Jak dożyć w zdrowiu okrągłych 100 lat? Dlaczego o długowieczności warto myśleć dużo wcześniej? Co oprócz odpowiedniej aktywności fizycznej sprawi, że w „wieku matuzalemowskim” będziemy w pełni sprawni? Nie raz, nie dwa każdy myślał o tym, co czeka go w przyszłości. A przyszłość ta zależy przecież od zdrowia. Procesów przemijania niestety nie da się zatrzymać, ale można skutecznie je opóźniać odpowiednio dbając o „zawartość talerza”. Tak, tak. Jest wiele produktów spożywczych, ziół, które właściwie przyrządzone pomogą na długie lata zachować niezłą kondycję, sprawność umysłu i dobre samopoczucie. Zachować młodość. Diety i styl życia hamujące procesy starzenia Barbary Jakimowicz-Klein to przewodnik po świecie takich smakołyków, które wychodzą człowiekowi na zdrowie. Warto do niego zajrzeć! Fragment Książki Wiek metrykalny a biologiczny Próg starości jest trudny do ustalenia. Wiek kalendarzowy człowieka nie zawsze pokrywa się z wiekiem biologicznym. Liczba świeczek na torcie urodzinowym nie zawsze świadczy zatem o „prawdziwym" wieku jubilata. Przecież można czuć się i wyglądać młodziej! W powiedzeniu - każdy człowiek ma tyle lat, na ile się czuje - tkwi wiele prawdy. Wystarczy rozejrzeć się w najbliższym otoczeniu: widać bardzo wiele osób starszych, które pozostały młode, a jednocześnie mnóstwo młodzieży, która sprawia wrażenie przedwcześnie postarzałej. Możemy zadać sobie nieco trudu i sprawić, by wiek biologiczny stał się krótszy niż metrykalny. Zestawione wyniki badania internistycznego, laboratoryjnych analiz i lekarskiego wywiadu dają informacje, która pozwala na ustalenie wieku biologicznego pacjenta. Może się on znacznie różnić od wieku metrykalnego. Do jego oceny służą też międzynarodowe testy i programy komputerowe, dzięki którym porównuje się parametry konkretnego pacjenta do średniej ustalonej dla zdrowego człowieka w określonym przedziale wiekowym. ZachowaćMłodość diety i styl życia hamujące procesy starzenia Spis Treści: Wstęp Wiek metrykalny a biologiczny Proces starzenia się i jego objawy Co wpływa na proces starzenia? Co nam pozwala zachować młodość? Prawidłowe odżywianie Profilaktyka Wysiłek fizyczny Właściwa ilość snu Zwalczanie stresu Satysfakcjonujące życie seksualne Nastawienie psychiczne Zioła wpływające na zachowanie młodości Inne naturalne środki rewitalizujące Antyoksydanty, czyli sprzymierzeńcy młodości Jakie produkty spożywcze pozwalają zachować młodość? Jak zachować urodę? Moda na anti-aging Przepisy na długie życie Bibliografia

Każdemu z nas z pewnością zależy na tym, by jak najdłużej zachować młodość i witalność, nie tracąc jednocześnie swojej urody, stąd popularne życzenie, by ,,wiecznie być młodym i pięknym"". Sklepy pękają w szwach od nadmiaru najróżniejszych produktów, których zadaniem jest poprawienie naszego wyglądu od stóp do czubka głowy. Niekiedy jednak nawet najlepszy specyfik nie przywróci świeżości matowej, zwiotczałej skórze, nie wygładzi zmarszczek pod oczami czy w kącikach ust, nie pomoże wypadającym czy łamiącym się włosom ani rozdwajającym się paznokciom, jeśli nie zadbamy o właściwy sposób żywienia. Tylko on bowiem może dostarczyć nam w pełni wszystkich niezbędnych składników odżywczych potrzebnych dla zdrowia i urody. Aby lepiej i łatwiej zrozumieć zależności między żywieniem a urodą, autorka książki przedstawia główne problemy związane z przemianą materii oraz wpływ składników żywieniowych na prawidłowe funkcjonowanie wszystkich organów, w tym skóry, włosów i paznokci. Słowem, tych części ciała, których zdrowy i ładny wygląd jest atrybutem urody. Mamy nadzieję, że po tej doskonałej lekturze każdy zacznie patrzeć trochę inaczej na to, co codziennie zjada.

Z czego zbudowany jest kręgosłup? Co nazywamy kręgozmykiem? Jak zdiagnozować skoliozę? Kiedy udać się do lekarza? Korzystać z pomocy masażysty czy chiropraktyka? Co to są zabiegi wygrzewania kamieniami leczniczymi? Czemu służą zabiegi bioterapeutyczne? To pytania, które nurtują bardzo wielu ludzi. Nasz tryb życia, ciągły pośpiech, godziny przed komputerem, brak ruchu sprawiają bowiem, że coraz więcej, coraz młodszych osób uskarża się na bóle pleców - bardzo dokuczliwe i intensywne bóle. Jak się ich ustrzec i co zrobić, gdy już nas dopadną, chcieliby wiedzieć wszyscy. Dlatego powstały BÓLE kręgosłupa skuteczne metody walki i zapobiegania Katarzyny Sosnowskiej. Ta książka to skarbnica wiedzy o kręgosłupie. Każdy, kto chce być odpowiedzialnym za swoje zdrowie, samopoczucie, kręgosłup, powinien do niej zajrzeć!   Fragment książki Nie tylko w Polsce, ale w ogóle w krajach rozwiniętych, schorzenia kręgosłupa są tak częstą dolegliwością, że określa sieje wręcz mianem epidemii. Jak pokazują badania, co trzeci mieszkaniec naszego kraju skarży się na bóle kręgosłupa! Jest to informacja z jednej strony zatrważająca, ale z drugiej i nie najlepiej świadcząca o nas, użytkownikach tej naturalnej podpory. Dlaczego? Ponieważ prawie wszystkie uszkodzenia kręgosłupa są zasługą nas samych, a wiele z nich fundujemy sobie wręcz na własne życzenie - kręgosłup jest wprawdzie bardzo wytrzymały, ale obciążenia, jakie na niego nakładamy, sadła niego bardzo często za duże. Wydaje się nam, że godziny .spędzone za biurkiem, przed komputerem czy telewizorem, za kierownicą samochodu, ciągły pośpiech i stres, niewłaściwe odżywianie, nie mogą zaszkodzić tej części naszego szkieletu. Dopiero dokuczliwy ból pleców działa niczym przysłowiowy „kubeł zimnej wody". Jedynym usprawiedliwieniem może być fakt, że często wiedza o tym, czym tak naprawdę jest kręgosłup i co może mu zaszkodzić, a co wzmocnić oraz pomóc, jest naprawdę niewielka. Tymczasem jest to niezwykle ważne, ponieważ zdrowy kręgosłup nie tylko warunkuje sprawność ruchową, ale również prawidłowe funkcjonowanie wszystkich narządów wewnętrznych.       Aby coś zrozumieć, należy najpierw to poznać. Podobnie jest również z tą trzymającą człowieka w pionie częścią szkieletu. Niniejsza książeczka z pewnością nie będzie dla Czytelników źródłem niezwykle dogłębnej wiedzy o kręgosłupie. Pozwoli jednak -w stopniu podstawowym - zapoznać się z jego budową, rolą w orpem mięśnie sprawiają, że możliwe jest również wykonywanie ruchów w kilku płaszczyznach:       • ruchy zgięcia i prostowania;       • zgięcia boczne;       • ruchy obrotowe w prawo i w lewo;       • ruchy odwodzenia, będące kombinacją tych wyżej wymienionych, np. obrót tułowia w pozycji siedzącej.       Pośrednio kręgosłup stanowi nośnik ciężaru górnej części ciała, czyli głowy, klatki piersiowej, rąk. Również układ nerwowy wiele mu zawdzięcza - chroni on rdzeń kręgowy wraz z odchodzącymi od niego nerwami.       Jakie kości budują kręgosłup?       Kręgosłup dorosłego człowieka stanowi 40-45% długości całego ciała. Tworzą go 33-34 kręgi, których wielkość zwiększa się stopniowo od góry ku dołowi. W każdym z kręgów, oprócz początkowych kręgów szyjnych, można wyróżnić:       • w części przedniej trzon kręgu - ma on kształt walca. Dolna i górna powierzchnia trzonu stanowią miejsca połączenia z sąsiadującymi z kręgiem krążkami międzykręgowymi, a poprzez nie z kolejnymi kręgami;       • w części tylnej łuk kręgu - odchodzi od niego w sumie siedem wyrostków:       - jeden wyrostek kolczysty, skierowany ku tyłowi kręgu,       - jedna para wyrostków poprzecznych, odchodzących od kręgów na boki,       dwie pary wyrostków stawowych górnych i dolnych - wyrostki stawowe tworzą cztery powierzchnie stawowe i służą do łączenia kręgów między sobą, pozostałe wyrostki stanowią miejsca przyczepu mięśni i więzadeł; • otwór kręgowy - znajduje się on między trzonem a łukiem kręgu. Otwory poszczególnych kręgów tworzą wspólnie wzdłuż całego kręgosłupa kanał kręgowy, w którym biegnie rdzeń kręgowy;       • nasadę - tak określa się przejście trzonu kręgu w łuk kręgu. W miejscu tym istnieją dwa wcięcia: dolne (głębsze) i górne (płytsze). Wcięcia sąsiadujących ze sobą kręgów nakładają się na siebie i tworzą wspólnie otwór kręgowy, przez który przebiegają nerwy i naczynia krwionośne.       Wszystkie kręgi składające się na kręgosłup grupuje się w odcinki. Pierwsze 24 ruchome kręgi prawdziwe tworzą:       • odcinek szyjny - buduje go 7 (C l -Cl) bardzo ruchomych kręgów i jest on bezpośrednim oparciem dla głowy;       • odcinek piersiowy - tworzy go 12 (T l-T 12) niezbyt ruchomych kręgów, które za pomocą po wierzchni stawowych łączą się z żebrami klatki piersiowej;       • odcinek lędźwiowy - jest on bardzo giętki, a wchodzących w jego skład 5 kręgów (L1-L5) wyróżnia spośród pozostałych najmasywniej sza budowa. Ostatni kręg lędźwiowy dźwiga właściwie cały ciężar ciała człowieka.       Z pozostałych zrośniętych ze sobą 10 nieruchomych kręgów rzekomych zbudowana jest kość krzyżowa (S1-S5) oraz leżąca poniżej kość guziczna (ogonowa), zredukowana u człowieka do postaci szczątkowej. Kość krzyżowa oraz kość guziczna łączą się za pomocą więzadła.   Bóle kręgosłupa Spis treści Wstęp 7 Budowa kręgosłupa 9 Jaką rolę pełni kręgosłup w ciele człowieka? 9 • Jakie kości budują kręgosłup? 10 • Czy w kręgosłupie są stawy? 13 • Jak są zbudowane i jaką rolę pełnią krążki międzykręgowe? 13 • Co podtrzymuje kręgosłup? 15 • Jaki jest związek między układem nerwowym a kręgosłupem? 18 Ból kręgosłupa 19 Co tak naprawdę oznacza „ból pleców"? 20 • Mechanizm „błędnego koła" - na czym polega? 20 • Diagnoza: dyskopatia, czyli co dolega mojemu kręgosłupowi? 21 • Jakie są przyczyny schorzeń kręgosłupa szyjnego? 22 • Jakie dolegliwości mogą towarzyszyć schorzeniom kręgosłupa szyjnego? 23 • Czym jest rwa ramienna? 24 • Czy zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego mogą stanowić zagrożenie dla przepływu krwi w tętnicach kręgowych i szyjnych? 24 • Jakie mogą być przyczyny dolegliwości bólowych w kręgosłupie lędźwiowym? 25 • Dlaczego bólu krzyża nie wolno lekceważyć? 27 • Kiedy dochodzi do rozwoju w kręgosłupie zmian zwyrodnieniowych w postaci wyrośli kostnych? 28 • Jakie dolegliwości towarzyszą wyroślom kostnym? 29 • Czym jest kręgozmyk? 31 • Jakie są rodzaje kręgozmyku? 32 • Jakie objawy daje kręgo-zmyk? 33 • Czym jest skolioza? 34 • Jakie mogą być przyczyny skoliozy? 35 • Które rodzaje skolioz występują najczęściej? 36 • Jak rozpoznać skoliozę u dzieci? 38 • Jakie mogą być skutki skoliozy? 39 • Czym jest postawa ciała? 40 • Czy przyjmowanie niewłaściwej postawy może przyczynić się do deformacji kręgosłupa? 40 • Jakie czynniki sprzyjają rozwojowi wad postawy? 42 • Czy istniej ą zasady oceniania prawidłowości postawy? 43 • Czym charakteryzują się wady postawy? 44 • Jaka jest zależność między stanem mięśni przy-kręgosłupowych a kondycją kręgosłupa? 48 • Czy stawy kręgosłupa mogą chorować? 48 • Jaki wpływ na rozwój schorzeń kręgosłupa ma osteoporoza? 50 • Jak się objawia nowotwór kręgosłupa? 51 • Czy istnieje zależność między deformacją w obrębie kręgosłupa a innymi dolegliwościami? 51 Diagnozowanie schorzeń kręgosłupa 56 Na czym polega badanie kliniczne i jaka jest jego rola? 56 • Które badania pozwalają na ocenę stanu elementów kostnych kręgosłupa? 57 • Czy tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny (MRI) są wykorzystywane w diagnozowaniu schorzeń kręgosłupa? 58 • Kiedy przeprowadza się USG tętnic szyjnych i kręgowych? 60 Odpowiedzialność za swój kręgosłup 61 W jakim wieku należałoby zacząć dbać o kręgosłup, aby jak najdłużej nie sprawiał kłopotów? 61 • Jak dbać o kręgosłup na poszczególnych etapach rozwoju dziecka? 62 • Które zachowania dziecka powinny wzbudzić niepokój rodziców o stan jego kręgosłupa? 65 • Czy istnieją ćwiczenia kręgosłupa dla dzieci? 66 • Co powinniśmy jeść, aby dobrze odżywiać swój kręgosłup? 67 • Czy nadwaga szkodzi kręgosłupowi? 70 • Czy istnieje związek między odchudzaniem się a zwiększoną możliwością rozwoju schorzeń kręgosłupa? 71 • Czy stres to wróg naszego kręgosłupa? 72 • Czy nasze emocje muszą zawsze sprawiać ból kręgosłupowi? 73 • Czy długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej to gwarancja kłopotów z kręgosłupem? 73 • Jak postępować w codziennych sytuacjach, aby jak najmniej obciążać kręgosłup? 75 • Czy podnosząc ciężkie przedmioty pamiętamy o kręgosłupie? 78 • Jak pomóc sobie w przypadku bólu krzyża? 80 • Jak pomóc sobie w przypadku bólu karku? 83 • Czy możliwe jest zahamowanie osteoporozy, a tym samym osłabiania kości kręgosłupa? 85 Sposoby pomocy kręgosłupowi 87 Jakie są naturalne metody stosowane w profilaktyce i leczeniu schorzeń kręgosłupa? 88 • Jakie ćwiczenia pomogą utrzymać kręgosłup w dobrej kondycji? 89 • Czy pilates to forma gimnastyki również dla osób ze schorzeniami kręgosłupa? 93 • Czy joga może okazać się pomocna w zmaganiu się z niedomagającym kręgosłupem? 96 • Masaż leczniczy: jak i kiedy może pomóc? 98 • Czy hydroterapia może wpłynąć korzystnie na kręgosłup? 100 • Chiropraktyka: przez kręgosłup do innych narządów? 101 • Czy refleksoterapia może pomóc kręgosłupowi? 102 • Na czym polega akupunktura? 103 • Aromaterapia - czy przyjemne i pachnące może okazać się również pożyteczne? 105 • Lecznicze kąpiele ziołowe - czy warto je stosować przy dolegliwościach kręgosłupa? 106 • Co wcierać w kręgosłup, aby mniej bolał? 107 • Na czym polega aktywna terapia kręgosłupa? 108 • Czym jest fizjoterapia? 110 • Czym jest kinezy-terapia? 110 • W jakim celu przeprowadzana jest fizykoterapia? 111 • Co to jest BEMER? 112 • Czy istniej ą skuteczne metody leczenia choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa? 112 • Jak leczy się dyskopatię? 113 • Jakie są metody interwencji operacyjnej w kręgosłup w przypadku dyskopatii? 114 • Klasyczna operacja kręgosłupa 115 • W jaki sposób leczy się kręgozmyk? 116 • Jak leczy się skoliozę? 117 Kręgosłup na zwolnieniu lekarskim 119 Czy trwałe zmiany chorobowe kręgosłupa muszą oznaczać wykluczenie z życia zawodowego? 119 • Jak długo można przebywać na płatnym zwolnieniu lekarskim z powodu schorzeń kręgosłupa? 120 • Czym jest świadczenie rehabilitacyjne i kiedy przysługuje? 121 • Kiedy można zostać uznanym za osobę niezdolną do pracy? 121 • Jakie prawa przysługują osobie niezdolnej do pracy z powodu choroby? 122 • Do czego może służyć orzeczenie o niepełnosprawności? 122 Bibliografia 124

Gdy w 1947 roku Moshe Feldenkrais napisał swoją pierwszą książkę „Ciało i dojrzałe zachowanie" kolejne dwa lata przeleżała w szufladzie. Uznał, że na wiedzę, która zawarł w tej książce, może być za wcześnie w powszechnej świadomości. Twierdził, że „jeśli jedna osoba ma rację, a cały świat się myli, to ta osoba zostanie zamknięta w domu wariatów a nie odwrotnie" Mając całkowite przekonanie o swojej racji dotyczącej poglądów, które wyrażał w książce i wiedząc, że jego idee nie znajda akceptacji, miał wrażenie, że to być może on sam traci kontakt z rzeczywistością. Postanowił zapomnieć o całej tej sprawie. Po dwóch latach spotkał wystarczająco duża liczbę osób, które utwierdziły go w przekonaniu, że tymi ideami trzeba się dzielić. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Poglądy, które były tak rewolucyjne w tamtych latach, znalazły powszechne uznanie, szacunek i coraz częściej staja się częścią naszego rozumienia świata. „Świadomość poprzez ruch" to kolejna książka Moshe Feldenkraisa, napisana na początku lat 70. XX wieku, (est to doskonały wstęp do metody i przystępny wykład jego głównych idei, których efektów możemy doświadczyć robiąc lekcje ruchowe, które autor proponuje w książce. Trzymacie Państwo w rękach książkę wyjątkowego człowieka. Jego życiorys czytałoby się jak doskonalą powieść historyczną, wojenną, historię odkryć i wynalazków, a przede wszystkim opowieść o człowieku pełnym pasji poznania i niejako poszukiwaczu recepty na uwolnienie człowieka od ograniczających uwarunkowań. Urodził się we wsi Slavuta na terenie dzisiejs'ćej Ukrainy. Ojciec Moshe Feldenkraisa, tak jak i większość mężczyzn w jego rodzinie, był rabinem, [ego wuj ze strony rnatki nazywał się Pinkas z Korca i był słynnym cadykiem. Długie rozmowy, czytanie i interpretowanie Talmudu były czymś powszednim w jego domu. Dzieci brały udział w rozmowach. Każdy miał prawo do swojego głosu i dowolnej interpretacji czytanych słów. Z takiego domu wyruszył Moshe Feldenkrais w wieku 12 lat, by samodzielnie przedostać się z Baranowic, w ówczesnej Rosji, do Palestyny. Wcześnie zaczął kwestionować swoje kulturowe i społeczne uwarunkowania, którym ulegał, żyjąc w tradycyjnym domu żydowskim. To kwestionowanie stało się jednym z głównych filarów, na których oparta jest jego metoda. Wnikliwe obserwowanie tego co kieruje naszym zachowaniem, tak by mieć świadomość motywów naszego zachowania, by móc świadomie kierować samym sobą. Do rozwoju świadomości Moshe Feldenkrais wybrał ruch, który był mu szczególnie bliski. Był sportowcem, trenował piłkę nożną i boks. Był również judoka i to nie byle jakim. W skromnym gronie pierwszych w Europie pobierał nauki od najlepszych nauczycieli z Japonii i zdobywał mistrzowskie pasy w tej dyscyplinie. Zresztą przygoda Moshe Feldenkraisa ze sztukami walki zostawiła mocny ślad w rozumieniu optymalnego ruchu i nauczaniu Metody, którą stworzył. Mia Segal, pierwsza uczennica Feldenkraisa. spytała go kiedyś o to,„co może zrobić, by zrozumieć metodę lepiej" W odpowiedzi usłyszała: „studiuj judo". Książka w podtytule mówi o „ćwiczeniach dla zdrowia'! Należy wiedzieć, że proponowane tu ćwiczenia to jednocześnie nie - ćwiczenia. O ćwiczeniach mówił, że ćwiczyć możemy tylko to, co już potrafimy. Moshe Feldenkrais, odwołując się do nieskończenie bogatego potencjału naszej motoryki, w każdej lekcji proponuje coś innego, coś co popchnie nas do dalszych poszukiwań i lepszego zrozumienia siebie. Coś co sprawi, że nasz obraz samych siebie będzie coraz pełniejszy, dokładniejszy. Ten obraz, który staje się matrycą naszych zachowań, o którym wspomina już w pierwszym zdaniu książki. Ścisły, a co ważniejsze dociekliwy i krytyczny umysł Moshe Feldenkraisa rozkwitał miedzy innymi dzięki studiom na kierunku inżynierii i późniejszej pracy w laboratorium fizyki jądrowej w Paryżu. W czasie II wojny pracował w laboratorium badań nad wykrywaniem lodzi podwodnych w dalekiej Szkocji. Tam na swoich kolegach z pracy eksperymentował z pierwszymi lekcjami ruchowymi. Zdarzeniem, które nadało nowa siłę jego eksperymentom ruchowym, była odnowiona kontuzja kolana, na której wyleczenie nie znalazł odpowiedzi we współczesnym świecie medycznym. W Londynie, już po wojnie, uczęszczał na lekcje do E M. Alexandra - twórcy Techniki Alexandra. Na skrzyżowaniu tych ścieżek rozwijała się metoda, której hasłami przewodnimi są „poznanie siebie" „rozwój świadomości" „nabywanie nowych umiejętności w łatwy i przyjemny sposób" „usprawnienie działania w taki sposób, by było spójne z intencją" Idee Feldenkraisa zaczęły być coraz bardziej uznawane, rozpoznawane i doceniane. Najpierw stal się sławny w Izraelu i to dzięki... staniu na głowie. No, ale też postawił na głowie nie byle kogo tylko samą... głowę państwa Dawida Ben Guriona we własnej osobie, który powiedział, że dr Feldenkrais postawił go na głowie, ale tak naprawdę to nauczył go jak mocno stać na dwóch nogach. Takie też przesłanie niesie ta metoda - nauczyć się robić rzeczy, które wcześniej uznawaliśmy za niemożliwe i to nauczyć sieje robić z lekkością i elegancją, która satysfakcjonuje nasze estetyczne potrzeby. Droga do tego często jest kręta i nieoczywista. Metoda Feldenkraisa jest jak cały szereg drogowskazów, które stopniowo prowadzą nas czasem prosta, a czasem krętą drogą, coraz bliżej celu. Sami sobie wybieramy ten cel. Ale jeśli chcemy go osiągnąć, to musimy wiedzieć, co robimy, tak by nasze wybory nie były dziełem przypadku albo nieuświadomionych mechanizmów, które kierują naszym zachowaniem. Próby opisania i zdefiniowania Metody to trudne zadanie. Sam Moshe Feldenkrais mówił, że jest to tak proste, a przez to tak bardzo skomplikowane. Witaj w świecie paradoksu, nieskończonych możliwości, ograniczeń, zaprzeczeń i ścistych reguł, z których wyłania się jednak bardzo precyzyjny porządek i ład, którego główna zasadą jest... brak zasad. A to wszystko prowadzi nas do bardziej świadomego życia, pełnego świadomych wyborów i nowych możliwości. Droga ku wolności od ograniczających nas uwarunkowań. Moshe Feldenkrais mawiał: „jeśli wiesz, co robisz, możesz robić to, co chcesz". Metoda Feldenkraisa to droga, na której odkrywamy w praktyce, co to znaczy. Jacek Paszkowski nauczyciel Metody Feldenkraisa - Przedmowa do książki  

Wspomaganie pracy układu odpornościowego za pomocą właściwego sposobu odżywiania ułatwi utrzymanie dobrego stanu zdrowia lub, w razie potrzeby, pomoże zwalczyć chorobę. Medycyna jedynie wspiera proces leczenia sterowany przez układ immunologiczny naszego organizmu. To więc my sami mamy największy wpływ na naszą odporność, prowadząc odpowiedni styl życia i odżywiając się właściwie. Książka stanowi kompendium wiedzy z zakresu naturalnego odżywiania wzmacniającego odporność opartego na zasadach makrobiotyki i medycyny chińskiej, zweryfikowanej i zmodyfikowanej na potrzeby naszych czasów (według badań naukowych). W książce znajdziesz informacje o: ? Funkcjonowaniu układu odpornościowego ? Objawach osłabienia odporności ? Wzmacnianiu czynności obronnych organizmu ? Skoncentrowanych, naturalnych źródłach minerałów i witamin ? Niedoborach pokarmowych i sposobach ich identyfikacji ? Przygotowaniu prostych i odżywczych posiłków wzmacniających odporność (ponad 130 przepisów).Wzmacniaj odporność prostym pożywieniem Spis treści:   WSTĘP I. W HARMONII Z WSZECHŚWIATEM 1. Homeostaza - nieoceniony dar natury 2. Wpływ psychiki na fizjologię 3. Integracja czterech sfer naszego życia 4. Sztuka prostego życia 5. Myślenie pytaniami II. UKŁAD ODPORNOŚCIOWY WALCZY O TWOJE ZDROWIE 1. Jak funkcjonuje układ odpornościowy? 2. Objawy osłabienia odporności i anergia 3. W jaki sposób nieprawidłowe odżywianie osłabia nasz układ odpornościowy? 4. Jak wzmacniać czynności obronne organizmu? 5. Psychika a układ odpornościowy 6. Dieta rotacyjna 7. Układ odpornościowy leczy się sam III. CO NAS ODŻYWIA 1. Biofotony w żywych organizmach 2. Żywność, w której jest najwięcej światła 3. Pokarm jako przekaz 4. Przepisy na potrawy obfitujące w biofotony IV. MAGIA PRZEMIANY POŻYWIENIA W ŻYCIODAJNĄ ENERGIĘ 1. Żywność do szybkiego spożycia pozbawia nas energii 2. Zeń w kuchni - sztuka gotowania dawniej i dziś 3. Wpływ koncentracji na energię pożywienia V. CZY ZDROWE ODŻYWIANIE JEST AŻ TAK PRACOCHŁONNE? 1. To, jak postrzegamy pracę w kuchni, wynosimy z domu rodzinnego 2. Zdrowe odżywianie to kwestia naszych priorytetów, a nie czasu 3. Wprawę w kuchni uzyskuje się dzięki codziennej praktyce 4. Odkryj swoje potrzeby odnośnie do odżywiania 5. Jak ułatwić sobie codzienne przygotowywanie posiłków? VI. JAK ZASPOKAJAĆ POTRZEBY ORGANIZMU I WZMACNIAĆ JEGO ODPORNOŚĆ W PROSTY SPOSÓB? 1. Od czego zależą nasze potrzeby żywieniowe? 2. Czy nasze pożywienie należy uzupełniać suplementami? 3. Skoncentrowane, naturalne źródła minerałów i witamin 4. Odżywianie organizmu 5. Niedobory pokarmowe 6. Identyfikacja niedoborów żywieniowych VII. TWOJE POSIŁKI MOGĄ BYĆ PROSTE I ZARAZEM ODŻYWCZE 1. Zacznij dzień pożywnym śniadaniem 2. Drugie śniadanie (zamiast kawy] doda Ci energii 3. Lekki obiad zapewni dobre samopoczucie 4. Kolacja a dobry sen VIII. POZNAJ CENNE WŁAŚCIWOŚCI MNIEJ ZNANYCH PRODUKTÓW ROŚLINNYCH 1. Tempeh - wysokoodżywczy produkt białkowy, jako baza do przyrządzania szybkich posiłków 2. Wykorzystaj cenne właściwości oleju kokosowego 3. Słodycz stewii w napojach, deserach i innych posiłkach 4. Owoce goji - „czerwone diamenty", bogate źródło biopierwiastków - jako dodatek do potraw 5. Chroniące życie salwestrole w warzywach i owocach 6. Trawy zielonych zbóż (pszenicy, jęczmienia i owsa) -to wspaniały lek natury IX. JAK USPRAWNIĆ PRACĘ W KUCHNI X. PRZEPISY l. Zupy 2. Potrawy ze zbóż 3. Potrawy z warzyw 4. Potrawy o dużej zawartości białka 5. Sosy 6. Desery i wypieki 7. Napoje 8. Dodatki BIBLIOGRAFIA PRZEPISY-SPIS POTRAW

Największym wyzwaniem dla współczesnej medycyny jest edukowanie i motywowanie pacjentów do przyjęcia zdrowego stylu życia. Książka Zdrowie z wyboru tłumaczy potrzebę zmiany dotychczasowych przyzwyczajeń żywieniowych w sposób jasny, zrozumiały i gruntowny. William Castelli, MD, dyrektor badań naukowych dotyczących chorób serca znanych jako "Framingham Study"

Pełny program odnowy organizmu    Minęły już czasy, w których osoby głodujące wyśmiewano ze współczuciem. Dzisiaj są one traktowane z nabożnym szacunkiem przez coraz grubszych współobywateli, którzy zazdroszczą im zdrowia i promiennego wyglądu. W czasach dobrobytu i luksusu, od którego można się rozchorować, post jest świetną przeciwwagą, dostępną już nie tylko ludziom poszukującym religii i duchowności. Dlatego chętnie odpowiedziałem na prośbę wydawnictwa Hugendubel, dotyczącą napisania kolejnej, nowoczesnej książki o poście, która byłaby dostosowana do dzisiejszych czasów. Ma ona zawierać wszelkie pomocne wskazówki ułatwiające post, które jednak przede wszystkim zainspirują rozwój po czasie głodówki. Książka ta ma na celu sprawienie, by post, a więc także i całe życie, nabrał kolorów, jest napisana w formie przejrzystego poradnika, w którym szybko przechodzi się do ważnych spraw i odpowiada na podstawowe pytania. W ciągu ostatnich dwudziestu lat w medycynie naturalnej poczyniono ogromne postępy, ja sam ułożyłem mnóstwo programów, które mogą być pomocne przy wspieraniu oczyszczania organizmu. Jeśli na początku odradzałem głodowanie w przypadku problemów z wagą ciała, przez te wszystkie lata post stał się dla mnie ważnym narzędziem wspierającym organizm także pod tym kątem -- pod warunkiem, że wykorzysta się ten czas na rozprawienie się ze swoimi problemami z nadwagą. W ten sposób mogę powiedzieć, że - mimo wielu lat zdobywania doświadczeń - wciąż odkrywam nowe możliwości tej prastarej i jednocześnie tak nowoczesnej metody. Wszystkim Czytelnikom i osobom „głodującym" życzę, by poprzez post odkrywali samych siebie, odnajdując ciągle nowe, niespodziewane możliwości, tak jak mnie było to dane. Zdrowe poszczenie jest naprawdę łatwe i daje przy tym ogromną radość życia. Wasz Ruediger Dahlke  

Rosną wokół nas, często je depczemy, uważamy, że są pospolite, zwyczajne, niewarte uwagi. Niektóre uznajemy za ładne i wtedy ozdabiamy nimi swoje ogrody i domy. O niektórych gdzieś słyszeliśmy, że mają działanie lecznicze, inne wykorzystujemy do polepszenia smaku przyrządzanych potraw. Ale tak w gruncie rzeczy niewiele wiemy o roślinach żyjących obok nbas. Większości z nich nawet nie znamy. A szkoda, bo wiedza o nich jest bardzo przydatna i to dosłownie w każdej sferze życia. Fragment książki: Święte zioła poleskich znachorek A-J 10.6. JASKÓŁCZE ZIELE (GUSTNIK) Siła: oczyszczenie, zdrowie, wiedza, mądrość, podróże, prawda. Żywioł: powietrze. Pora zbioru: ziele razem z kwiatami od maja do września podczas słonecznego popołudnia. Przy zbiorze należy zachować ostrożność, gdyż sok rośliny barwi na żółto. Opis: jaskółcze ziele (Chelidonium majus) zwane też glistnikiem, to pospolity chwast, który bez trudu można spotkać na przydrożach i w ogrodach. Jest byliną dorastającą do 100 cm wysokości (zwykle jednak jest niższa), której organ trwały stanowi kłącze. Z niego wyrasta część nadziemna - cienka, rozgałęziona łodyga pokryta pierzastymi liśćmi. Na szczytach gałązek wyrastają niepozorne, żółte kwiaty, wiążące się w owoce typu torebki, z czarnymi nasionami w środku. W kłączu, liściach i pędach glistnika znajduje się jaskrawo-pomarań-czowy sok mleczny. Oddziaływanie psychiczne: zachęca do zdobywania i praktycznego wykorzystywania wiedzy, zapewnia ochronę podczas podróży tak człowiekowi, jak i środkom lokomocji. Zastosowanie magiczne: 1. Posmarowanie sokiem z jaskółczego ziela progu lub drzwi wejściowych do domu chroni przed niepożądanymi gośćmi. 2. Zasuszone ziele glistnika wraz z kwiatami włożone do samochodu chroni przed kradzieżą i wypadkami. 3. Spalanie suchego ziela stymuluje pamięć i ułatwia przyswajanie wiedzy. 4. Zabranie ze sobą na egzamin sproszkowane jaskółcze ziele nastawi przychylnie komisję i ułatwi jego zdanie. Zastosowanie medyczne: 1. Jaskółcze ziele wykazuje właściwości: - rozkurczowe, - moczopędne, - żółciopędne, - przywracające prawidłową perystaltykę jelit, - przeciwbólowe, - żółciotwórcze, - bakteriobójcze, - grzybobójcze, - uspokajające, - antyalergiczne, - poprawiające przemianę materii. 2. Wewnętrznie znajduje zastosowanie przy: - kolce jelitowej, - kolce nerkowej, - bólach w obrębie narządów rodnych, - migrenach, - dolegliwościach wątroby, - niedostatecznym wydzielaniu żółci, - suchym kaszlu, - dychawicy oskrzelowej. Jaskółcze ziele wykazuje silne działanie, nie wolno więc go stosować zbyt długo oraz całkowicie zaniechać jego wewnętrznego używania przy wrzodach przewodu pokarmowego, jaskrze i w czasie ciąży. 3. Zewnętrznie jaskółcze ziele używane jest w przypadku: - hemoroidów, - chorób skóry, - chorób oczu, - kurzajek i kłykcin. Przepisy kulinarne Nie stosuje się ze względu na bardzo gorzki smak., Święte zioła poleskich znachorek A-J Spis treści:   Wprowadzenie Agrest Akacja (robinia akacjowa) Aksamitka Aloes Ambrozja bylicolistna Anyż Arcydzięgiel litwor Arnika górska Aronia Aster B Babka lancetowata Babka zwyczajna Bagno zwyczajne Barszcz zwyczajny Barwinek Bazylia Berberys Bez czarny Bezlilak Biedrzeniec mniejszy Bieluń Bluszcz pospolity Bluszczyk kurdybanek Bobrek trójlistkowy Bodziszek Borówka brusznica Bób Bratek ogrodowy Brzoskwinia Brzoza Buk Bukszpan Bukwica zwyczajr Burak Bylica pospolita C Cebula Chaber Chmiel Chiyzantema Chrzan Ciemiernik Cis Cykoria podróżnik Cynamon Cytryniec chiński Czarcikęs łąkowy Czarna jagoda Cząber ogrodowy Czeremcha Czereśnia Czosnaczek pospolity Czosnek niedźwiedzi Czosnek pospolity D Dąb szypułkowy i bezszypułkowy Dąbrówka rozłogowa Dereń jadalny Drapacz lekarski Driakiew żółtawa Dymnica pospolita Dynia Dziewanna wielkokwiatowa Dziewięciornik błotny Dzięgiel leśny Dzika róża Dziurawiec zwyczajny Dzwonek E Endywia Estragon Farbownik lekarski Fasola Fiołek trójbarwny Fiołek wonny Firletka Floks Frezja Gardenia Głowienka Głóg Gorczyca biała Gorczyca czarna Goryczka żółta Gorysz Goździk Grab Grażele Groch Groszek leśny Grusza Giyka Grzybień (lilia wodna) Gwiazdnica pospolita H Herbata czarna Herbata zielona Hiacynt Hortensja Huba Hyzop lekarski I Iglica pospolita Imbir J Jabłoń Jałowiec Janowiec Jarzębina Jaskier Jaskółcze ziele (glistnik) Jasnota biała Jastrzębiec kosmaczek Jaśmin Jawor Jemioła Jesion Jeżyna Jęczmień Jodła Zakończenie Bibliografia

Gdy lekarz rozpoznaje u nas cukrzycę, natychmiast rodzi się ogromna frustracja, paniczny lęk przed tym, co może przynieść przyszłość. Zaczynamy zadawać sobie pytanie, jak teraz będzie wyglądało nasze życie. Wydaje nam się, że zmieni się ono nie do poznania i już nigdy nie będziemy mieli tyle swobody, co wcześniej. Co prawda zdiagnozowanie tej choroby wpływa na sposób kształtowania życia, ale jeśli jest ona prawidłowo leczona, a pacjent stosuje się do zaleceń diabetologa, nie zmienia jego jakości. Cukrzyk może cieszyć się dobrym zdrowiem, jeśli tylko uwarunkuje je skutecznym leczeniem. Decydujący wpływ posiada wiedza pacjenta na temat choroby. Dobrze kontrolowana cukrzyca, wsparta współpracą z lekarzem, nie musi zmniejszać długości życia. Jeżeli jednak pacjent się zaniedbuje, w miarę upływu czasu późne powikłania oraz wszystkie negatywne skutki stają się coraz bardziej realne. Warto zatroszczyć się o swoje zdrowie, aby jak najdłużej korzystać z uroków życia, bo tylko wtedy opłaci się nam wysiłek podejmowany każdego dnia. CUKRZYCA JAKO CHOROBA SPOŁECZNA Cukrzyca rozprzestrzenia się w bardzo szybkim tempie. WHO uznała ją za jedno z najgroźniejszych schorzeń cywilizacyjnych, które może urosnąć do rangi epidemii XXI wieku. Dane statystyczne są przerażające. Na świecie na cukrzycę choruje blisko 250 min, zaś w Europie 30 min osób. Szacuje się, że za 20 lat liczba diabetyków będzie wynosiła nawet 380 min. Obecnie w Polsce na cukrzycę cierpi około 2 min ludzi, jednak zdaniem lekarzy liczba ta może być o wiele większa. Eksperci uważają, że wiele krajów, a wśród nich również Polska, nie prowadzi dokładnych rejestrów pacjentów, a ponadto wiele osób zupełnie nie zdaje sobie sprawy z istnienia choroby. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że bardzo często przez wiele lat nie powoduje ona żadnych objawów. Według danych szacunkowych, co 15 lat liczba diabetyków wzrasta dwukrotnie. Z blisko 2 min cukrzyków w Polsce około 10% to chorzy z cukrzycą typu 1. Znacznie większą grupę stanowią pacjenci z cukrzycą typu 2 (90%). Częściej na cukrzycę zapadają kobiety i to one stanowią większość chorych. Mając na uwadze przytoczone powyżej dane na temat cukrzycy, należy zastanowić się, dlaczego liczba chorych nieustannie wzrasta. Jedną z najważniejszych przyczyn rozwoju schorzenia jest niewątpliwie panujący dziś styl życia. Postęp cywilizacji spowodował zmiany naturalnych przyzwyczajeń człowieka. W odległej przeszłości, kiedy zdobywanie pożywienia nie przychodziło nam tak łatwo jak dziś, nasz organizm musiał przystosować się do takiej sytuacji, wykształcając m.in. zdolność gromadzenia w organizmie „zapasów" w postaci tłuszczu. Dawniej taka adaptacja pozwalała nam przeżyć pomiędzy jednym a drugim „upolowanym" posiłkiem. Współczesny człowiek praktycznie nie musi wkładać żadnego wysiłku w zdobycie pokarmu, a poza tym to, co spożywamy zazwyczaj obfituje w dużą zawartość cukrów i tłuszczu. Nasz organizm gromadzi zapasy energii, której nie jesteśmy w stanie spalić. Sprzyja temu również niska aktywność fizyczna - mało ruchu i większość czasu spędzana w pozycji siedzącej. Taki tr ,b życia powoduje powstanie otyłości, która jest jedną z głównych przyczyn w/rostu zachorowań na cukrzyce. Warto jednak pamiętać, że diabetyk może normalnie funkcjonować, jeśli ,lie się do zaleceń lekarza, zmieni dotychczasowy styl życia oraz pokona złe '"z wyczajenia. Nie zapominajmy, że zaniedbanie cukrzycy, brak odpowiedme-l leczenia powoduje uszkodzenie wielu narządów, które nie mogą funkcjonować w prawidłowy sposób (groźne powikłania obejmują zazwyczaj wzrok, mózg, serce czy nerki), co w konsekwencji może stać się przyczyną zgonu. HISTORIA CUKRZYCY Cukrzyca nie jest chorobą nową, nie narodziła się ona też w ubiegłym stuleciu, dlatego jej początków należy szukać w odległej przeszłości. Pierwsze wzmianki na ten temat pojawiają się już w czasach starożytnych. Najstarszy znany ludzkości opis jednego ze symptomów choroby - wielomocznika - został odnaleziony na papirusie pochodzącym z 1550 roku p.n.e. Terminem Diabetes mellitus posługiwano się 3000 lat temu. Starożytni Grecy stworzyli pojęcie „cukrzyca", zestawiając ze sobą słowa, które w ich języku oznaczały „przelewanie syfonem" oraz „słodki". Mellitus to po łacinie „miód". Takie określenie choroby wzięło się z obserwacji faktu, że diabetycy (osoby chore na cukrzycę) wydalają nadmierne ilości moczu, który jest bogaty w glukozę i przyciąga pszczoły. Podobnych odkryć dokonali starożytni Egipcjanie. Zarówno Grecy, jak i Egipcjanie zauważyli, że cukrzycy towarzyszy silne pragnienie oraz częste oddawanie moczu. Niestety w starożytności nie istniała żadna skuteczna metoda leczenia tej choroby, dlatego też w błyskawicznym tempie następowało wyniszczenie organizmu, prowadzące do śmierci w ciągu kilku miesięcy. Musiały minąć długie stulecia zanim udało się odkryć środek wspomagający leczenie cukrzycy. Znaczny postęp nastąpił dopiero w XIX wieku, dzięki badaniom nad funkcjonowaniem trzustki. U zmarłych na cukrzycę zaobserwowano uszkodzenie tego narządu i zaczęto dopatrywać się w nim przyczyn choroby. W 1869 roku Langerhans jako pierwszy wskazał na istnienie w trzustce wysp, które na cześć swojego odkrywcy zostały nazwane wyspami Langerhansa. Dwadzieścia trzy lata później za sprawą doświadczeń prowadzonych na psach przez Oskara Minkowskiego i Josepha von Meringa udało się ustalić, że usunięcie trzustki powoduje cukrzycę. Stąd już tylko krok dzielił ludzkość od odkrycia, że trzustka związana jest z produkcją insuliny. Pomimo iż cukrzyca znana jest od bardzo dawna, pierwszy lek na nią pojawił się dopiero na początku XX wieku. Zanim to jednak nastąpiło, diabetycy inierali w ogromnych męczarniach. Leczenie cukrzycy praktycznie nie ist-liało Jedynym znanym sposobem terapii była dieta, polegająca bądź na spożywaniu tłustych pokarmów, bądź na zmuszaniu pacjenta do potwornej głodówki, gdyż każdy spożyty posiłek coraz bardziej pogarszał jego stan, nasilając objawy choroby. Jeśli uświadomimy sobie, że cukrzykom doskwierało bardzo silne pragnienie, możemy sobie wyobrazić, jak bardzo, coraz słabsi, szybko tracący na wadze, cierpieli przed śmiercią. Duże znaczenie w badaniach nad cukrzycą przypisuje się eksperymentom prowadzonym w 1918 roku przez japońskiego lekarza. Dzięki badaniom psów odkrył on, że guanidyna cechuje się działaniem obniżającym poziom cukru we krwi. Od tego momentu zaczęto poszukiwać substancji, która wywoływałaby podobne efekty u ludzi, nie powodując przy tym nadmiernych skutków ubocznych. Doświadczenia koncentrowały się głównie na pobudzających trzustkę do wydzielania insuliny pochodnych sulfonylomocznika. Pod uwagę wzięte zostały także leki z grupy biguanidów, ponieważ pobudzały mięśnie do większego zużywania cukru. Dodatkowo cechowały się one innymi pozytywnymi właściwościami: ograniczanie przenikania cukru do krwi oraz hamowanie uwalniania jego rezerw przez wątrobę. Doustne preparaty obniżające poziom cukru we krwi pojawiły się jako pierwsze leki na cukrzycę, ale nie były one idealne - okazywały się skuteczne tylko wówczas, gdy organizm potrafił jeszcze wyprodukować pewne ilości insuliny i nie mogły być stosowane w każdym przypadku. Do przełomu w poszukiwaniu tabletek leczących cukrzycę doszło w 1945 roku. Jednemu z lekarzy udało się odkryć nietypowe właściwości sulfonamidów (pochodne sulfonylomocznika), wykorzystywanych do tej pory w leczeniu infekcji. Zauważył on, że sulfonamidy wywołują dodatkowo wilczy apetyt, poty, drżenie, uznawane za objawy charakterystyczne dla stanu niedocukrzenia. Prawdziwy cud miał miejsce w 1921 roku. Dokonali go kanadyjski lekarz Frederick Banting oraz jego pochodzący ze Stanów Zjednoczonych asystent Charles H. Best, uzyskując insulinę z trzustki psa. Hormon obniżał poziom cukru we krwi i jednocześnie odżywiał mięśnie. Upłynął rok i insulinę wstrzyknięto pierwszym pacjentom. Zapewne każdy diabetyk wie doskonale, jak wielka jest waga tego odkrycia i jak wiele zawdzięcza dwóm dwudziestowiecznym lekarzom. Iniekcje insuliny uratowały życie wielu ludziom na całym świecie, nic Wlęc dziwnego, że jej odkrywcy w 1923 roku zostali wyróżnieni Nagrodą Nobla. Od tego czasu nastąpił prawdziwy postęp w leczeniu cukrzycy. Początkowo stosowano insulinę pochodzenia zwierzęcego, otrzymywaną z trzustek wołowych i wieprzowych. Później zastąpiono ją insuliną ludzką, podobną budową do tej, która wytwarzana jest w naszym organizmie. Posiada ona inny skład chemiczny i jest skuteczniejsza w działaniu. Współcześnie notuje się coraz więcej zachorowań na cukrzycę. Ostry jej początek spowodowany jest najczęściej dużą nadwagą oraz brakiem aktywności fizycznej. Nie bez powodu cukrzyca nazywana jest chorobą cywilizacyjną. Co najciekawsze, odkryto, że w czasie wojny czy panującego głodu nie notuje się żadnych przypadków zachorowań. Obserwacje te dotyczą również społeczeństw, których warunki życia są ciężkie, wręcz uniemożliwiające prowadzenie wygodnego trybu życia. Cukrzyca Nowe spojrzenie na leczenie Spis treści: Wstęp Cukrzyca jako choroba społeczna Historia cukrzycy Czym tak naprawdę jest cukrzyca? Jak działa trzustka? Grupy ryzyka Przyczyny cukrzycy Jakie schorzenia sprzyjają cukrzycy? Leki wywołujące cukrzycę Na które leki należy zwrócić szczególną uwagę Czy antykoncepcja jest bezpieczna? Środki ostrożności przy zakupie leków Wszystko z umiarem Jak rozpoznać cukrzycę? Bądź czujny, ale nie wpadaj w panikę Poddaj się badaniom Insulina - jak doszło do tak ważnego odkrycia? Insulina i co dalej? Jak działa insulina? Jak podaje się insulinę? Peny insulinowe Jak dokonywać iniekcji? Pompy insulinowe Inne metody Możliwe działania niepożądane Leki stosowane w cukrzycy Kiedy stosuje się leki? Rodzaje leków przeciwcukrzycowych Jak leczy się cukrzycę typu l? Ustalanie dawki Insulinoterapia intensywna Insulina to nie wszystko Insulina coraz doskonalsza Jakie są sposoby leczenia cukrzycy typu 2? Kiedy terapia jest nieskuteczna Jakie działania szkodzą leczeniu? Co to jest ustabilizowany poziom cukru we krwi? Co to jest hiperglikemia? Przyczyny Nie ignoruj objawów Jak unikniesz hiperglikemii? Co to jest hipoglikemia? Jak rozpoznasz hipoglikemię? Przyczyny Jak unikniesz hipoglikemii? Jak dużą rolę odgrywa samokontrola w cukrzycy? Dziennik cukrzyka Badania są niezbędne Domowa kontrola Wysiłek leczy cukrzycę, czyli jakie sporty zalecane są osobom chorym Regularna aktywność wcale nie musi być nudna Przed niedocukrzeniem możesz się zabezpieczyć Same tabletki nie wystarczą Sport pozwali ci utrzymać prawidłową wagę Wyznaczaj sobie cele Nawadniaj swój organizm Zacznij od rozgrzewki Dlaczego cukrzyca powinna być wyrównana? Poznaj sposoby na uniknięcie niedocukrzenia Zalecane ćwiczenia Dieta w cukrzycy Co szkodzi diabetykom? Zioła w kuchni cukrzyka Czy dieta to tylko ograniczenia? Dieta może zdziałać cuda Co musi zostać uwzględnione w diecie cukrzycowej? Jak przygotowywać posiłki? Co to są wymienniki węglowodanowe? Pomoce w kuchni diabetyka Żywienie cukrzyków Kalorie Co to jest indeks glikemiczny? Wizyta u lekarza - o co zapytać, o czym nie wolno zapomnieć Ocena ryzyka zachorowania Walka z nadwagą Poznanie choroby Lekarz wie najlepiej Kiedy badania kontrolne? Gdzie szukać pomocy? Czy cukrzycę można wyleczyć? Jak zaplanować macierzyństwo? Jak należy sobie radzić w najbardziej niebezpiecznych sytuacjach? Śpiączka cukrzycowa Powikłania cukrzycowe Stopa cukrzycowa Miażdżyca Uszkodzenie nerek Życie seksualne Cukrzyca a stres Podróże a cukrzyca Prawo jazdu dla cukrzyków Wpływ cukrzycy na życie zawodowe Wpływ cukrzycy na życie rodzinne i małżeństwo Ciąża z cukrzycą Jak radzić sobie z cukrzycą? Nie traktuj choroby jak wroga Bądź dla siebie wyrozumiały Przestań ufać niesprawdzonym metodom Traktuj chorobę jak dyscyplinę sportową Uwierz w moc pozytywnego myślenia Uświadom sobie, że masz wpływ na swoją chorobę Zmień swoją postawę Żeby coś otrzymać, musisz coś poświęcić Nie odkładaj niczego na później Pokonaj lęk Bądź wytrwały Nie ukrywaj niczego przed lekarzem Pokonaj problemy psychiczne Poszukaj pomocy specjalisty Nie zachowuj się jak dziecko Nie oszukuj się, że wszystko jest dobrze Pokonaj nieufność Twoja rodzina to wielka siła Uświadom sobie, że dieta cukrzycowa jest dla ludzi Akcesoria dla diabetyków Glukometr Paski testowe Clukagon Stosowanie bolusów doposiłkowych w pompie insulinowej Obliczanie dawki insuliny Nowoczesne metody leczenia cukrzycy Cukrzyca coraz groźniejsza Co można zrobić? Farmakoterapia Inkretyny w leczeniu cukrzycy typu 2 Przeszczep trzustki Przeszczep wysp trzustkowych Przeszczep komórek macierzystych Inne źródła komórek macierzystych Sztuczna trzustka Pompa insulinowa z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CMG) Walka z otyłością w leczeniu cukrzycy Insulina wziewna Metody wczesnego zapobiegania cukrzycy typu l Metody leczenia cukrzycy noworodkowej Metody genetyczne Odkrycie mechanizmu powstawania insuliny w organizmie Inne odkrycia, które mogą zrewolucjonizować leczenie cukrzycy Zakończenie Bibliografia

Diagnoza: cukrzyca. Dlaczego ja? Dlaczego moje dziecko?... Nie myślcie teraz o tym! Wasze dziecko potrzebuje wyjaśnień i pomocy. Od tej pory jesteście przewodnikami Waszych pociech, a przewodnicy nie patrzą wstecz - kierują się do przodu. Ten poradnik pomoże Wam w podejmowaniu pierwszych decyzji: od wyboru glukometru, po przygotowania na wakacje. Dowiecie się, jak "działa" cukrzyca, jak potoczy się Wasze życie po jej zdiagnozowaniu, jak radzić sobie w codziennych sytuacjach i co gotować Waszym pociechom. Znajdziecie tutaj mnóstwo dokładnych przepisów kulinarnych, adresy działających stowarzyszeń pomocy cukrzykom oraz podstawowe informacje o cukrzycy, podane w przystępny sposób. Przestańcie się bać - bądźcie podporą dla swoich dzieci.

Myć się czy się nie myć? Historycznie biorąc, odpowiedź wcale nie jest oczywista. Przez długie wieki nie chodziło o kąpiel, lecz o czystość ? odpowiednio pojętą. Ta książka zasłużonego francuskiego historyka życia codziennego Georges?a Vigarella (ur. 1941) rozważa poczucie i normy ?czystości? na tle procesu cywilizacyjnego od średniowiecza do dziś. Człowiek ?czysty? nie zawsze oznaczał człowieka umytego. Powszechnie znane a bardzo nam niemiłe przygody woni, by nie rzec odoru cielesnego w minionych stuleciach (zebrane tu przykłady co wrażliwsi czytelnicy zapewne ominą) mają przyczyny w dominującym w danej epoce pojmowaniu ciała, zdrowia i środowiska. Na przykład długi okres w epoce nowożytnej obaw przed szkodliwością wody brał się z poglądów (i przesądów) ówczesnych nauk. Autor pokazuje ewolucję rozumienia czystości także w kontekście zmian relacji między ciałem a ?publicznością?. Wystarczy sobie uświadomić wysoko urodzone ciało najpierw publicznie strojone i pielęgnowane, a potem stopniowo wycofywane w intymność i zamykane w łazience. O wszystkim tym Vigarello pisze jak zwykle frapująco w tej książce bogatej w faktografię i nader użytecznej, bo pokazującej na żywym procesie abstrakcyjną tezę o historycznej zmienności sensu pojęć.

W leczeniu części chorób znane współczesnej medycynie formy terapii okazują się niekiedy nieskuteczne i niekorzystne dla zdrowia. Dotyczy to m.in. leczenia niemowląt, kobiet w ciąży i ludzi w starszym wieku, kiedy zastosowane leki odznaczają się dużą toksycznością, szkodliwymi działaniami ubocznymi, względnie są przez chorych źle tolerowane. Wówczas w uzasadnionych przypadkach zachodzi konieczność skorzystania z niekonwencjonalnych metod leczenia. Jedną z nich jest apiterapia, czyli leczenie za pomocą produktów pszczelich. W niniejszej książce podano przykłady zastosowania miodu, propolisu, pyłku kwiatowego, mleczka pszczelego, wosku pszczelego i jadu pszczelego w niektórych, trudnych do leczenia chorobach dermatologicznych. Autorzy publikacji, prof. dr hab. n. farm. Bogdan Kędzia i mgr farm. Elżbieta Hołderna-Kędzia, są wybitnymi znawcami apiterapii. W swoim dorobku mają wiele artykułów i książek z tej dziedziny. Za propagowanie wiedzy o leczniczych właściwościach produktów pszczelich prof. Bogdan Kędzia uhonorowany został Medalem Oddziału Pszczelnictwa w Puławach oraz Złotą Odznaką Polskiego Związku Pszczelarskiego.

Niniejsza książka jest podsumowaniem wieloletnich poszukiwań klucza do uzdrowienia życia ludzkiego, który potrafiłby uruchomić mechanizmy samoleczenia, pozwalające przynieść ulgę w ludzkim cierpieniu w zakresie jego losu i ciała fizycznego. Jest dedykowana osobom zajmującym się uzdrawianiem lub poszukującym dróg zrozumienia i uzdrowienia siebie lub swoich pacjentów. Warunkiem zarezonowania z tekstem jest jednak pełna otwartość czytelnika na zapoznanie się i ewentualnie przyjęcie nowych paradygmatów postrzegania Istoty Ludzkiej. Wszystko w świecie i poza nim jest wibracją harmonijnych, kosmicznych dźwięków, współgrających ze sobą od początku istnienia życia w każdej z przejawionych jego form. Każdy z nas jest zminiaturyzowanym odzwierciedleniem Wszechświata (makrokosmosu), wpisanego w istotę ludzką (mikrokosmos). Zrozumienie mowy ciała jest równoznaczne ze zrozumieniem praw rządzących wszystkim, co istnieje we wszechświecie. Oddziałując niebiańską esencją dźwięków, sprowadzoną na ziemski plan w postaci kamertonów planetarnych, możemy skutecznie przywrócić moc ciału, umysłowi i duszy, jednocześnie zasilając wszechświat. Podobnie jak wokół Słońca orbitują planety i gwiazdy naszego układu słonecznego, czakry i punkty akupunkturowe są rozmieszczone na swoich orbitach w ciele Istoty Ludzkiej. Energie Yang Niebios oraz Yin Ziemi nieustannie wlewają się poprzez czakry i punkty na ciele, wypełniając cały system Mocą, która umożliwia nam życie na planie fizycznym. Choroba jest zawsze konsekwencją świadomego lub zwykle nieświadomego podążania niewłaściwą ścieżką w życiu. Stanowi lampkę ostrzegawczą, informującą nas o stanie zagrożenia. Ciało mówi poprzez swoje niedomaganie: "Zatrzymaj się! Nie rób tego! Nie tkwij w tej sytuacji! Bądź świadomy tego, co czynisz! Chcę ci pomóc, posłuchaj mnie wreszcie!" Właśnie z tego powodu terapeuta pracując w obrębie ciała swego pacjenta, sam musi być tego świadom, by nie czynić gwałtu na naturze, wykręcając sygnał ostrzegawczy stojący na jego drodze. Należy mu pokazać ten znak i dokładnie wytłumaczyć, jak go interpretować i w jaki sposób rozpocząć proces likwidowania przyczyny schorzenia. Nikt tego nie może zrobić za osobę, która otrzymała określony znak ostrzegawczy. Prawa natury, znajdujące swe odbicie we wszechświecie, dotyczą każdego z nas. Aby uzdrowić Istotę Ludzką, należy przywrócić pierwotny przepływ wibracji, które wnoszą życiowe energie Kosmosu w ciało. Dźwięk jest stosowany w intencji nastrojenia i zharmonizowania organizmu ludzkiego w oparciu o zjawisko rezonansu z dźwiękami planet. Na podobieństwo rozstrojonego instrumentu muzycznego chory człowiek musi ulec właściwemu nastrojeniu, by wyzdrowieć.

Praktyczne Wskazówki do leczenia akupunkturą, ziołami i dietą Diagnozowanie z języka łączy teorię i praktykę diagnozowania stanu pacjenta języka. Temat ten został omówiony kompleksowo, począwszy od budowy anatomicznej i fizjologii języka, przez historię rozwoju i metodologię diagnozy z języka, po opis technik i procedur tej metody diagnostycznej. Książka niewątpliwie jest cenną pomocą i ułatwi czytelnikowi opanowanie holistycznego podejścia w diagnostyce. Książka przedstawia: szczegółowy przegląd najważniejszych cech anatomicznych i fizjologicznych języka, ponad 200 kolorowych rycin i wysokiej jakości zdjęć języków, ilustrujących rozmaite syndromy chorobowe, wytyczne co do leczenia akupunkturą, ziołami i dietą, adekwatne do syndromów rozpoznanych na podstawie wyglądu języka i historii choroby pacjenta (z załączonymi zdjęciami języków), opis 28 przypadków klinicznych wraz ze zdjęciami języków pacjentów, pochodzący z praktyki autora książki. Claus C. Schnorrenberger jest lekarzem medycyny, honorowym profesorem Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Taichung (na Tajwanie) oraz prezesem zarządu Międzynarodowej Akademii Medycyny Chińskiej Lifu w Bazylei (w Szwajcarii). Beate Schnorrenberger zdobyła wykształcenie w zakresie chińskiej medycyny, naturopatii i chemii żywności w Berlinie (w Niemczech).

Książka skierowana jest przede wszystkim do osób cierpiących na coraz częstsze ostatnio zakażenia grzybami drożdżakowymi Candida albicans (kandydozę). Zakażenia te charakteryzuje mnogość, ale i mała specyficzność objawów, a nieleczone mogą przejść w formę przewlekłą i stać się przyczyną wielu stanów chorobowych. Autorka opisuje najczęstsze kliniczne formy zakażenia: kandydozę błon śluzowych gardła, skóry, okolic płciowych. Wymienia grupy osób ze zwiększonym ryzykiem zakażeń. Przedstawia też wiele wypróbowanych ( zwłaszcza niefarmakologicznych) metod leczenia kandydozy, m.in. stosowanie odpowiednich diet, przyjmowanie witamin i minerałów.

Chęć bycia zgrabnym, ukryta za zwałami lenistwa i niekontrolowanego dogadzania sobie oraz fałszywych pojęć, towarzyszy każdemu z nas. A jednak ta walka nie musi być przegrana. Ten poradnik przedstawia, jak dzięki prostym krokom można dokonać wielkich zmian.

Cukrzyca oraz hipoglikemia to schorzenia zależne od stylu życia. Ich powstawaniu towarzyszą przyrost masy ciała, spadek aktywności fizycznej i stres. Poznaj rewelacyjny, niezwykle skuteczny program terapeutyczny i profilaktyczny, który obejmuje: właściwe żywienie regularne ćwiczenia fizyczne kontrolę stresu i relaks normalizację masy ciała. Program umożliwia: uzyskanie właściwej masy ciała i utrzymanie jej do końca życia obniżenie dawek leków lub całkowite ich odstawienie uniknięcie powikłań, hospitalizacji i leczenia chirurgicznego odzyskanie nadziei na zdrowie i dobre samopoczucie odzyskanie energii, radości i chęci do życia.

Nieuleczalna choroba nie musi oznaczać przegranego życia. Co zrobić, jeśli na diagnozę musimy czekać kilka lat? Jak pokonać wątpliwości i bezsilność? Kolejna książka Beaty Peszko to opis kilku lat życia autorki, od wystąpienia pierwszych objawów SM do poznania diagnozy choroby i konieczności stawienia jej czoła.Jak odnalazłam nadzieję i drogę ku zdrowiu Nieuleczalna choroba nie musi oznaczać przegranego życia. Co zrobić, jeśli na diagnozę musimy czekać kilka lat? Jak pokonać wątpliwości i bezsilność? Kolejna książka Beaty Peszko to opis kilku lat życia autorki, od wystąpienia pierwszych objawów SM do poznania diagnozy choroby i konieczności stawienia jej czoła. Autorka przekonuje nas, że choroba nie musi nami rządzić, że mądrym, przemyślanym postępowaniem możemy dyktować jej warunki. Niezbędna jest wiara, nadzieja i pozytywne myślenie. Książka jest napisana w formie pamiętnika i odpowiada na wiele pytań, które zadają sobie osoby dotknięte nieuleczalną chorobą. Stwardnienie Rozsiane - wstęp Po napisaniu pierwszej książki pt. Powrót do życia czyli o stwardnieniu rozsianym i chorobach nowotworowych inaczej, poczułam niedosyt. Odniosłam wrażenie, że zbyt mało miejsca poświęciłam w niej pierwszym symptomom choroby oraz obawom, które towarzyszyły mi do czasu otrzymania diagnozy. Dlatego postanowiłam te trudne doświadczenia przedstawić w osobnej publikacji. Pierwsze lata zmagań z chorobą spisałam w formie pamiętnika, wierząc, że ten osobisty przekaz będzie dla Czytelnika ciekawszy niż suchy opis następujących po sobie zdarzeń. Ujęłam w nim okres od wystąpienia pierwszych objawów choroby aż do otrzymania diagnozy, kiedy jak każdy człowiek, który znalazł się na życiowym zakręcie, musiałam odpowiedzieć sobie na wiele pytań i podjąć niełatwe decyzje. Po latach obserwuję zmiany, jakie się we mnie dokonały. Pragnę podzielić się tym doświadczeniem. Mam nadzieję, że książka pomoże Czytelnikom spojrzeć na życie i chorobę z innej perspektywy. Chcę wskazać drogę, którą sama przeszłam i którą z powodzeniem kontynuuję. Choroba nie musi nami rządzić, to my mądrym oraz przemyślanym postępowaniem możemy dyktować jej warunki - oto jest moja dewiza. Wierzę, że zawarte w książce uwagi będą pomocne dla wszystkich, którzy tak jak ja z natury są uparciuchami i zdecydowali się na jej pokonanie. Beata Peszko, grudzień 2011 r. Jak przeciwstawiać się złu Spis Treści WSTĘP 1. Początek choroby. Październik 1997, 2. Wrzesień 1998 3. Październik 1999 4. Kwiecień 2001 5. Moja dalsza droga 6. W pogoni za marzeniem 7. Finał 8. Pierwsze symptomy choroby i właściwa na nie reakcja 9. J a k postępować, gdy diagnoza nic jest jeszcze znana? 10. Znamy diagnozę i co dalej? 11. Rola modlitwy w procesie zdrowienia LITERATURA

Nieprawidłowe odżywianie się – nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych, cukru i słodyczy oraz ograniczenie błonnika i witamin – prowadzi do miażdżycy, nadciśnienia, zawału serca i zakrzepicy krwi. Autorka, zachęcając do dbania o własne zdrowie, zaleca stosowanie odpowiedniej diety i podaje liczne przepisy, które w tym pomogą.

Srebro koloidalne charakteryzuje się szerokim spektrum działania, zwalcza skutecznie wirusy, bakterie i grzyby; wykazuje również właściwości przeciwzapalne, przyśpiesza gojenie ran i stabilizuje układ immunologiczny. Jego efekty lecznicze już zostały uznane przez naukę.Srebro koloidalne – Lek Wysoce skuteczny i łagodny Srebro koloidalne charakteryzuje się szerokim spektrum działania, zwalcza skutecznie wirusy, bakterie i grzyby; wykazuje również właściwości przeciwzapalne, przyśpiesza gojenie ran i stabilizuje układ immunologiczny. Jego efekty lecznicze już zostały uznane przez naukę. Książka ta jest dotychczas najbardziej obszerną prezentacją na ten temat. Zawiera: Opis 80 chorób i sposobów ich leczenia za pomocą srebra koloidalnego Informacje o najnowszym stanie badań nad właściwościami leczniczymi srebra koloidalnego Opis produkcji srebra koloidalnego, jego przechowywania i trwałości Informacje Historyczne o zastosowaniu srebra koloidalnego Srebro i jego szczególna postać, srebro koloidalne, w ostatnim ćwierćwieczu XIX i w pierwszej połowie XX wieku zyskały pewne znaczenie w medycynie i dopiero później zostały wyparte przez antybiotyki i kortykosterydy. Wobec rosnącej krytyki dotyczącej skutków ubocznych obu tych grup substancji srebro ma szansę odzyskać należną mu pozycje w teorii i praktyce medycznej. W ciągu ostatnich lat zakres stosowania srebra, a w szczególności srebra koloidalnego, znacznie się poszerzył, a jego użycie jest obecnie tak bezpieczne, że wkrótce srebro koloidalne zajmie w praktycznej medycynie stałe miejsce. Dziś w Internecie istnieją setki tysięcy witryn poświęconych srebru. Niestety, wiele z tych stron zawiera informacje niesprawdzone, chaotyczne i często także pełne błędów. Dlatego konieczne stało się stworzenie opartej na solidnych podstawach książki, poświęconej zastosowaniu srebra koloidalnego w medycynie, która w zrozumiały sposób przedstawiałaby z jednej strony całą teorię, z drugiej zaś - praktykę. Nie należy ukrywać faktu, że niektóre kwestie nie zostały jeszcze ostatecznie zbadane; powinien on stać się asumptem do prowadzenia dalszych badań. Coraz częściej określa się srebro mianem naturalnego antybiotyku, co jednak naszym zdaniem charakteryzuje tylko niewielką część zakresu jego działania. Efekt antybiotyku nie wyjaśnia na przykład ani wpływu srebra na wirusy, ani działania przyspieszającego gojenie czy przeciwbólowego, ani tym bardziej obserwowanego często antydepresyjnego skutku przyjmowania roztworu srebra. W ciągu ostatnich lat okazało się, że srebro koloidalne może stanowić podstawę leczenia miejscowego oraz wielonarządowego i że w przypadku niezwykle szerokiego spektrum objawów boreliozy pozwala osiągnąć efekty, jakich nie dawał do tej pory żaden inny środek terapeutyczny. Niewątpliwie srebro ma w medycynie kluczowe znaczenie - naszym zadaniem jest zebranie dotychczasowej wiedzy o srebrze, pochodzącej ze starożytnej patologii humoralnej, alchemii, medycyny ludowej, homeopatii, antropozofii i nowoczesnej medycyny akademickiej, w teorii i praktyce oraz publiczne jej udostępnienie. Fenomen srebra zostanie też zaprezentowany we wszystkich swoich aspektach z punktu widzenia litoterapii (leczenia karnieniami). Srebro, będące od niepamiętnych czasów w cieniu złota, wyróżnia się na tle wszystkich innych metali blaskiem i trwałością. Jego oczyszczające działanie niszczy zarazki i leczy liczne zaburzenia. W kulturze srebro ma znaczenie wielowarstwowe. Jest ambiwalentne samo w sobie; już od starożytności fascynowało uczonych i poetów, zaś jego ujemny potencjał zwodził potężnych i możnych tego świata. W sferze mitów, duchowości i psychiki, a także w baśniach srebro jest symbolem skromności, czystości, poświęcenia, bezstronności i rozsądku. Zastosowanie srebra w medytacji otwiera dostęp do sfery duchowej. Z drugiej jednak strony srebro symbolizuje także władzę, korupcję i intrygi. Srebro koloidalnego jako lek Spis Treści   Wprowadzenie Historia srebra Srebro w historii medycyny Srebro w medycynie ludowej Historia badań nad zastosowaniem srebra w medycynie Złoża srebra w Starym i Nowym Świecie Podstawy naukowe Powstawanie w procesie mineralogicznym Rudy srebra o ponad 45-procentowej zawartości srebra Wydobycie srebra Cechy fizyczne i chemiczne srebra Fizjologia srebra Fragmenty z literatury chemicznej Produkcja koloidów srebra Koloidy i zawiesiny koloidalne Efekt Tyndallal Srebro koloidalne Produkcja srebra koloidalnego Jakość wody Kryteria jakości srebra koloidalnego Zastosowanie medyczne Zasada działania Stosowanie wewnętrzne Stosowanie zewnętrzne Wskazania Drobnoustroje chorobotwórcze zwalczane przez srebro Choroby i ich leczenie Choroby oczu Choroby układu oddechowego i jamy ustnej Choroby skóry Choroby układu moczowo-płciowego Choroby przewodu pokarmowego Pozostałe choroby Choroby układowe Choroby zwierząt Zażywanie Ryzyko, ograniczenia i skutki uboczne Zastrzeżenie co do skuteczności Zastrzeżenie co do łączenia Niezbędne działania Przechowywanie, przydatność do użycia Srebro w litoterapii Podstawy litoterapii Srebro: dane mineralogiczne Geneza Klasa minerałów Układ krystalograficzny Minerały o barwie srebra Połysk metalu Porowatość i stabilność Gęstość Przewodność elektryczna Przewodność cieplna Czułość na dźwięk Zastosowanie srebra w litoterapii Fragmenty z książek poświęconych litoterapii Charakterystyka typu srebrnego i księżycowego Sposób produkcji esencji srebra Inne zastosowanie srebra Srebro w homeopatii Srebro w medycynie antropozoficznej Srebro w alchemii i spagiryce Duchowe właściwości srebra Srebro w technice . Suplement Pytania dotyczące srebra koloidalnego Źródła błędów popełnianych przy zażywaniu srebra koloidalnego Podziękowania Literatura O autorach Kontakt z autorami