Neoweberyzm (The New-Weberian State) nie stanowi zwykłej rehabilitacji klasycznego modelu biurokratycznego w myśleniu o modernizacji administracji publicznej. Nie jest również kompilacją rodzajowo różnych składników. To nowa interpretacja myśli Maxa Webera polegająca na przezwyciężeniu wielu zastrzeżeń wobec założeń pierwotnych, dokonana z punktu widzenia doświadczeń nowoczesnego zarządzania publicznego. Nowa interpretacja myśli Webera, w otoczeniu społecznym administracji XXI w., miałaby opierać się na re-afirmacji czterech założeń: (1) przywrócenie szczególnej roli państwa; (2) utrzymanie systemu demokracji przedstawicielskiej na wszystkich poziomach władzy; (3) przywrócenie roli i znaczenia prawa administracyjnego; (4) utrzymanie i realizacja idei służby publicznej. Przedkładana Czytelnikowi publikacja stanowi analizę krytyczną ostatniego z wymienionych założeń, stawiając pytanie o racje, naturę i prognozy dla myślenia o etosie, jako o składniku wielowymiarowej modernizacji administracji publicznej.
Autor analizuje znaczenie słowa mneme (pamięci) w epoce przedsokratyków: we wczesnych źródłach literackich, w dramacie greckim, u Herodota, Tukidydesa i sofistów, dając pierwszą monografię tego zagadnienia w literaturze naukowej. Każdemu zagadnieniu poświęcony jest osobny rozdział, pokazujący specyfikę użycia mneme wynikającą z charakteru danego dzieła i myśli przewodniej danego autora. Każde z 65 miejsc występowania mneme poddano badaniu kontekstualnemu, dzięki czemu można zobaczyć, jak pozornie zwyczajne słowo nabiera nowego znaczenia, którego inaczej by nie dostrzeżono. Książka jest oryginalnym opracowaniem, które może z pożytkiem służyć badaczom oraz innym czytelnikom, zwłaszcza uczonym zajmującym się leksykografią.
Analizując specyfikę zawodu nauczyciela, jego rolę, zadania i wyzwania, przed jakimi staje, należy zawsze brać pod uwagę czynnik czasu. Już na przestrzeni dekady widać różnice w funkcjonowaniu dzieci, młodzieży i szkoły. Nauczyciel jako element tego systemu musi także wpisać się w nową, współczesną rzeczywistość. Monografia składa się z trzech rozdziałów, z których każdy ujmuje nauczyciela z innej perspektywy, wskazując na wyzwania i zadania, które przed nim obecnie stoją, oraz przestrzegając przed zagrożeniami, jakie z opisywanej sytuacji wynikają
Niniejsza publikacja jest próbą ukazania roli Eucharystii w życiu duchowym bł. Karola de Foucauld, francuskiego konwertyty, którego postać fascynuje obecnie wielu ludzi. Przede wszystkim to tajemnica Mszy świętej ukształtowała jego życie duchowe oraz postawy, które przyjmował. We współczesnym świecie wydają się one bardzo aktualne, co skłoniło autora do głębszej refleksji nad życiem wewnętrznym Błogosławionego. W rozdziale I została zaprezentowana biografia bł. Karola de Foucauld. przedstawiona pod kątem jego odniesienia do sakramentu Eucharystii. W ten sposób wykazano, że w życiu bł. Karola de Foucauld, które można podzielić na trzy okresy, Msza święta stała się miejscem wzrostu w świętości. Rozdział II dotyczy teologiczno-duchowej specyfiki rozumienia tajemnicy Eucharystii. Błogosławiony Karol de Foucauld doświadczył jej wielu wymiarów, wśród których zasadniczymi były: misterium ofiary, uczty i komunii. Takie przeżywanie Eucharystii czerpał z nauczania Kościoła. Rozdział III, zamykający pracę, wskazuje na owoce Eucharystii. Są nimi konkretne postawy, które bł. Karol de Foucauld przyjmował w swoim życiu. Wśród nich akcentował zwłaszcza postawę kontemplacji, ubóstwa i ofiarnej służby oraz miłości względem bliźnich. Autor ma nadzieję, że niniejsza praca pozwoli zauważyć i podkreślić rolę Eucharystii w życiu duchowym. Msza święta jest bowiem „źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego" (Sobór Watykański II, konstytucja Lumen gentium, 11).
Dzisiaj liturgia mszalna jest w "niebezpieczeństwie", wyrażającym się pewnymi niedoskonałościami, a nawet uchybieniami. Potwierdził to J. Ratzinger (jeszcze jako kardynał) w wywiadzie dla francuskiego dziennika "La Croix". Jego zdaniem głównym zagrożeniem celebracji mszalnej jest źle rozumiana "kreatywność liturgiczna", która może w niedługim czasie spowodować powstanie "mszalnej liturgicznej Wieży Babel". Jako papież Benedykt XVI stwierdził, że wprowadzane zmiany w liturgii Mszy świętej muszą być w zgodzie z prawdziwym duchem liturgii i jej przepisami. Bezwględnie trzeba eliminować wszystkie aspekty "dzikiej pseudoliturgicznej twórczości", które niekiedy przemieniają Mszę świętą w widowisko i degradują liturgię mszalną do rangi towarzyskiego spotkania.
Tematyka zawarta w tytule niniejszej publikacji - Tradycje ludowe w kulturze muzycznej - to bardzo szeroki obszar badawczy. Obejmuje większość problemów, którymi zajmuje się współczesna etnomuzykologia. Teksty zostały zamieszczone przez specjalistów w zakresie muzykologii, etnomuzykologii i folklorystyki i uporządkowane w pięć grup tematycznych obejmujących badania nad śpiewami religijnymi, problematykę tradycyjnych śpiewów wybranych regionów Polski i Kresów Wschodnich, tradycyjną muzykę instrumentalną, muzykę w kontekście kultury symbolicznej oraz twórczość muzyczną wybranych kompozytorów.
Niewielkie ustrukturowanie Testu Rysunku Projekcyjnego pozwala na ukazanie emocji i przeżyć za pomocą ekspresji plastycznej poprzez sięganie do podstawowego poziomu osobowości. Jest to technika szczególnie cenna wśród metod jakościowych, gdyż daje możliwość wglądu w nieuświadomione potrzeby i uczucia w kontekście sytuacji życiowej oraz ukazuje wewnętrzny świat przeżyć autora. Rysunek jest narzędziem badania dynamiki osobowości, uwzględniającym konflikty, mechanizmy obronne i potrzeby, dzięki któremu jest możliwe pogłębienie analizy ludzkiego funkcjonowania w różnorodnych kontekstach społecznych. Kolejna, piąta już książka w serii dotyczącej rysunku projekcyjnego prezentuje różnorodne możliwości wykorzystania tej metody - od psychoedukacji i psychoprofilaktyki poprzez diagnozę do terapii.
Tom zawiera najnowsze polskie przekłady i nowe opracowania czterech tragedii Sofoklesa dokonane przez Roberta R. Chodkowskiego, badacza antycznego teatru i tragedii greckiej, profesora zwyczajnego KUL. Sofokles (495-405 przed Chr.) jest przedstawicielem starożytnej tragedii greckiej w okresie jej szczytowego rozwoju. Sztuki Sofoklesa, już wówczas uznane za arcydzieła, zachowały nieprzemijającą wartość, a ich uniwersalna tematyka jest do dziś aktualna, mimo upływu niemal 2500 lat od ich powstania. Odnosi się to również do dramatów, których przekłady znajdują się w niniejszej publikacji.”Ajas” ukazuje dramat człowieka niedocenionego przez tych, z którymi dokonał wspaniałego dzieła. Doprowadza to tytułowego bohatera do samobójczej śmierci. Taka jest cena jego rehabilitacji i przywrócenia mu należnej czci. Dramat małżeństwa przedstawiony w „Trachinkach” spowodowany jest ustawiczną nieobecnością męża w domu. Dążenie mężczyzny do coraz to nowych sukcesów dla zaspokojenia wybujałej ambicji prowadzi do zaniku więzi rodzinnych, do zdrady małżeńskiej, a kończy się tragedią całej rodziny. „Filoktet” i „Edyp w Kolonos” to utwory poety zbliżającego się do końca życia. W starożytności uchodziły za największe osiągnięcia poetyckie. Ich nieprzemijająca wartość polega dziś ponadto na ukazaniu ludzkiego cierpienia jako drogi doskonalenia osobowości i osiągania wyższych celów.
W 1957 i 1958 roku w Tygodniku Powszechnym ukazał się cykl felietonów pod wspólnym tytułem Elementarz etyczny. Elementarz - czyli podstawowe wiadomości dla chcących się uczyć czytać i pisać. Etyczny - czyli dotyczący podstawowego ludzkiego dobra.
O kryzysie rodziny i wartości prorodzinnych mówi się obecnie wiele. Niniejsza publikacja wpisuje się w tę dyskusję, nie koncentruje się jednak na analizie przyczyn i objawów tego kryzysu, lecz na „przekraczaniu nadziei” - na pokazaniu, że właśnie rodzina jest szansą trzeciego tysiąclecia i ona musi być w centrum czasów, które nadchodzą. Dlatego książka ukazuje niezastąpioną wartość rodziny we współczesnym świecie, jej zadania i różnorodne spełniane przez nią funkcje. Podejmuje też zagadnienia związane z rodzicielstwem w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wtedy, gdy wymaga ono szczególnej troski i umiejętności rodziców. Walorem książki jest jej interdyscyplinarny charakter oraz prezentacja prac autorów z różnych środowisk naukowych w Polsce. Mieści się ona w cyklu publikacji, których inspiracją są sympozja naukowe organizowane corocznie z okazji inauguracji zajęć w Międzywydziałowym Podyplomowym Studium Rodziny KUL i wydawanych przez redaktora niniejszej pozycji (Oblicza macierzyństwa, Lublin: RW KUL 1999; Oblicza ojcostwa i Oblicza dzieciństwa - Lublin: TN KUL 2001, w przygotowaniu). Publikowane teksty adresowane są do wszystkich osób interesujących się problematyką rodziny - psychologów, pedagogów, wychowawców, teologów, pracowników socjalnych i tych, którzy pracują z rodziną oraz na rzecz rodziny.
Niniejszy tom otwiera nowe, długo w Polsce oczekiwane, opracowanie i nowy przekład anonimowego traktatu O wzniosłości, najtrudniejszego, jak się powszechnie przyjmuje, do tłumaczenia starożytnego tekstu, w którym głębi dociekań i refleksji na temat sztuki słowa towarzyszy, artystyczna forma ich wyrażenia, a którego rola, jaką odegrał w kształtowaniu nowożytnej wrażliwości estetycznej Europy, może być porównywalna tylko z Poetyką Arystotelesa. Towarzyszący pracy przekładowej i interpretacyjnej ogromny wysiłek intelektualny i wielkie zaangażowanie tłumacza, zaowocowały adekwatnym do obecnego stanu wiedzy, wiernym pod względem treści i formy oryginałowi, jasnym i godnym oczekiwania odbiorców przekładem. Pozostałe cztery zaprezentowane w tym tomie traktaty nie były nigdy wcześniej na język polski tłumaczone. Jest to pierwszy ich przekład i pierwsza ich tak wszechstronna prezentacja w języku polskim, umożliwiająca dzięki naukowemu opracowaniu i historyczno-literackiemu komentarzowi korzystanie z nich szerokim kręgom odbiorców, zainteresowanych teoretycznie i praktycznie problematyką stylu i publicznego przemawiania.Dr hab. Krzysztof Narecki, prof KUL - z Przedmowy
Zbiór studiów Eugeniusza Niebelskiego - dotąd rozproszonych i niekiedy trudno dostępnych - stanowić będzie ważne wydarzenie nie tylko dla badaczy 1863 roku. Rzadko bowiem można znaleźć wydawnictwa zbiorowe tak spójne pod względem problematyki badawczej i o tak wyrównanym, wysokim poziomie tekstów.
Jakość warsztatu historycznego Autora uwidacznia się nie tylko w tych tekstach, które wprowadzają do obiegu naukowego nieznane wcześniej postacie i wydarzenia. Można ją dostrzec także tam, gdzie odnosi się on do kwestii kontrowersyjnych i dyskutowanych już w literaturze (jak np. stosunek abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego do duchownych represjonowanych za udział w ruchu narodowym; rola bp. Beniamina Szymańskiego w sprawie ks. Stanisława Brzóski). E. Niebelski zajmuje w tego rodzaju sporach całkowicie samodzielne stanowisko, sięga po nowe materiały i proponuje interpretacje, które uwzględniają zarówno uwarunkowania zewnętrzne, jak i najbardziej osobiste motywacje bohaterów wydarzeń.
Z recenzji dr hab. Anny Barańskiej, prof. KUL
Praca [...] zawiera nowatorskie ujęcie problemu struktury aktu poznania intelektualnego, wykorzystuje dostępną literaturę źródłową oraz literaturę przedmiotu. Nie jest jedynie prostym przedstawieniem stanowiska Tomasza z Akwinu na temat celowości poznania intelektualnego ani nawet jego dogłębną rekonstrukcją. Wnikliwa analiza tekstów Akwinaty jest bowiem dla autora drogą pozwalającą dostrzec istotę problemu i wniknąć w podstawowe struktury aktu poznania intelektualnego. Wypracowana przez niego koncepcja proto-aktów rozbudowuje strukturę aktu poznania intelektualnego, wskazując na jego ontyczną podstawę, lezącą w pożądaniu naturalnym. Tym samym przezwyciężony został rozziew między intelektualizmem a woluntaryzmem, a akt poznania intelektualnego został uchwycony w jego pełni, obejmującej zarówno moment poznawczy, jak i pożądawczy.Ks. dr hab. Jan Krokos, prof. UKSW Kierownik Katedry Teorii Poznania UKSWKsiążka stanowi próbę rekonstrukcji stanowiska Tomasza z Akwinu w kwestii funkcji czynników pożądawczo-celowościowych w ludzkim poznaniu intelektualnym. Autor wnikliwie omawia liczne (przytaczane w oryginale) fragmenty łacińskich tekstów Akwinaty [...], które wprost poruszają omawiana problematykę lub mogą stanowić dla niej istotny kontekst. Autor poddaje przytaczane teksty Tomasza bardzo dokładnej analizie, dopełniając je dalszymi - niejako 'metaanalitycznymi' - precyzacjami i rozróżnieniami. Pomimo bardzo dobrego zaplecza historycznofilozoficznego i filologicznego, prezentowana w książce rekonstrukcja ma zasadniczo cel przedmiotowo-systematyczny. Autor chce za jej pomocą po prostu uzyskać „wgląd w badane stany rzeczy" - w funkcjonowanie ludzkiego umysłu. Zakłada przy tym, że ów wgląd, przeprowadzony z punktu widzenia 'aksjomatów' i kontekstu całości metafizycznego systemu Tomasza, może dać interesujące rezultaty. Autor, w przeciwieństwie do typowych tekstów tomistycznych, stara się wydobyć z myśli Tomasza wątki uniwersalne, doniosłe dla filozofów różnych orientacji.Dr hab. Jacek Wojtysiak, prof. KUL Kierownik Katedry Teorii Poznania KUL
Ajschylos (525-456) to twórca tragedii greckiej w jej formie literackiej i teatralnej, znany jako jeden z największych poetów religijnych świata, którego interesowały przede wszystkim fundamentalne problemy religijno-moralne, a więc istota bóstwa, sprawy boskiej sprawiedliwości, winy i kary, żyworodnej siły występku oraz problematyka dziedziczenia zbrodni rodowej. Prezentując te fundamentalne prawdy religijno-moralne, ilustrował je przykładami wielkich czynów i wielkich zbrodni, ale znalazł również sposób, by w jego tragediach znalazła odbicie także tematyka z życia zwykłych ludzi: ich nieszczęścia i troski życia codziennego. I tak w jego sztukach mamy świadectwa cierpień dzieci, kobiet i ludzi starych, Greków i obcych, migrantów i tułaczy; wszystkich dotkniętych nieszczęściami losu, wojny oraz niesprawiedliwością ze strony bogów i władców. Otwarty na niedole zwykłych ludzi, potrafił je dostrzec, przedstawić i zrozumieć; wyrazić wobec nich swoją empatię i współczucie. Okazał się też gorącym patriotą który był w stanie zdobyć się na współczucie wrogom. Ajschylosa zasadnie można więc zaliczyć do prekursorów i twórców kultury europejskiej nie tylko z tego względu, że był genialnym poetą i innowatorem na polu teatru i tragedii, lecz również dlatego, że był także wielkim humanistą, który zauważał w świecie ludzi nie tylko heroiczną wielkość, lecz też rzeczy z pozoru mniej ważne, jednak stanowiące w dużej mierze o istocie naszego człowieczeństwa i europejskiego etosu.
Autorzy recenzowanej książki, sięgając po przykłady z dziedzin, jakie uprawiają- psychologii i pedagogiki, psychoterapii i terapii rodzin - ukazują, jak wkracza w nie zapożyczony od technologii matematyczny model komunikacji, zakładający, że może być „prosta jak drut" i - co ważniejsze - nikogo nie kosztować (pod warunkiem wszakże, że wdroży się w życie jej zasady). O uwodzicielskim uroku tego modelu świadczy to, że bywa podstawą edukacji - tej szkolnej i pozaszkolnej, zawodowej i badawczej, że zawłaszcza coraz większe obszary międzyludzkich relacji, zwrotnie przekształcając je tak, by odpowiadały temu, co zakłada. Komunikacja w modelu matematycznym jest liniowym ruchem informacji przebiegającym od osoby, zredukowanej do nadawcy, do osoby, zredukowanej do odbiorcy. Epistemologiczny redukcjonizm, na którym się wspiera, niepostrzeżenie prowadzi do tego już ontologicznego.
Dr hab. Małgorzata Opoczyńska-Morasiewicz, prof. UJ
Oresteja jest uznawana powszechnie za jedno z najwybitniejszych arcydzieł literatury światowej. Ta jedyna trylogia wśród zachowanych tragedii greckich jest z jednej strony szczytowym osiągnięciem Ajschylosa jako poety oraz rozwinięciem i podsumowaniem jego wcześniejszych innowacji w zakresie techniki dramatycznej i teatralnej, a z drugiej wyznacza dla następców nowe drogi rozwoju tragedii. Ajschylos jest też dla odbiorców jego dzieła nauczycielem, wskazując między innymi, że mądrość i wiedzę zdobywa się cierpieniem i trudem, a występku i zbrodni unika, przestrzegając prawa, na którego straży stawia trybunał "złożony z nieprzekupnych, prawych i bezstronnych obywateli", którym przewodzi Pallas Atena, uosobienie ducha ateńskiej demokracji i wykonawczyni woli Zeusa i jego Sprawiedliwości (Dike).
Książka, którą Czytelnik bierze do ręki, to drugi tom przekładu Dzieł Amalariusza z Metzu. Tom pierwszy, zatytułowany Święte obrzędy Kościoła, ukazał się dokładnie rok temu. Wielkim zobowiązaniem do pracy nad kontynuacją tłumaczenia stał się fakt, że papież senior Benedykt XVI wyraził zgodę na dedykowanie Mu przekładu i zechciał przyjąć specjalnie oprawiony egzemplarz publikacji, a także wyróżnienie książki przez kapitułę Stowarzyszenia Wydawców Katolickich oraz uznanie przez JM Rektora KUL wydania dzieł Amalariusza po polsku za wydarzenie roku akademickiego 2016/2017 na Wydziale Nauk Humanistycznych.W tomie drugim zamieszczono tłumaczenie De ordine antiphonarii, innego - obok Liber officialis - ważnego świadectwa liturgicznych zainteresowań Amalariusza oraz kilku pomniejszych jego pism, traktujących również o kwestiach ściśle liturgicznych: Missae expositionis geminus codex, czyli Wyjaśnienie Mszy w dwóch księgach; Canonis Missae interpretatio, czyli Objaśnienie kanonu mszalnego; Epistula ad Hilduinum abbatem de diebus ordinationis et quattuor temporum, czyli List do opata Hilduina o terminach święceń i o suchych dniach. W nawiązaniu do tytułu pierwszego tomu, ta część tomu drugiego nosi tytuł Inne pisma o świętych obrzędach. Trzecia część woluminu obejmuje przekład dwóch pism, których tematyka nie dotyczy zagadnień liturgicznych, ale zwyczajowo wiązano je z osobą Amalariusza: Institutio canonicorum Aquisgranensis i Institutio sanctimonialium Aquisgranensis (Reguły życia duchownych i mniszek). Stanowią one kompilację fragmentów z różnych autorów wczesnochrześcijańskich oraz z rozmaitych dokumentów Kościoła i odznaczają się wielkim walorem, tak historycznym jak i teologicznym.Wydawca i autorzy przekładu mają nadzieję, że przekład całości dzieł Amalariusza z Metzu otwiera polskiemu Czytelnikowi dostęp do ważnych źródeł należących do dziedzictwa naszej wiary i naszej kultury, której bramą na świat pozostaje język Kościoła rzymskiego
Dzieła Amalariusza z Metzu są, po pierwsze - i to jest najważniejsze - świadectwem tego, jak rozumiano officium divinum w poprzednich epokach. Po drugie, mówią pośrednio o tym, że liturgia kształtowała naszą kulturę, a jej bramą na cały świat był język łaciński. Dziś, niestety, pojęcie dziedzictwa liturgicznego bardzo się zatarło, a liturgia współczesna nie potrafi już interpretować i nieść kultury, w której była zawarta pamięć dwóch tysięcy lat. Zajmując się twórczością autora sprzed 1200 lat, pracownicy Katedry Literatury Łacińskiej Antyku Chrześcijańskiego i Czasów Nowożytnych KUL pragną się włączyć, zwłaszcza w perspektywie stulecia istnienia naszej katolickiej Alma Mater, w jej misję, którą jest również przekazywanie i obrona kultury chrześcijańskiej. Wierzymy, że pamięć nie tylko jest kultem przeszłości, ale może być też zaczynem przyszłości.
Bogactwo i złożoność zjawisk religijnych zmuszają współczesnego człowieka do szukania informacji o poszczególnych religiach i o różnych zagadnieniach religijnych. Oferowana książka jest pierwszym tak obszernym podręcznikiem problematyki religiologicznej wydanym przez katolickie środowisko naukowe w Polsce. Autorami są naukowcy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz innych ośrodków naukowych, którzy przedstawiają wyniki swoich badań religioznawczych, filozoficznych i teologicznych nad zagadnieniami religijnymi i religiami o charakterze etnicznym i uniwersalnym. Książka stanowi kompendium wiedzy religiologicznej. Jest przeznaczona dla wykładowców religiologii, alumnów wyższych seminariów duchownych, studentów teologii, filozofii, religioznawstwa, etnologii, kulturoznawstwa i orientalistyki, duszpasterzy, pedagogów i katechetów nauczających w gimnazjach i liceach oraz osób zainteresowanych fenomenem religii i jego interpretacją.
Monografia O niepodległości ekumenicznie. Wyznawcy różnych Kościołów dla Rzeczpospolitej (1918-1939) ma charakter interdyscyplinarny. Łączy w sobie wątki z historii Polski (i rozwijającego się w niej chrześcijaństwa) oraz religioznawstwa, a także teologii ekumenicznej. Jej wspólnym mianownikiem jest wolność Rzeczpospolitej, wspólnego domu jej obywateli reprezentujących różne narody. Książka jest ciekawą próbą spojrzenia na relacje międzyetniczne i międzywyznaniowe w odradzającym się państwie polskim. Może stworzyć okazję do szerszej (nie zawsze łatwej) dyskusji na temat wkładu przedstawicieli Kościołów i Wspólnot religijnych w dzieło Niepodległości.
Dr hab. Sławomir Pawłowski SAC, prof. KUL
W tytule książki O niepodległości ekumenicznie. Wyznawcy różnych Kościołów dla Rzeczpospolitej (1918-1939) pojawia się pojęcie „ekumenizm". Jest ono tu użyte w szerokim znaczeniu, jednak bez konotacji teologicznej, mającej związek z II Soborem Watykańskim. Ekumenizm w okresie międzywojennym bez wątpienia istniał (choć bez tej nazwy) jako płaszczyzna porozumienia między denominacjami chrześcijańskimi (wszakże bez Kościoła katolickiego, który z reguły odrzucał wtedy kontakty mogące oznaczać uznanie tzw. braci odłączonych jako równorzędnych partnerów dialogu religijnego), jednak w publikacji ekumeniczność traktowana jest jako optyka - spojrzenie z kilku punktów widzenia na odrodzone państwo polskie, od strony kilku wyznań chrześcijańskich, przejawiające się w ich postawie wobec niego.
Ks. dr hab. Sławomir Zabraniak, prof. UR
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
