Publikacja poświęcona Uniwersytetowi Trzeciego Wieku we Wrocławiu spełnia wszystkie warunki dla tego typu monografii. [...] W poszczególnych rozdziałach Autorka ukazuje genezę placówki, jej rozwój, podstawowe kierunki działalności. [...] Na światło dzienne zostały wydobyte sylwetki organizatorów, działaczy i pracowników Uniwersytetu Wrocławskiego zasłużonych dla kształtowania się profilu tej instytucji. [...] Otrzymujemy też charakterystykę uczestników [...].
Praca poświęcona Uniwersytetowi Trzeciego Wieku działającemu przy Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego [...] stanowi ważny przyczynek do dziejów Uniwersytetu Wrocławskiego.
z recenzji prof. dr. hab
Autorki w swoich artykułach z punktu widzenia społecznego i pedagogicznego poruszają wybrane (z powodu ograniczonych ram książki) współczesne problemy zdrowotne, kładąc nacisk szczególnie na ich zdrowotne konsekwencje, podkreślając niezwykłe znaczenie profilaktyki w życiu człowieka.
Książka powstała z myślą o tych, którzy stale poszukują nowych dróg skierowanych w stronę zdrowia, zdobywają je i promują, umożliwiając sobie rozwój i ciągłe wzbogacanie swojego życia. Autorki mają również nadzieję, że praca trafi do rąk Czytelnika niezainteresowanego problematyką zdrowia człowieka i zainspiruje go do poszukiwania wiedzy o zdrowiu, jakże potrzebnej w każdej fazie życia.
?Motywacyjna rola dramy w glottodydaktyce? to próba nowego spojrzenia na proces uczenia się języka angielskiego perspektywy psychopedagogicznej, a także inną analizę motywacji wewnętrznej, która jest przedmiotem wielu publikacji czysto psychologicznych. Prowadząc badania nad motywacją wewnętrzną, w książce tej uwzględniono również taką właściwość jak poczucie kontroli jednostki oraz typ osobowości ucznia. Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie: jak stymulować motywację do nauki języka obcego, jak rozbudzić rzeczywiste zainteresowanie językiem obcym. Drama będąca głównym zagadnieniem niniejszej pozycji wydaje się odpowiedzią na postawione pytania. Drama to niekonwencjonalny, twórczy sposób nauki poprzez aktywną identyfikację z wyobrażonymi rolami i sytuacjami. Drama to metoda nauczanie, która uwzględnia wiedzę o uczącym się, procesie uczenia się oraz rzeczywistości społecznej, w jakiej żyjemy. Nauka języka obcego to proces interakcji i komunikacji pomiędzy nauczycielem a uczniem, będący odbiciem zróżnicowanych stanów emocjonalnych i intelektualnych wobec konkretnych sytuacji. Wiele osób niechętnie konwersuje w języku obcym, bo brak wiedzy i świadomość popełnionych błędów wprawiają je w zakłopotanie. Zaletą dramy jest to, że nadaje ona sytuacji dynamiczne, interpersonalne tło, które wymaga od uczestnika natychmiastowej odpowiedzi. Uczestnicząc w niej, uczniowie często zapominają o brakach językowych, przełamują lęk i optymalnie wykorzystują posiadane wiadomości. Niniejsza książka to próba twórczego spojrzenia na proces uczenia się języków obcych oraz propozycje praktycznych rozwiązań pedagogiczno-metodycznych.
Książka podejmuję tematykę wychowania i edukacji, patrząc na dziecko całościowo, na jego rozwój w różnych wymiarach. Używa do tego narzędzia, jakim jest psychosynteza - psychologię całego człowieka, jednocześnie udowadniając, że jej podstawowa zasada - „gdy coś przychodzi na czas – jest to edukacja; gdy za późno to terapia”, podobnie jak zasada Hipokratesa – przede wszystkim nie szkodzić” - powinny być fundamentem współczesnego przygotowania rodziców i nauczycieli. Poprzez kartki książki Autorka prezentuje przestrzenie wychowania niezbędne do wsparcia w rozwoju dziecka, podejmując trudny temat duchowego wychowania człowieka i różnych podejść do niego, a jednocześnie pokazując jak całościowe wspieranie dziecka przyczynić się może do zrównoważonego rozwoju.
Książka pokazuje podejście medyczne, psychologiczne, filozoficzne do poruszanej tematyki, także wkracza głęboko w sferę duchowości z punktu widzenia nauki.
Książka jest oparta na osobistym doświadczeniu Autorki, stąd jest unikalna. Niemniej porusza tematy ogólne, wkraczając w różne dziedziny życia społecznego i nauki.
Narastające społeczne patologie, kryzys sytemu edukacyjnego, objawiające się agresywnymi zachowaniami na ulicach i w szkole, podobnie jak wzrastająca ilość samobójstw wśród dzieci i młodzieży wymusza na dorosłych spojrzenie głębiej w przyczyny procesu jak i powrotu do początku – do jakości sprawowanego wychowania i wczesnej edukacji szkolnej, mający wpływ na obraz siebie i świata, budowanie zdrowej osobowości i zachowania, obecna rzeczywistość polityczna i ekonomiczna oraz procesy globalizacyjne wymagają także spojrzenia na edukację w kontekście całościowego obrazu świata, jak i człowieka. Naukowe odkrycia i udokumentowanie holistycznego podejścia wymuszają zmiany całego systemu kształcenia, w tym wychowania, rozpoczynając od przygotowania rodziców, kształcenia przedszkolnego, poprzez cały system szkolny, na przygotowaniu nauczycieli kończąc.
Młodzież i dyplom akademicki. Społeczne konstrukcje sukcesu życiowego
Patologie walki o równość edukacyjną - "kredencjalne młyny"
Macierzyństwo, dyplom akademicki i sukces zawodowy kobiet
Wśród pozycji wydawniczych poświęconych problematyce rozwoju i jego wspomagania u dzieci z zespołem Downa proponowana książka będzie pozycją szczególną. Obejmuje bowiem nie tylko aspekty medyczne, psychologiczne oraz społeczne odnoszące się do tego zespołu zaburzeń rozwoju, ale także ujmuje je w perspektywie terapeutycznej, ukonkretnionej opisem wybranych metod postępowania. Ponadto znajdziemy w książce wypowiedzi rodziców wychowujących dzieci z zespołem Downa, wypowiedzi samych dzieci, jak też informacje pomocne w poszukiwaniu miejsc, w których znaleźć można pomoc terapeutyczną oraz społeczne wsparcie.Z recenzji prof. dr hab. Ireny Obuchowskiej
Oczekiwania, analiza literatury przedmiotu, stanowiska psychologiczne i socjologiczne
System Bezpieczeństwa Narodowego i Siły Zbrojne w Rzeczypospolitej Polskiej
Unormowania formalnoprawne w zakresie bezpieczeństwa narodowego i obrony narodowej państwa polskiego
Reformy w Polskich Siłach Zbrojnych konsekwencją zmiany społecznej
Książka jest próbą rekonstrukcji ponadczasowej warstwy pedagogiki Fryderyka Wilhelma Foerstera jaką jest zawarta w niej koncepcja wychowania do wolności wyboru. Sam Foerster nie sformułował tego zadania/celu, lecz pogłębiona analiza jego przebogatej spuścizny konsekwentnie kreuje człowieka posiadającego nie tylko umiejętności podjęcia nie determinowanej zewnętrznie decyzji, ale i wytrwania w dokonanym wyborze (konsekwentnego przeprowadzenia go).
Część I książki ukazuje filozoficzne podstawy myśli Foerstera oraz metodologiczne aspekty jego pedagogiki . Część II to koncepcja wychowania do wolności wyboru. Wyjaśniona jest tu jego istota i sens; podstawowe filary osobowościowe warunkujące zdolność wyboru: wola i charakter; droga dojrzewania do wolności wyboru z udziałem samoprzezwyciężenia, posłuszeństwa, karności, ascezy, wierności i stałości. Część III wskazuje istotne, teoretyczne i społeczno ? kulturowe konteksty tegoż wychowania. Są nimi holizm teorii i praktyki oraz rozwiązania dotyczące kwestii płci w wychowaniu. Na czoło wysuwa się tu specyficznie (personalistycznie) rozumiana emancypacja kobiet ? poprzez wierność doskonałości oraz model wychowania seksualnego wpisany w wychowanie w ogóle, dbający o nie zinstrumentalizowanie ludzkiej płciowości.
Całość zakończona jest tłumaczeniem przez autorkę fragmentów pamiętników Fryderyka Wilhelma Foerstera.
Dzięki podejmowaniu przez coraz większe grono specjalistów problemów komunikacji, mowy
i języka, jak również praktycznego działania zmierzającego do wsparcia osób do niedawna określanych jako niekomunikujące/niekomunikatywne następuje zmiana w spojrzeniu na niepełnosprawność, która wcale nie musi oznaczać marginalizacji i depersonizacji.
Prezentowany tom, poruszający zagadnienie alternatywnych i wspomagających metod komunikacji, powstał dzięki ogromnemu zaangażowaniu wybitnych specjalistów, praktyków i teoretyków takich dziedzin, jak komunikacja interpersonalna, neuropsychologia, logopedia oraz komunikacja wspomagająca i alternatywna (AAC). Ważnym przesłaniem publikacji jest przekazanie skutecznego instrumentu rehabilitacji psychologicznej. Bez komunikowania się z dziećmi i młodzieżą w normie trudno mówić o ich rozwoju intelektualnym, poczuciu własnej wartości, a także rozwoju emocjonalnym. W przypadku niepełnosprawności komunikowanie się jest podstawowym warunkiem pozyskiwanych zmian rozwojowych. Tę tezę uzasadniono w prezentowanej pracy.
Problematyka komunikacji alternatywnej już od wielu lat znajduje się w centrum zainteresowania teoretyków i praktyków zajmujących się zagadnieniami edukacji i rehabilitacji osób niepełnosprawnych, dodatkowo obarczonych trudnościami w sferze porozumiewania się.
Do pedagogiki specjalnej wprowadzane są nowe rozwiązania dotyczące pomocy człowiekowi niepełnosprawnemu w nawiązywaniu, utrzymywaniu i doskonaleniu interakcji komunikacyjnych w sposób alternatywny, tj. wykorzystujący gest, obraz i piktogram.
Książka będzie pomocna wszystkim, którzy podejmą trud łamania barier w porozumiewaniu się. Przede wszystkim skierowana jest do logopedów, psychologów, nauczycieli i terapeutów dokształcających się na podyplomowych studiach, do studentów i wszystkich zainteresowanych problematyką alternatywną i wspomaganą komunikacją.
Toksyczne działanie odbiornika telewizyjnego na dziecko jako widza znajduje w tej niewielkiej przecież rozprawie mocne uzasadnienie naukowe. Autor skupia się bowiem na tych wynikach badań, które – choć są rozproszone w czasie i przestrzeni – prowadzą do zaskakujących odkryć. Tak staje się w wyniku kumulacji wiedzy naukowej, jej wydobycia na jaw w rezultacie żmudnych dociekań badawczych. W ich świetle okazuje się, że emitowany przez telewizję program ingeruje w fizjologię ciała osoby skupionej na jego przekazie tak głęboko, że pogrąża świadomość w stan na granicy snu i jawy oraz destabilizuje cały system przemiany materii człowieka, w tym spowalnia także akcję serca. W istocie oglądanie telewizji prowadzi do nieuświadamianej sobie przez widza utraty wewnętrznej aktywności, osłabienia woli jego działania.
Jak wykazują badania niemieckich naukowców, najmłodsze pokolenie spędza przed ekranem telewizora przeciętnie ok. 2,5 godziny dziennie, bez jakiejkolwiek bezpośredniej komunikacji ze swoim otoczeniem i bez aktywności ruchowej. Nic dziwnego zatem, że wyrasta ono w środowisku zagrażającym jego zdrowiu fizycznemu i psychicznemu. W następstwie biernej konsumpcji programów medialnych i cywilizacyjnych przemian coraz więcej dzieci ma zaburzone procesy zmysłowe, trudności ze słuchaniem, z koncentracją uwagi, z odczuwaniem własnych emocji czy z poruszaniem się w otoczeniu itp. Młody człowiek spędza cały swój wolny czas przed ekranem telewizora czy monitora komputerowego, poświęcając temu ponad 30 godzin tygodniowo. Na początku tygodnia ma ono trudności w przestawieniu się na słuchanie nauczyciela w szkole („syndrom poniedziałku”). Dzieci miejskie przesiadują swoje dzieciństwo w domu. [...]
Wprowadzenie do pedagogiki Rudolfa Steinera
Najnowsze wydanie książki prof. Johannesa Kierscha pt. Pedagogika waldorfsk, stanowi syntetyczne wprowadzenie w jedną z odmian pedagogiki alternatywnej początku XX w., mającej za sobą okres dynamicznej inicjacji i rozwoju, dramatycznych ograniczeń i zakazów w okresie narodowego socjalizmu i w dobie II wojny światowej oraz doświadczającej wraz z przełomem XX i XXI wieku renesansu wychylającego tę myśl i praktykę edukacyjną w przyszłość.
Publikacją tą wydawca rozpoczyna cykl książek z obszaru pedagogii waldorfskiej. Treść tych pozycji i ich warstwa metodyczna stają się zaproszeniem dla nauczycieli poszukujących skutecznych metod kształcenia i wychowania mimo istniejących trudności i złożoności wiedzy czy pojawiających się problemów socjalizacyjnych w życiu dzieci i młodzieży społeczeństw ponowoczesnych. Nie chcemy w tym miejscu dokonywać wprowadzenia do wprowadzenia, gdyż mamy w Polsce literaturę z zakresu tej pedagogiki, ale biorąc pod uwagę niezwykle trafny styl narracji autora tej publikacji, pragniemy osadzić ją w kontekście szeroko pojmowanych badań i recepcji współczesnych prądów czy modeli edukacyjnych.
Z wielokulturowością człowiek stykał się od czasów najdawniejszych, traktując ją jako zjawisko codzienne, przejawiające się w normalnym współistnieniu nacji, od pokoleń żyjących obok siebie i wspierających się w sytuacjach krytycznych.
Zmiany zapoczątkowane przez rewolucję industrialną naruszyły hierarchię wartości towarzyszących do tej pory człowiekowi; naruszyły też dotychczasową perspektywę postrzegania ?innych? ? punkt widzenia neutralno-tolerancyjno-współegzystujący zmienił się na jednoznacznie krytyczno-negatywny. Równolegle jednak do przemian gospodarczo-ekonomicznych zachodziły przeobrażenia, które Pierre Teilhard de Chardin określił mianem przejścia ?od totalizacji jednostkowej do totalizacji społecznej? stwarzającej ludzkości nowe problemy.
Jak bowiem podkreśla, zacieśnia się sieć związków ekonomicznych stłaczających i przybliżających w sposób nieunikniony mieszkańców Ziemi. Z drugiej zaś strony okazuje się, że w toku tej kompresji tracimy to, co najcenniejsze: tradycyjne wartości, a także samorzutność w podejmowaniu decyzji. Zatem, jak pisze filozof, ?chodzi o to, by totalizować, nie depersonalizując. Ocalić zarówno całość, jak i składniki?. Co do konieczności osiągnięcia tego dwojakiego celu wszyscy są zgodni.
Coraz bardziej narasta też świadomość konieczności kształcenia pod kątem zarówno całości, jak i owych składników ? kształcenia mającego na względzie m.in. wartości ewangeliczne, tj. przede wszystkim miłość bliźniego. W sytuacji, w której ludzkość znalazła się dzisiaj, przykazanie miłości staje się coraz bardziej naglące, mówi bowiem już nie tylko: ?Miłujcie się, aby być doskonałymi?, ale ostrzega: ?Miłujcie się, w przeciwnym razie zginiecie?. Doświadczenia pokazujące możliwości ludzkiej energii dowodzą, że doszliśmy do decydującego momentu ludzkiej ewolucji, skąd jedyną drogą do przodu jest droga wspólnego zaangażowania.
Na drodze tej należy bezwzględnie pamiętać o szacunku dla każdej kultury, o tym, że kultura jest czymś ponadorganicznym, przekraczającym to, co indywidualne. Należy równocześnie mieć na uwadze to, że stanowi ona społeczne dziedzictwo ? tradycję ? i jest nie tylko pewnego rodzaju skończonym planem, ale także ciągłym planowaniem, ciągłym stawaniem się.
Wiesława Korzeniowska
Zjawiska zaburzeń w odżywianiu się młodzieży, manifestujące się głównie w formie anoreksji i bulimii, stają się coraz powszechniejsze. Obejmują one głównie młodzież w wieku dorastania - przede wszystkim dziewczęta. Przewrażliwienie na punkcie własnego wyglądu zewnętrznego wynika u młodzieży ze stanu rozwoju psychofizycznego a także, w bardzo dużym stopniu, z przyjmowania przez nią wzorców wyglądu fizycznego lansowanych przez środki masowej komunikacji, przede wszystkim telewizję i czasopisma. Niesie to z sobą różne rozterki i dramaty osobiste i zdrowotne, sytuacja powyższa powinna stawać się więc obiektem troski pedagogicznej w szkołach skupiających młodzież w wieku dorastania. Przyczyny i skutki zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej powinny być obiektem zainteresowania pedagogicznego i psychologicznego nie tylko w toku wychowania zdrowotnego, lecz także wychowania moralnego i estetycznego. Niezbędne stają się publikacje na temat diagnozy i profilaktyki zaburzeń odżywiania się uczniów, które byłyby pomocne dla nauczycieli, pedagogów szkolnych, nadzoru szkolnego, rodziców, studentów kierunków nauczycielskich i pedagogicznych. Taką publikacją jest praca Marty Kowalczuk pod tytułem „Pedagogiczna diagnoza i profilaktyka zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej".
Prof. zw. dr hab. Stanisław Palka
Uniwersytet Jagielloński, Instytut Pedagogiki
Autyzm wczesnodziecięcy należy do tych zespołów zaburzeń psychospołecznego rozwoju dziecka, które budzi żywe zainteresowanie przedstawicieli bardzo wielu dyscyplin nauki: medycyny, psychologii, pedagogiki i socjologii, ale również osób związanych z kulturą i sztuką. Jest bowiem znakiem, czy wręcz piętnem drugiej połowy XX wieku, tym bardziej bolesnym, iż dotyka dziecko we wczesnej fazie jego życia i rozwoju.
Praca jest oryginalna i nowatorska, ma duże znaczenie dla teorii i praktyki autyzmu wczesnodziecięcego. Autorka zadała sobie trud nawiązania kontaktów z innymi ośrodkami naukowymi, które koncentrują swoje zainteresowania badawcze wokół psychospołecznego rozwoju dzieci autystycznych i postanowiła zrealizować bardzo poważne zadanie – dokonać tłumaczenia techniki, służącej diagnozie rozwoju teorii umysłu oraz programu terapii tej teorii, a następnie sprawdzić drogą eksperymentu pedagogicznego ich przydatność w działaniach interwencyjnych.
Książka z pewnością będzie przydatna w kształceniu studentów pedagogiki i psychologii. Zainteresuje praktyków związanych z procesem wychowania i edukacji dzieci z autyzmem wczesnodziecięcym, a także rodziców tych dzieci.
Wiek XXI zasługuje na zmianę paradygmatu w zakresie postępowania ze sprawcami przestępstw. Okoliczności życia społecznego i dominująca polityka karna nie wskazują jednak, aby kara kryminalna oparta głównie na pozbawieniu wolności została w najbliższym czasie wyeliminowana z rzeczywistości społecznej. Jednocześnie narastająca fala przestępstw czyni ją jednym z najbardziej aktualnych problemów naszych czasów.
Autorzy książki w sposób syntetyczny zebrali w jednym opracowaniu zagadnienia dotyczące przestępczości i patologii społecznych nią powiązanych.
Pracę rozpoczyna rozdział dotyczący przestępczości nieletnich. Położono na nim nacisk na zagadnienia prawne oraz możliwości zaradcze wynikające z obowiązujących przepisów wykonawczych i umów społecznych. Kolejny rozdział dotyczy etiologii przestępczości i najważniejszych paradygmatów i teorii w zakresie kryminologii.
Największa część pracy dotyczy jednak kary kryminalnej odbywanej w warunkach zakładu zamkniętego. W rozdziale III zebrano metody postępowania ze sprawcami przestępstw z uwzględnieniem najnowszych , w niewielu zakładach karnych wykorzystywanych do tej pory metod alternatywnych, jak joga lub alternatywna muzykoterapia..
Przekrój metod pozwala na prześledzenie form racy resocjalizacyjnej od klasycznych po najbardziej niekonwencjonalne. Mało spotykanym tematem w literaturze jest przestępczość kobiet, która w książce została dodatkowo opisana pod kątem ich macierzyństwa w zakładach karnych. Pojawia się tu także szeroki opis zachowań autodestrukcyjnych więźniów i działań podkulturowych.
Książka przedstawia podstawowe informacje dotyczące spondylozy szyjnej ? choroby przewlekłej, w kontekście jej etiologii i patomechanizmu. Choroba ta jest jedną z wielu występujących w obszarze kręgosłupa. Schorzenia kręgosłupa w chwili obecnej przybierają znamiona cywilizacyjnych i społecznych.
W drugiej części książki omówione zostały teoretyczne założenia wpływu medycznego masażu leczniczego na ludzki organizm, które uzupełnione zostały dostępnymi wynikami badań naukowych w zakresie stosowania masażu leczniczego, jako nieinfazyjnej formy terapii.
Uzupełnieniem prezentowanych badań są badania własne przeprowadzone na grupie kobiet ze spondylozą szyjną, które dotyczyły określenia wpływu terapii masażem na wybrane parametry somaryczne (zakres ruchów czynnych, ruchomości klatki piersiowej i objawy subiektywne zgłaszane najczęściej przez pacjentów) i parametry psychiczne (wybrane aspekty sprawności poznawczej i emocji).
Prezentowane w książce badania własne przeprowadzone zostały w oparciu o dobrze ugruntowaną wiedzę naukową z trzech dyscyplin, które w bezpośredni sposób zajmują się leczeniem chorób i profilaktyką zdrowotną: medycyny, psychologii i fizjoterapii, czego konsekwencją jest powstałe w wyniku syntezy tej wiedzy podejście psychosomatyczne zarówno do choroby, jak i do stosowanej terapii masażu.
Luźne zestawienie oddzielnych rozpraw, z których składa się publikacja napisanych w różnym czasie i dla różnych odbiorców ma tę zaletę, że czytelnik, zajmując się pojedynczym tematem, ma zawsze zamkniętą w sobie całość.
Według Pestalozziego trwałym elementem istoty człowieczeństwa są sprzeczności, które można wytłumaczyć rozdziałem egzystencji ludzkiej na trzy zasadniczo różniące się od siebie warstwy: naturalną, społeczną i moralną. Trzy ostatnie prace zawierają antropologię i teorię wychowania Pestalozziego. Czytelnicy, którzy przedkładają zapoznanie się najpierw z teorią, powinni przeczytać je na początku, w przeciwieństwie do tych, którzy woleliby w pierwszym rzędzie poznać myślenie Pestalozziego od strony praktyki wychowawczej.
Następną koncepcją, która powiązana jest z pedagogiką Pestalozziego i uzupełnia ją nowszymi wynikami dociekań psychologicznych jest metoda rozwiązywania konfliktów Amerykanina Thomasa Gordona. Gordon w toku badań nad autonomią i autentycznością jednostki nie stracił z oczu różnicy pomiędzy samorealizacją a realizacją własnego ,ja" (tzn. egoizmem). Metoda ta pomaga wywołać odpowiednią atmosferę, potrzebną dla rozwoju osobistych predyspozycji w ramach codziennych stosunków międzyludzkich.
Inne przemyślenia, które rozwinięte zostały w wielu artykułach, dotyczą zasady rezonansu wg Pestalozziego, rozróżnienia psychiki i ducha jak również psychologicznych obserwacji Alfreda Adlera.
Codziennie zalewa nas potok wiadomości. Wpatrzeni jesteśmy w bohaterów reality show i seriali. Czy wokół nadal jest świat rzeczywisty czy ten wykreowany przez media? W dużej mierze żyjemy tym, co przedstawią nam gazety, powiedzą prezenterzy programów informacyjnych radia czy telewizji. Nie jesteśmy w stanie uchronić się przed wpływem informacji na naszą podświadomość, jeżeli uczestniczymy w normalnym nurcie obecnego życia. Pewnie nie jest to takie złe, o ile za informacją nie kryje się kłamstwo i oszustwo. Problemy zaczynają się dopiero wtedy, gdy ograniczymy nasze postrzeganie świata jedynie do tego, co przyniosą nam media.
Książka dotyczy dwóch obszarów zagadnień. Pierwszy koncentruje się wokół odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób programy telewizyjne oddziałują na widzów? Autorzy skupiają się tu przede wszystkim na przemocy w mediach. Drugi obszar, to przedstawienie zdrowia jako wartości w programach telewizyjnych.
Książka zasługuje na uwagę co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze dotyczy aktualnej problematyki związanej z istotnymi zagadnieniami pedagogicznymi. Po drugie Autorzy podjęli się dokonania analizy teoretycznej dwóch ważnych społecznie zagadnień: przemocy w mediach i jej oddziaływania na odbiorcę oraz problematyki zdrowia w programach telewizyjnych
Książka pokazuje wybrane obszary działalności opiekuńczo-wychowawczej i edukacyjnej środowisk wychowawczych, jakimi są szkoła, świetlica środowiskowa czy inne placówki kulturalno–oświatowe. W procesie rozwoju człowieka, od najmłodszych lat najważniejszą rolę pełnią rodzice i to oni ponoszą odpowiedzialność za poziom i stan wychowania i przygotowania młodego człowieka do życia. Niezależnie od tego na określonym etapie rozwoju w proces socjalizacji włączają się instytucje edukacyjne, wychowawcze i kulturalne, które wspomagają i rozwijają działania zapoczątkowane przez rodzinę. Książka jest pracą zbiorową, na którą składa się dziesięć artykułów przygotowanych przez pracowników naukowych oraz pedagogów-praktyków. Tematyka poszczególnych tekstów jest zróżnicowana, co było celowym zamysłem redaktora opracowania, tak, by wskazać możliwości, konkretne rozwiązania zastosowane w praktyce pedagogicznej niektórych Autorów. Odnajdujemy tu refleksje i propozycje dotyczące: pracy świetlicy szkolnej i środowiskowej, działalności profilaktycznej w szkole, wychowawczych aspektów pracy logopedycznej, funkcjonowania organizacji młodzieżowych, wykorzystania czasu wolnego na przykładzie Pałacu Młodzieży w Katowicach oraz roli teatru w procesie wychowania. Opracowanie ma charakter interdyscyplinarny. To co łączy teksty to działania opiekuńcze, wychowawcze i edukacyjne zorientowane na stworzenie, jak najlepszych warunków rozwoju. Opracowanie stanowi oryginalną całość ukazującą jak efektywnie wykorzystać działanie instytucji wspomagających wychowawcze oddziaływania rodziny.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
