Po raz drugi w Impulsie prezentujemy IV tom popularnej wśród pedagogów serii Nauczyciele-Nauczycielom. Książka „Dziecko w świecie rodziny” niesie ze sobą wieloaspektową analizę pojęcia rodziny w procesie wychowania. Różnorodność podjętej problematyki oraz liczne grono autorów, prezentujących swoje teksty sprawiają, iż czytelnik otrzymuje do rąk pracę, która inspiruje do dalszych dyskusji i rozważań. Nie muszą one ograniczać się do głównych zagadnień, zawartych w książce, takich jak: ujęcie domu; zadomowienia; rodziny jako pewnej wspólnoty duchowej, obyczajowej i intelektualnej; domu jako miejsca różnorodnych kontaktów i nabywania wartości.
Publikacja zasadniczo dzieli się na dwie części. Część pierwsza, zatytułowana: „Poszukiwanie wartości, czyli o podstawach wychowania”, dotyka kwestii zagrożeń w rozwoju psychicznym dziecka. Skupia się także na przełożeniu naukowego rozumienia wartości na rozumienie i działanie dziecięce, na problemie odpowiedzialności w wychowaniu, ciężarze świadomości siebie samego oraz granicach poznania świadomości „Drugiego", a także na temporalności zdarzeń i różnych możliwości usytuowania się w czasie.
W artykule „Uniwersalne wartości edukacji” autor akcentuje ich znaczenie w okresie przełomu wieków. Uzasadnia, iż stanowią one rodzaj busoli i mają moc sprawczą. Pisze również o kontrowersjach związanych z pojęciem wartości i prezentuje swoje propozycje w toczącej się debacie o ważności tego czym powinniśmy kierować się w życiu. Artykuł pt. „Czas jako wartość w życiu dorosłych i dzieci” przybliża problemy związane z meandrami czasu i ponadczasowością. Odnosi te pojęcia do sposobów poszukiwania wartości i na tej podstawie prezentuje typologię wartości. Tekst „Przyjaźń i wyobraźnia w jednej chodzą parze” opisuje ideę przyjaźni, rozwinięta jako zajmowanie pewnej postawy jak też trwałości bycia „w pewnym sposobie” w obliczu przeciwności losu. Wartość ta ukazana jest tutaj jako przeciwieństwo pragmatyczności postępowania, a także jako element pedagogicznego działania. Artykuł Andrzeja Murzyna, kontynuując rozważania z publikacji „Dziecko w świecie sztuki”, rozwija zagadnienie odwagi społecznej. Mówi o warunkach dla zaistnienia owej „social courage” i o jej miejscu w wychowaniu. Z kolei tekst Alojzego Krzempka odnosi się do związków religijności z moralnością. Autor uzasadnia w nim, iż sumienie jest regulatorem zachowania człowieka. Charakteryzuje religijność autonomiczną, autorytarno-moralną i magiczną. W artykule zatytułowanym „Zagrożenia w rozwoju psychicznym dziecka” autor wymienia jako przeszkody na drodze do odpowiednio pogłębionego rozwoju wartości: destrukcyjne schematy poznawcze, nieadekwatną samoocenę, zdeformowany obraz świata i nie zaspokojone potrzeby bycia z drugim człowiekiem. Część pierwszą zamyka tekst Urszuli Moszczyńskiej, który przedstawia rozumienie wybranych norm, dotyczących najważniejszych ról dziecka, przez uczniów klas trzecich i czwartych. Dziecięce spojrzenie na wybrane powinności skonfrontowano z ich rozumieniem przez rodziców i nauczycieli.
Część druga, której nadano tytuł „Dziecko w domu”, to pięć artykułów, w których możemy odnaleźć opracowania o roli mediów, muzyki, plastyki i literatury w kontekście obecności dziecka w środowisku domowym. Autorzy wykonali daleko posuniętą i obudowaną wiedzą interdyscyplinarną eksplorację intelektualną różnych znaczeń domu oraz jego powiązań z życiem i dorastaniem człowieka.
W artykule Marka Rembierza możemy odnaleźć rozważania o domu jako wartości, o domu jako źródle prawdy, dobra, bezpieczeństwa lub odwrotnie. Tekst Bronisławy Dymary wprowadza naukowe określenia domu, rodziny, bezdomności i łączy je z potocznymi i poetyckimi znaczeniami, zawartymi w dziecięcych wierszach. Ponadto, podkreśla zadania rodziny w wychowaniu dziecka do przeżywania smutków i radości życia. „Dziecko w świecie informacji…” zestawia rolę i funkcje telewizji z zagrożeniami, wynikającymi z dominacji obrazu i dźwięku nad słowem i wyobraźnią dziecka. Autorka p
Otrzymujemy książkę, która jest wyjątkowym darem humanisty [?]należy tę książkę wydać, by można było zachwycać się genialnymi wręcz sugestiami, inspiracjami, pomysłami i/lub nie zgadzać się ze stawianymi w niej przez Autora tezami czy hipotezami. [?] Żaden z pedagogów nie byłby w stanie właśnie w taki sposób, jak uczynił to Witkowski, odsłonić innych wymiarów rozumienia autorytetu [?] książka wyznacza niewątpliwie kolejny przełom w humanistycznej debacie naukowej i oby pedagodzy [?] chcieli się choć trochę otworzyć na siebie przez pryzmat często bolesnych o nich i dla nich myśli czy opinii [?].
prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski
Tematyka problemów alkoholowych jest zawsze aktualna ze względu na ich rozpowszechnienie
i różnorodność konsekwencji zeń wynikających. Istnieje jednak pewna luka na tle literatury przedmiotu dotycząca funkcjonowania osób uzależnionych od alkoholu w obrębie marginesu życia społecznego, na który są spychani. Wyizolowani ze społeczeństwa alkoholicy organizują się często w charakterystyczne grupy na różnych jednostkach terytorialnych. Ten aspekt choroby alkoholowej nie był dotąd badany.
Książka stanowi próbę podjęcia istotnego społecznie problemu dotyczącego niebadanego dotąd aspektu problemów alkoholowych: tworzenia się grup, a być może subkultur, których członkowie reprezentują poszczególne stadia uzależnienia od alkoholu oraz prezentują swoją osobą różne stopnie degradacji zawodowej, społecznej i zdrowotnej poprzez patologiczny kontakt z alkoholem.
Podrozdziały części teoretycznej pracy obejmują zagadnienia dotyczące terminologii, podstawowych wiadomości o alkoholu, zarysu historycznego pijaństwa w Polsce, wzorów, stylów picia, przyczyn sięgania po alkohol, motywów picia oraz psychologicznych teorii dotyczących powodów sięgania po alkohol. W większości część teoretyczna pracy skupia się na konsekwencjach krótkotrwałego jak i długotrwałego oddziaływania alkoholu na organizm i psychikę człowieka. Dotyczy to zarówno przewidywalnych efektów fizjologicznych po jego spożyciu jak i zdrowotnych, społecznych
i materialnych konsekwencji długotrwałego nadużywania alkoholu w tym tworzenia się więzi grupowej osób uzależnionych od alkoholu. Zdefiniowane i scharakteryzowane jest także uzależnienie od alkoholu, fazy i typologie alkoholizmu, czynniki wpływające na rozwój uzależnienia oraz instytucje sprzyjające piciu.
Nowatorski charakter ma rozdział dotyczący grup „meneli”. Praca zawiera definicje pojęcia „menel” (humorystyczną jak i naukową), próbę charakterystyki tworzonej przez nich grupy oraz rozważania dotyczące klasyfikacji „meneli” jako grupy społecznej czy też subkultury.
Poruszone, na podstawie dostępnej wiedzy dotyczącej problemów alkoholowych, psychologii społecznej oraz grup społecznych zagadnienie, stało się inspiracją do przeprowadzenia badań na temat powstawania, funkcjonowania oraz konsekwencji przynależności do grup „meneli”. Badania oparto na opracowanej przez Autorkę koncepcji metodologiczne, a także narzędziach badawczych własnego autorstwa.
Monografia ma charakter studiów diagnostycznych. Została opracowana na podstawie badań przeprowadzonych w miejscowości Stróża w województwie małopolskim.
W oparciu o wywiady przeprowadzone z 34 przedstawicielami grupy „meneli” oraz dokonywanych podczas obserwacji, w książce przedstawiono ich materialną, zdrowotną i społeczną sytuację zadając pytania nie tylko dotyczące problemów alkoholowych, ale także systemu wartości czy też sposobu odżywiania. Między innymi w oparciu
o te wywiady powstało 18 indywidualnych charakterystyk członków grupy „meneli”.
Wnioskiem z badań staje się fakt iż „menele” są swoistą subkulturą lokalną. Między osobami mającymi problemy z przystosowaniem się do środowiska społecznego i kulturowego, w jakim przyszło im żyć ze swoją chorobą dochodzi do interakcji czego wynikiem są określone normy i działania podejmowane w obrębie grupy. Książka po raz pierwszy porusza ten właśnie aspekt problemów alkoholowych.
Czytelnik w trakcie lektury zaznajamiając się najpierw z terminologią i teorią dotyczącą problemów alkoholowych, ich przyczyn i konsekwencji ma możliwość odniesienia zdobytej wiedzy do kolejnych rozdziałów dotyczących bezpośrednio „meneli”. Umożliwia to pełniejsze zrozumienie tego, kim
Książka dla każdego ? młodych, osób starszych, kobiet, mężczyzn, tych którzy szukają pracy i tych którzy pracują, tych którzy znaleźli swoją drugą ?połówkę? i tych którzy nadal szukają, tych którzy uwielbiają gotować i dla tych, którzy przypalają wodę na herbatę.
Czytelnik znajdzie tu w przyjemny i dostępny sposób opisane zarówno podstawowe elementy szerokorozumianej autoprezentacji jak i też wypróbowane ekspresowe, pyszne i efektowne potrawy.
Wiek XXI niesie ze sobą nowe, skomplikowane wyzwania w zakresie opieki i wychowania Istnieje więc pilna potrzeba prowadzenia szerokiej dyskusji w tym zakresie.
Książka ? Opieka i wychowanie- tradycja i problemy współczesne? obejmuje opracowania, w których problematyka procesu opieki i wychowania zaprezentowana jest w ujęciu historycznym i współczesnym. Dialog współczesności z przeszłością konieczny jest do wypracowywania nowych, coraz doskonalszych rozwiązań teoretycznych i praktycznych w opiece i wychowaniu. Celem książki jest zatem kontynuowanie tej dyskusji oraz wskazanie obszarów, w których jest jeszcze wiele do zrobienia, np. opieka nad osobą starszą i niepełnosprawną, problemy opieki i wychowania małego dziecka oraz dorastającej młodzieży. Celem książki jest również zwrócenie uwagi na fakt, że prawidłowo realizowana opieka i wychowanie stwarzają szansę prawidłowego rozwoju dziecka i poprawnego funkcjonowania w dalszym życiu.
Książka składa się z trzech wyraźnie określonych części. Pierwsza z nich zawiera opracowania będące egzemplifikacją obszarów opieki i wychowania w kontekście historycznym. Problematyka tego obszaru jest bardzo zróżnicowana. Zawiera bowiem elementy szczegółowe począwszy od roli tańca jako ważnego składnika wychowania i kultury w dawnej Polsce poprzez wybrane aspekty pracy wychowawczej na przestrzeni dziejów.
Część druga obejmuje obszar opieki ? konteksty teorii i praktyki.Autorzy poddają analizie problematykę opieki międzyludzkiej w różnych środowiskach wychowawczych i w różnych okresach życia człowieka począwszy od opieki nad dzieckiem we wczesnodziecięcym okresie rozwoju poprzez problem opieki w środowisku szkolnym, w okresie dorastania, a także w dorosłości i u schyłku życia. Autorzy prezentują także problemy opieki nad człowiekiem wynikające z jego niepełnosprawności.
Część trzecią stanowią opracowania dotyczące różnorodnych problemów związanych z szeroko pojętym procesem wychowania człowieka. Składa się z trzynastu opracowań, które poruszają trudne problemy wychowania w rodzinie, szkole i środowisku lokalnym. Podjęte zagadnienia analizują proces wychowania w odniesieniu do dziecka, człowieka dorastającego, dojrzałego, starszego, a także w odniesieniu do osoby z niepełnosprawnością. Autorzy prezentują również problematykę niekorzystnych zjawisk pojawiających się w procesie wychowania.
Prawne, społeczne i metodyczne zagadnienia resocjalizacji zawarte w prezentowanej Czytelnikowi książce powstały w wyniku intelektualnej i empirycznej działalności reprezentantów wielu ośrodków akademickich w kraju, którzy szansę na minimalizację negatywnych następstw narastającego nieprzystosowania społecznego i przestępczości upatrują przede wszystkim w zmianie wzorców myślenia społecznego z powszechnie funkcjonującego schematu „przestępstwo – dotkliwa kara – potępienie społeczne”, na wzorzec „przestępstwo – zadośćuczynienie – inkluzja społeczna”. Treści zawarte w tej książce stanowią przeciwwagę wciąż prowadzonych debat społecznych i politycznych, w których trudno dostrzec zmianę kierunku myślenia z potępiania sprawców przestępstw na próbę zrozumienia przestępstwa i zachowań dewiacyjnych. „Zrozumieć”, nie oznacza jednak „usprawiedliwiać”, lecz „wyjaśnić”, by w sposób bardziej efektywny zapobiegać i eliminować przestępczość. Mity i stereotypy dotyczące zachowań dewiacyjnych (a główne przestępczych) w sposób poparty ugruntowaną teorią i zweryfikowany empirycznie, zostają poddane w tej książce konstruktywnej krytyce. Autorzy zebranych w tym opracowaniu rozdziałów, nie tylko zadają pytania, o to jak być powinno, lecz dają konkretne i poparte badaniami wskazówki, jak działać, by społeczny świat transformował w kierunku bardziej przyjaznej człowiekowi przyszłości. Zawarte w tej książce artykuły mieszczą się zatem w zakresie nauk aplikatywnych, które są nastawione na wszechstronną pomoc w rozwoju istoty ludzkiej i całego społeczeństwa.
Celem niniejszej publikacji jest opracowanie założeń integralnego programu profilaktycznego dotyczącego wychowania w trzeźwości dzieci i młodzieży. Taki program będzie nie tylko przekazywał informacje o substancjach uzależniających i uczył kompetentnych zachowań wobec własnych emocji, lecz także kształtował u wychowanków dojrzałe postawy wobec siebie i świata zewnętrznego.
Głównym motywem podjęcia niniejszej pracy jest niepokój wychowawczy w obliczu wielkości zagrożeń i szkód alkoholowych wśród dzieci i młodzieży. W okresie szkolnym młodzi ludzie podejmują próby eksperymentowania z różnymi środkami odurzającymi, a przede wszystkim z alkoholem. Opierając się na badaniach polskich i obcych, wymienia się liczne negatywne konsekwencje picia alkoholu przez dzieci. Są to: wypadki (zwłaszcza drogowe) i wynikające z nich zgony, kalectwo czy inne kłopoty ze zdrowiem, przestępstwa, gwałty, niepowodzenia szkolne, konflikty z rodzicami i otoczeniem, łatwiejszy dostęp do innych szkodliwych używek (substancji). Wczesna inicjacja alkoholowa jest uważana przez specjalistów za jedną z głównych przyczyn później.
Praca składa się z sześciu rozdziałów. Rozdział pierwszy ukazuje naturę uzależnień oraz przyczyny i skutki inicjacji w wieku szkolnym. Rozdział drugi podaje przyczyny małej skuteczności dotychczas stosowanych programów profilaktycznych. Rozdział trzeci przedstawia personalistyczną koncepcję człowieka jako podstawę w opracowaniu integralnego programu profilaktycznego, którego stosowanie stwarza skuteczniejszą niż dotąd ochronę dzieci i młodzieży przed uzależnieniami. Rozdział czwarty dotyczy funkcjonowania społeczeństwa informacyjnego i przedstawia metodę komunikacji bez przemocy i jej aplikacje praktyczne. Rozdział piąty zawiera zasady współpracy rodziny i szkoły oraz różnych instytucji wspierających szkołę i rodzinę w realizacji integralnego programu. W rozdziale ostatnim przedstawiony jest projekt integralnego programu profilaktycznego, metody i formy pracy oraz spodziewane osiągnięcia na różnych etapach edukacji.
Publikacja ta jest przeznaczona w szczególny sposób dla nauczycieli i wychowawców, a także rodziców, którzy nie mają profesjonalnego przygotowania w zakresie profilaktyki uzależnień, a którzy mogą pomagać innym, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, w ochronie zagrożonej wolności.
Niniejsza rozprawa FILOZOFIA WYCHOWANIA MORALNEGO tworzy tryptyk z dwiema wcześniejszymi monografiami: FILOZOFIA WYCHOWANIA [1998], FILOZOFIA PEDAGOGIKI [2003]. Monografia prezentuje wyniki wieloletnich badań: pierwsza publikacja pn. Kontrowersje wokół Arystotelesowskich kategorii paidagogike i politikon dzoon ukazała się w periodyku ?Studia Filozoficzne? Nr 7/1986. W tejże rozprawce przedstawiona została koncepcja trójjedni człowieka, która stanowi podstawę niniejszej monografii.
Serdecznie dziękuję mojej Żonie za cierpliwe przedyskutowanie głównych tez oraz duchowe wsparcie w chwilach zwątpienia w możliwość napisania niniejszej monografii. Z nią, jako doświadczonym psychologiem w pracy z dziećmi oraz z ich rodzicami, ale i w pracy z nauczycielami, mogłem konsultować wszystkie istotne tezy dotyczące wychowania dziecka w rodzinie oraz wychowania ucznia w szkole.
Dziękuję za dyskusję nad tezami książki dr Katarzynie Niebrój oraz dr. Bogdanowi Ogrodnikowi, adiunktom (kierowanego przeze mnie do chwili odejścia na emeryturę w 2007 roku) Zakładu Filozofii Systematycznej Instytutu Filozofii Uniwersytetu Śląskiego. Serdecznie dziękuję dr. Markowi Olejniczakowi oraz doktorantowi Mateuszowi Adamek za cenne uwagi krytyczne. Godzi się też przywołać nazwisko dr. Herberta Kopca, z którym od ponad dwudziestu lat prowadziłem spory na temat rozumienia pedagogiki w okresie PRL.
Wdzięczny jestem studentom i magistrantom Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Mysłowicach za umożliwienie mi postawienia wybranych tez na zajęciach i podjęcie merytorycznej dyskusji oraz Władzom Uczelni za utworzenie warunków sprzyjających napisanie tej monografii.
Dziękuję za owocną, ponad dziesięcioletnią, współpracę z Regionalnym Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli ?WOM? w Katowicach. Wyrażam słowa szacunku i uznania dla nauczycieli i dyrektorów, psychologów i pedagogów, metodyków i wizytatorów województwa śląskiego, z którymi spotykałem się na kursach i konferencjach, organizowanych przez mgr M. Kłyk, konsultanta ds. wychowania RODN ?WOM? w Katowicach.
Powstanie tej książki w dużej mierze było inspirowane zajęciami na kursach przygotowujących nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych pn. Wychowanie do życia w rodzinie. Dzięki tym zajęciom problematyka była zgłębiana, porządkowana i dyskutowana z Konsultantem ds. wychowania i nauczycielami, uczestnikami kursów. Z tego względu w zakresie teorii rodziny, teorii człowieka, aksjologii, moralności, teorii wychowania, niniejsza monografia może pełnić rolę podręcznika do zajęć z wychowania do życia w rodzinie.
Książka jest napisana z myślą o tej młodzieży studiującej, która jest zainteresowana teorią człowieka, teorią wartości, teorią norm oraz teorią wychowania. Mam na uwadze młodego człowieka, który jest zainteresowany warunkami możliwości fundowania sfery duchowej, w tym moralności personalnej, rozumności personalnej i wolitywności personalnej. Monografia powinna być przydatna dla nauczycieli i rodziców. Chciałbym, aby z tezami książki zapoznał się każdy, komu leży na sercu dobro dziecka i rodziny oraz dobro ucznia i szkoły.
Książka dotyczy problematyki rodzinnej osób osadzonych w zakładach karnych w Polsce. Sytuacja rodziny polskiej na przełomie wieków może być analizowana również w aspekcie rzeczywistości przestępczej. W książce starano się przedstawić niektóre problemy, jakie wiążą się z funkcjonowaniem rodziny pochodzenia osób aktywnych przestępczo, odnoszą się do systemu wartości przekazywanych w tej rodzinie i zinternalizowanych przez przestępców oraz w pewnym zakresie z funkcjonowaniem ich własnych rodzin. Przedstawiono zatem najpierw rys badań nad rodzinami więźniów zarejestrowanych w polskiej literaturze przedmiotu z pewnymi odniesieniami do literatury zagranicznej. Całość miała na celu ukazanie obrazu rodziny polskich więźniów zarejestrowanego na początku nowego tysiąclecia z zasygnalizowaniem osoby Jana Pawła II u końca Jego pontyfikatu. Przydatność badań odnosi się nie tylko do rejestracji środowiska rodzinnego więźniów, ale również dla wskazania koniecznych kierunków badań w tym zakresie.
Publikacja koncentruje się na zachowaniach mimetycznych kobiet. Głównym celem badań przeprowadzonych przez autorkę było uchwycenie zacierającej się rzeczywistości wśród badanych kobiet. Dowodzi ona, że obecnie mass media mają ogromne znaczenie w kształtowaniu obrazu rzeczywistości, w tworzeniu ogólnie przyjętych norm i zasad. Szczególnie skutecznym medium jest telewizja ze względu na dynamiczne połączenie obrazu, dźwięku i ruchu, natomiast interesującą grupą odbiorców opisaną w książce są kobiety ze względu na zmieniającą się ich rolę społeczną i polityczną.
Autorka, przedstawiając wyniki wywiadów z kobietami prezentującymi różne style życia, ukazuje wpływ przekazów telewizyjnych na wybrane obszary życia kobiet. Z książki dowiadujemy się między innymi, w jaki sposób telewizja wpływa na życie kobiet, w jakich obszarach i czym jest uwarunkowany wpływ telewizji na zachowanie kobiety, ale także jakie są preferencje telewizyjne kobiet, np. jakie programy oglądają najchętniej i ile czasu spędzają przed telewizorem.
Probation system - penalties of medium force and measures of supervised liberty as a proposal of fair punishment
Organization of prison management in Poland
Mentally handicapped people and their leisure time
Contemporary problems in bringing up children
Phenomenon of smoking cigarettes among teenagers
Pro-social risk taking and personal values. Study of fire-fighters
In search of effective rehabilitation in penal institutions
[...] książka jest odpowiedzią na jedno z najbardziej aktualnych społecznych zapotrzebowań, jakim jest rzetelna wiedza dotycząca zespołu nadpobudliwości psychoruchowej [...]. książkę charakteryzuje nie tylko wysoki poziom kompetencji naukowej, ale ma ona zarazem pewne szczególne cechy: jest napisana zrozumiałym dla przeciętnego Czytelnika językiem, zawarte w niej przykłady są „wzięte z życia”, a poza tym książka ma znakomite walory dydaktyczne [...]. będzie miała niewątpliwie uspokajający wpływ na Czytelnika, a zarazem zmobilizuje go do działań wspierających dziecko z ADHD w jego zmaganiu się ze sobą i z otaczającym je, zazwyczaj mało mu życzliwym światem.
(z recenzji prof. zw. dr hab. Ireny Obuchowskiej)
Książka składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy metodologicznej relacji pedagogiki wobec kultury i możliwości poznania humanistycznego dokonującego się w ?trudnych syntezach? złożonych sytuacji poznawczych, czyli między drogami kultury. Druga z nich stawia kwestię ?zysku symbolicznego?, jaki może być udziałem pedagogiki, pod warunkiem podjęcia przez nią wysiłku osadzenia problematyki także w kontekstach narracji zmarginalizowanych, zapomnianych czy zakazanych, a ? jak się okazuje ? budzących jej wrażliwość kulturową i zrozumienie niezbędnego zakresu osadzenia w kulturze dla każdego typu myślenia i działania edukacyjnego.
Prezentowana praca jest więc propozycją (kierunku) strategii naświetlania wybranych tropów dla pedagogiki, zarazem uruchamiającą już częściowo dyskursy, możliwe w pedagogice, i podejmuje próby kilku zapowiedzi aplikacyjnych, które wymagają rzecz jasna dalszych rozwinięć. Uzupełnienia te, zebrane w osobnym tomie, opisuję w zakończeniu pracy.
Przedstawiona Czytelnikowi obszerna i wielowątkowa książka nie będzie z pewnością łatwa w odbiorze, choć mam nadzieję, że trud zmierzenia się z nią opłaci się, a przynajmniej unaoczni powagę zadania, jakie współcześnie staje przed pedagogiką jako całością, choć nie zawsze jesteśmy tego świadomi, czy na to przygotowani.
Recenzje:
?Dawno już nie czytałem tak znakomitej rozprawy naukowej, której efektem będzie niewątpliwie przełom w metodologii odczytywania tekstów z zakresu humanistyki [?]. Autorka twórczo przeszukuje archiwum kultury dla pedagogów, wyłuskując z literatury pięknej, literaturoznawstwa i współczesnych studiów filozoficznych i pedagogicznych niedostrzegane w swej imperatywnej wartości fragmenty, zachęcając nas zarazem do zanurzenia się w nich i ?wyłowienia pereł? niezwykle trafnie cytowanych myśli. Tworzy w ten sposób własne pasaże myśli, nie pozwalając na to, by te ? Jej zdaniem ? najważniejsze dla kultury nie pozostały na ?śmietniku historii idei?. [?] wprowadza alternatywne style narracji, otwierając zarazem nowe przestrzenie do badań kulturowych w pedagogice [?]. Recenzowana książka staje się humanistycznym projektem nowej metodologii badań hermeneutycznych, które otwierają się na wielogłos, przygodność, poetykę fragmentu czy kolaż tropów niedokończonych myśli [?]?.
Prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski
?Książka [?] ma szanse zaistnienia zarówno w pedagogice, jak i w kulturoznawstwie czy teorii sztuki. Autorka bowiem nie pisze o humanistyce i nie postuluje humanistyki, ale ją po prostu uprawia. Najbardziej zdumiewająca i budząca szacunek jest u Autorki umiejętność adaptacji własnej wyobraźni [?]. To zupełnie niespotykany na gruncie humanistyki (i gdziekolwiek indziej) poliglotyzm wyobraźni. Autorka nie tylko biegnie z wilkami, ale i z nimi rozmawia. Dotykanej materii, niekiedy bardzo delikatnej i niebywale wrażliwej, Autorka ani przez chwilę nie próbuje obrazić czy upokorzyć przygotowaną na twardo metodologią [?]. To świat natury ludzkiego myślenia, gdzie nie ma granic wyznaczonych przez katedry, wydziały i stopnie naukowe [?]. To wielkie wietrzenie pedagogiki. Widać na to już czas. Czas na pedagogów intelektualistów, a nie tylko teoretyków, czas na pedagogiczne idee, a nie tylko rekonstrukcje. Gratuluję! [?] Mało tego, uważam, że będzie to zdecydowanie najważniejsza praca opublikowana w szlachetnym ?Impulsie??.
Prof. zw. dr hab. Aleksander Nalaskowski
Kazimierz Denek: Wiele uwagi autor poświęca tożsamości narodowej, określonej przez język, a ponadto prezentuje wyniki badań nad miejscem Ojczyzny wśród innych wartości w opiniach studentów, uczniów i nauczycieli.
Wiesława Korzeniowska: autorka przybliża głębokie związki człowieka z ziemią i obszarami swojskości w warunkach ścierania się kulturowych tradycji lokalnych z realiami programów Unii Europejskiej.
Bronisława Dymara: pokazano szkołę jako swoistą małą Ojczyznę wiedzy i więzi, będącą edukacyjną wspólnotą.
Książka Dziecko w świecie edukacji. Przykłady zajęć kompleksowych. Bliżej integracji osoby i pedagogiki współbycia jest drugą częścią publikacji Dziecko w świecie edukacji. Podstawy uczenia się kompleksowego ? nowe kształty i wymiary edukacji o tym samym tytule głównym, a zarazem XIX tomem serii ?Nauczyciele ? Nauczycielom?, wydawanej od 1996 roku w Oficynie Wydawniczej ?Impuls?.
Wątek egzystencjalny, filozofia codzienności przenika całą nasza serię. Bliskie nam są słowa Cypriana Kamila Norwida zawarte w Promethidionie:
Kto kocha, małe temu ogromnieje
i lada promyk rozbudza nadzieję.
W tomie tym jest wiele promyków i nadziei na lepszą edukację. Pierwsza część (rozdziały I?II) to opowieść o sztuce uczenia się i zmaganiach mających na celu ocalenie w ludziach współczesnych istoty człowieczeństwa. Zostały tu także, jak wiele znaczeń mieści się w słowie ?pomiędzy?. Tworzy ono przestrzenie obojętne, wrogie, życzliwe, pełne nadziei. Bywa niekiedy wytrychem, ale częściej kluczem do serc i umysłów innego człowieka, do dziecięcej wrażliwości.
Dalsza część główna (rozdziały III?VI) przybliża życzliwe przestrzenie interpersonalne współtworzone wraz z uczniami w kompleksowej edukacji w szkole podstawowej, gimnazjum, liceum i na uniwersytecie. Ukazano, że dzięki różnorodnym, a zarazem innowacyjnym działaniom najbardziej z pozoru przeciętna szkoła, może stać się przestrzenią tworzenia kultury. Uzasadniono również, że innowacyjnie prowadzona edukacja kompleksowa nie tylko dostarcza uczniom wiedzy przedmiotowej, strategicznej i autokreacyjnej, lecz także pobudza rożne sfery aktywności. Bywa źródłem fascynacji, radości i poszukiwania sensów życia oraz wartości wykonywanej pracy.
Problemy te przybliża ostatni rozdział o pedagogice współbycia, która jest odmianą personalizmu, a zarazem rezultatem kompleksowych działań. Działaniom tym towarzyszy tworzenie systemu norm i kryteriów ocen przy współudziale uczniów, systemu przekształcającego się w samoocenę, będącą podstawą uczenia się przez całe życie. W tym rozdziale omówione zostały różnorodne przestrzenie interpersonalne: przestrzeń intelektualna, mentalna, światopoglądowa, emocjonalna, terapeutyczna i autokreacyjna (metaprzestrzeń). Stanowią one syntezę integracji osoby wychowanka.
Metoda czytania psu jest skutecznym i przyjemnym sposobem na poprawę umiejętności czytania u dzieci.
Zawarte w publikacji wskazówki i ćwiczenia mogą być wykorzystywane na początkowym etapie kształtującym umiejętność czytania, ale przede wszystkim w procesie jej usprawniania.
Specyficzne cechy rozwojowe dziecka w późnym dzieciństwie
Kontekst społeczny a rozwój dziecka
Kontekst społeczny a rola ucznia
Kontekst społeczny i cechy podmiotowe dziecka a rola ucznia
There are constantly reappearing questions about the point of institutional rehabilitation, during which, instead of changes in personality, there is a developing personality degradation of the nature and life of the isolated person. Seeking ways that allow for an effective, broadly understood, rehabilitation became to us a stimulus to set about the realisation of the study presented in the subsequent parts of this article. A new, creative, social readaptation needs a departure from the routine and an open attitude towards unconventional methods of acting with people serving a prison sentence for criminal offences.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
