Monografia przedstawia historiozoficzne wątki obecne w myśli Aleksandra G. Dugina — intelektualisty rosyjskiego, znanego głównie z radykalnych, konserwatywnych poglądów oraz promowanych koncepcji geopolitycznych, takich jak idea walki cywilizacji Lądu z cywilizacją Morza czy też „czwarta teoria polityczna". W tej książce podejmuje się natomiast treści mniej eksponowane w badaniach nad poglądami Dugina, które jednak mają charakter o wiele bardziej fundamentalny. Jego historiozofia, z wyraźnym aspektem antropologiczno-etycznym, jest kontynuacją ruskiej i rosyjskiej historiozofii religijnej. Refleksja nad nią prowadzi do ukazania, jak ważny dla zrozumienia współczesnej Rosji jest namysł nad sensem dziejów i przeznaczeniem ludzkości, społeczeństw, kultur i państw. Duginowska historiozofia ujawnia również, w jakim stopniu koncepcja człowieka, mająca religijny fundament, wpływa na sposób budowania nowoczesnego społeczeństwa i państwa rosyjskiego, jak również wyznacza granice dopuszczalnych działań na arenie międzynarodowej.
Książka przedstawia życie i twórczość Bohdana Kelles-Krauzego, architekta i malarza, w okresie dwudziestolecia międzywojennego związanego z Lublinem i Lubelszczyzną. Ta magiczna, choć stosunkowo krótka epoka cieszy się coraz większym zainteresowaniem badaczy, szczególnie jej kultura, sztuka i architektura, a także tworzący ją ludzie. Autorka podjęła próbę opracowania kompletnej, bogato ilustrowanej monografii Kelles-Krauzego, uporządkowania faktów z jego biografii, a przede wszystkim przedstawienia, w większości nieznanych, dzieł twórcy: pochodzącego ze zbiorów prywatnych dorobku malarskiego, oraz realizacji architektonicznych, w wielu wypadkach mu nieprzypisywanych. Książka wzbogacona o cytaty z materiałów źródłowych wprowadza czytelnika w klimat epoki. Powinna zainteresować miłośników międzywojennej kultury i sztuki nie tylko Lublina i Lubelszczyzny.
Książka Roberta Kozyrskiego porusza ważny w literaturze przedmiotu dotyczącej funkcjonowania zgromadzeń szlacheckich w Rzeczypospolitej przedrozbiorowej temat związany z problematyką wyznaniową i religijną. Obszar geograficzny, w którym zagadnienia te są analizowane, stanowi województwo ruskie. Nie ma swego odpowiednika w historiografii polskiej, w tym względzie otwiera wiec nowy kierunek badan nad zgromadzeniami lokalnymi szlachty w Rzeczypospolitej przedrozbiorowej oraz Kościołów w XVI-XVIII w. Istnieją wprawdzie prace, jak chociażby Jacka Wołoszyna i Wojciecha Kriegseisena, omawiające podobne zagadnienia z wykorzystaniem podobnych źródeł, ale ich punktem wyjścia jest sejm i senat (instytucje centralne państwa), nie zaś koncentrujące społeczność szlachecka zgromadzenia lokalne.Z recenzji prof. dra hab.. Zdzisława BudzyńskiegoRobert Kozyrski analizuje ciekawy i mało znany w badaniach nad parlamentaryzmem polsko-litewskim i dziejami Kościołów rożnych wyznań problem obecności tych ostatnich na forum zgromadzeń szlacheckich. Za podstawę swych badań autor przyjął sejmiki szlacheckie województwa ruskiego, jednak nie skoncentrował sic. tylko na dotychczas znanych i częściowo poruszanych problemach, ale rozszerzył katalog zagadnień o problematykę nowa. Książka wskazuje nowy kierunek w badaniach nad okresem XVI-XVIII w., dotyczący funkcjonowania zgromadzeń szlacheckich i ich relacji z instytucjami religijnymi oraz tworzącymi je społecznościami. W literaturze przedmiotu nie ma podobnej monografii tego zagadnienia, a większość pokrewnych wydawnictw jest albo wydanym drukiem rozdziałem większej całości pracy, albo też artykułem naukowym.Z recenzji dr. hab. Huberta Łaszkiewicza prof. KUL
Książka dra Zdzisława Kudelskiego, znawcy i edytora utworów Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, nie jest prostą kontynuacją jego studiów o autorze Innego Świata. To praca oryginalna, uwzględniająca nowe, wcześniej niedostępne dla badaczy źródła (w tym widzę jej nowatorską wartość naukową): korespondencję Herlinga-Grudzińskiego z Jerzym Giedroyciem (ponad 2300 listów zachowanych w archiwum Instytutu Literackiego); listy Herlinga do Adama Ciołkosza; korespondencję Jana Nowaka Jeziorańskiego z Herlingiem-Grudzińskim. [...] Zbiory epistolarne Kudelski wzbogaca o innego typu świadectwa autobiograficzne i biograficzne, które sam zarejestrował i opracował - Opowieść autobiograficzną Gustawa Herlinga-Grudzińskiego i rozmowy z Zofią Hertz.Autor zasłużony dla przyswojenia dorobku Herlinga w kraju, nie napisał wyznawczej książki o Grudzińskim jako twórcy „Kultury”, ale przedstawił zbiór interpretacji o zmiennych i trudnych dziejach przyjaźni twórczej dwóch wybitnych postaci polskiej emigracji.Z recenzji dra hab. Arkadiusza Bagłajewskiego, prof UMCS
Niniejsza publikacja nie jest ani podręcznikiem, ani też dość przypadkowym zbiorem artykułów z etyki stosowanej. Jej podstawą jest jedenaście tomów serii ETYKA I TECHNIKA, jakie ukazywały się nakładem Towarzystwa Naukowego KUL w latach 1999-2011. Każdy z nich był wzbogaconym zazwyczaj o kilka tekstów zapisem konferencji pod tym samym co seria tytułem organizowanych przez Katedrę Etyki Szczegółowej KUL. W roku 2009 uznaliśmy, że czas zakończyć tak cykl konferencji, jak i towarzyszącą im serię i pomyśleć o nowej formule etycznych debat. Zakończona już seria stanowi jednak dorobek, który może zostać wykorzystany w dydaktyce, łatwiej sięgnąć po niego, kiedy teksty opublikowane są w jednej książce niż rozproszone w poszczególnych tomach serii. Książka zawiera zatem wybrane artykuły z wydanych już tomów, ale nie tylko. Dodane zostały do niej teksty, które dopełniają problematykę zawartych w niej rozdziałów, rozdziały odpowiadają natomiast różnym obszarom etyki stosowanej.
Głównym celem publikacji jest analiza związków i zależności między działalnością twórczą młodzieży szkolnej w cyberprzestrzeni a jej osiągnięciami edukacyjnymi w świetle literatury i własnych badań empirycznych oraz opracowanie teoretycznych podstaw pedagogii twórczości w cyberprzestrzeni w kontekście teorii pedagogiki personalistycznej i praktycznych wskazań pedagogicznych. Praca wpisuje się w pedagogikę kultury, pedagogikę personalistyczną, pedagogikę twórczości, pedagogikę szkolną. Wybraną problematykę badań podjęto przez wzgląd na brak dotychczasowych badań w zakresie działalności twórczej młodzieży w cyberprzestrzeni. Internet i jego rozrastająca się przestrzeń towarzyszą kolejnym pokoleniom już od kilkunastu lat, a mimo to nadal jest to obszar w niedostatecznym stopniu zbadany przez psychologów i pedagogów.
Prezentowane studium historyczno-geograficzne obejmuje przestrzeń kościelną, którą tworzyła od około 1340 r. diecezja przemyska, a od roku 1992 trzy nowo utworzone struktury diecezjalne: archidiecezja przemyska, diecezja rzeszowska oraz diecezja zamojsko-lubaczowska, tworzące razem metropolię przemyską.
"Atlas historyczny metropolii przemyskiej" jest owocem pracy zespołu historyków i kartografów związanych z Ośrodkiem Badań nad Geografią Historyczną Kościoła w Polsce KUL.
Atlas ukazuje się w serii GEOGRAFIA HISTORYCZNA KOŚCIOŁA W POLSCE, wydawanej przez Towarzystwo Naukowe KUL, której celem jest prezentacja dziedzictwa historycznego przestrzeni współczesnego Kościoła polskiego.
Tytuł jest w 2 wersjach językowych: polskiej i angielskiej.
Książka stanowi zbiór artykułów naukowych, poświęconych wybranym aspektom kultury tradycyjnej. Zawiera teoretyczne i analityczne rozważania Autora. Koncentruje się na kilku zasadniczych obszarach, dotyczących: folkloru dziecięcego i repertuaru dla dzieci, wybranych pieśniowych gatunków tradycyjnego folkloru (kolędy, racyjki, pieśni sobótkowe), opisu wybranych pojęć i zjawisk językowo-kulturowych, badań nad obrzędowością doroczną na pograniczu etnicznym oraz w kontekście aktualnego problemu tworzenia listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Publikacja zawiera również artykuły, których tematem są zamówienia znachorskie i ludowe lecznictwo oraz tekst napisany z perspektywy współczesnego odbiorcy folkloru.
Autor bardzo trafnie i poprawnie odczytał w tekstach Tomasza z Akwinu koncepcję intuicji intelektualnej tak w porządku poznania potocznego, jak też poznania teoretycznego. W książce spotykamy bogate nagromadzenie starannie dobranych tekstów na temat intuicji intelektualnej i jej funkcji w poznawaniu metafizykalnym. Dobrze została też uzasadniona teza głosząca, że rozumienie intuicji intelektualnej jako narzędzia poznawczego jest w tej koncepcji filozofii ściśle powiązane z rozumieniem bytu oraz rozumieniem samego człowieka. Autor bardzo słusznie zwrócił uwagę na kluczową rolę intuicji intelektualnej w budowie metafizyki, zwłaszcza w dochodzeniu do pierwszych zasad metafizykalnych, jak również w dochodzeniu do tez opisujących strukturę i przyczynowanie bytu.
Andrzej Stanisław Ciechanowiecki - niezwykła i fascynująca osobistość. Odnalazł, zidentyfikował i uratował dla polskich muzeów setki dzieł, wśród których są arcydzieła malarstwa, rzeźby, rysunku czy rzemiosła artystycznego, jak i cenne narodowe pamiątki historyczne.Prof. dr hab. Juliusz A. ChrościckiChciałbym podkreślić pionierski charakter książki Magdaleny Białonowskiej. Polskie piśmiennictwo w zakresie historii sztuki, mimo że poszczycić się może kilkoma pracami poświęconymi problematyce kolekcjonerskiej czy mecenatowi artystycznemu, to zasadniczo nie podjęło nigdy próby przedstawienia sylwetki i działalności współczesnego „man of taste” za jakiego bezsprzecznie uznać należy Andrzeja Stanisława Ciechanowieckiego. Opracowanie Magdaleny Białonowskiej przełamuje też istniejącą w środowiskach związanych z akademicką historią sztuki i muzealnictwem niechęć i podejrzliwość w stosunku do działalności handlowej prowadzonej przez historyków sztuki i muzealników. Autorka przekonuje nas, swoim opartym o źródła opisem wszechstronnej działalności A.S. Ciechanowieckiego, że człowiek silnie zawodowo związany z rynkiem sztuki może zdobyć ogromny autorytet i uznanie zarówno w świecie akademickim, jak i w kołach politycznych.Prof. dr hab. Andrzej Rottermund
Treść Wyznania wiary przypomina dzieło stworzenia i odkupienia, rolę Ducha Świętego i Kościoła, który odpuszcza grzechy i prowadzi do życia wiecznego, zaś modlitwa słowami symbolu jest odpowiedzią człowieka wierzącego na zbawcze działanie Boga. Wśród różnych formuł zawierających wyznanie wiary chrześcijańskiej szczególne miejsce zajmuje Symbol Apostolski, uznawany za wierne streszczenie wiary apostołów. Przez wieki wierzono także, że każdy z nich ułożył osobiście jedno zdanie Credo. Ta legenda trwale zapisała się w ikonografii chrześcijańskiej. Książka poświęcona jest obecności Credo Apostolorum w liturgii, teologii, muzyce i sztuce Kościołów chrześcijańskich od czasów Soboru Trydenckiego do współczesności. Szeroka panorama prezentowanych zjawisk pomaga zrozumieć odmienny status tej formuły Wyznania wiary w różnych konfesjach. Jednocześnie pozwala dostrzec podobieństwo, na przykład wyjątkową rolę katechizmów i sztuki w okresie potrydenckim, zarówno w kręgu katolickim jak i luterańskim. Intedryscyplinarne badania nad Credo odsłaniają głębię jego znaczeń zarówno w rozważaniach teologów, jak i w modlitwie wiernych, wspomaganej obrazem oraz tekstem.
Wychowanie do wartości jest priorytetowym zadaniem nauczyciela języka polskiego w gimnazjum. Przeprowadzone wśród młodzieży badania pozwoliły stwierdzić, że najbardziej cenioną przez nią wartością jest miłość do drugiego człowieka. Aksjologiczna dojrzałość uczniów stworzyła podstawy do wyróżnienia trzech najważniejszych rozdziałów: miłości życia, miłości domu rodzinnego i rodziny, miłości drugiego człowieka. Procesowi ich tworzenia przyświecało nadrzędne pytanie: jak przedstawić gimnazjalistom wartość miłości, aby ich zainteresować i zmotywować do twórczej pracy? Próba odpowiedzi na nie wyraziła się w doborze odpowiednich tekstów kultury, propozycji praktycznych wskazówek interpretacyjnych, bibliograficznych i ćwiczeń doskonalących umiejętność czytania ze zrozumieniem. Niniejsza publikacja podkreśla rolę nauczyciela jako człowieka, którego system myślenia i osobowość winny być wyposażone w specjalny mechanizm niepozwalający stać w miejscu, zmuszający do szukania wciąż nowych rozwiązań dydaktycznych, podejmowania innowacyjnych działań, szybkiego przyswajania tego, co w teorii i praktyce szkolnej jest cenne i niezbędne, co ułatwia tę praktykę zmieniać i unowocześniać.
Dyjalog o zmartwychwstaniu Pańskim to jedyny dramat w spuściźnie poetyckiej Wacława Potockiego; w rozległym dorobku pisarza z Łużnej jest to dzieło osobliwe nie tylko z racji swej gatunkowej unikatowości. Utwór powstał w okresie twórczej dojrzałości autora Wojny chocimskiej, różni się jednak wyraźnie od utworów reprezentujących okres pisarskiej akme łużeńskiego poety. Jest inwencyjną hybrydą: oryginalne, swoiste dla sarmackiego mistrza rozwiązania wpisane tu zostały w średniowieczny schemat misterium rezurekcyjnego, artystycznie dość już anachroniczny w II poł. XVII w. Potocki jednak przekracza schemat i unieważnia anachronizm. W jego eksperymentalnym przedsięwzięciu napór konwencji dramatu misteryjnego spotyka się z poetycką energią, która prosty schemat ludowego widowiska uzupełnia o psychologicznie pogłębioną kreację charakterów postaci i swoiste dla pisarskiego temperamentu łużnianina alegoryczne komentarze do historii świętej. Przestarzała na pozór, rzadka na scenie religijnej XVII w. forma teatralna, pod piórem Potockiego okazuje się najstosowniejszą do przekazu dostojnej treści „starych nowin” paschalnych.
W niniejszym tomie Czytelnik otrzymuje opatrzony komentarzem filologicznym i objaśnieniami Dyjalog o zmartwychwstaniu Pańskim wraz z aneksem w postaci XVI-wiecznego misterium znanego pod łacińskim tytułem de resurrectione D[omi]ni n[ost]ri Jesu Christi, z którego Potocki korzystał, układając własną wersję paschalnego dramatu.
Ks. prof. dr hab. Zygmunt Hajduk opublikował około dwustu pięćdziesięciu pozycji, w tym dwie monografie (O akceptacji teorii empirycznej, 1984; Temporalność nauki. Kontrowersyjne zagadnienia dynamiki nauki, 1995), dwa podręczniki akademickie (Ogólna metodologia nauk, 20115; Metodologia nauk przyrodniczych, 2002) i książkę (Filozofia przyrody - Filozofia przyrodoznawstwa: Metakosmologia, 2007), którą można zaliczyć do grupy pozycji stanowiących jednocześnie monografię, podręcznik oraz polemikę (N. Rescher, I. Niiniluoto). Tego rodzaju publikacją jest też książka Nauka a wartości: Aksjologia nauki - Aksjologia epistemiczna. Jej treściowym wyróżnikiem jest potraktowanie całości uwzględnionej problematyki jako jednego z działów filozofii nauki. Obok aksjologii nauki należą do tejże filozofii: ontologia nauki, semantyka, epistemologia i metodologia nauki. Autor tych prac prowadzi(ł) zajęcia dydaktyczne w kilku krajowych ośrodkach akademickich (w tym także w wyższych seminariach duchownych) i za granicą (Francja, Ukraina).
Tytuł książki może sugerować, iż autor chciał dowieść, że telewizja negatywnie wpływa na odbiorcę; że trzeba się przed jej wpływem bronić. W istocie kierował się on motywacją ściśle poznawczą i dokonał obiektywnej naukowej analizy badanego problemu. Dał przy tym liczne przykłady pozytywnego oddziaływania telewizji.
Psychologowie znajdą w pracy systematyzację zagadnień związanych z wpływem telewizji na widza i wskazówki, jak można unikać jego niepożądanych skutków. Sformułowane wnioski mają postać hipotez wymagających weryfikacji w badaniach eksperymentalnych. Pedagogów i medioznawców publikacja może zainspirować do opracowywania nowych metod kształtowania w telewidzach umiejętności krytycznego korzystania z najsilniej oddziałującego medium. Dziennikarze i twórcy programów telewizyjnych mają okazję, by poznać formy oddziaływania telewizji, z których istnienia być może dotychczas nie zdawali sobie sprawy. W końcu każdy telewidz może zweryfikować własne przekonanie o rzeczywistym wpływie telewizji i dowiedzieć się, jakie są sposoby obrony przed medialną manipulacją.
Zarys teorii socjologii gospodarki przedstawia kluczowe kategorie badawcze podejmowane przez socjologię gospodarki. Autor wychodzi z założenia, że teoria ekonomiczna nie jest w stanie sama wyjaśnić wszystkich procesów gospodarczych i faktów rynkowych, do tego potrzebny jest również socjologiczny ogląd tych zjawisk, który reprezentuje socjologia gospodarki. W książce przedstawione są główne zagadnienia teoretyczne socjologii gospodarki. Praca ta jest użyteczna zarówno dla socjologów jak i ekonomistów
Po opublikowanej w 2012 r. Sztuce retorycznej Hermogenesa z Tarsu prof. Henryk Podbielski obecnie przybliża polskiemu czytelnikowi w swoim przekładzie i naukowym opracowaniu podstawowe dla szkolnej retoryki wszystkie zachowane z okresu cesarstwa rzymskiego „Progymnasmata", czyli „Wstępne ćwiczenia retoryczne". Były one w powszechnym użyciu jako podręczniki stosowane w szkolnej dydaktyce retorycznej nie tylko w greckich prowincjach cesarstwa rzymskiego, ale również przez całe tysiąclecie historii cesarstwa bizantyjskiego oraz (po przełożeniu na łacinę) w całej renesansowej i klasycystycznej Europie. Pierwsza w Polsce publikacja wszystkich czterech greckich zachowanych podręczników (Taon z Aleksandrii, Hermogenes, Aftoniusz Sofista, Mikołaj z Myry) praktycznej retoryki, nazywanych „Progymnasmata", łącznie z ich modelowym opracowaniem retora Libaniosa, w starannym przekładzie i naukowym opracowaniu prof. Podbielskiego jest dziełem prekursorskim, które ma szansę stać się inspiracją dla badaczy nie tylko sztuki retorycznej, ale i szeroko rozumianej nauki o języku i kulturze.Z recenzji prof. dra hab. Roberta R. ChodkowskiegoWiedza, erudycja, ogromne kompetencje badawcze i translatorskie, jak też rzetelność badawcza prof. Henryka Podbielskiego, znane wszystkim polskim i nie tylko polskim starożytnikom, sprawiają, że przygotowana przez niego praca znajdzie odbiorców nie tylko wśród wąskiego kręgu badaczy starożytności. Nie ulega wątpliwości fakt, iż w czasach nam współczesnych retoryka, zarówno w jej aspekcie teoretycznym i praktycznym, jak też przede wszystkim etyczno-moralnym, powinna stać się jednym z przedmiotów nowożytnej paidei. Opracowane przez prof. Podbielskiego przekłady sprawdzonych w ponad tysiącletniej praktyce dydaktycznej podręczników sztuki retorycznej mogą się więc okazać przydatne również obecnie w nauczaniu tego przedmiotu.Z recenzji prof. dr hab. Janiny Gajdy-Krynickiej
Dnia 8 lutego 1646 roku, w osiemnastą rocznicę przybycia do Leszna pierwszej w XVII wieku grupy uchodźców — braci czeskich, został wystawiony przez uczniów tamtejszego protestanckiego gimnazjum dramat Susanna, ex Danielis 13. tragoedia. Wydany w tym samym roku utwór stanowi jedną z najoryginalniejszych w literaturze I Rzeczypospolitej inkarnacji biblijnego motywu cnotliwej Zuzanny, gdyż problematyka religijna posłużyła tu za punkt wyjścia do zilustrowania przebiegu zarówno starorzymskiej, jak i XVII-wiecznej procedury sądowej. Rama wydawnicza druku przynosi cenne informacje o Lesznie jako ważnym ośrodku kultury i nauki, zaś tekst Zuzanny poświadcza szerokie horyzonty literackie autora - był nim prawdopodobnie Jan Jerzy Szlichtyng - czerpiącego nie tylko z tradycji biblijnej i antyku grecko-rzymskiego, ale też z twórczości niemieckiej XV[ i XVII wieku. Na uwagę zasługuje zwłaszcza Interscenium II, będące pierwszą w Polsce parafrazą poematu Nemo autorstwa słynnego humanisty Ulricha von Huttena. Niniejszy tom zawiera dwujęzyczną edycję Zuzanny, a także Nemo. Oba utwory zostały opatrzone objaśnieniami i komentarzami osadzającymi je w tradycji kultury i ówczesnej praktyce sądowniczej.
Publikacja może służyć jako swego rodzaju kompas dla każdego, kto chce angażować się we własny autentyczny rozwój i świadomie dążyć do dojrzałości, a także towarzyszyć w tym procesie innym osobom. Treść przeprowadzonych analiz wnosi wkład zarówno do refleksji pedagogicznej, jak również praktyki wychowawczej, animacyjnę i formacyjnej.Czy jest możliwe mądre podejmowanie wyzwania, jakie stanowi życie, jeśli nie dociera się do głębokiej prawdy o sobie? Gdzie szukać odpowiedzi na pytanie o pełnię życia, gdy odczuwa się brak kompetentnego, odpowiedzialnego towarzyszenia drugiej osoby? Dlaczego tak często boli pustka ponowoczesnej rzeczywistości złudzeń i związanych z nimi rozczarowań?Monografia wpisuje się w nurt odpowiedzi na apel papieża Franciszka o wychodzenie na współczesne peryferia ludzkiej nędzy oraz adekwatne podejmowanie związanych z nimi wyzwań. Niewątpliwie jednym z najbardziej dotkliwych obszarów biedy człowieka jest -tak powszechny dziś - stan, w którym nie zna on i nie rozumie samego siebie.
Tom niniejszy opiera się w swym głównym zrębie na edycji "Osoby i czynu" z 1985 r., zawiera także uzupełnienia, których celem jest przedstawienie antropologii filozoficznej Karola Wojtyły w jak najpełniejszym kształcie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
