin 1987), "Filozofia i Genius Loci" (Warszawa 1997), "Stany ducha" (Kraków 2011). Niniejszy zbiór esejów przedstawia zarys antropologii kulturowej (homo inquietus), filozofii kultury oraz filozoficznej futurologii, mających być inspiracją do myślenia o optymistycznej historiozofii czasów minionych i przyszłych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
