W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Dzięki tej książce łatwiej zrozumieć co przeżywali Michael Jackson, Amy Winehouse, Whitney Houston i setki innych artystów, których zniszczył showbiznes.
Pop BABYLON, nowa książka autorki bestsellerów Hotel Babylon, Air Babylon i Fashion Babylon, jest bezkompromisowym, pozbawionym pruderii spojrzeniem na przemysł muzyczny. Właściciel podupadającej londyńskiej agencji muzycznej wpada na pomysł stworzenia boysbandu. Wielka kariera zespołu jest zaplanowana z góry, choć jego członkowie, wyłonieni w castingu, niekoniecznie potrafią śpiewać i tańczyć.
Pop Babylon zabiera czytelnika w podróż po skrzętnie skrywanych zakamarkach świata, którym rządzą pieniądze i narkotyki, a talent wcale nie jest najważniejszy. Wartka akcja, doskonale zarysowane postacie, szokujące, prawdziwe historie ze świata muzyki sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem.
Kokaina na obiad, szybki numerek w toalecie podczas wręczenia Bardzo Ważnych Nagród, specjalne biurko do dyskretnego seksu oralnego podczas spotkań biznesowych. Czyli Zjednoczone Królestwo (przez niektórych pisane trochę inaczej) Muzyki Pop od pałacowej kuchni. X-Factor i U2. Kylie Minogue i Paul McCartney. James Blunt i Spice Girls. I naprawdę duże pieniądze. Niezastąpiony przewodnik, co robić, a czego nie, by zaistnieć w najbardziej celebryckim biznesie świata. Pozycja obowiązkowa nie tylko dla branży. U mnie już na stałe na podręcznej półce.
Piotr Metz
Ta książka jest pierwszą częścią syntetycznego zarysu epoki, wynikającego z badań szczegółowych autorki nad kulturą wieku XVII. Przedstawia problematykę europejskich i – na jej tle – dorobek polskich badań nad barokiem. Śledzi prądy filozoficzne inspirujące piśmiennictwo, nurty chrześcijaństwa europejskiego i polskiego, rzeźbiące mentalność społeczną i indywidualną. Rozważa sarmatyzm jako formułę tożsamości narodowej, rekonstruuje myśl polityczną i militarną oraz idee estetyczne, kształtujące polskie siedemnastowiecze.
"Potwory. Bestiariusz" Christophera Della to przygotowane w formie albumu kompendium wiedzy na temat potworów z różnych epok i kultur. Znakomite ilustracje wzbogacone są ciekawymi informacjami z takich dziedzin jak: antropologia, historia sztuki, filozofia i biologia. Przerażająca kolekcja najdziwniejszych i najbardziej niezwykłych bestii jakie zna ludzka wyobraźnia.
Poręczny poradnik, który zmieści się w torbie na aparat?Wszystko, co musicie wiedzieć o robieniu zdjęć czarno-białych, od formatów plików po filtry i kompozycję?Wskazówki dotyczące konwersji na czerń i biel, dzięki którym wydobędziecie ze swoich zdjęć to, co najlepszeZdjęcia czarno-białe stanowią najczystszy fotograficzny środek wyrazu, a wiele spośród najbardziej znanych, klasycznych zdjęć utrzymanych jest w skali szarości. Dzisiejsze lustrzanki cyfrowe oferują wiele możliwości, w których ciężko się jednak zorientować. Ten poręczny poradnik podpowie, jak za każdym razem otrzymać idealną fotografię czarno-białą.
Jeszcze nigdy Biblia nie była tak piękna. Ponadczasowy tekst został zilustrowany najwybitniejszymi dziełami malarskimi, jakie tylko stworzyła ludzka ręka. Rafael, Rembrandt, Tycjan, Michał Anioł, Leonardo da Vinci i inni giganci sztuki, natchnieni słowami Pisma Świętego, stworzyli nieśmiertelne obrazy. Wybraliśmy najpiękniejsze. Z wyjątkowego połączenia tekstu biblijnego i malarskich dzieł mistrzów powstała urzekająca książka, która stanie się idealną towarzyszką życia młodego człowieka. Autorem ?Biblii dla dzieci i młodzieży? jest ks. Mariusz Rosik, profesor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Jego tekst wpisuje się w kanon kościelny (oczekiwana rekomendacja Nihil obstat), ale jednocześnie został napisany z myślą o młodym czytelniku, który poszukuje narzędzi do głębszego zrozumienia Pisma Świętego. Książka jest wydana w luksusowym stylu: twarda oprawa z dobranym kolorystycznie płóciennym grzbietem i złoceniami. Wyróżnia się też niezwykle starannym składem i nowoczesnym opracowaniem graficznym.
Warszawa w starej fotografii to nowe, zmienione wydanie opublikowanego przed kilkoma laty przez Wydawnictwo BOSZ albumu Warszawa przedwczorajsza. Chcemy, by w odbiorze czytelników ponownie zaistniał świetny tekst zmarłego niedawno wybitnego warszawiaka i varsavianisty – Olgierda Budrewicza. Książka ilustrowana jest archiwalnymi zdjęciami Warszawy, tworzącymi spójny obraz stolicy sprzed lat, ulic, zaułków i placów, kamienic, reprezentacyjnych budowli, które już często nie istnieją, dawnych mieszkańców… To obraz świata, którego postać już przeminęła.
?Święty Stanisław biskup krakowski powraca do nas od dziewięciu wieków, jakie upłynęły od jego śmierci. Nigdy nie zapomniany, staje pośrodku Kościoła przynosząc światła i moce w trudnym czasie. (...) Niech wspaniałe fotografie Stanisławowskiego albumu pomogą nam, obdarowanym pięknem, które wzywa do dobra, nie zamykać Świętego Stanisława w muzeum minionych czasów, skoro On jest znów dany dla naszego czasu!? Tak pięknie o patronie Polski napisał we wstępie do albumu kard. Franciszek Macharski.
Album ?Patron Narodu? ukazuje św. Stanisława w różnych postaciach. Na malowidłach, posągach czy płaskorzeźbach. W miejscu narodzin świętego, w sanktuarium w Szczepanowie, na Wawelu, na Skałce, gdzie został zamordowany, w Piotrawinie, gdzie dokonał się słynny cud wskrzeszenia. Oglądamy także patriotyczne procesje i spotkania na Skałce, m.in. z Janem Pawłem II oraz Prymasem Tysiąclecia kard. Stefanem Wyszyńskim. Mistrz fotografii Adam Bujak udał się śladami kultu krakowskiego biskupa i obiektywem uchwycił, jak inni artyści widzieli patrona naszego kraju.
Tekst znakomitego historyka sztuki, Krzysztofa Czyżewskiego, dogłębnie przybliża żywot i legendę św. Stanisława.
Zebrane w tomie artykuły, stanowiące pokłosie i wynik dyskusji kulturoznawców, antropologów, językoznawców, etnologów i folklorystów, przedstawiają obiekty "małej architektury sakralnej" m.in. jako świadków zdarzeń, jako pomniki pamięci, akty wiary, znaki religijności. Ukazują rolę przydrożnych krzyży i kapliczek we współczesnym społeczeństwie wsi i miast, a dokładniej mówiąc - w procesach komunikacji społecznej (zarówno wewnątrz-, jak i międzypokoleniowej). Zgromadzone w tomie artykuły pozwalają zatem mówić o krzyżu i kapliczce jako wielokodowym, złożonym, pełniącym różne funkcje (m.in. delimitacyjne, upamiętniające, religijne, społeczne) makroznaku.
Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie, otwarta dla publiczności w 1941 roku, słynie ze znakomitych zbiorów. Ich zalążek stanowiła niezwykła darowizna Andrew W. Mellona, który w 1932 roku zakupił kilka wspaniałych dzieł z kolekcji należącej niegdyś do carów Rosji. Z Ermitażu w ówczesnym Leningradzie sprowadzono do Waszyngtonu Madonnę Alba Rafaela, Zwiastowanie Jana van Eycka, Wenus przed lustrem Tycjana oraz arcydzieła Rembrandta, van Dycka i innych europejskich, mistrzów renesansu i XVII stulecia. Z czasem zbiory wzbogacono o kolejne nabytki i darowizny, między innymi J.A. Widenera z Filadelfii (z Wiatrakiem Rembrandta oraz Ucztą bogów Giovanniego Belliniego), Samuela H. Kressa (z dziełami włoskiego renesansu), jak również Chestera Dale'a, z licznymi obrazami szkoły francuskiej, głównie impresjonistów oraz Rodziną linoskoczków z różowego okresu Pabla Picassa. NGA, jak zwykło się określać waszyngtońskie muzeum, jest jedyną państwową kolekcją w Stanach Zjednoczonych, a zarazem częścią Smithsonian Institution, zespołu instytucji artystyczno-naukowych. Budowę placówki rozpoczęto w roku 1937 z inicjatywy A. W. Mellona. W 1978 roku dzieci założyciela Galerii Paul i Ailsa Mellon Bruce ofiarowali fundusze na budowę nowego skrzydła muzeum, według projektu słynnego architekta I. M. Pei, przeznaczonego na zbiory sztuki nowoczesnej i współczesnej. Giotto, Duccio, Fra Angelico, Botticelli, Tycjan, Tintoretto, Rafael, Leonardo da Vinci, El Greco, Velázquez, Goya, van Eyck, Memling, Rubens, van Dyck, Rembrandt, Vermeer, Poussin, Watteau i Fragonard to tylko nieliczni spośród wielkich twórców sztuki, których dzieła znalazły się w kolekcjach malarstwa europejskiego ośmiu stuleci. Niezwykle istotną częścią zbiorów waszyngtońskiej Galerii jest malarstwo amerykańskie XVIII i XIX wieku oraz sztuka nowoczesna, którą reprezentują dzieła Picassa, Matisse'a, Mondriana, Modiglianiego, Braque'a, Klimta, Kandinsky'ego, Pollocka, Légera, Warhola, oraz przedstawicieli najnowszych nurtów międzynarodowych.
Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie, otwarta dla publiczności w 1941 roku, słynie ze znakomitych zbiorów. Ich zalążek stanowiła niezwykła darowizna Andrew W. Mellona, który w 1932 roku zakupił kilka wspaniałych dzieł z kolekcji należącej kiedyś do carów Rosji. Z Ermitażu w ówczesnym Leningradzie sprowadzono do Waszyngtonu Madonnę Alba Rafaela, Zwiastowanie Jana van Eycka, Wenus przed lustrem Tycjana oraz arcydzieła Rembrandta, van Dycka i innych europejskich mistrzów renesansu i XVII stulecia.
Sztuka Artura Żmijewskiego wydaje się bezwstydna: nagie ciała, gra w berka w Auschwitz, wystawienie mszy w teatrze. A tak naprawdę bardzo wiele w niej wstydu. Naszego własnego. Przed patrzeniem na kalectwo, słuchaniem chóru głuchoniemych. Przed udziałem i zaangażowaniem. „Demonstrować? Przecież to obciach” - myślimy. Artysta konfrontuje nas z tym obciachem, ze społecznym i psychicznym oporem. Z silną pokusą cynizmu.
Żmijewski to jeden z najbardziej kontrowersyjnych współczesnych twórców, wywołujący gorące dyskusje. Pole sztuki okazało się dla niego za ciasne, dlatego czerpie z polityki, dyskursu naukowego i doświadczenia ruchów społecznych. Eksperymentuje?—?z publicznością i z innymi twórcami.
Przewodnik Krytyki Politycznej pokazuję drogę artystyczną Artura Żmijewskiego - od sztuki krytycznej, przez głośny manifest Stosowane sztuki społeczne, aż po rolę kuratora Biennale w Berlinie.
Artur Żmijewski - artysta i filmowiec związany z Fundacją Galerii Foksal. Redaktor artystyczny „Krytyki Politycznej”. Kurator 7. Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie.
SPIS TREŚCI
WSTĘP
Fałszywe odpolitycznienie. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Sławomir Sierakowski
MŁODA SZTUKA POLSKA
W sposób czujny, cwany i mądry. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Piotr Kosiewski
Maciej Gdula, Dwie sztuki krytyczne
Andrzej Turowski, Sztuka, która wzbudza niepokój. Manifest artystyczno-polityczny sztuki szczególnej (fragment)
STOSOWANE SZTUKI SPOŁECZNE
Artur Żmijewski, Stosowane sztuki społeczne
Piotr Szenajch, Jak być skutecznym i nie stracić esencji
DEMOKRACJE
Ekstaza pamięci. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Rafał Jakubowicz
Ekstremalna codzienność. Z Arturem Żmijewskim rozmawia
Sławek Belina
Demokracje. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Piotr Kosiewski
Artur Żmijewski, Bronię Solidarnych
CIAŁA I URZĄDZENIA
Terror sprawnych. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Sebastian Cichocki
Artur Żmijewski, Sens powtarzania
Znaki niebezpieczeństwa. O filmie Powtórzenie z Pawłem Moczydłowskim rozmawiają Sebastian Cichocki i Artur Żmijewski
KINO
Filmowcy u bram. Z Arturem Żmijewskim rozmawia Łukasz Maciejewski
Ludzie uważają, że jestem politrukiem. Z Arturem Żmijewskim
o filmie i prawdzie w sztuce rozmawia Jakub Majmurek
Jakub Majmurek, Pozorna przezroczystość albo pragnienie skutku. Kilka uwag o filmach Artura Żmijewskiego
ZAKOŃCZENIE
Zaczarowując świat społeczny. Ze Sławomirem Sierakowskim rozmawia Artur Żmijewski
Łacińska Rozprawa o scenicznym wykonaniu (1727) bawarskiego jezuity Franza Langa to przede wszystkim jeden z pierwszych europejskich podręczników „koniecznej i szlachetnej sztuki” – gry aktorskiej. Ale nie tylko – problematykę aktorstwa osadzono bowiem w ramach poradnika dla nauczycieli odpowiedzialnych za przygotowanie przedstawień szkolnych od początku, tj. napisania tekstu sztuki, do finału, jakim był spektakl. W świetle dużej mobilności nauczycieli szkół jezuickich i kosmopolitycznej tendencji w programie działania zakonu rozprawę Langa traktować można jako sumę powszechnego doświadczenia europejskiego (zatem i polskiego) zdobywanego w tak niezwykle w owym czasie rozbudowanym teatrze szkolnym.
Znajomość wywodów Langa pozwala nie tylko na rekonstrukcję kształcenia młodocianych aktorów; równie istotna jest dla poznania publiczności teatralnej, na którą składali się w dużym procencie widzowie o wysokich kompetencjach.
""Rewolucja rocka pozwala lepiej zrozumieć muzykę popularną, ale przede wszystkim - nas wszystkich, będących nieuchronnie spadkobiercami wydarzeń i tekstów kultury, które nadal rezonują we współczesności, choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Warto zapoznać się z alternatywną historią modernizmu w kulturze - rock to jedna z jego ostatnich autentycznych emanacji"".Prof. Wojciech J. Burszta""Książka Marcina Rychlewskiego jest samodzielnym, cennym i pomysłowym interdyscyplinarnym osiągnięciem badawczym, ale zarazem fascynującą lekturą, która urzeka swoją prostotą i dyscypliną. Jest to pierwsza tego rodzaju monografia rocka, odtwarzająca nie poszczególne aspekty zjawiska, na które dotąd kładziono akcent: jego niszowość czy rzekome przesłania ideologiczne, ale pewną - holistycznie ujętą - całość jego uwikłań w kulturę głównych nurtów XX wieku"".Prof. Krzysztof KłosińskiMarcin Rychlewski (ur. 1972) - pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Interesuje się związkami pomiędzy literaturą a sztuką awangardową, kulturą rocka oraz mechanizmami współczesnego rynku wydawniczego. Autor książki Walka na słowa. Polemiki literackie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych (2004), współautor i współredaktor książek zbiorowych: Po co nam rock? Między duszą a ciałem (2003) i Kontrkultura. Co nam z tamtych lat? (2005). Publikował między innymi w ""Tekstach Drugich"", ""Przestrzeniach Teorii"", ""Kulturze Współczesnej"" i ""Kulturze Popularnej"". Wyróżniony w konkursie K. i M. Górskich (2005). Wkrótce ukaże się jego kolejna książka - Literatura i sztuka nowoczesna.
Barrington Barber to znany artysta i autor bestsellerów poświęconych nauce rysowania i malowania. Napisał książkę niezbędną zarówno dla amatorów sztuk plastycznych, jak i dla osób zawodów związanych z tą dziedziną. W swojej książce wykorzystał doświadczenie i wiadomości do pokazania, jak rysować zjawiska, ludzi i przedmioty, z którymi stykamy się na co dzień, oraz jak przedstawić to, co nas otacza: domy, ogrody, najbliższą okolicę. Proponowany przez niego cykl stosunkowo prostych ćwiczeń pozwala wyostrzyć zmysł obserwacji i pogłębić umiejętności rysunkowe. Każdy z prezentowanych w książce projektów obejmuje określony temat - od martwej natury i pejzażu po portret zbiorowy.
Zamierzeniem obecnego opracowania jest próba uzyskania odpowiedzi na pytanie nie tyle o całą teologię, jaka jest śpiewana w Polsce, lecz przede wszystkim o teologię człowieka i jej ewolucję w tradycji śpiewanej, a więc o teologię z punktu widzenia człowieka zdolnego do miłości i przeżywającego miłość lub cierpiącego z powodu jej braku. Chodzi o wydobycie z ogromnej literatury muzycznej tych treści, które ukazują chrześcijanina, jako nowego człowieka w rozumieniu biblijnym. Jest to zatem nowe spojrzenie teologiczne na człowieka żyjącego w Polsce.
Przepięknie wydana pozycja prezentowa, zawierająca 31 rozważań o Matce Bożej znakomitych autorów chrześcijańskich, ilustrowanych ikonami s. Marie-Paul Farran, benedyktynki z klasztoru na Górze Oliwnej w Jerozolimie. Każde rozważanie uzupełnione jest odpowiednim fragmentem z Pisma Świętego oraz modlitwą do Matki Bożej.
Książka nie tylko dla tych, którzy pragną przeżyć miesiąc maj w duchu najlepszej tradycji Kościoła, z której zaczerpnięte zostały teksty na każdy dzień. Jest to także uniwersalny w każdym czasie modlitewnik maryjny, który spodoba się szczególnie miłośnikom współczesnych ikon będących owocem modlitwy i talentu znanej na całym świecie mniszki z Ziemi Świętej. Siostra Marie-Paul Farran jest autorką m.in. najpopularniejszego stylizowanego na ikonę przedstawienia Świętej Rodziny, a także wielu innych ikon, o których mówi się, że są oknami ku wieczności.
Dzwon wieży południowej nosił imię Maria, jednak do historii przeszedł jako Dzwon Biednych Grzeszników. Z jego powstaniem łączy się pewna legenda. Według niej jego twórca z zazdrości zabił swego czeladnika, który sam wlał płynny metal do formy. Michael Wilde został skazany na śmierć, a jego ostatnim życzeniem było, aby przed egzekucją usłyszeć brzmienie nowego dzwonu. Gdy ludwisarz stał już na szafocie, z wieży kościoła farnego popłynął spiżowy dźwięk...
W sporach o to, czy i jak czcić obrazy, siła perswazyjna argumentów zależała nie tylko od ich ważkości, ale najpierw od tego kto, gdzie i wobec kogo je stosował. Racje przemawiające do pierwszych chrześcijan za odrzuceniem kultu wizerunków jako pogańskiego bałwochwalstwa nie do naśladowania, straciły swą ważność, gdy następne pokolenia wyznawców Chrystusa zaczęły jednak używać wizerunków nie tylko jako pouczenia i ozdoby, ale i otaczać je czcią. A czyniono to nieraz z intensywnością zewnętrzną, jaka przygłuszała to, co wewnętrzne i przesłaniała coś ważniejszego, jak choćby Słowo Boże i kult Eucharystii. Traktując przy tym wizerunek jak uobecnienie czy sobowtóra przedstawionej postaci. Oponenci tych dewiacji sięgali więc nawet po zarzut idolatrii, używany na początku przeciw kultom pogańskim. Same zaś władze kościelne przypominały za soborami, drugim nicejskim i trydenckim, o prawowiernym pojmowaniu czci dla wizerunków i usiłowały, z ograniczonym skutkiem kontrolować żywiołowy kult obrazów.
Kontrowersje, jakie w ciągu wieków wzbudzał ten kult, to nie tylko powtarzane przez teologów racje za lub przeciw. To także liczne konteksty kreujące tkankę historii. Współtworzył ją też i wzbogacał lub zubożał pluralizm kultowych upodobań, dostępnych grupom i jednostkom w przestrzeni tej samej wiary. Korzystali z niego i ludzie ukazani przez Aleksandra Gryglewskiego (zm. 1879) na obrazie (pierwsza strona okładki) przedstawiającym wnętrze kościoła Mariackiego w Krakowie.
Czy Bóg jest możliwy do wyrażenia w teologii i przepowiadaniu Kościoła jedynie za pomocą słowa, czy "wchodzi" też w język obrazu? Czy tylko słowo jest otwarte na Boga, czy może tę samą zdolność nosi w sobie także obraz? Skoro bowiem Jezus jest zarazem Słowem i Obrazem Ojca, to być może nie tylko słowem, ale i obrazem da się mówić o wierze? Można chyba powiedzieć, że wiara rodzi się ze słuchania, ale też z oglądania, widzenia, patrzenia. Chcę Ci zaproponować, szanowny Czytelniku, przygodę spotkania ze słowem i obrazem odzwierciedlającym piękno Bożej Prawdy w twórczości malarskiej znanego artysty. Doznania estetyczne pod wpływem sztuki sprawiają, że człowiek, choć na chwilę może się wyrwać z prozy życia i dotknąć jakieś innej, nadprzyrodzonej wobec niego rzeczywistości, objawiającej się w pięknie.
Autor
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
