W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Miasto jako przedmiot badań naukowych w początkach XXI wieku jest książką dość niezwykłą, i to nie tylko dlatego, że składają się na nią teksty Autorów reprezentujących dwanaście dyscyplin zajmujących się miastem, lecz przede wszystkim dlatego, że jest już trzecią taką publikacją od 1969 roku. Czytelnik, który zada sobie trud dotarcia do poprzednich edycji Miasta jako przedmiotu badań naukowych, będzie mógł prześledzić zmiany zachodzące w teorii i metodach badawczych, jednym słowem – w perspektywie oglądu miasta na przestrzeni blisko pięćdziesięciu lat. Tekst zamykający tom nawiązuje do poprzednich edycji, co umożliwia retrospektywne spojrzenie.
Global Media Giants takes an in-depth look at how media corporate power works globally, regionally, and nationally, investigating the ways in which the largest and most powerful media corporations in the world wield power. Case studies examine not only some of the largest media corporations (News Corp., The Microsoft Corporation) in terms of revenues, but also media corporations that hold considerable power within national, regional, or geolinguistic contexts (Televisa, The Bertelsmann Group, Sony Corporation). Each chapter approaches a different corporation through the lens of economy, politics, and culture, giving students and scholars a thoughtful and data-driven guide with which to interrogate contemporary media industry power.
'You'll never look at your favourite movies and TV shows the same way again. And you shouldn't' Steven Soderbergh
'Insanely readable' Slavoj Zizek
'Your book was ... like a bag of pot, with me saying, 'I'm not gonna smoke.' But I was insatiable' Quentin Tarantino on Easy Riders, Raging Bulls
In The Sky is Falling! bestselling cultural critic Peter Biskind takes us on a dizzying ride across two decades of pop culture to show how the TV and movies we love - from Game of Thrones and 24 to Homeland and Iron Man - have taught us to love political extremism. Welcome to a darkly pessimistic, apocalyptic world where winter has come, the dead are walking, and ultra violence, revenge and torture are all in a day's work. Welcome to the new normal.
You'll appreciate this design career guide if:
You're a recent graduate and looking for a job as a designer
You want resume and interviewing advice, as well as tips for working in the design industry
You'd like to learn how to avoid common pitfalls of asserting yourself in the design industry
What They Didn't Teach You in Design School by Phil Cleaver provides advice on the stage from graduating, and getting into a studio and staying there as a valued designer, and explores best design practices. Though predominantly serving as a useful guide and bridge in the first year of your career as a designer, it should also be considered an essential tool that can be consulted when you're unsure of what to do next. Begin with the essentials of beginning your design career, like building your resume and portfolio, seeking out opportunities, and preparing for and securing interviews.
More than just helping you get a job, however, this career guide serves to help you succeed in whichever design position you land. Learn how to effectively work with other designers and your own clients, keep up to date with the industry, hone your business skills, and much more. From the day after graduation to the completion of your first year as a design professional, this career guide will help you stay on top of your game.
This book won't tell you how to take photographs. It will, though, teach you a much more difficult set of skills: how to be a photographer.
Passing on hard-earned lessons from a successful career in commercial, editorial and lifestyle photography, Demetrius Fordham shows how to snag the best internships and assistant roles, impress at an interview, develop an amazing portfolio, forge strong relationships with clients, and lay the foundations of your own successful career.
Illustrated throughout with Demetrius' own duotone photography, dramatically typeset to appeal to visual thinkers, and presented in an appealing handbook format, this is the book that will launch the careers of the next generation of photographers.
You have the artistic talent, but do you know how to make a success of it? The thing they don't teach you in art school is just how active and engaged you need to be; you'll have to become your own finance, business and marketing manager, as well as a researcher, curator and administrator. What They Didn't Teach You in Art School is the ultimate survival guide to life as an artist, and the perfect springboard for aspiring artists who haven't yet given up the day job. The book provides expert advice, tips and inspiration to help you build a successful career - giving you the opportunity to nurture your true talent.
What you actually need to know to succeed in the film industry.
Packed with practical, hard-working tips and advice, this book is a no-nonsense guide on how to get the best out of your film-school education, how to navigate some of the most frustrating moments in an artist's life, and how to keep the inspiration going as you battle your way through the indie filmmaking world. With a fresh design and a grounded, practical approach, this is the crucial companion that will make you, and your work, stand out.
Na czym opiera się współczesna wspólnota? Czy tym, co konstytuuje nasze poczucie przynależności, jest historia, tradycja, wiara w mit? Na czym opieramy swoją tożsamość? W jakim stopniu wynika ona z bycia członkinią lub członkiem jakiejś grupy? Jaką rolę odgrywa w tym spektakl medialny rozgrywający się przed nami i angażujący naszą uwagę właściwie bez większych przerw? Czy spektakl – dzięki globalizacji i nowym elektronicznym mediom – wytwarza szczególny rodzaj powszechnego zaangażowania? A może właśnie zastępuje i przesłania faktyczne uczestnictwo i poczucie bliskości? W kontekście tych pytań istotne staje się zagadnienie doświadczenia estetycznego: na ile zachowuje ono swój transformujący potencjał? Natłok bodźców o charakterze estetycznym może przecież prowadzić do uodpornienia się na ich działanie. Książka Doświadczenie estetyczne i wspólnota spektaklu to próba zmierzenia się między innymi z tymi kwestiami i zarazem omówienie ich w szerokim kontekście teorii filozoficznych odnoszących się do kategorii pozoru, edukacji estetycznej i „słabego myślenia”.
Katarzyna Kasia – filozofka, absolwentka Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, stypendystka Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej i Fundacji Kościuszkowskiej, visiting professor w Princeton University. Wykłada w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Autorka książki Rzemiosło formowania (2008), tłumaczka prac współczesnych włoskich filozofów: Estetyka. Teoria formatywności Luigiego Pareysona oraz Poza interpretacją. Znaczenie hermeneutyki dla filozofii współczesnej i Nie być Bogiem Gianniego Vattimo.
Na książkę składają się teksty dotyczące dwóch zagadnień: tradycji eksperymentu oraz eksperymentu jako doświadczenia. Eksperyment pokazywany jest tu w podwójnym uwikłaniu: sytuuje się go wobec kategorii tradycji (trwania, kontynuacji, dyskontynuacji, nieciągłości i zerwań) oraz wobec kategorii doświadczenia (rozumianego zarówno jako badanie, poznawcze eksploracje, jak i jednostkowe przeżycie). Zatem zasadniczy zrąb publikacji zostaje wyznaczony przez triadę „eksperyment - doświadczenie - tradycja". Autorzy kolejnych szkiców próbują ukazywać rozmaite związki między awangardową przeszłością i tradycyjnym myśleniem o nurtach eksperymentujących a nowszymi, bardziej współczesnymi sposobami przejawiania się gestów buntowniczo-zmianotwórczych.
Rozdziały monografii pomyślane zostały w sposób zasługujący na najwyższe pochwały. Stanowią one dowód na to, że zajmowanie się awangardą w XXI wieku może przynieść wiele inspirujących tekstów i nowych odczytań. Autorzy tej monografii dokonują ciekawego poszerzenia terytorium, na którym toczyć się mogą spory i polemiki okołoawanagardowe. Kategorie eksperymentu i doświadczenia, jakie stanowią tu centralne ośrodki problemotwórcze, okazują się przede wszystkim punktami wyjścia do dyskusji nad najbardziej palącymi dzisiaj kwestiami: statusu obiektu artystycznego, jego mocy estetycznej i politycznej, performatywnych i retorycznych aspektów jego wytwarzania, związków językowego i wizualnego. Któż nie dałby się przekonać, że sprawa zanieczyszczonego powietrza jest nadal kluczowa i dla społeczeństwa, i dla jego literatury? Albo autonomia artystyczna - w swojej paradoksalnej, heteronomicznej wersji?
Fragment recenzji dr hab. Anny Kałuży
Utożsamianie kategorii eksperymentu z działalnością awangardową - w jej węższym lub szerszym znaczeniu - z jednej strony sprzyja klasyfikacyjnemu porządkowi, z drugiej jednak niesie z sobą duże niebezpieczeństwo zatarcia terminologicznej wyjątkowości tego, co eksperymentalne. Jednym z możliwych stanowisk byłoby uznanie, że wszystkie praktyki awangardowe są ex definitione eksperymentalne, bowiem motorem ich działania jest, po pierwsze, krytyczna refleksja na temat obowiązującego w danym momencie literackiego standardu (gatunkowego, tematycznego, językowego itd.), po drugie, nastawienie na działanie, gest, koncept bardziej niż na samo dzieło, po trzecie zaś, i to wydaje się nam głównym problemem eksperymentu, obecność teoretycznego zaplecza w postaci odwołania do określonego zestawu wartości estetycznych, nierzadko również etycznych, społecznych czy politycznych. Natomiast czy wszystkie działania, które nazywamy lub nazwalibyśmy eksperymentalnymi, stają się przez to awangardowe? Czy za eksperyment może uchodzić każda aktywność dekanonizująca zastany porządek literacki lub artystyczny?
Fragment wstępu Krzysztofa Hoffmanna, Jakuba Kornhausera, Barbary Sienkiewicz
Zjawisko pielgrzymowania jest prawie tak stare, jak historia ludzkości. Już w czasach pogańskich miejsca święte rozsiane były w różnych zakątkach świata. W Kościele katolickim występują niemal od samych początków i mimo historycznych perturbacji do dziś mają trwałą pozycję w duszpasterstwie.
Pierwszą pielgrzymką, uznawaną za prawzór pątnictwa, jest wędrówka Abrahama z Ur do ziemi wskazanej mu przez Boga. Następne było wyjście Izraelitów z Egiptu i ich czterdziestoletnia podróż przez pustynię do Ziemi Obiecanej.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Kościół z pewną rezerwą odnosił się do pielgrzymowania.
Jednak to w tym okresie zaczęły się nawiedzenia grobów męczenników, z których w przyszłości rozwinęło się pielgrzymowanie. Wszystko zmieniło się za czasów Konstantyna Wielkiego, pierwszego cesarza rzymskiego, który przeszedł na chrześcijaństwo.
Wówczas rozpoczął się intensywny rozwój pielgrzymek. Ich celem stały się przede wszystkim miejsca biblijne, związane z męką Pańską, a także dziecięctwem oraz publiczną działalnością Jezusa Chrystusa. Potem zaczęto również pielgrzymować do ośrodków, w których umieszczano relikwie świętych i męczenników Kościoła.
Dość późno upowszechniły się pielgrzymki do miejsc związanych z osobą Matki Bożej. Dopiero w późnym średniowieczu i w okresie kontrreformacji te szlaki pielgrzymkowe zaczęły zyskiwać
szeroki rozgłos. Z czasem ośrodki maryjne zyskały
nawet pewną przewagę.
Tematem trzeciego już tomu serii monograficznej – Film. Historia i konteksty są Ziemie Zachodnie i Północne oraz skupiona wokół nich problematyka, widziana przez pryzmat kinematografii. Przez cały okres Polski Ludowej mityczno-symboliczny obraz Ziem Zachodnich i Północnych, życie mieszkańców, ich problemy, codzienność, zachodzące tam procesy i zjawiska społeczne interesowały ludzi kultury – od plastyków, literatów po twórców filmowych. Inspirowało i fascynowało ich właściwie wszystko, między innymi: urokliwe, liryczno-pastelowe pejzaże, topografia tych ziem, życie codzienne mieszkańców, ukazane przez pryzmat jednostki lub szerszej wspólnoty, procesy asymilacyjne, repolonizacyjne. Z biegiem czasu sztampowe, propagandowe produkcje (zwłaszcza dokumenty) zaczęły ustępować miejsca filmom bardziej ambitnym, wewnętrznie skomplikowanym i nie do końca jednoznacznym. W kinie polskim Ziemie Zachodnie i Północne przeszły więc swoistą ewolucję. W okresie stalinowskim zapoczątkowały ją filmy stawiające na poetykę socrealistyczną, stabilizującą nowe poczucie tożsamości i integracji (w momencie olbrzymiego trudu dźwignięcia zrujnowanego kraju). Dopiero lata pięćdziesiąte, należące do tzw. Polskiej Szkoły Filmowej wprowadziły eksperymenty psychologiczne oraz warsztatowe, aby przejść do nowofalowej, trochę swobodniejszej narracji, także do pewnego stopnia uwarunkowanej neomarksistowskim zwrotem ideologicznym w obyczajowości, filozofii, literaturze, architekturze, począwszy od lat sześćdziesiątych, a później już w kolejnych dekadach PRL. Tom studiów przekazany Czytelnikowi ma zadatki oraz aspiracje, aby stać się publikacją pożyteczną, otwierającą kolejne perspektywy do dalszych badań i naukowych dociekań.
Ze wstępu
Dlaczego architektura jest jak ubranie? Czy liczba może być złota? Czy można budować bez ścian? Jeśli nurtują Cię te i inne pytania, to ta książka jest dla Ciebie. W Jak to działa? Architektura znajdziesz odpowiedzi na kilkadziesiąt pytań dotyczących architektury. W sposób jasny i prosty zostało wyjaśnione to, co z pozoru skomplikowane, a pomagają w tym zabawne ilustracje. Jak to działa? Architektura to zbiór odpowiedzi na arcytrudne pytania!
Co roku setki maturzystów szturmują progi uczelni architektonicznych z nadzieją spełnienia swoich marzeń i wyobrażeń o architekturze. Kandydaci na architektów wiedzą doskonale, że aby ten szturm dał pozytywny rezultat muszą opanować w możliwie najwyższym stopniu sztukę rysunku. Rysunku, który nie jest tylko zbiorem trików, czy chwytów graficznych, których wyuczenie gwarantuje nauczenie się rysowania. Rysunku – związanego z postrzeganiem i poznawaniem rzeczywistości oraz logicznym myśleniem. Rysunku – wpływającego na kształtowanie osobowości człowieka.
Niniejsza książka porusza zagadnienia teoretyczne i praktyczne związane z rysunkiem – jako narzędziem architekta służącym do obrazowania przestrzeni. Prezentowane zagadnienia oparte są o podstawy rozwojowe człowieka, fizjologię widzenia, psychologię, neurobiologię, historię sztuki, historię rysunku architektonicznego, a przede wszystkim o praktykę rysunkową, projektową i dydaktyczną autorów.
Publikacja zawiera bogaty materiał graficzny, obrazujący omawiane zagadnienia, w tym przykładowe rysunki i szkice projektowe autorów książki, architektów i artystów, akademików reprezentujących najstarszą Szkołę rysunku w Polsce powstałą w 1915 roku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
Jest skierowana zarówno do przyszłych architektów – uczniów szkół średnich, którzy zamierzają studiować na wydziałach architektury, studentów, architektów jak i wszystkich, których interesuje rysunek. Informacje i porady zawarte w książce mogą być przydatne wszystkim chętnym do nauki i zrozumienia istoty rysunku jako składnika procesów twórczego myślenia i narzędzia obrazowania przestrzeni.
Album Hotel Europejski prezentuje historię jednego z najważniejszych warszawskich hoteli – począwszy od jego powstania aż po czasy współczesne. Losy tego wyjątkowego obiektu przedstawiono na tle burzliwych dziejów Warszawy. Historia hotelu – jego właścicieli, pracowników i gości – jest bowiem nierozerwalnie związana z dziejami stolicy i całego kraju. Znany varsavianista, Jerzy S. Majewski stworzył opowieść niezwykle zajmującą, barwną, bogatą w anegdoty, napisaną lekkim, wartkim stylem, skrzącą się humorem i zabawnymi dygresjami. Album zawiera wiele unikatowych fotografii, rycin, dokumentów dających czytelnikom niepowtarzalną możliwość powrotu do minionych epok. Na zdjęciach z przeszłości możemy podziwiać nieistniejące już zabytki miasta, elementy dawnego hotelowego wystroju, a także eleganckie przyjęcia w Europejskim, sławnych gości – rozpoznamy wśród nich polityków światowego formatu, dyplomatów czy artystów. Bogato ilustrowana książka daje nam również możliwość obejrzenia współczesnych odrestaurowanych wnętrz: holu, lobby, pokoi, apartamentów, spa, słynnej cukierni Lourse’a czy palarni cygar. Hotel Europejski to publikacja dla miłośników historii, architektury, sztuki – tych, którzy pasjonują się dziejami Warszawy i jej najznakomitszymi budowlami.
Książka powraca do idei sięgającej korzeniami kultury antycznej, mocno dzisiaj zapomnianej, którą jest związek łączący treść i formę. Zależność między sprowadzonym do niezbędnego minimum materiałem językowym w funkcji tworzywa a sposobem jego uformowania stanowi kwintesencję poniższego studium, nieprzypadkowo poświęconego właśnie małym formom filmowym i audiowizualnym. W wielu kulturach sztuka małej formy jest od dawna kultywowana i wysoko ceniona. Nie ulega jednak najmniejszej wątpliwości, że kinematografia wniosła w tę specyficzną sferę twórczości swój znaczący wkład. Wszystko zaczęło się przecież od ruchomego mikroobrazka wyświetlanego w postaci krótkich parudziesięciosekundowych filmików, zaś kino światowe wykreowało z biegiem lat niezwykle cenny, unikatowy zbiór znakomitych dzieł, których wspólną cechę stanowi miniaturowych rozmiarów forma. W książce mowa jest o przeszłości małych form, które przywołane i twórczo zaadaptowane, wkrótce mogą stać się przyszłością komunikowania i kultury audiowizualnej. Wróżenie z fusów? Niekoniecznie, rozejrzyjmy się uważnie wokół, obserwując to, co nas dzisiaj otacza. Kto zaręczy, że formuła parugodzinnych spektakli kinowych kiedyś się nie wyczerpie, a ludzie zawsze będą chcieli oglądać wielkie produkcje tylko dlatego, że wydano na nie setki milionów dolarów? Być może, przyszłością komunikowania jest mała forma? Jeśli tak, warto dostrzec jej istnienie, spojrzeć na nią z należną uwagą, pozbywając się uprzedzeń, i przyjrzeć się bliżej jej właściwościom już dzisiaj.
Kabaret HRABI pierwszy raz w takiej formie, nie na scenie, a za kulisami. W opowieściach prywatnych i terapii grupowej. Własnymi słowami, więc nudno nie będzie. Błyskawice absurdu, sztormy inteligencji, burze pomysłów.
Przed Państwem Kabaret HRABI!
• Aśka. Kobieta dynamit. Powalający urok i monstrualny zmysł komiczny.
• Kamol. Studnia z pomysłami. Bez dna.
• Bajer. W pewnych kręgach nazywany Małpoludem, ale jakoś wszystkie dziewczyny chcą go całować!
• Lopez. Maestro, Dziubas, maskotka zespołu o przepięknych łydach!
Zjawisko kabaretowo-teatralne. Inteligentni, z ambicjami i w ogóle A’YoY. Ciągle o coś im chodzi, choć trzymają się z daleka od politycznej przewalanki. Godni spadkobiercy Kabaretu Potem i Kabaretu Starszych Panów. Nie mają żadnych wad, tylko waszki. Tak, że o.
Niepublikowane zdjęcia! Skecze! Anegdoty!
Czujecie to? Hrabicie?
Do czytania duszkiem!
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Stuhrmówka czyli 100% Stuhra w... książce.Maciej Stuhr w rozmowie z Beatą Nowicką wspomina rodzinny dom, czasy studenckie i początki kariery. Opowiada o kulisach pracy na estradzie, w filmie i teatrze. O pułapkach, jakie niesie za sobą znane nazwisko oraz popularność. O przekonaniach i wartościach.Sporo w tej publikacji wybornego poczucia humoru, dystansu do siebie i wrażliwości.""Stuhrmówka. A imię jego czterdzieści i cztery"" to wydanie poszerzone o rozmowy tyczące ostatnich czterech lat, podczas których wiele się zmieniło. Maciej Stuhr ponownie się ożenił, po raz drugi został ojcem, zagrał wiele ciekawych ról, zrobił doktorat i stał się solą w oku partii rządzącej.Jest mieszanką odpowiedzialnego mężczyzny i małego, wrażliwego chłopca.Maja OstaszewskaJego ojciec chrzestny Jan Nowicki opowiadał mi, że był brzydkim dzieckiem. Z reakcji moich licznych koleżanek na Macieja dziś wysnuwam wniosek, że mu to przeszło.Kuba WojewódzkiProfesor Bohdan Korzeniewski, wybitna postać polskiego teatru, na pytanie studenta, czy aktor powinien być inteligentny, odparł, że może być, ale nie powinno mu to przeszkadzać Maćkowi Stuhrowi inteligencja nie przeszkadza być doskonałym aktorem, ale też nie ogranicza go do wykonawstwa. Maciek jest wrażliwym obserwatorem życia dyskretnie szyderczym, ale też lirycznym i wyrozumiałym.Marek Kondrat
„Legendy polskiej sceny” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wykonawcom w historii rodzimej muzyki rozrywkowej. Każdy tytuł poświęcony jest innemu, ale za każdym razem tak samo istotnemu, artyście lub całemu zespołowi. Takiemu jak na przykład Stan Borys. Na płycie znalazło się aż trzynaście najlepszych utworów z dorobku tego wielkiego artysty. Tracklista tej kompilacji pęka w szwach od wielkich piosenek. Począwszy od „Dziś prawdziwych cyganów już nie ma”, przez „Annę”, „Studnię bez wody”, „Spacer dziką plażą”, "Deszczową canzonę” i „Kochać i tracić”, aż do legendarnej „Jaskółki uwięzionej”.
tracklista:
1. Dziś prawdziwych cyganów już nie ma
2. To ziemia
3. Jaskółka uwięziona
4. Zmęczony burz szaleństwem
5. Spacer dziką plażą
6. Anna
7. Studnia bez wody
8. Biały krzyż
9. Litania
10. Wiatr od Klimczoka
11. Deszczowa canzona
12. Kochać i tracić
13. Moja piosenka (Do tego kraju)
Publikacja ta, zawierająca czternaście esejów poświęconych wybranym artystom i ich dziełom, jest spójną w swej konstrukcji analizą fenomenu pamięci doświadczeń II wojny światowej i Zagłady, traumatycznych przeżyć znajdujących odzwierciedlenie w dziele sztuki. Przedstawiona została twórczość Władysława Strzemińskiego, Barnetta Newmana, Marka Rothko, Tadeusza Kantora, Mosze Kupfermana, Anselma Kiefera, Christiana Boltanskiego, Marka Chlandy, Luca Tuymansa, Zofii Lipeckiej, Rafała Jakubowicza i Elżbiety Janickiej. Prezentowani w ramach tomu artyści – ci urodzeni w końcu XIX w., podczas wojny i w latach siedemdziesiątych XX w. – koncentrowali się w omawianych pracach na fundamentalnym dla twórców działających w XX i XXI w. zagadnieniu pamięci katastrofy Holocaustu oraz jej wpływie na życie pokoleń urodzonych po wojnie. Jest to książka wskazująca wartość i konieczność istnienia sztuki, poezji, muzyki wobec ustawicznie podejmowanych prób mierzenia się z przeszłością, tą najodleglejszą, prastarą, by owa miara mogła przełożyć się – w ostatecznym rozrachunku – na odnajdywanie sensu w tym, co przetrwało cennego, co tworzy swoisty „model historycznej pamięci i ciągłości doświadczeń”, by przywołać w tym miejscu słowa Benjamina Buchloha.
Książka skierowana jest do odbiorcy zaangażowanego, zainteresowanego sztuką współczesną, zastanawiającego się nad kondycją człowieka w obecnej rzeczywistości, czytelnika, którego troską jest próba ochronienia pamięci i przemyślenia historii.
Street art to jeden z fenomenów współczesnej sztuki. Uwodzi rozmachem, oryginalnością, jest wyrazem nieskrępowanej wyobraźni i nieograniczonej pomysłowości twórców. Łamie konwencje, niesie ze sobą posmak rebelii, pewnej nielegalności czy wręcz zakazanego owocu. Zaskakuje formą i często pojawia się w najmniej oczekiwanych miejscach. Książka w pasjonujący sposób opowiada o rozwoju sztuki w przestrzeni publicznej od malowideł w jaskiniach naszych prehistorycznych przodków po czasy, w których żyjemy. Znakomity tekst uzupełniają liczne fascynujące fotografie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
