Przed powstaniem tej płyty zespół Lady Pank pojechał kolejny raz do Stanów i przeżył tam kolejny poważny kryzys. Po sukcesie krążka „Tacy sami” zespołowi udało się wrócić na listy przebojów i do serc słuchaczy. Wyjazd do USA skończył się... odejściem połowy składu. Bez sekcji rytmicznej nie było łatwo grać koncerty czy pisać nowy materiał, ale Borysewicz i Panasewicz to zbyt mocny tandem, żeby sobie nie poradzić z taką sytuacją. Po powrocie do Polski do składu wrócił Jarek Szlagowski, a pozostałe instrumenty przejęli Piotr Urbanek i Kostek Joriadis. Właśnie z tymi muzykami Borysewicz i Panasewicz nagrali album „Zawsze tam – gdzie Ty”. Był on kontynuacją i rozwinięciem zmian zapoczątkowanych na „Tacy sami”. Rozwinięcie polegało głównie na wzmocnieniu brzmienia, które szczególnie w warstwie perkusji i basu zrobiło się nad wyraz mocne. Poza podbiciem ogólnego efektu rockowym testosteronem, udało się tu uzyskać jeszcze jedną, nie mniej ważną rzecz – bardzo dobre kompozycje. Podobnie jak w przypadku debiutu, nie ma tu miejsca na wypełniacze, służące za tło dla kilku hitów. Cały materiał ma wyrównany, bardzo wysoki poziom. Ciekawostką jest fakt, że największym przebojem z ostrego, rockowego albumu stała się... ballada. Mowa oczywiście o piosence tytułowej „Zawsze tam, gdzie Ty”. tracklista: 1. Dopóki da czas 2. Przerwa w trasie 3. Co mnie to obchodzi 4. Jak igła 5. Nie omijaj nie 6. Niedokończona ulica 7. Nie wpychaj mnie w to dno 8. Zawsze tam gdzie Ty 9. Zapłacę każdą cenę 10. Wiara we wroga

Po angielsku „love”, po niemiecku „liebe”, po włosku „ammore”, po baskijsku „maitasun”, po czesku „laska”. Słowo miłość występuje w każdym języku, brzmi czasami zabawnie, czasami pięknie. W Polsce, Anglii, Egipcie, Japonii, Australii czy Afryce – wszędzie miłość jest taka sama. Pełna radości, emocji i nadziei. Powstały tysiące, a nawet miliony piosenek o miłości! Te najpiękniejsze w wykonaniu polskich artystów prezentuje album „Do zakochania jeden krok”. Na płycie usłyszmy m.in. Andrzeja Dąbrowskiego, Izabelę Trojanowską, Zdzisławę Sośnicką, Zbigniewa Wodeckiego, Krzysztofa Krawczyka czy Lady Pank. tracklista: 1. Andrzej Dąbrowski – Do zakochania jeden krok 2. Małgorzata Ostrowska – Po niebieskim niebie 3. Nash – Twoimi ustami 4. Lady Pan – Zawsze tam, gdzie Ty 5. Ryszard Rynkowski – Bez miłości 6. Skaldowie – Dopóki jesteś 7. Iza Trojanowska – Jestem Twoim grzechem 8. Krzysztof Krawczyk – Pamiętam Ciebie z tamtych lat 9. Tilt – Tak jak ja kocham Cię 10. Zdzisława Sośnicka, Zbigniew Wodecki – Z Tobą chcę oglądać świat 11. Ziyo – Magiczne słowa 12. Bogusław Mec – Jej portret 13. Iwona Loranc – Niesie nas 14. Chłopcy z Placu Broni – Kocham Cię

Publikacja Problemy transportowe miast. Stan i kierunki rozwiązań obejmuje różne aspekty wiedzy potrzebnej do prowadzenia świadomej i skutecznej polityki kształtowania przepływów ludzi i ładunków miastach tak, aby zapewnić maksymalną funkcjonalność miast i dogodne warunki jego rozwoju, uwzględniając jednocześnie zarówno poziom życia mieszkańców, jak i wymogi ekologii.Książka bazując na wytycznych polityki transportowej i ugruntowanych zasadach organizacji transportu, wskazuje praktyczne i skuteczne rozwiązania współczesnych problemów transportu w miastach.Na wyjątkowość tej publikacji składają się następujące jej cechy:jest to kompendium aktualnej wiedzy dotyczącej zasad organizacji transportu w miastach,obejmuje ona ważne dokumenty UE dot. transportu miejskiego, zgodnie ze zrównoważonym rozwojem,daje gotowe rady, jak przeciwdziałać np. zjawisku kongestii czy zanieczyszczeniom transportowym środowiska,pokazuje związki między mobilnością a wykluczeniem społecznym,zawiera wiele przykładów praktycznych rozwiązań problemów transportu w miastach w Polsce i na świecie.Wydawnictwo Naukowe PWN kieruje tę pozycję do słuchaczy studiów inżynierskich i ekonomicznych na kierunkach zw. z logistyką i transportem oraz zarządzaniem przestrzenią miejską, studentów studiów podyplomowych w wymienionym obszarze, ale również do planistów, samorządowców, administracji publicznej, urbanistów i firm consultingowych świadczących usługi w branży TSL.

„Kreatywność” to książka dla menedżerów, którzy chcą budować wraz ze swoimi współpracownikami środowisko pracy oparte kreatywności oraz jak, poprzez odrzucenie konwencji, usprawniać procesy w firmie, To także pierwszy wgląd za kulisy wytwórni filmów animowanych Pixar. Dzięki niej możemy zajrzeć na spotkania, autopsje, narady „zespołu mózgowców" (Braintrust), podczas których powstawały jedne z najpopularniejszych filmów w historii kinematografii. W założeniu jest to książka o tym, w jaki sposób można zbudować w firmie kreatywną kulturę – ale również, jak pisze sam współzałożyciel i prezes Pixara, Ed Catmull, „wyraz idei, które według mnie pozwalają wyzwolić w nas to, co najlepsze". Od blisko dwudziestu lat Pixar zajmuje dominującą pozycję w świecie animacji, tworząc takie filmy, jak trylogia „Toy Story”, „Potwory i spółka”, „Gdzie jest Nemo”, „Iniemamocni”, „Odlot” i „WALL-E”, które biły rekordy widowni i zebrały łącznie 30 Oscarów. Radość opowiadania historii, pomysłowe scenariusze, autentyczne emocje: pod wieloma względami filmy wytwórni Pixar same w sobie pokazują, czym jest kreatywność. Catmull ujawnia ideały i techniki wykorzystywane przez Pixara, które sprawiły, że wytwórnia jest dziś tak podziwiana – i zyskowna. Ta książka zawiera mnóstwo sprawdzonych recept na to, by stale podkręcać kreatywność, nie zabijać jej biurokracją i uważnie przyglądać się wszystkiemu, co może jej zagrozić. A oto garść porad Eda Catmulla: Jeśli uda ci się zebrać odpowiedni zespół, także pomysły mogą okazać się właściwe. Zawsze staraj się zatrudniać ludzi mądrzejszych od siebie. Jeśli w twojej organizacji są ludzie, którzy nie mają swobody działania, przegrasz. Nie odrzucaj żadnych pomysłów, nawet jeśli pochodzą z nieoczekiwanych kierunków. Nie wystarczy być jedynie otwartym na pomysły innych. *** Ta książka to największy prezent, jaki mógł podarować czytelnikom Ed Catmull. To zbiór złotych zasad i idei, których podstawą jest rozwijanie kreatywności. Bez względu na stopień biznesowego zaawansowania jest to także uniwersalny podręcznik nie tylko o zarządzaniu. - Piotr Jaworowski, Ars Thanea *** Ed Catmull jest współzałożycielem Pixar Animation Studios i prezesem Pixar Animation oraz Disney Animation. Zdobył pięć Nagród Akademii Filmowej, w tym nagrodę imienia Gordona E. Sawyera za wkład w branżę filmową w dziedzinie grafiki komputerowej. Doktorat z zakresu informatyki uzyskał na Uniwersytecie Utah. Mieszka w San Francisco z żoną i dziećmi. Amy Wallace jest dziennikarką, której artykuły publikowane były na łamach „GQ”, „Wired”, „The New Yorker” oraz „The New York Times Magazine”. obecnie zajmuje stanowisko redaktora naczelnego magazynu „Los Angeles”. Wcześniej pracowała w charakterze reportera i redaktora w „Los Angeles Times”, a także prowadziła własną kolumnę w dziale biznesowym niedzielnego wydania „The New York Times”.

W prezentowanej publikacji autor definiuje, czym jest wypowiedź artystyczna, określa jej granice, a także podaje uzasadnienie jej ochrony. Analizuje również relacje wolności wypowiedzi artystycznej w stosunku do innych dóbr chronionych prawem, np. moralności czy wolności wyznania. Rozważa także stosowane w praktyce formuły ochrony wypowiedzi „mieszanych”, czyli takich, które zawierają w sobie pierwiastki wypowiedzi artystycznej oraz np. komercyjnej. Książka zawiera konkretne propozycje interpretacji, z których mogą skorzystać sędziowie zajmujący się sprawami dotyczącymi wypowiedzi artystycznych. Autor w swoich rozważaniach wykorzystuje również doświadczenia międzynarodowe, m.in. Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka czy Komitetu Praw Człowieka i praktykę sądów krajowych występujących w różnych systemach prawnych, nie tylko państw europejskich.

Po spokojnej, klimatycznej płycie „7” Voo Voo wraca z nowym albumem „Za niebawem”. Premierowy materiał stawia na żywioł, rytm i mocniejsze gitarowe akcenty. Więcej też tym razem odniesień do spraw społecznych i pytań o kondycję człowieka w tych pogmatwanych czasach. Gościnnie na płycie wystąpiły Natalia i Paulina Przybysz, razem ze swoją mamą Anną. Pojawił się także 27-osobowy perkusyjny zespół szkoły Ritmo Bloco. Za muzykę i słowa jak zawsze odpowiada Wojciech Waglewski natomiast miksem i produkcją muzyczną płyty zajął się Piotr EMADE Waglewski. Pierwszym singlem zapowiadającym płytę jest piosenka „Się poruszam 1”. Powstał do niej teledysk z udziałem Nadii Vadori-Gauthier, francuskiej doktor sztuk performatywnych, która od 2015 roku, po zamachu na redakcję Charlie Hebdo, minutą tańca dziennie wyraża swój sprzeciw wobec przemocy.

Książka, którą oddajemy do rąk czytelnika, jest pokłosiem wystawy Biedermeier, prezentowanej w Muzeum Narodowym w Warszawie w 2017 r.1, i towarzyszącej jej międzynarodowej konferencji Polski biedermeier – romantyzm „udomowiony”, współorganizowanej przez Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego i Muzeum Narodowe w Warszawie. Ekspozycja ukazywała tzw. sztukę mieszczańską w szerokim kontekście środkowoeuropejskim, naświetlając wiele kluczowych zagadnień ówczesnej kultury, lecz nie wyczerpując wszystkich jej wątków. Zadaniem sesji i niniejszej publikacji jest pogłębienie i wzbogacenie studiów nad biedermeierem z uwzględnieniem jego polskich adaptacji i aspektów, zjawisk regionalnych, związków polskich artystów i rzemieślników z niemieckimi i austriackimi ośrodkami sztuki, recepcji kultury mieszczańskiej przez „potomków Sarmatów” – ziemiaństwo. Fragment Wstępu, Agnieszka Rosales-Rodriguez

Autorka znakomicie połączyła wiedzę z zakresu historii sztuki, estetyki, edukacji przez sztukę z profesjonalnymi analizami programów kształcenia. Książka pozwala poznać podobieństwa, różnice i zmiany, wprowadzane przez szereg lat w koncepcjach i programach kształcenia.

WCIĄGAJĄCE OPOWIEŚCI O HISTORII WARSZAWSKICH KIN WYDOBYWAJĄ Z NIEPAMIĘCI DZIESIĄTKI ANEGDOT, FILMÓW I POSTACI. PRAWDZIWY RARYTAS DLA KINOMANÓW ORAZ WSZYSTKICH, KTÓRZY CHCĄ LEPIEJ POZNAĆ WARSZAWĘ. Dawno, dawno temu, w zupełnie innej Warszawie… Tak można by zacząć opowieść o stołecznych kinach. Zaczęło się ponad 110 lat temu, a na dobre rozkręcało po roku 1908, kiedy to pełną parą ruszyła elektrownia na Powiślu. W miarę jak energia elektryczna stawała się coraz powszechniej dostępna, otwierano kolejne iluzjony, zwłaszcza wzdłuż głównych ulic. Tuż przed wybuchem II wojny światowej w mieście działało około 70 kin! Podobną ich liczbę udało się osiągnąć dopiero w latach 60. XX wieku. Dziś przybytków X muzy jest mniej niż przed wojną, za to sal kinowych, ekranów oraz miejsc – znacznie więcej, królują bowiem wielosalowe multipleksy. Najnowszy i najnowocześniejszy z nich – kino HELIOS – właśnie został otwarty w centrum handlowym Blue City. Ale współczesna Warszawa ma też minipleksy oraz kina studyjne, klubowe i muzealne, cieszące się uznaniem wielu widzów, których nie zadowala popkulturowa średnia półka. Książka Jerzego S. Majewskiego jest dowodem na to, że warszawskie kina zawsze były i nadal pozostają oknami na świat, w których tylko przez chwilę pojawiły się żelazne żaluzje. Były liczne, bywały piękne i prawie zawsze zatłoczone. Odgrywały też rolę wymarzonego peronu 9 i 3/4 dla warszawiaków, którzy – choćby na moment – pragnęli uciec ze zbyt bolesnej rzeczywistości. Tomasz Raczek Jerzy S. Majewski – historyk sztuki, varsavianista, wieloletni dziennikarz, a dziś współpracownik „Gazety Wyborczej”. Autor cyklu „Warszawa nieodbudowana”publikowanego na łamach „Gazety Wyborczej” od 1993 roku, a poświęconego dziejom dawnej architektury warszawskiej, losom jej mieszkańców i stylowi ich życia. Autor m.in. „Spacerownika Warszawa w filmie”.

Prezentujemy rozmowy z twórcą kultowego serialu „Miasteczko Twin Peaks” i jednym z najbardziej kontrowersyjnych i cenionych reżyserów amerykańskiego kina–Davidem Lynchem (m.in. „Dzikość serca”, „Głowa do wycierania”, „Prosta historia”, czy „Blue Velvet”). Serial „Miasteczko Twin Peaks”, który z sukcesem powrócił na ekrany po 25-letniej przerwie, okrzyknięty został najlepszym, a z pewnością najbardziej ikonicznym serialem wszech czasów. Wywiady z różnych lat kariery reżysera pozwalają zbliżyć się do tajemnicy – kim tak naprawdę jest David Lynch?

Literatura i teatr te dziedziny twórczości były bliskie Karolowi Wojtyle od czasów wadowickiego gimnazjum. Przedstawiana publikacja zawiera wiele bardzo osobistych tekstów, to swego rodzaju literacki dziennik przyszłego papieża, a zarazem niepowtarzalna okazja do bliższego poznania i tym samym głębszego zrozumienia postaci świętego Jana Pawła II.Tom pierwszy poezji i dramatów Karola Wojtyły obejmuje juwenilia, utwory, które powstały w okresie od 1938 do 1946 roku. Warto zaznaczyć, że zawiera również teksty nieznane czytelnikom, do tej pory nie publikowane.

Świadectwa artystyczne: teatr rzeczywistości Carol Martin Przełożyli Małgorzata Paprota i Bartosz Wójcik Różnica między jawą a snem, między życiem „na żywo” a życiem rejestrowanym, między obecnością a projekcją obecności odchodzi do przeszłości. Splątanie się biologicznego z cyfrowym w odniesieniu do dokumentów prezentowanych na scenie wymaga publiczności chętnej do współpracy przy konstruowaniu znaczenia jako istotnego elementu produkcji teatralnej. Performanse typu site-specific, hybrydy biografii, autobiografii, dokumentu, fikcji, non-fiction, filmu, sztuk wizualnych, tańca, teatru i sztuki performans łączą się w jedno. Skoro świat cyfrowy staje się sposobem dokumentacji, dokumenty stają się czymś więcej niż tylko archiwami. 1905 Pogrom alfonsów, Warszawa 1905 Jakub Skrzywanek Scenariusz „rekonstrukcji” linczu na właścicielach żydowskich domów publicznych, który miał miejsce w Warszawie w 1905 roku na fali rewolucji. To mało znane wydarzenie zostaje przywołane na podstawie fragmentów notatek prasowych z epoki, często sprzecznych i stronniczych. Materiałom źródłowym towarzyszą uwagi odautorskie i wskazówki dla inscenizatora. Scenariusz jest otwarty na bardzo różne realizacje, a przy okazji sam niesie metarefleksję nad tym, jak (i po co) rekonstruować wydarzenia historyczne. Rozmowa z Jakubem Skrzywankiem Kilka uwag o pogromie alfonsów Michał Narożniak Analiza warszawskich wydarzeń z 1905 roku znanych jako "pogrom alfonsów" do tej pory odbywała się wyłącznie w wąskim gronie historyków. Teatr ma zdecydowanie większe szanse na uruchomienie wyobraźni i może mieć bliższy kontakt z tymi dramatycznymi wydarzeniami, a tym samym zainspirować refleksję, w której historia przestanie być sekcją zwłok, a stanie się narzędziem pozwalającym zbadać nasze własne emocje. „Zdrowy odruch moralny” Anna Kuligowska-Korzeniewska O nastrojach robotniczych dobrze mówi choćby fakt, że wiosną 1905 żaden z łódzkich właścicieli restauracji i ogródków, odwiedzanych zazwyczaj przez robotników, nie ubiegał się o zezwolenie na organizację tradycyjnych zabaw ludowych na wolnym powietrzu. Rewolucja obudziła w robotnikach również dążenie do podniesienia pośród swej sfery poziomu oświaty, moralności i poczucia godności własnej. Po bandzie Wyższa komisyjna świadomość Marek Beylin Plecak z jednorożcem Paco Bezerra Przełożyli Maciej Krysz i Michał Kurkowski Dziewięcioletni uczeń staje się ofiarą szkolnej przemocy, ponieważ przychodzi na lekcje z plecakiem z nadrukiem kolorowego jednorożca – nadrukiem typowym dla tornistrów dziewczynek, ale nie chłopców. Szkoła umywa ręce, jakby winnym sytuacji był sam dziewięciolatek i jego torba. Paco Bezerra buduje swoją sztuką z dialogów rodziców próbujących rozwiązać problem syna, czy to namawiając go do zmiany torby, czy to, przeciwnie, mówiąc o potrzebie trwania przy własnych wartościach. O konikach i kolorach Rozmowa z Ireną Januszaniec Rozmowa z sześcioletnią Ireną Januszaniec na temat kreskówki My Little Pony i o jej konsekwencjach dla życia dzieci. Z podniesionym rogiem Kornelia Sobczak, Łukasz Jaskuła Rozmowa Łukasza Jaskuły i Kornelii Sobczak o jednorożcach – queerowym, wywrotowym symbolu przechwytywanym dziś przez kapitalizm, o infatylizacji jako świadomej strategii pokolenia „umów śmieciowych” i o różnicach między homopropagandą a patriarchalną heteropropagandą. Nawozy sztuczne Ło Tadeusz Nyczek Kielce: teatr i miasto Ferment Jakub Papuczys, Katarzyna Waligóra Piotr Szczerski w ostatnich sześciu latach swojej dyrekcji w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach wypracował model takiego konstruowania repertuaru, żeby pojawiały się w nim zarówno propozycje ambitne jak i popularne. Model łączenia ze sobą w repertuarze spektakli o różnym ciężarze gatunkowym Michał Kotański kontynuuje. Ostatni sezon przyniósł Kielcom uznanie nie tylko publiczności, ale też krytyków – wszystkie trzy spektakle (Rasputin, 1946, Ciemności) zgłoszone przez teatr do Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, dostały się do finału. Obecny sezon będzie dobrym testem, czy wypracowany poziom artystyczny i dojrzalszy sposób komunikacji z widownią da się utrzymać przy repertuarze skromniejszym inscenizacyjnie i łagodniejszym gatunkowo. Pogoda na jutro. Kapitalizm w teatrze Rozmowa z Michałem Kotańskim Rozmowa z Michałem Kotańskim, dyrektorem Teatru im. Żeromskiego w Kielcach w cyklu „Pogoda na jutro” o sytuacji polskiego teatru w kontekście polityki kulturalnej państwa. Jawne i ukryte Joanna Tokarska-Bakir Punktem wyjścia są tu dwa teksty recenzyjne nawiązujące do książki Pod klątwą. Społeczny portret pogromu kieleckiego Joanny Tokarskiej-Bakir. Pierwszym jest Fabryka trującego gazu Małgorzaty Szpakowskiej („Dialog” nr 5/2018). Drugim recenzja zatytułowana CV pogromu pióra Marcina Zaremby w piśmie „Zagłada Żydów. Studia i Materiały” nr 14 z 2018 roku. Pod klątwąznajduje uznanie u obojgu recenzentów, których łączy jednak sceptycyzm wobec tezy autorki, że pogrom kielecki nie był dziełem motłochu, lecz całego społeczeństwa. Ustanowienia Polska krzywda Piotr Morawski Milena Marković Dzieci radości (Deca radosti) Milena Marković Przełożyła Dorota Jovanka Ćirlić Wychodząc od losów młodych żołnierzy, którzy stracili życie w wojnie na Bałkanach, Milena Markowić opowiada o straconych pokoleniach realizujących wyobrażenia swoich rodziców. Punktem wyjścia jest spotkanie na cmentarzu Matki Poety i Matki Żołnierza – obie straciły synów w latach dziewięćdziesiątych i obie opłakują teraz zarówno ich śmierć, jak i swoje obecne życie. Na ile ich żałoba, zwłaszcza po latach, jest jeszcze wyrazem własnej potrzeby, a na ile jest to realizowanie oczekiwań społecznych? Marković mówi o mitologizowaniu narodowych losów, w których nieustannie powracają podobne ofiary i podobna potrzeba ich heroizowania. Naznaczeni Rozmowa z Mileną Marković Presje fałszywych wolności Gabriela Abrasowicz Twórczość Mileny Marković, serbskiej dramatopisarki, poetki, scenarzystki i wykładowczyni na belgradzkim Wydziale Sztuk Dramatycznych, funkcjonuje jako odrębne, wyjątkowe zjawisko na lokalnej scenie artystycznej. Próby redukowania jej aktywności do jednego wyróżnika są dość karkołomne i bywają przez nią otwarcie krytykowane. Autorka dobitnie wyraża niechęć do nadawania etykiet swoim propozycjom artystycznym czy wtłaczania ich w ramy, dlatego też wciąż decyduje się na nowe rozwiązania. Wynika to zatem zarówno z potrzeby kreatywności oraz zmiany, jak i ze swego rodzaju przekory. Po przyjęciu Pranie dusz Tadeusz Bradecki Varia Konteksty: Natura nie jest dekoracją. Ekologia w teatrze Ida Ślęzak O ekologii w teatrze na marginesie tekstu Julie Sermon Les imaginaires écologiques de la scène actuelle. Récits, formes, affects w „Théâtre/Public” nr 229, 2018. Nowe sztuki: Wajdi Mouawad Tous des oiseaux Clemens J. Setz Die Abweichungen Jarosław Mikołajewski Komórka Z afisza

Publikacja zawiera wybrane sylwetki malarzy którzy odegrali znaczącą rolę w historii sztuki. Czytelnik znajdzie tu ważne informacje biograficzne i ciekawostki z ich życia. Dzieło prezentuje m.in. sylwetki: Vincent van Gogha. Jana Matejki, C. Moneta, Rembrandt , Wyspaińskiego czy Pablo Picasso.

Adobe Lightroom, ukochane narzędzie pracy fotografów, ma wielki potencjał i daje ogromne możliwości. Niekiedy jednak ich bogactwo sprawia, że trudno ruszyć z miejsca. Potrzebne w danej chwili funkcje są... no właśnie, nie wiadomo gdzie. Czas upływa, efektów brak, a przeszukiwanie kolejnych menu i podmenu wywołuje jedynie frustrację i zniechęcenie. Brzmi znajomo? Jeśli tak, to masz w ręku właściwą książkę - drugie, uzupełnione wydanie praktycznego poradnika dla artystów pracujących w Lightroomie. Od teraz będzie prościej: jeśli chcesz szybko rozwiązać konkretny problem, zaglądasz do odpowiedniego rozdziału, wyszukujesz interesujące Cię zagadnienie i stosujesz wskazane techniki. I to wszystko. Bez teoretyzowania, za to szybko, przystępnie i bardzo konkretnie dowiesz się, który przycisk kliknąć, którą opcję wybrać, a także w jakiej sytuacji należy to zrobić. Autor przyjął, że jednorazowo, aby rozwiązać problem, wystarczy spędzić z tą książką jakąś minutę. Po prostu: podczas pracy z Lightroomem miej ten poradnik w zasięgu ręki! W tej książce znajdziesz zwięzłe podpowiedzi dotyczące: konfiguracji Lightrooma, importowania i porządkowania zdjęć edycji zdjęć, dokonywania miejscowych poprawek i retuszu przygotowywania pokazów slajdów i albumów tworzenia efektów specjalnych i pracy z wariantami zdjęć korzystania z Lightrooma na urządzeniach mobilnych ...i wiele innych Lightroom już Cię nie zaskoczy. Teraz potrzebujesz tylko pomysłów!

Głównym celem badawczym niniejszej monografii jest przedstawienie kompleksowej analizy zjawiska fado w Polsce, która obejmuje systematyczny opis zarówno poetyki jak i performance’u. W książce przedstawiono ogólną charakterystykę gatunku w kontekście historycznym i teoretycznym. Podjęto się również próby określenia nurtu Novo Fado , jego miejsca względem tradycji folkloru Lizbony, a także ustalenia jakie czynniki wpływają obecnie na internacjonalizację i międzynarodowe uznanie tej formy.

MOMO powraca z nową płytą. Tym razem Ania Ołdak z nostalgią nawiązuje do estetyki lat 90-tych. Nie bez powodu płytę dedykuje Edycie Bartosiewicz, a w muzycznej podróży przez meandry życiowych doświadczeń wspiera ją Pablopavo. RÓŻOWY/NIEBIESKI to płyta dla dojrzałych, którzy tęsknią za analogowym brzmieniem. Atmosfera homerecordingu będzie gratką dla wymagających słuchaczy, którzy od muzyki oczekują czegoś więcej niż chwilowej rozrywki. Na album składa się 10 utworów tworzących spójną całość. W warstwie tekstowej Momo podejmuje próbę zdefiniowania relacji międzyludzkich i wyciągnięcia wniosków z własnych doświadczeń. Artystka do współpracy zaprosiła swoich przyjaciół. Za teksty i współkompozycje odpowiedzialny jest Igor Spolski, natomiast Tomek Waldowski podjął się produkcji. Równie ważnym aspektem projektu jest warstwa wizualna. Płycie towarzyszą utrzymane w spójne estetyce teledyski Alana Kępskiego, zdjęcia Weroniki Ławniczak oraz opieka graficzna Łukasza Aksamita. Lista utworów: 1. Zajmij się mną 2. Różowy/Niebieski 3. Śpiesz się 4. Pistolet 5. DZCH 6. Plac Zbawiciela 7. Zróbmy sobie przerwę 8. Mieliśmy serca 9. Pies 10. Plac Zbawiciela remix AGIM

Długa i kręta droga prowadziła Marcina Spennera od zespołu grającego progresywnego rocka, przez telewizyjny show i próby podbicia radiowych playlist, aż po debiut płytowy, na którym wokalista zaśpiewał wreszcie własnym głosem. Nie było łatwo, ale było warto – twierdzi dziś. Pochodzący z Gdyni wokalista śpiewa od 2010 roku, jednak prawdziwą popularność przyniósł mu udział w „X-Factorze”. Wraz z Dawidem Podsiadło dotarł do finału drugiej edycji programu, zajmując ostatecznie drugie miejsce. Po programie, blisko współpracował z Custom34 Studio, gdzie nagrał swój pierwszy singiel oraz kilka utworów z innymi artystami, a następnie… „zniknął”. Nie porzucił jednak muzyki. Przez ostatnie kilka lat cierpliwie szlifował warsztat, zdobywał doświadczenia, rozwijał się jako wokalista i poszukiwał swojej muzycznej drogi. Przełomem okazało się spotkanie z Bogdanem Kondrackim – muzykiem kultowej formacji Kobong, a także producentem płyt czołowych polskich artystów (m.in. wspomnianego Dawida Podsiadło). Bogdan został zarazem producentem, jak i wydawcą debiutanckiej płyty Marcina. „Na Czas” - to przewrotny tytuł mojej autorskiej płyty. Czas może być naszym wrogiem, albo sprzymierzeńcem… Trochę mi zajęło, aby przestać się z nim ścigać i wybrać jednak tę drugą opcję. Oddaję Wam 12 szlachetnych piosenek z niebanalnymi tekstami Karoliny Kozak, a każda z nich to oddzielna historia.” - Marcin Spenner TRACKLISTA: 1. Nie Chcę Tak 2. Lucy (album version) 3. Zawieszony 4. Poczekaj 5. Help 6. Na Czas 7. Milion 8. Jesteś 9. Revolution 10. Gdy Nienawiść Przejdzie 11. Tu Mam Wszystko (album version) 12. Moskwa (bonus track)

Kroniki… Apollinaire’a to zbiór artykułów i tekstów krytycznych o sztuce współczesnej publikowanych od 1902 roku do końca życia autora, czyli do roku 1918, w prasie i katalogach wystaw. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1960 roku w wydawnictwie Gallimard i powstała dzięki pracy francuskiego redaktora L-C. Breuniga, który zamieszczone w tomie teksty zebrał z rozproszonych publikacji i ułożył w porządku chronologicznym, a także opatrzył przedmową i przypisami. Kroniki... są ważną pozycją w dorobku francuskiego pisarza, który przez całe życie interesował się sztukami plastycznym i aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym Paryża początku XX wieku. Zarówno w swych dziennikarskich relacjach z wystaw, jak i tekstach wstępnych do katalogów Apollinaire zdaje bezpośrednią relację z burzliwej artystycznie epoki, której towarzyszyły narodziny kubizmu, futuryzmu, fowizmu czy wreszcie abstrakcjonizmu. Jako propagator europejskiej awangardy, niezwykle wyczulony na zachodzące w sztuce zmiany, Apollinaire był jednym z pierwszych, którzy docenili wagę twórczości Picassa czy Matisse’a. W książce znajdują się także celne opisy twórczości wielu innych malarzy, takich jak Léger, Kandinsky, Modrian, de Picabia, Delaunay, Łarionow, Chagall, a także interesujące spostrzeżenia dotyczące rzeźb Rodina, de Bourdelle’a, Medarda Rossa, Archipenki czy architektury Gaudíego. Przekładu książki dokonał Jan Gondowicz, ceniony tłumacz z języka francuskiego i rosyjskiego.

Książka przedstawia Poznań w kontekście europejskich reform mieszkaniowo-urbanistycznych w XIX i XX w. Przemiany zachodzące w architekturze mieszkaniowej ukazane zostały zarówno poprzez odwołania do wzorcowych przekształceń przestrzennych, np. Paryża, Wiednia czy Berlina, jak i w historii politycznej Polski. Pokazuje, jak struktura zabudowy oparta na sieci ulic poddaje się modyfikacjom zgodnie ze zmieniającymi się preferencjami użytkowników, różnorodnymi modelami życiowymi i obyczajami.

Czwarty, ostatni tom serii, obejmującej zabytki sztuki sakralnej na terenach dawnego województwa trockiego, przedstawia trzy nieistniejące obiekty sakralne Grodna: kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (tzw. fara Witoldowa) wraz z parafialnym szpitalem św. Ducha oraz zespół klasztorny Karmelitów Bosych z kościołem pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Obiekty te zajmowały eksponowane miejsca w układzie urbanistycznym miasta i mimo że żaden nie przetrwał do naszych czasów, to ich walory artystyczne i złożone dzieje stanowią ważny element kulturowej panoramy Grodna. Opisowi i omówieniu architektury towarzyszy kompleksowe przedstawienie wystroju oraz stałego i ruchomego wyposażenia kościołów. Książka została zaopatrzona w spisy wykorzystanych materiałów archiwalnych, bibliografię, indeksy nazwisk i miejscowości oraz spis ilustracji.