W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
„Patrzysz na mnie z krzyża, mój Panie..."
Wizerunek i spojrzenie ukrzyżowanego.
Ten niezwykły album zawierający ponad 200 reprodukcji dzieł sztuki staje się dla nas jakby piątą, "nienapisaną Ewangelią". Niezwykłe komentarze ukazują, jak Krzyż Jezusa kształtował nie tylko wiarę chrześcijańską, ale również całą kulturę zachodniej Europy.
Prezentowane dzieła od najstarszych po współczesne obrazują, jak Krzyż Chrystusowy wpływał nie tylko na rozwój wiary, ale także na kształtowanie wrażliwości i całej kultury szczególnie zachodnich społeczeństw. Autor opisuje i porządkuje bogactwo artystycznego ujęcia krucyfiksu, podejmując temat w czterech głównych hasłach: Historia Ukrzyżowanego, Ludzkość u stóp Golgoty, W uścisku z krzyżem i Symbol krzyża. W efekcie otrzymujemy niezwykły portret Człowieka Krzyża na przestrzeni epok, które akcentowały w tym wizerunku różne aspekty historii zbawienia. Ów portret jest także punktem wyjścia do lektury utworów literackich oraz rozważań z zakresu liturgii, teologii i patrologii.
Każdemu obrazowi towarzyszą bowiem fragmenty Ewangelii, Listów św. Pawła, pism ojców Kościoła, Bernarda z Clairvaux, Katarzyny ze Sieny, Jacopone da Todi, Ignacego Loyoli, Benedykty od Krzyża (E. Stein), Eliota, Ungarettiego, Claudela, Borgesa, Giussaniego, papieży Wojtyły i Ratzingera i wielu innych, będące medytacją pasyjną, refleksją nad Ukrzyżowanym czy modlitwą do Niego.
Tematem książki jest poetyka kina queer, przedstawiona z perspektywy teoretycznej, historyczno-kulturowej i artystycznej. Wstęp i rozdział teoretyczny pozwalają odtworzyć refleksję o nienormatywnej tożsamości płciowej i seksualności, oraz sposoby jej ukazywania w filmie aż do ukształtowania się tak zwanego New Queer Cinema. W nurcie tym znalazły odzwierciedlenie tezy i założenia teorii queer z początku lat dziewięćdziesiątych, ale także inne złożone zjawiska społeczno-kulturowe: aktywizm grup mniejszościowych, artystyczna kontrkulturowość, epidemia AIDS. W rozbudowanym rozdziale poświęconym NQC dominuje perspektywa kulturowa, pozwalająca oddać jego fenomen i osadzić go w kontekście czasowym, ale także akademickim (teoretycznym) i kinowym.
Wyjątkowe akty to wspaniały zbiór unikatowych zdjęć. Znajdują się tu fotografie odważne , artystycznie i obyczajowo. Ten wspaniały album jest idealnym pomysłem na prezent.
Książka ta jest opowieścią o życiu Jezusa poprowadzoną kilkoma torami, których główną osnową jest 46 starannie wybranych obrazów ilustrujących sceny z Nowego Testamentu. Obrazy te są dziełami najwybitniejszych europejskich malarzy takich jak: Caravaggio, Rafael, Rubens, Rembrandt i inni. Dwa obrazy są dziełami Polaków: Wskrzeszenie Łazarza Jana Matejki i Jezus i Samarytanka Henryka Siemiradzkiego).
Każdy obraz wraz z objaśnieniem jakie występują na nim postacie zajmuje 2 strony. Dalej znajduje się analiza obrazu przeprowadzona przez historyków i historyków sztuki; duchownych i świeckich. Omawiane są postaci, przedmioty, zgodność dzieła z realiami historycznymi. Komentarz dotyczy też wymowy i symboliki dzieła oraz jego oddziaływania w świadomości społecznej. Często są przytaczane fragmenty z Biblii lub pojawiają się odwołania do Pisma Świętego by wskazać źródło inspiracji dla artysty. Rozważania te przeplatają powiązane z nimi kadry obrazu. Kolorowe ilustracje obrazów przedstawiono w dużym formacie pozwalającym na dostrzeżenie drobnych szczegółów. Każdy obraz zamyka opowiadanie o danym momencie życia Jezusa napisane przez księdza Mieczysława Malińskiego.
Efektowna oprawa oraz specjalnie dobrana szata graficzna pozwalająca na jak najwierniejsze oddanie prawdziwych kolorów obrazów to niewątpliwe atuty tej publikacji. Umieszczone w spisie treści miniaturki każdego dzieła dają możliwość sprawnego odnalezienia interesującego obrazu. Czytelnik może więc zawsze wracać do ulubionych obrazów, doszukiwać się nowych szczegółów i ciekawostek.
Książkę zamyka rozdział Jak naprawdę wyglądał Jezus – święte wizerunki Mesjasz,
autorstwa Ks. Prof. Ryszarda Knapińskiego. Znajdziemy w nim opis całunu turyńskiego, całunu z Manoppello i innych wizerunków Chrystusa, które poruszają zarówno wierzących chrześcijan, jak i sceptycznych naukowców.
Zalety książki
• połączenie albumu z malarstwem i książki o życiu Jezusa;
• układ obrazów począwszy od Zwiastowania Maryi i narodzin Jezusa aż do zwycięstwa Jezusa nad śmiercią i zesłanie Ducha Świętego;
• doborowe komentarze historyków i historyków sztuki m.in. dotyczące wymowy i symboliki obrazu;
• możliwość identyfikacji postaci i oceny realiów historycznych;
• reprodukcje obrazów w dużym formacie;
• istotne fragmenty dzieł wykadrowane, powiększone szczegółowo opisane i dodatkowo skomentowane;
• staranna szata graficzna pozwalająca na jak najwierniejsze oddanie kolorów obrazów
Ta książka to świadectwo historycznego, a tym samym i politycznego, zwrotu, który można było obserwować w polskim teatrze, kinie i sztukach wizualnych ostatnich lat: rozliczeniach przeszłości, lustracyjnych zapędach i narcystycznych, mitologizujących praktykach. Soc, sex i historia to oryginalna próba syntezy przemian kulturowych, świadomościowych i obyczajowych pierwszej dekady XXI wieku, w których sztuka odgrywała nieraz rolę sprawczą jako pole walki i terytorium publicznych gier. Duniec i Krakowska przedstawiają przemiany świadomości i identyfikacji, bogato korzystając z dzieł literackich, teatralnych, filmowych. Sztuka interesuje autorki właśnie w takim aspekcie: jako odzwierciedlenie przemian mentalnych i społecznych, a zarazem rozsadnik rewolucji: wywrotowych idei, przekroczeń i eksperymentów. A ich książka sama stara się być takim eksperymentem.
Ewolucja postawy człowieka wobec śmierci na przestrzeni dziejów widziana z punktu widzenia filozofii, sztuki i literatury, ale także demografii i statystyki.
Książka Vovelle’a jest monumentalnym, obejmującym okres od średniowiecza po wiek XX dziełem opisującym ewolucję, jakiej ulegała postawa człowieka wobec śmierci. Oprócz bogatego kontekstu z zakresu historii sztuki, literatury i filozofii autor, snując rozważania o rzeczach ostatecznych, sięga z powodzeniem po zdobycze nauk takich, jak demografia, etnografia, statystyka, biologia czy prawo. Filozoficzne refleksje przeplatają się zatem z wykresami, ikonograficzne analizy ze statystykami śmiertelności. Taka perspektywa, rzadko obierana we współczesnej humanistyce, pozwala czytelnikowi wyjść poza ograniczenia kultury wysokiej i dotrzeć także do codziennego doświadczenia śmierci zwykłego człowieka.
Drugi okres działalności twórców direct cinema (1963-1970) to okres ich dojrzałości i arcydzieł, które przeniknęły nawet do popkultury. Filmy takie jak Gimme Shelter czy Woodstock znają nawet ci, którzy nie mają świadomości, że należą one do nurtu kina bezpośredniego. W kolejnych rozdziałach autor omawia kwestię wyczerpania się twórczego potencjału Drew Associates, przygląda się obrazom konserwatywnej Ameryki w filmach Richarda Leacocka i obrazom amerykańskiej kontrkultury w filmach D.A. Pennebakera. Ponadto analizuje najważniejsze filmy niekwestionowanych mistrzów tego nurtu - Alberta i Davida Mayslesów, Arthura Barrona czy Fredericka Wisemana, a także przypomina trójkę nieco zapomnianych twórców direct cinema - Eda Pincusa, Davida Neumana oraz Williama Jerseya.
Ekspansywnie rozwijające się śródmieście Warszawy ostatecznie okrzepło na przełomie XIX i XX w. jako niezwykle wydłużony obszar, ograniczony Krakowskim Przedmieściem, Nowym Światem i Alejami Ujazdowskich po stronie wschodniej oraz wielokilometrowym ciągiem równoległej ul. Marszałkowskiej po stronie zachodniej. Polityka carskiego zaborcy sprawiła, że w śródmieściu nie wykształciły się nowoczesne założenia urbanistyczne, powstało też niewiele reprezentacyjnych gmachów użyteczności publicznej. Zamknięcie Warszawy w pierścieniach fortyfikacji spowodowało, że jej centralne obszary zyskały zabudowę nadmiernie intensywną, niejednolitą i zbyt wysoką. Jednocześnie jednak znaczna część Warszawy otrzymała wówczas nowoczesną infrastrukturę – wodociągi i kanalizację, linie kolejowe, tramwaje i telefony. Luksusowe sklepy przy głównych ulicach były wizytówkami prężnie rozwijającego się rodzimego przemysłu i handlu.
Dwudziestolecie międzywojenne nie zdołało radykalnie odmienić oblicza centrum miasta, choć powstało sporo nowoczesnych budynków, a sklepowe salony, kinoteatry i lokale gastronomiczne prześcigały się we wprowadzaniu światowych nowinek. Śródmieście Warszawy w przededniu wojennej katastrofy nie było może miejscem zbyt wygodnym do mieszkania, ale niewątpliwie pełnym uroku i wielkomiejskich pokus. Ruch samochodowy, wielobarwne neony i wspaniale urządzone witryny sklepowe przynajmniej w części uzasadniały miano Paryża Północy, jakim często obdarzano stolicę.
W albumie pokazujemy wyłącznie śródmieście Warszawy międzywojennej, częściej to z lat trzydziestych, w pełni już metropolitalne, pozbawione rysu prowincjonalności pogranicznego, gubernialnego miasta rosyjskiego.
Od dalekiej północy po słoneczne porty tropików – ta podróż do 80 wakacyjnych szaleństw pełna jest bajkowych obrazów, którym towarzyszy arcyciekawa narracja autorki. Od St. Moritz po Wyspy Galapagos, od Przylądka Północnego po Malediwy, od Pompejów po Mount Everest… Takie wyprawy spełniają marzenia każdego z nas o najbardziej egzotycznych podróżach. Sławne parki, skarby architektury, najciekawsze stanowiska archeologiczne, plaże i niebiańskie wyspy, widoki opiewane przez poetów i wiele innych atrakcji czeka na ciebie wewnątrz tego niezwykłego albumu. Jeśli nie wiesz gdzie jechać na wakacje, kup tę książkę.
Przedstawienie w jednym tomie zbiorów Galerii Uffizi i Palazzo Pitti znajduje uzasadnienie w rzeczywistej jedności tych kolekcji, połączonych Korytarzem Vasariego (Corridoio Vasariano), przebiegającym ponad rzeką Arno górną częścią Ponte Vecchio. Zbiory Galerii Florenckich to także bardzo liczne, doskonałe obrazy rozlokowane w innych siedzibach; dlatego też prezentujemy tu również dzieła znajdujące się w Akademii Sztuk Pięknych, w Muzeum San Marco, w Bargello i w Cenacolo San Salvi. Stanowią one integralną część florenckich zbiorów muzealnych, ukazując kompletny i unikatowy w świecie zespół malarstwa toskańskiego, prezentując w sposób szeroki i wyczerpujący inne szkoły włoskiego malarstwa (w szczególny sposób wenecką), a także malarstwo zagraniczne. Pomysł Kosmy I Medyceusza, aby w Uffizi zgromadzić swoje pierwsze kolekcje dzieł sztuki, kontynuowali jego następcy: Francesco I, Ferdinando I i Ferdinando II. Lecz dopiero spuścizna rodu Della Rovere wniosła do Florencji tak ogromną liczbę dzieł sztuki najwyższej klasy, że Galeria wysunęła się na pierwsze miejsce pod względem nie tylko liczebności, ale przede wszystkim jakości zasobów. Druga wielka galeria – Pałacowa (Galleria Palatina) – założona przez Kosmę II, też została wzbogacona dzięki spuściźnie po rodzie Della Rovere, a następnie dzięki kolekcjom sztuki kardynała Leopolda Medyceusza i dynastii lotaryńskiej. W zbiorach florenckich przechowywane są najlepsze dzieła wszystkich największych artystów, często eksponowane kompleksowo, jak w przypadku Rafaela, Andrei del Sarto, Bronzina, Pontorma, Tycjana, Caravaggia i Rubensa. Niezwykle interesujące są kolekcje malarstwa niderlandzkiego, z obrazami takich mistrzów, jak Hans Memling, Rogier van der Weyden, Barend van Orley i Gerard David. Tu także można podziwiać arcydzieło piętnastowiecznego malarstwa flamandzkiego, jakim jest Ołtarz Portinarich Hugo van der Goesa. Szkoła niemiecka wyróżnia się sześcioma dziełami Dürera; hiszpańską reprezentują El Greco, Velázquez, Murillo i Goya. Można zatem rzec, że oto stoimy przed wejściem do jednej z największych galerii świata, z pewnością pierwszej pod względem jakości i bogactwa bezsprzecznych arcydzieł
Przedstawienie w jednym tomie zbiorów Galerii Uffizi i Palazzo Pitti znajduje uzasadnienie w rzeczywistej jedności tych kolekcji, połączonych Korytarzem Vasariego (Corridoio Vasariano), przebiegającym ponad rzeką Arno górną częścią Ponte Vecchio. Zbiory Galerii Florenckich to także bardzo liczne, doskonałe obrazy rozlokowane w innych siedzibach; dlatego też prezentujemy tu również dzieła znajdujące się w Akademii Sztuk Pięknych, w Muzeum San Marco, w Bargello i w Cenacolo San Salvi. Stanowią one integralną część florenckich zbiorów muzealnych, ukazując kompletny i unikatowy w świecie zespół malarstwa toskańskiego, prezentując w sposób szeroki i wyczerpujący inne szkoły włoskiego malarstwa (w szczególny sposób wenecką), a także malarstwo zagraniczne. Pomysł Kosmy I Medyceusza, aby w Uffizi zgromadzić swoje pierwsze kolekcje dzieł sztuki, kontynuowali jego następcy: Francesco I, Ferdinando I i Ferdinando II. Lecz dopiero spuścizna rodu Della Rovere wniosła do Florencji tak ogromną liczbę dzieł sztuki najwyższej klasy, że Galeria wysunęła się na pierwsze miejsce pod względem nie tylko liczebności, ale przede wszystkim jakości zasobów. Druga wielka galeria – Pałacowa (Galleria Palatina) – założona przez Kosmę II, też została wzbogacona dzięki spuściźnie po rodzie Della Rovere, a następnie dzięki kolekcjom sztuki kardynała Leopolda Medyceusza i dynastii lotaryńskiej. W zbiorach florenckich przechowywane są najlepsze dzieła wszystkich największych artystów, często eksponowane kompleksowo, jak w przypadku Rafaela, Andrei del Sarto, Bronzina, Pontorma, Tycjana, Caravaggia i Rubensa. Niezwykle interesujące są kolekcje malarstwa niderlandzkiego, z obrazami takich mistrzów, jak Hans Memling, Rogier van der Weyden, Barend van Orley i Gerard David. Tu także można podziwiać arcydzieło piętnastowiecznego malarstwa flamandzkiego, jakim jest Ołtarz Portinarich Hugo van der Goesa. Szkoła niemiecka wyróżnia się sześcioma dziełami Dürera; hiszpańską reprezentują El Greco, Velázquez, Murillo i Goya. Można zatem rzec, że oto stoimy przed wejściem do jednej z największych galerii świata, z pewnością pierwszej pod względem jakości i bogactwa bezsprzecznych arcydzieł
JAN STRAUS (ur. 1946) – kolekcjoner dawnej książki, jej historyk i bibliofil. Od 1974 roku członek Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Warszawie [TBP]. Wygłosił szereg prelekcji na tematy związane z książką i ludźmi książki. Brał udział w większości wystaw zorganizowanych przez TBP w przeciągu ostatnich trzydziestu lat. Najpoważniejszą wystawą w jego dorobku jest monograficzna wystawa Sztuka polskiej książki literackiej 1918–1939 (Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, 1986). Cykl jego esejów poświęconych mało znanym faktom z pogranicza edytorstwa i literatury ukazuje się w roczniku TBP „Akapit”. Był współorganizatorem i współautorem katalogów kilku aukcji bibliofilskich o zasięgu ogólnopolskim. Książki z jego księgozbioru były eksponowane na wielu wystawach organizowanych przez państwowe instytucje takie jak np. Muzeum Literatury, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki czy Biblioteka Narodowa. Autor książki Przygoda z erratą (2012).
Ta książka jest specyficzna, pokazuje bowiem Jana Pawła II przy pomocy pędzla i farby. Papież zatopiony w modlitwie, sprawujący sakramenty święte i Ojciec w towarzystwie dzieci. Jak sam napisał o Dobrej Nowinie, że można ją odczytywać jako „Ewangelię dziecka”. Dlatego, Jego przywołane słowa z całą mocą przypominają nam o prawdziwym kształcie rodziny i ochronie życia najsłabszych. Inni ukazani tu Polacy jednym głosem z Papieżem wołają o prawe sumienia, o czystość, miłość, miłosierdzie, prawdę a także miłość do Ojczyzny.
- Budynki i rzeźby
- Żywe przykłady historii
- Wspaniałe dzieła sztuki
- Perły architektury
- Dzieje i symbolika
Przeczytaj koniecznie tę książkę! Może zechcesz zobaczyć te wspaniałe działa na własne oczy?
W zwieńczeniu epitafium kanonika Adama Kazimierza Oporowicza znajdował się niegdyś portret ukazujący go jako człowieka o dwóch twarzach. Ludzie widząc czworo oczu, dwoje ust i dwa nosy utrzymywali, że ks. Oporowicz był nadzwyczajnym, choć ułomnym człowiekiem. Niezwykły wizerunek wzbudzał zainteresowanie odwiedzających kolegiatę. Zamieszczano o nim wzmianki w literaturze regionalnej i w pamiętnikach. Według miejscowej legendy szkielet ułomnego kanonika miał zostać wykradziony przez Prusaków po III rozbiorze, i wywieziony do zbiorów anatomicznych lub gabinetów osobliwości. Prawda była jednak inna...
Niniejsza książka jest 22. tomem serii wydawniczej ""Mazowiecka Akademia Książki"", w ramach której publikowane są prace laureatów konkursu o tej samej nazwie, organizowanego od 2004 roku przez Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki, od 2010 roku we współpracy z Agencją Wydawniczą ""Ergos"". Głównym celem konkursu jest wspieranie i promowanie wartościowych publikacji o tematyce dotyczącej historii, tradycji i kultury Mazowsza - w tym Warszawy. W efekcie powstaje zbiór wartościowych książek związanych z regionem mazowieckim. Laureaci konkursu otrzymują nagrody - ""Mazowieckie Maki"".
Żoliborz - ktoś pewnie powie, że to jedna z kilku dzielnic Warszawy nie różniąca się specjalnie od pozostałej części miasta. Jednak dla wielu jest ona miejscem niezwykłym i magicznym. Swoją niepowtarzalność zawdzięcza szczególnemu miejscu na mapie stolicy, historii, która nie była dla niej zbyt łaskawa, i ludziom, którzy tu mieszkali i mieszkają. Spacerując po Żoliborzu, nieustannie odkrywamy go na nowo. Chociaż wielokrotnie przemierzamy te same uliczki i place, wciąż znajdujemy coraz to nowe miejsca, do których chcemy wracać. Żoliborz w okresie międzywojennym to nie tylko nowoczesne bloki, budynki wielorodzinne i wille, ale też magiczne zakątki: uliczki, parki, kościoły, place. Uwiecznione na kliszy fotograficznej zachowały się w pamięci wielu osób i stanowią świadectwo przeszłości tej niezwykle dynamicznie rozwijającej się dzielnicy. W albumie zamieszczono ponad osiemdziesiąt nowych fotografii Żoliborza, a wiele z nich publikowanych jest po raz pierwszy. Bogaty zasób zdjęć i ich różnorodne źródła sprawiły, że w tym wydaniu książki znalazły się fotografie niezamieszczone w poprzednim tomie. Zapraszamy na spacer po dzielnicy, którą uważano przed wojną za jedną z najpiękniejszych dzielnic nowoczesnej Warszawy.
To nie jest wystawa. To nie jest retrospektywa. To kolejny akt w procesie pracy nad nowym projektem. Pokaz dzieł artystki i towarzyszące mu wydawnictwo są zaledwie matariałami pomocniczymi dla tej/tego , która/który chciałby odegrać główną i tytułową rolę Katarzyny Kozyry.?
Coraz rzadziej odwołujemy się do aniołów. Przywykliśmy bowiem uważać za prawdziwe jedynie to, co doświadczalnie sprawdzalne, namacalne, dające natychmiastowy efekt, pozwalające wytłumaczyć każde zdarzenie i rozwiązać każdy problem. Natychmiast. Tak naprawdę jednak tymi, którzy działają natychmiast, są właśnie aniołowie. Chociaż ich nie widzimy (na ogół), stale nam towarzyszą. Za ich pośrednictwem Pan Bóg porozumiewa się z nami, acz „nie zawsze ten, kogo oświeca jego anioł, uznaje, że został oświecony” (św. Tomasz z Akwinu). Są bardzo konkretnym przejawem ojcowskiej miłości i troski o nas ze strony Bożej opatrzności.
Przed nami cykl krótkich myśli oraz wspaniałych obrazów pochodzących z bazyliki św. Antoniego w Padwie. Rozważania na każdy dzień roku – uwzględniające wydarzenia kalendarza liturgicznego – zaczerpnięte zostały ze Starego i Nowego Testamentu, Katechizmu Kościoła katolickiego, z wypowiedzi ojców i doktorów Kościoła, świętych, znanych albo anonimowych mędrców, papieży… Niniejsza publikacja zawiera także przesłanie pochodzące z katechez poświęconych tematyce anielskiej, które w trakcie środowych audiencji generalnych wygłaszał Jan Paweł II.
Odbiorcy:
. pragnący pogłębić swoje relacje z aniołami
. poszukujący umocnienia i pociechy
. chcący poszerzyć wiedzę na temat aniołów
. spragnieni sensu, radości i nadziei.
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?
„Pod skrzydłami aniołów” to dzieło sztuki – zbiór medytacji utkanych z pięknych obrazów i mądrych sentencji na każdy dzień roku, przypominających o naszych niewidzialnych opiekunach. „Te oświecone duchy doskonale wiedzą, że nasza dusza jest więcej warta niż cały świat; dusza nigdy nie pozostaje bez eskorty aniołów” (św. Bernard z Clairvaux).
Każdy, kto będzie smakował treści tej publikacji, doświadczy w radościach i trudach codziennego życia troskliwego towarzyszenia aniołów. Po to powstała ta książka.
Publikacja „Zabytkowe klasztory w Małopolsce” wpisuje się w popularny w ostatnich latach nurt tzw. turystyki pielgrzymkowej. Umożliwia kompleksowe zapoznanie się z dziedzictwem zabytkowych konwentów, które od wieków kształtują polską religijność i kulturę. Prezentujemy obiekty klasztorne usytuowane w bliższych i dalszych okolicach Krakowa: od położonych z dala od głównych szlaków turystycznych pereł architektury w Bieczu, Hebdowie i Alwerni, poprzez ważny ośrodek kultu maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej i prastare opactwo w Tyńcu z uposażeniem obejmującym niegdyś „pięć miast i sto wsi”, aż po świątynię benedyktynek w Staniątkach, Bazylikę Grobu Pańskiego w Miechowie oraz zespół klasztorny norbertanek w Imbramowicach. W kronikach klasztornych, ale także w ich wnętrzach, na krużgankach i dziedzińcach, w parkach i ogrodach, w elementach wyposażenia, na murach i w podziemiach, zapisany został genius loci – urzekający duch czasu i miejsca. Pradawne gmachy małopolskich konwentów, mimo różnorakich zawirowań dziejowych, prawie bez wyjątku i niemal bez przerwy – to ewenement w skali naszego kraju! – pozostają we władaniu swych pierwotnych gospodarzy.
Odbiorcy:
- miłośnicy historii Polski
- pielgrzymi
- amatorzy turystyki
- osoby wrażliwe na piękno architektury i sztuki
Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?
Klasztory są kunsztownymi perłami architektury i skarbnicami piękna, a także depozytariuszami tych treści dziedzictwa, które zazwyczaj nie od razu sobie uświadamiamy: życia i śmierci, modlitwy i pokuty, radości, rozterek i strapień minionych, a także obecnych pokoleń wspólnot zakonnych oraz wiernych świeckich. Oto siedemnaście zabytkowych zespołów klasztornych – świadków losów osób w nich przebywających, a także burzliwych dziejów naszej Ojczyzny. Na bogactwo treści naszego przewodnika składają się: barwne fotografie wraz z dołączonymi do nich szczegółowymi opisami architektury, dzieł sztuki i wyposażenia wnętrz, zarys dziejów prezentowanych klasztorów, a także zamieszkujących je zgromadzeń zakonnych, dane teleadresowe obiektów oraz słownik terminów. W publikacji anonsujemy ponadto obiekty i atrakcje turystyczne znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie opisywanych konwentów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
